แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-15 12:09
บรรยากาศความสัมพันธ์ในกลุ่มเริ่มเปลี่ยนจาก "ความหื่นกระหาย" กลายเป็น "ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน" มากขึ้นเรื่อยๆ การที่ผมเริ่มมีกฎเกณฑ์และคนมาคุมจังหวะชีวิต ทำให้ความรู้สึกของผมต่อโจมันถลำลึกจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว เย็นวันนึง ขณะที่ปากผมกำลังรับศึกหนักจากบาสอยู่ตรงซอกตึกเงียบๆ กลิ่นยาสูบจางๆ ก็ลอยมาแตะจมูก ลุงภารโรงคนเดิมเดินยิ้มกริ่มเข้ามาหา "แหม่... เห็นแล้วหมันเขี้ยว ขอร่วมด้วยคนสิไอ้หนู" ลุงไม่พูดเปล่า แกตรงเข้ามาหมายจะรั้งกางเกงผมลงเพื่อทำเหมือนอย่างเคยบนรถโรงเรียน แต่ผมรีบใช้มือขาวๆ ยันหน้าขาแกไว้ทันที "ไม่ได้ลุง... ส่วนนี้ผมให้ลุงไม่ได้แล้ว" ผมพูดเสียงแข็ง บาสชะงักไปนิดนึงพลางจ้องมองผมด้วยความสงสัย "ทำไมล่ะ? เมื่อก่อนยังได้เลย" ลุงขมวดคิ้วขยั้นขยอ "มีคนหวง... ผมทำให้ได้แค่ปากเท่านั้น" ผมบอกไปตรงๆ ต่อหน้าบาส ลุงภารโรงแม้จะเสียดายแต่ก็ไม่อยากพลาดของดี แกเลยยอมตามใจผม เย็นวันนั้นผมเลยต้องทำหน้าที่อย่างหนัก รับ "ควยแข็ง" สองขนาดที่ต่างกันลิบลับเข้าปากพร้อมๆ กันจนแก้มตอบแน่นไปหมด บาสกับลุงแข่งขันกันซอยปากผม ส่งจังหวะจนสุดท้ายทั้งคู่ก็ปล่อยความเงี่ยนพุ่งทะลักเข้าลำคอผม จนเยิ้มไหลเปียกโชกไปถึงคอเสื้อนักเรียน
คืนวันศุกร์ ทันทีที่เข้าห้องนอนโจ ผมก็เล่าเรื่องลุงภารโรงให้ฟังด้วยความซื่อสัตย์ แต่ผลที่ได้คือโจหน้าตึงทันที มันขว้างหนังสือในมือทิ้งแล้วจ้องผมผ่านเลนส์แว่นหนาๆ ด้วยแววตาที่ดุดัน "กูบอกว่ากูหวงไง มึงทำไมไม่ฟัง!" โจตวาดเสียงต่ำ ผมรีบเข้าไปกอดขาอ้อน "กูขอโทษ... ต่อไปไม่ทำแล้ว" ผมพยายามง้อด้วยวิธีที่รู้ว่าโจชอบที่สุด ผมทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้ามันแล้วเริ่มใช้ปากปรนเปรอให้ทันที โจไม่พูดอะไรแต่มันใช้มือนุ่มๆ กดหัวผมโยกควยเข้าหาตัวอย่างดุเดือด แรงกดและจังหวะกระแทกกระทั้นที่เป็นการ "ลงโทษ" ทำเอาผมน้ำตาซึมแต่ในใจกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก พออารมณ์เย็นลง โจดึงผมขึ้นมากอดไว้บนเตียง "มึงฟังนะ... จากนี้ไป มั่วกับใครข้างนอกไม่ได้อีกแล้ว กูอนุโลมให้แค่พวกเรา 5 คนในกลุ่มเท่านั้น เพราะกูรู้ว่ามึงต้องทำหน้าที่เป็นตัวกลาง แต่คนอื่นห้ามแตะ... โดยเฉพาะข้างหลังของมึง ต้องเป็นของกูคนเดียว" ผมพยักหน้าหงึกๆ สัญญาด้วยความเต็มใจ "กูก็หวงมึงเหมือนกัน... มึงก็ห้ามกลับไปหาอีพวกกะเทยแก่พวกนั้นอีกนะ กูไม่ชอบ" โจยิ้มมุมปากเป็นครั้งแรกของวันนั้น มันจูบริมฝีปากผมเบาๆ "กูไม่ไปหรอก... มีของนุ่มๆ ขาวๆ แบบมึงให้เคี้ยวทุกอาทิตย์แบบนี้ กูจะไปหาน้ำพริกถ้วยเก่าให้เหม็นทำไม" ความเย็นชาที่แฝงไปด้วยความดิบเถื่อนของโจทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีค่ามากเหลือเกิน การที่ถูกคนเนิร์ดๆ อย่างมัน "คุม" และ "หวง" แบบนี้ มันทำให้ผมเสพติดความสัมพันธ์แบบลับๆ นี้มากกว่าสัมผัสฉาบฉวยจากพวกลุงคนแปลกหน้าเสียอีก เพราะไม่เคยมีใครหวงผมแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต
เช้าวันต่อมา แสงแดดจางๆ ส่องมาผ่านหน้าต่างห้องนอน โจที่ตื่นก่อนหยิบเอาแว่นสายตาใส่ปกติเหมือนทุกที แต่รอบนี้รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจ "ไอเจม... ที่มึงไปทำกับพวกลุง กับพวกกกลุ่มเรามึงชอบจริงเหรอวะ?" โจถามเสียงเบา ตาจ้องเขม็งมาที่หน้าผม "ก็... ไม่รู้ดิ ก็สนุกดีมั้ง" ผมตอบไปตามประสาเด็กที่ยังแยกไม่ออกระหว่างความตื่นเต้นกับความสุข "มึงถามทำไมวะโจ?" โจเงียบไปอึดใจใหญ่ ก่อนจะหันมาคว้าข้อมือผมไว้แน่น สัมผัสจากมือโจมันร้อนและสั่นจนผมรู้สึกได้ "กูไม่ชอบเห็นมึงไปให้ใครที่ไหนไม่รู้รุมทึ้งมึงแบบนั้นว่ะ... กูหวง" ผมอึ้งไปครู่หนึ่ง "หวง? มึงจะหวงกูทำไม เราก็เพื่อนกันทั้งกลุ่ม..." "กูไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนมึงไง!" โจโพล่งออกมาพลางจ้องหน้าผมตรงๆ แววตาหลังเลนส์แว่นสั่นระริก "คบกับกูได้ไหมวะ? เป็นแฟนกับกูคนเดียว... เลิกไปยุ่งมั่วซั่วกับลุงพวกนั้น แล้วมาเป็นของกูคนเดียวได้ไหม?" ผมมองหน้าโจที่ตอนนั้นยังเป็นเด็กเนิร์ดหน้าจืดๆ ดูไม่มีพิษมีภัย ผมไม่ได้รู้สึกเขินจนตัวลอย หรือรู้สึกรักลึกซึ้งอะไรขนาดนั้นในตอนนั้น คิดเพียงแค่ว่า... 'เออ คบกับมันก็ดีเหมือนกันนะ อย่างน้อยมันก็ขาวสะอาดกว่าพวกลุงในซาวน่า หรือลุงภารโรงแหละ' "เอาดิ... ลองดูก็ได้" ผมตอบไปพร้อมรอยยิ้มซนๆ "แล้วมึงจะทำหน้าที่แฟนยังไงล่ะ?" โจไม่ตอบเป็นคำพูด แต่มันดึงตัวผมเข้าไปประกบจูบทันที จูบแรกของโจในวันนั้นมันเก้ๆ กังๆ ไม่ประสีประสา แต่มันแฝงไปด้วยความรุนแรงของคนที่เก็บกดความรู้สึกมานาน "จำไว้นะ..." โจถอนจูบออกมาแล้วกระซิบชิดริมฝีปากผมด้วยน้ำเสียงที่เริ่มเปลี่ยนเป็นความดุดัน "ตั้งแต่วินาทีนี้ มึงเป็นแฟนกูแล้วนะ... ถ้ากูเห็นใครมาแตะต้องมึงอีก กูไม่รับประกันนะว่ากูจะทำอะไรลงไปบ้าง" ผมหัวเราะเบาๆ พยักหน้าตกลงไปโดยที่ไม่รู้เลยว่า คำว่า "ตกลง" ในวันนั้น จะกลายเป็นการตีตราจองร่างกายและหัวใจของผม และเด็กเนิร์ดคนนี้แหละที่จะกลายเป็น "เจ้านาย" ที่ผมโหยหาที่สุดในชีวิต
คนในกลุ่มเริ่มสงสัยผมว่าทำไมเสาร์ อาทิตย์ไม่ค่อยว่าง ผมเลยอ้างว่าต้องอยู่กับที่บ้าน และบาสก็แซวขึ้นมาว่า "วันนั้นที่มึงเกือบโดนลุงภารโรงล่อตูดอ่ะ แล้วมึงบอกว่ามีคนหวง ใครวะที่หวงมึงอ่ะ?" ผมหน้าแดงด้วยความอายไม่กล้าตอบอะไร พยายามหลบหน้าทุกคน แต่บาสแซวหนักขึ้น บอกว่า "งั้นคืนนี้กูขอลองเย็ดตูดมึงบ้างสักทีสิวะ" จนหนึ่ง และเก่งบอกพร้อมหัวเราะ "ดีๆ กูขอต่อคิวด้วยว่ะ ฮ่าๆ" โจหน้าแดงอยู่หลังแว่นเพราะโมโหสุดๆ ทำเอาอดกลั้นความในใจไว้ไม่อยู่ แล้วหลุดบอกมาเองว่า "ไม่ได้... มันเป็นของกู!" ทำเอาคนอื่นอึ้งกันหมด ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าโจที่นิ่งเงียบมาตลอดจะเป็นแบบนี้ เก่งที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเห็นท่าไม่ดี เลยพูดให้ใจเย็นลง "พวกกูแค่ล้อเล่น แต่ขอพวกกูลิ้มรสชาติไอเจมเป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ยว่ะ? และจะปล่อยให้มึงสองคนอยู่กันแบบไม่แตะต้องอีกต่อไปเลย" ผมกับโจมองหน้ากันเหมือนลังเล ก่อนโจจะพยักหน้ายอมทำตามข้อตกลงที่เก่งบอก
คืนวันส่งท้าย พวกเรา 5 คนนัดกันไปนอนบ้านหลังใหญ่ของเก่งในวันที่พ่อแม่มันไม่อยู่บ้าน บรรยากาศในห้องนอนของเก่งคืนนั้น เงียบสงัดแต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้น แสงไฟสลัวจับไปที่ร่างขาวบางของผมที่นอนอยู่กลางเตียงกว้าง ท่ามกลางเพื่อนสนิททั้ง 4 คนที่ร่วมผ่านร้อนผ่านหนาวและประสบการณ์ดิบเถื่อนมาด้วยกัน "ในเมื่อมึงเลือกแล้ว... พวกกูก็ยินดีด้วย" เก่งพูดเสียงนุ่มพลางลูบหัวผมเบาๆ "คืนนี้ถือเป็นรางวัลส่งท้ายให้พวกกู แล้วหลังจากนี้... มึงจะเป็นของไอ้โจแค่คนเดียวตามที่มันต้องการ" ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นอย่างเชื่องช้าและนุ่มนวลที่สุด ไอ้หนึ่ง ประกบจูบผมอย่างแผ่วเบา รสสัมผัสที่คุ้นเคยทำเอาผมน้ำตาซึม เก่ง ก้มลงไปปรนเปรอดูดเลียควยเล็กๆ ให้ผมอย่างตั้งใจที่สุดเท่าที่มันเคยทำมา ราวกับจะบันทึกรสชาติของผมไว้ในความทรงจำ ส่วนบาส ที่เคยดุดันกลับยอมให้ผมใช้ปากให้มันอย่างอ่อนโยนที่สุด
แต่ท่ามกลางเพื่อนสามคนที่รุมล้อม โจ กลับเป็นคนเดียวที่แสดงอำนาจเหนือร่างกายผม มันจับขาผมยกพาดบ่า แหวกออกกว้างต่อหน้าเพื่อนๆ แล้วยัดควยกระแทกกระทั้นเน้นย้ำความเป็นเจ้าของในส่วนที่มันหวงแหนที่สุด ทุกจังหวะที่โจส่งตัวเข้ามา มันจ้องมองหน้าเพื่อนคนอื่นๆ เหมือนจะบอกว่า 'ดูไว้ นี่คือของของกู' ผมครางระงมตัวโยกขึ้นลงอยู่ในอ้อมกอดของหนึ่งและเก่ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีปนเปไปกับความเสียวซ่าน เป็นค่ำคืนที่พวกเรา 5 คนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันเป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อพายุอารมณ์สงบลง เพื่อนอีกสามคนนอนหอบหายใจและค่อยๆ ถอยห่างออกไปอย่างรู้หน้าที่ โจลุกขึ้นไปหยิบผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ดคราบน้ำลายและน้ำกามของเพื่อนๆ ออกจากตัวผมอย่างใจเย็น มันเช็ดทุกซอกทุกมุมจนร่างกายผมกลับมาสะอาดหมดจดเหมือนวันแรกที่ได้เจอ "หลับซะนะ... ที่รักของกู" โจกระซิบพลางดึงผมเข้าไปกอดแนบอก ผมซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของแฟนหนุ่ม หลับไปอย่างมีความสุขและมั่นคงในหัวใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
หลังจากคืนนั้น แก๊งเด็กหื่น 5 คนก็เริ่มแยกทางกันไปตามกาลเวลา เก่ง หันไปใช้ชีวิตหรูหราควงดาราและนายแบบรุ่นใหญ่ บาส ได้เป็นนักกีฬาโรงเรียนและมีแฟนสาวที่น่ารักคอยดูแล หนึ่ง ยังคงเป็นเด็กจอมซนที่เปลี่ยนคู่ไปเรื่อยๆ ตามคลับบาร์ ส่วนผมกับโจ... เราสองคนยังคงเดินจูงมือกันเงียบๆ ในโรงเรียน ไม่มีการแอบดูดปากหลังซอกตึก ไม่มีการไปโรงหนังเก่าหรือซาวน่ารวมลุงอีกต่อไป ร่างกายที่เคยขาวเนียนและบอบบางของผมที่พวกลุงเคยรุมทึ้ง ตอนนี้มีเพียงคนเดียวที่ได้ครอบครองและเชยชมในทุกค่ำคืน จากเด็กชายที่เคยอิจฉาเรื่องเล่าเสียวๆ ของเพื่อน วันนี้ผมได้เรียนรู้ว่า รสชาติที่ร้อนแรงที่สุด ไม่ใช่การโดนคนแปลกหน้านับสิบรุมเร้า... แต่คือการได้เป็นที่รักและเป็น "เจ้าของ" หัวใจของคนที่พร้อมจะหวงแหนและปกป้องเราไปตลอดกาล ถือเป็นการปิดตำนานแก๊งเด็กหื่น และเริ่มต้นตำนานรักที่ซื่อสัตย์ของผมกับโจต่อไป...
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-2-15 09:33:47
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-2-15 10:34:35
โพสต์ 2026-2-15 11:30:41
โพสต์ 2026-2-15 14:17:16
