แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-15 09:34
พอถึงช่วงพัก พวกเพื่อนต่างลากผมไปในห้องน้ำหลังโรงเรียน และบังคับว่าเล่าเรื่องที่แยกไปกับลุงอ้วนหัวล้านให้ฟัง เป็นเรื่องที่เร้าร้อนและดุเด็ดเผ็ดมันที่สุดที่เคยเจอ บรรยากาศในห้องน้ำหลังโรงเรียนตอนพักเที่ยงวันนั้น มันกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่ร้อนแรงกว่าแดดข้างนอกร้อยเท่า เพื่อนทั้งสี่คนล้อมผมไว้เหมือนเสือหิวโหยที่รอฟังตอนจบของมหากาพย์ครั้งนี้ "ลุงหัวล้านคนนั้น... แกพากูไปโรงแรมลับใต้ดิน ที่มีแตคนแต่งตัวแปลกๆ บนรถจับหน้ากูซุกเข้ากับแผงอกที่มีแต่กลิ่นเหงื่อดิบๆ แล้วล่ามโซ่กูไว้ที่คอเหมือนเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรด" ผมเล่าไปพลางหลับตาพริ้ม นึกถึงสัมผัสที่โดนลากให้คลานไปตามพื้นโรงแรมใต้ดิน "แกจับกูขัดตัวจนผิวกูแดงฉ่าไปหมด ก่อนจะเหวี่ยงกูลงบนเตียง แล้วก้มลงมาจัดการส่วนหัวควยของกูแบบกระหายสุดชีวิต" ไอ้เก่งฟังถึงตรงนี้ มันคงจินตนาการตามจนทนไม่ไหว มันทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าผมกลางห้องน้ำ ซุกหน้าลงดมเป้ากางเกงผมอย่างบ้าคลั่ง "มึง... กลิ่นน้ำลายลุงคนนั้นยังติดกางเกงมึงอยู่เลยว่ะ" มันพึมพำเสียงพร่า ก่อนจะรูดซิบควักเอาควยขาวๆ ออกมาทำหน้าที่แทนลุงคนนั้นตามผมเล่าทันที ผมต้องใช้สมาธิอย่างหนักเพื่อเล่าต่อ ในขณะที่เพื่อนๆ ในแก๊งเริ่ม "พิสูจน์" เรื่องเล่าของผมด้วยสัมผัสจริง
"ต่อจากนั้น ลุงแกเอาหัวล้านๆ มาถูที่หน้าอกกู แล้วบอกว่าหัวนมกูนุ่มที่สุดเท่าที่เคยเจอ..." ทันทีที่คำนี้หลุดจากปาก ไอ้โจเด็กแว่นผู้เรียบร้อยก็ถอดแว่นวางไว้ข้างโถส้วม แล้วมุดเข้าไปไซ้ที่หน้าอกผมตามที่เล่าเป๊ะๆ "เออ... นุ่มจริงๆ ด้วยว่ะมึง" มันครางออกมาเบาๆ ผมพยายามเล่าต่อถึงตอนที่ลุงชมเรื่องลิ้น "แล้วลุงแกบอกว่าลิ้นกูหวาน... หวานจนแกอยากกลืนกินลงไปทั้งอันเลย" คราวนี้ไอ้หนึ่งตัวเล็กไม่รอช้า มันประกบจูบดูดลิ้นผมทันที แหย่ลิ้นของมันพัวพันอยู่ในปากผม จนผมเริ่มเล่าเรื่องไม่เป็นภาษา เสียงผมอู้อี้ฟังไม่รู้เรื่อง แต่ความเสียวมันทะลุขีดจำกัดไปแล้ว "สุดท้าย... ลุงแกควักยัดควยอ้วนป้อมเข้ามาในปากกู แล้วบอกว่าปากกูอุ่นนุ่มที่สุดเท่าที่เคยสัมผัสมา..." เล่ามาถึงตรงนี้ ไอ้บาสนักกีฬาร่างล่ำที่ยืนลุ้นอยู่นานก็จัดการแทรกควยที่เริ่มใหญ่ของเด็ก ม.1 เข้ามาในจังหวะที่ลิ้นไอ้หนึ่งยังค้างอยู่ในปากผม ผมรับศึกหนักจากเพื่อนทั้งสี่คนพร้อมกันบนโถส้วมแคบๆ ความเสียวที่ได้เล่าเรื่องเล่าของตัวเองไปพร้อมกับโดนเพื่อนรุมสกรัมทำเอาผมแทบเกร็งไปทั้งตัว ในที่สุดผมก็ปล่อย "น้ำว่าวแห่งความภูมิใจ" พุ่งทะลักเข้าเต็มปากไอ้เก่งที่รอรับอยู่ด้านล่าง ไอ้โจไม่ยอมน้อยหน้า รีบเข้าไปขอแบ่งปันรสชาติจากปากเก่งด้วยอีกคนอย่างหิวกระหาย ส่วนไอ้บาสก็จัดหนักแตกใส่ปากผมจนล้นทะลัก โดยมีไอ้หนึ่งช่วยปาดชิมและดูดจากลิ้นผมเพื่อปลอบประโลม
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง! เสียงออดเข้าเรียนคาบเย็นดังขึ้นเหมือนเสียงระฆังช่วยชีวิต พวกเราทั้ง 5 คนแยกย้ายกันจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดรุ่ย เช็ดคราบที่มุมปากออกอย่างลวกๆ แล้วเดินออกจากห้องน้ำด้วยท่าทางนิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรากลับไปนั่งในห้องเรียน ทำตัวเป็นเด็กนักเรียนผิวขาวน่ารัก บอบบาง เหมือนเดิมทุกประการ แต่ความจริงแล้ว... ในท้องของพวกเราทุกคนเต็มไปด้วย "ความลับ" ที่แสนหวานและร้อนแรงที่ได้แบ่งปันกันเองในห้องน้ำหลังโรงเรียน
หลังจากเรื่องในห้องน้ำวันนั้น สถานการณ์ในกลุ่มตอนนี้กลายเป็นว่าผมคือ "ศูนย์กลางจักรวาล" ของแก๊งคนหื่นไปโดยปริยาย จากเดิมที่พวกเราออกไปวิ่งไล่ล่าหาประสบการณ์ดิบเถื่อนจากพวกผู้ใหญ่ แต่พอพวกมันได้ลิ้มรสสัมผัสจากคนรุ่นเดียวกันที่ผิวพรรณยังตึงเปรี๊ยะและนุ่มนวลอย่างผม พวกลุงๆ ที่เคยว่าเด็ดก็กลายเป็นของเลียนแบบที่จืดชืดไปเลย ชีวิตประจำวันของผมกลายเป็นตารางเวรที่แน่นขนัดจนแทบไม่มีเวลาหายใจ เช้าก่อนเข้าเรียน ผมต้องไปแอบที่ซอกตึกหลังโรงเรียนกับ ไอ้หนึ่ง เพื่อให้มันได้ดูดปากนุ่มๆ ของผมจนหนำใจ เป็นการเติมพลังก่อนเริ่มเรียน พอพักเที่ยง ไอ้เก่ง จะลากผมไปห้องเก็บของพละ เพื่อรอรับ "น้ำหวาน" ของผมที่มันบอกว่าเสพติดยิ่งกว่าเหล้าแพงๆ ของพวกลุงคนรวยอีก และหลังเลิกเรียน เป็นคิวของ บาส นักกีฬาร่างล่ำที่ชอบใช้กำลังบังคับให้ผมใช้ปากปรนเปรอให้มันจนเสร็จคาที่ ถึงขนาดบางวันลากผมไปค้างที่บ้านเพื่อ "จัดหนัก" ใส่ปากผมยันเช้า
แต่ท่ามกลางความวุ่นวายของเพื่อนสามคนที่รุมทึ้งผม โจ เด็กเนิร์ดใส่แว่นที่ดูเงียบที่สุดกลับเป็นคนที่มี "เล่ห์เหลี่ยม" มากกว่าใคร วันพฤหัสบดีหลังเลิกเรียน โจเดินมาดักรอผมที่ห้องสมุดแล้วสารภาพด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "มึง... กูกลัวลุงพวกนั้นไปเลยว่ะ ตั้งแต่วันที่โดนพวกกะเทยแก่รุมกูวันนั้น กูก็รู้เลยว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าเด็กตัวขาวๆ เล็กๆ แบบมึงอีกแล้ว" โจดันแว่นขึ้นแล้วจ้องตาผม "กูขอจองตัวมึง ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์... ห้ามให้พวกนั้นรู้เด็ดขาด" ทุกคืนวันศุกร์ถึงอาทิตย์ ผมจะหายตัวไปจากกลุ่มเพื่อนคนอื่น เพื่อไปอยู่กับโจในห้องนอนที่เต็มไปด้วยกองหนังสือ แต่วันเหล่านั้นไม่มีเรื่องการเรียนมาเกี่ยวข้องแม้แต่น้อย "มึงเป็นของกูนะ... แค่คนเดียว" โจกระซิบสั่งพลางถอดแว่นวางทิ้งอย่างไม่ใยดี มันเริ่มจากการจูบที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความหึงหวง ก่อนจะจบลงที่เตียงนอนท่ามกลางความมืด โจควักเอาควยขนาดพอดี ที่ขนเริ่มขึ้นบางๆ กระแทกกระทั้นใส่ด้านหลังของผมอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ ราวกับจะประกาศความเป็นเจ้าของในส่วนที่มัน "หวง" ที่สุด แรงกระแทกจากโจทำเอาผมตัวโยนอยู่บนเตียง บางครั้งมันไม่ถอดแว่น แต่จับเอวผมกระเด้าแรวจนแว่นของมันกระเด็นหลุดไปทุกที "ส่วนปากของมึงจะไปอมให้ใคร หรือจะไปจูบกับใครกูไม่สน... แต่ส่วนรูแน่นๆ ของมึง ต้องเป็นของกูคนเดียว" โจพร่ำบอกข้างหูขณะที่ผมได้แต่ร้องครางรับในความมืด
วันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี ผมยังคงเป็น "ของกลาง" ให้หนึ่ง เก่ง และบาส ผลัดกันเชยชมตามจุดต่างๆ ทั่วโรงเรียน โดยที่พวกมันไม่มีใครเฉลียวใจเลยว่า ทุกครั้งที่พวกมันกำลังจูบปากหรือกินน้ำของผมอยู่นั้น โจ ที่นั่งนิ่งๆ อยู่หลังแว่นตากำลังแอบยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เพราะมีเพียงโจคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่า "สมบัติล้ำค่า" ที่สุดที่พวกเพื่อนโหยหามาตลอด... ได้ถูกมันครอบครองไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้วทุกสุดสัปดาห์...
|