หลงผิด(เสียว)ซ่าน ep.5 (ห้องครัวสุดเสียวอิอิ)

พรรนิกา

       มาต่อกันเลย มาลุ้นกันว่า "วิน" จะพาตัวเองออกมาจากตัณหาพวกนั้นได้ไหม หรือ "วิน" จะถล่ำลึกไปยิ่งกว่าเดิม ไปติดตามกันเล๊ย
9 @$ a8 ]' }  t4 h2 _
0 g% P$ O) k% e

     ประโยคนี้จริงเสมอ "ทุกคนมีเรื่องในใจที่พูดไม่ได้กันทั้งนั้น ต่อให้จะแตกสลายสักแค่ไหน พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นมาใช้ชีวิตต่ออยู่ดี" เพราะฉนั้นอย่าคาดหวัง อย่าเรียกร้อง อย่าขอร้อง และอย่าคิดไปเอง แค่ปล่อยมันไป ถ้ามันถูกกำหนดไว้แล้ว ยังไงสะมันก็ต้องเกิดขึ้น ซึ่งก็ไม่ต่างจาก "วิน" เมื่อในที่สุดแล้ว คำว่า "ศีลธรรม" ก็ได้ถูกไฟ "ตัณหาราคะ" แผดเผามอดไหม้จนไม่เหลือซาก
3 g0 B5 n* R8 u( u/ _

4 e  ~5 _$ q7 T  O         รุ้งเช้า:06:30 น.
1 L7 T( n# E6 A* g% S     แสงแดดจาง ๆ ส่องเข้ามาเห็นสภาพห้องที่กระจัดกระจาย กิตนอนหอบหายใจอยู่บนเตียง โดยที่มีวินนอนสลบไสลอยู่บนอกกว้าง กลิ่นของทั้งคู่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก กิตนอนมองร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอย ที่ตัวเองสร้างเอาไว้ด้วยสายตาที่สับสน พลันความรู้สึกเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นมา ฉายแววตาประกายเป็นหวงเด็กหนุ่มอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้เขาเริ่มคิดแล้วว่า "นี่...เราเผลอทำรุนแรงกับร่างบอบบางไปได้ไงนะ" ก่อนที่มือหนาจะ ค่อย ๆ สัมผัสใบหน้าเรียวอย่างอ่อนโยน

     เขาก้มลงกดจูบหน้าผากคนที่กำลังหลับปุ๋ยเบา ๆ วินกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะมุดหน้าเข้าหาแผงอกแกร็งจนแนบแน่น กิตเหลือบมองร่างบางที่กำลังซุกหน้าเข้าหาความอบอุ่นของอ้อมกอดเขา พลันยกยิ้มขึ้นที่มุมปากบาง ๆ ให้กับคนตรงหน้าอย่างเอ็นดู "ทำไมเด็กคนนี้โคตรน่ารักจังเลยนะ? ตาโตใสแปํว แก้มป่อง ๆ " เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเบา ๆ ขณะที่ปลายนิ้วสัมผัสไล้ไปตามใบหน้าของวิน ด้วยความหลงไหล
     
; @" a3 u5 A$ @! U3 j9 L     ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นอย่างเบาแรง เพื่อไม่ให้เด็กหนุ่มที่นอนซบอกเขารู้สึกตัว กิตเดินออกจากห้องปล่อยให้วินนอนหลับต่อ ก่อนที่เขาเดินไปยังห้องครัว เปิดตูเย็นจัดการเตรียมของเพื่อทำอาหารเช้า ไว้ตอนรับเด็กหนุ่มอย่างตั้งใจ ไม่นานภายในห้องครัวเล็ก ๆ ก็หอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นของข้าวต้มหมูที่แสนจะธรรมดา กิตตั้งใจทำมันอย่างสุดฝีมือ ถึงแม้เขาจะไม่เคยทำก็ตาม
1 u* g+ k0 b* `- m7 P
     ข้าวต้มหมูเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะถูกจัดใส่ถาดอย่างปราณีต ในนั้นมีข้าวต้มสองถ้วย น้ำสองแก้ว พร้อมกับยาแก้ปวดอีกหนึ่งเม็ด จากนั้นกิตก็ยกไปเสริฟถึงห้องนอน ก่อนจะว่างถาดลงบนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างหัวเตียง กิตยืนมองร่างบางที่ยังคงหลับสนิด เขานั่งลงแล้วเอนตัวนอนพิงหัวเตียงเล็กน้อย ลำแขนแกร็งค่อย ๆ สอดเข้าไปใต้ลำคอระหงษ์ของวินเบา ๆ เด็กหนุ่มตรงหน้ากระตุกตัวเล็กน้อย ก่อนที่ร่างเล็กจะถูกดึงเข้ามา อยู่ในอ้อมแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอีกครั้ง
# j7 S$ z; R" U2 g' j* c0 a* D
     แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนที่เงียบสนิด วินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว ความร้อนรุ่มจากไฟราคะเมื่อคืนจางหายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความบอบซ้ำที่ย้ำเตือนถึงบทรักที่ร้อนแรง เด็กหนุ่มรู้สึกได้ถึงความอุ่นวาบที่พาดผ่านอยู่บนเอว เมื่อเหลือบสายตาไปก็พบว่า กิต ยังคงนอนอยู่ข้าง ๆ แขนแกร็งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกอดรัดเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะลอยหายไปในอากาศยังไงยังงั้น

     วินพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่ความเจ็บแปลบที่สะโพกทำให้เขาเผลอหลุดเสียงครางออกมาเบา ๆ "โอ๊ะ..."..."เจ็บมากไหม!" เสียงทุ้มต่ำของคนที่นอนอยู่ข้างกายดังขึ้น กิตลืมตาขึ้นมองด้วยแววตาเป็นห่วงทำเอาวินถึงกับหน้าแดง "ใครเขาให้ถามกัน" ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น "คือผม...ต้องไปทำอาหารเช้าให้พี่" เสียงเล็กเปร่งออกมา สองแก้มแดงระเรื่อเหมือนลูกตำลึงที่สุกงอม "ไม่ต้อง! พี่เตรียมไว้หมดแล้ว" กิตดึงร่างบางกลับลงมาซบอกกว้างอีกครั้ง พลางหันไปคว้าเอาถ้วยข้าวต้มที่มีควันกรุ่น ๆ ซึ่งว่างอยู่ขางเตียง ใช้ช้อนตักแล้วก็เป่าลมไล่ความร้อนเบา ๆ
2 ~1 Z. d- V) {
     "กินซะเดี๋ยวจะได้กินยา" วินมองหน้ากิต
) b; ?" t+ ?) g! u, |. d5 L$ {

     "ทำไมต้องกินยา"
7 ~/ j5 ^4 j1 A, E. B! f1 \+ f

, Z' _" V. b& I& t$ N$ S     "อ้าวก็เราเจ็บ...ไม่ใช่เหรอ"

0 R5 n7 I. Y6 q9 o8 F) f
6 m1 G7 t. M& }- E0 `* Y5 j7 n     "พี่กิต บอกแล้วไงว่าห้ามถาม"

( q" z2 o6 I4 Z& M0 H3 v
     "ok ok ไม่ถามแล้ว งั้นวินลองชิมข้าวต้มหมูดูสิ"
$ r% }$ k" S+ z( Q

( x# \5 g4 u) F% v      วินมองถ้วยข้าวต้มด้วยความประหลาดใจ ทหารที่ทั้งเผด็จการและรุนแรงกับเขาเมื่อคืน กลับทำหน้าที่เตรียมข้าวต้ม น้ำ และยาเอาไว้ให้เขาเป็นอย่างดี "นี่พี่ทำเองเหรอ" กิตพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ "ครั้งแรกเลยละ ถือว่าวินคือผู้โชคดีเลยนะเนี่ย..." วินลอบยิ้มมุมปากบาง ๆ เงยหน้าขึ้นสบสายตากิต หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน แววตาวินดูลังเล ไม่แน่ใจว่าตัวเองคือผู้โชคดี หรือเป็นหนูทดลองกันแน่งานนี้   
0 q- X' b: [% ^$ f2 R( f
8 p; N8 ^7 B! q8 z     "ผมกินเอง ไม่ได้เป็นอะไรสะหน่อย" มือเรียวยื่นไปรับถ้วยข้าวต้มมาจากกิต ก่อนจะใช้ช้อนคนข้าวเล็กน้อย กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยแตะเข้าจมูก โดยที่มีสายตากิตจ้องมองไม่วางตา "อร่อยไหม..." ทหารหนุ่มลุ้นอย่างระทึก ทั้ง ๆ ที่วินยังไม่ทันได้ตักเข้าปาก "อึก!!" ทันทีที่ปลายประสาทส่วนลิ้นได้สัมผัสรสชาติ ความเค็มแล่นปรี๊ดเข้าสูร่างกาย วินขนลุกไปทั้งตัว ใบหน้าเหมือนคนอมทุกข์ ดวงตาเบิกกว้างเป็นประกายวาววับ "เป็นไงอร่อยไหม" กิตยังคงตั้งตารออย่างตั้งใจ สีหน้าแววตาคาดหวังคำตอบของคนตรงหน้า เป็นอย่างมาก

, J: M6 Z7 e* _+ F  v4 \     "อืม..." วินกัดริมฝีปากแน่นฝืนตอบออกมา เขาไม่อยากทำลายความตั้งใจของกิต ด้วยคำว่าเค็มหรือไม่อร่อย ก่อนจะฝืนกลืนข้าวต้มที่อมเอาไว้ลงคออย่างจำนน "จริงดิ... งั้นวันหลังพี่จะทำให้อีกนะ" แววตาของวินเหลือบลงอย่างสิ้นหวัง กิตไม่รอช้ายกถ้วยข้าวต้มของตัวเอง พร้อมกับตักคำโต ๆ เข้าปากอย่างเต็มปากเต็มคำ
3 \: U' W) \# I0 c* f8 k
* p0 P2 r" G5 P* U4 s) f3 K4 _3 o; E     "อย่า..." วินตาโตอ้าปากค้างร้องห้ามแต่ก็ไม่ทัน กิตตักข้าวต้มเข้าปากไปเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่เสียงทหารหนุ่มจะดังขึ้นในทันที "ฮวก! เค็มฉิบหาย" ข้าวต้มในปากถูกบ่วนลงในถ้วย สายตาคมเหลือมมองเด็กหนุ่มข้างกาย "แฮ่...ขอโทษน้า...พี่น่าจะเติมเกลือมากไปหน่อย" ทำเอาวินหลุดหัวเราะออก
; k, o+ |3 Z0 Q$ S* g5 s

; G7 v" I9 R2 \" C     "ไม่ต้องมาหัวเราะเลย เมื่อกี้ทำไม่บอกว่าอร่อย" กิตว่างถ้วยข้าวต้มลง ก่อนจะดึงถ้วยของวินไปด้วย


2 K1 B" F* \4 ^4 E8 D& ~2 G' [     "ใครพูดวินไม่ได้พูดสักหน่อย"

9 n6 s( \* }6 j* P. B
     "ก็ไอ้ที่ อืม...เมื่อกี้ไง"

     "ก็อืมไปนั้นแหละ ถ้าบอกว่าเค็มเดี๋ยวพี่จะเสียใจ"
- Y/ y: N! M3 M1 K7 w

; T* v4 |! r! L4 c     กิตหยุดชงักในทันที สายตาทั้งสองประสานเข้าหากัน "นี่เราแคร์ความรู้สึกพี่ด้วยเหรอ" คำพูดประโยคเดียวของวิน ที่แสนจะธรรมดา แต่ก็ทำเอากิตรู้สึกดีไม่น้อย "อืม...แคร์สิ ก็พี่อุส่าทำให้ผมกิน แถมเป็นคนแรกสะด้วย ถึงมันจะเค็มไปหน่อย..." ยิ่งวินพูดก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกของกิต เขามองหน้าเด็กหนุ่มอย่างเอ็นดู พร้อมกับรวบเข้าไปกอดแนบกับลำตัว มือหนาลูบไล้เส้นผมที่ท้ายทอยเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวรดที่ต้นคอ
  n" T: F% s' X% e/ E
4 [' `8 `/ Z2 }( ~  ~& a
: v7 H% y5 c* h7 U     "ขอบคุณนะ..." เสียงแหบพร่าของกิตเอ่ยขึ้น วินรับรู้ถึงบางอย่าง ของคนที่กอดตัวเขาเอาไว้จนแน่น "พี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ" เสียงเล็กพูดขึ้น แต่ก็ยิ่งทำให้คนร่างใหญ่กอดแน่นขึ้นกว่าเดิม กิตไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนี้จากครูนรินมานานมากแล้ว ทั้งคำพูด ทั้งเรื่องบนเตียง ยิ่งช่วงหลังก็ยิ่งทะเลาะกันทุกครั้ง และทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ครูนรินก็มักจะพูดถึงเรื่องหย่าขึ้นมาด้วยเป็นประจำ ทำให้พอมาเจอวินเด็กหนุ่มที่อ่อนโยน แคร์ทุกคนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้กิตรู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มได้ไม่ยาก
  u3 r* |  v) C
0 s. M9 f' A* p8 o" l( m( _
     "เปล่า ขอพี่กอดวินสักครู่ได้ไหม" เด็กหนุ่มพยักหน้าเบา ๆ สองมือเรียวกอดตอบพร้อมกับลูบแผ่นหลังกว้างของกิตไปด้วย วินไม่ได้ถามหาคำตอบใด ๆ จากปากกิต ทั้ง ๆ ที่เขาก็รู้ดีว่ากิตต้องมีเรื่องไม่สบายใจ แต่แล้ววินก็เลือกที่จะไม่ถาม เขาทำได้แค่ให้กำลังใจในแบบของตัวเอง "พี่กิตไปอาบน้ำนะครับ แล้วเดี๋ยววินจะทำของอร่อย ๆ ให้ทาน" กิตคลายออมแขนออก เปลี่ยนเป็นจับบ่าทั้งสองข้างของวินแทน

* u- l. @% o3 J& d" b
     "นี่เราหาว่าพี่ทำไม่อร่อยใช่ไหม" กิตแกล้งพูด ทำหน้าบึ่งใส่
, X* Y5 A- I+ t1 ]% P! @/ M, Q

     "ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ผมก็แค่..." พูดไม่ทันจบริมฝีปากหนาก็กดจูบลงบนริมฝีปากบางทันที "แล้วถ้าพี่อยากกินอย่างอื่นละ" กิตส่งสายตาเจ้าเลห์ พรางยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก ทั้งสองมองตากัน "อยากกินอย่างอื่นเหรอครับ" มือเรียวลูบไล้ไปตามใบหน้าหล่อเข้ม "อืม..." กิตพยักหน้าพร้อมกับเสียงตอบในลำคอเบา ๆ "งั้นก็...หลับตาสิครับ" วินพูดจบ ก่อนจะใช้จังหวะที่กิตกำลังหลับตาเคลิ้ม รีบลุกวิ่งลงจากเตียงอย่างไว ไม่ทันที่กิตจะรู้ตัววินก็วิ่งไปถึงประตูแล้ว ก่อนจะหันมาพูดกับคนบนเตียงว่า
6 ~. C6 {8 |8 P4 E& N3 G

     "รีบ ๆ อาบน้ำนะครับ" จากนั้นวินก็เดินออกไป ปล่อยให้กิตอารมณ์ค้างจนหน้าแดง "ฝากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวจะเขมือบให้หมดทั้งตัวเลยคอยดู" เสียงเข้มพูดตามหลัง แต่ใบหน้ากลับมีแต่รอยยิ้ม เมื่อเห็นความเจ้าเล่ห์ของเด็กแสบ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เด็กหนุ่มคนนี้จะมีมุมน่ารักถึงเพียงนี้ และสิ่งนี้แหละที่ทำให้เขาตกหลุมรักเจ้าเด็กคนนี้เข้าเต็ม ๆ โดยไม่รู้ตัว
3 T9 s& J; o9 ~9 |  C7 Z4 T

; K0 D' Z9 A% `  n1 |0 b     บรรยากาศในห้องครัวตอนนี้ไม่มีอะไรให้วินต้องกังวน มีเพียงเด็กหนุ่มที่ความรู้สึกในใจเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางกลิ่นหอมของเมนูอาหารที่ถูกรังสรรค์อย่างปราณีต วินอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ทำอาหารไปฮัมเพลงไปอย่างสบายใจ แต่ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังเพลินอยู่กับเสียงเพลงของตัวเองนั้น มีเสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง วงแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม โอบรัดเอวเล็กของวินเอาไว้แน่น คางสาก ๆ ที่มีไรหนวดจาง ๆ เกยลงบนไหลของวิน จากนั้นกิตก็สูดดมซอกคอของเด็กหนุ่มไปหนึ่งฟอด
9 T, i* C$ H( N2 n, C

' r4 E6 z$ @" J0 d     วินสะดุ้งตัวเล็กน้อย "ไกล้เสร็จแล้วครับ" เสียงแหบพร่า พร้อมกับอาการสั่นไปทั้งตัว เมื่อบั้นท้ายที่อยู่ภายใต้กางเกงขาสั่น ดันมีแท่งเนื้อแข็งขื่นจากคนด้านหลัง บดเบียดเข้ามาจนแนบแน่น พร้อมกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของสะบู่และแชมพู บวกกับใบหน้าคมกริบ และผมทรงผมยุ่ง ๆ  มันยิ่งกระตุ้นให้ทหารหนุ่มยิ่งดูเซ็กซี่ขึ้นกว่าเดิม
$ f$ z0 Q" b( B$ |
" z5 d! t$ C0 u3 H; c
7 r* Q, P' V5 R; C8 }     "ยังไม่อยากกินข้าว แต่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า" โดยไม่ทันตั้งตัว กิตก็อุ้มวินลอยตัวขึ้น ไปนั่งลงบนโต๊ะกินข้าวที่อยู่กลางห้องครัว สัมผัสเย็นเฉียบจากโต๊ะตรงก้น ตัดกับความร้อนผ่าวจากฝ่ามือของกิต ที่ลูบไล้อยู่บนโคนต้นขาของวิน มันทำเอาเด็กหนุ่มถึงกับขนลุกสู้ ก่อนที่กิตจะแทรกตัวเข้ามาตรงหว่างขาของวินทันที
0 b2 U6 u! T* f- i9 D# a
( Y* s) {9 h0 s9 p7 s
     "เมื่อกี้เราทำพี่ค้าง ถึงตาที่พี่ต้องเอาคืนแล้วนะ" วินกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รู้ดีว่ายังไงก็ไม่รอด เพราะสายตาของทหารหนุ่ม มันคือสายตาของเสือร้ายที่พร้อมจะขย่ำเหยื่อตรงหน้าทุกเวลา "พร้อมไหม" ความคิดในหัวบอกว่าไม่ แต่พอวินมองตากิตเท่านั้นแหละ ร่างกายของวินกลับตอบรับอย่างซื่อสัตว์ วินค่อย ๆ พยักหน้าเบ่า ๆ


* |- \+ A) Y- M, }     "เด็กดีเกาะไหลพี่ไว้นะอย่าปล่อยละ" พูดจบกิตก็โน้มหน้าลงมาบดขยี่ริมฝีปากของวิน รสชาติจากยาสีฟันจาง ๆ ผสมกับความหวานล้ำที่กิตมอบให้ มือหนาเลื่อนลงไปปลดเสื้อผ้าของวินออกจนหมด สัมผัสอันเย็นวาบของอากาศยามเช้า ถูกแทนที่ด้วยนิ้วมือเรียวยาวของกิต ที่เริ่มนวดคลึงสัมผัสเบา ๆ ไปบนเรือนร่างอันบอบบาง กิตอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง เพราะเขาตระหนักดีว่า ไม่อยากเห็นรอยช้ำบนร่างบางอีกแล้ว
  b5 N0 d" d6 _4 B* n  A

; X' E: q+ C6 l( p4 }  l- C     ลิ้นเรียวค่อย ๆ ไล่เลียไปตามลำตัว ทุกส่วนของร่างกายวิน ถูกหยอกเย้าด้วยปลายลิ้นอย่างชำนาญ "อื้ม... อ่า..." เสียงครางกระเส่าดังขึ้น เด็กหนุ่มเกร็งไปทั้งตัว เงยหน้าขึ้นสูงแอ่นลำตัวให้กิตใช้ลิ้นได้ตามต้องการ "ชอบไหมครับ" กิตดึงผ้าขนหนูออก เผยให้เห็นแท่งควยลำใหญ่ชี้เป็นเสากระโดงเรือ ใบหน้าของวินร้อนผ่าว ลมหายใจค่อย ๆ ไต่ระดับความร้อนแรง


     ลำควยหัวบานคล้ำ รอบ ๆ ลำเต็มไปด้วยเส้นเลือด ตรงหัวมีน้ำเงี้ยนไหลย้อยลงมาเป็นสาย กิตกดให้วินนอนราบไปกับโต๊ะ ความสูงของโต๊ะที่พอดี ทำให้เป้าหมายตรงหน้า แบ่งบานอย่างเห็นได้ชัด รูเนื้อสีสดขมิบตอนรับ กิตไม่รอช้าจับเรียวขาวินยกขึ้นพาดบ่า ก่อนจะใช้น้ำลายป้ายนิ้วชี้เพื่อเป็นการเปิดทาง
3 j* H& o, B: B% k
/ F  o# r# T! v5 }  B     "อึก!! อ้า..." วินกัดปากแน่น เมื่อปลายนิ้วเรียวถูกยัดเข้าไป กิตค่อย ๆ นวดคลึงขยับเปิดทางให้วินคุ้นชิน วินเผลอแอ่นสะโพกรับสัมผัสนั้น "ผ่อนคลายนะวินอย่าแกร็งพี่จะทำเบา ๆ" สัมผัสปลายนิ้วมันถูกรัดแน่นจนกิตทนไม่ไหว รีบดึงนิ้วออกก่อนจะหันมาจับลำควยจ่อไปที่รูเนื้อ และแล้ววินาทีที่ลำควยหัวบานของกิตเข้ามาเติมเต็ม ความคับแน่นทำเอาวินจิกเล็บลงบนลำแขนของกิตจนสุดแรง
; X& E/ y0 r0 k' ^1 L
( o5 h+ \+ i; C- {
     มันจุกแต่มันก็รู้สึกเต็ม กิตหยุดนิ่งให้วินปรับตัว กดจูบไปที่ริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเริ่มขยับเป็นจังหวะเนิบ ๆ แต่หนักหน่วง ทุกครั้งที่กิตกระแทกกระทั้นเข้ามา วินตัวโยกคลอนไปตามแรงส่ง พับบบ พับบบ พับบบ เสียงกระแทกดังสนั่น บนโต๊ะที่เป็นที่ทานอาหาร แต่ตอนนี้กลายเป็นสมรภูมิกามของทั้งคู่ไปแล้ว

* p6 M3 D; C5 F3 k) G& H9 ]
     "อ่า...ซื๊ด...อืม..." กิตครางออกมาเบา ๆ"โคตรแน่นเลยวิน ชอบไหมบอกพี่สิ ชอบแบบนี้ไหม" วินหอบจนแทบพูดไม่เป็นคำ "อืม...ชอบครับ" อารมณ์ของวินพุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่ ภาพเบื่องหน้าคือทหารหนุ่มที่เซ็กซี่ที่สุด ผมยุ่ง ๆ ที่สะบัดไปตามแรงกระแทกเย็ด ทำเอาร่าบางกระตุกเกร็งไปทั้งตัว กิตเร่งจังหวะถี่กระชั้น ตอกย้ำความเป็นเจ้าของเข้ามาซ้ำ ๆ หนักหน่วงจนวินแทบขาดใจ
; u0 W6 c% b: l# O' Q
! W* w! m  c" s+ q- {* t2 q3 ]
     จากนั้นกิตก็พยุงร่างบางขึ้น สองมือของวินกอดคอกิตแน่น ก่อนที่เรียวขาจะเกี่ยวรัดไปที่เอวหนา ทั้งคู่อยู่ในท่าอุ้มแตง กิตเดินกระแทกเย็ดวินไปทั่วบ้าน ประตูครัว หน้าห้องนอน ตั๊บบบ ตั๊บบบ ตั๊บบบ "อ่า...โอ๊ะ...อ๊ะ...อ่าาาา" วินร้องครางด้วยความเสียว ลำควยหัวบานมุดทะลวงจนสุดโคน แรงกระแทกของทหารหนุ่ม มันหนักแน่นและร้อนแรงสะเหลือเกิน
0 ^$ G( s; G7 J5 n9 X( S

     ในที่สุดโซฟาหน้าทีวีก็เป็นที่สุดท้าย กิตว่างวินลงก่อนจะจับขาเรียวดันไปข้างหน้า จากนั้นเขาก็โน้มตัวยันมือไปกับพนักโซฟา พร้อมกับกระแทกเย็ดรูเนื้อวินจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว พับบบ พับบบ พับบบ วินนอนฉีกขากว้าง ความรู้สึกตอนนี้มันดันเสียวซ่านกว่าเมื่อคืน กิตใช้แรงทั้งหมดที่มี กระหน่ำเย็ดอย่างบ้าคลั้ง
) v  o- d& y# b: g+ F( ]/ n, d+ B
& I  G& s% N* e' _/ P
     ตับบบ ตับบบ ตับบบ "อ้า...ซื๊ด...อื้ม...จะแตกแล้ว..." ลำควยหัวบานเสียบลึกเข้าไปจนสุดโคน ก่อนที่ลำตัวหนาที่เต็มไปด้วยมันกล้ามของกิตจะกระตุกเกร็ง มือหนาจับขาวินไว้แน่น กระแทกเย็ดแบบรัว ๆ "อ้าาาาา ซื๊ดดดดด อ้าาาาา" ในที่สุดเสียงร้องคำรามก็ดังขึ้น พร้อมกับระเบิดน้ำควยเข้ามาจนเต็มรู วินเองก็ไม่ต่างจากกิต กระตุกเกร็งฉีดน้ำใส่ ๆ ออกมาจนเต็มหน้าท้อง

0 {4 P3 r0 I3 G$ k' v
     ในที่สุดทั้งคู่ก็ไปถึงสวรรค์ แต่ก็เล่นเอาหอบเหนื่อจนหมดแรง กิตทรุดตัวลงบนวิน เสียงหัวใจเหมือไปวิ่งออกกำลังกายมา ก่อนที่เสียงกระซิบเบา ๆ ของกิตจะดังขึ้นที่ข้างหูวิน "เจ็บไหม" วินไมรอช้าดันตัวกิตร่วงลงพื้น "โอ๊ยยย เจ็บนะที่รัก" กิตร้องเสียงหลง "สมน้ำหน้า บอกกีครั้งแล้วว่าห้ามถาม ก่อนที่เสียงหัวเราะเบา ๆ ของทหารหนุ่มจะดังขึ้น
0 ]2 f3 p! D  ~7 v4 B

' o$ C% R: A! `5 N3 d     สามวันที่วินนอนบ้านครูริน ทุกซอกทุกมุมของบ้าน กลายเป็นที่สนองตัณหาของทั้งคู่ ไม่ว่าจะห้องครัว ห้องนอน กลางบ้าน โซฟาหน้าทีวี หรือแม้แต่หลังบ้าน วินก็โดนกิตจัดให้ทุกที่อย่างถึงพริกถึงขิง จนกระทั้งวินลืมสิ้นถึงความผิดชอบชั่วดีจนสิ้นซาก


5 a3 |5 D2 o; \   แค่นี้ก่อนนะครับ เอาไว้มาต่อให้ตอนต่อไป ในที่สุดวินก็จมดิ่งไปกับตัณหากับ กิต ทหารหนุ่มหล่อ ที่ขึ้นชื่อว่าผัวครูจนได้ ว่าแต่เรื่องระหว่างกิตกับครูนรินมันมีอะไรแอบแฝงกันแน่นะ แล้วครูรินกับ ผอ.ละ เอาเป็นว่าตอนหน้ารู้กัน   


: e. t+ h' c  c2 x9 q7 W/ K      
- [, r1 b8 e: ]/ Q: a      


         

( f1 c3 I+ a- y% y: O9 l, z) c+ q
$ l# |: f" D3 T7 F1 i3 |$ P9 m6 Y
/ y2 z  i! v" g

  V) ]6 C% f( c0 w! r
0 r9 n" P: p7 \8 w0 \" y9 u: S8 t: f         
$ e* E% I) ]# r- N! l

      

$ C8 P- R3 J8 ?; M- u( y
  V1 Y4 X- G% b  b
& ~: Q, ]) L6 g1 ^1 ?
. n* R- A+ b! v. {$ y

Anurug339

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

ดอกม่วง

จะมีตอนที่เจ็บปวดรวดร้าว ที่แบบอ่านแล้วน้ำตาซึมไหมครับ ข้าวใหม่ปลามันที่ความลับยังไม่ได้เปิดเผย(ถ้ามี) ขอบคุณครับ

พรรนิกา

ดอกม่วง ตอบกลับเมื่อ 2026-2-14 19:30
จะมีตอนที่เจ็บปวดรวดร้าว ที่แบบอ่านแล้วน้ำตาซึมไหม ...

มีครับ เดี๋ยวปมก็จะเริ่มเปิดแล้วครับ รอติดตามนะครับ

Panita2540

ฟินมากกก เรื่องน่าติดตามขึ้นเรื่อยๆ

armokung

ตาขาว

ขอบคุณครับ 😁

Thep007893

ขอบคุณ

st20167

ขอบคุณครับ

Oscarbkk

สนุกดีครับ อ่านเพลินมาก

lud

ขอบคุณครับ

พรรนิกา

Oscarbkk ตอบกลับเมื่อ 2026-2-14 23:55
0 m. y5 i6 A4 v4 n' H# aสนุกดีครับ อ่านเพลินมาก

ขอบคุณครับ

guide01

สนุกมากเลยครับ

Panita2540

รอเลยครับ

Zerara

อยากให้เแลยละ

Arwar

ขอบคุณ

Spondkung

รออ่านต่ออยู่นะครับ

possto_01

ครูรินจะแอบร้ายมั้ยนะ

ธนภัทร