แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tokkradoor เมื่อ 2026-2-14 17:30
9 X% W. h4 J- N$ e, `- a4 E5 N5 g+ M' i y- m
เรื่องนี้แต่งรับตรุษจีน 2569 ให้อ่านฟรีถึงชิวสี่
# h1 r& @: J4 ?; s! w0 b2 g/ r8 g* B
คิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังสมปรารถนาในปีใหม่นี้ มีแต่ความสุขมั่งคั่ง โชคดีร่ำรวยตลอดปี และขอให้ส้มมงคลพาคุณไปเจอกับคนที่อยู่อีกปลายของด้ายแดงนะครับ + {3 L n0 k' [4 |' {4 q8 E9 u! g
ความเดิมตอนที่แล้ว -------------------------------------------------------------------------------------------------- " m( ?5 Z, J3 N: C& l
ส้มสีทองกับทำนองด้ายแดง (2/5)
: S, M/ a, o% T
บรรยากาศวันไหว้ที่ร้าน ‘แต้จิ้นเส็ง’ เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในอกของ เท้ง กลับหนาวอย่างบอกไม่ถูก เท้งไม่พูดอะไรกับภาคสักคำไม่ใช่ว่าไม่อยากพูดแต่เท้งก็หาคำอธิบายให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมวันนี้ถึงไม่รู้จะพูดอะไร ซ้ำพอภาคจะเข้ามาช่วยยกเข่งขนมเท้งก็สะบัดตัวหนีจนเข่งขนมเกือบตก
7 Q, I, C2 Q- O% d1 e
ภาคยืนงงเป็นไก่ตาแตก ขณะที่เท้งหนีเข้าไปหลังร้านเพื่อปาดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาเขาคิดไปไกลแล้วว่า ตรุษจีนปีนี้คงเป็นปีสุดท้ายที่เขาจะได้ยืนข้างภาคในฐานะคนสนิท ตลอดทั้งวันนั้น เท้งทำตัวห่างเหิน ถามคำตอบคำจนอาม่าสังเกตได้ “ทำหน้าดีๆ จะตรุษจีนแล่ว พรุ่งนี้วันถือแล่ว”
0 q! J1 D6 v) nจนค่ำวันนั้น หลังจากช่วยเท้งเก็บโต๊ะอาหารเย็นและเก็บกวาดบ้านเรียบร้อยพร้อมจะเข้าสู่ ‘วันถือ’ที่คนไทยเชื้อสายจีนจะไม่ทำงานบ้าน ไม้แม้แต่จะจับไม้กวาดหรือล้างถ้วยจานเพราะเป็นความหมายของการกวาดล้างโชคลาภออกไป
ภาคดักรอเท้งอยู่ที่ม้านั่งไม้หน้าบ้าน ท่ามกลางแสงสีแดงสลัวจากโคมเต็งลั้งภาคเข้ามาชาร์จตัวเท้งไว้ไม่ให้หนี " f) c1 B6 K. l6 J( e6 I# I# R- x
“เท้ง เป็นอะไรวะ? วันนี้ไม่มองหน้ากันเลยนะ”ภาคถามเสียงนุ่มแต่จริงจัง “เปล่า... ก็แค่เหนื่อย แล้วนี่ไม่ไปหาน้ำมนต์เหรอ” เท้งโพล่งออกมาอย่างลืมตัว
" e& X% ?/ ^/ `. K, {* j$ }
ภาคชะงักไป จ้องหน้าเท้งครู่ใหญ่ ก่อนจะหลุดขำออกมา “เข้าใจละ.. เท้ง... ฟังดีๆ นะ" "น้ำมนต์มันแพลนจะแต่งงานแต่ปัญหาคือว่าที่แม่ผัวมันไม่ค่อยโอเค มันก็พยายามทำหมดทุกทางแล้วนี่ถึงขนาดจะเล่นของเลย ท่าทางมันก็ร้อนใจมากอยู่ ถ้าผ่านด่านนี้ไม่ได้ก็ท่าจะไม่ได้แต่งเร็วๆนี้หรอก” ภาคอธิบายรัวเร็ว เท้งอึ้งไป : _( A b1 \- |# ?
“แล้วที่บอกว่า... ส้มคู่นี้จะทำให้สมหวังล่ะ?” “ก็สมหวังเรื่องงานแต่งไง” ภาคก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น
, o) ~% a) ^5 t- T) Z# n
“พออาม่าบอกว่ามีส้มมงคล ฉันก็เลยคิดว่าอย่างน้อยส้มของอาม่าแกก็น่าจะดีกว่าคุณไสยของหมอผีที่ไหนก็ไม่รู้ดีไม่ดีโดนหลอกตบทอง แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนไปยุ่งกับของต่ำแบบนั้นว่ะ” เท้งนั่งฟังเงียบ ๆ ภาคเองก็นิ่งไป เหมือนกำลังรวบรวมความคิดบางอย่าง 3 ?: k! p |' f9 E9 K
“เท้ง... แกเชื่อที่อาม่าบอก วาส้มคู่นี้จะนำเนื้อคู่มาให้จริงๆ เหรอ” ภาคถามขึ้นทำลายความเงียบ เท้งก้มหน้า มองปลายนิ้วตัวเอง “อื้ม คนจีนเขาถือว่าส้มคือทอง คือความโชคดีน่ะ ส่วนเรื่องเนื้อคู่...ก็คงอยากให้แบ่งปันความสุขมั้ง” , S) _0 k" e9 L: N1 s- w: ^& c7 T
ภาคนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบถุงผ้าแพรสีแดงออกมา ข้างในคือส้มสีทองคู่ที่สวยที่สุดที่เท้งเห็นอาม่าเลือกมากับมือกลิ่นหอมระเหยจากผิวส้มฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ “มันอาจจะจริงก็ได้นะ ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่อาม่าแกว่าดี ฉันก็ว่าดีฉันเลยไปขอให้น้ำมนต์คู่หนึ่ง” “ส่วนส้มคู่ที่อาม่าให้ฉันจริงๆ น่ะ... ฉันยังไม่ได้ให้ใครเลยนะ ฉันเก็บไว้ให้ ‘คนพิเศษ’ ของฉันคนเดียว” - f& w0 y2 p0 z' F& }+ T
ภาคค่อยๆ ปอกเปลือกมันอย่างเบามือ แล้วยื่นซีกที่สวยที่สุดมาตรงหน้าเท้ง “ฉันไม่เคยคิดจะให้ส้มคู่นี้กับใคร นอกจากคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป... ซึ่งก็คือแก” “อาม่าบอกว่าเนื้อคู่ต้องกินคนละซีกถึงจะอยู่ด้วยกันยาว เท้งช่วยกินซีกนี้หน่อยได้ไหม?” " h- Z" c6 i2 I; G% r/ [
; }, W, o, c. P3 Y
ภาคพูดเสียงนุ่ม ดวงตาคมจ้องมองเท้งอย่างมีความหมาย หัวใจของเท้งเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเอื้อมมือไปรับส้มซีกนั้นมาเข้าปากช้า ๆรสชาติหวานอมเปรี้ยวของส้มกระจายไปทั่วลิ้น แต่มันกลับหวานล้ำกว่าส้มลูกไหนๆที่เขาเคยกินมาทั้งชีวิต ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันในความเงียบ ใต้แสงสีแดงอ่อน ๆของเต็งลั้ง ) ^" z# a$ G# n* M
“อะแฮ่ม!” เสียงกระแอมไอที่คุ้นเคยดังมาจากความมืดหลังประตูร้าน อาม่าเดินเตาะแตะออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “กินกันหมดหรือยังส้มมงคลน่ะ?” “อาม่า! ยังไม่นอนเหรอ?” เท้งสะดุ้งโหยง 3 D' G1 q6 b6 m& b. c2 H V2 q5 i) }
“จะนอนหลับได้ยังไง ก็ลุ้นจนตัวโก่งขนาดนี้” อาม่าหัวเราะหึๆ “อั๊วมองออกตั้งแต่วันแรกที่อาภาคมาบ้านเราเมื่อสามปีก่อนแล่ว สายตามันมองแต่อาเท้งอย่างกับจะกลืนลงท้อง ส่วนอาเท้งก็ซื่อบื้อ...ทำเป็นงอนเป็นตุ๊ดตู่อยู่ได้” ภาคเกาหัวแก้เขิน ! y) |$ ]" t; A2 X6 ?, s
“อาม่าดูออกจริงๆ เหรอครับ?” “ดูไม่ออกก็เสียชื่อเถ้าแก่เนี้ยแต้จิ้นเส็งตลาดเก่าซี่!” อาม่าตบไหล่ภาคเบาๆ “พวกลื้อน่ะชอบกันจะตาย แต่ดันรอให้ส้มนำทางถึงจะยอมพูด... เอาล่ะ อาม่าไปนอนละ ไม่กวน ‘คู่รัก’ เขาจู๋จี๋กันแล้ว” ทั้งคู่นั่งกินส้มด้วยกันจนหมดทั้งสองลูก เท้งยิ้มเขินๆ ก่อนถามขึ้น “ตั้งแต่ 3 ปีก่อนเลยเหรอ” “3 ปีไรวะ?”
( i* v& ]" Y8 }/ z3 r
“ก็..ที่อาม่าบอก” “ไม่อะ..ฉันชอบแกตั้งแต่ปี 1 แล้ว” “ห๊ะ!...” ; n$ ^" _+ F: u* r$ V& k
7 y* g' h u2 E& K
“ก็ที่ฉันไปคณะแกบ่อย ๆ ไปคุยกับคนนั้นคนนี้ ฉันไม่ได้ไปจีบผู้หญิง ...แต่ฉันไปจีบแก” “...” เท้งอึ้งไปเลย 0 x4 E+ h% G: P. U
“ที่ตามไปเตะบอลด้วย ฉันก็ตามไปเฝ้าแก” “...” หนักกว่าเดิมอีก
& y6 A" j, C% X% e( `4 ]
“ฉันก็ไม่กล้าบอกแก ฉันกลัวแกไม่เหมือนเดิม” “...”
- Y) `* u2 y+ K* r4 k6 f, L7 H
“ฉันรู้มานานแล้วแหละว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่เคยบอกใคร ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าวันนึงจะมีแฟน” “จนมาเจอแก ฉันก็คิดวนไปมา ว่าฉันรู้สึกอะไรกันแน่ แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่ามันเป็นความรัก..” “ฉันหาจังหวะจะบอกแกสักพักแล้ว ถึงแกรู้แล้วจะไม่มองหน้าฉันอีกเลย ฉันก็ต้องบอกแกให้ได้” 4 W6 c" S ?/ ?5 [* Q
# R1 d2 E: t. C
“แล้วอาม่าก็เอาส้มมาให้...”
+ }- }+ V3 E# a1 T3 v' y6 s3 n เท้งเพิ่งจะพูดออก “เพราะแกก็หึงฉันกับน้ำมนต์ต่างหาก..” ภาคโอบเท้งไว้เบาๆ หนุ่มตี๋ไม่ขัดขืนเลยสักนิด แค่ไฟเขียวจากอาม่าก็เพียงพอจะไม่ต้องแคร์สายตาใครในย่านนี้อีกต่อไป
/ T3 B: l% k5 N* ]
- C' P3 }3 e/ u7 n
“รู้ไหม ตอนแรกฉันกลัวนะว่าตัวเองเป็นคนไทยแท้ 100% จะเข้ากับบ้านแกไม่ได้ หรือจะเข้าใจสิ่งที่แกเป็นหรือเปล่า” เท้งมองหน้าคนข้างๆ แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ใบหน้าของภาคดูอ่อนโยนขึ้น s$ K! t/ T/ o2 m
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” “ตอนนี้ฉันว่า... ความเป็นไทยหรือจีนมันไม่สำคัญเท่ากับว่าเราอยากจะอยู่ฉลองเทศกาลนี้กับใครมากกว่า ยิ่งอาม่าแกเปิดทางขนาดนี้..” ภาคตอบพลางดันหัวตัวเองไปชนกับหัวเท้ง เท้งยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปี เขาตัดสินใจถามคำถามที่ติดอยู่ในใจ
. o5 R: q; @/ B
“ภาค... ถามจริงๆ นะ แกไม่มีเชื้อจีนเลยจริงๆ เหรอ? แบบว่าต้นตระกูล สักนิดก็ไม่มีเหรอ?” “ไม่มีเลยว่ะ พ่อสุพรรณ แม่กาญจนบุรี ไทยแท้ๆ เลยครับ” ภาคส่ายหัวยิ้มๆ 0 ]/ [5 ^% v/ ]$ m7 @# n
- z6 }! T* h$ d4 t5 U
เท้งหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวเล็กหยีลงจนเกือบปิดเขาเขยิบเข้าไปกระซิบข้างหูภาคด้วยน้ำเสียงขี้เล่นแต่แฝงความจริงจัง . i+ f1 K5 }$ R6 o' O) ~
“งั้นไม่เป็นไร... เดี๋ยวเท้งจะเติมเชื้อจีนให้ภาคเอง” “เติม...ยังไง..." ภาคตะกุกตะกัก เสียงสั่นพร่า เท้งเห็นท่าทางเลิ่กลั่กของภาคขำก๊ากออกมาจนตัวโยน
# f' |; @* h! V! T" v
“ไม่ใช่ยังง้านนนนนนน...ก็... เริ่มจากเรียกอาม่าว่า ‘อาม่า’ ให้ถนัดปากก่อน แล้วตรุษจีนปีหน้าก็เตรียมตัวมารับอั่งเปาซองหนาๆ ในฐานะคนในครอบครัวได้เลย”
, ~) N5 y" S% z: ~/ D J. t
“แต่ถ้าอยากจะเติม ‘เชื้อ’ แบบที่ภาคเข้าใจ...จัดสักทีเท้งก็ไม่ติดนะ...อยากเข้าไปแล้วอ่า” 0 c1 F/ v2 C Z: z; q) X
1 {6 v* R, | p; J6 g
ท่ามกลางบรรยากาศวันไหว้ที่แสนอบอุ่น ด้ายแดงที่มองไม่เห็น อาจจะถูกผูกไว้ที่นิ้วตั้งแต่เกิดแล้ว แต่วันนี้เท้งกับภาคค้นพบปลายอีกด้านของมันด้วยส้มสีทองหนึ่งคู่ และหัวใจสองดวงที่พร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกันในทุกๆตรุษจีนหลังจากนี้ ----------------------------------- ตอนต่อไป 5 r4 n0 v8 f7 N6 Z# o
ถ้าชอบเรื่องนี้ก็กดให้คะแนนได้นะครับ (เป็นโควตาของทางเว็บ ไม่มีผลต่อพลังและเซนนีของคุณ) ปุ่ม "คะแนน" ข้างล่างนี้เลยครับ âââ
6 c! f' R/ F2 O( r3 u5 @# A, }6 g
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
สารบัญงานเขียนของ TokKradoor
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 