แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-14 18:04
"มึง... เบาๆ หน่อย ครูเดินผ่านหน้าห้องแล้ว!" ไอ้เก่งกระซิบเสียงหลงพลางดึงแขนผม "เรื่องนี้แม่่งเล่าในห้องเรียนไม่ได้แล้วว่ะ มึงตามพวกกูมานี่ หลังโรงเรียน... ห้องน้ำเก่าที่ไม่มีคนใช้" พวกเราทั้งกลุ่มห้าหกคนกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ห้องน้ำหลังโรงเรียนที่ทั้งอับและมืด แต่นาทีนี้ไม่มีใครสนกลิ่นเหม็นอับ ทุกคนล้อมวงจ้องหน้าผมเหมือนรอฟังประกาศรางวัล
"เอาล่ะ มึงเล่ามา... ลุงคนสุดท้ายที่มึงค้างไว้น่ะ เขาจัดมึงท่าไหน?" ไอ้โจถามพลางหอบหายใจเบาๆ ผมพิงผนังปูนเปลือยแล้วเริ่มบรรเลงต่อ "ตอนนั้นกูโดนรุมจนตัวลอยเลยพวกมึง... ลุงคนสุดท้ายแกเป็นหัวหน้าวง แกตัวใหญ่ที่สุด แกเดินมาแยกขากูออกแล้วจับกูอุ้มพาดบ่า ท่านี้แหละที่ทำกูเสียวจนจะขาดใจ เพราะตัวกูห้อยหัวลง เห็นหน้าลุงคนอื่นๆ ที่กำลังรุมเล้าส่วนหน้าของกูอยู่ ส่วนลุงคนสุดท้ายน่ะเหรอ... แกไม่พูดพร่ำทำเพลง แกถ่มน้ำลายใส่ฝ่ามือแล้วป้ายมาที่รูกูจนแฉะ" เพื่อนในวงเริ่มยืนนิ่ง บางคนเอามือซุกกระเป๋ากางเกง "แล้วแกก็กระแทกควยเข้ามาในตูดกูเลยมึง... แรงจนกูหัวสั่นหัวคลอน แกจับเอวกูแน่นเหมือนคีมเหล็ก ทุกครั้งที่แกส่งตัวเข้ามากูเห็นลุงคนอื่นเชียร์กันลั่นวง บางคนก็ผลัดกันเข้ามาจูบปากกูตอนที่กูกำลังโดนอัดจากข้างหลัง กูโดนรุมกินโต๊ะแบบนัวเนียไปหมด กลิ่นเหล้า กลิ่นเหงื่อ และรสชาติของความเป็นชายมันเต็มไปหมดทั้งตัวกู"
"มึง... พอ... พอแล้ว..." ไอ้บาสพูดเสียงพร่า หน้ามันแดงก่ำ "กูนึกภาพตามจน... จนไม่ไหวแล้วว่ะ" ผมยังไม่หยุด "ตอนท้ายสุดนะเว้ย ลุงแกกระชากตัวกูลงมานอนหงายกับพื้นโต๊ะเหล้า แล้วทุกคนในวงก็เข้ามารุมปล่อยน้ำว่าวใส่หน้ากู... มันร้อนวูบวาบไปหมด จนกูต้องลืมตาขึ้นมามองผลงานของพวกแกที่อาบไปทั่วตัวกูอย่างภาคภูมิใจ"
สิ้นประโยคของผม บรรยากาศในห้องน้ำเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่ไอ้เก่งจะสบถออกมา "เชี้ยยยย! กูก็ทนไม่ไหวแล้ว!" มันหันไปหาห้องน้ำห้องแรกแล้วกระชากประตูเปิดออกทันที ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ ที่เหลือก็เหมือนผึ้งแตกรัง "กูจองห้องสอง!" "กูห้องสาม!" เสียงล็อคกลอนประตูห้องน้ำดังสนั่นหวั่นไหวตามกันไปเป็นทอดๆ ผมยืนยิ้มอยู่กลางห้องน้ำ ฟังเสียงหอบหายใจและเสียงกิจกรรมส่วนตัวของเพื่อนๆ ที่ดังลอดออกมาจากแต่ละห้องด้วยความสะใจ ในที่สุดผมก็ไม่ใช่แค่ "เด็กหน้าขาว" ที่น่าสงสารอีกต่อไป แต่ผมคือ "ตำนาน" ที่ทำให้เพื่อนทั้งกลุ่มต้องยอมสยบ
เช้าวันต่อมา บรรยากาศระหว่างผมกับไอ้เก่งเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด มันเดินมาดักรอผมที่หน้าประตูโรงเรียน สายตาที่มองมามันดูวอกแวกและตื่นเต้นผิดปกติ พอกระดิ่งคาบแรกดังขึ้น มันก็ลากแขนผมหลบเข้าไปในห้องน้ำหลังโรงเรียนทันที
"มึง... เรื่องเมื่อวานที่บอกว่าโดนรุมจูบน่ะ" เก่งกระซิบพลางดันผมติดผนังห้องน้ำ "มึงเล่าให้ละเอียดหน่อยได้ไหมวะ? ท่าไหน? แล้วมึงรู้สึกยังไงตอนที่ปากลุงคนนั้นประกบลงมา?" ผมกำลังจะอ้าปากเล่า แต่ไอ้เก่งกลับขัดขึ้นมา "ไม่ต้องเล่าเปล่าๆ แล้วว่ะ กูกูเตรียม 'ของจริง' มาให้มึงสาธิตแล้ว" มันจูงมือผมไปห้องน้ำห้องริมสุด แล้วเคาะประตูเบาๆ ประตูเปิดออกเผยให้เห็น 'ลุงภารโรง' วัยเกษียณที่ดูมอมแมมและมีกลิ่นบุหรี่จางๆ ลุงแกยืนยิ้มกริ่มเหมือนรู้หน้าที่ เพราะไอ้เก่งแอบควักเงินจ้างแกมาเป็น "หุ่นสาธิต"
"เอาเลยมึง... สาธิตให้กูดูหน่อยว่าจูบแบบลุงขี้เมามันเป็นยังไง" เก่งยืนกอดอก จ้องมองด้วยตาเป็นมัน ผมลังเลนิดๆ ไม่คิดว่ามันจะทำถึงขนาดนี้ แต่ก็ต้องยอมทำตามมันบอก กลัวมันจับได้ว่าเรื่องที่ผมเล่าที่วงเหล้านั้นแต่งขึ้นมาเองทั้งหมด ค่อยๆ เดินเข้าไปคว้าคอเสื้อลุงภารโรง พยายามโอบคอแบบเก้ๆ กังๆ เพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ ลุงภารโรงไม่รอช้า แกดึงคอผมจูบลงมาทันที เป็นการจูบกับคนอื่นครั้งแรกจริงๆ ในชีวิต รสชาติของน้ำลายและกลิ่นบุหรี่ทำเอาผมใจสั่น ผมพยายามสาธิตให้เก่งดูด้วยการเผยอปากออก ลิ้นของลุงพุ่งเข้ามาพัวพันอย่างจาบจ้วง ผมแอ่นอกเข้าหาลุงภารโรงมือก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกร้าน ไอ้เก่งยืนจ้องตาไม่กะพริบ มันโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนเห็นน้ำลายที่เปรอะอยู่ตามมุมปากของเรา "เชี้ย... เข้าไปลึกขนาดนั้นเลยเหรอวะ" มันครางออกมา พอผมถอนจูบออก ลุงภารโรงหอบหายใจถี่ ส่วนผมก็ปาดน้ำลายที่มุมปาก และเนียนทำเป็นเหมือนเซียนแล้ว "นี่แหละเก่ง... รสชาติของจริง มันร้อนและคาวแบบนี้แหละ"
ไอ้เก่งดูเหมือนจะต้านทานความกระหายไม่ไหว มันควักเงินส่งให้ลุงภารโรงเพิ่มอีกใบ "ลุง... ทีนี้ตาผมบ้าง ทำกับผมเหมือนที่ทำกับมันเมื่อกี้เลยนะ" ลุงภารโรงยิ้มกว้าง แกเดินเข้าไปหาเก่งที่ยืนเกร็งไปทั้งตัว ลุงใช้มือหนาๆ ลูบไปที่แก้มของเก่ง ก่อนจะประกบปากลงไปอย่างหนักหน่วง เก่งที่เคยเป็นหัวโจกจอมซ่า กลับกลายเป็นลูกไก่ในกำมือลุงภารโรง มันหลับตาพริ้มพลางครางอืออาในลำคอ ความร้อนแรงในห้องน้ำแคบๆ พุ่งถึงขีดสุด ผมที่ยืนดูอยู่ก็เริ่มทนไม่ไหว จึงเดินเข้าไปแทรกกลาง "มานี่... กูช่วยให้มึงเข้าถึงรสชาติขึ้นไปอีก" กลายเป็นว่าในห้องน้ำที่เงียบสงัดหลังโรงเรียน เราสามคน ผม เก่ง และลุงภารโรง กำลังนัวเนียกันอย่างหนักหน่วง เราผลัดกันแลกลิ้น ผลัดกันจูบพัวพันกันแบบสามคนปากประกบปากจนแทบไม่มีอากาศหายใจ เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายดังสะท้อนไปมาในห้องน้ำสลับกับเสียงหอบพร่า
เราจมดิ่งอยู่ในรสจูบที่ทั้งดิบและเถื่อนอยู่นานนับชั่วโมง จนไม่ได้เรียนคาบเช้า กระทั่งปากของผมและเก่งเริ่มแดงช้ำและเปื่อยจากการเสียดสี แต่นาทีนั้นไม่มีใครยอมเลิกรา ความรู้สึกที่ได้เป็นผู้ควบคุมและผู้ถูกควบคุมพร้อมๆ กัน มันทำให้หัวใจเราเต้นระรัวจนแทบระเบิด "มึง... กูเข้าใจแล้วว่ะว่าทำไมมึงถึงติดใจ" เก่งพูดเสียงพร่าขณะที่ปากยังเปื้อนน้ำลายลุงภารโรงอยู่...
|