แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShowDD เมื่อ 2026-2-14 15:13
ในห้องเรียนหลังเลิกเรียนของเด็ก ม.1 วงสนทนาของกลุ่มเพื่อนผมมักจะเต็มไปด้วยเรื่องราวที่ทำให้หน้าแดงซ่าน "มึง... วันนี้กูโดนบนรถเมล์ว่ะ ลุงข้างๆ แกล้งหลับมาเบียดซะกูแทบหายใจไม่ออก" เสียงไอ้เก่งเล่าอย่างออกรส เพื่อนคนอื่นฟังแล้วก็ตื่นเต้นตาม บางคนก็เสริมเรื่องบนรถไฟฟ้าที่โดนเบียดจน "เนื้อแนบเนื้อ" ผมชื่อเจม ตอนนั้นเพิ่งอายุ 12 วัยกำลังอยากลอง ได้แต่นั่งนิ่ง ฟังไปก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปตามลำตัว แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความริษยาพลุ่งพล่าน ผมมองสำรวจตัวเองในกระจก ผมเป็นคนผิวขาว ร่างเล็ก บอบบาง หน้าตาก็จัดว่าน่ารักกว่าพวกมันเสียด้วยซ้ำ แต่ทำไม... ทั้งชีวิตผมกลับไม่เคยเจอเรื่องราวแบบนั้นบ้างเลย? ผมอยากรู้จังว่าความรู้สึกของการเป็น "เป้าหมาย" มันเป็นยังไง
เย็นวันหนึ่งผมตัดสินใจเริ่มแผนการล่อเหยื่อ ผมเลือกใส่กางเกงขาสั้นเหนือเข่าขึ้นมาหน่อย พยายามดึงรั้งให้เห็นขาอ่อนขาวๆ แล้วขึ้นไปนั่งบนรถเมล์สายที่คนแน่นๆ ผมจงใจเลือกนั่งข้างชายสูงวัยท่าทางดู "หื่น" ที่สุดเท่าที่จะหาได้ ผมแสร้งนั่งถ่างขานิดๆ ให้หน้าขาของเราสัมผัสกัน แต่ผลที่ได้กลับทำให้ผมหน้าชา ชายคนนั้นหันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนมองตัวประหลาด ก่อนจะขยับหนีไปจนแทบจะตกเบาะเสียเอง ผมไม่ยอมแพ้ ผมเปลี่ยนไปใช้รถไฟฟ้า พยายามเข้าไปเบียดในดงผู้ชายตอนชั่วโมงเร่งด่วน แต่กลับไม่มีใครแตะต้องตัวผมเลยสักนิด มิหน่ำซ้ำ ชายหนุ่มท่าทางใจดีคนหนึ่งกลับลุกขึ้นยืนแล้วบอกว่า "น้องครับ มานั่งสิครับ" "โธ่เอ้ย! ผมไม่ได้อยากนั่ง!" ผมสบถในใจ
ในเมื่อที่สาธารณะมันยากนัก ผมเลยหันไปหาเป้าหมายที่ใกล้ตัวกว่านั้น... แก๊งลุงขี้เมาหน้าหมู่บ้าน เย็นวันนั้นพวกลุงๆ ตั้งวงเหล้ากันตามปกติ ผมรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหา "ลุงครับ ผมขอนั่งฟังพวกลุงคุยกันด้วยคนได้ไหม?" ผมไม่รอคำตอบ แต่เลือกเดินไปนั่งลงบนตักของลุงคนหนึ่งที่ดูมึนที่สุด กลิ่นเหล้าขาวและเหงื่อคละคลุ้ง แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก คราวนี้ไม่มีการปฏิเสธ มือกร้านๆ เริ่มซุกซนไปตามประสาคนเมา และมันไม่ได้มีแค่คู่เดียว... ทั้งวงเริ่มหันมาสนใจ "เด็กขี้สงสัย" อย่างผม ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในวงเหล้าวันนั้นมันช่างหนักหน่วงและยาวนาน แต่มันคือสิ่งที่ผมโหยหามาตลอด
วันต่อมา ผมเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยความมั่นใจที่มากกว่าเดิม ผมรอจนวงสนทนาเรื่องเสียวๆ เริ่มต้นขึ้น แล้วผมก็แทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เปี่ยมไปด้วยรายละเอียด "พวกมึง... เมื่อวานกูโดนมาว่ะ ไม่ใช่แค่คนเดียวด้วยนะ แต่เป็น 'ทั้งวง'" ผมเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวงเหล้าอย่างละเอียดทีละขั้นตอน เพื่อนๆ ที่เคยคุยโวเรื่องโดนเบียดบนรถเมล์ต่างพากันอึ้งตาค้าง บางคนถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาที่มองมาที่ผมเปลี่ยนจากความสงสารเป็นความนับถืออย่างสูงสุด
"มึงว่าไงนะ? ทั้งวงเลยเหรอวะ!" ไอ้เก่งโพล่งออกมาคนแรก หน้ามันดูช็อกแต่แววตากลับเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น "พวกลุงๆ เขา... เขาทำอะไรมึงบ้าง เล่ามาให้ละเอียดเลยนะเว้ย อย่ากั๊ก!" ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะเริ่มถ่ายทอดประสบการณ์ที่เพิ่งผ่านมา "ก็ตอนแรกกูเข้าไปนั่งตักลุงคนนึง มือลุงแกอย่างหยาบเลยมึง แกลูบขาอ่อนกูจนแดงไปหมด แล้วพอคนอื่นเห็นว่ากูไม่ว่าอะไร คราวนี้แหละมึงเอ้ย... มือมาโผล่มาจากทุกทิศทาง" "แล้วมึงไม่กลัวเหรอวะ?" เพื่อนอีกคนที่ชื่อโจ ใส่แว่นเนิร์ดๆ แทรกขึ้นมา เสียงมันสั่นนิดๆ "กลัวทำไมล่ะ?" ผมตอบกลับด้วยเสียงเรียบๆ "กูไปเพื่อหาเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ลุงคนนึงจับหน้ากูให้หันไปหา แล้วเขาก็..." ผมอธิบายเหตุการณ์ต่อด้วยคำพูดที่ตรงไปตรงมาที่สุด ไม่มีคำว่าอาย "เขายัดนิ้วเข้ามาในปากกู กลิ่นบุหรี่กับเหล้าขาวหึ่งเลยมึง แต่อารมณ์ตอนนั้นมันพุ่งจนกูต้องยอมดูดนิ้วแกเหมือนเป็นไอติม"
พอผมเปิดประเด็นแบบไม่อ้อมค้อม เพื่อนๆ ในกลุ่มก็เหมือนเขื่อนแตก พวกมันแย่งกันถามจนฟังแทบไม่ทัน คนตัวเล็กชื่อไอ้หนึ่งถามต่อ "แล้วตอนที่มึงนั่งตักลุงคนแรก มึงรู้สึกถึง 'ควย' ของลุงแกปะ? มันแข็งสู้มึงมั้ย?" "ยิ่งกว่าแข็งอีกมึง มันดันก้นกูจนกูต้องบดสะโพกสู้ พอแกเห็นกูสู้ แกก็ครางอืออาลั่นวงเลยแหละ" ไอ้บาสที่เป็นนักกีฬาถามบ้าง "แล้วลุงคนอื่นล่ะ? เขาไม่แย่งกันเหรอวะ?" "แย่งสิมึง! มีลุงอีกคนนึงเดินมาข้างหลังกู แล้วเขาก็ถลกกางเกงกูลงตรงนั้นเลยต่อหน้าคนอื่น มือเขาล้วงเข้าไปข้างในรูตูดกูแบบไม่เกรงใจใคร" ไอ้เก่งหัวหน้ากลุ่มลูกคุณหนูถามคนสุดท้าย "เชี่ย... แล้วมึงทำไง? มึงยอมให้เขาทำต่อหน้าคนทั้งวงเหล้าจริงๆ ดิ?" "เออ กูไม่ได้แค่ยอม แต่กูแอ่นรับด้วย ลุงคนที่กูนั่งตักก็ใช้ปากเลียหัวนมกู ส่วนลุงคนข้างหลังก็พยายามจะยัดควยเบียดแทรกเข้าไปข้างใน... พยายามจะปิดงานกูคืนนั้นเลย..."
เพื่อนๆ ในกลุ่มนั่งฟังจนตัวเกร็ง บางคนถึงกับนั่งบีบขาตัวเองตามไปด้วยความลุ้น "มึงแม่ง... สุดยอดว่ะ" ไอ้เก่งส่ายหัวเหมือนไม่อยากจะเชื่อ "พวกกูแค่โดนเบียดนิดๆ หน่อยๆ ก็เอามาคุยโวซะใหญ่โต แต่มึงนี่มัน... ของจริง ว่ะ" "กูไม่คิดเลยว่าหน้าตาน่ารักๆ แบบมึง จะใจเด็ดขนาดนี้" เพื่อนอีกคนเสริม "ต่อจากนี้ไป มึงคือสมาชิกกลุ่มคนหื่นของห้องเราเลยนะ ใครมีเรื่องเสียวอะไรต้องมาเล่าให้ฟังให้หมด"
ผมยิ้มรับด้วยความภูมิใจที่ได้เป็นจุดสนใจ และที่สำคัญ... ผมได้พิสูจน์แล้วว่า ผิวขาวๆ บอบบางแบบผมเนี่ยแหละ คือของหวานชั้นดีที่พวก "รุ่นใหญ่" เขาโหยหากัน | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-2-14 10:09:52
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-2-14 10:30:41
โพสต์ 2026-2-14 10:32:34
โพสต์ 2026-2-14 14:33:40
