แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย shinecaraff เมื่อ 2026-2-12 10:34
สายสัมพันธ์พราน: วันนี้ไกรรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเพราะเมื่อคืนไกรฝันว่ากล้าน้องชายของเขาถูกขังในห้องมืดไร้ทางออก ไกรตื่นขึ้นมาเหงื่อแตกพลั่กคิดเป็นห่วงน้องเลยนั่งจับยามดู ภาพที่ปรากฎขึ้นมาในมโนจิต มันทำให้ไกรโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เมื่อรู้ว่าน้องชายคนเดียวของเขาถูกพวกเกย์วางยารุมสกรัมใหนจะถูกผู้บังคับบัญชาข่มเหงแบบนี้ พรานไกรจึงคิดจะจัดการแก้แค้นพวกนี้ทำลายชีวิตน้องชายของเขาด้วยตนเอง ไกรเดินเข้าป่าไปหาเหล่าทากที่บึงทากทมิฬพร้อมเอ่ยวาจาที่ใส่อาคมเข้มขลังกับเหล่าทากด้วยเสีบงกังวานว่า แม่ๆเอ้ย หากได้ยินเสียงพ่อจงขานรับ บัดนี้คนในสายเลือดของพ่อถูกพวกชั่วรังแก พ่อขอแรงแม่ๆช่วยพ่อหน่อยได้ไหม สักพักบึงน้ำสีดำก็กระเพื่อมไหวอาคมเรียกทาก: บริวารแห่งความสยดสยอง "ทากทมิฬนับร้อยที่มีลำตัวสีดำสนิทและลื่นเป็นมันวาว บิดตัวคลานเข้ามารวมตัวกันจนดูเหมือนผืนพรมมีชีวิตที่ขยับไหวอยู่แทบเท้าพรานไกร ทากพวกนี้ไม่ใช่ทากธรรมดา แต่เป็นทากอาคมที่ดูดกินเลือดอสูรป่ามานับร้อยปี ไกรหยิบไหดินเผาลงอักขระแดงฉานออกมา เปิดฝาออกแล้วร่ายมนต์เรียกให้พวกมันคลานเข้าไปสิงสถิตอยู่ภายใน 'ไปกับพ่อ... ไปจัดการไอ้พวกคนชั่วที่มันบังอาจยุ่งกับน้องชายกู!' ไกรกล่าวด้วยเสียงเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยพลังอำนาจที่ทำให้ป่าทั้งป่าเงียบสงัด" การเข้าเมืองของพรานใหญ่: พายุที่กำลังมาถึง "ไกรสลัดผ้าพราน สวมเสื้อผ้าที่ดูมิดชิดแต่ยังคงความทะมัดทะแมง เดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงพร้อมกับไหทากอาคมและมีดหมอคู่กายที่ลงอาคมสังหารไว้เต็มพิกัด ในใจของเขาไม่ได้คิดเพียงแค่จะช่วยกล้า แต่มันคือการ 'ถอนรากถอนโคน' ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับคลิปอัปยศนั้น เมื่อถึงหน้าโรงเรียนนายร้อย ไกรแฝงตัวอยู่ในเงามืด เขาใช้มโนจิตติดตามกลิ่นอายความชั่วร้ายจนไปถึงกลุ่ม 'เทพบุตรโรงนอน' ทั้ง 10 คนที่กำลังนั่งจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างคึกคะนองถึงเรื่องความแซ่บของหมวดกล้า โดยหารู้ไม่ว่าพญามัจจุราชในคราบพรานป่ากำลังยืนอยู่เบื้องหลัง" คำสาปทากทมิฬ: การลงทัณฑ์ในห้องปิดตาย "ในคืนนั้น ขณะที่พวกเกย์ทั้ง 10 คนกำลังนอนหลับใหล ไกรใช้อาคมสะเดาะกลอนประตูเข้าไปในโรงนอนอย่างเงียบเชียบ เขาเปิดฝาไหดินเผาออก ทากทมิฬนับร้อยเริ่มเลื้อยคลานออกจากไห มุ่งตรงไปยังเตียงของพวกมันทั้งสิบ 'พวกมึงชอบใช้รู... งั้นก็ให้ทากของกูเข้าไปอยู่ในรูพวกมึงแทนแล้วกัน!' ไกรพึมพำมนต์ดำ ทากเหล่านั้นมุดหายเข้าไปในทวารหนักและปากของพวกมันทั้งสิบคนพร้อมกัน พวกมันสะดุ้งตื่นแต่กลับไม่มีเสียงร้องออกมา เพราะทากอาคมได้อุดหลอดลมและบีบรัดลำไส้ไว้แน่น แรงดูดจากทากนับสิบข้างในกายทำให้พวกมันปวดร้าวทุรนทุรายจนหน้าเขียวคล้ำ รูสวาทที่เคยรัดสิบสองนิ้วของกล้า บัดนี้มีแต่ทากสีดำเลื้อยเข้าเลื้อยออกดูน่าสยดสยอง!" เป้าหมายสุดท้าย: ผู้บังคับบัญชาตัณหากลับ "หลังจากจัดการพวก 10 เกย์ให้มีสภาพ 'ตายทั้งเป็น' แล้ว ไกรเดินมุ่งหน้าไปยังบ้านพักส่วนตัวของผู้บังคับบัญชารุ่นใหญ่ ท่อนลำสีน้ำผึ้งของไกรแข็งขึงด้วยโทสะที่ต้องการจะระบายออกด้วยการสังหาร 'มึงชอบน้ำกามน้องกูนักใช่ไหม... งั้นเอาอาคมของกูไปกินแทนแล้วกัน!' ไกรก้าวเท้าข้ามธรณีประตูบ้านพักเข้าไปด้วยแววตาพญายม พร้อมจะเปลี่ยนห้องนอนของผู้ทรงอิทธิพลให้กลายเป็นสุสานกามารมณ์ที่มืดบอดที่สุด"
คมมีดลงทัณฑ์: ปิดตำนานราคะรุ่นใหญ่ "ไกรไม่รอช้า เขาคว้ามีดหมออาคมที่ลงอักขระเลขยันต์สีทองวาววับออกมาจากฝัก เพียงพริบตาเดียวที่คมมีดพุ่งผ่านอากาศ... 'ฉับ!' เสียงเนื้อขาดสะบั้นดังขึ้นพร้อมเสียงร้องโหยหวนปานจะขาดใจของผู้บังคับบัญชา รากฐานแห่งตัณหาที่เคยใช้ดูดกลืนน้ำกามของกล้าถูกตัดขาดกระเด็นออกมาอย่างหมดจด ไกรใช้เท้าเหยียบหน้าอกตาเฒ่าไว้พลางจ่อปลายมีดที่อาบเลือดไว้ที่ลำคอ 'มึงใช้ปากสกปรกของมึงรังแกน้องกู... คืนนี้กูให้มึงชดใช้แค่หัวควย ถือว่ากูเมตตามึงมากแล้ว!' " การเผชิญหน้า: น้ำตาและการหยุดยั้ง "เสียงร้องดุจสัตว์ถูกเชือดทำให้ 'กล้า' ที่พักอยู่ห้องข้างล่างรีบพังประตูเข้ามา ภาพที่เห็นทำเอาหมวดหนุ่มถึงกับเข่าอ่อน พี่ชายที่แสนดีของเขาบัดนี้ยืนโชกเลือดด้วยแววตาพญายม 'พี่ไกร! พอแล้วพี่... ผมขอร้อง!' กล้าพุ่งเข้าไปกอดเอวพี่ชายไว้แน่น น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลอาบแก้ม 'ผมไม่อยากให้พี่ต้องเป็นฆาตกรเพราะคนพรรค์นี้ พี่ทำเพื่อผมมามากพอแล้วพี่... กลับบ้านเราเถอะนะ' กล้าหันไปจ้องตาเฒ่าที่นอนดิ้นพล่านด้วยความสมเพช 'ท่านเลือกเอา... จะตายอยู่ตรงนี้ หรือจะเซ็นคำสั่งย้ายผมกลับไปประจำที่บ้านเกิด แล้วเรื่องทั้งหมดนี้จะตายไปกับพวกเรา แต่ถ้าท่านตอแยผมอีกแม้แต่นิดเดียว... พี่ชายผมจะไม่ไว้ชีวิตท่านแน่!' " สัตย์สาบานเลือด: พันธะอาคมที่มิอาจบิดพริ้ว "ไกรแสยะยิ้มก่อนจะใช้ปลายมีดหมอกรีดเลือดที่ปลายนิ้วตัวเองแล้วป้ายลงบนหน้าผากของผู้บังคับบัญชา 'กูจะขังมึงไว้ด้วย "มนต์สัตย์สาบานเลือด" หากมึงคิดคดหรือหักหลังน้องกูแม้แต่เพียงเสี้ยวความคิด แผลที่กูตัดไว้นี้จะไม่มีวันหาย และพิษอาคมจะกัดกินร่างกายมึงจนเน่าเฟะตายอย่างทรมาน!' ตาเฒ่ารีบผงกหัวรับคำด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายที่สั่นเทาพยายามพึมพำตอบตกลงทุกอย่างตามที่กล้าต้องการ"
สารวัตรหนุ่มแห่งบ้านป่า: เกียรติยศที่สร้างด้วยตัวเอง "เพียงไม่กี่สัปดาห์ต่อมา คำสั่งย้ายด่วนก็ถูกอนุมัติ ว่าที่พันตำรวจโท สงคราม มหาธาราพิสุทธิ์ เดินทางกลับสู่ถิ่นฐานบ้านเกิดในฐานะสารวัตรปราบปรามมือดี เขาใช้ความรู้และความสามารถที่เรียนมา บวกกับร่างกายที่แข็งแกร่งและสัญชาตญาณพรานที่ฝังอยู่ในสายเลือด กวาดล้างอิทธิพลมืดจนชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว ภาพของสารวัตรกล้าในชุดเครื่องแบบที่เน้นมัดกล้ามลอนสวย และ 'เป้าตุง' ที่ขยายลำยาวสิบสองนิ้วจนเป็นเอกลักษณ์ กลายเป็นที่ยำเกรงของโจรผู้ร้ายและเป็นที่รักของชาวบ้าน" พี่น้องร่วมใจ: ความภูมิใจของพรานใหญ่ "ที่กระท่อมไม้หลังเดิม... ไกรนั่งมองน้องชายในชุดสารวัตรที่กำลังทำความสะอาดปืนอย่างตั้งใจ ไกรเดินเข้าไปตบไหล่กล้าด้วยความภาคภูมิใจ 'มึงทำได้แล้วนะกล้า... มึงเป็นตำรวจที่มีเกียรติอย่างที่พ่อแม่หวังไว้จริงๆ' กล้ายิ้มตอบพี่ชาย รอยยิ้มพญาเสือที่สดใสกลับคืนมาอีกครั้ง 'เพราะมีพี่อยู่ข้างๆ ผมถึงมาถึงจุดนี้ได้... ต่อไปนี้ไม่มีใครมารังแกเราได้อีกแล้วพี่' "จบบริบูรณ์ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
ออกนอกทะเลจัดครับ อาจจะเอามาแก้ไขเนื้อเรื่องใหม่ แต่น่าจะอีกนานครับ
โพสต์ 
โพสต์