|
สวัสดีครับ หลังจากที่ห่างหายกันไปนาน วันนี้ผมกลับมาเขียนนิยายให้ทุกท่านที่คิดถึงงานเขียนของผมได้มาอ่านกันนะครับ ไม่พูดเยอะ เอาเป็นว่านิยายเรื่องนี้ตัวละครและบทบาททั้งหมดในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผม ผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยนะครับ
สวัสดีอีกครั้งครับ ผมนิว หนุ่มน้อยวัย 24 พนักงานออฟฟิตธรรมดา ผมทำงานเป็นคอนเท้นครีเอเตอร์ที่บริษัทแห่งหนึ่ง ชีวิตผมค่อนข้างธรรมดาไม่มีอะไรหวือหวาครับ ทุกวันผมก็ใช้ชีวิตแบบพนักงานออฟฟิตทั่วๆไปครับ วันนั้นเป็นคืนวันศุกร์สิ้นปีก่อนวันหยุดยาว ก็ธรรมดาแหละครับที่ออฟฟิตจะต้องไปจัดปาร์ตี้เลี้ยงส่งปีเก่าต้อนรับปีใหม่กัน ตัวผมเองก็ไปปาร์ตี้กับพนักงานคนอื่นๆ ผมเองก็ดื่มด้วยความเมามายตามปกติ เกือบตี 2 ผมเรียกรถกลับบ้าน ก็ออกไปยืนรอรถอยู่ริมฟุตบาท แต่ด้วยความเมา ผมที่รีบเดินลุกลี้ลุกลนเกิดสะดุดขาตัวเองเข้า แล้วล้มลงบนถนน ตอนนั้นเป็นจังหวะที่รถมอไซที่ขับมาด้วยความเร็วชนผมเข้าอย่างจัง ผมนอนนิ่งบนถนนด้วยความเจ็บปวด แม้แต่เสียงร้องยังร้องไม่ออกเลยครับ ในหัวผมว่างเปล่าไปหมด แล้วผมก็รู้สึกได้ว่าทุกอย่างมันค่อยๆมืดลงเรื่อยๆจนผมหลับไป ผมไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร ความรู้สึกมันเหมือนเพิ่งผ่านไปเพียง 1 นาที ผมก็ได้ยินเสียงเรียกดังข้างหู "คุณหนู คุณหนูขอรับ" ผมค่อยๆลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นคือ ผมอยู่ท่ามกลางแสงเทียนสลัว นอนอยู่บนตักของผู้ชายคนนึง ผมอึ้งไปเล็กน้อยว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนั้นพูดต่อ "รู้สึกตัวแล้วหรอขอรับคุณหนู บ่าวตกใจแทบแย่" ผมที่อึ้งอยู่ได้แต่พยักหน้าตอบ ในหัวผมตอนนั้นมันงงไปหมดว่านี่คือฝัน หรือเมื่อกี้คือฝัน ที่นี่คือที่ไหน ทำไมมันทั้งมืดและชื้นขนาดนี้ ผมค่อยๆตั้งสติ แล้วถามออกไปว่า "เกิดอะไรขึ้น ที่นี่ที่ไหน" ผู้ชายดังกล่าวตอบ "ใจเย็นๆ นะขอรับคุณหนู รอก่อน อีกเดี๋ยวบ่าวพาขึ้นไปนะขอรับ" ผมไม่รู้ว่าเค้าคือใคร แต่ในความมืดและเงียบงัน ผมรู้สึกได้ว่าเค้าหวังดีและดูเป็นห่วงผมมาก ผมเผลอหลับไปจนรู้สึกตัวเพราะเค้าปลุกผม แล้วเค้าก็เดินนำออกมา ตอนนั้นผมก็เดินตามออกมาแบบงงๆ สรุปคือตรงนั้นเป็นอุโมงค์หลบภัยใต้ดิน ผมถึงกับอึ้งเกี่ยวกับฝันครั้งนี้ ผมถามผู้ชายคนดังกล่าวว่าที่นี่ที่ไหน เค้าตอบผมว่า "ในสวนหลังเรือนขอรับคุณหนู" ผมยิ่งงงหนักไปใหญ่ เพราะอาคารที่ผมเห็น มันเป็นสถาปัตแบบเก่า ผมถามต่อมากมาย ชายคนนั้นเค้าก็เล่าให้ผมฟังทั้งหมด จนผมเข้าใจได้ว่า นี่เราย้อนอดีตกลับมาหรอ!! ในหัวมันมีแต่คำถาม ว่าเกิดอะไรขึ้น มันเกิดขึ้นจริงได้ยังงัย ผมเคยดูแต่ในละคร มันไม่น่าจะมีอยู่จริง แต่ตอนนั้นมันก็เกิดขึ้นแล้ว ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในร่างของใคร ที่สำคัญผมย้อนกลับไป 100 กว่าปีก่อน ซึ่งเป็นยุคที่เป็นยุคสงครามโลก ผมได้แต่คิดว่าจะทำยังงัยต่อดี แต่ตอนนั้นในหัวผมคิดแค่เพียงว่า หากนี่คือความจริงเราคงต้องเอาตัวรอด อ่อ ผมลืมบอกว่าชายที่อยู่กับผมชื่อคงครับ ผมเดินตามพี่คงมาระยะนึงก็มาถึงเรือน ตอนนั้นผมอึ้งในอึ้งเลยครับ เรือนที่เห็น เป็นเรือนไม้หลังใหญ่มากๆ แทบจะเป็นวังอยู่แล้วครับ ตอนนั้นในใจผมก็ไม่กล้าถามว่าผมเป็นใคร เป็นอะไรกับเรือนหลังนี้ แต่เมื่อเดินเข้าบ้าน ผมเจอผู้ชายสูงวัยยืนอยู่ ลักษณะเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน เค้าถามผมว่า "ไม่เป็นไรใช่มั้ย" ผมพยักหน้ารับแบบงงๆ พี่คงเดินนำผมไปที่ห้อง ถึงห้องผมต้องตกใจอีกรอบ เพราะถ้าเทียบกับห้องคอนโดผม ห้องนี้ใหญ่มากๆ ผมคิดว่าเจ้าของร่างผมน่าจะเป็นลูกหลานของบ้านนี้แน่ๆ ในใจผมคิดว่าหลังเรื่องร้ายอย่างน้อยในชีวิตนี้ เราก็ได้เรื่องดีๆ กลับมาบ้างละ ผมนั่งที่เก้าอี้เพราะไม่รู้ว่าต้องทำงัยต่อดี ตอนนั้นพี่คงถือน้ำออกมา 1 กะละมัง แล้ววางไว้ที่หน้าผม ผมเองก็งงๆว่าต้องทำอะไร พี่คงไม่รีรอยกเท้าผมจุ่มลงในขันน้ำทันที ผมตกใจมาก เพราะชีวิตผมในยุคปัจจุบันไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลย พี่คงล้างเท้าให้ผมจนหมดจดแล้วใช้ผ้าซับจนแห้ง ชีวิตผมยังกับราชาในหนัง ทุกอย่างได้รับการดูแลจากบ่าวในเรือน จนผมแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ในสถานการณ์สงครามมีหลายครั้งที่ผมต้องหนีเข้าหลุมหลบภัย คนในเรือนเองก็กระจายความเสี่ยงโดยการแยกย้ายกันไปหลบตามหลุมหลบภัยแต่ละหลุม ผมเองก็ต้องวิ่งไปที่เดิมทุกวันหากเกิดเหตุการณ์ จนมีช่วงนึงที่เวลาผ่านไป ตอนนั้นผมเริ่มรู้เรื่องราว ว่าเจ้าของร่างเองเป็นหลานคนเดียวของบ้านท่านพระยาท่านนึง ซึ่งคือชายสูงวัยที่ยืนรอผมอยู่ในวันแรกที่ผมย้อนเวลากลับมานั่นเอง ในสมัยนั้นเจ้าของร่าง คือลูกหลานคนใหญ่คนโตสุดๆ ผมเองอยู่มาสักพักก็คิดอะไรพิเรนไปเรื่อย เพราะในสมัยนั้นแม้ว่าทาสจะโดนยกเลิกไปแล้ว แต่การอยู่ในบ้าน ลูกน้องทุกคนก็ยังไม่กล้ากับนาย ในบ้านยังมีหมอบกราบอยู่เลยครับ อาจจะด้วยความกลัวและความเกรงใจต่อเจ้านาย ทุกคนในบ้านเลยยังใช้ชีวิตเหมือนทาสแบบในละครปัจจุบัน ซึ่งผมขอเรียกรวมๆว่าบ่าวแล้วกันนะครับ เพราะเป็นคำจำกัดความที่เข้าใจง่ายดี คืนนั้นผมคิดว่ายังงัยคืนนี้ผมต้องมีอะไรกับบ่าวในเรือนให้ได้ เพราะเวลามันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ค่ำคืนมาถึงผมเตรียมตัวว่ายังงัยคืนนี้ บ่าวหนุ่มวัยกลัดมันคนใดคนนึงในเรือนนี้ต้องตกเป็นของเราให้ได้ แต่โชคร้ายครับขณะที่ผมจะได้เริ่มเรื่องราว สัญญาณเตือนภัยก็เกิดดังขึ้น ทุกคนในบ้านวิ่งวุ่นเลยครับ ต่างจัดแจงพาเจ้านายไปยังหลุมหลบภัย สัญญาณดังไม่ถึง 5 วินาที เสียงเคาะประตูห้องผมก็ดังขึ้น ผมรีบวิ่งมาเปิด เป็นชิดครับ ชิดเป็นน้อยชายแท้ๆของคง ชายอายุประมาณ 29-30 ปี ชิดรีบนำทางผมไปยังหลุมหลบภัยที่เดิม เมื่อเข้าไปในหลุมหลบภัยชิดบอกผมว่า "ไม่ต้องกลัวขอรับคุณหนู" ผมถามชิดว่า "คงไปไหน" ชิดบอกว่า "คืนนี้พี่คงไม่อยู่ลากลับบ้านขอรับ เลยฝากคุณหนูไว้กับกระผม" แน่นอนว่าผมที่จริงๆแล้วเป็นคนยุคใหม่ก็ต้องมีแผนการที่เหนือกว่า ผมแกล้งเป็นกลัวมาก "ชิดข้ากลัว" คำพูดที่ดูเหมือนคนยุคนั้นที่สุดๆ เอ็งกอดข้าไว้หน่อย ผมขยับไปนั่งตักชิด ชิดโอบกอดผมด้วยความอ่อนโยน ผมแกล้งกอดชิดด้วยความกลัว ณ ตอนนั้นผมพูดตรงๆว่ากลัวก็กลัว แต่ความเงี่ยนมันมากกว่า ผมได้กลิ่นตัวของชายวัยกลัดมัน มันเสียวซ่านไปทั้งตัว ผมกอดชิดแน่นพร้อมแอบดมกลิ่นตัวที่เย้ายวนของชิด จนผมทนไม่ไหว ผมผละตัวออกจากชิด ท่ามกลางแสงเทียนเล็กๆชิดไม่กล้าสบตาเจ้านายตัวน้อยของตน ผมประกบปากกับชิดทันที ชิดรีบเบือนหน้าหนีด้วยความตกใจ พร้อมพูด "คุณหนูทำอะไรขอรับ" ผมรีบตอบ "อย่าขัดขืน ไม่งั้นเดี๋ยวจะโดนลงโทษ หันหน้ามา" ผมไม่รู้ว่าชิดเต็มใจรึป่าว แต่ชิดก็หันหน้ามาหาผมแต่โดยดี ผมค่อยๆประกบปากกับชิด ริมฝีปากของชิดมันทั้งใหญ่และหนา ผมดูดปากชิด ชายที่ดูจะอ่อนต่อโลกเกี่ยวกับเรื่องเซ้กส์ ชิดทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ผมต้องเป็นคนคุมเกมส์ทั้งหมด ให้ดูดปากผมคืน สักพักผมรู้สึกได้ว่าลำควยของชิดมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนมันแข็งเต็มที่ ผมเลยสั่งให้ชิดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ชิดดูกล้าๆกลัวๆ แต่คงเพราะมีความกลัวมากกว่า ชิดถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด แม้แสงไฟจะสลัวจากเทียนเพียงเล่มเดียว แต่ผมก็มองเห็นเรือนร่างอันเย้ายวนของชายฉะกัน ชิดหุ่นดีมาก ควยชิดไม่ใหญ่มาก มันผงกหัวจนแทบจะระเบิดออกมา ผมไม่รีรอ นั่งคุกเข่าลง แล้วจับควยของชิดอมเข้าปากทันที พี่ชิดร้องดัง "อ้าาาากกกก คุณหนู อย่าทำแบบนี้ขอรับ" ผมตอบ "อย่าขัด" ชิดได้แต่เงียบ ผมอมไปสักพัก ก็ขึ้นคร่อมชิด แต่ไม่มีเจลหล่อลื่น เลยไม่สามารถเข้าได้ บวกกับเจ้าของร่างอายุเพียง 15-16 ปี ไม่เคยมีอะไรทางก้น ทำให้รูยังไม่ขยาย แม้จะใช้น้ำลายแล้วมันก็เข้าไม่ได้จริง ผมเองก็รู้สึกเจ็บเหมือนตอนมีอะไรครั้งแรก บวกกันไม่มีสารหล่อลื่น ผมเลยถอดใจ ผมเลยจับชิดอมควยต่อ สักพักชิดเกร็งตัวแล้วร้อง "อ้ากกก คุณหนูขอรับ อย่าขอรับ" ผมไม่ฟังอมต่อ แล้วน้ำรักของบ่าววัยกลัดมันของผมก็พุ่งออกมาใส่ปากนายน้อยของตน ชิดถึงกับเข่าทรุดเลยครับ ผมยิ้มออกมา ในขณะที่ชิดคุกเข่าลงตรงหน้าผม ผมที่ยังไม่เสร็จเลยบอกชิดว่าให้ทำให้ผมหน่อย ชิดโคตรน่าเอ็นดูเลยครับ แม้จะดูโตแล้ว แต่เรื่องแบบนี้ดูไม่ประสีประสาซะเลย ผมนั่งบนตักชิดอีกครั้ง แล้วให้ชิดชักให้ผม ผมกอดชิดแน่นด้วยความเสี่ยวซ่าน มืดสากๆของบ่าวหนุ่ม กำลังชักเข้าออกๆที่ลำควยของผม ชิดรูดขึ้นลงจนสุด มันเสียวมากครับ ผมครางตลอดเวลา "โอ้ยย ซี้ดดด โอ้ยย" ซักพักผมก็เสร็จ บ่าวหนุ่มถามผมว่า "คุณหนูต้องการให้กระผมเอาผ้ามารองน้ำหรือไม่ขอรับ" ผมส่ายหน้า ชิดชักไปสักพักผมกำลังจะเสร็จเลยบอกชิดว่าให้เร่งหน่อย บ่าวหนุ่มรับคำสั่งทันที เร่งจังหวะขึ้น ผมร้อง "โอ้ยยย ซี้ดดด โอ้ยยย" จากนั้นน้ำผมก็พุ่งออกมา ผมกอดชิดไว้แน่น ในใจผมคิดว่าบ่าวคนนี้ถ้าจะเก่งเรื่องเซ้กส์ ผมยังต้องฝึกอีกเยอะเลยครับ ผมอยู่ในนั้นกับชิดจนเช้า แล้วเดินออกมา กลับถึงเรือนคุณปู่ยังคงยืนรอเหมือนเดิม ชิดเดินตามผมขึ้นห้อง จัดการนำกะละมังใส่น้ำมาล้างเท้าให้ผม ก่อนผมจะไปอาบน้ำ วันนี้ผมรู้สึกไม่สบาย คงเพราะอากาศร้อน ชิดเลยนำสำรับมาให้ผมทานที่ห้อง ซึ่งคุณปู่เองก็ใส่ใจดูแลผมดีมาก ให้หมอมาดูอาการ ผมน่าจะแค่ป่วยเป็นไข้หวัด หมอเลยให้พัก กลางวันผมเลยนอน โดยมีชิดเป็นคนเฝ้า ชิดใช้พัดนั่งพัดลมให้ผมอยู่ข้างเตียงจนผมหลับไป ผมหลับไปแปบนึง ตื่นมาชิดยังคงนั่งพัดให้ผมอยู่ ผมอาการดีขึ้นมากครับ ตอนนั้นผมมองไปที่ชิด บ่าวเฝ้าบ้านที่กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นบ่าวคนสนิทของผม ชิดแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวบางๆ พับแขนเสื้อ กับผ้าขาวม้าที่นุ่งแบบโจงกระเบน ใบหน้าที่ดูอ่อนต่อโลก มองไปแขนของชิดมันมีความแข็งแกร่ง กำลังพัดโบกพัดให้ผม มันทำให้ผมเกิดความอยากมากๆ ผมเลยเริ่มพูดกับชิด ผม : ชิดเข้ามาใกล้ๆ ชิดรีบตอบ : ขอรับคุณหนู คุณหนูมีอะไรให้ผมรับใช้ขอรับ ผมตอบ : ข้าอยากทำเหมือนเมื่อคืนในหลุมหลบภัย ชิดดูตกใจ : คุณหนูขอรับ ที่นี่ในเรือน หากใครมาเห็นเข้า กระผมตายแน่ๆขอรับ ผม : เอ็งก็รีบสิ ข้าจะสอน ชิดกังวล : กระผมไม่กล้าขอรับ ผมเริ่มโกรธ : เอ็งจะขัดคำสั่งข้าหรือ ชิดตกใจ : กระผมไม่กล้าขอรับ ผมไม่รีรอสั่งชิดถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ชิดค่อยๆยืนขึ้นแล้วเปลื้องผ้าออกจนหมด ชิดยืนจังก้าร่างกายเปลือยเปล่าด้วยควาทเขิลอาย มือทั้งสองประกบปิดอวัยวะของความเป็นชายของตัว ผมเรียกให้ชิดเดินเข้ามาใกล้ แล้วบอกให้ชิดเอามือไพร่หลัง ลำควยของชิดมันยังหลับอยู่ ท่ามกลางพงไพรที่ดกดำ ผมที่นั่งอยู่บนตั่งก็ไม่รีรอใช้ใบหน้าแนบกับท้องน้อยของชิด กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ กับกลิ่นตัวของบ่าวหนุ่ม มันช่างหอมปลุกอารมณ์ผมเหลือเกิน ผมค่อยดมตัวชิดไล่ลงมาจนถึงพวงสวรรค์ ที่มันกำลังแข็งขึ้นเรื่อย ผมจับลำควยของชิดแล้วยกขึ้น เผยให้เห็นพวงไข่ที่มีขนดกดำ ผมใช้ใบหน้าซุกไปที่พวงไข่ของบ่าวหนุ่ม ชิดถึงกับสะดุ้ง พร้อมเสียงครางเบาๆในลำคอ "อ๊าาาา" ผมสูดดมกลิ่นความเป็นชายของบ่าวพอสมควร เมื่อรู้สึกได้ว่าลำควยของชิดชูชันจนเต็มที่ ผมจัดการอ้าปากแล้วอมควยของชิดเข้าไปจนสุดลำ แม้ลำควยของชิดจะไม่ได้ใหญ่มาก แต่เจ้าของร่างเป็นเด็กอายุเพียง 15-16 ปี เรียกว่ายังไม่โตเต็มที่ มันก็ค่อนข้างจะคับปากเลยครับ ผมอมด้วยความเมามัน ชิดร้องครวนครางเสียงหลงเลยครับ แต่จำเป็นต้องเก็บเสียง "อ๊าาาา ซี้ดดดดด โอ้ยยย" ผมกลัวชิดจะเสร็จเสียก่อน เลยหยุด พร้อมถามชิดว่า ผม : ชิด เอ็งอยากให้ข้ามีความสุขหรือไม่ ชิด : อยากขอรับ ผมจึงปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออก ผมนั่งลงบนเตียงที่เดิม ในขณะที่ชิดยังคงยืนด้วยท่าที่มือไพร่หลังอยู่เหมือนเดิม ผมค่อยนอนลงโดยตัวเองอยู่ที่ปลายเตียง แล้วยกขาขึ้น ผมให้ชิดนั่งคุกเข่าลง ผมบอกให้ชิดจ้องรูก้นของผม ผมถามด้วยความโรคจิต ผม : เอ็งรู้หรือไม่ว่าต้องทำอย่างไร ชิด : ไม่ทราบขอรับคุณหนู ผมเลยสอนชิดว่า ให้เลีย โดยออกแรงแบบนุ่มนวล แล้วค่อยๆสลับกับรุนแรง ชิดได้ฟังก็กล้าๆกลัวๆ แต่ผมสั่งให้ทำ ชิดค่อยๆใช้ลิ้นเลียรูก้นของผมตามคำสั่ง ตอนนั้นมันเสียวมากครับ ผมร้องคราง "โอ้ยยยย ซี้ดดดด โอ้ยยย" ผมใช้มือจิกหัวชิดเพื่อให้บ่าวหนุ่มรู้จังหวะว่าตอนไหนต้องแรง ตอนไหนต้องเบา สักพักผมบอกให้ชิดอมให้ผม ชิดเองทำได้ดีเลยดีเลยทีเดียวครับ ผมเสียวซ่านไปหมดทั้งตัว ตอนนั้นผมเองอยากมีอะไรภายในมาก แต่ด้วยสถานะการณ์ที่ทำได้ยาก คือเรือนที่ผมอยู่แม้จะมีแค่ผมเป็นเจ้านายคนเดียว แต่เป็นกลางวัน ผมกลัวใครจะเห็นเข้า ผมเลยไม่กลั้น ตอนชิดกำลังอมควยของผมอยู่ ผมจึงเสร็จในปากของชิด ผมจับหัวชิดไว้แน่น พร้อมเสียงคราง "โอ้ยยยย ซี้ดดดด ไม่ไหวแล้วว โอ้ยยย" ชิดเหมือนรู้งาน ตอนผมเสร็จชิดอมควยของผมจนสุดลำ มันยิ่งทำให้ผมเสียวซ่านไปทั้งตัว หลังจากผมเสร็จ ผมบอกให้ชิดใช้ปากทำความสะอาดให้ผม ชิดรีบตอบ "ขอรับคุณหนู" ตอนนั้นผมก็แอบตลกในใจ การที่ชิดตอบทันทีหมายความว่าบ่าวหนุ่ม ได้กลืนน้ำรักของผมเข้าไปจนหมดแล้ว หลังทำความสะอาดเสร็จ ชิดเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดทำความสะอาดตัวให้ผม ผมเลยบอกชิดว่า หลังจากนี้หน้าที่ของเอ็งอีกอย่างคือต้องทำแบบนี้ให้ข้า แต่ยังมีอีกอย่างที่ข้าต้องสอน ไว้ค่อยสอนกันไปเรื่อยๆ ชิดตอบ "ขอรับคุณหนู"
ยังงัยก็ขอพลังน้ำใจกับZenny เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียนให้ผมด้วยนะครับ:)
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์