มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 19: รางวัลของเข้ม

Ohmfany14

เช้าวันที่ 5 บรรยากาศในบ้านสวนมณีเทวาเต็มไปด้วยความเงียบสงบแต่แฝงด้วยความอบอุ่น โอมตื่นมาพร้อมกับทรวงอกที่เริ่มกลับมาอวบอิ่มและคัดตึงอีกครั้ง หลังจากที่ได้รับสัมผัสจากกายทิพย์ของพ่อครูธนูเมื่อคืน พลังน้ำนมทิพย์เทวาในกายดูเหมือนจะยิ่งตอบสนองต่อความรักจนผลิตน้ำนมออกมาอย่างล้นปรี่

โอมเดินลงจากเรือนไปยังบ้านพักของหัวหน้าคนงาน เห็น เข้ม กำลังอุ้ม "น้องเขต" ลูกชายตัวน้อยวัยทารกที่กำลังร้องโยเยด้วยความหิวโหย เข้มมีสีหน้าเกรงใจเมื่อเห็นโอมเดินเข้ามา

"คุณโอมครับ... น้องเขตแกคงหิวนม สงสัยนมผงที่เตรียมไว้จะหมดพอดี ผมกำลังจะออกไปซื้อครับ" เข้มบอกพลางปลอบลูกชายในอ้อมแขน

"ไม่เป็นไรครับ พี่เข้ม ให้น้องเขตกินนมโอมนี้แหละ" โอมบอกด้วยรอยยิ้มละมุน "โอมเองก็คัดนมอยู่พอดี พลังของพ่อครูเมื่อคืนทำให้โอมมีน้ำนมเยอะมาก แบ่งให้น้องเขตได้อิ่มท้อง และจะได้รับพลังวิสุทธิ์คุ้มครองตัวไปด้วยนะจ๊ะ"

เข้มซาบซึ้งในความเมตตาของเจ้านายหนุ่ม เขาประคองโอมให้นั่งลงบนแคร่ไม้ใต้ต้นมะม่วงที่ร่มรื่น โอมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสีกากีออก เผยให้เห็นปทุมถันขาวผ่องนวลเนียนคู่เดิมที่บัดนี้ดูเปล่งปลั่งขึ้นกว่าทุกวัน ยอดอกสีหวานชูชันและมีหยดน้ำนมสีขาวทองใสบริสุทธิ์ซึมออกมาที่ปลายยอด

โอมรับตัวน้องเขตมาอุ้มไว้ในอ้อมอกอย่างทะนุถนอม ก่อนจะค่อย ๆ ป้อนยอดอกข้างหนึ่งเข้าสู่ปากเล็ก ๆ ของทารกน้อย ทันทีที่สัมผัสได้ถึงรสชาติหวานหอมและอบอุ่นของน้ำนมทิพย์เทวา น้องเขตก็หยุดร้องและเริ่มดูดดื่มอย่างมีความสุข

"อึก... อึก... จ๊วบ..."

"อา... สบายตัวจังเลยครับ" โอมครางแผ่วพลางลูบศีรษะน้องเขตเบาๆ ความโหยหาที่ได้รับจากพ่อครูเมื่อคืนถูกเปลี่ยนเป็นความเมตตาที่ส่งผ่านน้ำนมไปสู่ทารกน้อย

เข้มนั่งลงข้าง ๆ คอยประคองหลังให้โอม สายตาของเขามองดูภาพที่งดงามนั้นด้วยความปลาบปลื้มใจ พลังกษีราที่ไหลเวียนอยู่ในตัวน้องเขตทำให้เด็กน้อยมีผิวพรรณที่ผุดผ่องและดูแข็งแรงขึ้นทันตาเห็น โอมรู้สึกได้ว่าความเครียดและความอึดอัดที่ทรวงอกค่อย ๆ มลายหายไป แทนที่ด้วยความเย็นสบายและความสงบ

ในขณะที่น้องเขตทารกน้อยกำลังดูดดื่มน้ำนมจากปทุมถันข้างหนึ่งของโอมจนเคลิ้มหลับไปอย่างมีความสุข ทรวงอกอีกข้างที่ยังเหลืออยู่ของโอมกลับยิ่งคัดตึงและสั่นระริก เพราะพลังกษีราที่พุ่งพล่านจากการที่พ่อครูธนูส่งกระแสจิตมาเชยชมเมื่อคืน ทำให้น้ำนมทิพย์ไหลทะลักออกมาจนเปียกชุ่มมือของโอม

เข้ม ที่นั่งประคองอยู่ข้างๆ มองดูหยดน้ำนมสีขาวทองที่หยดลงบนหน้าท้องของโอมด้วยสายตาที่พร่าเบลอ กลิ่นหอมเย้ายวนของน้ำนมทิพย์บวกกับภาพความงดงามตรงหน้า ทำให้หัวใจของหัวหน้าคนงานหนุ่มเต้นรัวแรง

"คุณโอมครับ... อีกข้างมันล้นออกมาจนเปียกหมดแล้วครับ ให้กระผมช่วยระบายนะครับ" เข้มเอ่ยเสียงพร่าพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

โอมปรือตามองเข้มด้วยความรู้สึกวูบวาบ "ครับพี่เข้ม... ช่วยโอมหน่อยนะ โอมคัดจนปวดไปหมดแล้ว"

เมื่อได้รับอนุญาต เข้มก็ไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าคมเข้มเข้าไปหาปทุมถันมหาศาลข้างที่ยังว่างอยู่ มือหนาช้อนประคองเต้าเนื้อนุ่มหนักอึ้งไว้ด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะอ้าปากครอบครองยอดอกสีหวานที่ชูชันแข็งเป็นไตเข้าไปจนมิด

"จ๊วบ... อึก... อึก... อึก..."

เสียงดูดกลืนน้ำนมดังประสานไปกับเสียงลมพัดผ่านใบมะม่วง โอมเชิดหน้าขึ้นระบายความสยิวซ่าน มือข้างหนึ่งโอบกอดทารกน้อยไว้ อีกข้างหนึ่งขยุ้มกลุ่มผมของเข้มแน่น พลังกษีราเทวาไหลหลั่งเข้าสู่ร่างกายของเข้มอย่างรุนแรง ทำให้เขารู้สึกถึงพละกำลังมหาศาลที่พุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"อื้อออ... พี่เข้ม... แรงอีกจ้ะ ดูดให้เกลี้ยงเลยนะจ๊ะ" โอมครางแผ่วด้วยความโล่งอก

ภาพที่เกิดขึ้นใต้ต้นมะม่วงช่างน่าอัศจรรย์ ทารกน้อยดูดนมข้างหนึ่ง พ่อบ้านหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ดูดนมอีกข้างหนึ่ง โดยมีโอมที่เป็นดั่งบ่อเกิดแห่งพลังวิสุทธิ์นั่งอยู่ตรงกลาง กลิ่นอายความรักและความเมตตาอบอวลไปทั่วบริเวณ พลังกษีราที่แบ่งปันให้ทั้งพ่อและลูกในคราวเดียวกันนี้ ทำให้สายใยความผูกพันในบ้านสวนมณีเทวาแข็งแกร่งขึ้นจนยากที่อาคมสายดำใดๆ จะมาทำลายได้

เมื่อน้ำนมถูกระบายจนเกลี้ยงทั้งสองเต้า โอมก็รู้สึกเบาสบายตัวอย่างที่สุด เข้มถอนริมฝีปากออกมาพลางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำนมที่มุมปาก แววตาของเขาบัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยพลังอำนาจ

"ขอบพระคุณครับคุณโอม... ผมสัญญาจะทำงานให้เต็มทีเลยวันนี้"

ในช่วงบ่ายที่เงียบสงัดภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ โอมนั่งตรวจสมุดการบ้านของเด็กๆ อยู่ที่ม้านั่งใต้ถุนเรือนไม้สัก แต่ทว่าสมาธิของครูหนุ่มเริ่มหลุดลอย เมื่อพลังกษีราเทวาในกายเริ่มเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง ความคัดตึงมหาศาลจู่โจมทรวงอกจนโอมต้องหอบหายใจถี่ ยอดอกนูนเด่นทะลุเนื้อผ้าสีกากีออกมาอย่างไม่อาจซ่อนเร้น

ขณะนั้นเอง เข้ม เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเงินจากการขายมะม่วงในไร่ เมื่อเห็นสีหน้าแดงซ่านและอาการกระสับกระส่ายของเจ้านายหนุ่ม เขาก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น โอมจึงพยักหน้าเรียกเข้มให้ขึ้นไปบนเรือนเพื่อความเป็นส่วนตัว

เมื่อประตูห้องนอนปิดลง โอมรีบถอดเสื้อยืดสีม่วงอ่อนออกจนร่างขาวผ่องปรากฏสู่สายตาเข้ม ปทุมถันคู่โตที่คัดแน่นจนสั่นระริกถูกเข้มเข้าประคองและดูดดื่มอย่างรำพึงรำพัน แต่ทว่าคราวนี้ พลังดึงดูดระหว่างเรือนร่างที่เต็มไปด้วยน้ำนมทิพย์เทวาและชายผู้ได้รับพลังน้ำนมทิพย์เทวามันรุนแรงเกินกว่าจะหยุดแค่การให้นม

เข้มค่อยๆ ประคองร่างของโอมให้นอนลงบนเตียงนุ่ม มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างรักใคร่ "คุณหนูครับ... ผมขอเป็นของท่าน และขอให้ท่านเป็นของผมในบ่ายวันนี้ได้ไหมครับ"

โอมที่กำลังเสียวซ่านจากการถูกรุกรานยอดอก พยักหน้าตอบรับด้วยแววตาเชื่อมปรอย เข้มจึงค่อยๆ ถอดอาภรณ์ของตนออก เผยให้เห็นท่อนกายเนื้อที่ลำพองและแข็งแกร่งตามประสาชายฉกรรจ์ เข้มจับเรียวขาของโอมแยกออกอย่างเบามือ ก่อนจะจุมพิตไปตามต้นขาด้านในเพื่อเป็นการปลอบประโลม

"อา... พี่เข้ม... เบาๆ นะจ๊ะ" โอมกระซิบเสียงสั่น

เข้มค่อยๆ กดแทรกท่อนกายเนื้อที่ร้อนผ่าวเข้าสู่ รูทวารสวรรค์ ของโอมอย่างเชื่องช้าและอ่อนโยนที่สุด ความคับแน่นในคราแรกทำเอาโอมนิ่วหน้าและเชิดอกขึ้นจนน้ำนมทิพย์พุ่งกระจายออกมาจากยอดอกอีกครั้งตามแรงอารมณ์ เข้มหยุดรอให้ร่างของโอมปรับตัวก่อนจะค่อยๆ ขยับขับเคลื่อนไปตามจังหวะแห่งรักที่แสนนุ่มนวล

"อึก... อื้อออ... พี่เข้ม... โอมเสียวเหลือเกินครับ"

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องเบาๆ ในห้องนอนที่ปิดมิดชิด เข้มขยับกายเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ทุกจังหวะที่เขากระแทกย้ำเข้าไป มันช่างลึกซึ้งและเติมเต็มจิตใจของทั้งคู่ มือของเข้มยังคงบีบเค้นและดึงรั้งปทุมถันคู่โตเข้าหาปากเพื่อดูดดื่มน้ำนมไปด้วยในขณะที่ช่วงล่างยังคงปฏิบัติภารกิจรักอย่างต่อเนื่อง

พลังแห่งน้ำนมทิพย์เทวาและพลังกายของชายหนุ่มหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ความอ่อนโยนที่เข้มมอบให้ทำให้โอมรู้สึกถึงความปลอดภัยและความสุขล้ำอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน จนกระทั่งทั้งคู่กอดรัดกันแน่นและปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตเข้าสู่กันและกันท่ามกลางกลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์ที่อบอวลไปทั่วห้อง

ภายในห้องนอนไม้สักหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นน้ำนมทิพย์และกลิ่นอายแห่งความรักที่เพิ่งมอดดับลง เข้ม ค่อยๆ ถอนกายออกมาอย่างสุภาพ เขาเร่งจัดแจงสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะรีบลงมานั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นข้างเตียง ก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือหน้าที่

"คุณโอมครับ... กระผมกราบขอขมาที่ล่วงเกินคุณโอมไปไกลกว่าที่ควรจะเป็น" เสียงของเข้มสั่นเครือเล็กน้อย "กระผมผิดนักที่หักห้ามใจไม่อยู่ ทั้งที่ควรจะแค่ช่วยระบายน้ำนมให้คุณหนูเท่านั้น..."

โอมที่ยังคงนอนระทวยอยู่บนเตียง ร่างกายขาวผ่องมีรอยรักจาง ๆ ค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นนั่ง เขาใช้ผ้าห่มคลุมกายไว้หลวมๆ ก่อนจะเอื้อมมือเรียวไปประคองใบหน้าของหัวหน้าคนงานหนุ่มให้เงยขึ้นสบตา

"พี่เข้ม... อย่าตำหนิตัวเองเลยครับ" โอมเอ่ยด้วยรอยยิ้มละมุนและแววตาที่เต็มไปด้วยความเมตตา "สิ่งที่เกิดขึ้น โอมเต็มใจ... พี่เข้มดูแลโอมและครอบครัวมณีเทวามาอย่างดีเสมอมา ความซื่อสัตย์และความดีของพี่มันยิ่งใหญ่มาก ถือเสียว่านี่คือ รางวัล ที่โอมตั้งใจมอบให้พี่เข้มนะครับ"

เข้มตื้นตันใจจนพูดไม่ออก เขาโน้มตัวลงกราบที่ตักของโอมอย่างรักใคร่และเทิดทูน

"ผมจะจำรสสัมผัสและความเมตตานี้ไว้จนวันตายครับคุณโอม ต่อไปนี้ชีวิตของผมเป็นของคุณโอม และ พ่อครูธนูอย่างแท้จริง"

โอมลูบหัวเข้มเบาๆ "ไปพักผ่อนเถอะครับ พี่เข้ม แล้วอย่าลืมแวะไปดูน้องเขตด้วยนะ ป่านนี้คงตื่นมาเล่นแล้วล่ะ เดี๋ยวผมจะให้นมน้องเขตนะ"

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Haku

ชอบพี่เข้ม

Yaiyra

ชอบๆๆ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

premakung

ผัวคนนี้เจียมตัวเหลือเกิน

sengjit

ขอบคุณครับ

imboon

ขอบคุณครับ

Nukinho

ขอบคุณครับ

zaajung

reawreaw

ขอบคุนครับ