มนตราหยาดทิพย์กษีราธารา ตอนที่ 14: แม่นมของครูพละและหัวหน้าคนงาน

Ohmfany14

บรรยากาศเช้าวันเปิดภาคเรียนที่ 2 ของ โรงเรียนวัดหนองดาวเหนือ เริ่มต้นด้วยความคึกคักและสดใส ท่ามกลางอากาศหนาวจางๆ ยามเช้าที่พัดผ่านรั้วโรงเรียน โอม ในชุดข้าราชการครูสีสีกากีที่ตัดเย็บอย่างประณีต แต่ดูจะตึงแน่นเป็นพิเศษบริเวณหน้าอกหน้าใจอันอวบอัด ยืนทำหน้าที่เวรหน้าประตูโรงเรียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

ข้างกายของโอมคือ คุณครูเกษรา ครูรุ่นพี่ผู้อาวุโสวัย 48 ปี แม้จะก้าวเข้าสู่วัยกลางคนแต่ครูเกษราก็ยังคล่องแคล่วและใจดี ทั้งสองคนสอนวิชาภาษาอังกฤษเหมือนกันในระดับชั้น ป.1 - 3 จึงมีความสนิทสนมกันเป็นพิเศษ

"เปิดเทอมวันแรกเด็กๆ ดูคึกคักกันจังเลยนะจ๊ะคุณครูโอม" ครูเกษราเอ่ยพลางจัดระเบียบแถวเด็กนักเรียนที่เดินผ่านประตูโรงเรียนมา

"นั่นสิครับ ครูเกษ เด็กๆ คงคิดถึงโรงเรียนกันแย่แล้ว" โอมตอบพร้อมรอยยิ้ม ทว่าในใจกลับแอบกังวลเล็กน้อย เพราะเขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจางๆ จาก แหวนมณีห้าสี บนนิ้วมือที่สวมอยู่ มันเย็นวาบขึ้นมาเป็นพักๆ ราวกับจะเตือนว่ามีสายตาที่ไม่หวังดีกำลังจับจ้องมาจากมุมมืดสักแห่งนอกรั้วโรงเรียน

ตลอดเวลาที่ยืนเวร ทรวงอกมหาศาลของโอมที่อัดแน่นไปด้วย น้ำนมทิพย์เทวา เริ่มส่งอาการคัดตึงออกมาอีกครั้ง กลิ่นหอมละมุนดุจดอกไม้ทิพย์เริ่มโชยออกมาจากร่างกาย จนครูเกษราที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ครูโอมจ๊ะ... วันนี้ใช้น้ำหอมอะไรหรือเปล่า กลิ่นมันหอมชื่นใจจังเลย เหมือนกลิ่นดอกไม้ผสมกลิ่นนมอ่อนๆ พี่ได้กลิ่นแล้วรู้สึกหัวใจมันพองโต มีแรงทำงานขึ้นมาทันทีเลย" ครูเกษราถามด้วยความสงสัยและชื่นชม

โอมหน้าแดงระเรื่อ รีบขยับผ้าคลุมไหล่ที่พาดทับหน้าอกไว้ให้มิดชิดขึ้น "อ๋อ... คงเป็นแป้งเด็กที่โอมทามาน่ะจ้ะพี่เกษ"

หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมหน้าเสาธง โอมเดินนำเด็กนักเรียนชั้น ป.6/2 เข้าสู่ห้องเรียนเพื่อทำกิจกรรมโฮมรูม บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความสดใส "เด็กชายเก่ง" หัวหน้าห้องที่เคยเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากอาคมมนต์ดำของอาจารย์คง บัดนี้กลับมาแข็งแรงและมีแววตาสดใสกว่าเดิม เก่งเดินเข้ามาไหว้โอมด้วยความเคารพรัก พร้อมเล่าว่าตอนนี้อาจารย์คงที่เสียสติจากการโดนของย้อนเข้าตัว ได้พักรักษาตัวอยู่ที่วัดโดยมีพวกตนแวะเวียนไปดูแลปรนนิบัติอย่างดี

เมื่อโอมจัดการเรื่องระเบียบวินัยและแจ้งข่าวสารภาคเรียนที่ 2 เสร็จสิ้น เขาก็เริ่มรู้สึกถึงอาการ "คัดตึง" ที่รุนแรงจนแทบจะกลั้นหายใจ ทรวงอกมหาศาลภายใต้ชุดกากีขยายตัวจนกระดุมเสื้อแทบจะปริแยก น้ำนมทิพย์เทวาที่ผลิตออกมาอย่างต่อเนื่องเริ่มพุ่งพล่านจนยอดอกสั่นระริก

โอมรีบเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องเรียนมุ่งหน้าไปยังห้องพักครูภาษาอังกฤษที่อยู่สุดอาคาร ซึ่งเป็นที่ลับตาคน มือเรียวรีบกดโทรศัพท์หา "ครูแมน" สามีคนที่ 2 ผู้แกร่งฉกาจทันที

"พี่แมน... มาหาโอมที่ห้องภาษาด่วนเลยครับ โอมไม่ไหวแล้ว มันคัดจนจะระเบิดแล้วครับ!"

ไม่เกินสามนาที ครูแมนในชุดพละสีน้ำเงินเข้ม ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตามฉบับนักกีฬา ก็ก้าวเข้าประตูห้องภาษามาอย่างรวดเร็ว เขาเลื่อน และ ล็อกประตูและปิดม่านหน้าต่างจนสนิททันที

"มาแล้วโอม... พี่อยู่นี่แล้ว" แมนเดินปรี่เข้าไปหาโอมที่นั่งหอบใจสั่นอยู่บนเก้าอี้ทำงาน

โอมไม่รอช้า รีบปลดกระดุมเสื้อสีกากีออกอย่างรวดเร็ว ทันทีที่สาบเสื้อแยกออก ปทุมถันสีขาวโพลนขนาดมหึมาก็ดีดตัวออกมาส่ายไหวรุนแรง ยอดอกสีหวานชูชันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำนมทิพย์ที่พุ่งกระฉูดออกมาเป็นสายเล็กๆ ราวกับน้ำพุ

"โอ้โห... วันนี้มันเยอะกว่าทุกวันเลยนะโอม" แมนคุกเข่าลงตรงหน้า สองมือหนาประคองเต้าเนื้อหนักอึ้งขึ้นมาข้างหนึ่ง แล้วอ้าปากงับยอดอกที่กำลังพุ่งพรายนั้นเข้าสู่โพรงปากทันที

"อึก... อึก... อึก... จ๊วบ..."

เสียงครูแมนดูดดื่มน้ำนมทิพย์ดังสนั่นไปทั่วห้องพักครูที่เงียบสงัด แมนออกแรงดูดทึ้งอย่างหนักหน่วงด้วยความกระหาย พลังกษีราเทวาไหลผ่านลำคอเข้าไปเสริมสร้างพละกำลังมหาศาลให้ครูพละหนุ่มจนเส้นเลือดตามแขนและขมับปูดโปน โอมเชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากแน่นพลางขยำเส้นผมของแมนเพื่อระบายความเสียวซ่านและรัญจวนใจ

"อ๊าส์... พี่แมน... แรงอีกจ้ะ ดูดข้างซ้ายด้วย มันแน่นไปหมดแล้ว... อื้อออ"

แมนสลับมาจัดการเต้าข้างซ้าย เขาใช้ฝีมือที่เหนือชั้นทั้งบีบเค้นและตวัดลิ้นรัวรอบฐานยอดอก ก่อนจะดูดกลืนน้ำนมสีขาวข้นขนาบรัศมีทองลงไปอึกใหญ่ พลังจากอกของกษีรามานพทำให้ครูแมนรู้สึกเหมือนร่างกายถูกเติมเต็มด้วยพลังงานศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นหอมของน้ำนมทิพย์ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องจนแมนแทบจะคลั่งรัก

หลังจากที่ครูแมนช่วยระบายน้ำนมจนโอมรู้สึกเบาสบายตัวขึ้น ทั้งคู่ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเองในคาบเรียนตามปกติ ทว่าในใจของครูพละหนุ่มกลับรุ่มร้อนไปด้วยเปลวไฟแห่งความคิดถึงตลอดช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ทุกจังหวะที่เขาดูดดื่มน้ำนมทิพย์เมื่อครู่ มันยิ่งกระตุ้นความโหยหาในรสสัมผัสที่ลึกซึ้งกว่าเดิม

เมื่อเวลาเลิกเรียนมาถึง บรรยากาศในโรงเรียนวัดหนองดาวเหนือเริ่มเงียบเหงาลง ครูแมนไม่รอช้ารีบมุ่งหน้าไปยังห้องพักครูภาษาอังกฤษอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้มีเพียงโอมที่กำลังนั่งตรวจงานเด็กๆ อยู่เพียงลำพัง ทันทีที่แมนก้าวเข้าไป เขาล็อกประตูแน่นหนาและปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้เย็นฉ่ำ ทว่าความเย็นของแอร์กลับสวนทางกับความเร่าร้อนที่กำลังจะเกิดขึ้น

"พี่คิดถึงโอมใจจะขาด... ปิดเทอมที่ผ่านมาพี่เหมือนคนลงแดงเลยนะ" แมนกระซิบชิดใบหูพลางรวบเอวบางเข้าหาตัว

โอมไม่ได้ขัดขวัญ เพราะเขาก็ถวิลหาความแข็งแกร่งของสามีคนที่สองนี้ไม่แพ้กัน เสื้อผ้าสีกากีและชุดพละถูกถอดวางไว้อย่างไม่เป็นระเบียบ บนโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่ ครูแมนประคองร่างของกษีรามานพหนุ่มให้นอนราบลง ทรวงอกมหาศาลส่ายไหวรุนแรงตามจังหวะหายใจที่กระหืดกระหอบ
ครูพละหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยพละกำลังจากน้ำนมทิพย์ที่ดื่มไปเมื่อเช้า เริ่มบทรักอย่างชำชอง เขาจับขาเรียวของโอมแยกออกกว้าง ก่อนจะสอดแทรกท่อนกายเนื้อที่เขื่องและแข็งขืนดุจท่อนไม้แก่นจันทน์เข้าสู่ "รูทวารสวรรค์" ของโอมอย่างหนักแน่น

"อ๊ะ!... พี่แมน... อื้อออ" โอมเชิดหน้าครางลั่นห้องแอร์ มือเรียวทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่พนักพิงเก้าอี้จนเล็บจิกแน่น

แมนกระแทกกระทั้นเข้าหาโอมอย่างรุนแรงและรวดเร็วตามความโหยหาที่อัดอั้นมานาน เสียงเนื้อกระทบเนื้อสอดประสานกับเสียงครางระงมของโอม ทรวงอกคู่โตสั่นคลอนไปตามแรงส่งจนน้ำนมทิพย์เริ่มไหลรินออกมาเปรอะเปื้อนแผงอกของแมนอีกครั้ง ยิ่งกระตุ้นให้ครูหนุ่มรุ่นพี่ฮึกเหิมราวกับพยัคฆ์ได้เหยื่อ

"โอม... โอมของชีวิตพี่... พี่รักโอมเหลือเกิน" แมนคำรามพร้อมกับเร่งจังหวะสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง เขากดกระแทกตัวเข้าหาโอมจนลึกสุดใจ ก่อนจะปลดปล่อย "น้ำวิสุทธิ์" จำนวนมหาศาลที่อัดแน่นมาตลอดปิดเทอมเข้าสู่ร่างกายของโอมจนล้นปรี่ออกมา

ทั้งสองกอดก่ายกันท่ามกลางไอเย็นของแอร์ที่ดูจะสู้ความร้อนแรงของร่างทั้งคู่ไม่ได้ ครูแมนก้มลงจูบซับเหงื่อที่หน้าผากของโอมด้วยความรักใคร่สุดหัวใจ

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่โรงเรียนและเดินทางกลับมาถึงบ้านสวนมณีเทวา บรรยากาศยามโพล้เพล้เริ่มปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ โอมรีบตรงไปยังบ้านพักท้ายสวนทันที เพราะรู้ดีว่าป่านนี้น้องเขต ทารกน้อยลูกชายของเข้มคงจะหิวโซแล้ว

ภายในห้องพักที่ปิดมิดชิด แสงตะเกียงสลัวส่องกระทบใบหน้าของ เข้ม ที่นั่งเฝ้าเปลลูกชายอยู่ เมื่อเห็นโอมเดินเข้ามา เข้มก็รีบกุลีกุจอเข้ามาต้อนรับด้วยความเคารพ

"คุณโอม... มาแล้วหรือครับ น้องเขตร้องไห้จ๋าเลย สงสัยจะหิวนมมาก" เข้มเอ่ยพลางอุ้มลูกชายส่งให้โอม

โอมรับเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมอก ความเป็นแม่นมที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาฉายชัดในแววตา เขาหย่อนกายลงนั่งบนฟูกหนาพลางปลดเสื้อผ้าออก เผยให้เห็นเต้าเนื้อขาวโพลนที่บัดนี้คัดแน่นยิ่งกว่าเดิม เพราะได้รับพลังความสุขจากครูแมนที่โรงเรียนมาหมาดๆ น้ำนมทิพย์สีขาวข้นขนาบรัศมีทองไหลซึมออกมาจนส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล

"อึก... อึก... อึก..." น้องเขตดูดดื่มน้ำนมจากเต้าข้างหนึ่งอย่างหิวกระหาย ร่างกายเล็กๆ ได้รับพลังวิสุทธิ์จนผิวพรรณดูเปล่งปลั่ง ในขณะที่เข้มนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า สายตาของคนงานหนุ่มจ้องมองภาพการให้นั้นอย่างไม่วางตา เขาเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอด้วยความโหยหา ความทรงจำถึงรสชาติหวานล้ำและพละกำลังที่เคยได้รับมันทำให้เขาใจสั่นสะท้าน แต่เขาก็ไม่กล้าเอ่ยปากขอเพราะเกรงใจคุณหนูของเขา

โอมเหลือบเห็นท่าทางของเข้มก็เข้าใจทันที เขาพรายยิ้มบางๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะใช้มือเรียวประคองปทุมถันอีกข้างที่ยังว่างอยู่และส่ายไหวล่อตะเข็บออกมา

"พี่เข้ม... มัวแต่นั่งกลืนน้ำลายอยู่ทำไมจ๊ะ? ข้างนี้ยังว่างอยู่นะ น้องเขตดูดคนเดียวไม่หมดหรอกจ้ะ มาช่วยโอมระบายหน่อยสิ"

เข้มตาเป็นประกายวาววับ "จะ... จริงหรือครับคุณโอม"

เมื่อโอมพยักหน้า เข้มก็ไม่รอช้า เขาคลานเข้าไปซบใบหน้าลงกับทรวงอกมหาศาลข้างที่ว่างทันที ปากหนาอ้าออกครอบงำยอดอกสีหวานเข้าสู่โพรงปากแล้วเริ่มดูดดื่มอย่างหนักหน่วงพร้อมๆ กับลูกชายของเขา

"จ๊วบ... อึก... อึก..."

เสียงดูดนมของพ่อและลูกสอดประสานกันท่ามกลางความเงียบ โอมหลับตาพริ้มพลางลูบหัวทั้งน้องเขตและเข้มด้วยความเอ็นดู พลังน้ำนมทิพย์เทวาไหลผ่านเข้าสู่ร่างของคนงานหนุ่มอีกครั้ง

Yaiyra

ชอบๆๆ

popn

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Haku

ชอบจัง ฮาเรมหนุ่มล่ำ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

premakung

ผัวที่สองก็ขี้เงี่ยนเย็ดเหลือเกิน ผัวที่สามจะมีโอกาสได้เย็ดอีกมั้ยนะ

suttapat

ขอบคุณ

reawreaw

ขอบคุณครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

imboon

ขอบคุณครับ

Nukinho

ขอบคุณมากครับ

JJBBChp

รรูแมนน  เสียววว

blacki

ขอบคุณครับ

teeinter19

ไม่มีวันหมด

aofcnn

สนุกมาก