|
มาร์คไม่ได้พึ่งจะมาสนใจหนุ่มในซอยนั้น แต่เขา"เล็ง" มาตั้งนานแล้ว ลองมาดูจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของคู่นี้กันครับ วันนั้นเป็นวันลงทะเบียนเรียนรวมของกลุ่มสถานศึกษาในเครือเดียวกัน บรรยากาศในหอประชุมใหญ่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย มาร์คในชุดนักเรียนรีดกริบ ยืนถือเอกสารการเรียนดีเด่นด้วยท่าทางนิ่งสงบตามปกติแต่สายตาของเขากลับสะดุดเข้ากับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่อยู่อีกฝั่งของแถวลงทะเบียน ปวช. หนุ่ม ในวันนั้นสวมเสื้อชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่ดูจะฟิตเปรี๊ยะไปนิดจนเห็นรูปร่างชัดเจน เขากำลังยืนเถียงกับเพื่อนเสียงดังพลางหัวเราะร่าเริงแสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างลงมากระทบผิวสีน้ำผึ้งและรอยยิ้มกว้างๆ นั่น ทำให้มาร์คถึงกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ‘คนอะไร... ยิ้มสว่างกว่าหลอดไฟในห้องสอบซะอีก’มาร์คคิดในใจ พลางขยับแว่นสายตาเพื่อมองให้ชัดขึ้น เขาจำป้ายชื่อที่อกเสื้อตัวนั้นได้แม่นยำ... "หนุ่ม" แต่วันนั้นมาร์คไม่มีจังหวะเข้าหาเพราะหนุ่มรายล้อมไปด้วยกลุ่มเพื่อนช่างที่ดูดุดัน มาร์คจึงได้แต่เก็บชื่อนั้นไว้ในใจและแอบหวังว่าจะได้เจออีกครั้งในสถานการณ์ที่เหมาะสม... จนกระทั่งความซวยของหนุ่มทำหน้าที่เป็น "กามเทพ" ในวันเกิดเหตุที่ซอยตันหนุ่มไม่ได้แค่โดนอริไล่กวดธรรมดา แต่วันนั้นเขาดวงกุดสุดๆ เริ่มจากรถมอเตอร์ไซค์ยางแตก ต้องเดินเท้าลัดเลาะจนไปเจออริ แถมระหว่างวิ่งหนียังดันไปสะดุดถังขยะจนเกือบล้มหน้าคะมำสภาพตอนที่มาร์คเห็นหนุ่มวิ่งเข้ามาในซอยวันนั้น จึงเป็นสภาพที่"หนุ่มที่น่าสงสาร" มากกว่าหนุ่มที่ดูเท่ในวันลงทะเบียน มาร์คที่ยืนรออยู่ตรงนั้น (จริงๆเขาจงใจใช้ทางลัดเส้นนี้บ่อยๆ เพราะหวังว่าจะเจอหนุ่ม) เห็นทุกอย่าง เขาเห็นความพยายามในการหนีที่ดูเงอะงะแต่ก็น่าเอ็นดู และเมื่อโอกาสมาถึงเขาก็ไม่ปล่อยให้หลุดมือ "หยุดนะมึง!" เสียงอริไล่หลังมา มาร์คตัดสินใจในเสี้ยววินาที แทนที่จะเดินหนีเขากลับยืนปักหลักอยู่ตรงนั้นเพื่อเป็น "ที่พึ่ง" ให้คนตัวเล็กกว่าเมื่อหนุ่มวิ่งมากระชากแขนเขา มาร์คไม่ได้รู้สึกตกใจ แต่เขารู้สึกว่า 'ในที่สุด...เหยื่อก็วิ่งมาหาถึงที่' ความจริงแล้ว... ในตอนที่ทั้งคู่แอบอยู่หลังกองลังไม้มาร์คไม่ได้แค่กลัวคนข้างนอกเห็น แต่เขาใช้จังหวะที่หนุ่มกำลังตื่นกลัวแอบสูดกลิ่นกายจางๆ ของหนุ่ม และจงใจมองสำรวจร่างกายที่เขาเคยเห็นเพียงไกลๆในวันลงทะเบียนให้เต็มตา และเมื่อเขาเห็น ร่องก้นรูปหัวใจที่โผล่พ้นกางเกงออกมาตอนหนุ่มก้มต่ำ มาร์คก็รู้ทันทีว่า "โจทย์ข้อนี้"เขาต้องแก้ให้ได้ และต้องไม่ใช่แค่คนรู้จักแต่ต้องเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์เข้าถึงสัมผัสเหล่านั้น "วันนั้นผมเห็นคุณที่วันลงทะเบียน...แต่คุณไม่ได้มองผมเลย" มาร์คพึมพำเบาๆ ในตอนที่หนุ่มเดินออกจากซอยไปแล้วทิ้งให้หนุ่มเข้าใจไปเองว่าการเจอกันครั้งนี้คือความบังเอิญจากความซวยของตัวเองล้วนๆ ความรู้สึกหลังเปิดเผยความจริง ถ้าหนุ่มรู้ความจริงว่ามาร์คแอบมองตัวเองมาตั้งแต่ตอนลงทะเบียน และความบังเอิญในซอยนั้นอาจจะมี "ความจงใจ" ของมาร์คปนอยู่ด้วยหนุ่มคงจะโวยวายเขินหน้าดำหน้าแดงแน่นอนครับ "มึงแม่ง... โรคจิตเหรอวะแอบมองกูมาตั้งนานแล้วเหรอ!" "ผมไม่ได้โรคจิตครับหนุ่ม... ผมแค่เป็นคน'รักเรียน' และคุณคือวิชาที่น่าเรียนที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา"
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-1-24 17:49:14
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-1-24 18:08:11
โพสต์ 2026-1-24 22:34:45
โพสต์ 2026-1-25 01:08:13