เพื่อนกันมันส์เสียว 17

NOOFONG

"ตอดนิ้วกูแน่นขนาดนี้... อยากโดนของจริงแล้วล่ะสิ" ผมกัดฟันพูดเสียงพร่า พยายามข่มอารมณ์ดิบในตัวสุดฤทธิ์



ไอ้ 'ปืนใหญ่' กลางหว่างขาผมมันผงาดง้ำ ปวดหนึบจนแทบระเบิด เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ อยากจะกระแทกสวนเข้าไปแทนนิ้วใจจะขาด ยิ่งเห็นภาพไบซันแหกขาอ้าซ่ารอรับขนาดนี้ สติผมแทบกระเจิง แต่ผมต้องกัดฟันข่มใจไว้... ขืนกูยัดเข้าไปตอนนี้ทั้งที่มันยังไม่พร้อม มีหวังรูเมียกูฉีกคาลำแน่ๆ


"อดทนหน่อยนะคนเก่ง... กูขอขยายอีกนิด... รับรองว่ามึงได้แหกปากร้องสมใจแน่!"


ผมค่อยๆ ถอนนิ้วที่ชุ่มโชกออกจากช่องทางนุ่มนิ่ม แล้วขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมทับหน้าอกแกร่งของไบซัน จับท่อนเนื้อร้อนที่ปวดหนึบจนเส้นเลือดปูดโปนจ่อไปที่ริมฝีปากที่เผยอรออยู่


"อยากกินมากใช่มั้ย... เอ้า! อ้าปากรับของผัวซะ ไอ้หมีตะกละ"


สิ้นเสียงอนุญาต ไบซันก็ผงกหัวขึ้นมางับส่วนหัวบานเข้าไปทันทีเหมือนคนหิวโซ ลิ้นร้อนตวัดเลียรัวเร็วรอบรอยหยัก สลับกับห่อปากดูดรูดรั้งท่อนเนื้อของผมเข้าไปจนแก้มตอบ เสียงดูดดัง จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ... ฟังดูหยาบโลนและโคตรได้อารมณ์


"ซี๊ดดด... อาาา... ดี... ดูดแรงๆ ... อย่างนั้นแหละ..." ผมเชิดหน้าครางต่ำ มือขยุ้มกลุ่มผมของมันแน่น เอวสอบเผลอกระแทกสวนเข้าปากมันเบาๆ ตามจังหวะอารมณ์


ไบซันยิ่งได้ใจ มันผงกหัวเข้าออกถี่รัว พยายามกลืนกินความเป็นชายของผมเข้าไปให้ลึกที่สุดจนสุดคอหอย น้ำลายใสไหลยืดออกมาตามมุมปากเปรอะเปื้อนไปถึงคาง แต่มันไม่สนใจ ยังคงตั้งหน้าตั้งตาปรนเปรอผมอย่างเมามัน


ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังจนผมเกือบจะแตะขอบสวรรค์ แต่สติส่วนลึกสั่งให้ผมหยุด... ไม่ได้! คืนนี้กูไม่ได้กะจะมาแตกคาปากมันง่ายๆ แบบนี้


"อึก... พอ... พอแล้วไบซัน!"


ผมกัดฟันกรอด ก่อนจะออกแรงกระชากกลุ่มผมมันให้ผละออกจากท่อนเนื้อของผมอย่างแรง จนเกิดเสียง บล๊วบ! ดังลั่นห้อง ไบซันทำหน้าเหวอ มองผมตาฉ่ำเยิ้ม ปากยังอ้าค้างเหมือนเสียดายของ


"ทำไมวะปืน... กูกำลังจะ..."


"อย่าเพิ่งให้กูแตกตอนนี้..." ผมหอบหายใจหนักหน่วง ก้มลงไปกระซิบเสียงเหี้ยมเกรียมชิดใบหูมัน สายตาจ้องมองไปที่รูจีบสีสดที่ขมิบรออยู่ด้านล่าง


“กูอยากจะเอาน้ำเชื้อทุกหยดของกู ไปอัดฉีดให้เต็มท้องมึงมากกว่า... เตรียมรูร่านๆ ของมึงไว้ให้ดี กูจะเย็ดมึงให้ท้องป่องด้วยน้ำของกูเลย”


ผมจับไหล่หนาพลิกให้นอนคว่ำ แล้วตบลงที่ก้นแน่นๆ ดัง เพียะ! จนเนื้อสั่น


“หันหลังแล้วโก่งโค้งให้ผัวสิครับที่รัก”


ไบซันทำตามอย่างว่าง่าย มันยันเข่ากับที่นอน ลดศอกลงต่ำจนหน้าแนบกับหมอน ดันสะโพกสอบให้ลอยเด่นขึ้นมาเป็นสง่า ยิ่งมันแอ่นหลังลง ก้นงอนๆ ของมันก็ยิ่งงัดขึ้นมาสู้สายตาผม


ภาพตรงหน้าแม่งโคตรอีโรติก... ไบซันเอื้อมมือหนาไปจับแก้มก้นตัวเองแล้วแหวกออกกว้าง โชว์รูจีบสีสดที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักและน้ำลายที่ผมชโลมไว้ มันขมิบตอดอากาศตุบๆ เหมือนกำลังร้องเรียกให้ผมรีบเข้าไป


"ดีมาก... ร่านได้ใจกูจริงๆ"


ผมขยับเข้าไปประชิด จ่อส่วนหัวบานที่ใหญ่โตและแข็งขึงจนปวดหนึบไปที่ปากทางฉ่ำแฉะนั้น ถูไถไปมาเน้นๆ ให้มันเคลือบน้ำหล่อลื่นจนทั่ว ก่อนจะใช้มือสองข้างยึดเอวสอบของมันไว้แน่น


"อึก... ปืน... เข้ามา... เข้ามาเลย... กูไม่ไหวแล้ว..." ไบซันครางเสียงสั่น สะโพกส่ายไปมาอย่างรอนราญ


สวบ!!!


ผมกัดฟันกระแทกสะโพกสอบสวนเข้าไปรวดเดียวจนมิดด้าม! ความคับแน่นที่ตอดรัดรอบท่อนเนื้อทำเอาผมแทบคลั่ง ผนังนุ่มร้อนระอุโอบรัดตัวตนของผมแน่นหนึบทุกตารางนิ้ว


"อ๊ากกกกกกก!!!/ซี๊ดดดดดด!!!"


ไบซันกรีดร้องลั่นห้องจนหน้าเชิด คอมันเกร็งจนเส้นเลือดปูดโปน ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่บุกรุกเข้ามาจนลึกสุดโคน


"แน่นชิบหาย... แม่ง... ตอดกูแรงขนาดนี้กูจะแตก..." ผมครางต่ำอย่างทรมานแต่อารมณ์ดีแบบสุดขีด ก้มลงไปมองจุดเชื่อมต่อที่กลืนกินตัวตนของผมหายเข้าไปจนหมด "เป็นไง... ลึกถึงใจมึงมั้ยซัน"


"ลึก... อึก! ปืน... มันจุก... จุกท้องไปหมดแล้ว... อ๊าาา!" ไบซันหอบฮั่กๆ น้ำตาเล็ดออกมาที่หางตา แต่มันกลับดันก้นสวนกลับมาหาผม ยิ่งตอกย้ำว่ามันชอบความลึกระดับนี้แค่ไหน


ผมเริ่มขยับสะโพกเนิบนาบก่อนจะค่อยๆ เร่งจังหวะกระแทกกระทั้นความรักเข้าไปหาคำว่า 'สุด' ทุกครั้งที่หน้าขาผมกระทบกับก้นแน่นๆ ดัง ปึ่ก! ปึ่ก! ไบซันจะครางเสียงหลง


ผมโน้มตัวลงไปกอดแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยเหงื่อ ซุกหน้าลงข้างหูแล้วกระซิบคำรักที่โคตรหยาบโลน


"รูเมียกูแม่งโคตรดี... แน่นไปหมด ตอดผัวเก่งขนาดนี้ รักผัวมากเลยใช่มั้ยครับหืม?"


"อื้อ... รัก... รักปืน... รักผัว..." ไบซันละล่ำละลักตอบเสียงสั่นเครือ หันหน้ามามองผมด้วยสายตาฉ่ำวาว "กระแทกเข้ามาอีก... เอาให้ลึก... ให้สมกับที่กูรักมึงเลย"


"ปากหวานนักนะมึง..." ผมงับใบหูมันเบาๆ ก่อนจะสวนเอวเข้าไปเน้นๆ จนสุดแรง ปึก!!!


"อ๊าาาาา!"


"จำไว้นะซัน... รูร่านๆ รูนี้เป็นของกูคนเดียว... ของไอ้ปืนคนเดียวเท่านั้น" ผมคำรามเสียงต่ำขณะโหมแรงกระแทกไม่ยั้งเหมือนคนคลั่ง "เตรียมท้องรอรับน้ำกูได้เลย กูจะเย็ดมึงให้ท้องโย้... จะปั๊มลูกใส่ตัวมึงให้สมกับที่มึงอยากเป็นเมียกูเลย!"


"อึก... เอาเลย... ปล่อยเข้ามา... ปล่อยลูกมึงเข้ามาในตัวกูเลย... กูอยากท้องให้มึง... อ๊าาาา ผัวจ๋า... แรงอีก!"


ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!


เสียงหน้าขาผมกระทบกับก้นแน่นๆ ของไบซัน ผมโหมแรงกระแทกใส่ไม่ยั้ง ซอยเอวถี่ยิบอัดความแข็งขึงเข้าไปในช่องทางที่ตอดรัดแน่นหนึบ ระบายความอัดอั้นตลอดสองอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอหน้า


สายตาผมจับจ้องไปที่ก้นกลมมนขาวแน่นของไบซัน... ยิ่งช่วงนี้มันซ้อมยูโดหนักเพื่อชิงแชมป์ กล้ามเนื้อช่วงล่างเลยยิ่งแน่นปึก เด้งสู้มือสู้เอวผมชิบหาย เห็นเนื้อขาวๆ ที่สั่นกระเพื่อมตามแรงกระแทกแล้วมันเขี้ยว จนผมอดใจไม่ไหว


ไวเท่าความคิด ผมง้างมือขึ้นแล้วฟาดลงไปบนแก้มก้นแน่นๆ นั่นเต็มแรง!


เพียะ!!!


รอยนิ้วมือห้าแผลแดงเถือกปรากฏขึ้นทันตาเห็นบนผิวขาวจัด แต่แทนที่มันจะเจ็บหรือหดตัวหนี ไบซันกลับเชิดหน้าครางลั่น ก้นเด้งรับแรงตบสู้มือผมเหมือนพวกเสพติดความเจ็บปวด


"อ๊าาา! ปืน... ดี... ฟาดอีก... ตีก้นกูอีก... อึก! กูชอบ... กูเสียว..."


มันหันหน้ามามองผมด้วยสายตาเว้าวอนปนราคะ ลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากเหมือนคนกระหายอยากโดนรังแก


"ชอบความรุนแรงเหรอห๊ะไอ้หมี! เป็นพวกมาโซฯ หรือไง"


ผมคำรามในลำคอ ก่อนจะง้างมือฟาดซ้ำลงไปที่เดิมอีกทีแรงๆ เพียะ!! สลับกับกระแทกเอวสวนเข้าไปลึกสุดโคน ปึก!!!


"อ๊ากกกก!! สะใจ... สะใจกู... แรงอีกผัว... รุนแรงกับกูอีก!"


"ร่านนักนะมึง... ได้! งั้นกูจะไม่ปรานีแล้วนะ คืนนี้กูจะตีก้นมึงให้แดงเทือก จะเอาให้ลายเต็มตูดสมใจมึงเลย”


เพียะ! ปึก! เพียะ! ปึก!


ผมฟาดฝ่ามือลงบนก้นแดงๆ สลับกับกระแทกสะโพกสอบอัดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง ความเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วร่างจนผมคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว


"อ๊าาาา! ปืน... ปืน... กูเสียว... มึง... มันโดน... อ๊ากกก! ตรงนั้น... ย้ำตรงนั้น!" ไบซันร้องครวญครางแทบขาดใจ หน้าซุกหมอนส่ายไปมาอย่างทรมาน


"พร้อมกันนะซัน... กูจะปล่อยแล้ว... กูจะปล่อยใส่ตัวมึงแล้ว!"


ผมกัดฟันคำราม เร่งจังหวะซอยยิกๆ จนร่างหนาสั่นคลอนไปทั้งตัว ความอัดอั้นที่สะสมมาทั้งหมดแล่นมารวมกันที่ปลายแท่งร้อน ผมกดสะโพกแนบชิดก้นมันจนแทบจะรวมร่างกัน แล้วปลดปล่อยทุกหยาดหยดแห่งความรักและความใคร่ออกมาอย่างรุนแรง


"อ๊ากกกกกก!!! / อ๊าาาาาา!!!"


เราสองคนกรีดร้องออกมาพร้อมกันเสียงหลง ไบซันกระตุกเกร็งตัวงอ แก่นกายที่เสียดสีกับที่นอนพ่นน้ำรักสีขุ่นออกมาพุ่งเลอะเทอะเต็มผ้าปูที่นอนจนเปียกชุ่ม ในขณะที่ช่องทางด้านหลังของมันขมิบตอดรัดท่อนเนื้อผมรัวเร็ว รีดเร้นเอาน้ำเชื้ออุ่นจัดของผมที่กำลังฉีดพ่นเข้าไปจนทะลักทลาย


ผมกดแช่ค้างไว้แบบนั้นเพื่อให้แน่ใจว่าลูกๆ ของผมทุกตัวได้เข้าไปวิ่งเล่นอยู่ในท้องเมียจนหมด ความอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้องของไบซัน จนมันต้องฟุบหน้าลงกับหมอน หอบหายใจตัวโยน


"แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก..."


เราสองคนหอบกันจนตัวโยน เหงื่อไหลโทรมกายจนเปียกชุ่มไปทั้งตัว ไบซันนอนราบไปกับเตียงหมดสภาพ หน้าแทบจะจมหายไปในหมอน ขาแข้งอ่อนแรงจนหุบไม่ลง ช่องทางด้านหลังที่เพิ่งผ่านศึกหนักค่อยๆ คลายตัวออก ปล่อยให้น้ำรักสีขาวขุ่นผสมกับเจลหล่อลื่นไหลย้อนลงมาตามง่ามขา


"เต็มคาราเบลเลยนะมึง..." ผมพึมพำเสียงแหบพร่า พลิกตัวลงไปนอนแผ่หลากข้างๆ มันแล้วดึงร่างหนาเข้ามากอดจูบซับเหงื่อที่ขมับ "เก่งมากเมียกู... รับของกูไปหมดเลย"


"อือ... จุก... แต่โคตรดีเลยว่ะ..." ไบซันพึมพำเสียงอู้อี้ในลำคอ หลับตาพริ้มอย่างสุขสม "รักมึงนะปืน..."


ผมเปลี่ยนให้มันขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวผมบ้าง “ลองทำเองดู เอาที่เมียเสียวเลย”


มันใช้มือหนากอบกุมท่อนเอ็นของผมที่เริ่มกลับมาผงาดง้ำอีกรอบ จ่อที่ปากทางแดงช้ำของตัวเองแล้วค่อยๆ กดสะโพกลงมากลืนกินผมเข้าไปช้าๆ


"อึก... อื้อออ... ใหญ่... ใหญ่ชิบหาย..."


บซันเงยหน้ากัดฟันกรอด น้ำตาแห่งความเสียวซ่านเริ่มรื้นขึ้นมาที่ขอบตา ขาแกร่งสั่นระริกขณะที่มันพยายามรับตัวตนของผมเข้าไปจนสุดโคน พอสะโพกมันแนบชิดกับหน้าขาผม มันก็เริ่มขยับโยกควบขี่ผมทันที


ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...


จังหวะเนิบนาบเปลี่ยนเป็นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ไบซันหลับตาพริ้ม น้ำตาไหลพรากอาบแก้มไม่ใช่เพราะความเจ็บ แต่เพราะความเสียวที่แล่นพล่านจนมันคุมไม่อยู่ มันขย่มลงมาเน้นๆ บดคลึงจุดกระสันภายในจนผมต้องซี๊ดปาก


ภาพที่เห็นทำเอาผมแทบคลั่ง... นักกีฬายูโดร่างยักษ์กำลังร่อนเอวอยู่บนตัวผม ร้องครางเสียงหลง น้ำหูน้ำตาไหลพรากด้วยความสมยอม ผมเอื้อมมือไปบีบขยำก้นแน่นๆ ที่เด้งขึ้นลงอยู่ตรงหน้า ก่อนจะง้างมือฟาดลงไปเต็มแรงเพื่อเชียร์อัพเมียรัก


เพียะ!!! เพียะ!!!


"อ๊าาา! ปืน... ปืน... เสียว... อึก! กูเสียว... ตีอีก... ตีก้นกูอีก!"


"ดี... ดีมากซัน... ขย่มลงมาแรงๆ แบบนั้นแหละ!" ผมคำรามลั่น ฟาดมือลงไปบนแก้มก้นนั่นซ้ำๆ จนมันแดงเถือกเป็นรอยมือตัดกับผิวขาวๆ เพียะ! เพียะ! "เมียกูแม่งโคตรเด็ด... รูมึงตอดควยกูแน่นชิบหาย"


ไบซันยิ่งได้ยินคำชมก็ยิ่งร่าน มันเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นลงมาจนตัวโยน หัวนมสีเข้มชูชันแกว่งไปมาล่อสายตา ผมมองภาพนั้นด้วยความหลงใหลปนความดิบเถื่อน


"แม่งเอ๊ย... ทำหน้าแบบนี้โคตรน่ารักเลยว่ะซัน" ผมเอื้อมมือไปปาดน้ำตาให้มันลวกๆ ก่อนจะบีบก้นมันแรงๆ "ร่านๆ ยั่วๆ แบบนี้... น่าเย็ดให้ตายคาควยกูไปเลยรู้ตัวมั้ยห๊ะ! ขย่มอีก! เอาให้กูแตกคาหีมึงเลย!"


"อื้อออ! ผัวจ๋า...อ๊ากกกก!"


ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!


จังหวะขย่มของไบซันถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ จนร่างหนาแทบจะกลายเป็นภาพเบลอ ผมสวนสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกทุกดอกอย่างไม่ยอมแพ้ ยิ่งเข้าไปลึก ยิ่งโดนจุดกระสันข้างในจนไบซันตาเหลือก หน้าเชิดขึ้นเพดาน ปากอ้าค้างส่งเสียงครางไม่ได้ศัพท์


"อ๊าาา! ปืน... ปืน... ไม่ไหว... มัน... มันจะออก... อ๊ากกก!"


แรงบีบรัดภายในตอดรัดท่อนเนื้อผมแน่นหนึบจนปวดไปหมด ไบซันเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง หน้าท้องลอนสวยหดเกร็งจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน และในวินาทีที่ความเสียวซ่านพุ่งทะลุขีดจำกัด...


พรวดดดด!!!


น้ำรักสีใสๆ พุ่งทะลักออกมาจากส่วนหัวบานของไบซันอย่างแรงราวกับเขื่อนแตก! มันไม่ใช่แค่น้ำข้นๆ เหมือนรอบแรก แต่มันคือน้ำใสที่พุ่งออกมาเพราะความเสียวจัดจนกล้ามเนื้อควบคุมไม่อยู่ มันพุ่งเลอะหน้าท้องผม เลอะหน้าอกมัน จนเปียกชุ่มโชกไปหมด


"เชี่ย... น้ำเดินเลยเหรอวะซัน! โคตรเด็ด!"


ภาพที่เห็นทำเอาผมสติขาดผึง ผมคำรามลั่น เด้งสะโพกสวนขึ้นไปครั้งสุดท้ายแล้วปลดปล่อยลาวาร้อนระอุอัดฉีดเข้าไปในช่องทางที่กำลังขมิบตอดรัดผมอย่างบ้าคลั่ง


"อ๊ากกกกกกก!!! / ซี๊ดดดดด!!!"


เราสองคนกอดรัดกันแน่นจนแทบกระดูกหัก ไบซันฟุบหน้าลงกับอกผม ตัวกระตุกเกร็งหงึกหงัก ปล่อยน้ำใสๆ ไหลออกมาไม่หยุดเหมือนก๊อกแตก ส่วนผมก็นอนหอบหายใจรวยริน รับรู้ถึงแรงตอดรัดตุบๆ จากภายในที่ค่อยๆ คลายตัวลงอย่างเชื่องช้า


"แฮ่ก... แฮ่ก... ตาย... กูตายแน่ๆ ..." ไบซันพึมพำเสียงแหบแห้ง หน้าซุกอกผมทั้งน้ำตาที่ยังไหลพรากด้วยความสุขสม "เสียว... เสียวจนฉี่จะราด... อือออ"


ผมยกมือขึ้นลูบหัวมันที่ชุ่มเหงื่ออย่างเอ็นดู ปนทึ่งในความสุดยอดของเมียตัวเอง


"เก่งมาก... แตกน้ำพุ่งขนาดนี้ แสดงว่าถึงใจจริงๆ สินะ"


หลังจากที่ไบซันขย่มจนน้ำแตกพุ่งเลอะเต็มหน้าท้องไปรอบหนึ่งแล้ว ร่างหนาก็ฟุบลงมาทับอกผม หมดสภาพเหมือนนักมวยโดนน็อก แต่ผมยังไม่จบ... ผมดันไหล่มันขึ้น ก่อนจะจับเอวสอบของมันยกขึ้นจนตัวลอย


บล๊วบ!


เสียงท่อนเนื้อของผมหลุดออกจากช่องทางที่บวมเป่ง น้ำรักสีขาวขุ่นผสมน้ำใสๆ ของมันไหลทะลักตามออกมาหยดลงที่นอนเป็นดวงใหญ่ ผมไม่ปล่อยให้มันได้พัก จับขาแกร่งทั้งสองข้างของมันรวบแล้วพลิกตัวมันให้คว่ำหน้าลงกับเตียงทันที


"อย่าเพิ่งนอน... ลุกขึ้นมาโก่งตูดเดี๋ยวนี้"


ผมฟาดมือลงบนก้นขาวๆ ที่แดงเถือกจากรอยมือเดิม เพียะ! ไบซันสะดุ้งเฮือก รีบยันเข่าขึ้นตั้งท่าคลานสี่ขาอย่างรู้งาน แม้ขาจะสั่นพั่บๆ แต่มันก็กดหลังลงต่ำ แอ่นก้นงอนๆ ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำรักมาทางผม เป็นภาพที่ยั่วยวนจนผมต้องรีบเสียบเข้าไปสานต่อความมันส์ทันที


ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!


“ไหนบอกเป็นนักกีฬา แรงมีแค่นี้เหรอวะ! แอ่นสู้อีกดิ๊!”


“อื้อออ! แรงกูมี... แต่รู... รูกูจะพังแล้วไอ้สัสปืน! เบา... อึก! มึงเบาหน่อย!”


“เบาไม่ได้... รูมึงดูดกูแรงขนาดนี้ จะให้กูเบาได้ไงวะ! ของดีชิบหาย...”


เพียะ! (เสียงฟาดก้น)


“อ๊ากกก! เจ็บ... แต่... อื้อออ... ชอบ... เอาอีก... กระแทกเข้ามาอีก!”


พั่ก พั่ก พั่ก!


พั่ก พั่ก พั่ก!


พั่ก พั่ก พั่ก!


"แฮ่ก... ปืน... ขา... ขากูชาหมดแล้ว..."


ไบซันบ่นเสียงเครือขณะที่นั่งพิงอกผมอยู่บนเตียง ขาถ่างออกกว้างรับแรงกระแทกจากด้านหลังจนตัวโยน ผมเห็นมันเริ่มคอพับคออ่อน เลยตัดสินใจเปลี่ยนบรรยากาศ


ผมถอนกายออกอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนข้างเตียง แล้วฉุดแขนล่ำๆ ของมันให้ลุกขึ้นตามมา ไบซันเซถลามาซบไหล่ผม ผมไม่รอช้า ช้อนตัวอุ้มมันขึ้นในท่าลิงอุ้มแตง จับขาแกร่งเกี่ยวเอวผมไว้ แล้วพามันเดินไปหยุดที่หน้ากระจกบานใหญ่ปลายเตียง


“ดูในกระจกดิซัน... ดูสภาพมึงตอนโดนกูเอาดิ... โคตรเอ็กซ์เลยว่ะ”


ผมจับสะโพกมันมั่น แล้วกระแทกสวนขึ้นไปในท่ายืน ปึ่ก! ไบซันหวีดร้อง ผวาเข้ากอดคอผมแน่น ขาเกี่ยวเอวผมไว้แน่นเพราะกลัวตก ภาพในกระจกสะท้อนเงาชายร่างยักษ์สองคนที่กำลังเชื่อมต่อกันอย่างดุเดือด


ตั่บ... ตั่บ... ปึ่ก!


“เสียว... ปืน... มึงแม่ง... อึก! เข้ามาลึกจังวะ...”


“ชอบมั้ย... ลึกๆ แบบนี้ชอบมั้ยครับ?”


“ชะ... ชอบ... ฮือออ... ชอบของมึงที่สุดเลย... ผัวจ๋า... แตกใส่รูเค้าเลย... เอาให้ท้องป่องไปเลย!”


ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!


“ปากหวานนักนะมึง... เดี๋ยวจัดแฝดสามให้เลย”


หลังจากยืนซอยหน้ากระจกจนขาสั่นทั้งคู่ ผมก็พามันกลับมาที่เตียง ผลักร่างหนาให้นอนหงายลงไป ไบซันนอนแผ่หลา หอบหายใจรวยริน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก


"หมดแรงแล้วเหรอวะ..." ผมพูดท้าทายพลางแทรกตัวเข้าไปกลางหว่างขา จับขาข้างหนึ่งของมันพาดบ่าผมไว้


ด้วยความที่มันเป็นนักยูโด ตัวมันยืดหยุ่นดีชิบหาย ผมดันเข่ามันลงจนเกือบชิดหู เปิดทางให้เห็นช่องทางสีสดที่บวมช้ำและขมิบตุบๆ รอรับการเติมเต็ม


"ท่านี้แหละ... จะเอาให้ลึกถึงไส้เลย" ผมโน้มตัวลงไปล็อกคอใต้วงแขนมันไว้ แล้วกดน้ำหนักตัวทับลงไปพร้อมกับกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปใหม่แบบมิดด้ามในรวดเดียว!


“อ๊ากกกก! ปืน! ผัว! กูจะเสร็จอีกแล้ว! กูจะแตกเป็นน้ำพุอีกแล้ว!”


ตั่บ... ... ตั่บ... ... ตั่บ…


“ไอ้ปืน... มึงบอกรอบสุดท้าย... ตั้งแต่ตีสองแล้วนะ...” (เสียงไบซันแหบแห้งแทบไม่มีเสียง)


“เออหน่า... รอบนี้สุดท้ายจริงๆ ... สัญญา...” (เสียงปืนหอบแฮ่กๆ แต่เอวยังขยับตามสัญชาตญาณ)


“โกหก... มึงแม่ง... อึก... แข็งคาตัวกูตลอดเลย... เอาแรงมาจากไหนวะ...”


“แรงรักมึงไง... ทนหน่อยนะคนดี... กูจะปล่อยแล้ว... จะปล่อยหมดตัวแล้ว...”


“รีบๆ ปล่อย... ฮือออ... กูจะหลับคาควยมึงแล้วเนี่ย...”


ปึก!!!


“อ๊ากกกกกกก!!! / ซี๊ดดดดดด!!!”






…


เข้าสู่ช่วงตีสามกว่าๆ ร่างกายเริ่มล้าแต่ความต้องการยังไม่มอด ผมดึงแก่นกายออกมาจากตัวมัน เสียง แจ๊ะ ดังลั่นเพราะน้ำหล่อลื่นมันเยอะจนล้น ไบซันนอนตะแคงข้าง ขดตัวงอเหมือนกุ้ง ตัวสั่นระริกด้วยความหนาวจากแอร์และความเสียวที่ค้างคา


ผมขยับเข้าไปซ้อนหลัง ดึงสะโพกมันให้แนบชิดกับหน้าขาผม แล้วยกขาข้างหนึ่งของมันขึ้นพาดเอว สอดใส่เข้าไปในท่าตะแคงข้าง ท่านี้ทำให้เราแนบชิดกันทุกสัดส่วน


"กอดกูหน่อย... ซัน..." ผมกระซิบข้างหู


ไบซันเอื้อมมือมาจับมือผมที่โอบเอวมันไว้ แล้วสอดประสานนิ้วกันแน่น เราขยับโยกไหวไปพร้อมกันในจังหวะเนิบนาบแต่หนักหน่วง


แจ๊ะ... แจ๊ะ... ตั่บ... (เสียงเริ่มแฉะและหนืดไปด้วยน้ำรักผสมเจล)


"พอ... ไม่ไหวแล้ว... ปืน..." ไบซันพร่ำเพ้อ ร่างกายกระตุกเกร็งไปหมด


“ปากบอกไม่ไหว... แต่ข้างในมึงตอดควยกูยิบๆ เลยนะซัน... ดูดิ... มันดูดกูไม่ปล่อยเลยเนี่ย”


“ฮือออ... ก็มันเสียว…”


“ตรงนี้เหรอ? ชอบเหรอ? งั้นกูเย็ดแรงๆ เลยนะ เสียวมั้ยครับที่รัก ชอบควยกูมั้ย!?”


ผมจับมันพลิกกลับมานอนหงายอีกครั้ง ทั้งที่ส่วนนั้นยังเชื่อมต่อกันอยู่ ผมฟุบหน้าลงกับซอกคอชื้นเหงื่อของมัน ขยับเอวซอยยิกเป็นชุดสุดท้ายแบบทิ้งทวน อาศัยแรงเฮือกสุดท้ายที่มี


ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!


"อ๊าาา... จะตาย... กูจะตายแล้ว..."


ไบซันตาลอย มือจิกหลังผมจนแสบไปหมด ผมล็อกเอวมันไว้แน่น กดแช่ท่อนเนื้อให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วปลดปล่อยทุกหยาดหยดใส่ตัวมันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนทับร่างหนานั้นไปเลย หมดสภาพคาอกเมียอย่างสมบูรณ์แบบ


แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านหนาเข้ามาตกกระทบเตียงยับยู่ยี่ที่สภาพเหมือนผ่านสงครามโลกมาหมาดๆ ผมลืมตาตื่นขึ้นมาก่อน พยายามจะขยับตัวแต่ก็ต้องนิ่วหน้า เพราะท่อนแขนหนักๆ ของใครบางคนพาดทับอยู่บนอกผมแน่น


ผมก้มลงมอง "ไอ้หมีควาย" ที่นอนซุกหน้าอยู่กับซอกคอผม ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอเป็นจังหวะสม่ำเสมอ... สภาพมันตอนนี้ดูไม่จืดเลยครับ


ผิวสีแทนสวยของนักกีฬายูโดที่ปกติจะเนียนกริบ ตอนนี้เต็มไปด้วยร่องรอยอารยธรรมที่ผมฝากไว้เมื่อคืนแบบจัดเต็ม รอยจูบสีกุหลาบช้ำๆ กระจายไปทั่วแผ่กอกลามไปถึงลำคอหนา รอยฟันกัดจางๆ บนหัวไหล่ และที่ชัดที่สุดคือรอยฝ่ามือแดงเถือกเป็นปื้นๆ บนต้นแขนและ... เอิ่ม... ถ้าพลิกตัวมันดู ก้นมันคงลายพร้อยยิ่งกว่านี้แน่ๆ


"อือ..."


เจ้าของร่างหนาครางงึมงำในลำคอ เมื่อผมขยับตัวจะลุกไปหยิบน้ำ ไบซันขมวดคิ้วทั้งที่ยังไม่ลืมตา ก่อนจะเบ้หน้าเหมือนเจ็บร้าวไปทั้งร่าง


"โอ๊ย... ระบมไปหมดเลยว่ะ..." เสียงแหบแห้งเหมือนเป็ดโดนเหยียบดังลอดออกมา "ปืน... มึงเอาน้ำให้กูหน่อย..."


ผมหลุดขำเบาๆ เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำหัวเตียงมาเปิด แล้วประคองหัวมันให้ลุกขึ้นดื่ม ไบซันดื่มน้ำเหมือนตายอดตายอยาก พอดื่มเสร็จมันก็ลืมตาปรือๆ มองผม แล้วก็ต้องเบิกตากว้าง


"เชี่ยปืน! หลังมึง!"


"หือ? ทำไมวะ" ผมเลิกคิ้ว


ไบซันค่อยๆ เอื้อมมือสั่นๆ มาแตะแผ่นหลังผม "มึงไปส่องกระจกดูดิ... เลือดซิบเลยมั้งนั่น กูทำเหรอวะ..."


ผมลุกขึ้นเดินไปหน้ากระจกบานเดิม... ภาพที่เห็นทำเอาผมแสบจี๊ดขึ้นมาทันที แผ่นหลังผมเต็มไปด้วยรอยเล็บขยาวเป็นทางยาวหลายเส้น ไขว้กันไปมาเหมือนตราสัญลักษณ์แห่งความเสียวซ่าน บางรอยลึกจนเห็นเลือดซึม


"ฝีมือมึงทั้งนั้นแหละครับคุณเมีย ผมหันกลับไปยิ้มกวนๆ ให้มัน "จิกกูซะเนื้อหลุดขนาดนี้ เมื่อคืนมึงกะจะฆ่าผัวเหรอครับ?"


ไบซันหน้าแดงแปร๊ด ลามไปถึงหู มันรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงหนีความผิด "ก็มึง... มึงกระแทกเข้ามาแรงขนาดนั้น ใครจะไปทนไหววะ! กูก็ต้องจิกระบายอารมณ์ดิ!"


ผมเดินกลับไปที่เตียง มุดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกับมัน ดึงร่างหนาที่มีแต่รอยดูดของผมเข้ามากอดแน่น


"โอ๋ๆ ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย... เจ็บมั้ยครับ?" ผมถามเสียงอ่อนลง พลางใช้นิ้วเกลี่ยรอยแดงบนหน้าอกมันเบาๆ


"เจ็บดิสัส... ระบมตูดไปหมดแล้วเนี่ย ลุกไปเยี่ยวแทบไม่ไหว" ไบซันบ่นอุบอิบ แต่ก็ยอมซุกหน้าลงกับอกผมเหมือนลูกแมวตัวโตๆ "มึงแม่งซาดิสม์... ดูตัวกูดิ ลายยังกับตุ๊กแกแล้วเนี่ย"


"ก็ใครใช้ให้เมียกูน่ากัดขนาดนี้ล่ะ..." ผมก้มลงจูบซับรอยแดงที่คอมันเบาๆ อย่างถนุถนอม ต่างจากเมื่อคืนลิบลับ "ขอโทษที่รุนแรงนะ... แต่มึงรู้ใช่มั้ยว่ากูรักมึงฉิบหายเลย"


ไบซันนิ่งไปนิดนึง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาผม แววตาที่เคยอดทนแข็งแกร่งตอนนี้ดูอ่อนโยนจนใจผมเหลวเป๋ว


"เออ... รู้แล้ว" มันยื่นหน้ามาจุ๊บปากผมเร็วๆ ทีหนึ่ง "กูก็รักมึง... ถึงจะเจ็บตูดเจ็บตัว แต่กูก็ยอมมึงแค่คนเดียวนั่นแหละ ไอ้บ้าปืน"


"น่ารักว่ะ..." ผมฟัดแก้มมันแรงๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว "นอนต่อเถอะ เดี๋ยววันนี้ผัวดูแลเอง จะเช็ดตัว ป้อนข้าว ป้อนน้ำ... หรือจะให้ป้อน 'อย่างอื่น' ด้วยก็ได้นะ"


"พอเลยไอ้สัส! นอนไปเลย!" ไบซันโวยวายหน้าแดง ก่อนจะซุกหน้าหนีลงกับหมอน แต่ผมเห็นนะ... ว่ามุมปากมันแอบยิ้มอยู่






—-


กว่าจะลากสังขารกันออกมาจากเตียงดูดวิญญาณได้ ก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง สภาพของไอ้ไบซันตอนเดินออกจากลิฟต์นี่... บอกตรงๆ ว่าน่าสงสารปนน่าเอ็นดูชิบหาย ไบซันพยายามจะเดินเก็กเข้มเหมือนปกติ แต่ขาแกร่งสองข้างมันสั่นพั่บๆ แถมยังเดินกางขาแปลกๆ เหมือนคนเจ็บหว่างขา ซึ่งก็เจ็บจริงๆ นั่นแหละ ฝีมือผมเอง


"เดินดีๆ ดิ เดินท่าเป็ดแบบนั้นเดี๋ยวพนักงานเขาก็รู้หมดหรอกว่าเมื่อคืนโดนจัดหนักมา" ผมกระซิบแซวพลางเอามือโอบเอวมันช่วยพยุง


"หุบปากไปเลยไอ้ปืน..." ไบซันหันมาแยกเขี้ยวใส่ หน้าแดงแปร๊ด "เพราะมึงนั่นแหละ... แม่ง... ระบมไปถึงกระดูก"


พอเดินมาถึงลานจอดรถ ไบซันทำท่าจะควักกุญแจรถบิ๊กไบค์ออกมา แต่ผมรีบแย่งมาจากมือมันทันที


"หยุดเลยมึง สภาพเดินยังขาถ่างขนาดนี้ ขืนให้ขับบิ๊กไบค์มีหวังพาลงข้างทางแน่" ผมควงกุญแจรถเล่น "วันนี้กูขับให้เอง มึงซ้อนท้ายกอดเอวผัวแน่นๆ ก็พอ"


ผมยักคิ้วให้ทีหนึ่ง ก่อนจะก้าวขึ้นคร่อม Ducati คันยักษ์อย่างคล่องแคล่ว แล้วตบเบาะคนซ้อนเรียกมัน "ขึ้นมาเร็วๆ แดดร้อน เดี๋ยวเมียกูละลาย"


ไบซันบ่นอุบอิบแต่ก็ยอมปีนขึ้นมาซ้อนท้าย ทันทีที่มันนั่งลงบนเบาะ มันก็ซี๊ดปากเบาๆ เพราะความเจ็บเสียดสี ก่อนจะวาดวงแขนกอดเอวผมแน่น หัวทุยๆ ซบลงกับแผ่นหลังผมอย่างคนหมดแรง


ผมขับรถพาเราสองคนฝ่าเปลวแดดตอนเที่ยงกลับมาที่คณะวิศวะฯ เพื่อมาเอารถยนต์ของผมที่จอดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อวาน


"จอดไว้ตรงนี้แหละ เดี๋ยวให้ไอ้พวกปีหนึ่งมันช่วยดูให้" ผมจอดบิ๊กไบค์เทียบท่าที่โรงจอดรถคณะ ล็อกคอรถเรียบร้อย ก่อนจะหันไปพยุงคนป่วยลงจากรถ


"แล้วจะไปไหนต่อ กลับบ้านเหรอ?" ไบซันถามพลางขยับขาคลายกล้ามเนื้อ


“เออ กลับไปนอนเอาแรงที่บ้านก่อน เมื่อวานมึงก็ไม่ได้นอนเลยนี่” ผมพูดพลางเปิดประตูรถเก๋งฝั่งข้างคนขับให้มัน "เชิญครับคุณนาย ขึ้นไปตากแอร์เย็นๆ เถอะ"


ไบซันทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะหนังนุ่มๆ ของรถเก๋งแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก เหมือนได้ขึ้นสวรรค์


"เออ... ค่อยยังชั่วหน่อย” มันพิงหัวกับเบาะ หลับตาพริ้ม


ผมเดินอ้อมมาฝั่งคนขับ สตาร์ทรถจนแอร์เริ่มเย็นฉ่ำ ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือหนาของมันที่วางอยู่บนตัก บีบเบาๆ


"นอนพักเถอะ ถึงบ้านแล้วเดี๋ยวกูปลุก…”


ทันทีที่รถเก๋งของผมเลี้ยวเข้ามาจอดในรั้วบ้านแม่ดา สิ่งแรกที่สะดุดตาไม่ใช่สวนหน้าบ้านที่แม่ชอบจัด แต่เป็นกองทัพกล่องโฟมและลังกระดาษที่วางเรียงรายอยู่เต็มแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน เหมือนมีใครเพิ่งขนย้ายสำมะโนครัวมาอย่างนั้นแหละ


"แม่กูซื้ออะไรมาเยอะแยะวะเนี่ย..." ผมพึมพำขณะดับเครื่องยนต์ ก่อนจะหันไปปลดเข็มขัดนิรภัยให้ไบซัน "ถึงแล้ว ค่อยๆ ลงนะมึง”


ไบซันทำหน้าเหยเกขณะก้าวขาลงจากรถ ท่าทางการเดินของมันยังคงกางๆ เหมือนปูนาขาเก จนผมต้องรีบเข้าไปช่วยพยุง


"เดินดีๆ ดิวะ เดี๋ยวแม่กูสงสัย"


"ก็มันเจ็บนี่หว่า! มึงลองมาโดนเองบ้างมั้ยล่ะ!" มันกระซิบด่าลอดไรฟัน


แต่พอเราสองคนพยุงกันเดินมาถึงประตูหน้าบ้าน เสียงหัวเราะที่คุ้นหู สองเสียง ที่ประสานกันดังลั่นออกมาจากห้องนั่งเล่นก็ทำเอาเท้าของไบซันชะงักกึก


"เออเนี่ยพี่ดา! นุ้ยหอบแกงไตปลาแห้งมาฝากพี่เป็นกิโลเลยนะ ของดีพังงาเลยนิ! แล้วก็มีสะตอข้าวด้วย ฝักใหญ่อวบๆ ทั้งนั้น!"


เสียงสำเนียงติดทองแดงนิดๆ ที่เป็นเอกลักษณ์แบบนี้...


ไบซันหน้าซีดเผือก หันขวับมามองหน้าผมตาเหลือก "เชี่ยปืน... เสียงแม่กู!"


"เฮ้ย! แม่มึงมาได้ไงวะ!" ผมเองก็ตกใจไม่แพ้กัน


ยังไม่ทันที่เราจะได้ตั้งตัว ประตูมุ้งลวดก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นหญิงวัยกลางคนสองคนที่กำลังนั่งคุยกันอย่างออกรส คนหนึ่งคือ 'แม่ดา' แม่ของผม ส่วนอีกคนคือ 'แม่นุ้ย' แม่ของไบซัน ที่กำลังถือจานขนมหมอลาว (ขนมงาพอง) อยู่ในมือ!


"อ้าว! นั่นไง ตายยากจริง พูดถึงก็มาพอดีเลย!" แม่ดาตะโกนทักอย่างอารมณ์ดี


"ไบซันลูกแม่!" แม่นุ้ยวางจานขนมลงแล้วรีบปรี่เข้ามาหาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทันที "แม่ดูถ่ายทอดสดเมื่อวาน เก่งมากเลยลูก! มาให้แม่กอดทีซิ!"


งานเข้าแล้วครับ...


แม่นุ้ยโผเข้ากอดไบซันเต็มแรงด้วยความคิดถึง โดยไม่รู้เลยว่าร่างกายลูกชายตอนนี้มันระบมแค่ไหน


"อึก! อูยยยย... มะ... แม่... เบาๆ จ้ะแม่..." ไบซันหน้าเขียวคล้ำ กัดฟันฝืนยิ้มทั้งที่เหงื่อตกกีบ ตัวแข็งทื่อในอ้อมกอดแม่


"เป็นอะไรไปลูก? ทำไมหน้าซีดๆ แบบนั้น?" แม่นุ้ยผละออกมามองหน้าลูกชายด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจ "แล้วนั่น... ทำไมยืนท่าแปลกๆ ขาเป็นอะไรลูก? เดินกะเผลกๆ"


แม่ดาเองก็เดินตามมาสมทบ มองไบซันด้วยสายตาจับผิด "เออจริงด้วย เดินเหมือนคนเจ็บช่วงล่างเลยนะนั่น ไปโดนอะไรมาหนูซัน”


ผมนี่รีบแทรกตัวเข้าไปบังไบซันไว้ครึ่งตัวทันที สมองประมวลผลคำแก้ตัวด้วยความเร็วแสง


"อ๋อ! คือ... คือเมื่อวานแข่งหนักไปหน่อยครับแม่!" ผมรีบตอบเสียงดังฟังชัด "คู่แข่งรอบชิงตัวใหญ่อย่างกับตึก! ไบซันมันโดนทุ่ม... เอ้ย! มันต้องใช้แรงขาเยอะ กล้ามเนื้อต้นขามันเลยอักเสบนิดหน่อยครับ หมอบอกให้พักขาสักสองสามวันก็หาย!"


"ใช่จ้ะแม่!" ไบซันรีบรับลูก "เมื่อวาน... เอ่อ... ปะทะ กันหนักหน่วงมากจริงๆ แม่ เจ็บไปทั้งตัวเลยเนี่ย"


"โถๆๆ ไอ้เจ้าซันของแม่" แม่นุ้ยทำหน้าสงสารจับใจ ลูบแขนลูกชายเบาๆ (แต่ไปโดนรอยดูดที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อจนไบซันสะดุ้ง) "งั้นรีบเข้ามานั่งพักข้างในเร็ว แม่เอายาหม่องมาจากใต้ด้วย เดี๋ยวแม่นวดให้!"


"มะ... ไม่ต้องครับแม่! ไม่ต้องนวด!" ไบซันรีบปฏิเสธเสียงหลงจนแม่นุ้ยงง "คือ... ปืนมันทายาให้แล้วครับ! หมอบอกห้ามนวดแรง เดี๋ยวระบมกว่าเดิม!"


ผมแอบเอามือไขว้หลังแล้วหยิกก้นมันเบาๆ เป็นเชิงว่า 'เออ แถได้ดี' ก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้แม่ๆ ทั้งสอง


"เชิญคุณแม่ทั้งสองเม้าท์มอยตามสบายเลยครับ เดี๋ยวผมพาคนป่วยไปนอนพักบนห้องก่อน สงสัยยาคงออกฤทธิ์แล้วเริ่มง่วง... ไปซัน ขึ้นห้อง!"


ผมรีบหิ้วปีกไบซันที่เดินขาถ่างท่าเป็ดหนีเข้าบ้าน ท่ามกลางสายตาของแม่ๆ ที่มองตามด้วยความเอ็นดู (โดยไม่รู้ความจริง)


"ดูสิพี่ดา ปืนมันดูแลไอ้เจ้าซันดีจังเลยนะ ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยคู่นี้" แม่นุ้ยพูดไล่หลัง


"จ้า... ดีเกินไปด้วยซ้ำมั้ง" แม่ดาหัวเราะร่า


ผมกับไบซันมองหน้ากันแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่... เกือบไปแล้วมั้ยล่ะไอ้ปืน!


หลังจากที่ผมพาไบซันหนีรอดจากด่านตรวจคนเข้าเมือง (แม่ๆ) มาได้ เราสองคนก็พยุงกันเดินขึ้นบันไดมาอย่างทุลักทุเล ยิ่งกว่าคนแก่เดินขึ้นเขาคิชฌกูฏ


"โอ๊ย... เชี่ยปืน... บันไดบ้านมึงนี่มันสูงจังวะ" ไบซันบ่นกระปอดกระแปด มือข้างหนึ่งเกาะราวบันไดแน่น ส่วนอีกข้างก็เกาะไหล่ผมไว้แน่นกว่า "ทุกก้าวคือความร้าวราน..."


"อดทนหน่อยคุณเมีย... อีกสามขั้น... สองขั้น... ฮึบ!"


ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของผม ผมก็รีบปิดประตูแล้วกดล็อคทันที เพื่อความปลอดภัยจากหน่วยสืบราชการลับด้านล่าง


"เฮ้อ..." ไบซันถอนหายใจยาวเหยียด ทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียงอย่างระมัดระวัง ค่อยๆ ขยับก้นหาทิศทางที่ไม่เจ็บที่สุด "รอดตายหวุดหวิด..."


"เอาน่า แม่มึงเป็นห่วงมึงนั่นแหละ” ผมว่า ก่อนจะเดินเข้าไปคุกเข่าตรงหน้ามัน "ถอดกางเกงออกเหอะ ใส่ยีนส์รัดๆ แบบนี้เดี๋ยวก็ระบมตายห่า"


ไบซันทำท่าจะแย้ง แต่พอก้มมองกางเกงยีนส์เดฟที่รัดเปรี้ยะตรงช่วงต้นขาที่บวมช้ำ มันก็พยักหน้ายอมจำนน "เออ... ช่วยกูถอดหน่อย ก้มไม่ไหวว่ะ หลังแข็งไปหมด"


ผมค่อยๆ ปลดกระดุมและรูดซิปกางเกงให้มันอย่างเบามือ ค่อยๆ ดึงขากางเกงยีนส์ที่รัดแน่นออกทีละข้าง เผยให้เห็นต้นขาขาวแน่นที่เต็มไปด้วยรอยแดงและรอยช้ำจางๆ จากฝีมือผมเมื่อคืน... พอมองดูชัดๆ ภายใต้แสงไฟนีออนแล้ว ผมก็อดรู้สึกผิดปนภูมิใจไม่ได้


"โห... ช้ำเยอะเหมือนกันนะเนี่ย" ผมลูบเบาๆ ที่รอยจ้ำแดงตรงต้นขาด้านใน


"ฝีมือใครล่ะ..." ไบซันเบ้ปาก "ทำกูซะยับขนาดนี้ ยังมีหน้ามาทำเสียงสองใส่แม่กูอีก ร้ายนักนะมึง"


"โอ๋ๆ ไม่เอาน่า เดี๋ยวเป่าให้จะได้หายไวๆ" ผมก้มลงไปจูบเบาๆ ที่รอยช้ำนั้น นิ่งค้างไว้ครู่หนึ่งให้ความอุ่นวาบซึมซาบลงไป


ไบซันสะดุ้งเล็กน้อย แต่คราวนี้มันไม่ได้ผลักไส มือหนาวางแหมะลงบนหัวผมแล้วขยี้เบาๆ "พอแล้ว... จักจี้... ขึ้นมานอนเหอะ กูง่วงจะตายห่าแล้ว"


ผมลุกขึ้นไปจัดหมอนให้เข้าที่ แล้วล้มตัวลงนอนข้างๆ มัน ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเราสองคน ไบซันขยับตัวยุกยิกหามุมสบาย ก่อนจะตัดสินใจนอนตะแคงหันหลังให้ผม เพราะนอนหงายก็เจ็บก้น นอนคว่ำก็เมื่อยคอ


"มานี่มา..." ผมขยับเข้าไปซ้อนหลัง สอดแขนกอดเอวมันไว้หลวมๆ ให้หลังมันพิงกับอกผม "ใช้ผัวแทนหมอนข้างไปก่อนนะ บริการหลังการขาย"


"อือ... อุ่นดีว่ะ" ไบซันพึมพำเสียงงัวเงีย จับมือผมที่กอดเอวมันไว้มาประสานกัน "ตื่นแล้วปลุกกูด้วยนะ... ห้ามแอบลวนลามกูตอนหลับด้วย กูจะพักฟื้น..."


"ครับๆ สัญญาด้วยเกียรติลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่... นอนซะนะคนเก่ง"


ผมกดจูบที่ท้ายทอยมันเบาๆ อีกครั้ง ฟังเสียงลมหายใจของไบซันที่ค่อยๆ สม่ำเสมอขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมันหลับลึกไปในที่สุด... ช่วงเวลานี้แหละที่มีความสุขที่สุด นอนกอดคนที่เรารักในห้องนอนที่คุ้นเคย โดยไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกแล้ว



------------------------------------
ใกล้จบจริงๆแล้วน้าาา ใจหายใจเลยครับ
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านเรื่องนี้ครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

boonsong0667

เนื้อเรื่องเริ่มยาวขึ้นครับ ชอบๆๆ

Ukino26

ครบรสมากครับ

armokung

ธนภัทร

ขอบคุณครับ

Ark

ขออ่านก่อนครับ

ningnong

ดีเลยคับ

tkzah

ติดตามตลอดครับ

ton_gori

ขออ่านหน่อยนะครับ

thefriday

ขอบคุณค้าบ

dontneedtoknow

สนุกม้ากๆๆ

Wina39979

ดีมาก

สุขจัง

อยากอ่านครับขออ่านหน่อยนะครับ

Eakkadoor

มาอ่านมาฟินกันต่องับบบบบ

Eakkadoor

รออะไรละ แตกตามสิครับบบ
เผ็ดดุ ถึงพริดถึงขิงสุดๆเลย ปืนซัน
อิอิ

cake_dong

สนุกมากครับ

kkkcccsss

ชอบมากครับ

Klahanchanchai

สนุก

guwin001

ครับ