ตอนที่ 4: เพื่อนสนิทที่คอยเตือน... แต่ผมก็ยังไปหาเอก
' T+ X7 x( G3 Z; g! D# E
ชีวิตผมยังวนเวียนเหมือนเดิม ทำงาน กลับบ้านคนเดียว แล้วก็รอข้อความจากเอกที่ส่งมาบ่อยแค่ตอนมันคิดถึงหรืออยากใกล้ชิด. ผมมีคนที่คอยอยู่ข้าง ๆ เวลาเอกไม่สนใจผม นั่นคือ “เติ้ล” เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็ก หน้าตาดีมากเลย ผิวขาว หน้าตาคม ๆ สูง 178 ซม. รูปร่างดีแบบคนออกกำลังกายสม่ำเสมอ เติ้ลมีแฟนเป็นผู้หญิงชื่อ “นุ่น” คบกันมานาน ดูแลกันดีมาก ผมเคยเจอนุ่นหลายครั้ง เธอเป็นคนน่ารัก อ่อนโยน เหมือนคู่ที่ลงตัวสุด ๆ
4 U7 O2 X: E; }# k: T# |/ g5 ^
เติ้ลเป็นคนเดียวที่ผมเล่าเรื่องเอกให้ฟังหมดเปลือก ไม่ว่าจะเรื่องเอกชอบเมาเหล้ากับเพื่อน เรื่องเรียกผมไปหาแบบดึกดื่น หรือเรื่องที่ผมต้องเลี้ยงเหล้าพวกบอลกับโจ้บ่อย ๆ เติ้ลไม่เคยชอบเอกเลยตั้งแต่แรกเห็น มันบอกตรง ๆ ว่า “เอกมันเถื่อนเกินไปว่ะ ไม่มีอนาคตเลย มึงจะทนได้ยังไง” ทุกครั้งที่ผมบ่นเรื่องเอก เติ้ลก็ด่าต่อ “มึงโง่หรือไงวะ ไปหามันทุกครั้งที่มันเรียก แต่มันไม่เคยมีเวลาให้มึงบ้างเลยเหรอ” หรือ “มึงดูสิ เพื่อนมันยังพูดแทะโลมมึง มันไม่เคยปกป้องมึงเลยสักครั้ง” ผมก็รู้ว่ามันพูดถูก แต่ผมก็ยังรักเอกอยู่ ฟังเติ้ลบ้าง ไม่ฟังบ้าง บางทีก็เถียงกลับ “กูก็รู้ แต่กูชอบมันอ่ะ เติ้ล มันก็มีข้อดีนะ”
2 [8 C9 [6 O- T m% z0 O
เติ้ลเป็นคนที่คอยชวนผมไปดูหนัง เดินห้าง กินข้าว หรือแค่นั่งกาแฟชิล ๆ เวลาเอกไม่ไปด้วย อย่างน้อยผมก็ไม่เหงาเกินไป วันนั้นเป็นวันเสาร์ เติ้ลชวนผมไปดูหนังใหม่ที่ห้างใหญ่ แนวแอคชั่นที่ผมชอบ เราเดินเข้าไปในโรงหนัง นั่งคู่กันแถวกลาง ๆ หนังเริ่มได้สักครึ่งเรื่อง ผมกำลังเพลินกับฉากระเบิดปัง ๆ จู่ ๆ โทรศัพท์ก็สั่น เอกโทรมา ผมกดรับเบา ๆ แล้วกระซิบ “เดี๋ยว ๆ กำลังดูหนังอยู่”
เอกเสียงอ่อน ๆ ไม่เมาเหมือนทุกที “มึง... กูคิดถึงมึงว่ะ วันนี้กูเหงา มาหากูหน่อยได้มั้ย” ผมเงียบไปแป๊บหนึ่ง หันไปมองเติ้ลที่กำลังดูหนังเพลิน ๆ ผมรู้ว่าถ้าผมไปตอนนี้ เติ้ลต้องงอนแน่ แต่เสียงเอกมันอ้อน ๆ แบบที่ผมต้านไม่ไหว ใจผมอ่อนลงทันที “เดี๋ยวหนังจบ กูไปหานะ” แต่เอกไม่ยอม “ไม่ต้องรอ มาดิ กูอยากกอดมึงเดี๋ยวนี้” ผมถอนหายใจ แล้วบอกเติ้ล “เติ้ล กูขอตัวก่อนนะ เอกเรียก”
เติ้ลหันมามองผม ตาโต “อีกแล้วเหรอวะ? หนังยังไม่จบเลย” เสียงมันหงุดหงิดชัดเจน ผมทำหน้าเหมือนเด็กผิด “ขอโทษนะ กู... กูไปแป๊บเดียว เดี๋ยวกูกลับมาเลี้ยงข้าวมึงเอง” เติ้ลส่ายหน้า “มึงไม่ต้องรีบกลับหรอก ไปเถอะ ไปหาแฟนมึง” แล้วหันไปดูหนังต่อ ผมรู้ว่ามันโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ผมลุกออกจากโรงหนัง รีบขับรถไปหาเอกที่ห้องเช่า
1 n4 P) J7 j( ]. F' q. b
พอถึงห้อง เอกเปิดประตู ยิ้มกว้าง ตัวไม่แดงก่ำจากเหล้าเหมือนทุกที มันเดินมากอดผมแน่นทันที “มึงมาแล้วว่ะ... กูคิดถึงชิบหายเลย” มันกอดแน่นจนผมรู้สึกถึงความอบอุ่นจากตัวมัน กลิ่นตัวเอกที่คุ้นเคย ไม่มีกลิ่นเหล้าแรง ๆ ครั้งนี้มันไม่รีบลากผมเข้าห้องนอน มันดึงผมมานั่งที่ขอบเตียง แล้วนั่งลงข้าง ๆ โอบไหล่ผมเบา ๆ “วันนี้กูไม่ได้เมา... กูแค่อยากกอดมึงเฉย ๆ” มันพูดเสียงเบา แล้วดึงผมลงนอน มันกอดผมจากด้านหลัง มือโอบเอวแน่น หน้าอกแนบหลังผม ผมรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่ต้นคอ
“กูคิดถึงแบบนี้มานานแล้วว่ะ... ไม่ได้แค่เย็ดมึง แต่แค่อยากกอดมึงแบบนี้” มันกระซิบเบา ๆ เสียงสั่นนิด ๆ เหมือนมันกลัวผมจะหายไป ผมหันหน้ามาหามัน แล้วจูบปากมันเบา ๆ “กูก็คิดถึง” เอกยิ้ม แล้วจูบตอบเบา ๆ ไม่ดุเดือดแบบปกติ มันค่อย ๆ เลื่อนมือลูบตัวผม ไล้จากหลังลงไปที่เอว แล้วโอบกอดแน่นขึ้น “มึงอบอุ่นดีว่ะ... กูชอบแบบนี้” มันพูด แล้วค่อย ๆ จูบคอผม ไล้ลงไปที่ไหล่ แล้วกลับขึ้นมาจูบปากอีกครั้ง
ผมเริ่มรู้สึกเสียวเบา ๆ แต่เป็นความเสียวที่ต่างออกไป ไม่ใช่ความหิวกระหายแบบปกติ แต่เป็นความอ่อนโยนที่ทำให้ใจผมละลาย เอกค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าผมออกช้า ๆ ไม่รีบร้อน เหมือนทะนุถนอมทุกส่วนของผม มันถอดตัวเองตาม แล้วดึงผมลงนอนข้าง ๆ มันกอดผมแน่น ควยมันแข็งโด่ขึ้นมาแล้ว แต่ไม่รีบดันเข้าไป มันค่อย ๆ ถูไถควยกับรูผมช้า ๆ ใช้เจลหล่อลื่นทาให้เปียกชุ่ม “กูจะเย็ดมึงช้า ๆ นะ... อยากให้มึงรู้สึกทุกอย่าง... อยากให้มึงรู้ว่ากูรักมึง” มันกระซิบ
# n/ E" A! U3 M# j$ ]9 T8 I6 t( c
เอกดันควยเข้าไปช้า ๆ หัวบานค่อย ๆ กดผ่านหูรู ผมครางเบา ๆ “อ่า... ช้า ๆ นะ... เสียวดี” เอกครางตาม “แน่นชิบหาย... กูชอบแบบนี้... ชอบรู้สึกถึงมึงทุกเซนติเมตร” มันดันเข้าไปจนสุดลำ แล้วนิ่งไว้สักพัก ให้ผมปรับตัว มือมันลูบผม ลูบหน้าผมเบา ๆ “มึงโอเคป่ะ... เจ็บมั้ย” ผมส่ายหน้า “ไม่เจ็บ... เสียว... เย็ดช้า ๆ สิ” เอกยิ้ม แล้วเริ่มโยกเอวช้า ๆ ช้า ๆ จริง ๆ เหมือนอยากให้ผมรู้สึกถึงทุกการเคลื่อนไหว มันก้มลงจูบปากผม ลิ้นพันกันเบา ๆ มือลูบหัวนมผมเบา ๆ “กูอยากให้มึงรู้สึกว่ากูรักมึง... ไม่ใช่แค่เงี่ยน” มันกระซิบ
0 x: a6 [$ s- x
ผมเสียวจนน้ำตาคลอ “เอก... กูรู้สึก... เสียวดีมาก... กูชอบแบบนี้” เอกเร่งจังหวะขึ้นนิดนึง แต่ยังช้า นุ่มนวล มันเปลี่ยนท่า ค่อย ๆ พลิกผมให้นอนคว่ำ แล้วกอดผมจากด้านหลัง ดันเข้าไปใหม่ช้า ๆ “กูชอบกอดมึงแบบนี้... ชอบรู้สึกถึงมึงทั้งตัว” มันโยกเอวเบา ๆ มือโอบเอวผมแน่น จูบต้นคอผม “มึงรักกูมั้ย” มันถามเสียงสั่น ผมตอบ “รัก... กูรักมึง” เอกคราง “กูก็รักมึง... กูจะเย็ดมึงให้รู้สึกแบบนี้ทุกวัน” มันเร่งจังหวะขึ้นนิดนึง แต่ยังนุ่มนวล จนใกล้แตก เอกกระซิบ “กูจะแตกแล้ว... แตกในมึงนะ” ผมคราง “แตกเลย... กูก็จะแตก” น้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปเต็ม ผมแตกตาม น้ำเงี่ยนพุ่งลงผ้าปู ตัวสั่นในอ้อมกอดของเอก
เอกกอดผมแน่น ไม่ดึงออกทันที มันนอนกอดผมแบบนั้น ค่อย ๆ ลูบผมเบา ๆ “มึงเหนื่อยป่ะ... กูขอโทษที่ทำให้มึงงอนบ่อย ๆ” ผมหันหน้ามาหามัน “ไม่เป็นไร... แบบนี้กูชอบ... กูรู้สึกว่ามึงรักกูจริง ๆ” เอกยิ้ม แล้วจูบหน้าผม “กูรักมึงจริง ๆ นะ... อย่าทิ้งกูนะ” เรานอนกอดกันแบบนั้นจนหลับไป ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เซ็กส์ แต่เป็นความใกล้ชิดที่ทำให้ใจผมอุ่นขึ้น... แต่ในใจลึก ๆ ผมยังรู้สึกว่าความรักแบบนี้มันยังไม่มั่นคง เพราะเอกยังวนเวียนกับเพื่อน ๆ กับเหล้าเหมือนเดิม
6 t6 _, R. G3 a( f$ H
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์