แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ohmfany14 เมื่อ 2026-1-12 14:12
ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน ในวันที่ โอม มีอายุเพียง 15 ปีบริบูรณ์ เด็กหนุ่มเริ่มมีอาการประหลาด เขาเจ็บปวดรุนแรงที่หน้าอกจนแทบหายใจไม่ออก ผิวพรรณที่เคยนวลเนียนร้อนผ่าวราวกับมีเปลวไฟแผดเผาอยู่ข้างใน ผู้ใหญ่เอก ผู้เป็นพ่อซึ่งรักและห่วงใยลูกชายเพียงคนเดียวมากรีบพาเขาไปหาหมอทั่วสารทิศ แต่คำตอบที่ได้รับกลับมามีเพียงร่างกายของโอมปกติดีทุกอย่าง
จนกระทั่งวันหนึ่งที่หน้าศาลาวัดเก่า มีหญิงชราตาบอดลึกลับเดินเข้ามาทักผู้ใหญ่เอกด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแต่ทรงพลัง
"พลังแห่งเทพกษีรธาราได้ตื่นขึ้นในตัวลูกชายของท่านแล้ว ผู้ใหญ่เอก... 'น้ำนมทิพย์เทวา' จากในกายของลูกท่านจะช่วยเหล่าบุรุษเพศทุกๆ คน รวมทั้งเทพบุตร เทวดา พระเถรวาท นักบวชที่เป็นบุรุษเพศ รวมทั้งท่านด้วย... ผู้ใหญ่เอกผู้เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด"
ผู้ใหญ่เอกขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจและสับสน "ลูกผมเป็นผู้ชาย จะมีเต้านมเหมือนผู้หญิงได้ไงล่ะยาย!"
หญิงชราตาบอดเพียงแต่ยิ้มละไม มุมปากของนางดูเล่ห์กลอย่างประหลาด "ลูกชายท่านเกิดมาเพื่อปรนเปรอเหล่าบุรุษเพศทุก ๆ คน น้ำทิพย์เทวามีอานุภาพชำระล้างสิ่งชั่วร้าย คุณไสย มนต์ดำ และยังเยียวยาจิตใจ ร่างกายได้... ถ้าท่านไม่เชื่อก็ลองดูสิ หึ..หึ..หึ."
สิ้นคำนั้น ร่างของหญิงชราก็อันตรธานหายไปต่อหน้าต่อตา ทิ้งให้ผู้ใหญ่เอกยืนอึ้งด้วยความตระหนก
เมื่อกลับมาถึงบ้านไม้สักหลังใหญ่ เสียงร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดของโอมดังระงมมาจากห้องนอน ผู้ใหญ่เอกรีบพังประตูเข้าไป เห็นลูกชายนอนดิ้นเร่า ๆ อยู่บนเตียง สิ่งที่ทำให้คนเป็นพ่อต้องตาค้างคือ แผ่นอกของโอมที่เคยราบเรียบ กลับโหนกนูนขึ้นมาเป็นทรงเต้านมที่สวยงามเหมือนเด็กสาวแรกรุ่น ยอดอกสีหวานคัดตึงจนขึ้นเงา โอมบิดเร้ากายด้วยความทรมาน
"พ่อจ๋า... หนูเจ็บนมอ่า..." เสียงหวานครางแผ่วเรียกหาผู้เป็นพ่อ
ผู้ใหญ่เอกไม่รอช้า พุ่งเข้าไปกระชากเสื้อนอนของลูกชายจนขาดวิ่น เผยให้เห็นประติมากรรมแห่งเทพเจ้าที่สลักเสลาอยู่บนร่างมนุษย์ เต้านมที่อวบอิ่มขาวเนียนสั่นระริกราวกับมีมวลพลังบางอย่างอัดแน่นอยู่ข้างใน ภาพตรงหน้าทำให้เขานึกถึงคำพูดของหญิงชราขึ้นมาทันที
"ถ้าท่านไม่เชื่อก็ลองดูสิ..."
"โอม! พ่อขอโทษนะ! พ่อจำเป็นต้องทำ!"
ด้วยความรักลูกและความสับสนที่ถาโถม ผู้ใหญ่เอกโน้มกายลงไป ครอบริมฝีปากลงบนยอดอกสีทับทิมของลูกชายในไส้ทันที ทันทีที่แรงดูดดึงเริ่มต้นขึ้น ของเหลวสีขาวนวลรสหวานล้ำเกินกว่าสิ่งใดในโลกก็ไหลทะลักเข้าสู่ลำคอ
"อึก! อึก! อึก!" เสียงกลืนกินน้ำนมทิพย์ดังสะท้อนในความเงียบ
"อ้า! อ้า! อ้า! พ่อจ๋า...." โอมร้องครางออกมาด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความเจ็บปวดและความซ่านสยิวที่เพิ่งเคยสัมผัสครั้งแรกในชีวิต
ผู้ใหญ่เอกเหมือนตกอยู่ในภวังค์มนต์สะกด รสชาติของน้ำนมทิพย์เทวามันหอมหวนจนเกินห้ามใจ เขาผละจากข้างหนึ่งไปซุกใบหน้าดูดดื่มอีกข้างหนึ่งอย่างรุนแรง พลังงานบางอย่างไหลซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา ชำระล้างความเหนื่อยล้าและความกังวลใจจนหมดสิ้น จนกระทั่งน้ำนมในเต้านั้นเริ่มเหือดแห้งไป เขาก็ผละริมฝีปากที่เปื้อนคราบนมออกมามองลูกชาย
"พ่อจ๋า... แฮ่ก! แฮ่ก! หนูไม่ปวดนมแล้ว" โอมหอบหายใจรัว ใบหน้าแดงซ่าน ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งขึ้นอย่างน่าประหลาด
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผู้ใหญ่เอกจึงรู้ซึ้งถึงชะตากรรมของลูกชาย... สมบัติล้ำค่าที่สวรรค์ส่งมาเพื่อปรนเปรอผู้ชายทั้งโลก
เมื่อผู้ใหญ่เอกได้ดื่มน้ำทิพย์เทวาจากเต้าลูกชายของตัวเองมันทำให้เขารู้สึกสบายตัวมาก ๆ อาการปวดหลัง ข้อมือซ้ายที่ปวดก็หายไปปลิดทิ้งแสดงว่าน้ำที่ออกจากเต้านมลูกของตนคือน้ำนมที่รักษาอาการเจ็บป่วยได้มันต่อ...อะไรกันเนี้ย ลูกกู..ทำไมถึง... ผู้ใหญ่เอกคิดอยู่ในใจในวันรุ่งขึ้นตอนสาย ๆ โอมก็ปวดหน้าอกอีกแล้ว จึงไปหาพ่อตัวเอง "พ่อจ๋า...หนูเจ็บหน้าอกอีกแล้วเหมือนเมื่อวานอ่า"ผู้ใหญ่เอกได้ยินลูกชายบอก "โอมถอดเสื้อ"โอมทำตามที่พ่อของตนบอก "มาใกล้ ๆ พ่อ" "จ๊ะ" โอมเดินเข้าไปหาพ่อตนผู้ใหญ่เอกก็เอาปากครอบหัวนมของลูกตัวดูดดื่มนมจากเต้านมของโอมน้ำนมทิพ์เทวาเข้าปากตัวเขา มันเป็นน้ำนมจริง ๆ จนผู้ใหญ่เอกดูดน้ำนมของโอมหมดจากเต้า มันทำให้โอมหายความเจ็บปวดผู้ใหญ่ตัดสินใจบอกความจริงกับโอมเรียกพลังของโอม เมื่อรู้ความจริงตกใจมาก ๆกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเอง ทุก ๆ วันโอมจะเจ็บทรมานที่หน้าอกผู้ใหญ่เอกก็เป็นคนดูดนมจากเต้านมของโอมการที่เขาเป็นคนระบายดูดนมน้ำนมทิพย์เทวาออก ผู้ใหญ่เอกมีพละกำลังมากขึ้น และแข็งแรงขึ้น ผู้ใหญ่เอกใช้เวลาหลายเดือนในการทำหน้าที่เป็นผู้ระบาย"น้ำนมทิพย์เทวา" ให้กับลูกชายอย่างลับๆทุกเช้าและก่อนนอนที่บ้านไม้สักหลังใหญ่จะกลายเป็นสถานที่ทำพิธีกรรมเยียวยาปนความรัญจวนใจระหว่างพ่อกับลูกในไส้ จนกระทั่งโอมอายุ 17 ปีการดูดนมของผู้ใหญ่จากเต้านมของลูกชายของตัวเองครั้งมันทำให้เกิดความกำหนัดมาก ๆจนขณะที่ดูดนมของโอมนั้น แรงตัณหามันเกิดขึ้นทันทีผู้ใหญ่เอกซุกไซร้ทั่วร่างกายของโอม ซึ่งโอมเองก็เกิดแรงตัณหาเหมือนกัน เพราะเข้าวัยเจริญพันธุ์ แรงตัณหากลายเป็นบทสวาทครั้งแรกของโอม ซึ่งชายคนแรกคือพ่อของตนท่อนกายเนื้ออันใหญ่โตประมาณ 9 นิ้ว (ควย) เข้ารูทวารสวรรค์(รูตูด) ของโอมทันที ซึ่งมันเข้าง่ายเพราะผู้ใหญ่เอกได้ทำการเบิกทางด้วยนิ้วและปาก แรงกระแทกท่อนกายเนื้ออันใหญ่โตค่อย ๆบรรจงกระแทกอย่างนุ่มนวล เพราะ ผู้ใหญ่เอกรู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของลูกชายของตนเมื่อกระแทกไปเรื่อย ๆ จนถึงจุดที่ต้องปลดปล่อย ผู้ใหญ่เอกก็ปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์(น้ำเงี่ยน) มันเข้าไปในร่างกายของโอมชายหนุ่มวัยผู้ใหญ่ขาดการปลดปล่อยมานานเลยทำให้น้ำวิสุทธิ์มากมายพอบทสวาทของสองพ่อลูกจบลง หลังจากบทรักครั้งแรกผ่านพ้นไปความเจ็บปวดจากการคัดตึงหน้าอกหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความซาบซ่านที่แผ่ขยายไปทั่วร่างกายผู้ใหญ่เอกก้มมองลูกชายด้วยความรู้สึกผิดที่ปนเปไปกับความหลงใหลในรสสัมผัสที่บริสุทธิ์และหอมหวานเกินบรรยาย "โอม...พ่อไม่ควรทำแบบนี้กับลูกเลยจริงๆ" ผู้ใหญ่เอกกระซิบเสียงพร่าขณะลูบไล้แผ่นหลังเนียนบาง "พ่อจ๋า...อย่าพูดแบบนั้นเลย" โอมเงยหน้าที่อาบไปด้วยหยาดเหงื่อขึ้นสบตาพจนของตน"หนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่เหรอจ๊ะ? ถ้าเพื่อช่วยพ่อหนูยอมทุกอย่าง... อีกอย่าง ตอนที่พ่ออยู่ในตัวหนูหนูรู้สึกเหมือนพลังในตัวมันไหลเวียนดีเหลือเกิน" เมื่อได้ยินเช่นนั้นความต้องการที่เพิ่งถูกปลดปล่อยไปก็กลับมาลุกโชนขึ้นอีกครั้งผู้ใหญ่เอกก้มลงครอบครองยอดปทุมถันอีกรอบแต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อระบายน้ำนมทิพย์เพื่อรักษาอาการ แต่เป็นการ"ดูดดื่มด้วยแรงเสน่หา" อย่างแท้จริง "อ๊างงง... พ่อ...ดูดแรงไปแล้วจ๊ะ" โอมแอ่นอกรับสัมผัสจากปลายลิ้นสากที่ตวัดรัวบนยอดอกจนน้ำนมทิพย์สีขาวพุ่งทะลักออกมาเปื้อนหน้าและลำคอของผู้ใหญ่เอก ท่อนกายเนื้อขนาดยักษ์ของผู้ใหญ่เอกที่ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งด้วยฤทธิ์ของน้ำนมเทพที่เพิ่งดื่มกินเข้าไปถูกจ่อเข้าที่ช่องทางสีหวานที่ยังคงมีน้ำวิสุทธิ์สีขาวขุ่นไหลย้อนออกมาจากรอบที่แล้วผู้ใหญ่เอกกระแทกกายเข้าไปอีกครั้งด้วยความรุนแรงและรวดเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง "อึก! อ้าาาา!พ่อ... มันใหญ่... มันแน่นไปหมดแล้ว!" โอมครางระงมพลางกอดคอพ่อไว้แน่นสะโพกมนขยับรับแรงกระแทกกระทั้นของชายวัยฉกรรจ์อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ชีวิตของสองพ่อลูกวนเวียนอยู่กับบทสวาทและการเยียวยาด้วยน้ำนมทิพย์เช่นนี้มานานถึง3 ปี จนกระทั่งโอมอายุได้ 20 ปีผู้ใหญ่เอกเริ่มตระหนักได้ว่าพละกำลังและแรงตัณหาที่ได้รับจากน้ำนมทิพย์นั้นรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆจนเกรงว่าวันหนึ่งเขาจะปกป้องโอมจากโลกภายนอกไม่ได้หากเขายังคงยึดติดกับความใคร่เช่นนี้ "โอม...พ่อจะบวชจริงๆ แล้วนะ" ผู้ใหญ่เอกบอกลูกชายในคืนสุดท้ายก่อนเข้าพิธี"พ่อบวชเพื่อคุ้มครองวาสนาของลูกและเพื่อขอขมาในสิ่งที่พ่อได้ล่วงเกินลูกไป" "หนูจะรอพ่ออยู่ที่บ้านสวนนะจ๊ะ...พ่อ" โอมก้มกราบที่ตักของพ่อด้วยน้ำตานองหน้า โอมนั่งมองยอดอกของตัวเองผ่านกระจกในห้องนอนความลับนี้ยังคงถูกปิดตายด้วยผ้าพันอกและเสื้อเชิ้ตหลายชั้น เขารู้ดีว่า... ยิ่งเขาโตขึ้นพลังของน้ำนมทิพย์ก็ยิ่งเข้มข้น และมันกำลังเรียกร้องให้เขาสานต่อชะตากรรมที่ต้องเป็น"ผู้ปรนเปรอ" ให้กับชายหนุ่มคนอื่นๆ
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์