นักผจญภัยมือใหม่ - ตอนที่ 6: ความสับสน
คืนนั้น ในกรงไม้แคบอับชื้น อดีตนักผจญภัยทั้งสามนอนเบียดเสียดกันราวกับสัตว์ที่ถูกขัง ร่างกายของพวกเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเหนียวเหนอะ ผสมปนเปกับคราบน้ำกามแห้งกรังที่เกรอะกรังทั่วผิวหนัง เถาวัลย์ที่รัดรึงจู๋เล็กๆ ของพวกเขาเอาไว้เชื่อมกัน ทำให้ทุกการขยับตัวของคนใดคนหนึ่งส่งสะเทือนไปยังอีกสองคน จู๋ที่ถูกมัดไว้แข็งโด่ขึ้นมาทันทีที่รู้สึกถึงการสัมผัสแม้เพียงเล็กน้อย ความมืดมิดของคืนและความเงียบสงัดยิ่งทำให้ความคิดในหัวของพวกเขาดังก้องชัดเจนราวกับเสียงร้องก้องในถ้ำเปล่าๆ การต่อสู้อันดุเดือดระหว่าง ตัวตนเดิมที่เคยภาคภูมิใจ กับ ความจริงที่ตอกย้ำว่าเขาเป็นแค่สัตว์เลี้ยง เป็นแค่ความสำราญทางเพศของเผ่าป่าเถื่อน เป็นแค่รูที่มีหน้าที่กระดกรับควย โดยฤทธิ์ยาของน้ำกามธอร์นัก กำลังเกิดขึ้นอย่างรุนแรงภายในจิตใจของแต่ละคน
อาร์ค นักรบหนุ่ม ผู้เคยภาคภูมิใจในความกล้าหาญ และฝันว่าวันข้างหน้าจะคว้าเกียรติยศและได้รับขนานนามเป็นผู้กล้า นอนตัวเกร็งราวกับกำลังต่อสู้ในสนามรบ เขากัดฟันกรอดแน่นจนเลือดสดๆ ซึมไหลออกจากริมฝีปากที่แห้งผาก 'ข้า…คืออาร์ค ผู้ปกป้องหมู่บ้านแห่งนั้น ข้าฝันจะเป็นวีรบุรุษที่ปกป้องผู้คน ข้าเคยสาบานว่าจะไม่ยอมคุกเข่าให้ใครเด็ดขาด ไม่ว่าจะเผชิญอันตรายใดๆ!' เขาพยายามนึกย้อนถึงภาพวันเก่าๆ ในหมู่บ้าน ที่เขาฝึกดาบกับพ่อและปกป้องน้องๆ จากสัตว์ป่า แต่ทุกครั้งที่ภาพเหล่านั้นก่อตัวขึ้นในสมอง ร่างกายของเขากลับทรยศอย่างโหดร้าย รูตูดที่ถูกยืดขยายจากการถูกเย็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่าบีบรัดตัวเองราวกับกำลังเรียกร้องให้ถูกเติมเต็ม มันคันยุบยิบราวกับมีแมลงนับร้อยตัวกำลังคลานไต่และกัดกินจากข้างใน จู๋เล็กๆ ของเขาที่เคยเป็นเพียงส่วนหนึ่งของร่างกายที่ไม่เคยคิดถึง ตอนนี้กลับแข็งโด่ขึ้นมาจนเจ็บปวดเหมือนจะระเบิด น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมาจากปลายจู๋โดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้เขารู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ทรมานจนอยากกรีดร้องออกมา 'ไม่…ข้าจะไม่ยอมขอร้องพวกมันเด็ดขาด! ข้าเป็นนักรบ ไม่ใช่โสเภณี!' แต่ไม่ถึงครู่เดียว ความคิดที่สองก็ผุดขึ้นมาราวกับปีศาจจากนรก 'แค่…แค่ครั้งเดียวก็พอ ถ้าได้ถูกเย็ดอีกครั้ง ความทรมานนี้จะหยุดลง…แล้วข้าจะกลับมาต่อต้านใหม่ได้จริงๆ' เขารู้ดีว่านี่คือคำโกหกที่ตัวเองสร้างขึ้นเพื่อยอมจำนน เขาเกลียดตัวเองที่อ่อนแอขนาดนี้ เกลียดร่างกายที่ทรยศและหิวกระหายควยใหญ่โตของเหล่าธอร์นัก แต่ยิ่งเกลียด ยิ่งทำให้ความเงี่ยนนั้นรุนแรงขึ้นราวกับไฟที่ถูกน้ำมันราด เขานอนสั่นเทิ้ม น้ำตาร้อนผ่าวไหลลงแก้มโดยไม่รู้ตัว ความสับสนทำให้หัวใจเขาแทบแตกสลาย ครั้งหนึ่งเขาอยากเป็นวีรบุรุษ แต่ตอนนี้เขารู้สึกตัวเองตกต่ำยิ่งกว่าสัตว์เลี้ยงที่ถูกฝึกให้ยอมจำนนอย่างไร้ศักดิ์ศรี
คาร์ล นักเวทผู้เคยเชื่อมั่นในสติปัญญาและการควบคุมตนเองอย่างสูงส่ง นอนตัวเกร็งราวกับถูกตรึงด้วยเวทมนตร์ที่เขาไม่สามารถแก้ได้ เขาพยายามท่องคาถาเก่าๆ ในใจเพื่อสงบสติและรวบรวมความคิด 'ข้าต้องคิดแผนหนี…ข้าต้องรักษาสติให้มั่น…เวทมนตร์คืออาวุธของข้า ไม่ใช่ร่างกายต่ำต้อยที่ถูกย่ำยีนี้' เขาพยายามนึกถึงสูตรเวทซับซ้อน ตัวเลข เรขาคณิต รูปแบบพลังงานที่ไหลเวียนในจักรวาล แต่ทุกครั้งที่สมาธิเริ่มก่อตัว ภาพควยใหญ่โต หยาบกร้าน และเข้มแข็งของเทอร์ หนึ่งในนักล่าธอร์นัก เจ้านายของเขา ก็แทรกเข้ามาแทนที่ราวกับภาพหลอนที่ไม่อาจไล่ไป รูตูดของเขาบีบรัดตัวเองโดยอัตโนมัติ กระตุกถี่ๆ ราวกับกำลังเรียกร้องให้ถูกยัดเยียดด้วยสิ่งนั้นอีกครั้ง ความเสียวแผ่ซ่านไปทั่วท้องน้อย ทำให้เขาหอบหายใจถี่รัว 'ไม่…ข้าไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่ถูกฝึก! ข้าเป็นนักเวท ผู้ควบคุมพลังแห่งจักรวาล!' แต่ความคิดต่อมาทำให้หัวใจเขาเต้นแรงด้วยความกลัวและความสับสนที่ไม่อาจอธิบาย 'ถ้าข้ายอมให้เจ้านายเย็ดอีกสักหน่อย…อาจทำให้พวกมันเผลอ แล้วข้าจะร่ายเวทเล่นงานพวกมันได้จริงๆ…ใช่ไหม?' เขาเกลียดความคิดนี้ที่สุด เพราะเขารู้ว่ามันคือข้ออ้างที่หลอกตัวเองเพื่อยอมจำนนต่อความเงี่ยนอย่างไร้สติ คาร์ลพยายามข่มตา นับเลขถอยหลังจากหนึ่งพันเพื่อเบี่ยงเบนความคิด แต่ยิ่งข่ม ยิ่งทำให้ความอยากนั้นพุ่งสูงขึ้นราวกับพายุเวทมนตร์ที่ควบคุมไม่ได้ เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเนื้อตัวเองจนเลือดไหล ความขัดแย้งในใจกัดกินเขาราวกับหนอนพิษที่แทรกซึมเข้าไปในสมอง เขากลัวว่าวันหนึ่ง สติปัญญาที่เคยเป็นความภูมิใจสูงสุดของเขาจะแพ้พ่ายให้กับความหิวกระหายทางร่างกายนี้โดยสิ้นเชิง ทำให้เขารู้สึกตัวเองตกต่ำจากนักเวทผู้สูงส่งกลายเป็นเพียงทาสทางเพศที่อับอายและสับสนกับตัวเอง 'เมื่อกี้ข้าเรียกเทอร์ว่าเจ้านายงั้นหรือ!'
เบล นักบวชผู้เคยเชื่อในความบริสุทธิ์และเทพเจ้าแห่งแสงอย่างหมดหัวใจ นอนตัวสั่นสะท้านราวกับถูกปีศาจสิงสู่ น้ำตาไหลพรากไม่หยุดหย่อนลงแก้มที่แดงก่ำ 'ข้า…สาบานต่อเทพแห่งแสงว่าจะรักษาความบริสุทธิ์ ข้าจะอุทิศตัวเองเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น เพื่อนำแสงสว่างมาสู่โลกมืดมิดนี้…' เขาพยายามสวดมนต์ในใจ คำสวดที่เคยนำความสงบสุขมาให้ แต่ทุกคำสวดกลับถูกแทนที่ด้วยเสียงครางของตัวเองจากคืนก่อน เสียงที่ร้องขอให้ลอร์ นักล่าธอร์นัก เย็ดเขาแรงๆ กว่าเดิม รูตูดของเขาคันยุบยิบหนักที่สุดในสามคน เพราะเขาเป็นคนที่ยอมจำนนเร็วที่สุด น้ำกามที่ถูกฉีดเข้าไปซึมซาบเข้าสู่ร่างกายเขามากที่สุด ทำให้ความเงี่ยนแผ่ซ่านราวกับพิษที่ไหลเวียนในเส้นเลือดทุกเส้น 'ข้าต้องอดทน…เทพจะให้อภัยข้าแน่ ถ้าข้าต่อต้านในใจและไม่ยอมให้ร่างกายครอบงำ' แต่ความคิดที่ตามมาทำให้เขาหวาดกลัวตัวเองยิ่งกว่าเดิม 'ถ้าข้าขอร้องตั้งแต่เช้า…พวกมันจะไม่ลงโทษข้าแรงนัก ข้าจะไม่ต้องเจ็บปวด…และ…มันเสียวมากจริงๆ…เสียวจนข้าลืมทุกอย่าง…' เบลร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับเด็กน้อยที่หลงทาง เขาเกลียดตัวเองที่คิดแบบนี้ เกลียดที่ศรัทธาที่เคยมั่นคงกำลังแตกสลายทีละชิ้น เขารู้สึกตัวเองต่ำต้อยยิ่งกว่าโสเภณีในตรอกมืดที่ขายตัวเพื่อความอยู่รอด ความขัดแย้งในใจของเขารุนแรงที่สุด เพราะเขาไม่เหลือแม้แต่ความกล้าหาญที่จะต่อสู้อย่างอาร์ค หรือความหวังที่จะหนีอย่างคาร์ล เขามีแต่ความกลัวที่แผ่ซ่านและความเงี่ยนอย่างไร้สติที่กัดกินกันเองจนแทบคลุ้มคลั่ง ทำให้เขารู้สึกอับอายสุดขีด…จากนักบวชผู้บริสุทธิ์ กลายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่หิวกระหายทางเพศโดยไม่เหลือศักดิ์ศรี แต่ยิ่งคิดว่าตนเองตกต่ำเท่าไหร่ จู๋ขาวนวลของเขาก็ยิ่งแข็งขึ้น
รุ่งเช้ามาถึงพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ สำหรับอดีตนักผจญภัยทั้งสาม มันราวกับแผ่นดินไหว กอร์ เทอร์ และลอร์ นักล่าธอร์นักสามคนที่ร่างกายแข็งแกร่ง และกลิ่นตัวเข้มข้นที่แผ่กระจายไปทั่ว ทั้งสามคนในกรงตัวสั่นเทิ้มพร้อมกันราวกับถูกสะกด ร่างกายตอบสนองต่อกลิ่นเหงื่อและกลิ่นตัวของธอร์นักทันที จู๋แข็งโด่ขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม รูตูดบีบรัดตัวเองถี่รัว และน้ำลายไหลย้อยออกจากมุมปากโดยไม่รู้ตัว ความสับสนและความอับอายแผ่ซ่านไปทั่ว… พวกเขารู้ดีว่าร่างกายกำลังทรยศ แต่ไม่อาจหยุดยั้งได้
“ตื่นแล้วเหรอ สัตว์เลี้ยงทั้งสาม?” กอร์ยิ้มเยาะเย้ย เสียงทุ้มต่ำของเขาดังก้องราวกับคำพิพากษา “วันนี้เราจะให้พวกแกบริการนักล่าทั้งหมู่บ้าน ถ้าพวกแกยอมรับว่าตัวเองติดใจน้ำกามของเราและขอร้องให้เย็ด เราจะให้อย่างเต็มที่จนแกเสียวซ่านลืมตัว แต่ถ้าพวกแกยังขัดขืนในใจ…ฮ่าๆ ถ้าแกยังมีแก่ใจจะขัดขืนนะ”
อาร์คกัดฟันแน่นจนเลือดไหลซึมอีกครั้ง 'ข้าจะไม่ยอม!' แต่ร่างกายของเขาก้มลงยกก้นขึ้นสูงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสมอง รูตูดกระตุกถี่ๆ ราวกับกำลังอ้อนวอน ความอับอายทำให้เขาอยากหายตัวไปจากโลกนี้
คาร์ลพยายามคิดแผนหนีในหัว แต่ปากของเขากลับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ช…ช่วยเย็ดข้าเถอะ…” ความสับสนทำให้เขารู้สึกตัวเองตกต่ำยิ่งกว่าเคย…จากนักเวทผู้ชาญฉลาด กลายเป็นทาสที่ขอร้องอย่างไร้ศักดิ์ศรี
เบลร้องไห้สะอึกสะอื้น “ข้าขอร้อง…เย็ดข้าแรงๆ เลย…” ความเงี่ยนอย่างไร้สติทำให้เขาลืมศรัทธาไปชั่วขณะ แต่ความอับอายที่ตามมาทำให้หัวใจเขาแทบแตกสลาย
ความขัดแย้งในใจของทั้งสามรุนแรงถึงขีดสุด พวกเขายังคงเกลียดชังเผ่าธอร์นักอย่างสุดซึ้ง ยังคงรักตัวตนเดิมที่เคยสูงส่ง แต่ร่างกายที่ถูกน้ำกามยึดครองนั้นหิวกระหายอย่างบ้าคลั่ง และในวันนี้ ความขัดแย้งนั้นกำลังจะแพ้พ่ายให้กับความอยากที่ไม่อาจต้านทานได้ การบริการทั้งหมู่บ้านกำลังจะเริ่มต้น และไม่มีใครรู้ว่าหัวใจที่เคยเข้มแข็งของพวกเขาจะแตกสลายลงเมื่อไหร่… หรือว่าแท้จริงแล้วจะไม่เหลืออะไรให้แตกสลายอีกต่อไปแล้ว
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์