1 O3 y) l8 [6 m: O+ C* G, n*เรื่องนี้ใช้ Ai ขึ้นมาครับ ลองอ่านเล่นๆ กันดูครับ เพิ่งลองทำครั้งแรกผิดพลาดอย่างไรขออภัยครับ
4 V. y& c; V) [2 r8 I2 B w 4 l% j5 F/ A! f/ R, J5 e; a1 x9 C
+ [: O# F% d6 b. B: Q. |4 x D
ตอนที่ 6: พยานในเงามืด แสงอาทิตย์สีส้มสลัวลับขอบฟ้าทิ้งให้ป่ายางตกอยู่ในความมืดมิด "ศักดิ์" ชายหนุ่มวัยสามสิบเศษ ร่างกายกำยำตามแบบฉบับคนทำงานหนัก กำลังเดินสบถมาตามทางเปลี่ยว รถเครื่องคู่ใจดันมาเสียกลางทางทำให้เขาต้องเดินเท้ามาจนถึงบ้านลุงเข้ม หวังจะมาสมัครงานกรีดยางแทนในช่วงที่ลุงแขนหักตามข่าวที่ได้ยินมา เมื่อมาถึงหน้าบ้านไม้ใต้ถุนสูง ศักดิ์เห็นประตูหน้าปิดสนิทแต่มีแสงไฟนีออนลอดออกมา เขาเตรียมจะตะโกนเรียก แต่แล้วเสียงหนึ่งก็ทำให้เขาหยุดกะทัดรัด... “อื้อ... ผัวจ๋า... แรงอีก... เมียเสียว...” เสียงครางหวานใสแว่วลอดออกมา ศักดิ์ตาโตด้วยความพิเรนทร์ “เอาแล้วไงลุงเข้ม แอบซุกอีหนูไว้แน่ๆ” เขาค่อยๆ ย่องขึ้นบันไดอย่างเงียบเชียบ ใจเต้นระทึกหวังจะแอบดูฉากเด็ดของเจ้าของสวนรุ่นพี่ เขาแนบหน้าลงกับร่องหน้าต่างไม้เก่าๆ ที่มีช่องพอให้มองเห็นข้างใน แต่ภาพที่ปรากฏกลับทำให้ศักดิ์แทบหยุดหายใจ... มันไม่ใช่สาวที่ไหน แต่เป็น “ใอ้กาย” เด็กหนุ่มหน้าใสหลานแท้ๆ ของลุงเข้ม ที่กำลังยืนค้ำหัวกดท่อนควยขาวๆ เข้าปากลุงเข้มอย่างเมามัน กายซี้ดปากครางระงมพลางโยกย้ายสะโพกเข้าใส่ปากหนาของลุงเข้มอย่างไม่ถือตัว “เหี้ยเอ๊ย...” ศักดิ์อุทานแผ่วเบาในลำคอ เลือดในกายฉีดพล่านจนท่อนควยใต้กางเกงขาสั้นของเขาแข็งเป๊กขึ้นมาทันที ศักดิ์จ้องมองภาพนั้นอย่างลุ่มหลงไม่ยอมละสายตา ยิ่งเมื่อเห็นกายปีนขึ้นไปนั่งทับบนตักลุงเข้ม แล้วกดรูก้นกลืนหายท่อนลำดำทะมินของลุงเข้มเข้าไปจนสุด ศักดิ์ถึงกับขยี้ตา “มันเข้าไปได้ไงว่ะ... รูแค่นั้น” เขาคิดในใจด้วยความทึ่งและความเสียวที่แล่นริ้ว มือหยาบกร้านของศักดิ์ล้วงเข้าไปในกางเกง เริ่มสาวควยตัวเองตามจังหวะการบดบี้ของคนในห้องอย่างบ้าคลั่ง จังหวะที่กายแอ่นอกรับน้ำรักของลุงเข้มจนตัวสั่นเทิ้ม ศักดิ์เองก็กระตุกเกร็งจนน้ำควยพุ่งทะลักออกมาเต็มง่ามมือ เขาหอบหายใจถี่เหมือนวิ่งมาหลายกิโลเมตร รีบจัดการยัดควยกลับเข้ากางเกงแล้วย่องลงจากบ้าน เดินโผเผกลับออกไปในเงามืด หัวสมองวนเวียนอยู่แต่ภาพก้นขาวๆ ของใอ้กายและท่อนควยดำๆ ของลุงเข้ม เมื่อกลับถึงบ้าน "กลอย" เมียสาวของศักดิ์ที่นั่งรอกินข้าวอยู่เห็นท่าทางผัวผิดปกติจึงรีบทักขึ้น "เป็นอะไรของพี่ศักดิ์ เดินเหม่อลอยเหมือนคนโดนของ แล้วเรื่องงานลุงเข้มล่ะ ได้ความว่าไงบ้าง?" กลอยถามพลางตักข้าวใส่จาน ศักดิ์สะดุ้งเล็กน้อย พยายามปรับน้ำเสียงให้ปกติ "อ๋อ... เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่มันเพลียน่ะ เดินมาเหนื่อยๆ" "แล้วเรื่องงานล่ะ?" "ลุงเข้มแกกินยาแก้ปวดแล้วหลับไปก่อนแล้วว่ะประตูบ้านปิดเงียบ" ศักดิ์ตอบปัดๆ พลางหลบสายตาเมีย "เดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าไปหาใหม่ตอนเช้าแล้วกัน วันนี้แกคงไม่ไหวจริงๆ" "เออ... ก็ดี แกแขนหักคงลำบาก น่าสงสารนะลุงเข้ม อยู่ตัวคนเดียวไม่มีลูกเมียดูแล มีแต่หลานชายมาอยู่เป็นเพื่อน" กลอยพูดด้วยความหวังดี ศักดิ์กระตุกยิ้มที่มุมปาก ภาพ "การดูแล" ที่เขาเพิ่งเห็นมากับตายังคงชัดเจนในหัว "เออ... ดูแลกันดีเชียวล่ะกลอยเอ๊ย ดีจนข้าลืมไม่ลงเลย
; d" {6 m) y/ [; i R& h! e# }2 y X7 H# W# l
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-1-8 23:38:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-1-9 03:43:57
โพสต์ 2026-1-9 06:25:41
โพสต์ 2026-1-9 08:53:23
โพสต์ 2026-1-9 09:06:47
โพสต์ 2026-1-9 10:55:36
