5 d9 {- T6 {& s4 u. G7 H*เรื่องนี้ใช้ Ai ขึ้นมาครับ ลองอ่านเล่นๆ กันดูครับ เพิ่งลองทำครั้งแรกผิดพลาดอย่างไรขออภัยครับ; z5 p+ ~ H3 F& Z. p9 S% d
Y' P& y2 f7 O2 c2 s4 c3 Z
3 r. B/ |+ k* t4 ] @# x
ตอนที่ 4: กระแสธารแห่งความปรารถนา บรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยความเงียบเชียบที่น่าอึดอัด ต่างคนต่างหลบสายตา กายแกล้งทำเป็นสนใจแผลที่นิ้ว ส่วนลุงเข้มก็วุ่นอยู่กับการล้างถังน้ำยาง ความทรงจำเมื่อคืนยังคงตามหลอกหลอนลุงเข้ม ทุกครั้งที่เขามองเห็นแผ่นหลังบางของหลานชาย ภาพสัมผัสที่อุ่นร้อนและกลิ่นอายที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบก็ทำเอา "ส่วนกลางลำกาย" แข็งขึงจนต้องรีบเบือนหน้าหนี กระทั่งเวลาเที่ยงที่แดดจัด ลุงเข้มตัดสินใจไปแช่น้ำในคลองหลังสวนเพื่อสงบสติอารมณ์ เมื่อเห็นกายที่นั่งหน้าเศร้าซึม ลุงจึงเอ่ยชวนด้วยเสียงทุ้มต่ำ กายยิ้มกว้างทันที เขารีบตามลุงไปที่ลำธารลับตาคน ที่ริมคลอง ลุงเข้มนุ่งเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวโชว์แผ่นหลังกว้างและกล้ามเนื้อขาสีเข้ม ส่วนกายค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกช้าๆ ผิวขาวนวลเนียนตัดกับฉากหลังที่เป็นป่าสีเขียวครึ้มสั่นประสาทลุงเข้มจนแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่ แต่แล้วความสนุกก็กลายเป็นความตื่นตระหนก เมื่อตะคริวรั้งขาของกายจนร่างบางเริ่มจมลงสู่ใต้น้ำ "ลุง! ช่วยผมด้วย!" ลุงเข้มพุ่งตัวลงน้ำดุจเสือร้ายที่หวงเหยื่อ เขารวบตัวกายขึ้นมาอุ้มไว้แนบอกแล้วพากลับขึ้นฝั่ง ลุงเข้มกอดกายไว้แน่นจนลืมตัว เสียงหัวใจที่เต้นระรัวด้วยความกลัวจะเสียหลานชายไปทำให้ลุงสั่นเทิ้ม แต่เมื่อผิวเนื้อที่หยาบกร้านบดเบียดเข้ากับความนุ่มเนียนที่เปียกปอน ความรู้สึกหวาดกลัวก็แปรเปลี่ยนเป็นความต้องการที่ร้อนแรงราดรดไปทั่วร่าง ลุงเข้มผ่อนอ้อมกอดลงช้าๆ แต่ยังคงประคองกายให้นั่งลงบนตักแกร่ง ท่ามกลางเสียงน้ำไหลและลมที่พัดผ่านยอดไม้ ทั้งสองสบตากันในระยะที่ลมหายใจร้อนๆ ผสานกัน กายไม่ได้ถอยหนี เขากลับใช้มือเล็กๆ ลูบไล้แผ่นหลังของลุงเข้มเป็นการปลอบประโลม "กาย... มึงทำลุงจะบ้าตายรู้ไหม" ลุงเข้มพึมพำเสียงพร่า แววตาที่เคยมืดบอดด้วยความขรึมบัดนี้มีเพียงไฟแห่งตัณหา ลุงเข้มก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวที่ยังชื้นไปด้วยน้ำคลอง กายแอ่นอกรับสัมผัสจากริมฝีปากที่สากและร้อนแรง ลุงเริ่มเลื่อนมือหยาบลงไปเคล้าคลึงสะโพกมน กายครางอื้ออึงในลำคอ มือของเขาเลื่อนลงไปสัมผัสกับความแข็งขึงใต้ผ้าขาวม้าที่บัดนี้มันเปียกน้ำจนแนบชิดไปกับเนื้อหนัง ท่อนลำดำทะมินที่เขาเคยแอบสัมผัสเมื่อคืน บัดนี้มันเต้นตุ๊บๆ สู้มือเขาอย่างรุนแรง ลุงเข้มไม่รอช้า เขาปลดผ้าขาวม้าออกจนพ้นทาง ความยิ่งใหญ่สีเข้มดีดตัวออกมาประจันหน้ากับกาย ลุงประคองร่างของกายให้คร่อมลงบนตัก สัมผัสอุ่นร้อนของหัวเห็ดที่บานเต็มพิกัดบดเบียดอยู่กับช่องทางที่ยังไม่เคยถูกใครล่วงเกิน ลุงเข้มใช้ลิ้นร้อนๆ ไล้เลียไปที่ยอดอกของกายเพื่อเร้าอารมณ์ ก่อนจะจับท่อนลำของตัวเองถูไถไปตามรอยแยกสะโพกของกายซ้ำๆ "ลุงครับ... ผมอยาก... ผมต้องการลุง" กายกระซิบเสียงสั่นพร่า ลุงเข้มครางกระหึ่มในลำคอ ลุงประคองเอวบางของกายให้ยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกของหลานชายลงบนยอดความแข็งขึงนั้นอย่างช้าๆ ความเจ็บปนเสียวซ่านทำให้กายเกร็งตัวแน่น ลุงเข้มจึงโน้มตัวลงไปมอบจูบที่ดูดดื่มและดุดันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ จนกระทั่งความยิ่งใหญ่ค่อยๆ มุดหายเข้าไปในความคับแน่นจนสุดลำ จังหวะสุดท้าย ลุงเข้มโถมแรงกายทั้งหมดเข้าใส่ กายแผ่นหลังแอ่นโค้งรวบกอดคอลุงไว้แน่นขณะที่ความแข็งขึงสีดำทะมินกระแทกเน้นย้ำเข้าไปในจุดลึกที่สุด ร่างหนาของลุงเข้มเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะปลดปล่อยสายธารสีขาวขุ่นที่อัดแน่นไปด้วยความใคร่และอารมณ์ที่โหยหาพุ่งทะลักเข้าไปจนเต็มช่องทางรักของกาย ความอุ่นร้อนที่ฉีดซ่านอยู่ภายในทำให้กายถึงกับตาพร่ามัว ครางเสียงแผ่วอยู่ในอ้อมกอดที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังนั้น ลุงเข้มทิ้งน้ำหนักตัวลงซบไหล่กาย หายใจหอบถี่อยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกถอนท่อนลำที่ยังคงขยายขนาดใหญ่ออกมาอย่างช้าๆ “บล็อก!” เสียงเนื้อหลุดออกจากความคับแน่นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของป่ายาง น้ำรักส่วนเกินไหลทะลักออกมาตามง่ามขาของกายเป็นทางยาว ลุงเข้มมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาที่สับสน ลมหายใจของกายยังคงหอบฟืดฟาด ใบหน้าแดงซ่านและดูเย้ายวนอย่างที่ลุงไม่เคยเห็นมาก่อน “กาย... ลุง... ลุงขอโทษ” ลุงเข้มเอ่ยเสียงสั่นพร่า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีกลับเข้ามาในหัว “ลุงไม่ควรทำแบบนี้กับมึงเลย” กายลืมตาขึ้นมองชายที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้ดูโกรธเคืองหรือเสียใจแม้แต่น้อย มือเล็กเอื้อมไปลูบแก้มสากของลุงเข้มอย่างทะนุถนอม “ไม่ครับลุง... อย่าขอโทษเลย ผมชอบ... ผมชอบที่เป็นลุง” คำพูดของเด็กหนุ่มเหมือนน้ำเย็นที่รดลงบนกองไฟ ลุงเข้มมองหลานชายด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ลุงค่อยๆ ประคองกายให้ยืนขึ้นในน้ำที่ใสสะอาด ลุงเข้มใช้มือหนาที่เคยกร้านด้วยงานหนัก แต่บัดนี้กลับอ่อนโยนที่สุด ค่อยๆ กวักน้ำขึ้นมาทำความสะอาดช่องทางรักที่แดงช้ำและเลอะเทอะไปด้วยคราบน้ำรักของเขาเอง ลุงใช้นิ้วชี้ค่อยๆ คว้านชำระล้างสิ่งที่ตกค้างอยู่ภายในให้อย่างไม่นึกรังเกียจแม้แต่น้อย กายยืนพิงโขดหิน ปล่อยให้ลุงปรนนิบัติอย่างมีความสุข ความสัมพันธ์ที่ผิดบาปแต่หอมหวานนี้ได้พันธนาการคนทั้งคู่ไว้ด้วยกันเสียแล้ว ลุงเข้มเริ่มขยับสะโพกจากจังหวะเนิบช้ากลายเป็นความรุนแรงตามสัญชาตญาณชาวป่า เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วลำธาร กายซบหน้าลงกับไหล่หนา เสียงครางหลุดออกมาไม่เป็นภาษาเมื่อจุดกระสันถูกกระแทกซ้ำๆ ภายใต้แสงแดดเที่ยงวันที่ร้อนระอุ ความลับของอาและหลานถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันจนไม่อาจแยกออกอีกต่อไป % n7 }. ]% _7 t4 D1 u8 \
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์