6 D' J. c6 i+ Q8 J*ใช้ Ai ขึ้นมาครับ ลองอ่านเล่นๆ กันดูครับ เพิ่งลองทำครั้งแรกผิดพลาดอย่างไรขออภัยครับ
* }. c/ r# ~2 \; ~; T- _ V* R5 `* v, O" C! k; R% w* Z2 q
ตอนที่ 2 (ต่อ): เงาใต้แสงตะเกียง หลังจากลุงเข้มทำแผลให้เสร็จและสั่งให้กายนั่งพักที่แคร่ไม้ไผ่ใต้ถุนขนำ ลุงก็กลับไปทำงานต่อด้วยความเงียบเชียบ กายมองดูแสงไฟฉายบนหัวของลุงที่วูบวาบหายเข้าไปในดงยางที่ลึกขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งความง่วงและความล้าทำให้เด็กหนุ่มเผลอหลับไปบนแคร่นั้น กายสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งตอนเกือบตีห้า อากาศเย็นเยียบจนเป็นฝ้าขาวสลัว แสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้า แต่ลุงเข้มยังไม่กลับมาที่ขนำ กายขยับนิ้วที่พันผ้าไว้ ความเจ็บลดลงแล้วแต่ความสงสัยกลับเพิ่มขึ้น เขาจึงถือวิสาสะเดินตามทิศทางที่เห็นแสงไฟของลุงครั้งสุดท้าย เขาเดินลึกเข้าไปจนถึงชายป่าด้านหลังที่ติดกับลำธารเล็กๆ แสงไฟจากหัวลุงไม่ได้วูบวาบไปมาเหมือนตอนกรีดยาง แต่มันนิ่งสนิทอยู่ที่พื้น กายค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ ใจหนึ่งก็กลัวลุงจะดุ อีกใจก็กังวลว่าลุงจะเป็นอันตราย แต่ภาพที่เห็นทำให้กายต้องหยุดกะทันหัน... ที่โคนต้นยางเก่าแก่ต้นหนึ่ง ลุงเข้มนั่งคุกเข่าอยู่หน้ากองหินเล็กๆ ที่ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบคล้ายหลุมศพที่ไม่มีป้ายชื่อ ในมือของลุงไม่ได้ถือมีดกรีดยาง แต่กำลังถือ "สมุดบันทึกเล่มหนึ่ง" ที่สภาพเก่าและเปื่อยยุ่ย ลุงเข้มวางช่อดอกไม้ป่าสีขาวเล็กๆ ไว้บนกองหินนั้น ก่อนจะพึมพำเสียงแผ่วเบาที่กายแทบไม่ได้ยิน "กูพาหลานมาอยู่ด้วยแล้วนะ... มันเหมือนมึงมาก เหมือนจนกูไม่กล้ามองหน้า" กายใจเต้นรัว ลุงเข้มพูดกับใคร? ทันใดนั้น ลุงเข้มหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากสมุดบันทึก แสงไฟฉายส่องให้เห็นภาพผู้ชายสองคนยืนกอดคอกัน คนหนึ่งคือลุงเข้มตอนหนุ่มที่กำลังยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ส่วนอีกคน...กายมองไม่ชัดว่าเป็นรูปของใคร ลุงเข้มใช้นิ้วที่กร้านหยาบลูกไล้ไปที่ใบหน้าของคนในรูปอย่างทะนุถนอม ก่อนจะซบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเอง ไหล่หนาที่เคยดูแข็งแกร่งเหมือนกำแพงกลับสั่นเทาอย่างรุนแรง ลุงกำลังร้องไห้... ร้องไห้ไร้เสียงท่ามกลางเสียงนกป่าที่เริ่มออกหากิน กายรีบถอยหลังกลับอย่างเงียบเชียบที่สุด หัวใจของเขาพองโตด้วยความรู้สึกที่ปนเปกัน ทั้งความสงสาร และความสงสัย กายกลับมานั่งที่แคร่ตามเดิม ทำเป็นหลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อลุงเข้มเดินกลับมาพร้อมถังน้ำยาง ใบหน้าของลุงกลับมานิ่งเฉยและแข็งกร้าวเหมือนเดิม ราวกับชายคนที่ร้องไห้เมื่อครู่ไม่มีอยู่จริง "ตื่นแล้วก็ไปล้างหน้า เตรียมตัวกลับบ้าน" ลุงเข้มพูดสั้นๆ โดยไม่สบตา
7 |4 V3 E+ T I0 o | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 