แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย autaut เมื่อ 2026-1-7 19:49
นักผจญภัยมือใหม่ - ตอนที่ 2: ปราบพยศ
หลังจากเดินฝ่าป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหมอกหนาและเถาวัลย์พันเกี่ยวกันแน่นหนา นานหลายชั่วโมงอันทรหด นักผจญภัยมือใหม่ทั้งสามคน อาร์ค นักรบหนุ่มน้อยที่เพิ่งเริ่มมีกล้ามเนื้อ, คาร์ล นักเวทร่างผอมเพรียวที่ภาคภูมิใจในสมองอันเฉียบแหลม, และเบล นักบวชผมทองที่ดูบอบบาง ถูกมัดเรียงแถวกันด้วยเถาวัลย์หนาแข็งแรงที่รัดแน่นรอบคอและจู๋ของพวกเขา เถาวัลย์นั้นไม่เพียงแต่เชื่อมโยงร่างกายพวกเขาเข้าด้วยกัน แต่ยังรัดรึงแน่นจนทุกการเคลื่อนไหวย่อมส่งผลกระทบต่อกันและกัน ทำให้ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปยังจุดที่บอบบางที่สุดของร่างกายเด็กหนุ่มทั้งสาม พวกเขาถูกแก้ผ้าเปลือยกายล่อนจ้อน ไม่เหลือแม้แต่เศษผ้าปกปิดศักดิ์ศรีที่เคยมี นักล่าของเผ่าธอร์นักดึงเชือกเถาวัลย์นั้นอย่างหยาบคาย พาพวกเขาเดินโซเซไปยังหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในหุบเขาลึก ที่ซึ่งพวกเขาจะสนุกกับการครอบครองและการทำลายจิตวิญญาณของเหยื่อมนุษย์ เพื่อเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่องเชื่อและยอมจำนนต่อความต้องการทางกามารมณ์
อาร์ค รู้สึกถึงความโกรธเดือดพล่านในอกขณะที่เท้าของเขาเหยียบย่ำพื้นดินชื้นแฉะ เขาจะเป็นนักรบผู้กล้าหาญที่ต่อสู้กับมอนสเตอร์นับไม่ถ้วน แต่ตอนนี้เขากลับถูกทำให้ต่ำต้อยราวกับสัตว์เลี้ยง เถาวัลย์ที่รัดรอบจู๋น้อยๆ ของเขากดทับเนื้อหนังที่บอบบาง ทำให้เลือดที่สูบฉีดกลายเป็นความเจ็บปวดแสบร้อนที่แผ่ซ่านขึ้นไปยังท้องน้อย เขากัดฟันกรอด พยายามข่มความอับอายที่โถมใส่เมื่อรู้ว่าจู๋ของตนเองกำลังถูกเชื่อมโยงกับเพื่อนร่วมทีม คาร์ลที่เดินอยู่ข้างหลัง รู้สึกถึงความสิ้นหวังผสมความหวาดหวั่น ก่อนที่จะออกเดิน เขาถูกนักล่าธอร์นักจับกรอกยาบางอย่าง มันเหนียวหนืดและขมเหมือนรากไม้ ภายในไม่กี่นาทีสมองของเขาก็มืนชาไปวูบหนึ่ง ก่อนที่สติของเขาจะกลับมาแต่กลับไม่สามารถสัมผัสถึงเวทมนตร์ในตัวเอง เขาเคยพึ่งพาเวทมนตร์เพื่อปกป้องตนเอง แต่ตอนนี้เวทของเขาถูกปิดกั้น ทำให้เขารู้สึกไร้พลังอย่างสิ้นเชิง ความเย็นชื้นจากพื้นป่าที่สัมผัสกับเท้าเปลือยทำให้เขาสั่นสะท้าน และทุกครั้งที่เถาวัลย์กระตุก เขารู้สึกถึงแรงดึงที่จู๋ ซึ่งทำให้เกิดความเสียวกระสันแปลกประหลาดผสมกับความเจ็บปวด ทำให้เขารู้สึกขัดแย้งในใจ เกลียดชังแต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างไม่อาจควบคุมได้ เบล ซึ่งเดินรั้งท้ายสุด รู้สึกน้ำตาคลอเบ้า เขาเคยเป็นนักบวชผู้ศรัทธาในเทพเจ้าแห่งแสงสว่าง แต่ตอนนี้เขากลับถูกทำให้ต่ำต้อยด้วยการถูกเปลือยกายต่อหน้าคนแปลกหน้า ความอับอายทำให้หน้าของเขาร้อนผ่าว และเถาวัลย์ที่รัดรอบจู๋ที่หัวยังไม่เปิดของเขาทำให้เขารู้สึกเจ็บแสบทุกย่างก้าว เขาอธิษฐานในใจให้เทพเจ้าช่วยเหลือ แต่ลึกๆ แล้วเขารู้ว่าความศรัทธาของตนกำลังสั่นคลอน
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านธอร์นัก หุบเขาที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์ยักษ์และต้นไม้โบราณสูงชะลูด ทำให้หมู่บ้านดูราวกับป้อมปราการธรรมชาติ ชาวธอร์นักชายล้วนหลายสิบคน บางคนกำลังฝึกฝนร่างกายด้วยการต่อสู้เปลือยกาย บางคนกำลังทำพิธีกรรมรอบกองไฟ หันมามองเหยื่อใหม่ด้วยสายตาหิวกระหายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกามารมณ์ กลิ่นเหงื่อไคลผสมกับกลิ่นคาวจากพิธีกรรมลึกลับลอยคลุ้งไปทั่ว บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะหยาบคายและคำพูดลามกที่ดังก้อง “ดูสิ ดูสิ! นักล่าของเราจับเหยื่อมนุษย์หน้าใหม่มาได้อีกแล้ว! พวกมันตัวเล็กจ้อยแบบนี้ คงจะสนุกน่าดูเวลาเย็ดรูตูดพวกมันจนร้องคราง!” ชาวธอร์นักคนหนึ่งตะโกนขึ้น ขณะที่นักล่าทั้งสาม กอร์ เทอร์ และลอร์ ดึงเชือกเถาวัลย์พาพวกนักผจญภัยเปลือยกายเดินเข้าไปยังใจกลางหมู่บ้าน ที่นั่นมีแท่นหินใหญ่รูปวงกลม ล้อมรอบด้วยกองไฟที่ลุกโชติช่วง ส่งแสงส้มแดงสะท้อนบนผิวสีเข้มของชาวธอร์นัก ชาวธอร์นักอีกหลายสิบคนกำลังมุงดู บางคนกำลังลูบคลำอวัยวะเพศของตนเองอย่างไม่ละอาย อวัยวะเพศใหญ่โตที่คู่ควรกับคำว่าควยแท้ๆ ขณะที่มองเหยื่อใหม่ด้วยความตื่นเต้น
กอร์ นักล่าที่เลือกอาร์ค ยิ้มเยาะอย่างชั่วร้ายก่อนจะตะโกนประกาศเสียงดังก้อง “วันนี้เราจับมนุษย์มาได้หลายตัว หลังจากที่ไม่มีมานาน” ป่าดึกดำบรรพ์ไม่ใช่ที่ที่มนุษย์มักจะย่างกรายเข้ามา โดยเฉพาะนักผจญภัยมือใหม่อย่างพวกเขา “เพื่อเปลี่ยนมนุษย์พวกนี้ให้เป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่องเชื่อของเรา! พวกมันจะต้องเรียนรู้ว่าศักดิ์ศรีของมนุษย์นั้นไร้ค่าแค่ไหนต่อหน้ากองไฟศักดิ์สิทธิ์ของเรา!” ชาวธอร์นักส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี บางคนเริ่มตีกลองทำจากหนังสัตว์ สร้างจังหวะเร่งเร้าที่ทำให้หัวใจของนักผจญภัยทั้งสามเต้นระรัว
พวกนักผจญภัยถูกดึงขึ้นแท่นหิน โดยยังคงถูกมัดมือไว้ด้านหลังและเชื่อมจู๋กันด้วยเถาวัลย์ที่รัดแน่นจนเลือดไหลเวียนไม่สะดวก ทำให้จู๋ของพวกเขาบวมแดงและอ่อนไหวขึ้นกว่าปกติ อาร์คกัดฟันกรอดด้วยความโกรธเดือดดาล เขาพยายามดิ้นรนสุดแรงเพื่อขัดขืน ร่างกายกล้ามเนื้อของเขาบิดเบี้ยว ขณะที่เขาตะโกน “พวกแกอย่าคิดว่าจะทำอะไรข้าก็ได้! ข้าเป็นนักรบ ข้าจะไม่ยอมแพ้ให้พวกแกเด็ดขาด!” แต่การดิ้นรนของเขาทำให้เถาวัลย์รัดแน่นขึ้น ส่งแรงดึงที่จู๋ของทั้งสามคน ทำให้พวกเขาร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดที่แผ่จากจุดนั้นไปยังทั่วร่างกาย อาร์ครู้สึกถึงความเจ็บปวดจุกซ้ำๆ ที่จู๋ แต่ลึกๆ แล้วมีความเสียวแปลกประหลาดผสมเข้ามา ทำให้เขารู้สึกขัดแย้ง โกรธแต่ร่างกายกลับเริ่มตอบสนองด้วยการแข็งตัวเบาๆ ซึ่งยิ่งทำให้เขาอับอายมากขึ้น
กอร์หัวเราะร่าอย่างสะใจ เดินเข้าไปใกล้อาร์คด้วยก้าวย่างช้าๆ มือใหญ่หยาบกร้านของเขาลูบคลำหน้าอกแบนราบที่เริ่มมีกล้ามเนื้อของอาร์ค ช้าๆ ราวกับกำลังชิมรสชาติเหยื่อ มือของกอร์เลื่อนลงต่ำ ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเลื่อนลงไปจับจู๋เล็กๆ ที่หัวยังไม่เปิดของอาร์ค นิ้วโป้งหยาบกร้านของกอร์ถูไถหนังหุ้มปลายนั้นเบาๆ ทำให้อาร์ครู้สึกเสียวกระสันแผ่ซ่านขึ้นไปยังท้องน้อย “ฮ่าๆ นักรบงั้นเหรอ? แต่ดูจู๋น้อยๆ ของแกสิ มันยังไม่โตพอที่จะเรียกว่าเจี๊ยวด้วยซ้ำ! หนังหุ้มยังไม่เปิด แสดงว่าแกยังเวอร์จิ้นชัดๆ ไม่เคยให้ใครเย็ดรูตูดมาก่อนด้วยใช่ไหม? ถ้าแกกล้าต่อต้านอีก ข้าจะตัดไอ้จู่นี่ทิ้ง แล้วเอาไปโยนให้หมาป่ากินซะเลย! ยังไงแกก็จะไม่มีวันได้ใช้มันอยู่แล้ว” อาร์คพยายามถีบเท้าใส่กอร์ด้วยความโกรธ แต่กอร์หลบได้ง่ายๆ ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งกว่า กอร์จับขาข้างนั้นของอาร์คยกขึ้นสูง เผยให้เห็นรูตูดที่สะอาดสะอ้านและยังแน่นสนิทต่อหน้าชาวธอร์นักทั้งหมู่บ้าน แสงจากกองไฟสะท้อนบนผิวขาวของอาร์ค ทำให้ทุกคนเห็นชัดเจน “ดูสิทุกคน! รูตูดนักรบมนุษย์คนนี้ยังเวอร์จิ้นอยู่เลย! มันคงกลัวมากจนไม่กล้าให้ใครแตะ ฮ่าฮ่า! แต่อีกไม่นานข้าจะเปิดรูนี้ให้เอง ด้วยควยใหญ่ๆ ของข้า!”
ชาวธอร์นักหัวเราะลั่น บางคนตะโกนลามก “เย็ดมันเลยกอร์! ทำให้มันร้องครางเหมือนหมา!” อาร์คหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายสุดขีด หัวใจของเขาเต้นแรงราวกับจะทะลักออกจากอก เขารู้สึกศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำ แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการที่จู๋เริ่มแข็งตัวขึ้นจากแรงลูบคลำของกอร์ เขาพยายามดิ้นรนต่อไปจนเถาวัลย์รัดไข่ของเขาจนบวมแดงและเจ็บแสบ กอร์จึงลงโทษด้วยการใช้ไม้เท้าหนาที่ทำจากไม้แข็งตีที่จู๋ของอาร์คเบาๆ แต่แรงพอที่จะทำให้เกิดความเจ็บปวด “อ๊าก! แก…แกไม่รอดหรอก!” อาร์คร้องโหยหวน แต่กอร์ตีซ้ำๆ ช้าๆ ราวกับกำลังเล่นสนุก แต่ละครั้งที่ไม้กระทบเนื้อหนัง อาร์ครู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่าน แต่ผสมกับความเสียวกระสันที่ทำให้จู๋ของเขาแข็งขึ้นเต็มที่ หนังหุ้มปลายรูดลงเล็กน้อย เผยให้เห็นปลายหัวสีชมพูแวบๆ ชาวธอร์นักเยาะเย้ย “นักรบอะไรกัน แค่โดนตีจู๋นิดเดียวก็ร้องเหมือนเด็กน้อย และยังแข็งขึ้นอีก! แกคงชอบโดนรังแกแบบนี้ใช่ไหม?” อาร์ครู้สึกใจสู้ที่เคยมีเริ่มแตกร้าว ความโกรธค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความสิ้นหวังและความขัดแย้ง เขาเกลียดแต่ร่างกายกลับเสียวจนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้ม
ถัดไปคือเทอร์ นักล่าที่เลือกคาร์ล เขาเดินไปหาคาร์ลที่กำลังยืนนิ่งๆ ราวกับยอมรับชะตากรรม คาร์ลแกล้งทำตัวเชื่องเพื่อรอจังหวะหนี เขาคิดในใจว่า ‘ถ้าข้าทำตัวเชื่อง พวกมันอาจเผลอ ข้าจะใช้เวทมนตร์หนีได้ แม้เวทจะอ่อนแอแต่ข้าต้องอดทน’ แต่ลึกๆ แล้วเขารู้สึกกลัวจนตัวสั่น จู๋ที่เปิดหัวครึ่งหนึ่งของเขาบวมแดงจากเถาวัลย์ ทำให้เขารู้สึกอับอายที่ร่างกายตนเองกำลังถูกเปิดเผย เทอร์ยิ้มกรุ้มกริ่ม ดวงตาเหลืองเข้มจ้องมองคาร์ลราวกับเหยื่อ “เอาล่ะ สัตว์เลี้ยงเวทของข้า คุกเข่าลงแล้วเลียนิ้วเท้าข้าซะ ถ้าแกทำดี ข้าอาจให้รางวัลด้วยการเย็ดรูตูดแกเบาๆ ก่อนคนอื่น!”
คาร์ลกัดฟันแต่แกล้งยอมคุกเข่าลงช้าๆ ข้อเข่าของเขาสัมผัสพื้นหินเย็นยะเยือก ทำให้เขาสั่นสะท้าน เขาก้มลงไปใกล้นิ้วเท้าที่สกปรกเต็มไปด้วยดินโคลนและกลิ่นเหม็นอับของเทอร์ เขาพยายามแอบร่ายเวทมนตร์เล็กน้อย พลังเวทแผ่ซ่านออกมาเบาๆ แต่เวทของเขาอ่อนแอเพราะถูกปิดกั้นทั้งยังไร้อุปกรณ์ เทอร์สังเกตเห็นทันที หัวเราะร่าอย่างสะใจ “ฮ่าๆ แกคิดว่าข้าโง่เหรอ? เวทมนตร์อ่อนๆ แบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก! แกพยายามทรยศข้างั้นเหรอ?” เทอร์ลงโทษด้วยการจับคาร์ลคว่ำหน้าลงกับพื้น ใช้นิ้วกลางยัดเข้ารูก้นของเขาในรวดเดียวแล้วกระชากขึ้นอย่างแรงจนคาร์ลอยู่ในท่าโก่งตูด คาร์ลร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและอับอาย เทอร์กางขาของเขาออกกว้างสุด เผยให้เห็นจู๋ที่เปิดหัวครึ่งหนึ่ง บวมแดงและมีน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มเบาๆ “ดูสิทุกคน! นักเวทคนนี้พยายามใช้เวทหนี แต่ดูจู๋ของมันสิ หัวเปิดครึ่งเดียวเพราะช่วยตัวเองบ่อยเกินไป! สัตว์เลี้ยงเวทอะไรกัน แค่เลียนิ้วเท้าก็ยังคิดทรยศ! แต่ข้าชอบนะ เพราะข้าจะทำให้แกเสียวซ่านจนลืมเวทมนตร์ไปเลย!”
เพื่อลงโทษ เทอร์บังคับให้คาร์ลเลียนิ้วเท้าของชาวธอร์นักอีกสามคน ขณะที่มือของเทอร์ลูบคลำรูตูดของคาร์ลไปด้วย นิ้วหยาบกร้านแหย่เข้าไปเบาๆ วนเวียนรอบขอบรูที่ยังแน่น ทำให้คาร์ลรู้สึกเสียวเหมือนถูกกระตุ้นท้องน้อยจากภายใน “อืมม์ รูแน่นดี แต่ข้าจะทำให้มันกว้างขึ้นเอง ถ้าแกยังคิดหนีอีก ข้าจะให้ทั้งหมู่บ้านผลัดกันเย็ดรูนี้ซะ จนแกกลายเป็นรูหลวมที่ใครก็เย็ดได้!” คาร์ลหน้าแดงจัด รู้สึกศักดิ์ศรีถูกทำลายสิ้นเมื่อถูกบังคับให้เลียเท้าสกปรกต่อหน้าคนอื่น ลิ้นของเขาสัมผัสกลิ่นเหม็นอับและรสเค็มจากเหงื่อ ทำให้เขาคลื่นไส้ แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการที่จู๋แข็งขึ้นเต็มที่จากความอับอายผสมความกลัวและแรงแหย่จากนิ้วของเทอร์ ชาวธอร์นักหัวเราะเยาะ “แค่เลียเท้าก็เงี่ยนแล้ว! แกคงอยากถูกเย็ดมากใช่ไหม?” คาร์ลรู้สึกขัดแย้งในใจ เกลียดชังแต่ความเสียวกระสันทำให้เขาอยากยอมจำนนเพื่อหยุดความทรมาน
สุดท้ายคือลอร์ นักล่าที่เลือกเบล เบลตัวสั่นเทาด้วยความกลัวสุดขีดเมื่อเห็นการลงโทษที่เพื่อนๆได้รับ และชะตาของตัวเองที่กำลังจะมาถึง น้ำตาไหลพรากลงแก้มขณะที่เขาพูดเสียงสั่น “ข…ข้าจะทำตามทุกอย่าง ขอร้องอย่าทำร้ายข้า ข้ายอมเป็นสัตว์เลี้ยงของท่าน” ลอร์ยิ้มอย่างพอใจ ดวงตาของเขาจ้องมองร่างกายบอบบางและผิวขาวเนียนของเบล “ดีมาก สัตว์เลี้ยงผมทองของข้า เอาล่ะ หมอบลงแล้วยกก้นขึ้นสูงๆ ให้ทุกคนเห็นรูตูดขาวๆ ที่ยังเวอร์จิ้นของแกซะ! ข้าอยากเห็นว่าแกจะร้องครางยังไงเวลาข้าแหย่รูนั้น”
เบลยอมหมอบลงทันที ร่างกายสั่นเทา ขณะที่ยกก้นขึ้นสูงแม้จะอับอายแค่ไหนก็ตาม รูตูดขาวสะอาดของเขาถูกเปิดเผยต่อสายตาทุกคน แสงกองไฟสะท้อนทำให้ดูชัดเจนยิ่งขึ้น ลอร์ไม่พอใจแค่นั้น เขาเดินไปด้านหลังและใช้นิ้วกลางแหย่รูตูดของเบลเบาๆ ช้าๆ วนเวียนเพื่อขยายรูที่แน่นสนิท “อืมม์ รูยังเวอร์จิ้นชัดๆ นักบวชอะไรกัน ร้องครางเหมือนกะหรี่ราคาถูก! แกคงกลัวมากจนยอมให้ใครเย็ดก็ได้เพื่อเอาตัวรอดใช่ไหม? บอกข้าสิ ว่าอยากให้ข้าเย็ดรูนี้ไหม?” เบลร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดผสมเสียวที่แผ่ซ่านจากรูตูดไปยังจู๋ “อ๊ะ…อย่า…ข้าจะทำตาม ขอร้อง… ข้า…ข้าอยากให้ท่านเย็ด…” แต่ลอร์หัวเราะและลงโทษเพิ่ม เขาจับร่างของเบลงอเหมือนขนมปังเพรทเซล จนหน้าของเบลสัมผัสกับจู๋ของตัวเอง บังคับให้เบลเลียจู๋ของตัวเองที่หัวยังไม่เปิด ลอร์จับจู๋ของเบลยัดเข้าปากเขาเอง ทำให้เบลน้ำตาไหลพราก ทั้งจากความอึดอัดจากท่าที่ฝืนร่างกาย และความอับอายที่ถูกบังคับให้ทำสิ่งอันลามก “ฮ่าๆ นักบวชอะไรกัน แค่เลียจู๋ตัวเองก็ยังร้องไห้! ศักดิ์ศรีของแกมันต่ำต้อยขนาดนี้เหรอ? จากนี้แกจะเป็นสัตว์เลี้ยงที่ยอมให้เย็ดทุกเมื่อเลยล่ะ! ลองเลียดูสิ รสชาติจู๋เวอร์จิ้นของแกเอง!”
เบลพยายามเลียซ้ำๆ รสเค็มจากน้ำหล่อลื่นของตนเองทำให้เขาคลื่นไส้ แต่ความเสียวกระสันจากนิ้วของลอร์ที่ยังแหย่อยู่ในรูตูด ทำให้จู๋ของเขาแข็งขึ้นเต็มที่ ชาวธอร์นักหัวเราะลั่น “นักบวชเวอร์จิ้นร้องไห้แต่ควยแข็ง! เงี่ยนอยากถูกทั้งหมู่บ้านเย็ดแล้ว!” เบลรู้สึกใจสู้ถูกทำลายสิ้น ความศรัทธาในเทพเจ้าถูกแทนที่ด้วยความต่ำต้อยและความปรารถนาที่ถูกบังคับ
ลานกว้างคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักล่าธอร์นัก เสียงหัวเราะและการเยาะเย้ยดังไปทั่วลาน นักล่าทั้งสามประกาศ “ตอนนี้พวกมันรู้แล้วว่ามนุษย์ไร้ค่าแค่ไหน! พรุ่งนี้เราจะเริ่มฝึกพวกมันให้เป็นสัตว์เลี้ยงเชื่องเชื่ออย่างแท้จริง!” นักผจญภัยทั้งสามถูกพาไปขังในกรงไม้ขนาดเล็ก โดยยังคงถูกมัดจู๋เชื่อมกัน ใจสู้ที่เคยมีถูกทำลายจนสิ้น พวกเขารู้ว่าการผจญภัยใหม่ที่เต็มไปด้วยกามารมณ์ลามกและความอับอายเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น อาร์ค คาร์ล และเบล นอนก่ายกันในกรง น้ำตาไหลพราก ขณะที่ร่างกายยังคงเสียวกระสันจากพิธีกรรม พวกเขารู้ว่านี่ไม่ใช่จุดจบ มันเป็นแค่จุดเริ่มต้น จากนี้ไป ความอับอายและสิ้นหวังจะยิ่งถาโถมเข้ามาจนกว่าพวกเขาจะยอมจำนน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 