|
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย พรรนิกา เมื่อ 2026-1-5 20:20
4 L" [: c- g7 ^$ _
/ Q6 D' z6 i+ r. h& r! |: X
+ ?# W/ f$ F: v, C
7 |. o& [7 D: `8 v นิยายเรื่องนี้ จะค่อยๆไต่ระดับไปเรื่อยๆนะครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่าน ep.1 ขอให้ไปอ่านก่อนนะครับไม่นั้นจะไม่เข้าใจ หรือใครที่อ่านไปแล้วแต่ลืมก็ไปอ่านใหม่ได้นะ เพราะต่อไปบอลจะมาลงให้เรื่อยๆเลยครับ ฝากติดตามงานเขียนนี้ด้วยนะครับ ไม่ถนัดแต่จะพยายามเขียนให้ดีขึ้นเรื่อยๆครับ แนวนี้อาจจะไม่โดนใจแต่รับรองว่าสนุกแน่นอน ฉาก NC อาจจะมาช้าแต่บอกได้เลยว่าแซบ p# F$ u2 W3 ?( {" V$ b) w$ L8 d
: `( U/ F9 P) a4 L" G
/ A9 T9 T9 T& i0 u
/ G! S0 X, ]7 O: v
/ a1 `; o$ B* P$ O% O% J บรรยากาศยามเช้าที่สดใส่ เสียงเด็กนักเรียนคุยกันจอแจ ขณะยืนเข้าแถวหน้าเสาธง น้ำเหนือที่ยืนอยู่ในแถวของนักเรียนชั้น ม.4 ด้วยใบหน้าที่เบื่อหน่ายกับพิธีการแบบเดิมๆ ที่ต้องเจอทุกวัน
- S; v2 l0 i) _3 I- c แต่วันนี้ยิ่งแล้วไปกันใหญ่ เพราะเหตุการณ์เมื่อเช้าหน้าโรงเรียน มันยังวนเวียนอยู่ในหัว เหตุการณ์ที่รถหรูคันหนึ่งเฉี่ยวเขาจนล้ม กระแทกเข้ากับฟุตบาตแบบเต็มๆแรง แต่แทนที่เจ้าของรถหรูจะขอโทษ กลับกลายเป็นมาต่อว่าเขาเสียเองว่า "ทำไมนายเดินไม่ดูรถ" ประโยคนี้ยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ
% |! ^; v* r2 H: y& [ โดยเฉพาะใบหน้าของผู้ชายคนนั้น ที่หน้าตาดีเกิดเหตุ แถมยังปากดีเกินทน บวกกับสายตาหยิ่ง ที่มองเหมือนเขาเป็นฝ่ายผิด ทำเอาน้ำเหนือเองที่เกลียดคนประเภทนี้ ก็เลยรีบลุกและสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัวหน้าไหนทั้งนั้น และแล้วน้ำเหนือก็บอกกับตัวเองว่า % a/ |1 c7 L5 A! H. M$ X* e% I/ d
"ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย" น้ำเหนือพึมพำกับตัวเองระหว่างรอ ครูเวรหน้าเสาธงขึ้นพูด4 j+ J+ \9 d, S7 t: q
และแล้วเสียงไมโครโฟนก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงเข้มของครูฝ่ายปกครอง ที่เปล่งออกมาอย่างชัดเจน
9 N" I* v% V. b% }' q$ X3 I3 e "นักเรียนทุกคนกรุณาเงียบ" ก่อนจะเว้นวรรคแล้วพูดต่อ ) D# q( w) q! g3 J: `$ U( `
"วันนี้ทางโรงเรียนมีเรื่องสำคัญ ที่จะมาแจ้งให้นักเรียนทุกคนทราบครับ" เสียงซุบซิบของนักเรียนเริ่มดังขึ้น: k2 ?* o" O$ h1 u
น้ำเหนือเองไม่ได้ให้ความสนใจนัก เพราะในหัวมันเต็มไปด้วยเรื่องราวและเหตุการณ์ ที่เจอมาเมื่อตอนเช้า จนกระทั้งประโยคถัดมาทำให้เขาชะงักขึ้นมาเล็กน้อย: t1 E5 k6 ?: g8 t7 [+ @6 V
"ตั้งแต่วันนี้เป็นตนไป โรงเรียนของเราจะมีรองผู้อำนวยการคนใหม่ ซึ่งจะเข้ามาดูแลด้านบริหาร แทนผู้อำนวยการชั่วคราว"9 P! g6 t, `6 G# ~, Y
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบสนามหญ้าหน้าเสาธง เด็กนักเรียนเริ่มซุบซิบกันเสียงดังขึ้น รวมทั้งคณะครูหลายคน ก็หันมามองหน้ากันอย่างสนใจว่าท่านรองคนใหม่คนนั้นจะเป็นใคร
9 s9 |# s% c! {+ _5 V ส่วนน้ำเหนือเองก็เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย เพราะคำว่าท่านรองคนใหม่มันทำให้น่าสนใจไม่น้อย แต่ทะว่าน้ำเหนือเองก็หารู้ไหมว่า ชะตากรรมของเขากำลังจะเจอกับอะไรในอีกไม่ช้า6 V6 K5 k4 f$ A
"ขอเรียนเชิญ ท่านรองคณิน วัฒนพิทักษ์" ! c+ u" _/ ^& V8 `1 V
"ลูกชายคนเดียวของ ผู้อำนาวยการ ชณิน วัฒนพิทักษ์ ขึ้มมากล่าวทักทายเด็กนักเรียนครับ"
$ K( }, t6 n; u สิ้นเสียงของครูฝ่ายปกครอง บวกกับวินาทีนั้นเอง หัวใจของน้ำเหนือเหมือนถูกใครบางคนกระชากออกจากอก และแล้วก็ปรากฎชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ก้าวขึ้นโพเดียมหน้าเสาธง อย่างสง่างาม
. U* T# Z7 y. o$ j ชุดสูทสีเทาเข้มพอดีตัว เรือนผมถูกเซตอย่างเรียบร้อย ใบหน้าหล่อคมที่ดูหยิ่งไม่น้อย ยืนอยู่ภายใต้แสงแดดอ่อนๆยามเช้า ที่ยิ่งขับความหล่อขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว ; h7 z6 a2 g; @, R9 w
น้ำเหนือพอได้เห็นก็ถึงกับอ้าปากค้าง สองมือกำหมัดแน่น เพราะเขาเองก็จดจำ เจ้าของใบหน้าหยิ่งคนนี้ได้เป็นอย่างดี
" I7 p+ ]6 ]; }2 p "...เชี่ย..." เสียงอุทานไม่ใช่หมายถึงความหยาบคาย แต่เป็นเพียงความรู้สึก "ช๊อค" เหมือนใลกทั้งใบได้พังทะลายลงไปต่อหน้าต่อตา
& Q& B+ I, i: g, ~" ?/ X; } "คณิน วัฒนพิทักษ์ นี่มันไอ้คนนิสัยเสีย ทีเราพึ่งด่าไปต่อหน้าเมื่อเช้านิ" เสียงในหัวของน้ำเหนือเริ่มดังขึ้น อีกทั้งมีอาการจับสั่นเล็กน้อยกับภาพที่เห็นตรงหน้า "ตายห่าแล้วไอ้เหนือ มึงเจอของจริงเข้าแล้ว แบบนี้จะถูกริบทุนคืนไหมเนี่ย" ; b; g* u7 d% o _' Y4 ~; B
ระหว่างที่น้ำเหนือกำลังเหวอจับอยู่นั้น สายตาของคณินก็กวาดมองลงมาด้านล่างอย่างเป็นธรรมชาติ จนกระทั้งสายตาได้ไปหยุดนิ่งอยู่ที่คนๆหนึ่งโดยไรเหตุผล
7 c* X0 R8 l0 F ทำให้สายตาคมเข้มสบกับดวงตากลมโตของน้ำเหนือพอดี คณินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากกระตุกเหมือนยกยิ้มอย่างเจ้าเลห์ ส่วนน้ำเหนือเองแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด 5 R4 C( X: B- h
น้ำเหนือรีบก้มหน้าหลบสายตาคมเข้มคู่นั้นทันที ใบหูแดงจนลามไปถึงลำคอ มือกำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือด หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงตัวเอง แถมในหัวมีแต่คำว่า , p* F5 I. Z! i+ R
"ไม่จริง... ไม่จริง... ไม่จริง..." ก่อนที่ท่านรองคณินสุดหล่อขวัญใจเด็กนักเรียน เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่สุขุม4 n* X) K& [' P% [& l4 C
"สวัสดีครับ คุณครูและเด็กๆนักเรียนทุกคน"
$ M* r3 h6 t' }- e "ผมคณิน จะเข้ามาทำหน้าที่แทนคุณพ่อผมชั่วคราว และจะร่วมกันพัฒนาโรงเรียนของเราไปกับทุกคน" ( O$ @2 S, y d! C/ T% Q
"ผมหวังว่าจะได้ร่วมงานกันอย่างราบรื่นนะครับ" ก่อนที่เขาจะทิ้งท้ายประโยคว่า "ผมขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ" 2 ?0 E* y& b3 v$ ~: ?
จากนั้นเสียงปรบมือก็ดังขึ้นทั่วทั้งสนาม เด็กนักเรียนสาวแท้สาวเทียมกรี๊ดกร๊าดกันให้วุ่น เพราะท่านรองคนใหม่นั้น หน้าตาดีเกินมาตรฐานเอามากๆ ส่วนน้ำเหนือเองแทบไม่กล้าเงยหน้า ไม่กล้าสบตา และไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง อยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด
, y+ G* @. s+ w2 M: B และแล้วพิธีการหน้าเสาธงก็จบลง นักเรียนเริ่มแยกย้ายไปตามห้องเรียนของตัวเองทีละแถว น้ำเหนือที่กำลังจะเผ่นหนีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทันใดนั้นเสียงไมโครโฟนก็ดังขึ้นอีกครั้ง " s K7 ^: N$ _. M
"นักเรียนที่ชื่อน้ำเหนือ ให้ไปพบท่านรองคณินที่ห้องรับรอง หลังเลิกแถวด้วยครับ" $ L, [: t5 @; I" c/ Q3 Q) U7 b& R
น้ำเหนือหยุดนิ่งลำตัวแข็งเป็นหิน ก่อนจะค่อยๆหันกลับไปอย่างคนทำใจ "ซวยแล้วเรา" คณินยืนมองหน้าเสาธง ยกยิ้มมุมปากอย่างสุภาพ แต่ดวงตานั้นกลับเต็มไปด้วยความเจ้าเลห์ แบบผู้ชนะ
4 r8 g) |1 W8 z5 W; f$ k- h น้ำเหนือหน้าแดงจัด อยากจะมุดดินหนีจริงๆ เขาไม่คิดเลยว่า โลกใบนี้จะกลมเช่นนี้...
9 X# u+ C& x3 S8 F! ]9 Q9 j6 t5 D1 P
9 \; e& O5 \* L4 `5 n6 I. `- r5 L+ ]: X
ณะห้องรองผู้อำนวยการ คณิน วัฒนพิทักษ์' _' s+ M/ d3 H+ E
ชื่อนี้ไม่เพียงเป็นตำแหน่งรองผู้อำนายการ ของโรงเรียนเอกชนชื่อดังย่านใจกลางเมืองหาดใหญ่ แต่ยังเป็นชื่อเดียวกับชายแปลกหน้า ปากจัด นิสัยเสียที่เพิ่งขับรถหรูเฉี่ยวชนน้ำเหนือเมื่อเช้า แถมยังกล่าวหาว่าน้ำเหนือเป็นคนผิด อย่างไม่ไว้หน้าอีกด้วย% D" `; r7 Y: _" o
น้ำเหนือหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามบอกกับตัวเองว่า อย่างน้อยเขาเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เพราะฉะนั้นเขาก็ไม่เห็นจะต้องกลัวคนอย่างท่านรองคนนั้น
' d3 n/ a3 A0 c แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ใจน้ำเหนือเองมันกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อคิดถึงประโยคสุดท้ายหน้าเสาธง ที่ดังผ่านไมโครโฟนขึ้นมา; `4 |( {/ a+ v8 J" K6 i8 x6 x
"นักเรียนที่ชื่อน้ำเหนือ ให้ไปพบท่านรองคณินที่ห้องรับรองด้วยครับ" ประโยคนี้มันฟังเหมือนการเรียกพบนักเรียนปกติ แต่กับน้ำเหนือนั้นมันกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะเหตุการณ์หน้าโรงเรียนเมื่อเช้ามันยังตราตรึงอยู่ไม่น้อย% |4 J9 W; s% W
แต่แล้วเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น น้ำเหนือก็ต้องทำใจดีสู้เสือ คว้ากระเป๋ายึดมั่นก้าวเดินอย่างมั่นคง จากนั้นก็เดินมุงหน้าไปยังห้องท่านรองนิสัยเสียทันที โดยผ่านโถงทางเดินที่ดูเงียบผิดปกติ ทุกย่างก้าวยิ่งไกล้ห้องท่านรองหนุ่มมากเท่าไหร หัวใจของน้ำเหนือก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ
' p8 U) {1 H* w, G1 U% ` ประตูกระจกบานใหญ่ดำทึบ ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า น้ำเหนือเอื่อมมือน้อยๆเคาะประตูกระจกเบาๆ& z; @$ [- k9 S( C( g& D
"เข้ามา" เสียงทุ้มต่ำ ตอบกลับออกมาอย่างเรียบเฉย แต่มันกลับทำให้ลมหายใจของน้ำเหนือถึงกับสะดุดวูบ ราวกับต้องมนต์
" r k5 {& J7 t- | R, i ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก กลิ่นกาแฟจางๆ ก็ลอยเข้ามากระทบเข้ากับปลายจมูก ภายในห้องกว้างสะอาดตา ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม โต๊ะทำงานขนานใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง และด้านหลังโต๊ะทำงานนั้น ก็คือหนุ่มหล่อคนเดิมที่น้ำเหนือไม่มีวันลืม, g. P' O7 G8 {5 H
คณินเงยหน้าขึ้นจากเอกกสารบนโต๊ะทำงานอย่างช้าๆ ดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่คนตัวเล็กตรงหน้า ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะยกยิ้มขึ้นบางๆ เหมือนกับคนที่ได้เจอกับของเล่นที่ถูกใจ
, G1 Q0 K5 W8 o$ Y "ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกจนได้นะ" คณินเหลือบสายตามองพร้อมกับเอ่ยเสียงนิ่ง
$ w+ W& W5 l% u+ N1 w$ O+ B, v "เด็กน้อยเดินไม่ดูรถ แถมยังปาก..." คณินพูดก่อนจะหัวเราะเบาๆ/ F4 O# Y$ T( f# e
คำพูดที่ฟังเหมือนจงใจยั่วยุของคณิน มันเหมือนมีดคมๆที่กรีดลึกเข้ามากลางใจ น้ำเหนือรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวราวกับไฟสุม แต่ก็ต้องพยายามข่มอารมณ์โกรธของตัวเองเอาไว้ ไม่ให้มันหลุดออกมา7 O! X, M% A) e( ^
"ถ้าท่านรองเรียกผมมาเพราะเรื่องนี้ ผมคิดว่ามันไม่ตลกนะครับ" น้ำเหนือตอบเสียงเรียบ แม้ภายในใจอยากจะชกคนตรงหน้าสักหมัดก็ตาม
! c6 T1 O5 y$ D. n4 z8 a) K$ ^ u7 @ W คณินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอนลำตัวพิงพนักเก้าอี้ "นั่งก่อนสิ" คณินพูดพลางชี้นิ้วไปที่เก้าอี้ตรงข้าม5 U, |: h$ i, L/ g1 ?5 S5 a3 f
"หรือกลัวว่าผมจะขับรถเฉี่ยวคุณอีก" คณินยังคงพูดกวนอย่างต่อเนื่อง$ l4 w3 E" v0 s6 q! G% {
น้ำเหนือทำได้แค่กัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเดินไปนั่งตามที่คณินสั่ง น้ำเหนือนั่งหลังตรง แขนวางลงบนตักอย่างระมัดระวัง ทุกอริยาบถสะท้อนถึง ความพยายามที่จะควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เป็นอย่างดี
0 N, R5 {& R n8 x2 S# M: L "ผมไม่กลัวหรอกครับ ผมแค่ไม่คิดว่าคนระดับผู้บริหารแบบท่านรอง จะจำเรื่องเล็กๆ แบบนี้ได้" 0 ?7 M: u8 S- H6 o! b2 F2 k
สิ้นเสียงของน้ำเหนือ เสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของคณินก็ดังขึ้น
( A; P% b$ E- S8 \, J" x4 ~" l "เรื่องเล็กเหรอ นี่คุณคิดว่าเด็กที่กล้าเถียงผมกลางถนนฉ๊อดๆ เป็นเรื่องเล็กงั้นเหรอ" คณินหยุด ก่อนจะพูดต่อว่า
1 T5 V9 b. h, l$ o- F0 r "แต่สำหรับผม มันไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะ"
[0 y! z, Z4 d5 _. u* P น้ำเหนือเงยหน้าขึ้นสบตาคณินแบบซึ่งๆหน้า แม้ในใจจะหวั่นไหว แต่แววตากลับแน่วแน่ในความถูกต้อง
- S) P& R4 z0 K. f "ผมเถียงก็เพราะผมรู้ว่าผมไม่ผิดครับ" คำตอบที่ไม่ได้ตอบไปเพราะจะเถียงกลับ แต่น้ำเหนือแค่ยึดมั่น ทีี่จะสู้เพื่อปกป้องตัวเองอย่างสุภาพ. H, |) ~5 q& ^- w+ Z
แต่คำตอบนั้นกลับทำให้คณินชะงักเงียบไปชั่วขณะ ดวงตาคมฉายแววพิจารณาคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างจิงจังขึ้นกว่าเดิม2 I" F8 ~ R1 w: k% D8 d @
"รู้ไหมการที่เด็กทุนนั่งเถียงผู้บริหารแบบนี้ มันจะเกิดอะไรขึ้น" h5 H) Q7 v5 R. Y
น้ำเหนือกำมือตัวเองแน่น ความโกรธเริ่มสูบฉีดเข้าสู้หัวใจ
5 B K" i7 W2 X "ผมเป็นเด็กทุนก็จริง แถมเป็นเด็กที่โตมาจากสะถานเลี้ยงเด็กกำพร้า" เสียงสั่นเล็กน้อย; @/ B* w3 h& M- A
"แต่ผมก็จะไม่มีวันยอมรับความผิด ที่ผมไม่ได้ทำเด็จขาด"
0 m2 H) `7 Z, F ทันใดนั้นเมื่อน้ำเหนือพูดจบ ความเงียบก็แผ่ซ้านไปทั่วห้อง แววตาของคณินอ่อนลง มองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่อนโยน ก่อนจะถูกทำลายด้วยเสียงหัวเราะของคณินอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่เป็นการหัวเราะเยาะ หากเป็นเสียงหัวเราะพึงพอใจมากกว่า. \0 t u Y/ A- _
"ผมเข้าใจแล้วว่าทำไม่คุณถึงได้เป็นเด็กทุนของพ่อผม ผมไม่แปลกใจจริงๆ" 5 }/ M. ?( L/ j. O5 w
คำพูดประโยคนี้ของคณิน ทำให้น้ำเหนือชะงักไปเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้$ [: Y$ z7 A' x: x2 b$ M0 F' f7 t! ?
"ท่านรองหมายความว่าไง ผมไม่เข้าใจที่ท่านรองจะสื่อ"( ^& ?5 }9 l/ W6 i/ {& g
"ผมแค่อยากรู้ว่า คุณจะกล้าสู้กับระบบความไม่ถูกต้องได้มากแค่ไหน" คณินพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากบางๆ" @) z, b- Y4 t) ~) ?# b
น้ำเหนือเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบท่านรองจอมกวนประสาทออกไปว่า
# m# ?/ d0 P; F. c9 @7 m D, W "ถ้าระบบมันไมยุติธรรม ผมก็ต้องสู้ครับ ต่อให้คู่กรณีของผมจะเป็นใคร จะใหญ่สักแค่ไหนผมก็ไม่กลัว"
& n6 k2 r- `/ d6 @$ a1 n( ? คำตอบของน้ำเหนือทำเอาคณินรู้สึกหน้าชา ออกอาการไปไม่ถูก เหมือนโดนด่ายังไงยังงั้นเลย) I) j, @/ F, h9 m
"ดี... ดีมาก... ว่าแต่คุณไม่ได้หลอกด่าผมนะ" คณินยิ้มอย่างจริงใจ โดยที่เขาเองก็ไม่ค่อยยิ้มแบบนี้ให้กับใครบ่อยนัก แต่ทำไมเขากลับมอบรอยยิ้มนี้ให้กับเด็กตรงหน้าคนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน" K& ^7 {5 b* S8 |) f7 _; O
น้ำเหนือเม้นปาก ทำหน้างงๆ ไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือระแวงดี แต่ในใจลึกๆ เขากลับรู้สึกได้ว่า "ไอ้ท่านรองมันต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ" & L! N3 S/ `4 L# p; U
แต่ในขณะเดียวกัน คณินเองก็เริ่มตระหนักได้ว่า เด็กทุนที่เขาเรียกมาแกล้งเล่น... กำลังทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงผิดจังหวะ อย่างน่าประหลาด
) C* K* m, C# a. I1 Q/ D "ท่านรองครับ... ท่านรอง..." น้ำเหนือเอ่ยเรียกอยู่หลายครั้ง- |+ _/ [* y! z6 [$ r; o7 p
"อะ ว่าไง" คณินทีจ้องมองคนตัวเล็กจนลืมตัว ถึงกับสะดุ้ง6 s/ Y; `5 q7 Q1 q
"ไม่ทราบว่าผมไปได้ยังครับ" 5 W" R, f% q( D# i! c5 V
"เชิญตามสบาย" ท่านรองหนุ่มสุดหล่อขวัญใจเด็กๆ ถึงกับทำตัวไม่ถูก ก่อนที่น้ำเหนือจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับยกมือไหว้ จากนั้นก็เดินออกจากห้องไป5 _; T9 B: ^$ D: V4 S; L* @, ^ a
คณินทรุดตัวลงนั่งอย่างคนหมดแรง ก่อนจะยกมือขึ้นทาบอกสัมผัสกับเสียงเต้นรัวของหัวใจ "นี่เราตกหลุมรักเด็กแสบคนนี้เข้าแล้วเหรอเนี่ย..." คณินพึมพำกับตัวเองก่อนจะเอนตัวนอนพิงไปกับพนักพิงหลังเก้าอี้ อย่างคนกำลังตกหลุมพรางใครบางคนเข้าเต็มๆ 8 ^) ~' y% W3 I7 r/ j: v2 i
+ a7 n& b' q9 _3 f5 t
3 L' p9 t4 e. \# i! e2 t) @$ g
0 N {2 d& f, [+ W6 N& ]. C) ~
* D; S7 I: e/ O, Q( A8 R) y$ g
& |: {2 J) d, r& e$ n
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-1-5 19:41:01
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-1-5 20:31:53
โพสต์ 2026-1-5 21:06:57
โพสต์ 2026-1-6 07:13:37
โพสต์ 2026-1-6 22:45:53