แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย natpong_nat เมื่อ 2025-12-25 21:35 % ~9 E; `$ \: |( f
8 v4 [& \% P6 f) m1 X
: x) O- E$ n0 [, w! i
ส่งท้ายครั้งที่ 1 Part 1 # `7 E) i! L; {9 ]/ v5 R# @# y
ช่วงเทศกาลปีใหม่แบบนี้ หลากหลายชีวิตกำลังนั่งรถยาวนานหลายชั่วโมงเพื่อกลับบ้านไปหาครอบครัวอันเป็นที่รัก ยิ่งใกล้ถึงวันสิ้นปีมากเท่าไหร่ จำนวนรถที่เคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวงมุ่งสู่ต่างจังหวัดตามภูมิภาคอื่น ๆ ก็ยิ่งเยอะขึ้น 9 R( f/ Y% z) S4 Y I0 G
เค้ก นอนอ่านข่าวผ่านโซเชียลมีเดียที่ถูกแชร์อย่างแผ่หลายถึงจำนวนผู้คนที่กำลังเดินทางกลับต่างจังหวัด ถนนทุกสายที่มุ่งออกจากเมืองกรุงฯ เลยแน่นขนัดไปด้วยจำนวนรถมหาศาล และคนเหล่านั้นต่างก็รู้ดีถึงความทรมานที่จะต้องใช้เวลาอยู่บนท้องถนนนานกว่าที่ควร แต่เพื่อที่จะกลับไปหาคนที่ตัวเองรัก เวลาที่เสียไปล้วนดูจะคุ้มค่าเสมอ % Q4 t" O0 d: Z% D5 n0 a8 }
ถ้าเป็นเมื่อสองสามปีก่อน เค้กเองคงเป็นหนึ่งในผู้ประสบภัยกับรถติดในช่วงเทศกาลแบบนี้ เพราะเขาเองไม่ใช่คนเมืองกรุงฯ ตั้งแต่แรก พื้นเพของเขาเป็นคนพะเยา จังหวัดที่ไม่มีสนามบิน ทำให้หลายเทศกาลที่เขาต้องฝารถติดกลับไปหาพ่อแม่ที่บ้านเกิด
0 n6 B/ k3 Z; q0 r3 p
แต่ปีนี้ไม่รู้ว่าโชคดีหรือยังไง พ่อกับแม่ที่คะยั้นคะยอให้เขากลับบ้านเกือบทุกเทศกาล แต่ปีใหม่นี้กลับบอกให้เขาอยู่ฉลองที่กรุงเทพแทน ส่วนเหตผลก็คือ ‘ป้อแม่จะไปปุ้นหาเจ้าข้ามปี๋ ฮู้กลับมาวันสงกรานต์เน้อ’ N2 g0 E/ V2 s: P9 `
ถ้าให้แปลเป็นภาษากลางก็คือ ‘พ่อกับแม่จะไปสวดมนต์ข้ามปี ไว้กลับมาสงกรานต์นะ’ นั่นแหละ เหตผลหลัก ๆ ที่ทำให้เค้กกำลังนอนกลิ้งไถโซเชียลบนเตียง ขณะที่คนอื่น ๆ กำลังออกต่างจังหวัด ที่มีทั้งกลับบ้านเกิดและออกไปเที่ยว $ y& i; }; V. _
แต่อีกเหตผลที่ทำให้เขาไม่ได้ออกไปเที่ยวต่างจังหวัดไหนเหมือนคนอื่น ๆ ก็เพราะว่าพี่สาวสุดที่รักโทรมาบอกว่าจะมาเที่ยวดูพลุที่กรุงเทพ แถมมาเที่ยวรอบนี้ก็ไม่ได้มาคนเดียว จะพา แฟนหนุ่ม ที่คุยกันเกือบปีมาแนะนำให้รู้จักด้วย
& ?1 [+ i D8 K8 P' `9 o3 c: D: o
ได้ยินว่าพี่สาวตัวเองที่ครองโสดมาเกือบทั้งชีวิตแต่ตอนนี้กลับมีแฟนแล้ว เขาที่เป็นน้องชายก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าเพราะความสวยผิวแทนออกแนวสายฝอเลยทำให้ไม่ตรงบิวตี้สแตนดาร์ดชายไทย หรือเพราะความติสรักสนุกก็ไม่รู้ที่ทำให้อีกฝ่ายครองโสดจนมาถึงอายุเลขสามได้ ; X1 R- W; |# |1 Q/ u F
นี่ก็คือเหตผลโดยรวมที่ทำให้เค้กกำลังนอนชิวอยู่ภายในบ้าน ไม่ต้องฝ่ารถติดหรือออกไปสู้รบกับคนเยอะ ๆ อย่างใครเขา ซึ่งแบบนี้ก็ทำให้เขารู้สึกสบายไม่น้อย
) s# {5 \1 l1 g& C8 o: B
แต่ข้อเสียของช่วงเทศกาลที่คนแห่กันกลับบ้านต่างจังหวัดก็คือ ร้านอาหารก็พากันปิดร้านกันไปด้วย ร้านประจำหลายร้านที่เค้กเคยสั่งผ่านเดลิเวอร์รี่บ่อย ๆ ต่างก็ขึ้นว่าปิดทำการ
6 s7 w6 p2 C# v1 c) P8 { ^2 J* Y
พอออกจากแอพโซเชียลมาเข้าแอพเดลิเวอร์รี่ ก็ใช้เวลาอยู่หลายนาทีกว่าที่จะเจอร้านที่ดูจะถูกใจ สุดท้ายก็ต้องลองกดสั่งดูสักครั้ง เมื่อร้านประจำต่างก็พากันปิดไปหมด 7 y1 P: ^" i c- m3 m7 ?
สั่งอาหารผ่านแอพเสร็จ คนที่นอนจนเวลาเกือบจะเลยเข้าเที่ยงวัน ก็ลุกออกจากเตียงมาล้างหน้าแปรงฟันเตรียมทานอาหารที่กำลังจะมาส่ง ทำธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จ แอพพลิเคชั่นก็ขึ้นเตือนว่าไรเดอร์เอาอาหารมาแขวนไว้ที่หน้าบ้านพอดี
8 w1 j$ w3 \4 |" x( w
อย่างน้อยร้านใหม่ที่เค้กกำลังจะได้ลองก็ไม่ต้องรอนานจนน่าโมโห เปิดประตูบ้านออกมาเตรียมจะเดินไปหยิบอาหารที่ถูกแขวนด่นเอาไว้ แต่เหมือนว่าจะมีบางอย่างที่ดึงความสนใจจากเขาไปได้มากกว่าอาหารตรงหน้า ทั้ง ๆ ที่กระเพาะร้องประท้วงด้วยความหิว แต่สองขากลับหยุดเดินและหันไปสนใจอีกสิ่งแทน " d9 Q ]: L5 x/ E* M7 a4 S
“อ่าว น้องเค้กไม่ได้กลับบ้านต่างจังหวัดหรอครับ” นี่ไงละ สิ่งที่สามารถดึงดูดความสนใจได้มากกว่าอาหารที่แขวนอยู่ตรงรั้วหน้าบ้าน “ปีนี้ไม่ได้กลับครับ แล้ว พี่เรย์ ไม่ได้กลับต่างจังหวัดหรอครับ” เค้กกล่าวทักทายเพื่อนบ้านที่รั้วติดกันอย่างเป็นกันเอง เพื่อนบ้านสุดหล่อที่มักจะเป็นอาหารตาชั้นดีให้กับเขาไม่เว้นแม้แต่วันนี้
# h! G' ]1 ]: C+ F+ t
เค้กรู้ดีว่ารสนิยมทางเพศของเขามันปิดไม่มิด และเขาก็ไม่เคยคิดจะปิดมัน
3 W# `4 t4 s9 T8 I7 y' l
ไม่ใช่เพราะเขาแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยชุดสตรี หรือจริตจะก้านที่ดูอ่อนช้อยจนเกินไป แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเขาต่างหากที่ฟ้องคนทั้งโลก โดยเฉพาะผิวพรรณที่ขาวจัดจนเกือบโปร่งแสง นวลเนียนสะดุดตาเหมือนผิวลูกพีชสุกปลั่ง ผสมผสานกับใบหน้าที่หวานซึ้งหยาดเยิ้มตามแบบฉบับหนุ่มเหนือแท้ ๆ ที่เขาได้รับมรดกตกทอดมาจากผู้เป็นแม่
4 N }/ e' R$ }5 n
แม้ส่วนสูง 170 เซนติเมตร กับสรีระที่เพรียวบางแต่มีกล้ามเนื้อพอเหมาะน้ำหนักราว 60 กิโลกรัมต้น ๆ จะทำให้เขาดูไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็กบอบบางจนเกินไปนัก แต่ทว่า ทรวดทรงที่ดูสมส่วนไปเสียทุกตารางนิ้ว กลับยิ่งส่งเสริมให้เขามีเสน่ห์เย้ายวนอย่างประหลาด
- }& \* z7 }% S/ y$ O% P; @0 K" t9 r
สายตาหลายคู่ที่มองมามักจะแฝงไปด้วยความกระหายและมีคำถามว่า
+ E: y: F P. J: }' d+ c
ผู้ชายคนนี้จะรู้สึกอย่างไรเมื่ออยู่ใต้ร่าง?
& T. N' d8 I; |+ i% P ?' a
ซึ่งเค้กเองก็รับรู้ถึงกระแสความปรารถนาเหล่านั้นได้ดี เขาไม่ได้รังเกียจ หรือขัดเขินกับสายตาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับวางตัวได้อย่างนิ่งเฉย ท้าทาย และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่ชวนให้ใครต่อใครอยากค้นหาว่าภายใต้ใบหน้าหวาน ๆ นั้น จะมีความเร่าร้อนซ่อนอยู่มากขนาดไหน * u4 |: {# r/ a
ซึ่งเค้กไม่แน่ใจว่าพี่ชายข้างบ้านคนนี้จงใจหรือเป็นคนหัวสมัยใหม่จนไม่คิดอะไรกันแน่ เพราะทุกการกระทำของพี่เรย์มักจะทำลายกำแพงความอดทนของเขาลงอย่างราบคาบ และครั้งนี้ก็ดูเหมือนจะหนักกว่าครั้งไหน ๆ
. V! o6 g" ^0 \5 U6 _' R
ลานหน้าบ้านแดดรำไรกลายเป็นเวทีที่แผดเผาใจคนมอง พี่เรย์ในชุดกางเกงบ็อกเซอร์ตัวสั้นจู๋ที่แทบจะโอบอุ้มความกำยำของช่วงล่างไว้ไม่มิด อีกฝ่ายกำลังขยับกายล้างรถด้วยท่วงท่าที่ดูดิบเถื่อนแต่ยั่วยวนอย่างร้ายกาจ ร่างกายสูงใหญ่กำยำที่ประเมินด้วยสายตาว่าต้องเกิน 180 เซนติเมตรนั้น เต็มไปด้วยมัดกล้ามลีนแน่นจากการตรากตรำออกกำลังกาย ผิวสีแทนจัดคร้ามแดดสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวาววับเมื่อต้องหยดน้ำ " M% Y, X' ^ A& R8 Z$ W
สายตาของเค้กพร่าเบลอและลำคอแห้งผากลงฉับพลัน เมื่อเห็นฟองสบู่นุ่มละเอียดค่อย ๆ ไหลรินจากแผ่นอกกว้าง ผ่านลอนกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยงาม ก่อนจะจมหายลงไปในขอบกางเกงที่หมิ่นเหม่ 5 ?0 k. n8 V9 N# r
ทุกจังหวะที่พี่เรย์โน้มตัวลูบไล้ฟองน้ำไปตามส่วนโค้งเว้าของตัวรถ กล้ามเนื้อแผ่นหลังและท่อนแขนแกร่งจะขึ้นรูปเป็นสันชัดเจน หยดน้ำที่เกาะแพรวพราวตามร่างกายทำให้คนข้างบ้านดูเซ็กซี่อย่างเหลือร้าย เค้กเผลอไล่สายตาไปตามกลุ่มเส้นขนอ่อน ๆ บนหน้าอกที่เรียงตัวสวยสม่ำเสมอ ลากยาวเป็นทางผ่านสะดือไปสู่เบื้องล่าง มันเป็นภาพที่อันตรายต่อหัวใจจนเขาแทบจะลืมหายใจ
) X" w# C, W0 D/ q' x, e* @$ ~
ถึงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เรย์อ่อยโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง แรงดึงดูดจากความดิบเถื่อนที่ผสมผสานกับความเร่าร้อนในรัศมีกายของรุ่นพี่คนนี้ ก็ทำเอาเค้กใจสั่นระรัวจนแทบจะยืนไม่อยู่
: M8 `: P1 a7 a0 }8 a5 C
“เค้ก... โอเคไหมครับ? เป็นอะไรหรือเปล่า หืม?”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นในระยะประชิดทำเอาเค้กสะดุ้งสุดตัว เขาไม่รู้ว่าตัวเองตกอยู่ในภวังค์ไปนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีพี่เรย์ก็เดินถือสายยางที่ปล่อยน้ำไหลรินออกมาเบา ๆ เข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว ระยะห่างที่ลดลงทำให้เค้กได้กลิ่นจาง ๆ ของน้ำยาล้างรถผสมกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นอายความเป็นชายที่แผ่ออกมาจากร่างกายสูงใหญ่นั้น“อ๋อ พี่เรย์ว่าไงนะครั….อ๊ะ!” เค้กอุทานเสียงหลงเมื่อหยดน้ำจากสายยางกระเซ็นมาโดนปลายเท้า บทสนทนาก่อนหน้าเลือนหายไปจากสมองโดยสิ้นเชิง “พี่ถามว่า ไม่รีบเอาข้าวไปกินเหรอครับ เดี๋ยวจะเย็นหมดซะก่อน...” พี่เรย์เว้นจังหวะ สายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองใบหน้าหวานที่กำลังซับสีเลือดอย่างช้า ๆ “หรือว่ามีอะไรน่ากินกว่าข้าวหรอครับ?” พี่เรย์พูดออกมาอย่างอบอุ่นแต่ก็เหมือนกับกำลังจะจับผิด ยิ่งใบหน้าคมคายที่มีลักยิ้มข้างแก้มยิ้มออกมาเจ้าเล่ห์ยิ่งทำให้พี่เรย์ดูเหมือนหมาป่าเจ้าเล่ห์สุด ๆ “อ๋อ ปะ...เปล่าครับ ไว้เจอกันนะครับพี่เรย์” เค้กหน้าร้อนฉ่า รีบถอยกรูดไปหยิบถุงข้าวที่แขวนไว้ หวังจะหนีไปจากบรรยากาศที่แสนอันตรายนี้ แม้ปกติเขาจะเป็นผู้ล่าอยู่บ้าง แต่การที่ถูกพี่เรย์บุกมาแบบนี้มันดูจะไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัวเท่าไหร่ “ทานให้อร่อยนะครับเค้ก... ไม่รู้ว่าในนั้นเขามีไส้กรอกอุ่น ๆ ให้ทานหรือเปล่า?” ระเบิดลูกใหญ่ถูกทิ้งไว้พร้อมคำพูดกำกวม
! C, ]4 y. C- N1 |& V
แต่พี่เรย์ไม่ได้หยุดแค่นั้น ในจังหวะที่เค้กหันกลับมามอง รุ่นพี่ข้างบ้านกลับยกสายยางขึ้นสูง ปล่อยสายน้ำเย็นฉ่ำราดรดลงบนแผ่นอกแกร่งของตัวเองจนเปียกโชก น้ำไหลผ่านมัดกล้ามลีนสวยลงไปรวมกันที่เบื้องล่าง 3 Q) N+ B; _/ u* W0 b
และสิ่งที่ทำให้เค้กแทบจะลืมวิธีหายใจ คือตอนที่มือหนาข้างที่ว่างค่อย ๆ สอดล่วงเข้าไปใต้ขอบกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางที่เปียกแนบเนื้อจนโปร่งแสง พี่เรย์ขยับมือจัดระเบียบเบื้องล่างอย่างเชื่องช้า เน้นย้ำให้เห็นลำตัวและสัดส่วนความเป็นชายที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าที่บัดนี้มันปิดอะไรไม่มิดอีกต่อไป
6 i: ~5 @. p# D- f3 F
กลุ่มเส้นขนดกดำที่โผล่พ้นขอบกางเกงที่ถูกรั้งลงต่ำ ผสมกับเงาตะคุ่มของความยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนจะจงใจอวดศักดาใส่สายตาของคนมอง ทำเอาเค้กตาพร่ามัว ลำคอที่แห้งผากอยู่แล้วกลับยิ่งตีบตันด้วยความตื่นเต้น พี่เรย์จงใจขยับกายให้หยดน้ำไหลผ่านจุดยุทธศาสตร์นั้นอย่างช้า ๆ พร้อมส่งสายตาท้าทายมาให้ เหมือนเป็นการประกาศชัดเจนว่าพี่มีของดีที่มากกว่าแค่ไส้กรอกในถุงข้าวของเค้กแน่ ๆ + M9 d8 [, ~5 L" e
“เรย์! ล้างรถเสร็จหรือยัง? ลูกร้องเรียกจะให้เข้าไปเล่นเกมด้วยแล้วนะ!” เสียงตะโกนจากหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของบ้านตัวจริงดั่งเสียงสวรรค์ที่มาขัดจังหวะ แต่สำหรับเค้ก มันคือสัญญาณเริ่มเกมที่สนุกกว่าเดิม F: t4 r) @- ?8 q
ตอนแรกเขาเกือบจะถอยทัพเพราะความประหม่า แต่พอได้ยินเสียงของเจ้าที่ สติที่เคยกระเจิดกระเจิงก็กลับมา เค้กแอบกระตุกยิ้มที่มุมปาก สายตาที่เคยสั่นไหวเปลี่ยนเป็นความนิ่งลึกและแพรวพราวตามแบบฉบับตัวแม่ที่ฟาดเรียบมาแล้วเกือบทั้งมหาวิทยาลัย เรื่องแค่นี้ คิดว่าเขาจะกลัวจนหัวหดงั้นเหรอ? ไม่มีทาง " C! \% m' Q7 N9 ?+ ^
“ค้าบ ๆ เดี๋ยวเรย์เข้าไปนะ!” พี่เรย์ตะโกนตอบกลับ เสียงที่เคยทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดกลับดูอ่อนลงทันตาเมื่อต้องขานรับภรรยา
$ _) d9 |" g0 [( s9 }( {% M
พี่เรย์หันมาทางเค้ก เตรียมจะผละตัวออกไปพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ แต่ทว่า เค้กกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมฝ่ายเดียว ; d: _- j/ A* j, U0 O/ k! _
ร่างเพรียวบางก้าวเข้าไปหาในระยะที่เกือบจะประชิดตัว แทนที่จะถอยหนี เค้กกลับจ้องมองความยิ่งใหญ่ ที่จงใจอวดศักดาภายใต้กางเกงเปียกโชกนั้นด้วยสายตาสำรวจอย่างจงใจและเชื่องช้า ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมาสบตาพี่ชายข้างบ้านที่กำลังยืนอึ้ง : E8 s( }* }4 t
“พี่เรย์ครับ...” เค้กกระซิบด้วยเสียงแหบพร่าเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน ท่ามกลางเสียงน้ำที่ยังไหลเอื่อย ๆ “ก่อนจะเข้าไปหาลูกหาเมีย อย่าลืมจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนนะครับ” ไม่พูดเปล่า เค้กจงใจใช้นิ้วเรียวสวยกรีดกรายผ่านอากาศใกล้ ๆ กับช่วงเอวของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาแต่จงใจ ทิ้งสายตาเย้ายวนที่เต็มไปด้วยคำท้าทายไว้ที่ใบหน้าคมคายของพี่เรย์ “เดี๋ยวลูกจะสงสัยเอาได้นะ ว่าคุณพ่อไปล้างรถท่าไหน ทำไมไส้กรอกมันถึงได้ดู... คึกคักขนาดนี้” เค้กหัวเราะหึในลำคอทิ้งท้าย ก่อนจะหมุนตัวเดินนวยนาดหันหลังให้แบบไม่ใยดี ทิ้งให้หมาป่าเจ้าเล่ห์ที่กำลังติดบ่วงความร้อนรุ่มยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางสนามหญ้า พร้อมกับระเบิดเวลาในกางเกงที่เค้กเพิ่งจะกระตุ้นมันไปเมื่อครู่
) ?. U C8 \: u1 R
เค้กเดินกลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกเหมือนผู้ชนะ รอยยิ้มพรายยังคงติดอยู่ที่มุมปากขณะที่เขาจัดแจงแกะข้าวกล่องที่เพิ่งซื้อมา ข้าวคำแรกที่ตักเข้าปากรสชาติดีอย่างเหลือเชื่อ ทั้งที่เป็นร้านใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลอง หรืออาจเป็นเพราะอาฟเตอร์เทสต์จากภาพซิกแพ็กแน่น ๆ กับหยดน้ำที่เกาะแพรวพราวบนผิวแทนของคนข้างบ้านที่ยังติดตาอยู่กันแน่ที่ช่วยชูรสอาหารมื้อนี้
. @5 C& J; G2 @% h3 f! V b
แต่ความสำราญใจกลับอยู่ได้เพียงไม่นาน รสชาติกลมกล่อมในคอเริ่มเปลี่ยนเป็นขมปร่า เมื่อภาพของก้างขวางคอชิ้นใหญ่ปรากฏขึ้นในหัว ความขุ่นมัวค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาจนความอยากอาหารมลายหายไปสิ้น * i4 o% e- q6 B6 z8 J1 z
สาเหตุก็จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากพี่เรย์ ผู้ชายที่เป็น A-List ในลิสต์ที่เขาต้องพิชิตให้ได้
. { R/ M3 y/ _9 d" s5 g9 o
สำหรับเค้ก พี่เรย์คือความสมบูรณ์แบบที่จับต้องได้ยาก ผิวสีแทนเข้มแบบชายไทยแท้ที่ดูสะอาดสะอ้าน มัดกล้ามที่ขึ้นเป็นสันชัดเจนจากการใส่ใจตัวเอง และลักยิ้มเจ้าเสน่ห์นั่น มันคือกับดักร้ายกาจที่ทำให้คนมองแทบจะละลาย พี่เรย์ดูสมาร์ทและเซ็กซี่ในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะอยู่ในชุดสูทสากลหรือแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวล้างรถ เค้กหมายมั่นปั้นมือตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้าว่าคนนี้แหละ คือเมนูจานโปรดที่เขาต้องลิ้มรสให้ได้ : j2 z. y2 R7 j B5 Q
“มีเมียแล้วไง... ฉันอยากได้พี่เรย์ ไม่ได้อยากได้เมียพี่เขาสักหน่อย” เค้กพึมพำกับตัวเองด้วยความยโสตามแบบฉบับตัวแม่ที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน เขาไม่เคยสนใจพันธะของใคร ตราบใดที่แรงดึงดูดระหว่างเขากับพี่เรย์มันร้อนแรงขนาดนี้ แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดจนวางช้อนไม่ลง คือความกลัวเมียของหมาป่าเจ้าเล่ห์ตัวนั้น 3 w6 ?3 o4 I7 ]7 ^. D& P4 e1 s. v
ทุกครั้งที่จังหวะชีวิตเหวี่ยงให้เขาได้เข้าใกล้เป้าหมาย ทุกครั้งที่ประกายไฟความปรารถนามันเริ่มปะทุ เจ้าที่ก็มักจะออกมาขวางทางเสมอ เหมือนสปอร์ตไลท์ที่ส่องขัดจังหวะความมืดมิดที่แสนหวาน มันน่ารำคาญใจจนเค้กแทบอยากจะกระชากหน้ากากความเกรงใจนั่นทิ้ง แล้วดึงพี่เรย์มาขยี้ให้จมเขี้ยวเสียเดี๋ยวนี้
6 s$ L2 o1 \) d0 Z+ b( A7 y
นอกจากความร้ายกาจที่เขาเพิ่งเจอมาเมื่อกี้ เค้กยังแอบสงสัยในใจมาตลอด พี่เรย์เป็นผู้ชายแท้ ๆ หรือเป็นเสือไบตัวพ่อกันแน่ ? เพราะความแพรวพราวที่พี่เขาแผ่ออกมามันดูเหมือนคนที่มีสัญชาตญาณนักล่าที่อยากจะตกทุกคนให้มาสยบแทบเท้า และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เขาขยันสร้างภาพจำอันตราย ๆ ให้เค้กต้องใจสั่น
+ [/ v7 W; W- t9 c- v
ความทรงจำมากมายไหลวนเข้ามาในหัวเค้กเหมือนภาพยนตร์อีโรติกชั้นดี ( m! ^( `) z: J( A9 [
ภาพของพี่เรย์ที่สระว่ายน้ำส่วนกลางวันนั้นยังติดตา พี่เขาอยู่ในชุดกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋วสีเข้มที่รัดตึงเน้นสัดส่วนความเป็นชายจนแทบจะทะลักออกมา แม้ปากจะตะโกนเล่นกับลูกชายอย่างสนุกสนาน แต่ท่วงท่าการขยับตัวขึ้นจากขอบสระที่หยดน้ำไหลอาบไปตามแผ่นอกกว้างและลอนท้องแน่น ๆ นั้น มันคือการโชว์ศักยภาพความดิบเถื่อนที่ทำเอาคนทั้งสระต้องลอบกลืนน้ำลาย
+ C2 `" C h4 C! w2 g
ไหนจะตอนที่พี่เขาถอดเสื้อวิ่งจ็อกกิ้งรอบหมู่บ้านในยามเย็น ผิวสีแทนคร้ามแดดนั่นชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนวาววับ จังหวะการก้าวยาว ๆ ส่งผลให้มัดกล้ามขาและสะโพกขยับเขยื้อนอย่างเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่พี่เขาแกล้งวิ่งผ่านหน้าบ้านเค้กแล้วส่งยิ้มลักยิ้มพิมพ์ใจมาให้ มันคือการอ่อยแบบโจ่งแจ้งที่คนโง่เท่านั้นถึงจะดูไม่ออก
+ y* F, A. }: j
หรือแม้แต่เช้าวันหยุดที่พี่เขานุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาตากผ้าที่ระเบียงข้างบ้าน ผืนผ้าหมิ่นเหม่ที่พันไว้รอบเอวสอบดูเหมือนพร้อมจะหลุดร่วงได้ทุกเมื่อหากเขาก้มตัวลงเพียงนิด เค้กเคยแอบมองเห็นหยดน้ำที่เกาะตามไรขนอ่อน ๆ บนหน้าท้องลากยาวหายลงไปในปมผ้าขนหนูนั่น มันเป็นภาพที่ปลุกปั่นอารมณ์ดิบในตัวเค้กให้ลุกโชน
6 r0 W) E" T- v5 Y# A$ O. s" Q! {
แม้แต่ในวันที่ดูเรียบร้อยที่สุดอย่างตอนใส่ชุดทำงาน พี่เรย์ก็ยังไม่วายแผ่เสน่ห์ร้าย กางเกงสแล็คทรงฟิตเปรี๊ยะที่เน้นช่วงล่างให้ดูโอ่อ่าสมความเป็นชาย ยามที่พี่เขายืนคุยกับเพื่อนบ้านหน้าบ้านด้วยท่าทางสบาย ๆ แต่มือกลับล้วงกระเป๋ากางเกงจนผ้าตึงรั้งเห็นรูปทรงที่ซ่อนอยู่ข้างในชัดเจนทุกอย่างมันดูจงใจไปหมด 5 \/ F; Z, |4 E% t
พี่เรย์รู้ว่าตัวเองว่ามีดีตรงไหน และเขาก็ฉลาดพอที่จะใช้มันทำลายสมาธิของเค้กและคนอื่น ๆ เสมอ
1 M& q z8 g9 Z7 R$ u5 u
และมันก็ตั้งสองปีแล้วที่เค้กต้องรับบทเป็นผู้ชมอยู่ขอบสนาม มองดูเมนูชั้นเลิศที่อ่อยให้หิวแต่ไม่เคยให้กินจริง ๆ แถมทุกครั้งที่เครื่องกำลังติดเจ้าที่ก็มักจะโผล่มาสกัดดาวรุ่งจนอารมณ์ค้างเติ่ง เค้กตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าเขาไม่จำเป็นต้องฝากท้องไว้กับของอร่อยที่จับต้องไม่ได้อีกต่อไป 1 n! G/ Q6 k* z* Q$ Y- U
คืนนี้เขาต้องการบรรยากาศใหม่ ๆ เสียงดนตรีที่เร้าอารมณ์ และสายตาชื่นชมจากเหยื่อคนใหม่ที่พร้อมจะปรนเปรอเขาได้ทันทีโดยไม่ต้องรอจังหวะจากใคร อีกอย่างพรุ่งนี้พี่สาวของเขาก็จะมาพักด้วยยาวหลายวัน ความสนุกแบบสุดเหวี่ยงคงต้องถูกพับเก็บเข้ากรุไปพักใหญ่ 9 L u3 {; _0 \) u3 P
เพราะฉะนั้น คืนนี้คือโอกาสทองที่เขาจะออกไปสลายความขุ่นมัวที่พี่เรย์ทิ้งระเบิดไว้
- m9 B0 z% X3 b _- a" K# d5 P
ร่างเพรียวบางก้าวไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่เน้นสัดส่วนและขับผิวขาวจัดให้เด่นเด้งท่ามกลางแสงไฟสลัว คืนนี้เขาจะไม่ใช่น้องเค้กข้างบ้านที่แสนซื่อ แต่จะเป็นเค้กตัวแม่ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสายตาในคลับ 3 L! c8 `2 m" y( p( a4 ~
เมื่อจัดการจองคลับหรูใจกลางเมืองเสร็จสรรพ นอนเล่นโทรศัพท์เช็คข่าวสารไปเรื่อย พอถึงเวลาเขาจัดการแต่งองค์ทรงเครื่องจนหยดสุดท้าย กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนจาง ๆ ฟุ้งกระจายตามการเคลื่อนไหว
- j! a6 T2 s4 H/ X$ v0 K3 {
คืนนี้เขาจะออกไปล่า และหวังว่ารสชาติของคนใหม่ จะช่วยชะล้างความโหยหาที่เขามีต่อคนข้างบ้านได้บ้าง ไม่มากก็น้อย
' m7 n' I7 Z9 w5 @4 n( @
ท่ามกลางบรรยากาศช่วงเทศกาล การจราจรที่เคยแน่นขนัดจนน่าหงุดหงิดกลับเบาบางลงอย่างประหลาด เค้กที่เป็นผู้โดยสายนั่งรถกินลมชมวิวมาจนถึงจุดหมายด้วยอารมณ์ที่ผ่อนคลายขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
% ~! \) |1 X& f* z: n6 k' X
เมื่อผลักบานประตูเข้าไปในบาร์หรูเฉพาะกลุ่ม ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับผิวพรรณที่ถูกปรุงแต่งมาอย่างดี จำนวนคนในร้านที่บางตาลงทำให้พื้นที่นี้ดูโอ่อ่าและเป็นส่วนตัวมากขึ้น แสงไฟสีส้มสลัวฉาบเคลือบทุกอย่างให้ดูนุ่มนวลและน่าค้นหา ; m9 y) ~* l6 D# ?. t9 a
เค้กเริ่มขยับกาย เขาไม่ได้รีบก้าวเดิน แต่กลับเลือกที่จะอย่างช้า ๆ ไปตามทางที่คุ้นชิน ท่วงท่าการเดินที่เน้นสะโพกมนภายใต้กางเกงฟิตเปรี๊ยะนั้นดูเย้ายวนใจอย่างจงใจ สายตาคมสวยกวาดมองแขกคนอื่น ๆ ด้วยประกายไฟที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ทุกจังหวะที่เขาเดินผ่าน กลิ่นน้ำหอมแนว Sensual Musk จะทิ้งตัวเป็นสายยาว มอมเมาให้ใครต่อใครต้องเหลียวหลังกลับมามองด้วยความหลงใหล 4 I4 g3 q C: ^ r3 b
เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้บาร์ทรงสูง จัดระเบียบสรีระให้ดูเพรียวบางทว่าสมส่วน แสงไฟสลัวที่ตกลงมาบนไหล่เนียนทำให้เค้กดูเหมือนงานศิลปะที่วางโชว์อยู่ในเงามืด เขาดูนิ่ง เงียบ ทว่าแผ่รังสีของความร้อนแรงออกมาจนสัมผัสได้ พร้อมแล้วที่จะรอให้ใครสักคนที่ใจถึงพอก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเขา 5 U9 U' w( `7 u( m0 ^! ~( z
“ขอ The Forbidden Blush แก้วหนึ่งครับ” เครื่องดื่มสีชมพูระเรื่อคล้ายแก้มของคนที่กำลังเขินอายถูกเสิร์ฟลงตรงหน้า รสชาติของมันหวานละมุนด้วยกลิ่นกุหลาบและลิ้นจี่ แต่แฝงไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่กรุ่นอยู่ในคออย่างเบาบาง
5 B! J3 K/ F/ t; F
เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มให้เมาหัวราน้ำ แต่มาเพื่อละเมียดละไมกับบรรยากาศและรอคอยเวลาที่เหมาะสม ' ^$ g: o+ a1 J4 e- e8 @# j" C
นิ้วเรียวสวยลูบไล้ไปตามขอบแก้วทรงสูงที่เย็นจัดอย่างใจเย็น สายตาหวานหยาดเยิ้มกวาดมองไปรอบ ๆ ร้านผ่านเงาสะท้อนของกระจกบาร์ ยิ่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ความเงียบสงัดเมนูจานเด็ดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดก็เริ่มทยอยเสิร์ฟตัวออกมาให้เลือกสรรทีละราย
+ f: K7 o2 ?" @7 T+ ?7 g9 _% j: T
บาร์แห่งนี้ไม่ต่างอะไรกับภัตตาคารหรูยามวิกาล ที่มีให้เลือกตั้งแต่นักธุรกิจหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบกริบดูละมุนลิ้นเหมือนสเต็กเนื้อชั้นดี ไปจนถึงหนุ่มดิบเถื่อนที่แผ่รังสีความเร่าร้อนออกมาจนเค้กสัมผัสได้ถึงรสชาติที่จัดจ้านและดุดันของเครื่องเทศ . T6 ^1 R9 Q$ f- v3 T
เค้กยกแก้วขึ้นจิบช้า ๆ ปล่อยให้ความหวานซ่านไปทั่วลิ้น ในขณะที่สายตายังคงทำหน้าที่คัดกรองวัตถุดิบอย่างพิถีพิถัน คืนนี้เขาไม่ได้ต้องการแค่ของว่างมาเคี้ยวเล่นฆ่าเวลา แต่เขาต้องการอาหารจานหลักที่รสชาติเด็ดขาดพอจะลบภาพความทรงจำเกี่ยวกับไส้กรอกของพี่ชายข้างบ้านออกไปให้หมดสิ้น
0 Y5 p2 {0 W9 U: ^
และในจังหวะที่เขากำลังละเมียดละไมอยู่นั้น กลิ่นอายความเข้มข้นของเมนูที่ดูอันตรายที่สุดในร้านก็ลอยมาแตะจมูกเข้าอย่างจัง
, `/ X1 {$ U8 H$ a( v! H3 C& p ~
กลิ่นน้ำหอมเย็น ๆ ที่แฝงไปด้วยความสุขุมและดุดันลอยมาปะทะจมูกก่อนที่เจ้าตัวจะปรากฏกายเสียอีก มันเป็นกลิ่น Woody ปนกลิ่นอายของท้องฟ้าและสายลม ที่ดูสะอาดสะอ้านแต่ก็น่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นที่บ่งบอกถึงความเนี้ยบและวินัย แต่กลับเร้าอารมณ์ดิบในใจของเค้กให้พุ่งพล่านได้อย่างประหลาด ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนจะทรุดตัวลงนั่งลงบนเก้าอี้บาร์ข้าง ๆ อย่างมั่นคง ! T8 x8 O0 a- o. t( q; N
เค้กเผลอกลั้นหายใจเมื่อได้เห็นเมนูจานเด็ดนี้ในระยะประชิด เขาเป็นชายหนุ่มที่ดูดีจนน่าใจหาย ตัดผมรองทรงสั้นเกรียนรับกับใบหน้าคมคายที่ดูหล่อเหลาและสะอาดสะอ้านแบบผู้ดี ผิวขาวจัดแต่ดูสุขภาพดีอย่างคนที่ดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี และที่โดดเด่นที่สุดคือสรีระสูงใหญ่ที่แผ่รังสีความแข็งแกร่งออกมา . Q. R/ T5 |1 w
คนข้าง ๆ ไม่ได้มาในชุดสูทเต็มยศ แต่การแต่งตัวกลับดูเนี้ยบจนทุกสายตาในร้านต้องเหลียวมอง ชายหนุ่มสวมเสื้อโปโลผ้าเนื้อดีสีน้ำเงินเข้มที่รัดรูปพอดีตัวจนเห็นแผงอกหนาและกล้ามแขนเป็นมัดแน่น กางเกงชิโนสีครีมทรงกระบอกเล็กที่ช่วยส่งเสริมช่วงขายาวให้ดูสมาร์ท นาฬิกาข้อมือสายเหล็กเรือนหรูสะท้อนแสงไฟวิบวับยามที่เขาขยับมือ
0 b* h/ ~/ u$ C6 _! a
เค้กแสร้งจิบเครื่องดื่มในมือช้า ๆ แต่สายตากลับลอบสำรวจกล้ามเนื้อไหล่ที่กว้างจนน่าซบของคนข้าง ๆ อย่างไม่วางตา แม้แต่ตัวแม่ที่ผ่านสนามมาโชกโชนอย่างเขายังรู้สึกได้ว่า ผู้ชายคนนี้คือของจริง ที่รสชาติเข้มข้นจนอาจจะทำเอาเขาสำลักความเสียวซ่านได้ง่าย ๆ เลยทีเดียว - x+ m9 f$ n6 L: m* t, G
“มาคนเดียวหรอครับ” “ไปนั่งด้วยกันมั้ยครับ” “พีชนะครับ ขอนั่งด้วยคนได้มั้ยครับ” ประโยคเชิญชวนและชื่อเสียงเรียงนามมากมายถูกพ่นออกมาจากปากนักล่าคนอื่นที่พยายามจะรุมล้อมอาหารจานเด็ดข้างกายเขา ทันทีที่ชายหนุ่มลึกลับคนนี้ทรุดตัวลง ออร่าความหล่อเหลาแบบชายชาติทหารก็สว่างวาบจนมุมมืดของบาร์ดูสว่างไสวขึ้นมาทันตา เค้กลอบพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิดอยู่ลึก ๆ เมื่อเห็นบรรดาคู่แข่งพยายามเสนอตัวจนแทบจะเหยียบเท้ากันตาย , `3 |* R( t1 g3 ^
แต่ทว่า หัวใจที่เคยขุ่นมัวกลับเริ่มเต้นระรัวอย่างมีความหวัง เมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำนิ่งสนิทเอ่ยปฏิเสธออกไปสั้น ๆ อย่างสุภาพแต่ไว้ตัว
0 d0 [2 c. b- w3 Q( v5 z
“ไม่เป็นไรครับ ผมชอบนั่งตรงนี้มากกว่า” พระเจ้า แค่น้ำเสียงสั้น ๆ ที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักได้รูปนั่น กลับมีพลังทำลายล้างสติของเค้กได้อย่างร้ายกาจ มันเป็นเสียงที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยอำนาจดุจพญานกที่ครองน่านฟ้า ความสุภาพที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดิบ ๆ นั้นทำเอาเค้กเคลิ้มจนแทบจะลืมจิบเครื่องดื่มในมือ
9 n9 X( f! ]* L+ T1 \* W
ในขณะที่เค้กกำลังสนุกกับการใช้ปลายนิ้ววนรอบขอบแก้วเพื่อดึงจังหวะอย่างใจเย็น จู่ ๆ เครื่องดื่มแก้วใหม่ที่มีสีสันยั่วยวนตาและประดับด้วยชิ้นผลไม้ดูหรูหราก็ถูกเลื่อนมาวางตรงหน้าอย่างแผ่วเบาโดยบาร์เทนเดอร์
6 \( v7 X5 }8 o! n8 M
“ผู้ชายคนนั้นสั่งให้ครับ” คำพูดสั้น ๆ พร้อมการผายมือไปยังเมนูจานเด็ดที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทำเอาเค้กหัวใจกระตุกวูบ เขาไม่ได้หันไปมองในทันที แต่กลับยิ้มพรายอยู่ในใจ ดูเหมือนว่าพญาอินทรีที่ดูเย่อหยิ่งคนนี้ จะเป็นฝ่ายพุ่งเข้าใส่กับดักของเขาเข้าเสียแล้ว 1 T# T& ]( |. H0 U5 H( j
เค้กค่อย ๆ เบือนหน้าไปหาช้า ๆ แสงไฟสีส้มสลัวฉาบใบหน้าคมคายของชายหนุ่มหล่อให้ดูมีเสน่ห์จนน่าใจหาย อีกฝ่ายส่งยิ้มละมุนที่ดูสุภาพแต่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด พร้อมกับยกแก้วในมือขึ้นเล็กน้อยเป็นการทักทาย สายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองเค้กราวกับกำลังสำรวจของล้ำค่าที่เขาเพิ่งค้นพบ - k4 I9 H- w2 K; A$ U# K
มีหรือที่คนอย่างเค้กจะปฏิเสธ + M# J `9 T1 L; u" E- ]2 y; W
เขาใช้นิ้วเรียวสวยรั้งแก้วเครื่องดื่มแก้วใหม่เข้ามาหาตัวอย่างเชื่องช้า สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอย่างท้าทาย ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบเพียงนิด ปล่อยให้ของเหลวรสหวานซ่านติดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มที่จงใจเผยอออกเล็กน้อย มันเป็นการตอบรับที่มากกว่าแค่คำว่าขอบคุณ แต่มันคือการเปิดประตูรับความสัมพันธ์ค่ำคืนนี้อย่างเป็นทางการ 0 z2 H4 j. h! |3 d! i
“รสชาติดีนะครับ แต่ไม่รู้ว่าคนสั่งจะรสชาติดีเหมือนเครื่องดื่มแก้วนี้หรือเปล่า?” เค้กส่งสายตาแสนซนและเร่าร้อนกลับไป เป็นการรุกฆาตที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างร้อนระอุขึ้นมาทันที “ดีใจที่ชอบนะครับ คุณ..?” น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นประสาทของเค้กได้อย่างประหลาด มันมีทั้งความนุ่มนวลและความมาดมั่นที่แผ่ออกมา ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ทุกท่าทางการขยับตัวของเขาดูผ่านการคำนวณมาอย่างดีเพื่อให้เหยื่อลุ่มหลง “เค้กครับ แล้วคุณละครับ” เค้กเลือกที่จะโยนความเล่นตัวทิ้งไปทันที นาทีนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับคำว่าเหนียมอาย ขืนชักช้าอาหารจานเลิศตรงหน้าคงโดนพวกอีแร้งรอบร้านโฉบไปกินเสียก่อน
3 K! L: [% {4 ^* n
เค้กขยับเอียงกายเข้าหาจนหัวเข่าเกือบจะแตะกัน ส่งสัญญาณชัดเจนว่าเขาพร้อมที่จะเปิดกายให้กับคนคนนี้เพียงคนเดียว และดูเหมือนอีกฝ่ายจะรับสารนั้นได้อย่างรวดเร็ว : }) _& t& R+ |; J; Y2 V
“ผมเทียนครับ... แต่จะว่าไป ตัวคุณเค้กดูน่าทานกว่าเครื่องดื่มที่ผมสั่งให้เสียอีกนะครับ แถมยัง... หอมมากด้วย” อันตราย! ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว! รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏบนใบหน้าสุขุมนั่นมันร้ายกาจยิ่งกว่ายาพิษ เค้กแทบจะล้มทั้งยืนเมื่อมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือด เอื้อมมาเกลี่ยไรผมข้างแก้มของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสจากปลายนิ้วที่ร้อนผ่าวทำเอาผิวเนื้อของเค้กสั่นสะท้าน 9 l8 r* P# ?+ X) d, z4 f
ไม่ทันได้ตั้งตัว เทียนก็โน้มใบหน้าคมคายเข้ามาประชิดจนสันจมูกโด่งคมเฉียดผ่านผิวแก้มเนียนไปเพียงนิดเดียว เค้กสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอม Woody ผสมกับกลิ่นกายชายหนุ่มที่สะอาดสะอ้าน ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินอยู่ข้างใบหูทำเอาขนกายลุกซู่ว ความเป็นตัวแม่ที่เคยคุมเกมมาตลอด กลับสั่นคลอนเพียงเพราะการรุกรานที่แสนจะนุ่มนวลแต่หนักแน่นจากผู้ชายที่ชื่อเทียนคนนี้
( A7 P/ k9 \* D1 q: i) C f
“หอมขนาดนี้... ชักอยากรู้แล้วสิครับ ว่าถ้าได้ลองชิมจริงๆ รสชาติจะหวานเหมือนชื่อไหม?” น้ำเสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหูมันเต็มไปด้วยความกระหายที่ปิดไม่มิด ถ้าเป็นคนอื่นมาพูดจาคุกคามแบบนี้เค้กคงตบหน้าหันไปแล้ว แต่วินาทีนี้ สัญชาตญาณในกายเขากลับกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น เขาอยากจะรู้ว่า ภายใต้ท่าทางสุขุมนั่นความร้อนแรงจะพุ่งพล่านได้ขนาดไหน ; l4 W3 y1 o8 ?
“หึ แล้วเทียนเล่มนี้ มันน่านั่งเหมือนชื่อหรือเปล่าครับ?” เค้กตัดสินใจเปิดเกมรุกกลับอย่างเด็ดขาด เขาละทิ้งความเขินอายแล้วส่งสายตาท้าทายทิ้งท้ายคำพูดสองแง่สองง่าม มือเรียวสวยค่อย ๆ เลื่อนลงต่ำ ลูบไล้ไปตามต้นขาแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนาแน่น หนุ่มหล่อคนนี้อยู่ในท่าทางที่โคตรจะเชื้อเชิญ เขาขยับขาทั้งสองข้างอ้าออกกว้างอย่างเป็นธรรมชาติแต่จงใจเปิดทางให้มือของเค้กสำรวจได้อย่างถนัดมือ
, s$ C- \3 F0 ]
และแล้ว ปลายนิ้วที่กำลังซุกซนกลับต้องชะงักงัน เมื่อเขาสัมผัสเข้ากับความแข็งขืนที่ตึงรั้งอยู่ภายใต้กางเกงชิโนเนื้อดี . {: M/ g; j" T$ O$ b7 N1 b L
“อยากรู้ก็ต้องลองดูครับ แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าพิกัดของผมมันไม่ได้จบลงแค่นั่งนิ่ง ๆ” เทียนไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขากลับขยับยิ้มพรายที่มุมปากพลางหดสะโพกเข้าหาปลายนิ้วของเค้กเบา ๆ อย่างเป็นจังหวะ ยิ่งกางเกงสีครีมตัวหรูมันตึงรั้งด้วยขนาดที่ไม่ธรรมดา ภาพที่ปรากฏภายใต้แสงไฟสลัวจึงดูโอ่อ่าและทรงพลังจนเค้กแทบจะลืมวิธีหายใจ ท่อนลำที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้านั้นดูจะใหญ่โตและยาวเหยียดจนเห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนราวกับจงใจประกาศศักดาว่าของจริงมันเป็นยังไง $ F7 ?% a, Y t/ T
สัดส่วนที่เพอร์เฟกต์ตั้งแต่แผ่นอกกว้างที่สั่นสะเทือนตามจังหวะหัวเราะในลำคอ ลากยาวลงมาจนถึงความมหึมาที่กำลังดันกางเกงออกมาจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน มันทำให้อาหารจานเด็ดตรงหน้าดูเลอค่าจนเค้กอยากจะตะครุบกินเสียตอนนี้ เขาไม่เคยเจอใครที่รุกหนักและมีต้นทุนที่น่าเกรงขามขนาดนี้มาก่อน
3 h/ [) g! }- M# V( n& ~: J7 Y
“คุณเค้กเคยเห็นเครื่องบินรบเวลาบินสูง ๆ มั้ยครับ? ยิ่งสูง แรงกดอากาศยิ่งเยอะ และคนที่จะคุมมันได้ต้องอึดกว่าคนทั่วไปหลายเท่า” เค้กชะงักไปนิดกับคำเปรียบเทียบนั้น ก่อนจะไล่สายตาสำรวจร่างสูงใหญ่ที่ดูองอาจผิดมนุษย์มนา
; b+ _( q/ M/ A/ X! m- ?“นี่อย่าบอกนะว่าคุณ...” “ทหารอากาศน่ะครับ เขาฝึกมาให้ทนต่อแรงกระแทกได้ทุกรูปแบบครับ และผมก็อึดกว่าที่คุณจินตนาการไว้เยอะนะครับ” เทียนเฉลยอาชีพออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ มือหนาเอื้อมมาคว้าข้อมือเค้กที่กำลังซนอยู่เบื้องล่าง รั้งให้ขยับเข้าไปหาจุดกึ่งกลางกายของเขาหนักขึ้น “หรอครับคุณทหาร งั้นเราไปหาที่ลงจอดกันดีไหมครับ ผมชักอยากจะรู้แล้วว่าเครื่องยนต์ของคุณจะแรงอย่างที่คุยไว้หรือเปล่า” เค้กเลียริมฝีปากที่แห้งผากด้วยความตื่นเต้น ความหงุดหงิดเรื่องพี่เรย์หายวับไปปลิดทิ้ง เพราะเมนูตรงหน้ามันทั้งดิบ ทั้งเถื่อน และสมบูรณ์แบบจนเขาอยากจะพลีชีพให้คาอก “หึ ปากดีแบบนี้ ผมจะเช็กพิกัดทุกตารางนิ้วบนตัวคุณ จนคุณร้องขอชีวิตไม่ทันเลยล่ะ” เค้กไม่ตอบแต่กลับใช้สายตาเป็นการสู้กลับ ก่อนที่ทั้งคู่ก้าวออกจากบาร์ท่ามกลางสายตาเสียดายของคนรอบข้าง โดยที่ทั้งคู่เดินตรงไปที่รถยุโรปคันหรูของคุณทหารอากาศที่จอดเด่นอยู่ที่ลานจอดรถ ' j. m; U* h5 @! e2 u& V6 V7 O o8 N
6 }+ v; N3 z4 ]$ V3 ?9 Y- z
$ }+ h3 I. i' h
' \, r5 V3 a' n: U2 n
- w- E3 \4 ^) p X
! V( L) b+ E7 G( U8 v0 v
$ n$ w0 {2 i" z7 ^5 V
7 X I' N! r+ k) P* O
: h8 m3 g- y+ I0 ]0 ~, B6 _4 t+ |
พูดคุยท้ายเรื่อง ; w/ `% |, W' H5 H
สวัสดีครับทุกคน คิดถึงกันมั้ย ๆ 55555 เอาเรื่องใหม่ เรื่องสั้นมาส่งท้ายปีใหม่ครับ พอได้มาเขียนเรื่องใหม่ ๆ แบบนี้แล้ว ก็รู้สึกว่ามีแรงขึ้นมาเหมือนกันครับ
% I& ]! r* v! ~/ \5 O' Z$ [
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นมีไม่เกิน 5 ตอนนะครับ แต่ว่าตอนที่ 1 ขอแบ่งเป็น 2 Part นะครับ เพราะไม่งั้นมันจะยาวไป กลัวทุกคนไม่ตั้งใจอ่านกัน 555555 * J; w4 S; M" x, }* V' Q
ยังไงก็ฝากเอ็นดูน้องเค้กด้วยนะครับ มาสั้นแต่ก็หวังว่าพี่ ๆ นักอ่านจะชอบกันนะครับ ว่าแต่ คุณทหารอากาศคนนี้เขาจะหาเช็กพิกัดเสียวที่ไหนกันนะ อุ้ยยยยยย แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว เจอของดี เจอคนแร ยัยเค้กจะไหวมั้ยเนี่ยยย ' ?9 d7 L2 p) P# k7 {
ปล. ถ้าใครอยากให้ Part 2 มาลงไว ๆ คอมเม้นมาคุยกันเยอะ ๆ นะค้าบบบ ; w. h* J) [: W; t2 ?, x- r4 N
0 X& b& \7 `" K' \
: \& y5 J* o( H | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-12-25 21:34:28
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-12-25 21:51:18
โพสต์ 2025-12-25 22:06:21
โพสต์ 2025-12-25 22:33:25
โพสต์ 2025-12-25 22:37:36