แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย natpong_nat เมื่อ 2025-12-25 21:35 + o' j, e4 L/ L
/ |* R+ [. v9 D8 e2 f
; ^/ b, w. f7 U) f& O
ส่งท้ายครั้งที่ 1 Part 1 ) D1 p; n8 p. _! e
ช่วงเทศกาลปีใหม่แบบนี้ หลากหลายชีวิตกำลังนั่งรถยาวนานหลายชั่วโมงเพื่อกลับบ้านไปหาครอบครัวอันเป็นที่รัก ยิ่งใกล้ถึงวันสิ้นปีมากเท่าไหร่ จำนวนรถที่เคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวงมุ่งสู่ต่างจังหวัดตามภูมิภาคอื่น ๆ ก็ยิ่งเยอะขึ้น + F( ]8 I) w" `3 o8 \' p4 T6 e
เค้ก นอนอ่านข่าวผ่านโซเชียลมีเดียที่ถูกแชร์อย่างแผ่หลายถึงจำนวนผู้คนที่กำลังเดินทางกลับต่างจังหวัด ถนนทุกสายที่มุ่งออกจากเมืองกรุงฯ เลยแน่นขนัดไปด้วยจำนวนรถมหาศาล และคนเหล่านั้นต่างก็รู้ดีถึงความทรมานที่จะต้องใช้เวลาอยู่บนท้องถนนนานกว่าที่ควร แต่เพื่อที่จะกลับไปหาคนที่ตัวเองรัก เวลาที่เสียไปล้วนดูจะคุ้มค่าเสมอ
5 R" A( E) ?: b- D. u
ถ้าเป็นเมื่อสองสามปีก่อน เค้กเองคงเป็นหนึ่งในผู้ประสบภัยกับรถติดในช่วงเทศกาลแบบนี้ เพราะเขาเองไม่ใช่คนเมืองกรุงฯ ตั้งแต่แรก พื้นเพของเขาเป็นคนพะเยา จังหวัดที่ไม่มีสนามบิน ทำให้หลายเทศกาลที่เขาต้องฝารถติดกลับไปหาพ่อแม่ที่บ้านเกิด , e0 `* Y4 }3 i4 n' n+ u. m
แต่ปีนี้ไม่รู้ว่าโชคดีหรือยังไง พ่อกับแม่ที่คะยั้นคะยอให้เขากลับบ้านเกือบทุกเทศกาล แต่ปีใหม่นี้กลับบอกให้เขาอยู่ฉลองที่กรุงเทพแทน ส่วนเหตผลก็คือ ‘ป้อแม่จะไปปุ้นหาเจ้าข้ามปี๋ ฮู้กลับมาวันสงกรานต์เน้อ’ : S. J7 ^; }! }1 l2 C! _$ T# D X
ถ้าให้แปลเป็นภาษากลางก็คือ ‘พ่อกับแม่จะไปสวดมนต์ข้ามปี ไว้กลับมาสงกรานต์นะ’ นั่นแหละ เหตผลหลัก ๆ ที่ทำให้เค้กกำลังนอนกลิ้งไถโซเชียลบนเตียง ขณะที่คนอื่น ๆ กำลังออกต่างจังหวัด ที่มีทั้งกลับบ้านเกิดและออกไปเที่ยว - S3 z! i. {5 J- o
แต่อีกเหตผลที่ทำให้เขาไม่ได้ออกไปเที่ยวต่างจังหวัดไหนเหมือนคนอื่น ๆ ก็เพราะว่าพี่สาวสุดที่รักโทรมาบอกว่าจะมาเที่ยวดูพลุที่กรุงเทพ แถมมาเที่ยวรอบนี้ก็ไม่ได้มาคนเดียว จะพา แฟนหนุ่ม ที่คุยกันเกือบปีมาแนะนำให้รู้จักด้วย
; B3 H3 E2 h5 U8 g6 V" w
ได้ยินว่าพี่สาวตัวเองที่ครองโสดมาเกือบทั้งชีวิตแต่ตอนนี้กลับมีแฟนแล้ว เขาที่เป็นน้องชายก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าเพราะความสวยผิวแทนออกแนวสายฝอเลยทำให้ไม่ตรงบิวตี้สแตนดาร์ดชายไทย หรือเพราะความติสรักสนุกก็ไม่รู้ที่ทำให้อีกฝ่ายครองโสดจนมาถึงอายุเลขสามได้ ' W6 R, {: E5 [9 i( X2 T1 o
นี่ก็คือเหตผลโดยรวมที่ทำให้เค้กกำลังนอนชิวอยู่ภายในบ้าน ไม่ต้องฝ่ารถติดหรือออกไปสู้รบกับคนเยอะ ๆ อย่างใครเขา ซึ่งแบบนี้ก็ทำให้เขารู้สึกสบายไม่น้อย
+ X$ B" X) k- {8 M2 y
แต่ข้อเสียของช่วงเทศกาลที่คนแห่กันกลับบ้านต่างจังหวัดก็คือ ร้านอาหารก็พากันปิดร้านกันไปด้วย ร้านประจำหลายร้านที่เค้กเคยสั่งผ่านเดลิเวอร์รี่บ่อย ๆ ต่างก็ขึ้นว่าปิดทำการ 5 y4 j* ?; A6 s( B' [7 }5 `
พอออกจากแอพโซเชียลมาเข้าแอพเดลิเวอร์รี่ ก็ใช้เวลาอยู่หลายนาทีกว่าที่จะเจอร้านที่ดูจะถูกใจ สุดท้ายก็ต้องลองกดสั่งดูสักครั้ง เมื่อร้านประจำต่างก็พากันปิดไปหมด ( Q4 P4 x! R" O9 j
สั่งอาหารผ่านแอพเสร็จ คนที่นอนจนเวลาเกือบจะเลยเข้าเที่ยงวัน ก็ลุกออกจากเตียงมาล้างหน้าแปรงฟันเตรียมทานอาหารที่กำลังจะมาส่ง ทำธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จ แอพพลิเคชั่นก็ขึ้นเตือนว่าไรเดอร์เอาอาหารมาแขวนไว้ที่หน้าบ้านพอดี ' x2 J0 H+ H0 h% j
อย่างน้อยร้านใหม่ที่เค้กกำลังจะได้ลองก็ไม่ต้องรอนานจนน่าโมโห เปิดประตูบ้านออกมาเตรียมจะเดินไปหยิบอาหารที่ถูกแขวนด่นเอาไว้ แต่เหมือนว่าจะมีบางอย่างที่ดึงความสนใจจากเขาไปได้มากกว่าอาหารตรงหน้า ทั้ง ๆ ที่กระเพาะร้องประท้วงด้วยความหิว แต่สองขากลับหยุดเดินและหันไปสนใจอีกสิ่งแทน + e; G5 O, |: o- ^
“อ่าว น้องเค้กไม่ได้กลับบ้านต่างจังหวัดหรอครับ” นี่ไงละ สิ่งที่สามารถดึงดูดความสนใจได้มากกว่าอาหารที่แขวนอยู่ตรงรั้วหน้าบ้าน “ปีนี้ไม่ได้กลับครับ แล้ว พี่เรย์ ไม่ได้กลับต่างจังหวัดหรอครับ” เค้กกล่าวทักทายเพื่อนบ้านที่รั้วติดกันอย่างเป็นกันเอง เพื่อนบ้านสุดหล่อที่มักจะเป็นอาหารตาชั้นดีให้กับเขาไม่เว้นแม้แต่วันนี้
J( w2 A2 v$ z Y
เค้กรู้ดีว่ารสนิยมทางเพศของเขามันปิดไม่มิด และเขาก็ไม่เคยคิดจะปิดมัน : f, r3 |/ s. U: [# C# H
ไม่ใช่เพราะเขาแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยชุดสตรี หรือจริตจะก้านที่ดูอ่อนช้อยจนเกินไป แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเขาต่างหากที่ฟ้องคนทั้งโลก โดยเฉพาะผิวพรรณที่ขาวจัดจนเกือบโปร่งแสง นวลเนียนสะดุดตาเหมือนผิวลูกพีชสุกปลั่ง ผสมผสานกับใบหน้าที่หวานซึ้งหยาดเยิ้มตามแบบฉบับหนุ่มเหนือแท้ ๆ ที่เขาได้รับมรดกตกทอดมาจากผู้เป็นแม่ # F) x8 B' u0 L* _0 H4 R/ j% s, w; x
แม้ส่วนสูง 170 เซนติเมตร กับสรีระที่เพรียวบางแต่มีกล้ามเนื้อพอเหมาะน้ำหนักราว 60 กิโลกรัมต้น ๆ จะทำให้เขาดูไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็กบอบบางจนเกินไปนัก แต่ทว่า ทรวดทรงที่ดูสมส่วนไปเสียทุกตารางนิ้ว กลับยิ่งส่งเสริมให้เขามีเสน่ห์เย้ายวนอย่างประหลาด
! l4 k8 f5 R: i, m( `0 P3 V
สายตาหลายคู่ที่มองมามักจะแฝงไปด้วยความกระหายและมีคำถามว่า
1 {. G# G6 b) [( Q* Y( [( g
ผู้ชายคนนี้จะรู้สึกอย่างไรเมื่ออยู่ใต้ร่าง? ( \/ p' K" i# x4 p- _
ซึ่งเค้กเองก็รับรู้ถึงกระแสความปรารถนาเหล่านั้นได้ดี เขาไม่ได้รังเกียจ หรือขัดเขินกับสายตาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับวางตัวได้อย่างนิ่งเฉย ท้าทาย และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่ชวนให้ใครต่อใครอยากค้นหาว่าภายใต้ใบหน้าหวาน ๆ นั้น จะมีความเร่าร้อนซ่อนอยู่มากขนาดไหน 2 q5 B8 N: H& D
ซึ่งเค้กไม่แน่ใจว่าพี่ชายข้างบ้านคนนี้จงใจหรือเป็นคนหัวสมัยใหม่จนไม่คิดอะไรกันแน่ เพราะทุกการกระทำของพี่เรย์มักจะทำลายกำแพงความอดทนของเขาลงอย่างราบคาบ และครั้งนี้ก็ดูเหมือนจะหนักกว่าครั้งไหน ๆ
) ]& ?! @! g6 I( c' F
ลานหน้าบ้านแดดรำไรกลายเป็นเวทีที่แผดเผาใจคนมอง พี่เรย์ในชุดกางเกงบ็อกเซอร์ตัวสั้นจู๋ที่แทบจะโอบอุ้มความกำยำของช่วงล่างไว้ไม่มิด อีกฝ่ายกำลังขยับกายล้างรถด้วยท่วงท่าที่ดูดิบเถื่อนแต่ยั่วยวนอย่างร้ายกาจ ร่างกายสูงใหญ่กำยำที่ประเมินด้วยสายตาว่าต้องเกิน 180 เซนติเมตรนั้น เต็มไปด้วยมัดกล้ามลีนแน่นจากการตรากตรำออกกำลังกาย ผิวสีแทนจัดคร้ามแดดสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวาววับเมื่อต้องหยดน้ำ
; `8 I, ] p4 ^& {7 ?
สายตาของเค้กพร่าเบลอและลำคอแห้งผากลงฉับพลัน เมื่อเห็นฟองสบู่นุ่มละเอียดค่อย ๆ ไหลรินจากแผ่นอกกว้าง ผ่านลอนกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยงาม ก่อนจะจมหายลงไปในขอบกางเกงที่หมิ่นเหม่ & C3 b; E3 y9 [! n a! t' W
ทุกจังหวะที่พี่เรย์โน้มตัวลูบไล้ฟองน้ำไปตามส่วนโค้งเว้าของตัวรถ กล้ามเนื้อแผ่นหลังและท่อนแขนแกร่งจะขึ้นรูปเป็นสันชัดเจน หยดน้ำที่เกาะแพรวพราวตามร่างกายทำให้คนข้างบ้านดูเซ็กซี่อย่างเหลือร้าย เค้กเผลอไล่สายตาไปตามกลุ่มเส้นขนอ่อน ๆ บนหน้าอกที่เรียงตัวสวยสม่ำเสมอ ลากยาวเป็นทางผ่านสะดือไปสู่เบื้องล่าง มันเป็นภาพที่อันตรายต่อหัวใจจนเขาแทบจะลืมหายใจ
% b! x0 y0 Z7 \. m
ถึงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เรย์อ่อยโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง แรงดึงดูดจากความดิบเถื่อนที่ผสมผสานกับความเร่าร้อนในรัศมีกายของรุ่นพี่คนนี้ ก็ทำเอาเค้กใจสั่นระรัวจนแทบจะยืนไม่อยู่ ! w" ]' U3 M0 W
“เค้ก... โอเคไหมครับ? เป็นอะไรหรือเปล่า หืม?”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นในระยะประชิดทำเอาเค้กสะดุ้งสุดตัว เขาไม่รู้ว่าตัวเองตกอยู่ในภวังค์ไปนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีพี่เรย์ก็เดินถือสายยางที่ปล่อยน้ำไหลรินออกมาเบา ๆ เข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว ระยะห่างที่ลดลงทำให้เค้กได้กลิ่นจาง ๆ ของน้ำยาล้างรถผสมกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นอายความเป็นชายที่แผ่ออกมาจากร่างกายสูงใหญ่นั้น“อ๋อ พี่เรย์ว่าไงนะครั….อ๊ะ!” เค้กอุทานเสียงหลงเมื่อหยดน้ำจากสายยางกระเซ็นมาโดนปลายเท้า บทสนทนาก่อนหน้าเลือนหายไปจากสมองโดยสิ้นเชิง “พี่ถามว่า ไม่รีบเอาข้าวไปกินเหรอครับ เดี๋ยวจะเย็นหมดซะก่อน...” พี่เรย์เว้นจังหวะ สายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองใบหน้าหวานที่กำลังซับสีเลือดอย่างช้า ๆ “หรือว่ามีอะไรน่ากินกว่าข้าวหรอครับ?” พี่เรย์พูดออกมาอย่างอบอุ่นแต่ก็เหมือนกับกำลังจะจับผิด ยิ่งใบหน้าคมคายที่มีลักยิ้มข้างแก้มยิ้มออกมาเจ้าเล่ห์ยิ่งทำให้พี่เรย์ดูเหมือนหมาป่าเจ้าเล่ห์สุด ๆ “อ๋อ ปะ...เปล่าครับ ไว้เจอกันนะครับพี่เรย์” เค้กหน้าร้อนฉ่า รีบถอยกรูดไปหยิบถุงข้าวที่แขวนไว้ หวังจะหนีไปจากบรรยากาศที่แสนอันตรายนี้ แม้ปกติเขาจะเป็นผู้ล่าอยู่บ้าง แต่การที่ถูกพี่เรย์บุกมาแบบนี้มันดูจะไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัวเท่าไหร่ “ทานให้อร่อยนะครับเค้ก... ไม่รู้ว่าในนั้นเขามีไส้กรอกอุ่น ๆ ให้ทานหรือเปล่า?” ระเบิดลูกใหญ่ถูกทิ้งไว้พร้อมคำพูดกำกวม
8 n* {$ E) M6 Q6 \
แต่พี่เรย์ไม่ได้หยุดแค่นั้น ในจังหวะที่เค้กหันกลับมามอง รุ่นพี่ข้างบ้านกลับยกสายยางขึ้นสูง ปล่อยสายน้ำเย็นฉ่ำราดรดลงบนแผ่นอกแกร่งของตัวเองจนเปียกโชก น้ำไหลผ่านมัดกล้ามลีนสวยลงไปรวมกันที่เบื้องล่าง . o1 d9 {5 r, K, _: ^0 ^
และสิ่งที่ทำให้เค้กแทบจะลืมวิธีหายใจ คือตอนที่มือหนาข้างที่ว่างค่อย ๆ สอดล่วงเข้าไปใต้ขอบกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางที่เปียกแนบเนื้อจนโปร่งแสง พี่เรย์ขยับมือจัดระเบียบเบื้องล่างอย่างเชื่องช้า เน้นย้ำให้เห็นลำตัวและสัดส่วนความเป็นชายที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าที่บัดนี้มันปิดอะไรไม่มิดอีกต่อไป ' [7 l ^- o2 U; F3 g5 ?
กลุ่มเส้นขนดกดำที่โผล่พ้นขอบกางเกงที่ถูกรั้งลงต่ำ ผสมกับเงาตะคุ่มของความยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนจะจงใจอวดศักดาใส่สายตาของคนมอง ทำเอาเค้กตาพร่ามัว ลำคอที่แห้งผากอยู่แล้วกลับยิ่งตีบตันด้วยความตื่นเต้น พี่เรย์จงใจขยับกายให้หยดน้ำไหลผ่านจุดยุทธศาสตร์นั้นอย่างช้า ๆ พร้อมส่งสายตาท้าทายมาให้ เหมือนเป็นการประกาศชัดเจนว่าพี่มีของดีที่มากกว่าแค่ไส้กรอกในถุงข้าวของเค้กแน่ ๆ
' E* v2 I* Z$ D7 R4 r
“เรย์! ล้างรถเสร็จหรือยัง? ลูกร้องเรียกจะให้เข้าไปเล่นเกมด้วยแล้วนะ!” เสียงตะโกนจากหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของบ้านตัวจริงดั่งเสียงสวรรค์ที่มาขัดจังหวะ แต่สำหรับเค้ก มันคือสัญญาณเริ่มเกมที่สนุกกว่าเดิม
; o( F9 N0 K3 k i9 ? W4 C
ตอนแรกเขาเกือบจะถอยทัพเพราะความประหม่า แต่พอได้ยินเสียงของเจ้าที่ สติที่เคยกระเจิดกระเจิงก็กลับมา เค้กแอบกระตุกยิ้มที่มุมปาก สายตาที่เคยสั่นไหวเปลี่ยนเป็นความนิ่งลึกและแพรวพราวตามแบบฉบับตัวแม่ที่ฟาดเรียบมาแล้วเกือบทั้งมหาวิทยาลัย เรื่องแค่นี้ คิดว่าเขาจะกลัวจนหัวหดงั้นเหรอ? ไม่มีทาง $ ^; g4 `/ U% H/ l* A% }
“ค้าบ ๆ เดี๋ยวเรย์เข้าไปนะ!” พี่เรย์ตะโกนตอบกลับ เสียงที่เคยทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดกลับดูอ่อนลงทันตาเมื่อต้องขานรับภรรยา
/ `4 t5 j# ]9 G% F0 F" u+ e; `9 C
พี่เรย์หันมาทางเค้ก เตรียมจะผละตัวออกไปพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ แต่ทว่า เค้กกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมฝ่ายเดียว
, X& R# v; i* `2 A
ร่างเพรียวบางก้าวเข้าไปหาในระยะที่เกือบจะประชิดตัว แทนที่จะถอยหนี เค้กกลับจ้องมองความยิ่งใหญ่ ที่จงใจอวดศักดาภายใต้กางเกงเปียกโชกนั้นด้วยสายตาสำรวจอย่างจงใจและเชื่องช้า ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมาสบตาพี่ชายข้างบ้านที่กำลังยืนอึ้ง
3 y$ _, o0 s: _
“พี่เรย์ครับ...” เค้กกระซิบด้วยเสียงแหบพร่าเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน ท่ามกลางเสียงน้ำที่ยังไหลเอื่อย ๆ “ก่อนจะเข้าไปหาลูกหาเมีย อย่าลืมจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนนะครับ” ไม่พูดเปล่า เค้กจงใจใช้นิ้วเรียวสวยกรีดกรายผ่านอากาศใกล้ ๆ กับช่วงเอวของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาแต่จงใจ ทิ้งสายตาเย้ายวนที่เต็มไปด้วยคำท้าทายไว้ที่ใบหน้าคมคายของพี่เรย์ “เดี๋ยวลูกจะสงสัยเอาได้นะ ว่าคุณพ่อไปล้างรถท่าไหน ทำไมไส้กรอกมันถึงได้ดู... คึกคักขนาดนี้” เค้กหัวเราะหึในลำคอทิ้งท้าย ก่อนจะหมุนตัวเดินนวยนาดหันหลังให้แบบไม่ใยดี ทิ้งให้หมาป่าเจ้าเล่ห์ที่กำลังติดบ่วงความร้อนรุ่มยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางสนามหญ้า พร้อมกับระเบิดเวลาในกางเกงที่เค้กเพิ่งจะกระตุ้นมันไปเมื่อครู่
. Y! \4 H$ [" P" m
เค้กเดินกลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกเหมือนผู้ชนะ รอยยิ้มพรายยังคงติดอยู่ที่มุมปากขณะที่เขาจัดแจงแกะข้าวกล่องที่เพิ่งซื้อมา ข้าวคำแรกที่ตักเข้าปากรสชาติดีอย่างเหลือเชื่อ ทั้งที่เป็นร้านใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลอง หรืออาจเป็นเพราะอาฟเตอร์เทสต์จากภาพซิกแพ็กแน่น ๆ กับหยดน้ำที่เกาะแพรวพราวบนผิวแทนของคนข้างบ้านที่ยังติดตาอยู่กันแน่ที่ช่วยชูรสอาหารมื้อนี้
- T6 P G6 L; r7 k1 g2 N; K+ R
แต่ความสำราญใจกลับอยู่ได้เพียงไม่นาน รสชาติกลมกล่อมในคอเริ่มเปลี่ยนเป็นขมปร่า เมื่อภาพของก้างขวางคอชิ้นใหญ่ปรากฏขึ้นในหัว ความขุ่นมัวค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาจนความอยากอาหารมลายหายไปสิ้น & @8 W! e% G; R1 `+ d/ }' X
สาเหตุก็จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากพี่เรย์ ผู้ชายที่เป็น A-List ในลิสต์ที่เขาต้องพิชิตให้ได้
& a" _- c/ f6 b4 d
สำหรับเค้ก พี่เรย์คือความสมบูรณ์แบบที่จับต้องได้ยาก ผิวสีแทนเข้มแบบชายไทยแท้ที่ดูสะอาดสะอ้าน มัดกล้ามที่ขึ้นเป็นสันชัดเจนจากการใส่ใจตัวเอง และลักยิ้มเจ้าเสน่ห์นั่น มันคือกับดักร้ายกาจที่ทำให้คนมองแทบจะละลาย พี่เรย์ดูสมาร์ทและเซ็กซี่ในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะอยู่ในชุดสูทสากลหรือแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวล้างรถ เค้กหมายมั่นปั้นมือตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้าว่าคนนี้แหละ คือเมนูจานโปรดที่เขาต้องลิ้มรสให้ได้ ; N! f1 \) }& K' C( d
“มีเมียแล้วไง... ฉันอยากได้พี่เรย์ ไม่ได้อยากได้เมียพี่เขาสักหน่อย” เค้กพึมพำกับตัวเองด้วยความยโสตามแบบฉบับตัวแม่ที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน เขาไม่เคยสนใจพันธะของใคร ตราบใดที่แรงดึงดูดระหว่างเขากับพี่เรย์มันร้อนแรงขนาดนี้ แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดจนวางช้อนไม่ลง คือความกลัวเมียของหมาป่าเจ้าเล่ห์ตัวนั้น
# I% Y+ T0 Z" W9 E9 @
ทุกครั้งที่จังหวะชีวิตเหวี่ยงให้เขาได้เข้าใกล้เป้าหมาย ทุกครั้งที่ประกายไฟความปรารถนามันเริ่มปะทุ เจ้าที่ก็มักจะออกมาขวางทางเสมอ เหมือนสปอร์ตไลท์ที่ส่องขัดจังหวะความมืดมิดที่แสนหวาน มันน่ารำคาญใจจนเค้กแทบอยากจะกระชากหน้ากากความเกรงใจนั่นทิ้ง แล้วดึงพี่เรย์มาขยี้ให้จมเขี้ยวเสียเดี๋ยวนี้ 9 s5 a* |4 t" U4 J. c9 `
นอกจากความร้ายกาจที่เขาเพิ่งเจอมาเมื่อกี้ เค้กยังแอบสงสัยในใจมาตลอด พี่เรย์เป็นผู้ชายแท้ ๆ หรือเป็นเสือไบตัวพ่อกันแน่ ? เพราะความแพรวพราวที่พี่เขาแผ่ออกมามันดูเหมือนคนที่มีสัญชาตญาณนักล่าที่อยากจะตกทุกคนให้มาสยบแทบเท้า และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เขาขยันสร้างภาพจำอันตราย ๆ ให้เค้กต้องใจสั่น 9 h1 s1 l& A% R& I5 a8 x
ความทรงจำมากมายไหลวนเข้ามาในหัวเค้กเหมือนภาพยนตร์อีโรติกชั้นดี + N" s) m% h( ~2 v; a. ^
ภาพของพี่เรย์ที่สระว่ายน้ำส่วนกลางวันนั้นยังติดตา พี่เขาอยู่ในชุดกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋วสีเข้มที่รัดตึงเน้นสัดส่วนความเป็นชายจนแทบจะทะลักออกมา แม้ปากจะตะโกนเล่นกับลูกชายอย่างสนุกสนาน แต่ท่วงท่าการขยับตัวขึ้นจากขอบสระที่หยดน้ำไหลอาบไปตามแผ่นอกกว้างและลอนท้องแน่น ๆ นั้น มันคือการโชว์ศักยภาพความดิบเถื่อนที่ทำเอาคนทั้งสระต้องลอบกลืนน้ำลาย
V% H# g9 v; F- x# c' ?6 z9 }" z
ไหนจะตอนที่พี่เขาถอดเสื้อวิ่งจ็อกกิ้งรอบหมู่บ้านในยามเย็น ผิวสีแทนคร้ามแดดนั่นชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนวาววับ จังหวะการก้าวยาว ๆ ส่งผลให้มัดกล้ามขาและสะโพกขยับเขยื้อนอย่างเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่พี่เขาแกล้งวิ่งผ่านหน้าบ้านเค้กแล้วส่งยิ้มลักยิ้มพิมพ์ใจมาให้ มันคือการอ่อยแบบโจ่งแจ้งที่คนโง่เท่านั้นถึงจะดูไม่ออก ; |" D8 K8 w+ {0 Y5 H a* l: R
หรือแม้แต่เช้าวันหยุดที่พี่เขานุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาตากผ้าที่ระเบียงข้างบ้าน ผืนผ้าหมิ่นเหม่ที่พันไว้รอบเอวสอบดูเหมือนพร้อมจะหลุดร่วงได้ทุกเมื่อหากเขาก้มตัวลงเพียงนิด เค้กเคยแอบมองเห็นหยดน้ำที่เกาะตามไรขนอ่อน ๆ บนหน้าท้องลากยาวหายลงไปในปมผ้าขนหนูนั่น มันเป็นภาพที่ปลุกปั่นอารมณ์ดิบในตัวเค้กให้ลุกโชน
% u4 i( V' D2 d* U
แม้แต่ในวันที่ดูเรียบร้อยที่สุดอย่างตอนใส่ชุดทำงาน พี่เรย์ก็ยังไม่วายแผ่เสน่ห์ร้าย กางเกงสแล็คทรงฟิตเปรี๊ยะที่เน้นช่วงล่างให้ดูโอ่อ่าสมความเป็นชาย ยามที่พี่เขายืนคุยกับเพื่อนบ้านหน้าบ้านด้วยท่าทางสบาย ๆ แต่มือกลับล้วงกระเป๋ากางเกงจนผ้าตึงรั้งเห็นรูปทรงที่ซ่อนอยู่ข้างในชัดเจนทุกอย่างมันดูจงใจไปหมด * U2 m% t' `. n7 S0 \6 J$ }
พี่เรย์รู้ว่าตัวเองว่ามีดีตรงไหน และเขาก็ฉลาดพอที่จะใช้มันทำลายสมาธิของเค้กและคนอื่น ๆ เสมอ ( C% G5 O3 B/ m6 B4 Y
และมันก็ตั้งสองปีแล้วที่เค้กต้องรับบทเป็นผู้ชมอยู่ขอบสนาม มองดูเมนูชั้นเลิศที่อ่อยให้หิวแต่ไม่เคยให้กินจริง ๆ แถมทุกครั้งที่เครื่องกำลังติดเจ้าที่ก็มักจะโผล่มาสกัดดาวรุ่งจนอารมณ์ค้างเติ่ง เค้กตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าเขาไม่จำเป็นต้องฝากท้องไว้กับของอร่อยที่จับต้องไม่ได้อีกต่อไป
- H, Y+ q8 B9 h- q
คืนนี้เขาต้องการบรรยากาศใหม่ ๆ เสียงดนตรีที่เร้าอารมณ์ และสายตาชื่นชมจากเหยื่อคนใหม่ที่พร้อมจะปรนเปรอเขาได้ทันทีโดยไม่ต้องรอจังหวะจากใคร อีกอย่างพรุ่งนี้พี่สาวของเขาก็จะมาพักด้วยยาวหลายวัน ความสนุกแบบสุดเหวี่ยงคงต้องถูกพับเก็บเข้ากรุไปพักใหญ่ 1 `: Z2 m1 \9 T( u
เพราะฉะนั้น คืนนี้คือโอกาสทองที่เขาจะออกไปสลายความขุ่นมัวที่พี่เรย์ทิ้งระเบิดไว้ ) w+ n, ?1 n7 z0 w) a
ร่างเพรียวบางก้าวไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่เน้นสัดส่วนและขับผิวขาวจัดให้เด่นเด้งท่ามกลางแสงไฟสลัว คืนนี้เขาจะไม่ใช่น้องเค้กข้างบ้านที่แสนซื่อ แต่จะเป็นเค้กตัวแม่ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสายตาในคลับ 0 r# I9 Y* E3 h* z; h; c, B$ N" {
เมื่อจัดการจองคลับหรูใจกลางเมืองเสร็จสรรพ นอนเล่นโทรศัพท์เช็คข่าวสารไปเรื่อย พอถึงเวลาเขาจัดการแต่งองค์ทรงเครื่องจนหยดสุดท้าย กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนจาง ๆ ฟุ้งกระจายตามการเคลื่อนไหว ! `9 C- Y0 p: x% W0 i2 M
คืนนี้เขาจะออกไปล่า และหวังว่ารสชาติของคนใหม่ จะช่วยชะล้างความโหยหาที่เขามีต่อคนข้างบ้านได้บ้าง ไม่มากก็น้อย
8 N: G9 o3 p/ \/ V! S* ^
ท่ามกลางบรรยากาศช่วงเทศกาล การจราจรที่เคยแน่นขนัดจนน่าหงุดหงิดกลับเบาบางลงอย่างประหลาด เค้กที่เป็นผู้โดยสายนั่งรถกินลมชมวิวมาจนถึงจุดหมายด้วยอารมณ์ที่ผ่อนคลายขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
3 Q/ n) a) ~0 f) q: g4 Q
เมื่อผลักบานประตูเข้าไปในบาร์หรูเฉพาะกลุ่ม ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับผิวพรรณที่ถูกปรุงแต่งมาอย่างดี จำนวนคนในร้านที่บางตาลงทำให้พื้นที่นี้ดูโอ่อ่าและเป็นส่วนตัวมากขึ้น แสงไฟสีส้มสลัวฉาบเคลือบทุกอย่างให้ดูนุ่มนวลและน่าค้นหา % B8 C' V$ ~8 V
เค้กเริ่มขยับกาย เขาไม่ได้รีบก้าวเดิน แต่กลับเลือกที่จะอย่างช้า ๆ ไปตามทางที่คุ้นชิน ท่วงท่าการเดินที่เน้นสะโพกมนภายใต้กางเกงฟิตเปรี๊ยะนั้นดูเย้ายวนใจอย่างจงใจ สายตาคมสวยกวาดมองแขกคนอื่น ๆ ด้วยประกายไฟที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ทุกจังหวะที่เขาเดินผ่าน กลิ่นน้ำหอมแนว Sensual Musk จะทิ้งตัวเป็นสายยาว มอมเมาให้ใครต่อใครต้องเหลียวหลังกลับมามองด้วยความหลงใหล
d4 [; @. A B+ l, I
เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้บาร์ทรงสูง จัดระเบียบสรีระให้ดูเพรียวบางทว่าสมส่วน แสงไฟสลัวที่ตกลงมาบนไหล่เนียนทำให้เค้กดูเหมือนงานศิลปะที่วางโชว์อยู่ในเงามืด เขาดูนิ่ง เงียบ ทว่าแผ่รังสีของความร้อนแรงออกมาจนสัมผัสได้ พร้อมแล้วที่จะรอให้ใครสักคนที่ใจถึงพอก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเขา ! l3 ~5 \% n) h) l. q7 A; Z9 K4 a
“ขอ The Forbidden Blush แก้วหนึ่งครับ” เครื่องดื่มสีชมพูระเรื่อคล้ายแก้มของคนที่กำลังเขินอายถูกเสิร์ฟลงตรงหน้า รสชาติของมันหวานละมุนด้วยกลิ่นกุหลาบและลิ้นจี่ แต่แฝงไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่กรุ่นอยู่ในคออย่างเบาบาง 8 e# [% d6 L5 h# s# h
เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มให้เมาหัวราน้ำ แต่มาเพื่อละเมียดละไมกับบรรยากาศและรอคอยเวลาที่เหมาะสม % J5 a- b# j8 ]8 _
นิ้วเรียวสวยลูบไล้ไปตามขอบแก้วทรงสูงที่เย็นจัดอย่างใจเย็น สายตาหวานหยาดเยิ้มกวาดมองไปรอบ ๆ ร้านผ่านเงาสะท้อนของกระจกบาร์ ยิ่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ความเงียบสงัดเมนูจานเด็ดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดก็เริ่มทยอยเสิร์ฟตัวออกมาให้เลือกสรรทีละราย
* p1 H. x2 {, D' ~3 q4 @5 `
บาร์แห่งนี้ไม่ต่างอะไรกับภัตตาคารหรูยามวิกาล ที่มีให้เลือกตั้งแต่นักธุรกิจหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบกริบดูละมุนลิ้นเหมือนสเต็กเนื้อชั้นดี ไปจนถึงหนุ่มดิบเถื่อนที่แผ่รังสีความเร่าร้อนออกมาจนเค้กสัมผัสได้ถึงรสชาติที่จัดจ้านและดุดันของเครื่องเทศ
5 J* \, K8 Z* [* k
เค้กยกแก้วขึ้นจิบช้า ๆ ปล่อยให้ความหวานซ่านไปทั่วลิ้น ในขณะที่สายตายังคงทำหน้าที่คัดกรองวัตถุดิบอย่างพิถีพิถัน คืนนี้เขาไม่ได้ต้องการแค่ของว่างมาเคี้ยวเล่นฆ่าเวลา แต่เขาต้องการอาหารจานหลักที่รสชาติเด็ดขาดพอจะลบภาพความทรงจำเกี่ยวกับไส้กรอกของพี่ชายข้างบ้านออกไปให้หมดสิ้น
1 h2 I& D4 E+ T |8 ?
และในจังหวะที่เขากำลังละเมียดละไมอยู่นั้น กลิ่นอายความเข้มข้นของเมนูที่ดูอันตรายที่สุดในร้านก็ลอยมาแตะจมูกเข้าอย่างจัง
8 {/ F1 f4 t/ D* k
กลิ่นน้ำหอมเย็น ๆ ที่แฝงไปด้วยความสุขุมและดุดันลอยมาปะทะจมูกก่อนที่เจ้าตัวจะปรากฏกายเสียอีก มันเป็นกลิ่น Woody ปนกลิ่นอายของท้องฟ้าและสายลม ที่ดูสะอาดสะอ้านแต่ก็น่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นที่บ่งบอกถึงความเนี้ยบและวินัย แต่กลับเร้าอารมณ์ดิบในใจของเค้กให้พุ่งพล่านได้อย่างประหลาด ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนจะทรุดตัวลงนั่งลงบนเก้าอี้บาร์ข้าง ๆ อย่างมั่นคง
8 e' _( D! Q( p- K" `5 ^+ z
เค้กเผลอกลั้นหายใจเมื่อได้เห็นเมนูจานเด็ดนี้ในระยะประชิด เขาเป็นชายหนุ่มที่ดูดีจนน่าใจหาย ตัดผมรองทรงสั้นเกรียนรับกับใบหน้าคมคายที่ดูหล่อเหลาและสะอาดสะอ้านแบบผู้ดี ผิวขาวจัดแต่ดูสุขภาพดีอย่างคนที่ดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี และที่โดดเด่นที่สุดคือสรีระสูงใหญ่ที่แผ่รังสีความแข็งแกร่งออกมา
- u3 G" u9 w/ S$ a4 X3 G/ H% i
คนข้าง ๆ ไม่ได้มาในชุดสูทเต็มยศ แต่การแต่งตัวกลับดูเนี้ยบจนทุกสายตาในร้านต้องเหลียวมอง ชายหนุ่มสวมเสื้อโปโลผ้าเนื้อดีสีน้ำเงินเข้มที่รัดรูปพอดีตัวจนเห็นแผงอกหนาและกล้ามแขนเป็นมัดแน่น กางเกงชิโนสีครีมทรงกระบอกเล็กที่ช่วยส่งเสริมช่วงขายาวให้ดูสมาร์ท นาฬิกาข้อมือสายเหล็กเรือนหรูสะท้อนแสงไฟวิบวับยามที่เขาขยับมือ * `+ E- h0 G$ u5 S1 D4 D9 t; d
เค้กแสร้งจิบเครื่องดื่มในมือช้า ๆ แต่สายตากลับลอบสำรวจกล้ามเนื้อไหล่ที่กว้างจนน่าซบของคนข้าง ๆ อย่างไม่วางตา แม้แต่ตัวแม่ที่ผ่านสนามมาโชกโชนอย่างเขายังรู้สึกได้ว่า ผู้ชายคนนี้คือของจริง ที่รสชาติเข้มข้นจนอาจจะทำเอาเขาสำลักความเสียวซ่านได้ง่าย ๆ เลยทีเดียว / Y) k; I% j0 X0 a _$ _
“มาคนเดียวหรอครับ” “ไปนั่งด้วยกันมั้ยครับ” “พีชนะครับ ขอนั่งด้วยคนได้มั้ยครับ” ประโยคเชิญชวนและชื่อเสียงเรียงนามมากมายถูกพ่นออกมาจากปากนักล่าคนอื่นที่พยายามจะรุมล้อมอาหารจานเด็ดข้างกายเขา ทันทีที่ชายหนุ่มลึกลับคนนี้ทรุดตัวลง ออร่าความหล่อเหลาแบบชายชาติทหารก็สว่างวาบจนมุมมืดของบาร์ดูสว่างไสวขึ้นมาทันตา เค้กลอบพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิดอยู่ลึก ๆ เมื่อเห็นบรรดาคู่แข่งพยายามเสนอตัวจนแทบจะเหยียบเท้ากันตาย & Z- O! b# e* V; Z& x$ x
แต่ทว่า หัวใจที่เคยขุ่นมัวกลับเริ่มเต้นระรัวอย่างมีความหวัง เมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำนิ่งสนิทเอ่ยปฏิเสธออกไปสั้น ๆ อย่างสุภาพแต่ไว้ตัว
+ V! v" w8 O9 V/ M' U1 g: a/ u. ?
“ไม่เป็นไรครับ ผมชอบนั่งตรงนี้มากกว่า” พระเจ้า แค่น้ำเสียงสั้น ๆ ที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักได้รูปนั่น กลับมีพลังทำลายล้างสติของเค้กได้อย่างร้ายกาจ มันเป็นเสียงที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยอำนาจดุจพญานกที่ครองน่านฟ้า ความสุภาพที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดิบ ๆ นั้นทำเอาเค้กเคลิ้มจนแทบจะลืมจิบเครื่องดื่มในมือ 1 t/ n/ u1 g( _
ในขณะที่เค้กกำลังสนุกกับการใช้ปลายนิ้ววนรอบขอบแก้วเพื่อดึงจังหวะอย่างใจเย็น จู่ ๆ เครื่องดื่มแก้วใหม่ที่มีสีสันยั่วยวนตาและประดับด้วยชิ้นผลไม้ดูหรูหราก็ถูกเลื่อนมาวางตรงหน้าอย่างแผ่วเบาโดยบาร์เทนเดอร์
' E- N. J/ |4 f! C8 F$ |: @ f
“ผู้ชายคนนั้นสั่งให้ครับ” คำพูดสั้น ๆ พร้อมการผายมือไปยังเมนูจานเด็ดที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ทำเอาเค้กหัวใจกระตุกวูบ เขาไม่ได้หันไปมองในทันที แต่กลับยิ้มพรายอยู่ในใจ ดูเหมือนว่าพญาอินทรีที่ดูเย่อหยิ่งคนนี้ จะเป็นฝ่ายพุ่งเข้าใส่กับดักของเขาเข้าเสียแล้ว
; D5 t8 \2 t, u+ h! `
เค้กค่อย ๆ เบือนหน้าไปหาช้า ๆ แสงไฟสีส้มสลัวฉาบใบหน้าคมคายของชายหนุ่มหล่อให้ดูมีเสน่ห์จนน่าใจหาย อีกฝ่ายส่งยิ้มละมุนที่ดูสุภาพแต่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด พร้อมกับยกแก้วในมือขึ้นเล็กน้อยเป็นการทักทาย สายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองเค้กราวกับกำลังสำรวจของล้ำค่าที่เขาเพิ่งค้นพบ
& ]" I; E S7 \) i6 C8 H. \
มีหรือที่คนอย่างเค้กจะปฏิเสธ
3 T) W4 Z( J; g* v" m c
เขาใช้นิ้วเรียวสวยรั้งแก้วเครื่องดื่มแก้วใหม่เข้ามาหาตัวอย่างเชื่องช้า สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอย่างท้าทาย ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบเพียงนิด ปล่อยให้ของเหลวรสหวานซ่านติดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มที่จงใจเผยอออกเล็กน้อย มันเป็นการตอบรับที่มากกว่าแค่คำว่าขอบคุณ แต่มันคือการเปิดประตูรับความสัมพันธ์ค่ำคืนนี้อย่างเป็นทางการ ; X8 ^1 i1 @$ w
“รสชาติดีนะครับ แต่ไม่รู้ว่าคนสั่งจะรสชาติดีเหมือนเครื่องดื่มแก้วนี้หรือเปล่า?” เค้กส่งสายตาแสนซนและเร่าร้อนกลับไป เป็นการรุกฆาตที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างร้อนระอุขึ้นมาทันที “ดีใจที่ชอบนะครับ คุณ..?” น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นประสาทของเค้กได้อย่างประหลาด มันมีทั้งความนุ่มนวลและความมาดมั่นที่แผ่ออกมา ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ทุกท่าทางการขยับตัวของเขาดูผ่านการคำนวณมาอย่างดีเพื่อให้เหยื่อลุ่มหลง “เค้กครับ แล้วคุณละครับ” เค้กเลือกที่จะโยนความเล่นตัวทิ้งไปทันที นาทีนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับคำว่าเหนียมอาย ขืนชักช้าอาหารจานเลิศตรงหน้าคงโดนพวกอีแร้งรอบร้านโฉบไปกินเสียก่อน ; {( I/ y& @# d4 p7 Z3 o
เค้กขยับเอียงกายเข้าหาจนหัวเข่าเกือบจะแตะกัน ส่งสัญญาณชัดเจนว่าเขาพร้อมที่จะเปิดกายให้กับคนคนนี้เพียงคนเดียว และดูเหมือนอีกฝ่ายจะรับสารนั้นได้อย่างรวดเร็ว # ~6 R% }5 E- q4 I/ |
“ผมเทียนครับ... แต่จะว่าไป ตัวคุณเค้กดูน่าทานกว่าเครื่องดื่มที่ผมสั่งให้เสียอีกนะครับ แถมยัง... หอมมากด้วย” อันตราย! ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว! รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฏบนใบหน้าสุขุมนั่นมันร้ายกาจยิ่งกว่ายาพิษ เค้กแทบจะล้มทั้งยืนเมื่อมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือด เอื้อมมาเกลี่ยไรผมข้างแก้มของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสจากปลายนิ้วที่ร้อนผ่าวทำเอาผิวเนื้อของเค้กสั่นสะท้าน 0 E, e2 V1 h% H% f' c; y
ไม่ทันได้ตั้งตัว เทียนก็โน้มใบหน้าคมคายเข้ามาประชิดจนสันจมูกโด่งคมเฉียดผ่านผิวแก้มเนียนไปเพียงนิดเดียว เค้กสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอม Woody ผสมกับกลิ่นกายชายหนุ่มที่สะอาดสะอ้าน ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินอยู่ข้างใบหูทำเอาขนกายลุกซู่ว ความเป็นตัวแม่ที่เคยคุมเกมมาตลอด กลับสั่นคลอนเพียงเพราะการรุกรานที่แสนจะนุ่มนวลแต่หนักแน่นจากผู้ชายที่ชื่อเทียนคนนี้ $ G* k0 Z# A% n, w
“หอมขนาดนี้... ชักอยากรู้แล้วสิครับ ว่าถ้าได้ลองชิมจริงๆ รสชาติจะหวานเหมือนชื่อไหม?” น้ำเสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหูมันเต็มไปด้วยความกระหายที่ปิดไม่มิด ถ้าเป็นคนอื่นมาพูดจาคุกคามแบบนี้เค้กคงตบหน้าหันไปแล้ว แต่วินาทีนี้ สัญชาตญาณในกายเขากลับกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น เขาอยากจะรู้ว่า ภายใต้ท่าทางสุขุมนั่นความร้อนแรงจะพุ่งพล่านได้ขนาดไหน ) X+ Q8 J9 K4 L
“หึ แล้วเทียนเล่มนี้ มันน่านั่งเหมือนชื่อหรือเปล่าครับ?” เค้กตัดสินใจเปิดเกมรุกกลับอย่างเด็ดขาด เขาละทิ้งความเขินอายแล้วส่งสายตาท้าทายทิ้งท้ายคำพูดสองแง่สองง่าม มือเรียวสวยค่อย ๆ เลื่อนลงต่ำ ลูบไล้ไปตามต้นขาแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนาแน่น หนุ่มหล่อคนนี้อยู่ในท่าทางที่โคตรจะเชื้อเชิญ เขาขยับขาทั้งสองข้างอ้าออกกว้างอย่างเป็นธรรมชาติแต่จงใจเปิดทางให้มือของเค้กสำรวจได้อย่างถนัดมือ # f5 L9 Q: m p+ B% P
และแล้ว ปลายนิ้วที่กำลังซุกซนกลับต้องชะงักงัน เมื่อเขาสัมผัสเข้ากับความแข็งขืนที่ตึงรั้งอยู่ภายใต้กางเกงชิโนเนื้อดี : q: z0 E% v, F6 {
“อยากรู้ก็ต้องลองดูครับ แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าพิกัดของผมมันไม่ได้จบลงแค่นั่งนิ่ง ๆ” เทียนไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขากลับขยับยิ้มพรายที่มุมปากพลางหดสะโพกเข้าหาปลายนิ้วของเค้กเบา ๆ อย่างเป็นจังหวะ ยิ่งกางเกงสีครีมตัวหรูมันตึงรั้งด้วยขนาดที่ไม่ธรรมดา ภาพที่ปรากฏภายใต้แสงไฟสลัวจึงดูโอ่อ่าและทรงพลังจนเค้กแทบจะลืมวิธีหายใจ ท่อนลำที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้านั้นดูจะใหญ่โตและยาวเหยียดจนเห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนราวกับจงใจประกาศศักดาว่าของจริงมันเป็นยังไง & b) X d$ [5 O! ]
สัดส่วนที่เพอร์เฟกต์ตั้งแต่แผ่นอกกว้างที่สั่นสะเทือนตามจังหวะหัวเราะในลำคอ ลากยาวลงมาจนถึงความมหึมาที่กำลังดันกางเกงออกมาจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน มันทำให้อาหารจานเด็ดตรงหน้าดูเลอค่าจนเค้กอยากจะตะครุบกินเสียตอนนี้ เขาไม่เคยเจอใครที่รุกหนักและมีต้นทุนที่น่าเกรงขามขนาดนี้มาก่อน
' v2 a6 o+ J2 v& F6 |# S. M: x1 X
“คุณเค้กเคยเห็นเครื่องบินรบเวลาบินสูง ๆ มั้ยครับ? ยิ่งสูง แรงกดอากาศยิ่งเยอะ และคนที่จะคุมมันได้ต้องอึดกว่าคนทั่วไปหลายเท่า” เค้กชะงักไปนิดกับคำเปรียบเทียบนั้น ก่อนจะไล่สายตาสำรวจร่างสูงใหญ่ที่ดูองอาจผิดมนุษย์มนา
* N9 {+ j8 ]2 M* P8 B: _8 L6 ~“นี่อย่าบอกนะว่าคุณ...” “ทหารอากาศน่ะครับ เขาฝึกมาให้ทนต่อแรงกระแทกได้ทุกรูปแบบครับ และผมก็อึดกว่าที่คุณจินตนาการไว้เยอะนะครับ” เทียนเฉลยอาชีพออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ มือหนาเอื้อมมาคว้าข้อมือเค้กที่กำลังซนอยู่เบื้องล่าง รั้งให้ขยับเข้าไปหาจุดกึ่งกลางกายของเขาหนักขึ้น “หรอครับคุณทหาร งั้นเราไปหาที่ลงจอดกันดีไหมครับ ผมชักอยากจะรู้แล้วว่าเครื่องยนต์ของคุณจะแรงอย่างที่คุยไว้หรือเปล่า” เค้กเลียริมฝีปากที่แห้งผากด้วยความตื่นเต้น ความหงุดหงิดเรื่องพี่เรย์หายวับไปปลิดทิ้ง เพราะเมนูตรงหน้ามันทั้งดิบ ทั้งเถื่อน และสมบูรณ์แบบจนเขาอยากจะพลีชีพให้คาอก “หึ ปากดีแบบนี้ ผมจะเช็กพิกัดทุกตารางนิ้วบนตัวคุณ จนคุณร้องขอชีวิตไม่ทันเลยล่ะ” เค้กไม่ตอบแต่กลับใช้สายตาเป็นการสู้กลับ ก่อนที่ทั้งคู่ก้าวออกจากบาร์ท่ามกลางสายตาเสียดายของคนรอบข้าง โดยที่ทั้งคู่เดินตรงไปที่รถยุโรปคันหรูของคุณทหารอากาศที่จอดเด่นอยู่ที่ลานจอดรถ
2 t, _8 m) J4 Y1 b7 a0 T9 X* t
- c' z" I& G! E, W
- d( R+ s7 m3 e3 E- q# W
: b% f7 m6 g( o$ k4 m
5 w, S+ F9 _; Z
" @( W9 B5 I! V- S4 B- R7 P
" |# S: u) ? q3 A7 ^* C
) c9 y: [- A6 k6 t
% q; K# z' X8 V7 H
พูดคุยท้ายเรื่อง 2 O5 x/ E7 d! |. w
สวัสดีครับทุกคน คิดถึงกันมั้ย ๆ 55555 เอาเรื่องใหม่ เรื่องสั้นมาส่งท้ายปีใหม่ครับ พอได้มาเขียนเรื่องใหม่ ๆ แบบนี้แล้ว ก็รู้สึกว่ามีแรงขึ้นมาเหมือนกันครับ 5 @$ F' Q/ |. t, g
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นมีไม่เกิน 5 ตอนนะครับ แต่ว่าตอนที่ 1 ขอแบ่งเป็น 2 Part นะครับ เพราะไม่งั้นมันจะยาวไป กลัวทุกคนไม่ตั้งใจอ่านกัน 555555 3 | b5 W+ J U# z4 P) C% Q
ยังไงก็ฝากเอ็นดูน้องเค้กด้วยนะครับ มาสั้นแต่ก็หวังว่าพี่ ๆ นักอ่านจะชอบกันนะครับ ว่าแต่ คุณทหารอากาศคนนี้เขาจะหาเช็กพิกัดเสียวที่ไหนกันนะ อุ้ยยยยยย แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว เจอของดี เจอคนแร ยัยเค้กจะไหวมั้ยเนี่ยยย
1 \/ S$ w- H5 d( `4 s/ Z, Z
ปล. ถ้าใครอยากให้ Part 2 มาลงไว ๆ คอมเม้นมาคุยกันเยอะ ๆ นะค้าบบบ 8 \ K! M9 y1 h5 `! f- X
$ I. I( C# I9 j% f
! d* s# ]# M$ O' H |