เพื่อนกันมันส์เสียว 2

NOOFONG

ผมเริ่มคิดผิดมหันต์ที่รับคำท้าบ้าบอนั่น…


ระหว่างทางที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์คันยักษ์ของไบซันมา ผมพยายามเขยิบตูดไปนั่งติดท้ายเบาะจนแทบจะหงายหลังตก เพื่อเว้นระยะห่างจากแผ่นหลังกว้างๆ ของมันให้มากที่สุด แต่ไอ้คนขับสันดานเสียมันก็ขยัน เบรกชิบหาย เดี๋ยวเบรกๆ จนตัวผมไถลไปกระแทกหลังมันไม่รู้กี่รอบ


"ขับรถภาษาเหี้ยไรของมึงเนี่ย! จะเบรกหาพ่อง!" ผมตะโกนด่าแข่งกับเสียงลม


"ก็หมามันตัดหน้า... กอดเอวกูแน่นๆ ดิ เดี๋ยวก็ร่วงลงไปคอหักตายหรอก"


"ตายก็ดีกว่ากอดมึงล่ะวะ!"


ปากดีไปงั้นแหละ สุดท้ายพอมันบิดคันเร่งกระชากออกตัว ผมก็ต้องจำใจคว้าเอวมันไว้แน่นอยู่ดี... หน้าท้องแข็งๆ ที่สัมผัสโดนแขนทำเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว






...


ไม่นานรถก็เลี้ยววูบเข้าไปในซอยเปลี่ยว ก่อนจะมาจอดสนิทอยู่หน้าตึกสภาพเก่าครึเกรดบีที่มีป้ายไฟนีออนกระพริบวิบวับเขียนว่า 'วิมานฉิมพลี' หรือชื่อเชยๆ อะไรเทือกนั้น บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงจิ้งหรีด ผสมกับกลิ่นอับชื้นแปลกๆ ที่ลอยมาตามลม


ไบซันดับเครื่อง เดินผิวปากลงจากรถอย่างอารมณ์ดี ผิดกับผมที่ยืนตัวลีบแทบจะสิงเสาไฟฟ้า


"เชิญครับคุณว่าที่สามี... เข้าไปเลือกห้องสิ" มันผายมือดัดจริต


ผมกัดฟันเดินตามมันไปที่เคาน์เตอร์กระจกมัวๆ ตรงทางเข้า มีป้าวัยดึกคนหนึ่งนั่งเคี้ยวหมากหยับๆ มองลอดแว่นสายตายาวออกมา สายตาป้าแกกวาดมองไบซันที มองผมที ด้วยแววตาที่ทำให้ผมอยากจะระเหิดกลายเป็นไอ


"ชั่วคราวหรือค้างคืน?" เสียงแหบพร่าถามห้วนๆ


ผมก้มหน้างุด ซ่อนหน้าซ่อนตาอยู่หลังไหล่กว้างๆ ของไบซัน


"ชั่วคราวครับป้า... เอาห้องที่มีเตียงแข็งแรงๆ หน่อยนะครับ พอดีผัวผมแรงเยอะ"


"ไอ้เชี่ยไบซัน!" ผมหยิกหลังเอวมันเต็มแรงจนมันสะดุ้งโหยง หันมาทำหน้าทะเล้นใส่


ป้าคนดูแลแค่นหัวเราะในลำคอ หยิบกุญแจห้องเบอร์ 69 (เลขบ้าอะไรวะน่ะ) วางกระแทกลงบนเคาน์เตอร์ พร้อมกับตะกร้าสบู่ก้อนเล็กๆ และ... ถุงยางอนามัยซองสีเงินอีกสองชิ้น


"ระวังเตียงหักนะพ่อหนุ่ม... ค่าประกันห้องมันแพง"


วินาทีนั้นผมสาบานเลยว่าถ้ามีหลุมดำอยู่ตรงหน้า ผมจะกระโดดลงไปเดี๋ยวนี้!


ผมรีบคว้ากุญแจแล้วจ้ำอ้าวหนีไปทางห้องพักโดยไม่รอไอ้ไบซันที่กำลังยืนจ่ายตังค์อย่างสบายใจเฉิบ เสียงหัวเราะร่าของมันไล่หลังมา ยิ่งตอกย้ำว่าผมคิดผิดจริงๆ ที่พาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้!


สภาพห้องแม่ง... โคตรวิมานฉิมพลีสมชื่อ ผนังสีชมพูสะท้อนแสงแสบตา เตียงวงกลมกลางห้องที่ดูยวบยาบจนน่ากลัว แถมกระจกเงาบานใหญ่บนเพดานที่สะท้อนเห็นสภาพลูกหมาตกน้ำของผมกับไอ้ยักษ์ไบซันชัดแจ๋ว กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มราคาถูกตีกันมั่วกับกลิ่นอับชื้นจนผมอยากจะอ้วก


แต่สิ่งที่น่าอ้วกกว่ากลิ่นห้อง... คือไอ้ของบนโต๊ะเนี่ยแหละ!


"เดี๋ยว... มึงหยุดก่อน" ผมชี้ไปที่ขวดเจลกับกล่องถุงยางอย่างจับผิด "มึงไปแอบซื้อมาตอนไหน! หรือมึงวางแผนจะล่อลวงกูมาตั้งแต่แรกแล้วฮะไอ้ไบซัน!"


ไบซันยักไหล่ ทำหน้าตาใสซื่อที่ดูโคตรตอแหลในสายตาผม


"ก็ตอนมึงมัวแต่ยืนเอ๋อหลบหลังกูตอนจ่ายเงินไง... กูบอกแล้วว่ากูจริงจัง เรื่องความปลอดภัยต้องมาก่อน อีกอย่างกูกลัวมึงติดใจจนไม่ได้เอาแค่รอบเดียวน่ะสิ”


“ใครจะไปติดใจคนตัวเท่าควายอย่างมึง! รีบๆ ทำให้จบๆ เลยดีกว่า”


ผมด่ากราด แต่ไอ้ตัวดีกลับเดินดุ่มๆ ไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงวงกลมกลางห้องจนฟูกยุบยวบยาบ มันทดสอบความเด้งของเตียงสองสามที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วตบปุๆ ลงบนที่ว่างข้างตัว


"เอ้า ยืนบื้อทำไม จะอาบน้ำก่อนมั้ย หรือชอบแบบดิบๆ เถื่อนๆ ... กูก็ไม่ติดนะ ได้หมด"


มันพูดพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด... ทีละเม็ด... เผยให้เห็นแผงอกแน่นๆ กับผิวสีแทนรำไร


"เชี่ย... มึงจะถอดทำไมวะ!" ผมร้องเสียงหลง ถอยหลังไปจนหลังติดประตู


"อ้าว ก็มึงจะเอากูไม่ใช่เหรอ ใส่เสื้อผ้าแล้วจะเอายังไงครับคุณชาย" มันเลิกคิ้วกวนประสาท มือก็ยังปลดกระดุมไม่หยุด "หรือมึงปอดแหก? จะยอมแพ้แล้วกลับบ้านไปเลยก็ได้นะ กูจะได้จำไว้ว่ามึงมันแค่เก่งแต่ปาก"


เจอคำท้าแบบนี้เข้าไป เส้นเลือดในสมองผมเต้นตุบๆ ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย (ที่ไม่อยากเป็นเมียมัน) ค้ำคอจนต้องกัดฟันเดินอาดๆ เข้าไปหามัน


"ใครปอดแหก! มึงนอนลงไปเลย!”


ผมสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามงัดเอาความกล้าทั้งหมดที่มีออกมาใช้ จ้องตาแข็งสู้แสงไฟนีออน พยายามสะกดจิตตัวเองว่า 'กูคือเสือ กูคือผู้ล่า' ส่วนไอ้ที่นอนอยู่นั่นมันก็แค่ลูกไก่ในกำมือ


แต่ดูเหมือนไอ้ 'ลูกไก่' ตัวยักษ์บนเตียงมันจะรู้งานเกินไปหน่อย...


ไบซันเอนตัวพิงหัวเตียง ทิ้งขาแยกกว้างในท่าทางที่โคตรจะยั่วยวน แววตานักล่าของมันจ้องผมไม่วางตา ในขณะที่มือหนาข้างนั้นค่อยๆ เลื่อนลงไปที่เป้ากางเกง...


ครืด…


เสียงซิปที่ถูกรูดลงช้าๆ ดังบาดหูท่ามกลางความเงียบ เผยให้เห็นขอบกางเกงในสีเข้มที่โผล่พ้นขอบยีนส์ออกมา และสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้นั้น... มันดูอัดแน่นจนน่ากลัว


เท่านั้นยังไม่พอ มันยังจงใจใช้มือกร้านๆ นั่นกอบกุมส่วนนูนเด่นของตัวเอง... ขยำเน้นๆ ช้าๆ ต่อหน้าต่อตาผม เหมือนจะอวดสรรพคุณว่าของมันพร้อมรบขนาดไหน


เอื้อก...


ผมเผลอกลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก คอแห้งผากเป็นผง


ภาพจำในวัยเด็กที่เคยวิ่งแก้ผ้ากระโดดน้ำคลองด้วยกันแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี ไอ้เด็กตัวแห้งๆ คนนั้นหายสาบสูญไปแล้ว เหลือแต่ไอ้ปีศาจราคะในร่างคนตรงหน้าที่ร่างกายเปลี่ยนไปจนน่าตกใจ... ทั้งมัดกล้าม ทั้งขนาดตัว และไอ้ตรงนั้นที่ดูอันตรายเกินกว่าที่สติผมจะรับไหว


เสียงแหบพร่าของมันเรียกสติผมที่กำลังตะลึงค้างให้กลับเข้าร่าง ไบซันช้อนตาขึ้นมองผม มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำลายความอดทนเส้นสุดท้าย


"ยืนมองแล้วมันจะเสร็จมั้ยครับคุณสามี... ถอดกางเกงให้หน่อยสิ"


มันพูดจบก็ปล่อยมือออกจากเป้ากางเกง แล้วกางแขนออกกว้างนอนแผ่หลากับเตียง ทำท่าทางยอมจำนนเหมือนผู้ถูกกระทำ... แต่สายตาวิบวับนั่นแม่งโคตรจะเป็นผู้คุมเกมชัดๆ!


"เออ! รู้แล้วน่า! สั่งจังวะ!"


ผมตะคอกแก้เก้อ พยายามข่มความประหม่าที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอก ก้าวขาขึ้นไปบนเตียงนุ่มยวบยาบนั่น เข่าอ่อนยวบจนเกือบหน้าทิ่ม แต่ก็ยังฝืนทรงตัวคุกเข่าแทรกกลางระหว่างขาแกร่งของมันได้สำเร็จ


มือไม้ผมสั่นระริกตอนที่เอื้อมไปแตะขอบกางเกงยีนส์ของมัน ความร้อนจากผิวกายที่แผ่ออกมาปะทะฝ่ามือทำเอาผมสะดุ้งเหมือนโดนไฟช็อต


ไบซันให้ความร่วมมือดีเกินคาด มันยกสะโพกสอบขึ้นนิดๆ เพื่อให้ผมถอดกางเกงมันได้ถนัดขึ้น... วินาทีที่ผมกระชากกางเกงยีนส์ตัวหนาให้รูดลงไปตามท่อนขาแข็งแรง


"เชี่ย..." ผมสบถเบาๆ


ภาพตรงหน้ามันเกินจินตนาการไปไกลโข กล้ามเนื้อต้นขาที่เป็นลอนสวย กับไรขนจางๆ ที่ลากยาวหายเข้าไปในขอบกางเกงใน...


"ถอดแค่นี้มือสั่นเลยเหรอวะ"


เสียงทุ้มดังขึ้นเหนือหัว ไบซันใช้เท้าเขี่ยเอวผมเบาๆ เป็นเชิงหยอกล้อ "ไหนบอกจะจัดให้กูร้องไม่ออกไง... เร็วสิครับ กูพร้อมเป็นเมียมึงจะแย่แล้วเนี่ย"


ใจผมเต้นรัวเป็นกลองยาวจังหวะสามช่า...คือไอ้ทฤษฎีที่เคยได้ยินพวกเพื่อนเวรมันโม้กันในวงเหล้าว่าเวลาเอาผู้ชายต้องเริ่มยังไง มันก็พอมีอยู่ในหัวบ้างแหละ แต่พอมาเจอหน้างานจริง... แม่งคนละโลกเลยครับ!


ยิ่งเห็นไอ้ไบซันนอนจ้องตาแป๋วรอให้ผมกระทำชำเรา สมองผมก็ยิ่งขาวโพลน มือไม้เกะกะไม่รู้จะวางตรงไหน จะจับตรงนั้นก็ไม่กล้า จะคว้าตรงนี้ก็เขิน


ไบซันเห็นผมยืนเอ๋อทำอะไรไม่ถูกอยู่นาน มันก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ แล้วส่ายหน้าอย่างระอา


"ต้องให้กูสอนด้วยมั้ยเนี่ย... ว่าจะเป็นผัวกูต้องทำยังไง"


เจอประโยคนั้นเข้าไป ความมั่นหน้าเมื่อกี้พังครืนลงมาไม่เหลือซาก ผมทิ้งตัวนั่งลงข้างมันอย่างหมดสภาพ ไหล่ที่เคยตั้งตรงห่อเหี่ยวลงเป็นผักต้ม หมดกันมาดเสือผู้ล่า กลายเป็นแมวป่วยไปซะงั้น


และพอเห็นผมเปิดช่องว่างเท่านั้นแหละ... เสือซ่อนเล็บอย่างมันก็ตะปบเหยื่อทันที!


"เห้ย!"


ผมร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ ไบซันก็พลิกตัวขึ้นคร่อมทับผมด้วยความไวแสง น้ำหนักตัวมหาศาลของมันกดทับลงมาจนผมขยับไม่ได้ ก่อนจะออกแรงกดไหล่ผมให้นอนราบไปกับฟูกนุ่มๆ จนจมเตียง


"ในเมื่อทำไม่เป็น... งั้นกูสอนให้"


ไม่รอให้ผมได้ประท้วง มือปลาหมึกของมันก็จัดการลอกคราบผมอย่างชำนิชำนาญ (ชำนาญกว่ากูที่เป็นคนจะเอาอีก!) เสื้อผ้าชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกกระชากออกแล้วโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี


ผ่านไปไม่ถึงนาที... บนเตียงกว้างก็เหลือแค่ร่างเปลือยเปล่าของเราสองคน


ผมอายจนอยากจะมุดดินหนี ไม่กล้าแม้แต่จะสบตามัน แต่ไอ้น้องชายตัวดี... หรือที่ผมตั้งชื่อให้มันอย่างภาคภูมิใจว่า 'ไอ้ปืนใหญ่' แม่งดันทรยศเจ้าของ ผงาดง้ำค้ำโลกขึ้นมาซะงั้น!


คือในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ มึงยังจะมีอารมณ์อีกเหรอวะไอ้ลูกทรพี! รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสาจริงๆ!


"ไหนว่ามึงไม่มีอารมณ์กับกู... ตื่นตัวสู้มือเชียวนะมึง"


มันแซวเสียงระริก ก่อนที่มือหนาๆ ของมันจะคว้าหมับเข้าที่แกนกายของผมเต็มแรง... เชี่ยเอ้ย ยอมรับแบบไม่อายปากเลยนะว่าถึงผมจะเคยผ่านสมรภูมิรบกับแฟนเก่ามาหลายคน แต่สัมผัสจากมือผู้ชายที่ทั้งใหญ่ทั้งสาก แถมยังกำรอบของผมได้แบบเต็มไม้เต็มมือนี่มัน...


อดไม่ได้ที่จะบอกว่ารู้สึกดีชิบหาย!


มันรูดขึ้นรูดลงอย่างรู้งาน น้ำหนักมือโคตรได้จังหวะจนผมเผลอเกร็งหน้าท้อง ไม่พอแค่มือ... ปากมันยังโน้มลงมาประกบปิดปากผมจนสนิท


ทีแรกผมเม้มปากแน่น ไม่ยอมให้มันสอดลิ้นเข้ามา เพราะผมถือคติประจำใจว่าจูบแลกลิ้นมันเป็นเขตหวงห้ามสงวนไว้ให้ 'แฟน' หรือ 'ว่าที่แม่ของลูก' เท่านั้นเว้ย


แต่ไอ้ไบซันแม่งตื๊อชิบหาย มันขบเม้มริมฝีปากล่างผมย้ำๆ บดเบียดลงมาไม่หยุดเพื่อขอทาง บวกกับอารมณ์เบื้องล่างที่เริ่มเตลิดไปไกลจนกู่ไม่กลับ...


สุดท้ายกำแพงศีลธรรมผมก็พังทลาย ผมเผลอเผยอปากออกรับลิ้นร้อนๆ ของมันเข้ามาเกี่ยวพันอย่างหนีไม่ได้…


หลังจากแลกลิ้นกันจนน้ำลายยืด ไบซันก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก ปล่อยให้ผมหอบหายใจแฮกๆ ก่อนที่มันจะเริ่มรุกคืบลงต่ำ... ลิ้นร้อนๆ ของมันลากผ่านลำคอ ลงมาวนเวียนอยู่ที่ยอดอกของผม


"อ๊ะ..."


ผมเผลอหลุดเสียงครางเมื่อมันตวัดลิ้นเลียรัวๆ สลับกับดูดดึงที่หัวนมอย่างแรง มันรู้จุดตายผมดีเกินไปแล้ว! รู้กระทั่งว่าต้องลงลิ้นน้ำหนักแค่ไหนถึงจะเสียวที่สุด


สมองผมสั่งให้ผลักไบซันออก แต่ร่างกายบ้านี่แม่งซื่อสัตย์กับความเสียวชิบหาย... แทนที่จะขัดขืน ผมกลับเผลอแอ่นอกรับสัมผัสจากปากมันหน้าตาเฉย ยิ่งมันดูดแรงเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งขยุ้มผมมันแน่นขึ้นเท่านั้น


พอมันเล่นสนุกกับนมผมจนพอใจ ไบซันก็ผละออกแล้วเลื่อนตัวต่ำลงไปอีก... เป้าหมายคือจุดยุทธศาสตร์ที่กำลังแข็งขึงจนปวดหนึบ


ผมก้มมองหัวทุยๆ ของมันที่ค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้ 'ไอ้ปืนใหญ่' ที่ตอนนี้ตั้งโด่ชี้หน้ามันอย่างท้าทาย... สภาพแม่งพร้อมยิงเต็มที่


และโดยไม่ทันตั้งตัว ไบซันก็อ้าปากครอบครองส่วนหัวของผมเข้าไปจนมิด!


"ซี๊ดดด... ไบซัน...!"


ผมสูดปากด้วยความเสียวซ่าน ความอุ่นร้อนและโพรงปากนุ่มนิ่มที่ตอดรัดทำเอาผมตัวเกร็งไปหมด ไบซันขยับหัวขึ้นลงเนิบๆ ปรนเปรอผมจนแทบคลั่ง ทั้งดูดทั้งเลียจนเกิดเสียงลามกดังเจ๊าะแจ๊ะ


ก่อนที่มันจะผละริมฝีปากออกมานิดหน่อย เพื่อพึมพำงึมงำชิดกับแท่งร้อนของผม ทั้งที่ตายังจ้องหน้าผมอยู่


"อึก... ผัวกูนี่ก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย..." มันพูดเสียงอู้อี้ในลำคอ ก่อนจะแลบลิ้นเลียที่ส่วนปลายอีกครั้ง "...ของดีขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้... ก็เสียดายแย่น่ะสิ"


สาบานเลยว่าผมไม่เคยรู้สึกภูมิใจกับคำชมไหนมาก่อนในชีวิต... ยิ่งมาจากปากคนที่กำลังปรนเปรอให้ผมอย่างถึงใจ ความมั่นหน้าของผมก็พุ่งทะลุปรอท


สกิลลิ้นของไอ้ไบซันแม่งระดับเทพ... เทพจนผมแทบจะแตกใส่ปากมันอยู่รอมร่อ ยิ่งร้างราจากเรื่องอย่างว่ามานาน ร่างกายผมมันเลยจุดติดง่ายเหมือนราดน้ำมัน อารมณ์พุ่งพล่านจนสมองขาวโพลนไปหมด


แต่แล้ว... วินาทีที่สวรรค์รำไรอยู่ตรงหน้า ไอ้เวรไบซันก็หยุดการกระทำทุกอย่างดื้อๆ!


มันผละปากออก ปล่อยให้ผมค้างเติ่งอยู่กลางอากาศด้วยความทรมานแสนสาหัส เหมือนคนกำลังจะจามแล้วโดนบีบจมูกไว้นั่นแหละ!


ไบซันเงยหน้าขึ้นมองผมที่กำลังหอบแฮกหน้าแดงก่ำ มุมปากมันยกยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ ก่อนจะยื่นข้อเสนอที่ฟังแล้วอยากจะเอาตีนยันหน้ามันสักที


"อยากเสร็จมั้ย?” มันถามเสียงยียวน นิ้วโป้งบดขยี้ส่วนปลายของผมเบาๆ เป็นการแกล้ง "งั้นสัญญาก่อน... ว่าจะยอมเป็นผัวกู"


"ไอ้เหี้ยไบซัน! มึงแกล้งกูเหรอ!"


ผมด่ากราดเสียงสั่น น้ำตาแทบเล็ดเพราะความอึดอัดที่คับแน่นอยู่ตรงเป้า


"มัดมือชกกันชัดๆ นี่หว่า! มึงรีบๆ ทำให้จบเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!"


"จุ๊ๆ ... ไม่สัญญา ไม่ทำต่อนะครับ"


มันทำท่าจะผละตัวหนีจริงๆ ผมที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะแรงอารมณ์เลยไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากกัดฟันรับคำท้ามันไปส่งๆ


"เออ! ยอมแล้วโว้ย! กูยอมเป็นผัวมึงแล้ว! พอใจยัง! รีบๆ ทำให้กูเสร็จสักที กูจะตายแล้วเนี่ย!"


ไบซันหัวเราะร่าอย่างผู้ชนะ แววตาพราวระยับ


"น่ารักมากครับคุณสามี... งั้นเดี๋ยวภรรยาคนนี้จะบริการให้ถึงสวรรค์เลย"

NOOFONG

คนบ้างคนก็ประสาทเนาะ แล้วแต่นะ เราจะไม่เข้าไปอ่านกระทู้คุณอีก เราเสียค่าอ่านกระทู้ เราก็ควรได้คืนเนาะ แล้วคุณไม่ลงเนื้อหา แลจะบ้า

lekthai

ขอบใจ​มาก​

godzilla0743149

ขอบคุณครับ ได้เพิ่มล่ะ 5 zenny

nuangnut1996

สนุกมากครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

pppoi

ขอบคุณนะครับ

darkbakura

ขอบคุณครับ

reawreaw

ขอบคุณครับ

leotero

ก็น่ารักดีทั้งคู่เลยนะ

ธนภัทร

Dreamy

ลุเนมากก

ningnong

ตามครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

kangped

ดีครับ

aotmini

ขอบคุณครับ

peonydemon

ขอบคุณครับ

Eakkadoor

ชอบบบ

pop2491

เสวมาก

KBKK

สนุกดีครับ