|
แสงแดดช่วงบ่ายสาดส่องลงมากระทบผิวกายที่ชื้นเหงื่อของชายหนุ่มสามคน ภูมิ แวน และบอม สามหัวขโมยหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความหน้าตาดีและรสนิยมสูงส่งเกินตัว พวกเขามักจะถูกเรียกว่า ‘แก๊งโจรนายแบบ’ เพราะทุกครั้งที่ออกปฏิบัติการ ทั้งสามจะสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมหัวจรดเท้าที่ได้จากการขโมยมาปรนเปรอความหลงตัวเอง ภูมิ พี่ใหญ่ของกลุ่ม เจ้าของเรือนร่างสูงโปร่ง ผิวขาวจัดแบบลูกคุณหนู หน้าตาหล่อเหลาคมคาย แวน หนุ่มหน้าตี๋อินเทรนด์ หุ่นนักกีฬาที่มีซิกซ์แพ็คแน่นเปรี๊ยะ ผิวเนียนละเอียด บอม น้องเล็กหน้าหวานแต่หุ่นล่ำบึ้ก กล้ามแขนเป็นมัดๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตราคาแพง แต่วันนี้...โชคดูจะไม่เข้าข้างพวกเขา “เฮ้ย! หยุดนะเว้ย!” เสียงตวาดดังลั่นพร้อมกับฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายฉกรรจ์เจ็ดคนที่วิ่งไล่กวดมาติดๆ “ซวยแล้วพี่ภูมิ! เจ้าของบ้านแม่งกลับมากันโคตรเยอะ!” บอมตะโกนหน้าตื่น ขาสั่นพั่บๆ ขณะวิ่งหนี “วิ่งดิรอเหี้ยไร! อย่าให้โดนจับได้นะเว้ย!” ภูมิสั่งเสียงหลง แต่ทว่า...ทางหนีทีไล่ที่ดูไว้ดิบดีกลับตัน พวกเขาจนมุมอยู่ที่ลานน้ำพุใจกลางหมู่บ้านหรู ซึ่งเชื่อมต่อกับย่านการค้าที่มีผู้คนพลุกพล่าน “จะหนีไปไหนพ้นวะ ไอ้พวกขี้ขโมย” เจ้าของบ้านหนุ่มหล่อที่ชื่อ ‘คีย์’ เดินย่างสามขุมเข้ามาพร้อมกับเพื่อนอีกหกคน ซึ่งแต่ละคนรูปร่างหน้าตาดีระดับเดือนมหาวิทยาลัย ทั้งเจ็ดคนยืนล้อมกรอบสามโจรหนุ่มไว้แน่นหนา “พ...พวกเรายอมแล้วครับ!” แวนรีบยกมือไหว้ปลกๆ เหงื่อแตกพลั่ก “อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะครับ ของ...ของที่เอามาคืนให้หมดเลย!” “คืนเหรอ?” คีย์เลิกคิ้ว ยิ้มเหี้ยมเกรียม “มึงคิดว่าแค่คืนของแล้วมันจะจบเหรอวะ พวกมึงบุกรุกบ้านกู รื้อค้นข้าวของกูสกปรกไปหมด” “ส่งตำรวจเลยไอ้คีย์” เพื่อนคนหนึ่งเสนอ “อย่า! อย่าส่งตำรวจนะครับ!” ภูมิรีบทรุดตัวลงคุกเข่ากอดขาคีย์ “ขอร้องล่ะครับ ให้ทำอะไรก็ได้ ยอมทุกอย่างเลย แต่อย่าให้มีคดีติดตัวเลยนะครับ พวกผมยังมีอนาคต...” “อนาคตโจรน่ะสิ” คีย์หัวเราะหึๆ ก่อนจะมองสำรวจเรือนร่างของทั้งสามคนภายใต้เสื้อผ้าแบรนด์เนมราคาแพง “แต่กูได้ยินมาว่า...พวกมึงชอบของแบรนด์เนมมาก ชอบแต่งตัวดีๆ ให้คนมอง...” คีย์หันไปสบตากับเพื่อนๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้น “งั้น...กูมีข้อเสนอ” ลานน้ำพุพลาซ่าเวลานี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ทั้งนักศึกษา พนักงานออฟฟิศ และคนที่มาเดินช้อปปิ้ง เสียงจอแจเริ่มเงียบลงเมื่อกลุ่มชายหนุ่มหน้าตาดีกลุ่มใหญ่ลากตัวสามหนุ่มที่ดูดีไม่แพ้กันมายืนประจานอยู่กลางลาน “ทุกคนครับ!” คีย์ตะโกนก้อง เรียกความสนใจจากไทยมุง “ดูหน้าไอ้สามตัวนี้ให้ดีๆ นะครับ! หล่อๆ แบบนี้ แต่นิสัยโจร! ชอบขโมยเงินคนอื่นไปซื้อเสื้อผ้าแพงๆ ใส่!” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที กล้องมือถือนับร้อยเครื่องถูกยกขึ้นมาถ่าย “จริงเหรอเนี่ย หน้าตาดีซะเปล่า” “เสียดายของว่ะ หุ่นแซ่บด้วยนะนั่น” “พี่ครับ...อย่าประจานพวกผมเลย...” บอมหน้าแดงก่ำ ก้มหน้างุดแทบจะมุดดิน “ไม่อยากโดนจับไม่ใช่เหรอ” เพื่อนของคีย์เดินเข้ามาตบแก้มบอมเบาๆ “งั้นก็ต้องรับบทลงโทษ...ในเมื่อพวกมึงชอบโชว์รวยด้วยเสื้อผ้า...วันนี้กูจะให้พวกมึงโชว์ ‘ของดี’ ที่ติดตัวมาแต่เกิดแทน” “หมายความว่าไงครับ...” ภูมิถามเสียงสั่น “แก้ผ้าออกซะ...เดี๋ยวนี้” คำสั่งประกาศิตดังก้อง ทั้งสามคนเบิกตากว้าง หน้าซีดเผือด “ก...แก้ผ้า...ตรงนี้เนี่ยนะ!?” แวนร้องเสียงหลง “คนเยอะขนาดนี้...ไม่เอานะครับ!” “หรือจะไปคุยกับตำรวจ?” คีย์ชูโทรศัพท์ที่กดเบอร์ 191 ค้างไว้ “ยอม! ยอมแล้วครับ!” ภูมิรีบห้าม “ถอด...ถอดก็ได้ครับ...” มหกรรมเปลือยเริ่มต้นขึ้น ภูมิ แวน และบอม ยืนตัวสั่นเทาท่ามกลางวงล้อมของสายตาคนนับร้อย ความอับอายแล่นพล่านจนหน้าร้อนผ่าว “ถอดช้าๆ ทีละชิ้น...โชว์ให้ทุกคนเห็นว่าใต้ของแบรนด์เนมเนี่ย...มันมีอะไรซ่อนอยู่” คีย์สั่งเหมือนผู้กำกับ ภูมิเป็นคนแรกที่เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต Versace ราคาแพง มือไม้สั่นจนติดขัด แต่ก็จำใจต้องแหวกสาบเสื้อออก เผยให้เห็นแผงอกขาวเนียน หัวนมสีชมพูระเรื่อที่หดเกร็งเพราะความตื่นเต้นและลมเย็นๆ “โห...ขาวจั๊วะเลยว่ะ” “นมชมพูด้วยแกรรรร” เสียงกรี๊ดกร๊าดของสาวแท้สาวเทียมดังระงม แวนถอดเสื้อยืด Off-White ออกทางศีรษะ เผยให้เห็นกล้ามท้องซิกซ์แพ็คเรียงตัวสวย ผิวสีน้ำผึ้งนิดๆ ตัดกับความขาวของเพื่อน ดูเซ็กซี่จนคนดูต้องกลืนน้ำลาย บอม น้องเล็ก ถอดแจ็คเก็ตยีนส์ออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามบางๆ ที่รัดรูปจนเห็นสรีระช่วงบนที่หนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ “กางเกงด้วย! ถอดให้หมด!” ภูมิกลั้นใจปลดเข็มขัด รูดซิปกางเกงยีนส์ลง แล้วค่อยๆ ดันมันลงไปกองที่ข้อเท้า ตามด้วยแวนและบอม ตอนนี้ ทั้งสามคนเหลือเพียงกางเกงชั้นในแบรนด์เนมตัวจิ๋ว... ภูมินใส่ Calvin Klein สีขาวที่ตุงออกมาเป็นลำอย่างเห็นได้ชัด แวนใส่ Supreme สีแดงสด ส่วนบอมใส่ Versace ลายกราฟิกสีดำทอง เป้าตุงๆ ของทั้งสามคนทำเอาไทยมุงตาค้าง แสงแฟลชวูบวาบจนตาพร่า “โอ้โห... ไม่ธรรมดานะเนี่ย” คีย์ผิวปาก “ซ่อนรูปนี่หว่า” “พี่ครับ... พอเถอะครับ... ผมอาย...” แวนน้ำตาคลอเบ้า ยกมือปิดหน้า “อายอะไร ของดีต้องโชว์... เอ้า! ชิ้นสุดท้าย! ถอด!” เสียงเชียร์ดังกระหึ่ม “ถอดเลย! ถอดเลย! ถอดเลย!” แรงกดดันมหาศาลทำให้ทั้งสามไม่มีทางเลือก มือที่สั่นเทาค่อยๆ เกี่ยวขอบกางเกงใน... “ฮึบ...” พรึ่บ! กางเกงในตัวสุดท้ายถูกรั้งลงไปกองที่พื้น... ร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของสามหนุ่มโจรหน้าหยกปรากฏแก่สายตาสาธารณชนแบบ HD! “กรี๊ดดดดดดดดด!” “เชี่ยยยยย! ใหญ่มาก!” “ขาวอมชมพูเลยมึงงงง!” ภูมิ แวน และบอม รีบเอามือตะครุบปิดเป้าตัวเองทันทีด้วยสัญชาตญาณ ตัวงอเป็นกุ้ง หูแดงหน้าแดงลามไปถึงคอ “เฮ้ยๆๆ! ใครสั่งให้ปิด!” เพื่อนของคีย์เดินเข้าไปดึงมือภูมิออก “อย่านะครับ! มันโป๊!” ภูมิขัดขืน “โป๊สิดี! เอามือออก! เอามือไปประสานไว้ที่ท้ายทอย! แล้วยืนยืดอก แอ่นควยโชว์ทุกคนเดี๋ยวนี้!” คำสั่งที่เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ ทั้งสามคนจำยอมต้องปล่อยมือจาก ‘น้องชาย’ ที่หวงแหน แล้วยกมือขึ้นประสานท้ายทอยตามสั่ง ภาพที่ปรากฏคือ สามหนุ่มหล่อเปลือยกาย ยืนเรียงหน้ากระดาน อกผายไหล่ผึ่ง...และตรงกลางลำตัว ท่อนเอ็นขนาดมาตรฐานชายไทยที่ค่อนไปทางใหญ่โต กำลังห้อยต่องแต่งท้าลมท้าแดด ของภูมิ ขาวผ่อง ยาวเรียว หัวบานสีชมพูอ่อนน่ารัก ของแวน ลำเขื่อง สีเข้มขึ้นมานิดหน่อย เส้นเลือดปูดโปนดูดุดัน ของบอม สั้นกว่านิดหน่อยแต่อวบอ้วน หัวบานใหญ่ “ดูสิครับทุกคน! โจรแก้ผ้า!” คีย์ประกาศ “ดูของลับมันให้เต็มตา! ถ่ายรูปไปประจานมันเยอะๆ!” ความอับอายถึงขีดสุด...แต่ทว่า... ร่างกายของผู้ชายมันช่างซื่อสัตย์และทรยศเจ้าของเหลือเกิน การถูกจ้องมองจากคนนับร้อย การถูกวิพากษ์วิจารณ์ร่างกาย และความตื่นเต้นหวาดเสียวจากการทำสิ่งที่ต้องห้ามในที่สาธารณะ...มันกำลังปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนบางอย่าง “อึก...” แวนกัดริมฝีปากแน่น รู้สึกถึงความร้อนวูบวาบที่แล่นไปรวมกันที่เป้า ‘น้องชาย’ ของแวน...เริ่มขยับ! มันค่อยๆ เติมเลือด ขยายตัว ผงกหัวหงึกหงักขึ้นมาทีละนิด ท่ามกลางสายตาของไทยมุง “เฮ้ยมึงดูดิ! ของไอ้คนกลางมันโด่!” เสียงคนตะโกนชี้เป้า “เชี่ยยย! แข็งสู้กล้องเลยว่ะ!” แวนอยากจะบ้าตาย หน้าแดงจนแทบระเบิด แต่ยิ่งอาย มันยิ่งแข็ง...แข็งจนชี้โด่เด่ตั้งฉากกับลำตัว หัวบานแดงก่ำมีน้ำใสๆ ซึมออกมา และเมื่อแวนโด่...ภูมิกับบอมก็ทนไม่ไหว ธรรมชาติของวัยรุ่นที่ไวต่อสิ่งเร้า บวกกับบรรยากาศที่ปลุกเร้ากามารมณ์ ทำให้ท่อนเอ็นของทั้งคู่ค่อยๆ แข็งตัวตามขึ้นมาติดๆ “ฮ่าๆๆๆๆ! โจรขี้เงี่ยน!” คีย์หัวเราะลั่น “โดนประจานแค่นี้ถึงกับควยแข็งเลยเหรอวะ!” “ม...ไม่ใช่...มัน...มันควบคุมไม่ได้...” ภูมิแก้ตัวเสียงสั่น แต่ท่อนเอ็นขาวๆ ของเขากลับกระตุกตุบๆ สู้ลม “เงี่ยนก็บอกว่าเงี่ยน...” คีย์เดินเข้าไปใกล้ๆ ใช้ไม้เรียวเล็กๆ เขี่ยที่ปลายหัวควยของภูมิเบาๆ “อ๊ะ! ส...เสียว!” ภูมิสะดุ้งเฮือก ขนลุกซู่ “ในเมื่อพวกมึงเงี่ยนกันขนาดนี้...และคนดูก็รอดูของดีอยู่...” คีย์หันไปถามฝูงชน “อยากเห็นพวกมันทำอะไรต่อมั้ยครับ!” “อยากกกกกก!” “ให้มันชักว่าวโชว์เลย!” เสียงผู้ชายคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา “ความคิดดี!” คีย์ดีดนิ้วเปาะ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้ภูมิรู้สึกหนาวสันหลังวาบ แม้เหงื่อจะท่วมตัว “ในเมื่อพวกมึงเงี่ยนกันนัก แข็งสู้กล้องขนาดนี้ กูจะจัดเวทีให้พวกมึงได้แสดงออกอย่างเต็มที่” “พ...พี่จะให้พวกผมทำอะไรอีกครับ” แวนถามเสียงเครือ น้ำตาคลอเบ้า มือพยายามจะปิดเป้าที่ตุงตั้งชัน แต่ก็ปิดไม่มิด “ชักว่าวไง” คีย์ตอบหน้าตาย “แต่ชักธรรมดามันไม่สมเกียรติแก๊งโจรนายแบบอย่างพวกมึง...กูอยากได้โชว์ที่มัน ‘อาร์ต’ กว่านั้น” คีย์เดินเข้ามาจัดท่าทาง สั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่ทำให้ทั้งสามคนไม่กล้าขัดขืน “หันหลังชนกัน! เดี๋ยวนี้!” ภูมิ แวน และบอม จำใจต้องขยับตัวมายืนชิดกัน แผ่นหลังเปลือยเปล่าที่ชื้นไปด้วยเหงื่อของทั้งสามคนแนบชิดติดกัน กลิ่นกายชายหนุ่มผสมกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ยังติดผิวจางๆ ลอยคละคลุ้ง ยิ่งกระตุ้นความรู้สึกแปลกประหลาดให้แล่นพล่าน “ยืนเป็นวงกลม หันหน้าออกไปหาคนดู” คีย์สั่งกำกับ “ทีนี้...เอื้อมมือขวาของพวกมึงไปจับควยของเพื่อนทางขวา...และเอื้อมมือซ้ายไปจับหัวนมของเพื่อนทางซ้าย” “ห...ห๊ะ!?” ทั้งสามอุทานออกมาพร้อมกัน ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง “จะบ้าเหรอพี่! ให้จับของเพื่อนเนี่ยนะ!” บอมโวยวาย หน้าแดงก่ำจนลามไปถึงหู “หรือจะให้ตำรวจมาจับแทน?” คีย์สวนกลับนิ่มๆ พร้อมชูมือถือที่พร้อมกดโทรออก “เลือกเอา จะชักว่าวให้เพื่อน หรือจะไปนอนคุก” คำขู่ที่ทรงประสิทธิภาพทำให้ทั้งสามคนต้องก้มหน้ารับชะตากรรม มือไม้สั่นเทาค่อยๆ เอื้อมออกไปตามคำสั่ง ภูมิที่ยืนอยู่ตรงกลาง หันหลังชนกับแวนและบอม มือขวาของเขาเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ท่อนเอ็นของแวน...สัมผัสแรกที่ได้รับคือความอุ่นร้อนและความแข็งขึงที่สู้มือ เส้นเลือดที่ปูดโปนบนลำควยของแวนเต้นตุบๆ อยู่ในอุ้งมือเขา ส่วนมือซ้ายของภูมิเอื้อมไปแตะที่หน้าอกแน่นๆ ของบอม ปลายนิ้วสัมผัสโดนยอดอกสีชมพูที่แข็งเป็นไตเพราะความตื่นเต้น “อ๊ะ...” บอมสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนสัมผัสที่จุดอ่อนไหว มือขวาของบอมเองก็จำต้องเอื้อมไปกอบกุมท่อนเนื้อของภูมิ...ของพี่ใหญ่ที่ขาวผ่องและยาวเรียว หัวบานสีชมพูสดฉ่ำน้ำใสๆ ที่ปริ่มออกมา ส่วนมือซ้ายของบอมก็ไปวางแหมะอยู่บนนมของแวน แวนเองก็ไม่รอด มือขวาของเขากำรอบควยอวบอ้วนของบอมที่สั้นกว่านิดหน่อยแต่หนาแน่นเต็มไม้เต็มมือ ส่วนมือซ้ายก็บีบคลึงหัวนมของภูมิ ตอนนี้ทั้งสามคนยืนเกี่ยวพันกันเป็นวงกลมแห่งราคะ เชื่อมต่อกันด้วยสัมผัสทางกายที่วาบหวามและน่าอับอายที่สุด “ดีมาก...” คีย์แสยะยิ้มพอใจ “ทีนี้...เริ่มขยับ...ชักให้เพื่อน...บีบนมเพื่อน...แล้วหมุนตัวเดินเป็นวงกลมช้าๆ โชว์ให้ทุกคนดูทุกองศา!” “ม...ไม่เอา...อายคน...” ภูมิครางเสียงแผ่ว แต่เมื่อเพื่อนของคีย์ทำท่าจะเดินเข้ามาเอาเรื่อง เขาก็จำต้องเริ่มขยับมือ รูด...ขึ้น...รูด...ลง... สัมผัสจากมือเพื่อนมันช่างแตกต่างจากมือตัวเองอย่างสิ้นเชิง ความสากระคายของฝ่ามือผู้ชาย ความไม่รู้จังหวะที่ทำให้เสียวซ่านแปลกๆ และความรู้สึกผิดบาปที่ต้องมาทำเรื่องแบบนี้กลางที่สาธารณะ มันกลับกลายเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ชั้นดี “อื๊อ...” แวนกัดริมฝีปากแน่น เมื่อมือของภูมิเริ่มรูดรั้งแก่นกายของเขาเป็นจังหวะเนิบนาบ ปลายนิ้วโป้งของภูมิบดขยี้ส่วนหัวบานหยักของเขาโดยไม่ตั้งใจ แต่มันกลับเสียวจนสะท้านไปทั้งตัว “เดิน! อย่าหยุด!” เสียงตะโกนเชียร์จากไทยมุงเริ่มดังขึ้น “เอาเลยๆ! หมุนเลย!” “โห...ดูของไอ้ตี๋นั่นดิ เส้นเลือดปูดน่ากลัวชิบหาย” “ของไอ้หน้าหวานก็ใหญ่นะมึง สั้นแต่ตัน” “ดูดนมมันด้วยดิ! บีบแรงๆ!” เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่เหมือนผึ้งแตกรัง ทั้งสามคนเริ่มก้าวเท้าเดินวนขวาเป็นวงกลมอย่างช้าๆ ราวกับม้าหมุนที่มีชีวิต...ม้าหมุนที่เปลือยเปล่าและเต็มไปด้วยตัณหา “ซี๊ดดด...พี่ภูมิ...มือพี่...อ๊า...” แวนครางออกมาเบาๆ อย่างกลั้นไม่อยู่ ขาเริ่มสั่นพั่บๆ ทุกย่างก้าวที่เดินวนไปรอบๆ ทำให้ส่วนหัวของควยที่แข็งโด่เสียดสีกับอากาศและมือเพื่อน ยิ่งเพิ่มความเสียว บอมที่โดนแวนกำควยอยู่ก็หน้าแดงจัด หลับตาปี๋ “เสียว...ไอ้แวน...มึงอย่ากำแน่น...กูเสียว...” “ใครสั่งให้หลับตา!” คีย์ตะคอกผ่านโทรโข่งที่ไปหามาจากไหนไม่รู้ “ลืมตา! ห้ามหลับตา! มองหน้าคนดู! สบตากับกล้อง! แล้วแนะนำตัวซะ!” “ต้อง...ต้องทำด้วยเหรอครับ” ภูมิถามเสียงสั่น น้ำตาไหลพราก “ทำ! เริ่มที่มึงก่อนเลยไอ้หัวหน้าแก๊ง!” ภูมิสูดหายใจลึก พยายามกลั้นเสียงครางขณะที่มือของบอมกำลังสาวรูดท่อนเอ็นของเขาอย่างเมามัน เขาจำต้องลืมตาขึ้น สบตากับหญิงสาวและชายหนุ่มนับร้อยที่ยกมือถือถ่ายเขาอยู่ “ผ...ผม...ชื่อภูมิครับ...” ภูมิพูดเสียงตะกุกตะกัก หน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด “ผ...ผมเป็นโจร...ชอบขโมยของแบรนด์เนม...ตอนนี้...อ๊ะ! อ๊า!...ตอนนี้ผมกำลัง...ชักว่าวโชว์...ให้เพื่อน...อื๊อ!” เสียงครางท้ายประโยคหลุดออกมาเพราะบอมเผลอกระตุกมือแรงตรงส่วนหัว “ฮิ้ววววว!” เสียงโห่ร้องชอบใจดังลั่นลานน้ำพุ “ต่อไป! ไอ้ตี๋!” แวนกัดฟัน ลืมตาขึ้นมองกล้องที่จ่ออยู่ตรงหน้า หูแดงก่ำ มือก็ยังคงทำหน้าที่ชักให้ภูมิไม่หยุด “ผ...ผมชื่อแวน...ครับ...อึก...ผมขโมยเสื้อผ้า...มาใส่โชว์หญิง...ตอนนี้...ตอนนี้กำลัง...โดนเพื่อนชักว่าวให้...อ๊า! พี่ภูมิ...เสียว...อย่าบี้หัว...” “คนสุดท้าย! ไอ้กล้ามปู!” บอมหน้าเบ้ด้วยความเสียวผสมความอาย “ผม...ผมชื่อบอมครับ...น้องเล็ก...ขโมยเพราะอยากเท่...ตอนนี้...อ๊า!...ตอนนี้ควยแข็งมาก...เสียวมาก...อื๊อ...” “ฮ่าๆๆๆ! โคตรจี้!” คีย์หัวเราะอย่างสะใจ “ดูพวกมันดิ หน้าแดงยังกะลูกตำลึง แต่ควยแข็งสู้มือชิบหาย! น้ำเดินกันหมดแล้วมั้งนั่น!” จริงอย่างที่คีย์ว่า ปลายท่อนเอ็นของทั้งสามคนตอนนี้มีน้ำใสๆ ไหลเยิ้มออกมาจนเปียกชุ่มมือเพื่อน น้ำหล่อลื่นธรรมชาติที่ถูกขับออกมาเพราะความตื่นตัวขีดสุด ทำให้การชักรูดยิ่งลื่นไหลและเกิดเสียงดังลามก แจ๊ะ...แจ๊ะ...แจ๊ะ... เสียงมือกระทบเนื้อที่เปียกชื้นดังลอดออกมาท่ามกลางความเงียบที่เริ่มก่อตัวขึ้นเมื่อผู้ชมเริ่มจดจ่อกับหนังสดตรงหน้า “เร็วกว่านี้!” คีย์สั่ง “หมุนเร็วขึ้น! ชักเร็วขึ้น! บีบนมแรงๆ!” ทั้งสามคนเหมือนหุ่นเชิดที่ถูกกระตุกสาย ภูมิกัดฟันเร่งจังหวะมือที่กำควยแวน รูดขึ้นลงถี่รัว นิ้วโป้งบดขยี้รอยหยักส่วนหัว แวนร้องครางลั่น แอ่นสะโพกรับสัมผัส มือของแวนเองก็สาวควยบอมอย่างบ้าคลั่ง ส่วนบอมก็กระชากรูดควยภูมิไม่ยั้ง “อ๊า! อ๊า! อ๊า!” เสียงครางระงมไปทั่วลานน้ำพุ สามหนุ่มเดินวนเป็นวงกลมเร็วขึ้น ขาพันกันมั่วไปหมด แต่สิ่งที่ชัดเจนคืออารมณ์ที่พุ่งพล่าน “ซี๊ดดด...พี่ภูมิ...หัวนมผม...อ๊า...พี่บีบแรง...เสียว...” แวนครางกระเส่า เมื่อมือซ้ายของภูมิบดขยี้เม็ดทับทิมบนอกเขาจนแข็งสู้มือ “ของมึงก็...อื๊อ...บอม...มือมึงสาก...แต่เสียว...เสียวหัวชิบหาย...อ๊า!” ภูมิแหงนหน้าขึ้นฟ้า น้ำลายไหลยืดที่มุมปาก ลืมความอายไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความต้องการทางธรรมชาติที่ถูกปลุกเร้าจนขีดสุด “ดูหน้าพวกมันดิ! โคตรฟิน!” เสียงไทยมุงวิจารณ์ “ไหนบอกว่าอายไงวะ เด้งเอวใส่เพื่อนยิกๆ เลย” “ถ่ายไว้ๆ! ช็อตเด็ด! แก๊งโจรวงกลม!” แสงแฟลชวูบวาบจากกล้องนับร้อยตัวเหมือนสปอตไลท์ที่สาดส่องลงมา ยิ่งทำให้ทั้งสามคนรู้สึกเหมือนเป็นดาราหนังโป๊ที่กำลังแสดงโชว์สด ความรู้สึกของการถูกจ้องมอง การถูกวิจารณ์ และการทำเรื่องลามกจาบจ้วงต่อหน้าสาธารณชน มันไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบให้ตื่นตัว ท่อนเอ็นของทั้งสามบวมเป่งแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ สู้มือเพื่อน น้ำใสๆ ไหลอาบลงมาตามลำจนถึงพวงไข่ “จะ...จะแตกแล้ว!” บอมตะโกนลั่นเป็นคนแรก ขาแข้งอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น แต่ติดที่ต้องเดินตามวงกลม “อย่าเพิ่ง! อั้นไว้!” คีย์ตะโกนสั่งอย่างซาดิสม์ “ใครแตกก่อนกูตบ! ชักต่อไป! เอาให้เสียวจนขาดใจตาย!” คำสั่งนั้นเหมือนยาพิษที่หอมหวาน ทั้งสามคนต้องขมิบก้นเกร็งขา กลั้นน้ำกามที่จ่ออยู่ปลายท่อเอาไว้สุดชีวิต แต่มือของเพื่อนที่ยังคงสาวรูดไม่หยุดหย่อนมันช่างทรมาน “อ๊า! พี่ภูมิ...หยุดก่อน...ไม่ไหว...มันปวด...มันเสียว...อ๊า!” แวนร้องไห้โฮ น้ำตาไหลพรากด้วยความทรมานจากการชักว่าวกลางที่สาธารณะ “ทนไว้แวน...อึก...กูก็จะตายแล้ว...อื๊อ...” ภูมิเองก็หน้าเขียวหน้าเหลือง เหงื่อท่วมตัวจนตัวลื่นไปหมด “คนดูเขาอยากเห็นน้ำ! ใครอยากเห็นพวกมันแตกบ้างขอเสียงหน่อย!” คีย์หันไปปลุกระดม “เฮ้!!!” เสียงเชียร์ดังกระหึ่ม “แตกเลย! แตกเลย! แตกเลย!” เสียงเชียร์เหมือนเชื้อเพลิงที่ราดลงบนกองไฟ แรงกดดันมหาศาลบวกกับความเสียวที่สะสมมาเนิ่นนานทำให้สติเส้นสุดท้ายของทั้งสามคนขาดผึง “ม...ไม่ไหวแล้ว! เอาเลย! ชักเลย! กูจะแตก!” ภูมิตะโกนสุดเสียง เลิกสนใจคำสั่งคีย์ เลิกสนใจความอาย “แตก! กูจะแตกแล้ว! อ๊า!” แวนร้องรับ “พร้อมกัน! แตกใส่หน้าพวกมึงเอง!” บอมคำราม ทั้งสามคนหยุดเดิน ยืนปักหลักหันหลังชนกันแน่น เกร็งหน้าท้องและต้นขาจนเส้นเอ็นปูดโปน มือของแต่ละคนเร่งจังหวะรูดกระชากท่อนเอ็นของเพื่อนอย่างบ้าคลั่งและรุนแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! “อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!!” “อ๊ากกกกกกกกก!!!” “ซี๊ดดดดดดดดด!!!” เสียงคำรามแห่งความสุขสมดังประสานกันก้องกังวานไปทั่วลานพลาซ่า ร่างกายของทั้งสามคนกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง แอ่นสะโพกไปข้างหน้า พรูดดดดด! น้ำกามสีขาวขุ่นข้นคลั่กพุ่งกระฉูดออกจากปลายท่อนเอ็นของทั้งสามคนพร้อมกันราวกับนัดหมาย! แรงดันมหาศาลจากการอั้นมานานทำให้น้ำรักพุ่งไกลเป็นสายโค้งสวยงาม น้ำของภูมิพุ่งไปข้างหน้า ตกกระทบลงบนพื้นลานน้ำพุเป็นวงกว้าง น้ำของแวนพุ่งเฉียงไปโดนรองเท้าของคีย์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลจนเจ้าตัวต้องกระโดดหลบ น้ำของบอมพุ่งแรงจนกระเด็นไปโดนเลนส์กล้องของไทยมุงคนหนึ่งที่ยืนถ่ายคลิปอยู่แถวหน้า “เฮ้ยยยย! เลอะหมดเลย!” “โห! เยอะชิบหาย!” “สุดยอดดด! แตกคาตา!” ทั้งสามคนยืนหอบหายใจแฮ่กๆ ร่างกายยังคงกระตุกเป็นระยะๆ รีดเค้นน้ำกามหยดสุดท้ายออกมาจนหมดสิ้น ขาที่ไร้เรี่ยวแรงค่อยๆ ทรุดลงไปกองกับพื้นในท่าหันหลังชนกันเหมือนเดิม ก่อเกิดเป็นภาพประติมากรรมมีชีวิตที่น่าอดสูและอีโรติกที่สุด พวกเขานั่งหมดสภาพอยู่กลางกองน้ำกามของตัวเองที่เจิ่งนองเต็มพื้น กลิ่นคาวคลุ้งลอยตลบอบอวล ผสมกับเสียงหัวเราะเยาะและเสียงปรบมือเกรียวกราวจากฝูงชน “แปะๆๆๆ ยอดเยี่ยม!” คีย์เดินเข้ามาปรบมือเหนือหัวพวกเขา “เป็นการแสดงที่น่าประทับใจมาก...โจรกลับใจ...กลับใจมาเป็นดาวโป๊” ภูมิ แวน และบอม นั่งก้มหน้าซุกเข่า ตัวสั่นเทาด้วยความอับอายที่เพิ่งจะกลับมาถาโถมหลังจากความเสียวจางหายไป หน้าที่แดงก่ำตอนนี้ซีดเผือด น้ำตายังคงไหลรินอาบแก้ม “ถ่ายรูปไว้เยอะๆ นะครับทุกคน! เอาไปโพสต์ประจานให้ทั่วโซเชียลเลย!” คีย์ประกาศ “ให้โลกรู้ว่าแก๊งโจรนายแบบ...แท้จริงแล้วก็แค่...แก๊งโจรขี้เงี่ยนที่ชอบโชว์ว่าวกลางห้าง!” เสียงหัวเราะและแสงแฟลชยังคงดำเนินต่อไป ท่ามกลางความสิ้นหวังของสามหนุ่มที่รู้ดีว่าความอัปยศของพวกเขาดูจะไม่จบลงง่ายๆ แค่นี้ เพราะท่ามกลางคนที่มามุงดู มีเสียงหนึ่งตะโกนออกมา “เห้ย แค่ให้ชักว่าวมันยังไม่พอหรอกพี่! อยากให้มันเสียวกว่านั้น!”
' r5 o( X9 f, }/ N0 d
To Be Continued… 2 R4 x" x( }: w% d4 U1 B/ v9 e
ถ้าชอบฝากคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะครับ อาจจะไม่ค่อยได้ตอบ แต่มาอ่านตลอดครับ เรื่องนี้ที่จริงผมลงทางรี้ดอะไร้ท์ครับ มีทั้งหมด5ตอน ในนั้นชื่อเรื่องว่า สามโจรปล้นบ้าน พลาดท่ามาโชว์เสียว 3P | PWP แต่ผมนำตอนฟรี2ตอน ทยอยมาลงด้วย ถ้าชอบฝากติดตามที่เหลือต่อด้วยนะครับ ในรี้ดก็เปิดให้อ่านฟรีจนกว่าจะอัปจบนะครับ
. x; M# u( ]' ]& S4 }+ Eพ่อครูอัลฟ่าถูกผีอีนิกม่าดุ แก้เผ็ดผัวเจ้าชู้ให้เดินแก้ผ้ารอบมหาลัย แว่นมา (เป็นนายแบบนู้ด) นี่มา ติว (เสียว) กับประธานนักเรียน โดนครูประจำชั้นของหลานจัดหนักตอนเรียกพบผู้ปกครอง ไฮโซหนุ่มติดเกาะกับพี่ชายคู่หมั้นไทบ้าน
. A. L! n- v6 X2 T | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-12-12 21:16:45
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-12-12 21:45:42
โพสต์ 2025-12-12 21:55:39
โพสต์ 2025-12-12 23:41:39
โพสต์ 2025-12-13 09:06:08