|
เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังสนั่นหวั่นไหวแข่งกับเสียงฟ้าผ่าที่ผ่าเปรี้ยงลงมากลางทะเลอันดามันที่กำลังบ้าคลั่ง เรือยอร์ชลำหรูโคลงเคลงไปมาราวกับของเล่นชิ้นเล็กๆ ในอ่างน้ำยักษ์ที่ถูกเขย่า “คุณเสก! ระวัง!” เสียงตะโกนแหบห้าวแข่งกับสายฝนดังขึ้น พร้อมกับร่างหนาที่พุ่งเข้ามาคว้าเอวบางของ 'เสกสรรค์' หรือ 'คุณเสก' เอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่ร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมราคาแพงจะไถลตกกาบเรือลงไปในเกลียวคลื่นสีดำทมึน เสกสรรค์เบิกตาโพลงด้วยความตระหนก ใบหน้าหล่อเหลาขาวจัดซีดเผือด เขาเงยหน้ามองคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้ 'ดิน' ญาติผู้พี่ของ 'ป่าน' คู่หมั้นสาวของเขา ดินเป็นผู้ชายผิวสีน้ำผึ้งเข้ม ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบคนทำงานหนัก แววตาคมกริบที่มักจะมองเขาด้วยความยียวนกวนประสาท บัดนี้ฉายแววตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด “จับมือผมไว้แน่นๆ! อย่าปล่อยนะเว้ยคุณชาย!” ดินตะคอกแข่งกับเสียงลม “รู้แล้วน่า! ปล่อยนะ มันเจ็บ!” เสกสรรค์เผลอตัวตวาดกลับตามความเคยชิน ทั้งที่มือเรียวสวยของตัวเองจิกเกร็งลงบนท่อนแขนแกร่งของดินแน่นจนเล็บแทบจิกเนื้อ โครม!!! คลื่นลูกยักษ์ซัดเข้ามาที่ด้านข้างเรืออย่างจัง แรงกระแทกมหาศาลทำให้เรือเอียงวูบ ผู้คนบนเรือหวีดร้องระงม และในจังหวะนั้นเอง แรงเหวี่ยงมหาศาลก็กระชากร่างของเสกสรรค์และดินให้หลุดออกจากราวจับ ทั้งคู่กระเด็นตกจากเรือ ร่วงหล่นลงสู่ผืนน้ำอันเย็นเยียบและมืดมิด “อึก แค่กๆ!” ความเค็มปร่าของน้ำทะเลไหลทะลักเข้าปากและจมูก เสกสรรค์ตะเกียกตะกายว่ายน้ำไม่เป็น เขาจมดิ่งลงสู่ความมืดมิด ความกลัวตายแล่นพล่านจับขั้วหัวใจ สติเริ่มเลือนราง หมับ! ท่อนแขนแข็งแรงราวกบคีมเหล็กคว้าเข้าที่รอบอกของเขา ดึงร่างที่กำลังจมดิ่งให้โผล่พ้นน้ำขึ้นมาสู่อากาศหายใจอีกครั้ง “หายใจเข้าลึกๆ! อย่าดิ้น!” เสียงดินตะโกนสั่งข้างหู นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เสกสรรค์จำได้ ก่อนที่โลกทั้งใบจะหมุนคว้างและตัดภาพไป แสงแดดร้อนแรงยามสายสาดส่องลงมากระทบเปลือกตา เสกสรรค์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความรำคาญ พยายามจะพลิกตัวหนีแสง แต่ความเจ็บปวดระบมไปทั่วร่างทำให้เขาต้องส่งเสียงครางออกมาเบาๆ “อือ” เขาลืมตาตื่นขึ้นมา พบกับท้องฟ้าสีครามสดใส และยอดมะพร้าวที่ไหวเอนตามแรงลม เสียงคลื่นซัดหาดทรายดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ “ตื่นแล้วเหรอครับ คุณชายขี้เซา” เสียงทุ้มยียวนที่คุ้นหูดังขึ้น เสกสรรค์รีบยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ทรายสีขาวละเอียดร่วงกราวออกจากเสื้อผ้าที่เปียกชื้นและยับยู่ยี่ เขาหันขวับไปมองต้นเสียง ดินนั่งอยู่บนขอนไม้ไม่ไกลนัก ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นแผงอกกว้างสีน้ำผึ้งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นปึกและรอยสักรูปกราฟฟิกที่หัวไหล่ กางเกงขาสั้นสีเข้มเปียกแนบเนื้อโชว์สัดส่วนความเป็นชายที่นูนเด่นชัดเจน “ที่นี่ ที่ไหน?” เสกสรรค์ถามเสียงแหบแห้ง คอแห้งผากราวกับทะเลทราย “เกาะร้าง มั้ง” ดินยักไหล่ ใช้มีดพกเหลาไม้ปลายแหลมเล่น “โชคดีนะที่รอดมาได้ ผมนึกว่าต้องลากศพคุณขึ้นฝั่งซะแล้ว” “แล้วคนอื่นๆ ล่ะ? ป่าน? คุณพ่อคุณแม่?” เสกสรรค์ถามละล่ำละลัก มองไปรอบๆ ชายหาดที่ว่างเปล่าสุดลูกหูลูกตา “ไม่รู้ เรือคงแตก หรือไม่ก็ลอยไปทางอื่น เราสองคนโดนคลื่นซัดแยกออกมา” ดินตอบเรียบๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินย่างสามขุมเข้ามาหาเสกสรรค์ “สรุปง่ายๆ คือ ตอนนี้มีแค่ผม กับคุณ สองคน บนเกาะนี้” เสกสรรค์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาคมกริบของดินที่มองมาทำให้เขารู้สึกร้อนวูบวาบอย่างประหลาด มันไม่ใช่สายตาของคนรับใช้ที่มองเจ้านาย แต่มันคือสายตาของผู้ล่าที่กำลังประเมินเหยื่อ “หิวน้ำ” เสกสรรค์พึมพำ “อ๋อ หิวน้ำเหรอ” ดินเลิกคิ้ว หยิบกระบอกไม้ไผ่ที่ใส่น้ำใสสะอาดมายกขึ้นจ่อปากตัวเอง “น้ำจืดนี่ผมเพิ่งไปหามา หวาน เย็น ชื่นใจสุดๆ” ดินจงใจเทน้ำราดลงบนอกตัวเองให้น้ำไหลผ่านร่องกล้ามเนื้อลงไปที่หน้าท้องแกร่ง เสกสรรค์มองภาพนั้นตาละห้อย ลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากโดยไม่รู้ตัว “ข…ขอกินหน่อย” เสกสรรค์เอ่ยปากขอ แม้จะรู้สึกเสียศักดิ์ศรี “ขอฟรีๆ ได้ไงครับคุณชาย” ดินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เสกสรรค์รู้สึกขนลุกซู่ “ที่นี่ไม่มีเงิน ไม่มีบัตรเครดิต มีแต่ระบบแลกเปลี่ยน” “แลกเปลี่ยน? คุณจะเอาอะไร? พอกลับไปผมจะให้เงินคุณเท่าไหร่ก็ได้!” “เงินคุณตอนนี้มันไม่มีค่าหรอก” ดินเดินเข้ามาใกล้จนเงาทาบทับร่างของเสกสรรค์ “ผมอยากได้อะไรที่มัน จับต้องได้ตอนนี้มากกว่า” สายตาของดินไล่มองเสกสรรค์ตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อเชิ้ตสีขาวราคาแพงที่เปียกน้ำจนแนบเนื้อ เผยให้เห็นผิวขาวจัดและยอดอกสีชมพูรำไร กางเกงสแล็คสีครีมที่รัดรูปโชว์สะโพกกลมกลึง “ถอดเสื้อออก” “อะไรนะ!?” เสกสรรค์ตวาดลั่น “คุณบ้าไปแล้วเหรอ!” “ก็ถ้าไม่อยากกินน้ำ ก็ไม่ต้องถอด” ดินไหวไหล่ ทำท่าจะเทน้ำทิ้งลงพื้นทราย “แต่น้ำจืดหายากนะแถวนี้ แดดก็แรง เดี๋ยวก็ช็อกตายหรอก” เสกสรรค์มองน้ำที่กำลังจะหกออกจากกระบอกด้วยความเสียดาย คอเขาแห้งจนเจ็บไปหมด ศักดิ์ศรีกับความตาย เขาต้องเลือก “แค่ แค่เสื้อใช่มั้ย” เสกสรรค์กัดฟันถาม “อืม แลกน้ำหนึ่งอึก” “อึกเดียวเนี่ยนะ!?” “จะเอามั้ยล่ะ?” ดินเลิกคิ้วกวนประสาท เสกสรรค์กำหมัดแน่น หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอับอาย เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตราคาแพงออกทีละเม็ด นิ้วเรียวสั่นระริก เม็ดที่หนึ่ง…เผยไหปลาร้าขาวเนียน เม็ดที่สอง…เผยแผงอกขาวผ่องที่ไร้ขน แบนราบแต่มีกล้ามเนื้อพองามแบบคนดูแลตัวเอง เม็ดที่สาม…เม็ดที่สี่… จนกระทั่งเสื้อเชิ้ตถูกถอดออกจากไหล่ ร่วงลงไปกองกับพื้นทราย เผยให้เห็นท่อนบนเปลือยเปล่าของ 'คุณชายเสก' ที่ขาวจั๊วะจนแสบตาตัดกับสีทราย ยอดอกสีชมพูระเรื่อเล็กๆ หดเกร็งสู้ลมทะเล ดินมองภาพตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก สายตาโลมเลียอย่างไม่ปิดบัง กวาดมองผิวขาวละเอียดดุจหยกเนื้อดี “หึ ผิวขาวดีนี่คุณชาย นมชมพูสวยเชียว” “เงียบหน่า! เอาน้ำมาให้ผม!” เสกสรรค์หน้าแดงเถือก รีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองด้วยความเขินอาย เขาไม่เคยถอดเสื้อต่อหน้าใครที่ไม่ใช่คนในครอบครัวมาก่อน โดยเฉพาะต่อหน้าผู้ชายดิบเถื่อนอย่างดิน ดินยื่นกระบอกไม้ไผ่ให้ เสกสรรค์รีบคว้ามาดื่มอย่างกระหาย น้ำจืดเย็นฉ่ำไหลลงคอ เขาสำลักเล็กน้อยทำให้น้ำไหลย้อยลงมาตามมุมปาก หยดลงบนแผงอกขาวและไหลผ่านยอดอกสีชมพู ดินมองตามหยดน้ำนั้นด้วยแววตาวาวโรจน์ “อึก แค่นี้พอรึยัง” เสกสรรค์ส่งกระบอกคืน หอบหายใจแฮ่กๆ “สำหรับน้ำ พอแล้ว” ดินรับกระบอกคืนแล้วเดินกลับไปนั่งที่ขอนไม้ “แต่เดี๋ยวก็เที่ยงแล้ว คุณคงหิวข้าว” “นายมีของกินเหรอ?” “มี ปลาเผา หอยนางรมสดๆ หวานเจี๊ยบ” ดินชี้ไปที่กองไฟที่เพิ่งก่อเสร็จ มีปลาเสียบไม้ย่างส่งกลิ่นหอมฉุย ท้องของเสกสรรค์ร้องประท้วงทันที เขาหิวจนตาลาย “ผมขอกินด้วยได้มั้ย” “กฎเดิมครับคุณชาย” ดินยิ้มร้ายกาจ “แลกเปลี่ยน” “จะเอาอะไรอีก!” เสกสรรค์เริ่มโมโห “เสื้อก็ให้ไปแล้ว!” “กางเกง” ดินพูดเสียงเรียบ “ถอดกางเกงขายาวเกะกะนั่นออกซะ ใส่เดินบนเกาะมันลำบาก” “คุณจะบ้าเหรอ! ถ้าผมถอดกางเกง ผมก็เหลือแต่” เสกสรรค์ชะงัก หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม “เหลือแต่กางเกงใน แล้วไง? ผู้ชายด้วยกัน อายอะไรวะ” ดินหัวเราะเยาะ “หรือว่า คุณชายซ่อนอะไรไว้ กลัวผมเห็นว่าเล็ก?” คำดูถูกเรื่องขนาดทำให้เสกสรรค์ฉุนกึก เขาเป็นผู้ชายเต็มตัว หุ่นดี มั่นใจในของตัวเองพอสมควร “ใครบอกว่าเล็ก! ทะลึ่ง!” “งั้นก็ถอดพิสูจน์ดิ ถอดแลกปลา” ดินหยิบปลาย่างขึ้นมากัดคำโต เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย “อื้ม เนื้อแน่น หวานมัน” เสกสรรค์มองปลาในมือดิน น้ำลายสอ เขาหิวจนแสบท้อง สุดท้ายความหิวก็ชนะความอาย “เออ! ถอดก็ถอด!” เสกสรรค์ลุกขึ้นยืน ปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออก แล้วรูดซิปกางเกงลง เขาค่อยๆ ดันกางเกงสแล็คให้ร่วงลงไปกองที่ข้อเท้า แล้วก้าวขาออกมา ผึง! ภาพที่ปรากฏทำเอาดินถึงกับหยุดเคี้ยว เสกสรรค์ยืนเปลือยท่อนบน ท่อนล่างเหลือเพียงกางเกงในสีขาวสะอาดตาแบรนด์เนมทรงบรีฟที่รัดรูปแนบเนื้อ เน้นสัดส่วนโค้งเว้าของบั้นท้ายกลมกลึง และที่สำคัญ เป้ากางเกงที่นูนเด่นเป็นลำชัดเจน แสดงให้เห็นว่า 'ของ' คุณชายไม่ได้เล็กอย่างที่ดินปรามาส ขาขาวเรียวยาวไร้ขนหน้าแข้ง ยิ่งทำให้เสกสรรค์ดูเหมือนรูปปั้นราคาแพงที่ถูกนำมาวางทิ้งไว้บนเกาะร้าง “พอใจรึยัง!” เสกสรรค์ตะคอก รีบนั่งลงเอามือปิดเป้า หน้าแดงลามไปถึงหู “โห ซ่อนรูปนี่หว่า” ดินผิวปากแซว สายตายังคงจับจ้องที่เป้าตุงๆ ภายใต้กางเกงในสีขาวนั่น “ขาว อวบ น่ากินกว่าปลาอีกมั้งเนี่ย” “พูดบ้าอะไรของคุณ! เอาปลามา!” ดินโยนปลาเสียบไม้ให้ เสกสรรค์รีบคว้ามากินอย่างมูมมาม ลืมมาดคุณชายผู้ดีไปจนหมดสิ้น เวลาผ่านไปจนถึงช่วงบ่ายแก่ๆ แดดเริ่มร่ม ลมตก แต่ความร้อนระอุระหว่างคนสองคนกลับเพิ่มขึ้น “เสก” ดินเรียกชื่อเล่นห้วนๆ เป็นครั้งแรก “มานี่หน่อย” “อะไรอีก” เสกสรรค์ที่นั่งกอดเข่าอยู่ใต้ร่มไม้ถามอย่างระแวง ตอนนี้เขาเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว นั่งชันเข่าจนขาอ่อนขาวๆ โผล่ออกมาล่อตาล่อใจ “ผมเบื่อว่ะ ไม่มีอะไรทำ” ดินเดินเข้ามาหา “มาเล่นเกมกันหน่อยมั้ย” “เกมบ้าบออะไร ผมไม่เล่น!” “ถ้าคุณชนะ ผมจะหาอาหารให้กินฟรีๆ ตลอดเวลาที่อยู่บนเกาะ แต่ถ้าคุณแพ้” ดินเว้นจังหวะ ยิ้มเจ้าเล่ห์ “คุณต้องทำตามคำสั่งผม หนึ่งอย่าง” เสกสรรค์ลังเล แต่ข้อเสนอเรื่องอาหารฟรีมันน่าสนใจมาก เขาไม่อยากต้องมานั่งแก้ผ้าแลกข้าวทีละมื้ออีกแล้ว “เกมอะไร?” “เป่ายิงฉุบ ง่ายๆ วัดดวง” “ได้!” เสกสรรค์รับคำท้า เขาคิดว่าแค่ดวงเขาคงไม่ซวยขนาดนั้น “ยิง ฉุบ!” ดินออกกรรไกร เสกสรรค์ออกกระดาษ “เชี่ย” เสกสรรค์สบถ “ฮ่าๆๆๆ! คุณชายแพ้!” ดินหัวเราะร่า “มาเลย ทำตามคำสั่งผมซะดีๆ” “จะให้ทำอะไร! อย่าสั่งพิเรนทร์นะเว้ย!” ดินเดินวนรอบตัวเสกสรรค์ที่นั่งอยู่บนพื้นทราย สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างขาวผ่องที่แทบจะเปลือยเปล่า “ถอดกางเกงในออกซะ” “ว่าไงนะ!!!” เสกสรรค์ลุกพรวด “ไม่! ไม่มีทาง! คุณจะให้ผมแก้ผ้าล่อนจ้อนเนี่ยนะ!” “ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้นดิคุณ!” ดินกดเสียงต่ำ หน้าตาดุดันขึ้น “หรือคุณจะเป็นไอ้ขี้แพ้ชวนตี? ถ้าไม่กล้าถอด ก็ไม่ต้องกินข้าวเย็น คืนนี้นอนหนาวตากยุงคนเดียว ผมไม่แบ่งไฟ ไม่แบ่งที่นอนให้ด้วย” คำขู่เรื่องนอนตากยุงและอดข้าวทำให้เสกสรรค์ชะงัก เขาเป็นคนขี้หนาวและกลัวความมืด การถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวบนเกาะร้างน่ากลัวกว่าการแก้ผ้า “แค่ แค่ถอดใช่มั้ย” เสกสรรค์เสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอับอาย “เออ ถอดแล้วก็ยืนโชว์ให้ผมดูชัดๆ สักหนึ่งนาที แฟร์ๆ” เสกสรรค์กัดริมฝีปากจนเจ็บ มือสั่นเทาเอื้อมไปจับขอบกางเกงในสีขาวของตัวเอง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก เขาค่อยๆ รูดมันลง ช้าๆ สะโพกขาวเนียนกลมกลึงค่อยๆ โผล่พ้นขอบกางเกง ตามด้วยร่องก้นขาวๆ แล้วก็ พรึ่บ! กางเกงในร่วงลงไปกองที่ปลายเท้า เสกสรรค์ยืนเปลือยล่อนจ้อนอยู่กลางชายหาด ร่างกายขาวผ่องต้องแสงแดดยามเย็นจนดูเรืองรอง ผิวเนียนละเอียดราวกับเครื่องเคลือบ ท่อนล่างที่เคยถูกปกปิด บัดนี้เปิดเผยสู่สายตาของดินจนหมดสิ้น พวงอัณฑะขาวผ่องสองลูกห้อยต่องแต่ง และเหนือขึ้นไปคือท่อนเอ็นขนาดมาตรฐานชายไทยที่ยังสงบนิ่ง แต่มัน ขาวอมชมพูสวยงาม หัวบานเปิดเล็กน้อย สีชมพูระเรื่อตัดกับผิวขาว ไร้ขนรกรุงรังเพราะเจ้าตัวเล็มแต่งทรงอย่างดี “โห” ดินอุทานเบาๆ สายตาจับจ้องไปที่จุดกึ่งกลางลำตัวของเสกสรรค์ไม่วางตา “ของดีเมืองกรุง ขาวจั๊วะเลยว่ะ” เสกสรรค์ยืนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะเอามือมาปิด เขาหลับตาปี๋ หน้าแดงจนแทบจะระเบิด ความอายแล่นพล่านไปทั่วทุกรูขุมขน ลมทะเลพัดผ่านพวงไข่และท่อนเอ็นของเขาจนรู้สึกหวิวๆ วาบหวามอย่างประหลาด “กางแขนออก กางขาด้วย” ดินสั่งเสียงพร่า “ทะ ทำไมต้องทำด้วย!” “บอกให้ทำก็ทำ! หรือจะให้ผมเข้าไปจับกางให้!” เสกสรรค์จำใจต้องกางแขนออก แล้วแยกขาออกกว้างกว่าเดิม การทำท่านี้ทำให้ความเป็นชายของเขาลอยเด่นเป็นสง่า ท้าทายสายตาดินยิ่งกว่าเดิม “ดี หุ่นคุณแม่ง โคตรเอ็กซ์เลยว่ะคุณชาย” ดินวิจารณ์ตรงๆ “เอวคอด ตูดเด้ง ควยสวย ถามจริง เคยโดนใครเอาเปรียบมาบ้างยังเนี่ย” “หุบปากนะไอ้บ้ากาม!” เสกสรรค์ด่าทั้งน้ำตา “ครบหนึ่งนาทีรึยัง!” “ยัง อีกนาน” ดินยิ้มกริ่ม เดินเข้าไปใกล้เสกสรรค์ที่ยืนเปลือยอยู่ “ผมว่ายืนเฉยๆ มันน่าเบื่อไป” ดินหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาเคาะเบาๆ ที่ต้นขาด้านในของเสกสรรค์ “อ๊ะ!” เสกสรรค์สะดุ้ง ขนลุกซู่เมื่อไม้สัมผัสผิวอ่อนบาง “เต้นให้ดูหน่อยดิ เต้นยั่วๆ แบบโคโยตี้อะคุณ” “ไม่! ผมเต้นไม่เป็น!” “ไม่เป็นก็มั่วเอา! ส่ายเอว ร่อนตูด เร็วเข้า ไม่งั้นผมจะเอาไม้นี้เขี่ยไข่คุณนะ” ดินขู่ พลางเอาปลายไม้แหย่ไปใกล้ๆ พวงสวรรค์ของเสกสรรค์ “อย่านะ! ยอมแล้ว! ยอมแล้ว!” เสกสรรค์กลั้นใจ เริ่มขยับสะโพกส่ายไปมาอย่างเก้ๆ กังๆ ทั้งที่ยังแก้ผ้าล่อนจ้อน ภาพของคุณชายไฮโซ ยืนเปลือยกายบนหาดทราย แล้วต้องมาร่อนเอว ส่ายก้นดุ๊กดิ๊กโชว์ผู้ชายเถื่อนๆ มันช่างน่าอับอายและ เร้าอารมณ์อย่างประหลาด “เออ ดี ส่ายแรงๆ แอ่นก้นมาข้างหลังหน่อย” ดินสั่งการเหมือนผู้กำกับ เสกสรรค์แอ่นก้นไปด้านหลังตามคำสั่ง ทำให้ร่องก้นขาวๆ แยกออกเล็กน้อย เผยให้เห็นรูจีบสีชมพูจางๆ แวบๆ “เชี่ย ตูดโคตรสวย” ดินพึมพำ คอแห้งผาก เป้ากางเกงของตัวเองเริ่มตุงแน่นขึ้นมาทันที “พอ…พอได้แล้วมั้ง” เสกสรรค์เสียงเครือ เริ่มเหนื่อยและอายจนทนไม่ไหว “ยัง ท่าสุดท้าย ทำสะพานโค้ง” “หา!?” “ทำสะพานโค้ง แล้วค้างไว้ ให้ผมดู 'มุมกลับ' หน่อย” เสกสรรค์อยากจะกรีดร้อง แต่เขาก็ต้องทำ เขานอนลงกับพื้นทราย ชันเข่าขึ้น แล้วใช้มือยันพื้น ดันตัวขึ้นเป็นรูปสะพานโค้ง ท่านี้ทำให้หน้าท้องของเขาตึงเปรี้ยะ ซี่โครงบานออก และที่สำคัญ เป้ากางเกงของเขาชี้โด่ขึ้นฟ้า พวงไข่และท่อนเอ็นห้อยลงมาหาใบหน้าตัวเอง และรูจีบด้านหลังเปิดอ้าท้าทายสายตาคนที่ยืนมองอยู่ ดินเดินวนดูรอบๆ ราวกับพิจารณางานศิลปะ เขาก้มลงมองลอดใต้ร่างเสกสรรค์ จ้องมองพวงไข่ขาวๆ ที่ห้อยต่องแต่ง “มุมนี้เด็ดว่ะ เห็นชัดทุกรูขุมขนเลย” ดินหัวเราะ เสกสรรค์หน้ามืดตาลาย เลือดตกลงหัว บวกกับความอายทำให้เขาแทบจะเป็นลม “ปล่อย ปล่อยผมลงได้รึยัง” “เออๆ ลงได้” เสกสรรค์ทิ้งตัวลงนอนแผ่หรากับพื้นทราย หอบหายใจแฮ่กๆ หมดสภาพโดยสิ้นเชิง “คุณนี่มัน ใจเด็ดกว่าที่คิดแฮะ” ดินนั่งลงข้างๆ มองร่างเปลือยที่นอนหอบอยู่ “แต่ผมมีคำถามว่ะ” “อะ…อะไร” “คุณเป็นเกย์รึเปล่า?” เสกสรรค์สะดุ้งเฮือก หันขวับมามองดิน “ทะ…ทำไมถามแบบนั้น” “ก็หุ่นคุณ ผิวคุณ ท่าทางคุณ มันดู น่า 'เอา' ชะมัด” ดินพูดตรงๆ สายตาจ้องลึกเข้าไปในตาเสกสรรค์ “แถมตอนผมสั่งให้แก้ผ้า คุณดูอาย แต่ของของคุณ มันเริ่ม 'ตื่น' แล้วนะ” เสกสรรค์ก้มลงมองเป้าตัวเอง แล้วก็ต้องตกใจสุดขีด ท่อนเอ็นที่เคยสงบนิ่ง บัดนี้มันเริ่มขยายตัว ยาวขึ้น ใหญ่ขึ้น และเริ่มผงกหัวชูชันขึ้นมาช้าๆ ต่อหน้าต่อตาดิน! ความอับอาย ความตื่นเต้น และการถูกสายตาโลมเลียของดินกระตุ้นเร้า มันทำให้ร่างกายของเสกสรรค์ตอบสนองอย่างซื่อสัตย์ เขา 'มีอารมณ์' จากการถูกบังคับให้โชว์เรือนร่าง! “ม…ไม่จริง มัน” เสกสรรค์รีบเอามือปิด แต่ปิดไม่มิด ท่อนเอ็นแข็งขึงสู้มือเขา “ฮ่าๆๆๆ! ว่าแล้วเชียว!” ดินตบเข่าฉาดใหญ่ “คุณชายเสกสรรค์ เป็นพวกชอบโชว์นี่หว่า! โดนสั่งให้แก้ผ้าแค่นี้ เงี่ยนจนควยแข็งเลยเหรอวะ!” “หยุดพูดนะ! ไอ้บ้า!” “ไม่ต้องอายหรอกน่า ผู้ชายด้วยกัน เรื่องธรรมชาติ” ดินขยับเข้าไปใกล้จนชิด “ไหนๆ มันก็แข็งแล้ว โชว์ความเป็นชายหน่อยดิ๊” “โชว์ โชว์อะไร” “ชักว่าว โชว์ผม” “!!!” เสกสรรค์ตาถลน “ไม่มีทาง! เรื่องบัดสีแบบนั้นใครจะทำ!” “อ้าว ก็ควยมันโด่ขนาดนี้ จะปล่อยไว้เหรอ? เดี๋ยวก็ปวดตายชัก” ดินยิ้มเจ้าเล่ห์ “ถือซะว่าพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชาย หรือว่า ทำไม่เป็น? ต้องให้สอน?” “ทำเป็นเว้ย!” เสกสรรค์ตะโกนแก้เก้อ เขาจนตรอกแล้วจริงๆ ความต้องการทางร่างกายมันปวดหนึบไปหมด “งั้นก็ทำเลย ทำให้ผมดู ถ้าคุณแตก ผมจะยอมรับว่าคุณเป็นลูกผู้ชายตัวจริง และคืนนี้ผมนอนเฝ้ายามให้คุณเอง” ข้อเสนอนั้นยั่วยวนเกินห้ามใจ และความเงี่ยนที่พุ่งพล่านก็ต้องการการปลดปล่อย เสกสรรค์กลั้นใจ ค่อยๆ เอามือที่สั่นเทากอบกุมท่อนเอ็นของตัวเองที่แข็งปั๋ง ร้อนผ่าว To Be Continued…
2 N- E3 A+ o( |
ถ้าชอบฝากคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะครับ อาจจะไม่ค่อยได้ตอบ แต่มาอ่านตลอดครับ เรื่องนี้ที่จริงผมลงทางรี้ดอะไร้ท์ครับ มีทั้งหมด6ตอน ในนั้นชื่อเรื่องว่า ไฮโซหนุ่มติดเกาะกับพี่ชายคู่หมั้นไทบ้าน | PWP แต่ผมนำตอนฟรี2ตอน ทยอยมาลงด้วย ถ้าชอบฝากติดตามที่เหลือต่อด้วยนะครับ - V' y: N4 Y; R# ^" x
0 p; `1 U6 u; Y( uฝากผลงานเรื่องก่อนหน้าด้วยนะครับ พ่อครูอัลฟ่าถูกผีอีนิกม่าดุ แก้เผ็ดผัวเจ้าชู้ให้เดินแก้ผ้ารอบมหาลัย แว่นมา (เป็นนายแบบนู้ด) นี่มา ติว (เสียว) กับประธานนักเรียน โดนครูประจำชั้นของหลานจัดหนักตอนเรียกพบผู้ปกครอง
. R9 ~2 D% f' k3 e! q | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-12-5 21:14:44
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-12-5 22:07:18
โพสต์ 2025-12-5 22:23:30
โพสต์ 2025-12-5 22:24:18
โพสต์ 2025-12-5 22:44:17
