แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย aanwnsw เมื่อ 2025-11-30 22:33
0 T) i& _# m9 t$ p- R
& L$ Y, A/ a9 f) @- g' f/ C6 s, Sถ้าไม่มีอะไรผิดลาด ตอนหน้าจะเป็นตอนจบของผู้พันวุธแล้วนะครับมีคนหลังไมค์มาว่า เมธ จะได้เข้าร่วมในนิยายเรื่องนี้ด้วยไหม ก็ขอบอกไว้เลยครับว่าในอนาคตมีแน่ๆ ผมวางพล้อตไว้ให้น้องเค้าแล้ว 5555555 ถ้าไม่เลิกแต่งไปก่อน ก็จะได้เห็นน้องเค้าแน่ๆครับ ส่วนเรื่องจะได้เจอกับพ่อตัวเองมั้ย อันนี้ผมขอคิดอีกทีนะครับ
; }/ {* o- N( }: P; }. Y0 e' aขอสปอยไว้หน่อยว่าต่อจากผู้พันวุธ Ep.3 จะมาเป็นแพคคู่ 2 คนแล้วนะครับ อิอิ
1 G1 H# `# o- j* \6 S# Xถ้าอยากให้มีพล้อตแบบไหนเพิ่มเติมสามารถทักมาบอกได้เลยนะครับ เดี๋ยวเอาเข้าคิวไว้ให้ จะพยายามรีบแต่งครับ
& |& U0 D: e8 [+ B w" |& R---------------------------------------------------
- }$ P" F' q4 g$ ~4 {1 dรินเดินกลับมานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับผู้พันวุธ ทำให้ตอนนี้สองพ่อลูกนั่งหันหน้าเข้าหากัน มีผู้พันวุธนั่งคุกเข้าและโดนล่ามด้วยโซ่อยู่ที่พื้น ส่วนรินนั่งอยู่บนเก้าอี้ ในมือถือกุญแจดอกใหญ่ที่มีกระดาษห้อยไว้ มองดูสถาณการณ์ตรงหน้าอย่างใจเย็น เป็นเวลานี้แล้วสินะ ที่เขาจะได้เอาคืนพ่อที่คอยขัดใจเขามาตลอด “เรื่องนี้มันยังไงกันแน่คะพ่อ” รินถามผู้พันวุธ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ ผู้พันวุธไม่มีทางเลือกนอกจากเล่าเรื่องทุกอย่าง (ยกเว้นการมีความสุขทางประตูหลัง และการโดนนายกรัฐมนตรีเปิดบริสุทธิ์ เมื่อค่ำที่ผ่านมา) รินถามคำถ้าบ้างเป็นครั้งคราว “ก็สมควรแล้วที่พ่อจะโดนแบบนั้น” รินตอบกลับไปด้วยสายตาดูถูก “ริน นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะ ปล่อยพ่อออกไปเดี๋ยวนี้” ผู้พันวุธดุลูกชาย “หนู… หนูกำลังคิดอยู่” รินตอบผู้พันวุธอย่างใช้ความคิด “หนูจะปล่อยพ่อไป แล้วเราก็กลับมามีชีวิตแบบเดิม แบบที่พ่อดูถูกหนู ชอบว่าหนู หรือหนูจะส่งตัวพ่อคืนให้ไอ้พวกนั้นดี” “อย่า!!” ผู้พันวุธขึ้นเสียงด้วยความหวาดกลัว “อย่านะลูก พ่อไม่อยากโดนแบบนั้นอีกแล้ว ลูกช่วยปลดปล่อยพ่อจากไอ้พวกคนพวกนั้น แล้วพ่อจะไม่ยุ่ง ไม่ว่า ไม่ดุอะไรรินอีกเลย นะๆๆ พ่อขอร้อง” รินมองดูสายตาของผู้พันวุธที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ผิดกับปกติ ที่แววตาของนายทหารหนุ่มใหญ่คนนี้จะแข็งกร้าวและดูถูกตลอดเวลา นั่นยิ่งทำให้รินรู้ตัวว่าตัวเองควบคุมเกมรวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองพ่อลูกที่จะเปลี่ยนไปต่อจากนี้ด้วย “นี่คงเป็นเวลาของหนูจริงๆแล้วล่ะค่ะ” รินพูด ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ แล้วใช้มือที่ว่างเว้นจากการถือเข็มฉีดยา คว้าหมับเข้าที่เป้ากางเกงทหารของผู้พันวุธ “จริงๆ พ่อก็พอจะเป็นผู้ชายในสเปคหนูอยู่นะคะ นายทหารกล้ามล่ำ ยศใหญ่ มั่นใจในตัวเอง แต่หนูก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าทหารอย่างพ่อ จะอดทนได้สักแค่ไหน” ผู้พันวุธพยายามบิดตัวหนีมือของรินที่ตอนนี้กำลังเค้นคลึงกระบอกปืนกลางลำตัวของเขาอย่างทุลักทุเล และดูเหมือนความพยายามนี้จะไม่ส่งผลสำเสร็จด้วยโซ่ที่พันธนาการร่างกายของเขาอยู่ และลำควยที่ตอนนี้เริ่มตื่นจากการหลับไหล แม้ว่าจะเสร็จสมจากท่านนายกมาเมื่อหัวค่ำ แต่ความกำหนัดนั้นเทียบไม่ได้เลย กับมืออ่อนนุ่มของลูกชายที่เข้าแอบชอบลึกๆ มานาน และภาพต่างๆที่แว่น VR จากโรงงานสกัดน้ำสร้างขึ้นมาตลอดหลายเดือน ก็ฉายวนซ้ำๆ อยู่ภายในหัวของผู้พันวุธ ในวันนี้ลูกชายของเขามาอยู่ตรงหน้าแล้ว และกำลังเล่นกับเครื่องเพศ 8 นิ้วที่ผู้พันวุธภูมิใจ ที่ตอนนี้อัดแน่นอยู่ในกางเกงทหารลายพรางฟิตเปรี้ยะ จนทำให้ผู้พันวุธอึดอัดเป็นอย่างมาก แล้วทั้งสองพ่อลูกก็เงยหน้าสบตากัน โดยไม่ต้องมีคำพูดอะไรเอ่ยออกมาจากปากของทั้งสอง ผู้พันวุธและรินก็ประกบริมฝีปากเข้าหากันเหมือนมีอะไรดึงดูด ลิ้นบางของรินอ้อยอิ่งอยู่ที่ริมฝีปากไม่ยอมยื่นออกไปหาลิ้นของผู้เป็นพ่อ ราวกับจะบอกว่า “ที่ผ่านมา หนูงอนพ่ออยู่ตลอด” ส่วนลิ้นหยาบหนาของผู้พันวุธก็พยายามล้วงสอดแทรกเข้าไปในปากของรินและควานหาลิ้นบาง แทนคำพูด “พ่อรู้ดีว่ารินไม่ชอบ พ่อขอโทษ” ทั้งสองแลกสิ้นกันอย่างดูดดื่มราวกับลิ้นบางและสิ้นหนาร้อนไม่สามารถห่างกันได้อีกต่อไป นายทหารอย่างผู้พันวุธออกแรงดูดดื่มน้ำลายของทั้งคู่เสียงดัง จ๊วบจ้าบไปทั้งห้องสีชมพู ส่วนรินก็รั้งรอให้ผู้พันวุธนำเกมจูบนี้ไปอย่างโหยหาความรักจากพ่อมาตลอด มือเล็กของรินทั้งสองข้างตอนนี้ปลดเข็มขัด ตะขอ และซิบกางเกงลายพรางของผู้พันวุธด้วยความทุลักทุเล เนื่องจากผู้พันวุธอยู่ในท่านั่งคุกเข้า และความตุงแน่นทั้งไข่ทั้งควยที่แข็งจนแทบจะระเบิด ทำให้รินปลดปล่อยมังกรยักออกมาอย่างยากลำบาก แต่ในที่สุดลำควย 8 นิ้วของผู้พันวุธก็ดีดผึงออกมาอยู่ในอุ้งมือบางของรินในที่สุด รินละริมฝีปากออกมาเพื่อก้มลงมามองลำควยของบิดาผู้ให้กำเนิด ลำควยยาวใหญ่ 8 นิ้ว งัดขึ้นอย่างสง่างามกำลังกระตุกหงึกๆ อยู่ในฝ่ามือของรินที่กำยังไงก็ไม่สามารถโอบได้รอบลำควย เส้นเลือดปูดโปนที่คอยหล่อเลี้ยงองคชาติยาวตลอดลำยิ่งทำให้ดูน่าเกรงขามกว่าเก่า รินใช้สองมือรูดเข้ารูดออกสองสามที ทำให้ผู้พันวุธแหงนหน้าสูดหายใจ กระตุกควยอย่างควบคุมไม่ได้จากความเสียวที่เป็นจริงอยู่ข้างหน้า ไม่ได้อยู่ในโลกเสมือนปลอมๆ เหมือนเมื่อก่อน ที่ปลายควยเริ่มมีน้ำเหนียวใสเอ่อชะโลม จนหัวควยสีคล้ำของผู้พันวุธมันเลื่อม รินเื้อมมือลงไปสำผัสกับอัณฑะหยุ่นทั้งสองข้างที่ตอนนี้ห้อยอย่างสง่างามที่โคนควยใหญ่ ทั้งสองใบมีขนาดพอๆ กับไข่เป็ดและมีขนปกคลุมทั่วทั้งใบคล้ายผลเงาะโรงเรียน ขนหยาบกร้านช่วยส่มเสริมความเป็นชายของผู้พันวุธให้ดูยิ่งใหญ่มากขึ้น นี่แหละ พ่อที่รินต้องการมาตลอด นี่แหละผู้พันวุธที่รินแอบชอบมานาน และตอนนี้รินกำลังจะได้ทุกอย่างจากเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบนี้ รินค่อยๆ ถอดเสื้อและกางเกงตัวบางออกจนเปลือยเปล่าต่อหน้าผู้พันวุธที่ตอนนี้จ้องร่างบางขาวเนียนยิ่งกว่าผู้หญิงของรินไม่วางตา รินก็จงใจถอดเสื้อผ้าด้วยท่าทางอ้อนแอ้นที่สุด ซึ่งถ้าเป็นสถาณการณ์ปกติพ่อคงดุรินไปแล้ว แต่ตอนนี้ผู้พันวุธจ้องมองตาเป็นมัน ควย 8 นิ้วกระตุกด้วยความพอใจ พลางคิดว่าอยากจะจับรินกดลงบนเตียงสีหวานแล้วงัดสกิลในการเย็ดให้รู้แล้วรู้รอดจนกว่าลูกชายคนเล็กจะพอใจ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะโซ่ที่ล่ามแขนและขาเอาไว้ รินเดินเข้ามาให้จนหน้าอกของรินที่ยืนอยู่ ตรงกับใบหน้าของผู้พันวุธที่คุกเข่าอยู่ และผู้พันวุธก็รู้หน้าที่ ริมฝีปากหนาเริ่มแสดงลีลาการดูดเลียบนหัวนมเล็กของรินทันที “อร๊างงง พ่อวุธขาา” รินระเบิดเสียงครางออกมา เกือบจะพ่ายแพ้ต่อลีลาลิ้นร้อนของหนุ่มใหญ่ ผู้พันวุธใช้ลิ้นตวัดเลียหน้าอกของลูกชายอย่างเร็วและตรงจุด พร้อมทั้งขบกัดเนื้อหน้าอกจนผิวขาวเนียนของริน เป็นรอยจ้ำเลือด เสียงครางแหลมที่ยังคงมีความแหบของร่างกายที่เป็นชายเป็นเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนไฟราคะของผู้พันวุธได้เป็นอย่างดี จนนายทหารหุ่นล่ำงัดลีดาเด็ดออกมาปรนเปรอตุ้ดเด็กอย่างถึงใจ และพร้อมที่จะดำเนินกิจกรรมต่อไป แต่ติดตรงที่โซ่ทั้งสี่ ที่พันธนาการผู้พันวุธเอาไว้ “ปล่อยพ่อเถอะนะริน แล้วพ่อจะทำให้รินมีความสุขเอง” ผู้พันวุธอ้อนวอนรินด้วยน้ำเสียงที่แทบจะปกปิดความกำหนัดไม่อยู่ พลางมองหน้าหนาวของลูกชายที่ตัวเองเคยเกลียด “ไม่ค่ะ” รินคิดแปบนึงก่อนจะตอบ “อย่าคิดว่าทำแค่นี้แล้วรินจะให้อภัยพ่อ รินชอบทุกอย่างที่เป็นพ่อ ทั้งหุ่นล่ำ กล้ามเนื้อแน่น และเครื่องแบบที่พ่อใส่อยู่ รวมถึงเครื่องเพศของพ่อก็จริง แต่สิ่งที่รินเกลียดก็ยังคงเป็นจิตใจไร้ความเห็นอกเห็นใจคนอื่นของพ่อ ถ้ารินปล่อยไป เดี๋ยวพ่อก็กลับมาทำกับรินเหมือนเดิม” รินคว้าเข็ใฉีดยาที่บรรจุยากระตุ้งน้ำเชื้อสีเขียวข้นเอาไว้ “วันนี้ล่ะค่ะ ที่รินจะได้ครอบครองทั้งร่างกายสมบูรณ์แบบของพ่อวุธ และทำให้พ่อวุธเห็นว่าพ่อจะไม่สามารถบังคับรินได้อีกต่อไป” ทันทีที่พูดจบ มือของรินก็ประคองอัณฑะใหญ่ทั้งสองข้างของผู้พันวุธ ใช้มือเล็กบีบถุงหุ้มจนตึง ไข่เป็ดทั้งสองใบที่ทำหน้าที่ผลิตน้ำเชื้อถูกกอบกุมไว้ในมือข้างหนึ่งของริน และเข็มฉีดยาก็แทงทะลุเข้าไปภายในและฉีดยาเข้าไปในอัณฑะทั้งสองข้างจนหมดเข็ม “อ๊ากกกกกกกกก!!!” ผู้พันวุธเจ็บปวดไข่ทั้งสองข้างทุกครั้งที่ยาเริ่มเดินเข้าไปในเครื่องเพศของตัวเอง ความจุกหน่วงตามมาทันทีหลังจากนั้น รินก้าวถอยออกมาดูความเปลี่ยนแปลงของอัณฑะของพ่อแท้ๆ ที่ปกติก็ใหญ่เป็นไข่เป็นอยู่แล้ว ตอนนี้เริ่มขยายตัวขึ้น จนบวมเป่ง และเร่งผลิตน้ำอสุจิออกมาอย่างเต็มสูบ ไม่สนว่าร่างกายของพ่อพันธุ์จะกักเก็บไว้ได้หรือไม่… % z1 N M) p+ P0 u
|