แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย godzilla0743149 เมื่อ 2025-11-14 22:05
/ q/ r* n+ o- X5 \# ~- N$ c* h
ตอนต่อ — เสียงกระซิบของเตาอบว่างเปล่า Ep.3เชฟใหญ่ก้าวออกมาจากเงามืด
! W- A6 V) e0 Rรูปร่างสูง บ่าใหญ่ แต่ใบหน้าเหมือนรูปสลัก…ไร้อารมณ์จนดูอำมหิตกว่าใบหน้ายิ้ม รอบห้องเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกานต์
9 D9 z4 ? G" K$ m' e& \: ^, Nและเสียงหัวใจเขาเต้นแรงเหมือนค้อนเหล็กกำลังทุบท่อน้ำ เชฟใหญ่ไม่แตะตัวกานต์
0 B7 Q+ ?2 G, w1 o3 S5 P6 G Bไม่ยื่นมือ ไม่ออกคำสั่งให้ใครทำอะไร
& C% @& _( E3 i, E+ p) cแต่เขาเพียงยกมือขึ้นชี้…ไปที่เตาอบกระจกใสขนาดมหึมา* ^$ h* B' F( F
ที่ถูกเข็นมาวางไว้กลางห้อง เครื่องนั้นยังปิดอยู่
4 i/ Y0 u! j. X. F: ]1 H! nยังไม่ถูกใช้งาน( a/ _/ A {, w, v, U
แต่เพียง “ภาพ” ของมันก็ทำให้กานต์รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบคออย่างช้า ๆ ลูกค้าคนรวยเริ่มกระซิบกันเบา ๆ
' O# N7 T3 ?9 xไม่ใช่คำว่าต้ม อบ หรือซอส
6 M, m5 Z- E! N. @3 fแต่เป็นคำแปลก ๆ ที่กานต์ไม่เคยได้ยิน “เมนูวิญญาณ…”
/ O9 Z: G( D+ ]1 h5 a- L; _) j1 Y, l“บทสุดท้ายของรสสัมผัส…”
0 Z" ]4 ]7 _4 b' i& q4 r9 _1 T3 b$ V“การปลุกเนื้อแท้ของผู้ถูกเลือก…” กานต์รู้สึกสับสน
) X2 g9 P$ s' J h# D- tมันไม่ใช่คำศัพท์ด้านอาหาร: t* Y) @! j/ P' [5 S( t$ E5 {" L
ไม่ใช่สิ่งที่เชฟโดยทั่วไปจะพูดถึง มันคือ…
; }0 ?* S: M' b' p, ^" O) Mพิธีกรรม เชฟใหญ่หันกลับมามองเขา
: ?7 K) f+ k4 f# F: F4 }8 ^สายตานิ่งสนิท
) ?# `* Y6 A& Uเหมือนอ่านลึกลงไปในความกลัวของเขาทีละชั้น “เราไม่ได้ทำอาหาร” เชฟพูดช้า ๆ
' g4 j. O4 e# j, A. iเสียงของเขาดังชัดเจนในห้องโถงราวกับสะท้อนจากกำแพงทุกด้าน
1 R3 \& e; M2 m1 W4 G4 r- v“ที่นี่ เราทำการแปรเปลี่ยน…” คำว่า แปรเปลี่ยน ทำให้กานต์สะดุ้ง
- L' m f2 n# Z. Y9 vไม่รู้ว่าควรกลัวอะไรมากกว่า—คำนี้ หรือรอยยิ้มของลูกค้าที่นั่งล้อมเขาอยู่ หญิงคนหนึ่งพยักหน้าอย่างพอใจ
1 e' p' ?. D3 n) ?$ k8 o7 r) i“เด็กคนนี้เหมาะ… ความกลัวของเขาเข้มข้นพอดี” ความกลัว?% S2 y" s! ]" ]- v! f5 G* S
พอดี?
8 ~$ E+ r( n6 u1 Oพวกเขาวัดความกลัวเหมือนวัดรสชาติของไวน์อย่างนั้นหรือ? เชฟใหญ่เดินมาจนยืนอยู่ข้างโต๊ะ
3 V, \7 N# U% ^$ u* Uกานต์สั่น แต่ยังจ้องตาเขาอย่างท้าทาย เชฟยิ้ม—เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนมนุษย์3 I" J+ j1 P2 l6 n/ p7 b# F
แต่มีบางอย่างผิดปกติ บิดเบี้ยว ราวกับร่างมนุษย์กำลังสวม “ใบหน้า” ของรอยยิ้มอยู่ “ขั้นแรกของเมนู…”% E5 N! }) d8 y R) Y
เขาเอียงหน้าเล็กน้อย จับจ้องกานต์ไม่กะพริบ9 ?2 n) |4 e% T& V; n7 k D+ O r
“…คือการทำให้ผู้ถูกเลือกเชื่อว่าไม่มีทางรอด” คำพูดนั้นเหมือนใบมีดน้ำแข็งพุ่งเสียบกลางหัวใจ ลูกค้าทั้งหมดปรบมือเบา ๆ+ m6 o, [* A; V5 V; h. k8 B
ไม่ใช่ด้วยความตื่นเต้น
# f) G7 z/ V4 R& `) M# v0 S( Z, nแต่เป็นความพอใจที่กานต์รู้สึกได้ราวกับพวกเขาดูดความหวาดกลัวจากเขาโดยตรง เชฟใหญ่ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว! R% d; x) I* b5 g: M
แล้วยกมือขึ้นให้พนักงานทำบางอย่าง พนักงานชายร่างใหญ่สองคนเข้าไปที่เตาอบ" Z3 f5 ^# B% k2 F5 V& o
เปิดมันออก
- T0 {1 d9 J }4 qเสียง “ครี้ก…” ของบานประตูโลหะดังสะท้อน แต่ด้านในว่างเปล่า
8 H! j: g& a/ K, xไม่มีไฟ0 T2 `6 k5 L" x. g5 V6 G' o
ไม่มีความร้อน
6 ?- U" A% Z$ E' y$ U5 D- gไม่มีอุปกรณ์ทำอาหาร แต่กานต์กลับรู้สึกได้ถึง “บางอย่าง”. `2 M! R; H* O
บางอย่างที่มองไม่เห็น
# d6 y9 T" f5 m7 o! \/ ~0 v' qเหมือนช่องว่างมืดในเครื่องนั้นกำลังกวักมือเรียกเขาอย่างเงียบงัน “เตานี้ไม่ได้ใช้เพื่อปรุงอาหาร” เชฟใหญ่กระซิบ
: J8 Q; Q7 P2 s“มันใช้เพื่อขังความกลัว… ให้กลายเป็นสิ่งที่เราต้องการ” ลูกค้าหลายคนเริ่มโน้มตัวมาข้างหน้า M4 X7 B) ?. C! E4 d
สายตาเร่าร้อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากกว่าความอยากลิ้มรส เชฟใหญ่ผายมือไปที่เครื่องโลหะ
3 P& [; m: d$ ^. wและพูดประโยคที่ทำให้เลือดในกานต์เย็นเยียบตั้งแต่ต้นคอถึงส้นเท้า— “เด็กหนุ่ม… เมนูที่แท้จริงไม่ได้เกี่ยวกับร่างกายของเธอเลย
* S! B( F, J8 Y, ]0 g6 M# l5 D9 `แต่เกี่ยวกับ ‘จิตใจ’ ของเธอต่างหาก” ห้องทั้งห้องมืดลงอย่างช้า ๆ1 B2 ]; G$ p' X/ G1 M
แสงไฟเพียงหนึ่งเดียวส่องไปยังเตากระจกใสที่เปิดอ้าเหมือนปากสัตว์ประหลาดกำลังรอเหยื่อ และในเงานั้น1 W& j# X4 l* H
กานต์เห็นบางสิ่งเคลื่อนไหวช้า ๆ ในความมืดของเตา— แต่ไม่ใช่พนักงาน0 I7 Q% F% P9 S- \+ Y) s& N9 n/ `
ไม่ใช่เครื่องจักร, k/ C3 P8 n7 z/ u# r
และไม่ใช่มนุษย์ บางอย่าง…7 m9 A7 ]+ W" t( M+ T5 o
ที่กำลัง “ตอบสนองต่อความกลัวของเขา” เสียงกริ่งโลหะดังกังวาน7 {! p# @* r, e* G+ g
ตามด้วยประกาศของผู้จัดการภัตตาคารในน้ำเสียงเรียบเย็น “เริ่มพิธีประมูลสิทธิ์ควบคุมผู้ถูกเลือก—กานต์” คำว่า ควบคุม ทำให้กานต์รู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองหายไปครึ่งหนึ่ง
8 m! G; ?& g% ~ลูกค้าทั้งหลายค่อย ๆ ขยับตัวล้อมโต๊ะเข้ามาใกล้
' H5 G3 s8 H8 r/ P* Tราวกับกำลังจะเริ่มเกมที่มีเดิมพันเป็น “จิตใจของมนุษย์หนึ่งคน” เชฟใหญ่ยืนอยู่ด้านหน้า2 \# [( g# s, f- Z+ r0 D; H
เงาร่างของเขาทอดยาวบนพื้นเหมือนเงาของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่คน “ผู้ที่ชนะการประมูล…”
: y8 o h( {7 N/ hเขาเอ่ยเสียงนุ่มแต่กดดันจนห้องทั้งห้องเงียบ
$ _: i0 H' B e5 z) e“…จะได้สิทธิ์เป็นผู้กำหนดว่า พิธีแปรเปลี่ยนของเด็กหนุ่มคนนี้จะดำเนินไปอย่างไร” ลูกค้าหลายคนยกแท่งโลหะบางอย่างขึ้น
" X( X: m. h& O; l! oคล้ายเครื่องส่งสัญญาณราคาในประมูล3 c2 D& z+ t, o% _) q
แต่แสงที่วาบออกมาไม่ใช่ไฟธรรมดา—) c: J# M4 |( u. f! X; j$ Z/ `
เหมือนแสงจากของบางอย่างที่ไม่ใช่เทคโนโลยีบนโลก ราคาที่พวกเขา “เสนอ” ไม่ใช่เงิน
/ g5 y9 B8 b/ g( nแต่เป็นเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยคำประหลาด/ e3 ?6 \1 v8 p" k' O9 H3 q* Y
เป็นเศษความทรงจำ; A; B: G0 _- X+ H j$ u; i e
เป็นเงาของภาพฝัน9 p s8 Q1 K, c7 J0 D6 k
เป็นคำสาบานลึกลับ
1 Z4 }: I+ [: xเสมือนว่าทุกคนกำลังแลกสิ่งที่ยิ่งกว่า “ทรัพย์สิน” กานต์รู้สึกคลื่นอากาศสั่นสะเทือนใกล้ศีรษะของเขา
7 ]: }) e" Q6 }; k8 G% O0 b& ?เหมือนสิ่งที่ถูกประมูลคือ “พลังบางอย่าง”
* V1 E# T5 q& A. P) N1 F4 ]ที่อยู่ในตัวเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ในที่สุด
: R% g' R% Y7 Fหญิงสาวชุดดำ—คนเดียวกับที่เคยจ้องกานต์ราวกับอ่านจิตใจเขาได้—ยกสัญลักษณ์ของเธอขึ้น+ ]5 v" w4 Y0 a/ [0 m7 j
แสงสีเงินแผ่ซ่านไปทั่วเพดาน" w7 T/ m/ u G: D5 _- s7 ^
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นปิดประตูความเป็นไปได้ทั้งหมด เชฟใหญ่ประกาศเสียงก้อง “ผู้ชนะ—ท่านอัศนีรา” ห้องทั้งห้องปรบมือครั้งเดียวแบบพร้อมเพรียง k- h# B' [8 W: n9 j
เสียงแห้ง ๆ และเป็นจังหวะ
* `5 S( u) G0 i3 C1 sเหมือนพิธีกรรม ไม่ใช่การแสดงความยินดี กานต์ถูกพนักงานร่างใหญ่สองคนเดินเข้ามาหาราวกับเครื่องที่ไร้ความรู้สึก/ S5 [6 U7 N% ?4 V0 |
พวกเขาเปิด “ปลอกคอพิธีกรรม” ซึ่งเป็นโลหะสีดำสนิท" c$ P8 A; E) W9 M
มีสัญลักษณ์เรืองแสงลอยบนผิวโลหะอย่างช้า ๆ, Y6 L# m6 P4 P+ |; g
คล้ายเครื่องควบคุมจิตใจมากกว่าปลอกคอจริง ๆ คลิก—, [) _. F, ~5 X$ [& w1 W/ H7 N
เสียงขัดโลหะเบา ๆ ดังที่ต้นคอของเขา โลกหมุนวูบในเสี้ยววินาที9 |& G. \" ]" Y" K6 F) I
ไม่ใช่จากความเจ็บปวด
( i' `; D9 t, dแต่จากความรู้สึกที่เหมือน “มีบางอย่างเข้ามาอยู่ในหัวเขา” ลมหายใจเขาถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว พนักงานยื่นกานต์ให้หญิงสาวอย่างนอบน้อม: c! P: `: K0 x4 h8 ~9 |
ราวกับส่งมอบ “กุญแจสำคัญของพิธี” อัศนีราเดินเข้ามา$ U! f" O0 @' L, J& Z3 m% U4 p
ใบหน้าของเธอสวยสง่าและไร้ความกลัวใด ๆ
& E. O; d0 q1 ^สายตาของเธอเหมือนมองทะลุทุกความคิดของเขา เธอยื่นปลายนิ้วแตะที่ปลอกคอเบา ๆ ทันใดนั้น& p' Y4 v/ j5 w
แสงจากสัญลักษณ์บนปลอกคอเรืองแสงขึ้น5 P2 A, |& |5 V
และเสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นในหัวของกานต์ ไม่ใช่เสียงของเขา% K) p% |$ E% H9 {' x- P: k
ไม่ใช่เสียงในห้อง แต่เป็นเสียงที่ดังมาจาก “ด้านในปลอกคอเอง” “เจ้าคือของเราแล้ว… เด็กหนุ่ม” กานต์สะดุ้งสุดตัว; s9 F4 I+ j, w8 ?
แต่ไม่มีใครในห้องดูเหมือนจะได้ยินเสียงนั้น/ v, ~) n% X( f& |
ยกเว้นหญิงสาวที่ยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ “กานต์” เธอพูดเบา ๆ
; l$ D/ W+ B' u/ f7 I. M: A& b“ฉันไม่ต้องการร่างกายของเธอ…
, h& I2 H' O( K1 R$ w# I# j' aแต่ฉันต้องการ ความจริง ที่อยู่ในหัวใจเธอต่างหาก” ลมหายใจของกานต์หยุดลงชั่ววินาที ความจริงอะไร?
5 ?. q5 ~/ i& T" h2 @1 t2 p# bเขาไม่เคยรู้ว่ามี “อะไรผิดปกติ” อยู่ในตัว
. w% N8 J9 h" S+ Fแต่ทุกสายตาในห้องกำลังจ้องเขาเหมือนเขามีคำตอบที่พวกเขาตามหามานาน หญิงสาวโน้มหน้าเข้ามากระซิบใกล้หูเขา
P$ c$ z( t, N5 e2 A% ~' fจนเขาขนลุกไปทั้งตัว “และฉันนี่แหละ… จะเป็นคนเปิดมันออกมา” + O/ J# J) {1 f( I% b
ห้องทั้งห้องมืดลงทันที! G: e0 Z) H6 l& U, @* \5 w7 e# m
เหลือเพียงแสงบนปลอกคอที่ส่องวาบเหมือนดวงตาอีกคู่หนึ่งที่กำลังจ้องเขาอยู่ ปลอกคอดำเรืองแสงขึ้นอีกครั้ง/ a- \: v1 b: I/ h& L
และดวงตาของกานต์ “ดับวูบ” เหมือนเปลวเทียนที่ถูกลมฝ่าพัด หญิงสาว—อัศนีรา—แตะปลายคางของเขาเบา ๆ
& U( Q: @. _& @ทันใดนั้นร่างของกานต์ก็หยุดดิ้น. K8 J) L! R) ]; m9 F8 H2 P
สายตานิ่ง
9 \# H* l7 `( _& _) H% ^ราวกับความคิดทั้งหมดถูกสุ่มออกไปเหลือเพียงความว่างเปล่า คำพูดของเธอบินผ่านอากาศเหมือนเส้นด้ายแห่งเวทสะกดจิต “ยกเลิกพันธนาการ” พนักงานชายรูปร่างใหญ่เดินเข้ามาคลายโซ่จากข้อเท้าของกานต์7 S! _9 ^4 w2 B: i) `$ G; |3 W
แต่กานต์ไม่ได้ขยับ! w7 S) J8 d2 {3 b
ไม่หนี& e2 W# X8 ?- e0 t: y( [0 \7 T
ไม่ต่อต้าน เขายืนอยู่…โดยไม่มีจิตใจของตัวเอง “ขึ้นไป” เธอพูดเบา ๆ กานต์ก้าวขึ้นไปบนโต๊ะอาหารขนาดใหญ่5 O' L! B- O2 i: [4 J4 k
เหมือนคนกำลังเดินบนบันไดที่มองไม่เห็น2 E0 `0 z5 X! t" \' e3 q Q+ e$ _1 L
ช้า…แต่มั่นคง- X2 Y1 ?' k( P' R
เหมือนลูกตุ้มนาฬิกาถูกตั้งเวลาเรียบร้อยแล้ว เธอเอียงศีรษะ
5 W2 u1 g) X: {" f0 x7 p( v8 H“นอนลง” ร่างของกานต์ค่อย ๆ เอน
: I6 h" D5 @- Oนอนลงตรงกลางโต๊ะพอดีอย่างแม่นยำ
6 s6 T1 x9 y6 L z# jเหมือนภาพที่เธอเคยเห็นมาก่อนแล้ว& S9 D& A6 u7 ^
เหมือนเขาเคยทำมาแล้วหลายร้อยครั้ง
, D5 o7 D) M% _ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกที่เขามา ดวงตาของกานต์ปิดลง
* o6 m) ~( f9 w s2 r" mเขาไม่หลับ( n% J$ k7 T+ i" N' {. f9 Q
แต่จิตของเขาถูก “พับเก็บ” เหมือนผ้าทบซ้อนหลายชั้น ~3 F3 B7 _- _; v8 |
จนไม่เหลือเจตจำนงใด ๆ ในเงามืด
# D" U0 v$ Z4 ]พนักงานหญิงหลายคนเข็นรถเข็นอาหารออกมา9 \0 Q2 d( m9 U7 S, P+ R0 n3 n
อาหารหรูหราหลายจานวางเรียงรายบนโต๊ะ% I8 G* V3 S. v: |# K. H6 u
แต่ไม่มีอาหารจานใดแตะต้องกานต์+ x5 g6 h! q9 j$ A/ j
อาหารทั้งหมดวางรอบตัวเขา—
" x5 e4 ]" D% u0 T# A" q, I! y% Aเหมือนโต๊ะเต็ม0 P; t# ?1 R5 c/ @
แต่ ตรงกลางยังว่างเปล่าเสมอ ลูกค้าคนรวยนั่งลงตามเก้าอี้ของตน3 b8 u6 `# d Y" b
เสียงหัวเราะอ่อน ๆ กังวานขึ้น
6 D2 \% ^5 t" [แก้วไวน์กระทบกัน) }; M5 D9 Y$ ]6 R I
เสียงช้อนส้อม0 E! m. a- J, V: C! Q P
เสียงสนทนาที่เหมือนอยู่ห่างออกไปหลายไมล์ ทั้งที่อยู่ตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้ฉากนี้น่ากลัวที่สุดคือ— ไม่มีใครมองอาหารเลย' M) S( F- `# N \, y
ทุกคนมองไปที่กานต์—แต่เหมือนไม่มีใครเห็นเขา เหมือนเขาเป็นภาพลวง, n6 r5 {6 p9 }3 n8 }
เหมือนเขานอนอยู่ในมุมหนึ่งของมิติ$ K8 R- J& R- O+ e
ไม่ใช่บนโต๊ะจริง ๆ อาหารถูกตักเข้าปาก$ v! D2 q( H+ _2 ]& ^
ไวน์ถูกดื่ม+ t9 T r5 h' v; m% O: ^
แต่สายตาของแขกทุกคนยังคงจับจ้อง “ที่ว่าง” ตรงกลางโต๊ะ
) ]3 _, ^4 r/ N- G( ]# Gแม้กานต์จะนอนอยู่ตรงนั้นก็ตาม อัศนีรานั่งลง
# C, R8 Y9 U# B! Xยกแก้วขึ้น
+ a& s9 ?! ~6 D0 }* ?, lและพูดประโยคที่ทำให้ความจริงทั้งหมดสั่นสะเทือน— “เริ่มพิธี ‘โต๊ะว่างเปล่า’ ได้เลย” ทันใดนั้น( N5 u2 R8 v, e
สายตาของกานต์เบิกกว้างในความมืดของจิต
6 \ H/ n3 p" J% uเสียงในหัวเขาดังก้อง— “เจ้าคือศูนย์กลางของความกลัว…
q" \( L# }; ^4 n4 S' |/ wแต่พวกเขามองไม่เห็นเจ้า" P, e* {; O8 X+ e" W
พวกเขามองเห็นเพียง ความว่างเปล่า ที่เจ้าพยายามซ่อนมาตลอดชีวิต” ภาพรอบตัวเขาเริ่มบิดเบี้ยว; B; M: L/ V" b4 Y6 {/ p
ลูกค้ายังคงกิน* y2 a; N8 T% e& l
แต่เงาของพวกเขาเริ่มยาวออก
: F% x1 d, d) F3 ], pบิด
; d7 E1 m5 y9 S% `& Y0 }/ Cหนา8 u) r; B# L0 Q7 D9 @: [
เหมือนกำลังคืบเข้าหาโต๊ะ
: F; P& ?+ l+ Yไม่ใช่ตัวเขา
, `9 A. L: X% g9 E! Aแต่ “ความว่างเปล่าในใจเขา” และกานต์…9 t$ b7 a. z' ^2 ]7 ^
เริ่มจำบางอย่างได้/ ^. |- v6 J) a
บางอย่างที่เขาพยายามลืม H, u/ h! r- M& [" }0 R
บางอย่างที่อัศนีราต้องการจากเขาตั้งแต่แรก 4 q: v, V8 v, r
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-11-14 16:17:45
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-11-14 18:10:23
โพสต์ 2025-11-14 18:12:57