ฉากที่ 2: หลังจากนั้น
สถานที่: ในห้องเดิมครึ่งชั่วโมงต่อมา
บีนอนหงายบนเตียง หลับสนิทจากเมาและความผ่อนคลายเอนั่งอยู่ข้างเตียง
เช็ดปากด้วยทิชชู่ หัวใจยังเต้นแรง
เอ: (เบาๆ พูดกับตัวเอง)"ในที่สุดก็ได้ทำ..."
เอมองบีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกปนเปกัน มีความสุขแต่ก็รู้ว่าบีไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน
เอค่อยๆ ดึงผ้าห่มมาคลุมให้บีก่อนจะออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ
ฉากที่ 3: วันรุ่งขึ้น
สถานที่: โรงอาหารมหาวิทยาลัยเวลาเที่ยง
เอนั่งรออยู่โต๊ะตามปกติใจหายใจคว้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน บีเดินเข้ามาพร้อมถาดอาหาร
หน้าตาสดชื่นเหมือนทุกวัน
บี: (นั่งลง ยิ้มให้เอ)"เมื่อคืนขอบใจนะ ช่วยเก็บของให้ด้วย"
เอ: (ประหม่าไม่แน่ใจว่าบีจำได้หมดหรือเปล่า) "อ๋อ... ไม่เป็นไร"
บี: (พูดเบาลงก้มหน้าใกล้เล็กน้อย) "แล้วก็... เรื่องเมื่อคืนด้วย ดีมากเลยว่ะ"(ยิ้มกว้าง)
"มึงเก่งกว่าที่คิดเยอะ"
เอ: (หน้าแดงแต่พยายามทำเป็นเท่) "ก็ดีที่มึงชอบ"
บี: (มองรอบๆ แล้วพูดเบามาก)"ถ้าครั้งหน้ากูเงี่ยนอีก... มึงจะช่วยกูอีกได้มั้ย"
เอ: (หัวใจเต้นแรงแต่พยายามทำเป็นเฉยๆ) "ได้สิ ถ้ามึงต้องการ"
บี: (ยิ้มพึงพอใจตบบ่าเอเบาๆ) "เพื่อนแท้ต้องเป็นแบบนี้แหละ ช่วยกันได้"
ฉากที่ 4: สัปดาห์ต่อมา
สถานที่: ห้องพักของบีตอนเย็นหลังซ้อมฟุตบอล
บีเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ใส่กางเกงขาสั้นอย่างเดียว ผมยังเปียกนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง
ส่งข้อความหาเอ
ข้อความจากบี: "ว่างมั้ย มาห้องหน่อย"
เอตอบกลับเกือบจะทันที
ข้อความจากเอ: "ว่างครับ ไปแล้วนะ"
สิบนาทีต่อมา เอเคาะประตูห้อง
บี: (เปิดประตูให้)"เข้ามาเลย" (ปิดประตู ล็อคทันที)
เอ: (มองบีตั้งแต่หัวจรดเท้ารู้สึกตื่นเต้น) "เรียกมาทำไม"
บี: (ยิ้มกวน)"มึงรู้อยู่แล้วมั้ย" (นั่งลงบนเตียง) "วันนี้ซ้อมหนักมากเหนื่อยแต่เงี่ยนว่ะ"
เอ: (เดินเข้าไปใกล้พยักหน้า) "งั้น... เหมือนเดิมนะ"
บี: (ล้มตัวลงนอน แขนกางออก)"ช่วยกูที นี่มึงยังช่วยกูได้อยู่ใช่มั้ย"
เอ: (ยิ้มเล็กน้อยรู้สึกมีความสุขที่บีต้องการเอ) "ได้สิ เพื่อนกัน"
ฉากที่ 5: ดึกดื่นกลางคืน
สถานที่: ห้องพักของบีเวลา 2 ทุ่มครึ่ง
เสียงโทรศัพท์ของเออื้อขึ้น เอกำลังนอนอ่านหนังสือบนเตียงหยิบมาดู
เป็นข้อความจากบี
ข้อความจากบี: "ว่างมั้ย"
ข้อความจากบี: "กูเงี่ยนมากว่ะ"
ข้อความจากบี: "ชักว่าวมาแล้ว 2รอบ ยังไม่พอเลย"
เออ่านแล้วรู้สึกตัวร้อนวูบ พิมพ์ตอบกลับ
ข้อความจากเอ: "ว่างครับ มาเดี๋ยวนี้เลยมั้ย"
ข้อความจากบี: "มาเลย รออยู่"
เอรีบลุกขึ้นแต่งตัว เดินไปห้องบีอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงเมื่อถึงห้อง เคาะประตูเบาๆ
บี: (เปิดประตูใส่กางเกงขาสั้นอย่างเดียว ผมรุงรัง หน้าตาเหนื่อยแต่ตาเป็นประกาย)
"เร็วจังมาแล้วเหรอ"
เอ: (เดินเข้าไปมองบีตั้งแต่หัวจรดเท้า สังเกตเห็นเป้าที่ตุงชัดเจน)"นานแค่ไหนแล้วที่เงี่ยน"
บี: (ปิดประตู ล็อคทันทีถอนหายใจ) "ทั้งวันเลยว่ะ เช้าชักว่าวแล้ว เที่ยงก็ชักอีกแต่ยังรู้สึกอยู่เลย
เห็นผู้หญิงสวยๆ ที่คณะก็นึกอยากเย็ด"(เดินกลับมาที่เตียง) "แต่กูหาผู้หญิงไม่ได้ เลยต้องให้มึงช่วย"
เอ: (เดินตามเข้าไปใกล้รู้สึกตื่นเต้นกับความต้องการของบี) "มึงต้องการเยอะจริงๆ นะ"
บี: (นั่งลงบนขอบเตียงมองตาเอ) "มากเลย กูรู้ว่ามึงจะช่วยกู มึงช่วยกูได้ดีที่สุดเลย"(ยิ้มเล็กน้อย)
"ดีกว่าตอนกูชักว่าวเองซะอีก"
เอ: (ย่อตัวลงคุกเข่าตรงหน้าบีหัวใจเต้นแรงมาก) "งั้นวันนี้กูจะทำให้ดีกว่าเดิม"
บี: (หายใจหนักขึ้นล้มตัวลงนอน) "โอเค... ค่อยๆ นะ กูเงี่ยนมากจริงๆ อาจจะไม่นานหรอก"
เอ: (พยักหน้าเริ่มช่วยดึงกางเกงของบีลง) "ไม่เป็นไร... กูอยากทำให้มึง"
บี: (หลับตา ยกสะโพกขึ้นช่วยหายใจหนัก) "เฮ้ย เอ... มึงดีกับกูมากจริงๆ นะไม่มีใครเข้าใจกูเท่ามึงเลย"
เอ: (ยิ้มเล็กน้อยแม้จะรู้ว่าคำพูดนี้อาจจะไม่ได้มาจากความรัก) "เพื่อนกันไง...กูชอบช่วยมึง"
ฉากที่ 6: หลังจากนั้น - การพูดคุยกัน
สถานที่: ห้องเดิมสิบห้านาทีต่อมา
บีนอนหายใจหนักๆ ใบหน้าผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด เอนั่งข้างๆเช็ดปากด้วยทิชชู่
บี: (พูดเบาๆ ยังไม่ลืมตา)"โคตรดีเลยว่ะ... สบายมาก วันนี้สุดๆ เลย"
เอ: (ยิ้มรู้สึกภูมิใจที่ทำให้บีพึงพอใจ) "ดีใจที่ช่วยมึงได้"
บี: (ลืมตาขึ้น หันมามองเอ)"กูโชคดีจริงๆ ที่มีมึง ไม่อย่างนั้นกูคงเป็นบ้าไปแล้วจากความเงี่ยน"
(หัวเราะเบาๆ) "มึงเก่งกว่าตอนแรกเยอะเลยนะ"
เอ: (หน้าแดง) "ก็...กูก็อยากทำให้ดีที่สุดไง"
บี: (นั่งขึ้นมองหน้าเออย่างจริงจัง) "มึงรู้ใช่มั้ยว่า... กูยังชอบผู้หญิงอยู่กูไม่ได้เป็นเกย์นะ"
เอ: (พยักหน้าพยายามไม่แสดงความเสียใจออกมา) "รู้สิ กูเข้าใจมาตั้งแต่แรกแล้ว นี่มันแค่...
แค่การช่วยเหลือกันระหว่างเพื่อน"
บี: (โล่งใจ) "ใช่แค่เพื่อนช่วยเพื่อน แต่กูก็ขอบคุณมึงมากนะ จริงๆ" (หยุดชั่วครู่)
"แล้วมึงล่ะ... มึงก็ได้สิ่งที่มึงต้องการด้วยใช่มั้ย"
เอ: (พยักหน้า ยิ้มเล็กน้อย)"ใช่... กูก็มีความสุขที่ได้ทำให้มึง"
บี: (ตบบ่าเอเบาๆ)"งั้นก็ดีแล้ว ทั้งคู่ได้ประโยชน์" (ยิ้มกว้าง) "แต่อย่าลืมนะ
เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ ถ้าเพื่อนรู้ กูจะเจ็บหนัก"
เอ: "เข้าใจไม่บอกใครแน่นอน"
บี: (นอนลงอีกครั้ง หาวใหญ่)"ดีเลย... อ้อ ถ้าพรุ่งนี้กูเงี่ยนอีก มึงจะช่วยได้มั้ย"
เอ: (หัวใจเต้นแรง)"ได้สิ... เมื่อไหร่ก็ได้"
บี: (หลับตา ยิ้มพึงพอใจ)"เพื่อนดีจริงๆ"
ฉากที่ 7: ความถี่ที่เพิ่มขึ้น
สถานที่: สัปดาห์ถัดมาหลายสถานที่
วันจันทร์ - หลังซ้อมฟุตบอล
ข้อความจากบี: "มาห้องหน่อย เหนื่อยแต่เงี่ยน"
วันพุธ - ตอนเย็น
ข้อความจากบี: "ว่างมั้ย กูเงี่ยนตั้งแต่เช้าเลย"
วันศุกร์ - กลางคืน
ข้อความจากบี: "เฮ้ย มาเลย กูชักว่าวแล้วแต่ยังไม่พอ"
วันเสาร์ - บ่ายสาม
ข้อความจากบี: "เพื่อนๆ ไปหมดแล้ว มึงมาได้มั้ยกูอยากได้"
เอนั่งมองโทรศัพท์ในห้องของตัวเองนับข้อความที่บีส่งมาในสัปดาห์นี้ สี่ครั้งแล้ว
เอ (คิดในใจ): "บ่อยขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ...แต่กูก็ไม่เคยปฏิเสธเลย เพราะกู...
กูก็อยากใกล้ชิดบีเหมือนกัน"
โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง
ข้อความจากบี: "มึงยังไม่ตอบเลย ไปไหนหรอ"
ข้อความจากบี: "กูรอไม่ไหวแล้วว่ะ"
เออมยิ้ม พิมพ์ตอบกลับทันที
ข้อความจากเอ: "ไปแล้วครับ รอแป๊บเดียว"
ฉากที่ 8: คืนที่ผิดหวัง
สถานที่: ห้องพักของบีเวลาตีหนึ่งครึ่ง
เสียงโทรศัพท์ของเอดังขึ้นกลางดึกเอตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง หยิบมาดู
เป็นสายจากบี กดรับสาย
เอ: (เสียงง่วง)"ฮัลโหล... บี?"
บี: (เสียงเมามาก พูดไม่ชัด)"เอ... เฮ้ยเอ... มาห้องกูเดี๋ยวนี้ได้มั้ย"
เอ: (ตื่นตัวขึ้นทันทีรู้จากน้ำเสียง) "เมาเหรอ เกิดอะไรขึ้น"
บี: (เสียงอารมณ์เสีย)"ไปบาร์มา เห็นผู้หญิงสวยเยอะเลย แต่ไม่มีใครสนกูสักคน" (ถอนหายใจ)
"จีบมาทั้งวัน ไม่ได้สักคน... แม่งเสียเวลา เสียเงิน"
เอ: (เข้าใจทันที)"แล้วตอนนี้..."
บี: (เสียงเบาลง พูดช้าๆ)"ตอนนี้... กูเงี่ยนมากเลยว่ะ เห็นผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่มาทั้งวันกูแข็งตลอดเลย"
(หยุดชั่วครู่) "แต่กูไม่มีใครให้ช่วย...นอกจากมึง"
เอ: (หัวใจเต้นแรงลุกขึ้นจากเตียงทันที) "รอนะ กูมาเดี๋ยวนี้"
บี: "เร็วๆ นะกูรอไม่ไหวแล้ว"
ห้านาทีต่อมา เอมาถึงห้องบี เคาะประตู
บี: (เปิดประตู สะดุดเล็กน้อยใบหน้าแดงก่ำ กลิ่นเหล้าโชยมา) "มาแล้วเหรอ... ดีใจจัง"
เอ: (พยุงบีเข้าห้องปิดประตู) "เมามากนะ ดื่มเยอะแค่ไหน"
บี: (เดินไปนั่งบนเตียงโคลงเคลง) "ก็พอประมาณ... แต่กูรู้สึกตัวดีอยู่" (มองเอ สบตา)
"กูแค่... แค่อยากได้มึงช่วยมาก"
เอ: (เดินเข้าไปนั่งข้างๆ)"เรื่องผู้หญิงมันไม่ได้รึ"
บี: (โมโห)"ไม่ได้เลยว่ะ จีบไปหลายคน พูดดีๆ เลี้ยงเหล้า แต่พอจะชวนไปที่อื่นก็บอกไม่ว่าง
มีแฟน หรือไม่ชอบแบบกู" (หัวเราะเศร้าๆ)"กูเลยต้องกลับมาคนเดียว"
เอ: (เห็นใจ วางมือบนไหล่บี)"เสียใจด้วยนะ"
บี: (หันมามองเอ ดวงตาเปียก)"แต่มึงต่างหาก... มึงอยู่ตรงนี้ให้กูเสมอ ไม่เคยปฏิเสธกูเลย"
(จับมือเอ) "กูโชคดีจริงๆ ที่มีมึง"
เอ: (หัวใจเต้นแรงจากสัมผัส)"กูก็... กูก็อยากอยู่ใกล้มึงไง"
บี: (ดึงเอเข้ามาใกล้)"วันนี้กูเงี่ยนมากกว่าทุกที เห็นผู้หญิงแต่งเซ็กซี่มาทั้งวัน คิดว่าจะได้เย็ดแต่สุดท้าย..."
(เงียบไปชั่วครู่) "กูต้องพึ่งมึง...มึงจะช่วยกูใช่มั้ย"
เอ: (พยักหน้า เสียงอ่อนลง)"ช่วยสิ... กูจะช่วยมึงเสมอ"
บี: (ยิ้มเมา)"มึงดีกว่าผู้หญิงพวกนั้นเยอะเลย" (ล้มตัวลงนอนบนเตียง) "มาเลย...กูอยากได้เดี๋ยวนี้"
เอ: (ย่อตัวลง คุกเข้าใกล้บี)"วันนี้มึงเมามาก ค่อยๆ นะ"
บี: (หายใจหนัก)"ไม่ต้องค่อยๆ หรอก กูอยากรู้สึก... อยากลืมเรื่องผู้หญิงพวกนั้น"(ปิดตา)
"ทำเลย... ทำให้กูสบายเหมือนทุกที"
เอ: (เริ่มช่วยแก้กางเกงของบี)"โอเค... กูจะทำให้มึงดีที่สุด"
บี: (เสียงสั่น) "เฮ้ยเอ... บางทีกูก็คิดว่า... มึงเข้าใจกูมากกว่าผู้หญิงทุกคนเลย"
เอ: (หัวใจเต้นแรงมากจากคำพูดแต่พยายามไม่คิดมาก) "อืม... เพราะเราเป็นเพื่อนกันไง"
บี: "เพื่อนที่ดีที่สุดเลย..."(เสียงเบาลง ผ่อนคลาย)
ฉากที่ 9: เช้าวันรุ่งขึ้น - การตื่นมา
สถานที่: ห้องเดิมเวลาเช้าแปดโมง
แสงแดดส่องเข้ามาในห้อง บีตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวลืมตาขึ้นเห็นเออยู่ข้างๆ
หลับอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง
บี: (เสียงแหบ) "เอ...?"
เอ: (ตื่นขึ้นมา)"ตื่นแล้วเหรอ ปวดหัวมั้ย"
บี: (ลูบหน้าพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน) "ปวดนิดหน่อย... เมื่อคืนกู..."
(จำได้หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย) "โทรมาให้มึงมาใช่มั้ย"
เอ: (ยิ้มเล็กน้อยลุกขึ้นเทน้ำให้) "ใช่ มึงโทรมาตีหนึ่งครึ่ง เล่าเรื่องไปบาร์เจอผู้หญิงแต่จีบไม่ได้"
บี: (รับน้ำมาดื่ม)"อ่อ... แล้วก็..." (ลังเล) "ขอให้มึงช่วยใช่มั้ย"
เอ: (พยักหน้า)"ใช่"
บี: (นิ่งไปสักครู่ แล้วถอนหายใจ)"ขอโทษนะ ที่โทรมากลางดึก แถมยังเมาด้วย"
เอ: (ส่ายหน้า)"ไม่เป็นไรหรอก... กูก็ไม่ได้รำคาญ"
บี: (มองเอ)"กูเห็นมึงหลับอยู่บนเก้าอี้ อยู่ทั้งคืนเลยเหรอ"
เอ: "ก็มึงเมามากกลัวมึงจะไม่สบายหรืออาเจียน เลยอยู่ดูแล"
บี: (ยิ้มอย่างซาบซึ้ง)"มึง... มึงดีกับกูมากจริงๆ" (หยุดชั่วครู่)"เมื่อคืนกูพูดอะไรไปมั้ย พูดแปลกๆ มั้ย"
เอ: (นึกถึงคำพูดที่บีพูดว่าเอเข้าใจเขามากกว่าผู้หญิงทุกคน)"ก็... ไม่ได้แปลกอะไรหรอก
แค่บอกว่าผิดหวังกับผู้หญิง"
บี: (โล่งใจ) "โอเค...ดีแล้ว ถ้ากูพูดอะไรเพี้ยนไป อย่าเอาจริงนะ กูเมาจริงๆ"
เอ: "เข้าใจ ไม่เป็นไร"
บี: (ลุกขึ้นนั่งยังเวียนหัวเล็กน้อย) "แต่ว่า... กูต้องขอบคุณมึงนะ ถ้าไม่มีมึงเมื่อคืนกูคงเครียดมาก"
เอ: (ยิ้ม)"เพื่อนกันนี่นา"
บี: "ใช่ เพื่อนกัน..."(หยุดชั่วครู่) "เพื่อนที่พิเศษมาก"
ฉากที่ 10: ภายหลังจากคืนนั้น
สถานที่: ห้องอาหารมหาวิทยาลัยสามวันต่อมา
บีและเอนั่งกินข้าวด้วยกัน บีดูเงียบกว่าปกติ
เอ: "วันนี้เงียบนะเป็นอะไรเหรอ"
บี: (มองรอบๆแล้วก้มลงพูดเบา) "กูก็แค่... คิดเรื่องคืนนั้นอยู่"
เอ: (ตกใจเล็กน้อย)"คืนที่มึงเมา?"
บี: (พยักหน้า)"กูจำได้บางอย่าง... กูพูดไปว่า มึงเข้าใจกูมากกว่าผู้หญิงทุกคน"
เอ: (หัวใจเต้นแรง)"อ๋อ... ใช่ มึงพูดแบบนั้น"
บี: (มองตาเอ)"แล้วรู้มั้ย... กูคิดว่ามันอาจจะเป็นจริง"
เอ: (ตกใจ)"หมายความว่า...?"
บี: "กูหมายความว่า...ผู้หญิงที่กูเจอ พอกูจีบ พอกูพยายามจะใกล้ชิด พวกเธอก็ไม่สนใจ"
(หยุดชั่วครู่)"แต่มึง... มึงเข้าใจความต้องการของกู พร้อมช่วยกูเสมอ ไม่เคยปฏิเสธ"
เอ: (ไม่รู้จะพูดอะไร)
บี: "บางทีกูก็สงสัยว่า...ถ้าผู้หญิงเข้าใจกูเหมือนมึง มันจะดีแค่ไหน" (ถอนหายใจ)
"แต่ตอนนี้กูมีมึงอยู่แล้ว กูก็... กูก็พอใจกับแบบนี้แหละ"
เอ: (รู้สึกอบอุ่นในใจ แต่ก็เจ็บปวดเพราะรู้ว่าบีไม่ได้รักเออย่างที่เอรักบี)"กู... กูก็ดีใจที่ช่วยมึงได้"
บี: (ยิ้ม) "ขอบใจนะจริงๆ" (หยุดชั่วครู่) "แล้ววันนี้เย็นๆ... มึงว่างมั้ยกูอาจจะต้องการมึงอีก"
เอ: (หัวใจเต้นแรงพยักหน้าทันที) "ว่างครับ"
บี: (ยิ้มพึงพอใจ)"ดีเลย มึงดีจริงๆ นะ"
ฉากที่ 11: สัปดาห์ก่อนสอบปลายภาค
สถานที่: ห้องสมุดมหาวิทยาลัยช่วงเย็น
เอเดินผ่านห้องสมุดไปนั่งอ่านหนังสือตามปกติเห็นบีนั่งอยู่โต๊ะใหญ่กับเพื่อนๆ ผู้ชายอีกสี่คน
ต่างคนต่างกางหนังสือ สมุดคอมพิวเตอร์ เตรียมตัวสอบกัน
เอเดินผ่านไป บีเห็นก็โบกมือให้
บี: "เฮ้ย เอ! มานี่สิ"
เอ: (เดินเข้าไปหาโต๊ะ)"ว่าไง"
บี: "กำลังติวกันอยู่สอบเยอะเลยอาทิตย์นี้" (แนะนำเพื่อนๆ) "นี่เพื่อนกู เจ เอ มาร์คกับปอนด์ เรียนสาขาเดียวกัน"
เพื่อนทั้งสี่ทักทายเอต่างคนต่างดูเป็นนักกีฬาหรือผู้ชายที่แข็งแรง ดูแมนๆ ทั้งนั้น
เจ: "เพื่อนบี่เหรอสาขาอะไร"
เอ: "ภาษาครับ"
มาร์ค: "โห เก่งจังเราพวกนี้กำลังปวดหัวกับวิชาสถิติอยู่เลย"
บี: (หัวเราะ)"เออนี่เก่งภาษามาก ช่วยแปลให้กูตลอด"
ปอนด์: (ล้อเล่น)"บี่โชคดีจังมีเพื่อนเก่ง เราต้องลำบากกันเอง"
บรรยากาศเป็นกันเอง พวกเขาพูดคุยกันสักพักก่อนที่เอจะบอกลาไปนั่งอ่านหนังสือโต๊ะอื่น
แต่ยังอยู่ในห้องสมุดเดียวกัน
เอสังเกตเห็นบีกับเพื่อนๆ พูดคุยหัวเราะกัน ดูสนิทสนมกันมากเอรู้สึกหึงหวงเล็กน้อย
แต่ก็เข้าใจว่าบีเป็นคนเข้ากับใครได้ง่ายและเพื่อนพวกนี้ก็เป็นผู้ชายแท้เหมือนบี
เอ (คิดในใจ): "บีดูมีความสุขกับพวกเขานะ... เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งนั้น พูดเรื่องกีฬาผู้หญิง...
แต่พอกลับห้อง บีก็จะโทรหากู..."
ฉากที่ 12: คืนก่อนสอบวันแรก
สถานที่: ห้องพักของบีเวลาสองทุ่ม
บีนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ดูเครียด จับผมบ่อยๆโทรศัพท์วางอยู่ข้างๆ
บี: (หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความ)"เฮ้ย เอ มึงอ่านหนังสือเหรอ"
เอ: (ตอบเร็ว)"อ่านอยู่ครับ พรุ่งนี้สอบด้วย"
บี: "กูเครียดว่ะอ่านไม่เข้าสักที"
เอ: "ทำใจให้สบายๆ นะจะได้อ่านหนังสือเข้า"
บี: "ยากเลย...มึงว่างพรุ่งนี้หลังสอบมั้ย กูว่ากูจะเครียดมาก"
เอ: (เข้าใจทันทีว่าบีหมายความว่าอะไร)"ว่างครับ สอบเสร็จมาหาได้เลย"
บี: "โอเค ขอบใจนะรู้ว่าพึ่งมึงได้เสมอ"
ฉากที่ 13: วันที่สองของการสอบ
สถานที่: ห้องพักของบีบ่ายสี่โมง หลังสอบเสร็จ
เอได้รับข้อความจากบีตอนเที่ยง
ข้อความจากบี: "วันนี้สอบห่วยมาก หัวจะระเบิดแล้ว"
ข้อความจากบี: "เสร็จสอบแล้วนะ มาห้องได้เลย"
ข้อความจากบี: "กูต้องการมึงมาก"
เอรีบเดินไปห้องบีทันที เคาะประตู
บี: (เปิดประตูหน้าตาเหนื่อยมาก ตาแดง) "เข้ามาเลย"
เอ: (เดินเข้าไป ปิดประตู)"สอบหนักมากเหรอ"
บี: (นั่งลงบนเตียงถอนหายใจหนัก) "หนักมากเลยว่ะ วันนี้สอบสองวิชา วิชาแรกยากสุดๆ วิชาสองก็ไม่ดีด้วย"
(ลูบหน้า) "ตอนสอบมือสั่นเลย เครียดจนคิดไม่ออก"
เอ: (นั่งข้างๆ)"พรุ่งนี้สอบอีกมั้ย"
บี: (พยักหน้า) "ใช่อีกสามวิชา" (มองเอ) "แต่ตอนนี้กู... กูเครียดมากแล้วก็เงี่ยนด้วย"
เอ: "เงี่ยนตั้งแต่เมื่อไหร่"
บี: "ตั้งแต่เมื่อวานเลยห้ามตัวเองไว้เพราะต้องอ่านหนังสือ แต่มันคอยอยู่ในหัวตลอดทำให้อ่านหนังสือไม่ได้สักที"
(หยุดชั่วครู่)"ตอนสอบก็ยังคิดถึงเรื่องนี้อยู่เลย กวนใจมาก"
เอ: (เข้าใจ)"งั้นตอนนี้มึงต้องระบายแล้วสิ"
บี: (พยักหน้าดวงตามีความต้องการ) "ใช่... กูอยากได้มากเลยว่ะ เก็บมาสองวันแล้ว"(เงียบไปชั่วครู่)
"มึงจะช่วยกูได้มั้ย ตอนนี้เลย"
เอ: (พยักหน้า ใจเต้นแรง)"ได้สิ... กูจะช่วยมึงให้พักผ่อน"
บี: (ยิ้มโล่งใจเริ่มแก้กางเกงตัวเอง) "ขอบใจมากเลยนะ กูรอไม่ไหวแล้วจริงๆ"
เอ: (ย่อตัวลงคุกเข่าตรงหน้าบี)"ค่อยๆ นะ ผ่อนคลายไป"
บี: (ล้มตัวลงนอนหายใจหนักขึ้น) "โอเค... เอ ทำได้เลย"
ครู่ต่อมา บีหายใจหนักมากขึ้น ร่างกายตึงเครียด
บี: (เสียงสั่น)"เฮ้ย... เฮ้ย เอ... รู้สึกดีมากเลยว่ะ"
เอ: (ไม่หยุด ทำอย่างตั้งใจ)
บี: "อีกนิด...อีกนิดเดียว... โคตรเสียวเลย" (กำมือแน่น) "เก็บมาสองวันมัน...มันเยอะมากว่ะ"
เอ: (เร่งจังหวะ)
บี: (ร่างกายสั่นเสียงดังขึ้น) "อ๊ะ... ใกล้แล้ว... ใกล้แล้ว!"
ไม่กี่วินาทีต่อมา บีก็เสร็จลง ร่างกายสั่นแรง หายใจหนักมาก
บี: (หายใจไม่ทั่วท่อง)"โอ้ย... เยอะมากเลยว่ะ... เสียวสุดๆ เลย"
เอ: (ยังคุกเข้าอยู่เช็ดปากด้วยทิชชู่)
บี: (นอนนิ่งๆ ปิดตา)"สองวันมันเยอะจริงๆ นะ... ครั้งนี้เสียวที่สุดเลยว่ะ"(หายใจยังหนักอยู่)
"กูรู้สึกว่าทั้งตัวผ่อนคลายไปหมดเลย"
เอ: (ลุกขึ้นนั่งข้างๆเทน้ำให้บี) "ดื่มน้ำนะ"
บี: (ลืมตา นั่งขึ้นรับน้ำมาดื่ม) "ขอบใจ... ขอบใจมากจริงๆ" (มองเอด้วยสายตาขอบคุณ)
"มึงรู้มั้ย ถ้าไม่มีมึง กูคงอ่านหนังสือไม่ได้เลยคอยแต่คิดเรื่องนี้อยู่ในหัว"
เอ: "ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่มั้ย"
บี: (พยักหน้า ยิ้มกว้าง)"ดีขึ้นเยอะเลย เบามากเลย ตอนนี้หัวโล่งแล้วพร้อมอ่านหนังสือเตรียมสอบพรุ่งนี้ได้แล้ว"
เอ: "งั้นกลับไปอ่านหนังสือต่อดีกว่า"
บี: (จับมือเอไว้) "เดี๋ยวก่อน...อยู่อีกสักพักได้มั้ย กูอยากให้มึงอยู่ด้วย รู้สึกผ่อนคลายดี"
เอ: (หัวใจเต้นแรง)"ได้สิ... อยู่ได้"
บี: (โน้มตัวมาพิงเอ)"มึงดีที่สุดเลยนะ ไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีมึง"
เอ: (รู้สึกอบอุ่นแม้จะเจ็บปวดนิดหน่อย) "กูก็... กูก็อยากช่วยมึงนี่"
ฉากที่ 14: หลังสอบปลายภาคเสร็จ
สถานที่: ร้านอาหารใกล้มหาวิทยาลัย
บีชวนเอไปกินข้าวฉลองสอบเสร็จ บรรยากาศผ่อนคลาย
บี: (ยิ้มกว้างดูมีความสุขมาก) "ในที่สุดก็จบแล้ว เหนื่อยมากเลยสัปดาห์นี้"
เอ: "สอบเป็นยังไงบ้าง"
บี: "ก็โอเคพอได้น่ะสองวันแรกห่วยหน่อย แต่วันหลังๆ ดีขึ้น" (มองเอ พูดเบาลง)
"ขอบใจมากนะที่ช่วยกูในช่วงสอบ"
เอ: "ไม่เป็นไร...เพื่อนกันไง"
บี: "ไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดาหรอก"(จริงจัง) "มึงช่วยกูได้มากจริงๆ ตอนนั้นกูเครียดมาก
ถ้าไม่ได้ระบายออกมากูว่ากูอ่านหนังสือไม่ได้เลย"
เอ: (ยิ้ม)"ดีใจที่ช่วยได้"
บี: "หลังจากครั้งนั้นกูอ่านหนังสือได้เลย หัวโล่ง สมองทำงานได้" (หยุดชั่วครู่)
"มึงรู้มั้ยว่า... บางทีกูคิดว่ามึงเข้าใจกูมากกว่าใครเลยจริงๆ"
เอ: (หัวใจเต้นแรงพยายามไม่คิดมาก) "กู... กูก็แค่อยากเห็นมึงมีความสุข"
บี: (มองตาเอ)"กูมีความสุขมากเลยนะ ที่มีมึง" (ยิ้ม) "แล้วตอนนี้สอบเสร็จแล้ว
เรามีเวลาว่างเยอะขึ้น... มึงว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันบ่อยขึ้นมั้ย"
เอ: (พยักหน้ารู้สึกมีความสุข) "ได้สิ... เมื่อไหร่ก็ได้"
บี: "ดีเลว"(เงียบไปชั่วครู่ แล้วพูดเบามาก) "พรุ่งนี้มึงว่างมั้ย...กูคิดถึงมึงแล้ว"
เอ: (ใบหน้าแดงขึ้น)"ว่างครับ"
บี: (ยิ้มพึงพอใจ) "โอเคงั้นพรุ่งนี้มาห้องกูนะ มีเวลาว่างเยอะแล้ว ไม่ต้องรีบ"
ฉากที่ 15: สองสัปดาห์หลังสอบเสร็จ
สถานที่: ห้องพักของบีตอนบ่ายสามโมง
บีนอนอยู่บนเตียง มือข้างหนึ่งอยู่ในกางเกง กำลังช่วยตัวเองหลับตาแล้วนึกถึงช่วงเวลาที่เอช่วยเขา
บี (คิดในใจ): "ตอนที่เอทำให้... มันเสียวกว่านี้เยอะเลย... มือกูมันไม่เท่า"
เขาเคลื่อนไหวเร็วขึ้น พยายามทำให้ตัวเองรู้สึกดีที่สุดแต่...
บี: (ถอนหายใจ เหนื่อย)"อืม..."
ไม่นานเขาก็เสร็จ แต่รู้สึกว่ายังไม่พอใจเท่าที่ควร
บี: (นอนนิ่งๆ มองเพดาน)"ไม่เสียวเลย... ไม่เหมือนตอนเอทำให้เลย"
เขานึกถึงความรู้สึกตอนที่เออมให้ในครั้งก่อน ความอบอุ่นความเปียก
ความเสียวที่แตกต่างจากการชักว่าวเอง
บี: (คิดในใจ)"ตอนที่เอทำให้... มันเสียวกว่าเยอะ มือกูมันไม่ได้เลย"
เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำ แต่ยังรู้สึกไม่พอใจ ออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัว แล้วหยิบโทรศัพท์
บี: (ส่งข้อความหาเอ)"เฮ้ย มึงอยู่ห้องมั้ย"
เอ: (ตอบเร็ว) "อยู่ครับเป็นอะไรเหรอ"
บี: (ลังเลเล็กน้อยแล้วพิมพ์) "กูไปหามึงได้มั้ย ตอนนี้เลย"
เอ: "ได้เลยครับ มาได้"
บี: "โอเค ไปแล้วนะ"
บีรีบแต่งตัว ใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเดินออกจากห้องไปยังหอพักของเอ
ผู้เข้าชม หากคุณต้องการดูเนื้อหาที่ถูกซ่อน จะต้อง
ตอบกลับโพสต์นี้ก่อน
บันทึกไว้เพื่อเป็นเกียรตฺิ @My_Romeo ผู้จุดประกายการใช้ AI แต่งเรื่อง @AMFUSE ผู้สอนวิธีการใช้ AI แต่งเรื่องจนใช้งานได้
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-11-14 14:26:46
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-12-7 11:08:47
โพสต์ 2025-11-28 14:43:53
โพสต์ 2025-11-17 23:54:39
