ซ่อนรักในไซต์งาน ตอนที่ 2

FatherandSon

; b$ C# f3 g9 k4 ?
8 X( s) P! ]( p" m, M0 oสามวันต่อมา ตอนเช้าตรู่ ท้องฟ้ายังคงเป็นสีเทาหม่นยามเช้าตรู่ ไอหมอกบางๆ ปกคลุมไปทั่วบริเวณบ้านไม้เก่าๆ ที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนา ที่เงียบสงบ ทิม ลุกขึ้นแต่งตัวในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ที่แม่เพิ่งซื้อให้เมื่อวาน เป็นชุดสำหรับเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะคนงาน ไม่ใช่ชุดสำหรับนักศึกษาอย่างที่เขาเคยจินตนาการไว้
แม่เดือนเตรียมข้าวต้มไว้ให้ทิมอย่างพิถีพิถัน และนั่งมองลูกชายกินจนหมดชาม ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและชื่นชมในการเสียสละของเขา ส่วนที... น้องชายที่รู้สึกผิด นั่งเงียบๆ อยู่ข้างโต๊ะอาหาร ไม่กล้าสบตาพี่ชายตรงๆ แต่ก็พยายามยื่นถุงขนมปังกรอบให้ทิมอย่างอ้อมแอ้มเพื่อเป็นการแสดงความรู้สึก

. Y* O) k. _7 C  K4 ^& J“เดินทางดีๆ นะลูก”
แม่เดือนกำชับ ขณะที่ช่วยทิมหิ้วกระเป๋าเดินทางที่บรรจุเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นไม่กี่อย่าง

$ B1 a" t: _7 J% [: w. Uเวลาประมาณเจ็ดโมงเช้า เสียงเครื่องยนต์ของรถกระบะสี่ประตูเก่าๆ ที่มีร่องรอยการใช้งานหนักและคราบดินโคลน ก็แล่นมาจอดเทียบหน้าบ้าน
นนท์ ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางคล่องแคล่วสมเป็นผู้รับเหมาวัยสามสิบสองปี เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตและกางเกงยีนส์สีเข้ม ใบหน้าของเขามีหนวดเคราที่ตัดแต่งอย่างเรียบร้อย และแววตาที่ดูจริงจังแต่ก็ใจดีตามที่แม่เดือนบอก
$ d0 ?8 F) B  H2 |0 \, P- [“สวัสดีครับแม่เดือน สวัสดีครับน้องที”
/ y  Z) e2 e6 Z0 }นนท์ทักทายอย่างสุภาพก่อนจะหันมาจับมือทิมอย่างหนักแน่น
“พร้อมนะทิม” นนท์ถาม
2 v. G0 `* Z! Q" _. {: b8 ^2 Hทิมสูดหายใจลึก เขามองไปยังใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของแม่ และสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดของน้องชาย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง
“พร้อมครับ”
นนท์พยักหน้ารับ เขาช่วยทิมโยนกระเป๋าขึ้นท้ายรถ จากนั้น ทิมก็หันไปกอดแม่เดือนแน่น แม่กระซิบคำอวยพรและให้กำลังใจที่ข้างหู ก่อนที่ทิมจะตบบ่าทีเบาๆ
“อยู่ดูแลแม่ดีๆ นะน้อง”
ทิมพูดกับน้องชาย
0 ?1 J: e# x" L/ D7 |: Pทีพยักหน้าอย่างแรง ดวงตาแดงก่ำราวกับกำลังจะร้องไห้
  ?/ t; t& z2 xทิมก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับ มองผ่านกระจกรถไปยังบ้านของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่นนท์จะเหยียบคันเร่ง รถก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากบ้านอย่างช้าๆ พาเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเพิ่งจะจบการศึกษามัธยมปลายไปสู่โลกกว้างที่เต็มไปด้วยงานหนัก ความรับผิดชอบ และความจริงของชีวิต ที่เขาต้องแบกรับไว้แทนครอบครัวของเขา.
รถกระบะแล่นออกสู่ถนนใหญ่ ทิ้งความเงียบสงบของย่านที่อยู่อาศัยไว้เบื้องหลัง ทิมนั่งมองทิวทัศน์ที่ค่อยๆ เปลี่ยนไป สลับกับมองไปที่มือของตัวเองที่วางอยู่บนหน้าขา ราวกับกำลังสำรวจความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงภายใน
นนท์สังเกตความเงียบของเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ เขายังไม่พูดอะไรทันที ปล่อยให้ทิมได้ใช้เวลาอยู่กับความคิดของตัวเองสักพัก จนกระทั่งรถแล่นเข้ามาในเขตเมืองมาพอสมควรแล้ว
+ W! c: t0 ~7 F" f“สบายใจขึ้นหน่อยไหม?”
) q2 r( z: N1 S! ~1 Aนนท์เปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าตอนที่คุยงานกับแม่เดือน
( r/ S% F) x" f9 e1 d1 ^6 ]ทิมหันไปมองนนท์ พยักหน้าเบาๆ “ครับ”
9 P0 W4 M) n6 T+ w6 U5 l5 T2 R6 c! Qนนท์พ่นลมหายใจออกมาช้าๆ เขาเอื้อมมือไปเปิดเพลงเก่าๆ เบาๆ จากวิทยุ เพื่อลดความอึดอัด ก่อนจะหันมามองทิมแวบหนึ่ง
“ชีวิตมันก็แบบนี้แหละทิม มันมีทางแยกที่เราไม่ได้เลือกเสมอ”
/ Q; w: p% o" e. `4 o4 l4 Mนนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่เข้าใจโลก
“แต่การตัดสินใจของนาย.. มันกล้าหาญมากนะ”
  f2 j1 x5 l8 O  I, B+ eทิมเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้
“พี่นนท์สนิทกับพ่อผมมากแค่ไหนครับ”
รอยยิ้มเศร้าๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนนท์ “เราทำงานด้วยกันมาหลายปี ตั้งแต่ตอนที่พ่อของนายตัดสินใจออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างจังหวัด เขาเป็นคนดีนะทิม เป็นคนทำงานหนัก และเป็นที่รักของทุกคนในไซต์งาน”
นนท์นิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ถนนเบื้องหน้า แต่ทิมรู้สึกได้ว่าความคิดของเขาลอยกลับไปยังอดีต
/ w- R0 Y& B8 @. m6 `. w2 h“คิดถึงพ่อไหม?”
5 w% [* ]( o' Qนนท์ถามทิมด้วยคำถามสั้นๆ ตรงไปตรงมา
. o1 M$ o8 b+ U9 Nทิมเม้มปากแน่น ความเศร้าที่ซ่อนอยู่ถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
, ]! `: E: M! T/ O. r9 E% K“คิดถึงครับ”
" [5 X# f( U0 d0 Z" b6 f9 \เขาตอบเสียงแผ่ว
8 P( P* Y) G- j! M2 @: S- ~“คิดถึงตลอดเวลา”
6 y3 S( [0 w+ [$ }( X2 z2 @( F- w; @นนท์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
' E8 f( x* y+ _1 v9 L% y4 \: j“ฉันก็คิดถึงเขาเหมือนกันนะทิม”
นนท์ยอมรับอย่างจริงใจ
  S$ ]% ^* J6 y  X* F6 H3 e0 W“ไม่ต้องห่วงนะ” นนท์หันมาตบบ่าทิมเบาๆ เพื่อปลอบใจ
# n# r! ~1 G. a; m' S5 s1 Y“ที่ไซต์งานของฉัน... ฉันจะดูแลนายอย่างดี เหมือนที่ฉันเคยสัญญากับพ่อของนายไว้”
7 Y- i" ?: w9 R3 w- J3 tคำพูดนั้นทำให้ทิมรู้สึกอุ่นใจขึ้นอย่างประหลาด มันไม่ใช่แค่การไปทำงาน แต่เป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ภายใต้การดูแลของคนที่รู้จักและรักพ่อของเขา.
8 s3 S1 I! T" h& oนนท์เหยียบคลัตช์เพื่อเปลี่ยนเกียร์ขณะที่รถไต่ระดับขึ้นเนินเล็กน้อย เขาหันมาพูดกับทิมด้วยท่าทีผ่อนคลาย เพื่อให้เด็กหนุ่มได้คลายความกังวล
“เอาล่ะทิม ที่นี่ก็เริ่มเป็นชนบทแล้วนะ เราคงต้องใช้เวลาขับรถอีกเกือบทั้งวันกว่าจะถึงไซต์งานหลัก”
นนท์พูดพลางมองกระจกหลังเพื่อดูสัมภาระที่ท้ายรถ

“แต่เราไม่ได้ไปกันแค่สองคนหรอก”
: l2 n1 G% \+ P& \“เดี๋ยวเราจะแวะรับคนงานของเราอีกคน ชื่อ ไอ้เก่ง มันกำลังรออยู่ที่สถานีขนส่งในตัวเมือง”

$ |6 l- n; p& f8 C# D: b8 vทิมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
5 U. I; B4 x2 w+ i! e
“วันนี้เราคงขับรวดเดียวไม่ไหว”
นนท์คำนวณจากระยะทางและเวลา
“รับไอ้เก่งแล้วเราจะขับต่อไปอีกสักหน่อย แล้วเราจะหาที่พักค้างคืนกันก่อน”
. U" ?' W9 y7 `/ J( N: F" f# i
& Z+ A% a' `. Pนนท์ยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของทิม
“ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย ฉันออกให้ก่อน ถือเป็นค่าเดินทางของทีม”
% B5 a  i5 n/ A4 E+ |
“การทำงานกับฉันมันก็เป็นแบบนี้แหละทิม เราต้องเดินทางบ่อยๆ เวลาย้ายไซต์งาน เราจะนอนตามห้องเช่ารายวัน หรือบางทีก็เช่าบ้านเล็กๆ อยู่รวมกันหลายคนเพื่อประหยัด” นนท์อธิบายเพื่อเตรียมความพร้อมให้ทิมรับรู้ถึงสภาพการทำงานจริง
“นายจะต้องชินกับการนอนแบบนี้แหละ”
  X  ^6 |: ~9 c6 h  b6 Xนนท์พูดพลางเร่งความเร็วเมื่อเห็นถนนโล่ง
“มันอาจจะไม่สบายเหมือนนอนที่บ้าน แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้รับเหมา ที่ไหนมีงาน ที่นั่นก็คือบ้านชั่วคราวของเรา”
2 A; S! o) t; J2 r+ H' ^* {& Cทิมมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ดวงอาทิตย์เริ่มทอแสงสีทองสาดส่องลงบนทุ่งนา ความคิดที่ต้องนอนค้างแรมกับคนแปลกหน้าสองคนทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและประหม่าไปพร้อมๆ กัน แต่นี่คือสิ่งที่เขาต้องเผชิญเพื่อเริ่มต้นบทบาทใหม่ในชีวิต.
รถกระบะเลี้ยวเข้าสู่สถานีขนส่งผู้โดยสารในตัวเมือง ท่ามกลางความวุ่นวายของผู้คนที่กำลังเดินทางและรถโดยสารที่เข้าออกตลอดเวลา นนท์ขับรถไปจอดเทียบฟุตบาทใกล้กับจุดพักคอย
“นายไปนั่งเบาะหลังก่อนนะทิม”
7 D2 Y. t0 a/ Cนนท์บอกพลางปลดล็อกประตู
ทิมรีบขยับตัวไปนั่งเบาะหลังทันที แล้วนนท์ก็ลงจากรถเพื่อไปรับคนงานที่นัดไว้ ไม่นานนัก เขาก็เดินกลับมาพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินตามหลังมาอย่างกระฉับกระเฉง
7 ?3 L& m% _1 ]ไอ้เก่ง มีอายุประมาณยี่สิบห้าปี รูปร่างของเขาหนาแน่น กำยำ สมกับเป็นคนงานที่ใช้แรงงานหนัก ผิวของเขาเป็นสีแทนเข้มจนเกือบคล้ำจากการทำงานตากแดด หน้าตาของเก่งดูซื่อๆ และเป็นมิตร แต่ด้วยโครงหน้าที่คมเข้ม ทำให้เขามีเสน่ห์บางอย่าง
นนท์เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้เก่ง
“นี่ทิม ลูกชายของพี่เทิด ส่วนนี่ไอ้เก่ง คนงานที่ฉันบอก”
. e1 t0 A; T; ]4 X# p/ Nเก่งหันมาพยักหน้าให้ทิมเบาๆ ก่อนจะโยนกระเป๋าเป้ใบใหญ่ไว้ที่พื้นรถตรงเบาะหลัง แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะหน้าข้างนนท์
"ยินดีที่ได้รู้จักนะทิม "เก่งพูดหลังจากที่ปิดประตูรถ
1 J# V& N* Y9 a6 f6 i* v( h"ครับพี่เก่ง"
ทิมมองสำรวจรูปร่างและใบหน้าของเก่งจากเบาะหลังโดยที่เก่งไม่ทันสังเกต เขารู้สึกได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างตัวเอง เด็กหนุ่มผอมบางที่เพิ่งออกจากรั้วโรงเรียน กับชายหนุ่มที่ดูแข็งแกร่งและเชี่ยวชาญชีวิตที่นั่งอยู่เบื้องหน้า
; {5 r: f2 I2 t' h9 T. mท่ามกลางความตื่นเต้นและความประหม่าที่จะได้ร่วมเดินทางกับคนแปลกหน้าสองคน ทิมกลับรู้สึกถึงความรู้สึกที่แปลกประหลาดอย่างหนึ่งซ่อนอยู่ลึกๆ
ความหวั่นไหว อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล่นริ้วขึ้นมาในใจของเด็กหนุ่มที่เพิ่งก้าวออกจากโลกใบเก่าของตัวเอง
6 S; n) u. l& V* @รูปร่างที่ดูดีและหุ่นที่สมส่วนของเก่งภายใต้เสื้อยืดสีทึมๆ ประกอบกับใบหน้าแบบคนซื่อๆ บ้านๆ แต่มีเสน่ห์ ทำให้ทิมรู้สึกสับสนในตัวเอง เขาพยายามละสายตาออกไปมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง แต่ภาพของเก่งก็ยังคงฉายชัดอยู่ในความคิดของเขา.
* X6 N& P! l4 i" Jรถกระบะขับมาเรื่อยๆ จนกระทั่งตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงไปทางทิศตะวันตก นนท์แวะเข้าปั๊มน้ำมันเพื่อเติมเชื้อเพลิงและให้ทุกคนได้ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะขับต่อไปอีกเล็กน้อยแล้วเลี้ยวเข้าสู่ถนนสายรอง
8 e* |& ?, l/ j2 o7 v& Z4 o4 W- d6 r“เราถึงที่พักคืนนี้แล้ว”
8 G- m) K. j9 |! ?9 k1 f# S/ @นนท์บอกพลางชะลอรถหน้าอาคารเตี้ยๆ แห่งหนึ่งซึ่งมีป้ายไฟนีออนเก่าๆ เขียนว่า 'รีสอร์ตชั่วคราว' ซึ่งจริงๆ แล้วก็คือโรงแรมม่านรูดเก่าๆ นั่นเอง
นนท์จอดรถและให้เก่งไปช่วยทิมเอาสัมภาระลงจากรถ ส่วนตัวเขาเดินเข้าไปติดต่อห้องพักกับเคาน์เตอร์
ไม่นานนนท์ก็กลับออกมาพร้อมลูกกุญแจสองดอก
7 o/ K( o9 s" z9 l7 Z! q  p“ฉันได้มาสองห้องนะ”
นนท์พูดพลางยื่นกุญแจดอกหนึ่งให้ทิม
“ตามปกติห้องพักให้เข้าพักได้ห้องละสองคน เรามักจะแอบพักรวมกันหลายคนเพื่อประหยัด แต่เพื่อให้ทิมได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ในคืนแรก ฉันเลยตัดสินใจเปิดสองห้อง”
2 D9 t- I7 L( B; z* @; z
. W! I) z& X$ G/ Q" Eทิมรับกุญแจมาอย่างงงๆ
# w( ?" L" T1 H' `นนท์พูดต่อขณะเดินนำไปยังห้องพัก
3 V8 e7 J% y' M$ q$ g. Y$ n“ห้องแรกเป็นของทิม นายพักคนเดียวไปเลย ส่วนฉัน... ฉันจะนอนกับเก่ง”
. `) P8 b' p4 }4 ]/ t5 Xนนท์หันมามองทิมด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร แต่ก็มีอะไรบางอย่างที่ทิมไม่เข้าใจ
, r5 g5 B+ s! s1 o9 T, {“ไอ้เก่งเขาชินแล้วกับการนอนห้องเดียวกับฉัน พวกเราทำงานด้วยกันมานาน”
3 c0 A! h+ `$ o: P# zทิมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แม้จะรู้สึกแปลกๆ ที่นายจ้างอย่างนนท์เลือกที่จะนอนห้องเดียวกับลูกน้องอย่างเก่ง แทนที่จะให้น้องใหม่ที่มาจากทางไกลอย่างเขาได้พักกับลูกน้องด้วยกัน แต่เขาก็ไม่กล้าโต้แย้ง
“ห้องนายอยู่ทางซ้าย ส่วนห้องฉันกับเก่งอยู่ทางขวา ถ้ามีอะไรให้เรียกได้เลยนะทิม” นนท์กล่าว
ทิมเดินตามหลังเก่งไปยังห้องพักของตัวเอง ห้องนั้นมีขนาดเล็ก มีเตียงเดี่ยวตั้งอยู่กลางห้อง และมีไฟสลัวๆ จากโคมไฟหัวเตียง ทันทีที่เก่งวางกระเป๋าของทิมลงที่พื้น เขาก็พูดกับทิมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าตอนแรก
9 n! L3 e0 J3 t5 O$ _“พักผ่อนเยอะๆ นะน้อง พรุ่งนี้ต้องเดินทางอีกไกล”
& I- q- p# C, j& i: g( Cเก่งตบบ่าทิมเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปสมทบกับนนท์ที่หน้าห้องพักอีกห้อง
ทิมยืนอยู่กลางห้องเงียบๆ เขาวางกระเป๋าเป้ของตัวเองลง  ความคิดของทิมวนเวียนอยู่กับความรู้สึกหวั่นไหวที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า เขาพยายามสลัดความคิดที่ไม่สมควรเหล่านั้นออกไป ก่อนจะเริ่มจัดข้าวของและเตรียมตัวเข้านอน เพื่อรับมือกับการเดินทางและชีวิตใหม่ที่กำลังจะมาถึงในวันพรุ่งนี้.
5 ]+ Y) n4 G5 h2 x4 o, t2 G

nuangnut1996

สนุกมากครับ

bbb615

ขอบคุณครับ

saiyok

ขอบคุณมากครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

TheTide23

สนุกมากครับ

ponch

ขอบคุณครับ

pai_2552

ขอบคุณครับ

atten456

ขอบคุณครับ

kilp

ขอบคุณครับ

kilp

ขอบคุณครับ

hnum

ขอบคุณครับ

art91

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

team901x

ขอขอบคุณมากๆนะครับ

Eart

ขอบคุณครับ

LoongK

ขอบคุณครับ

Danny9599

เริ่มสนุก

udontwannaknow

ขอบคุณครับ

ธนภัทร