เมื่อผมโดนลวนลาม บทที่ 4.1 โดนรูดกลางห้องสมุด

rokuta1993

หลังกลับจากค่าย ปอนด์พยายามใช้ชีวิตให้เป็นปกติ ซึ่งโชคดีที่ช่วงนี้เป็นสัปดาห์ก่อนสอบ ทำให้หลายวิชาก็ปิดคอร์สไปแล้ว ปอนด์เลยแทบไม่ต้องเข้าเรียน และไม่ต้องไปเจอหน้าเพื่อนสนิทของเขา
5 Q2 ]/ B: }% h3 @
+ m6 m& t! n' K: Vภายในห้องมืดสลัว มีเพียงแสงจากหน้าจอโน้ตบุ๊กที่เปิดค้างไว้ส่องกระทบร่างเปลือยท่อนบนของเขา กล้ามเนื้อแน่นขึ้นเล็กน้อยจากการเล่นบาสช่วงที่ผ่านมา และร่องหน้าท้องที่เริ่มเป็นลอนชัดๆ ยิ่งมองก็ยิ่งทำให้รู้สึกอะไรบางอย่างคุกรุ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ปอนด์นอนนิ่งอยู่แบบนั้น มือข้างหนึ่งวางพาดหน้าท้อง ส่วนอีกข้างเลื่อนลงไปใต้ขอบกางเกงบ็อกเซอร์ สัมผัสโดนควยตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ รูดขึ้นลงช้าๆ โดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเริ่มทำเมื่อไหร่
. K, w6 R$ A( O# _. A
9 X' P5 ?- N  V3 {! _9 L  wในหัวเขามีแต่ภาพในค่ายวันนั้น ตอนที่เขาโดนพี่กล้าลูบตรงหน้าท้องตอนกลางดึก ลมหายใจอุ่นๆ ชิดอยู่แถวๆ หู ร่างเปลือยเปล่าของเขาถูกดันแนบกับพื้นเต็นท์ เสียงเสียดสีเบาๆ จากเนื้อกับเนื้อ และแรงขยับที่สม่ำเสมอที่ตรงก้น
$ f. I6 i! I, ^$ |: l
$ ^4 U3 n0 P& G+ v“อือ...” ปอนด์ครางเบาๆ ในลำคอ มือกำควยแน่นขึ้น ความรู้สึกมันแปลกมาก… เขาไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้น แต่พอคิดถึงทีไร ใจมันเต้นแรงทุกที เขาหลับตาแน่น เริ่มสาวควยถี่ขึ้น ภาพในหัวมันชัดจนเหมือนเกิดขึ้นตรงหน้า เขานอนนิ่ง ไม่ขยับ ไม่แม้แต่จะลืมตาให้รู้ว่าตื่นแล้ว แต่ก็รู้สึกทุกอย่าง ทั้งตอนที่โดนมือใหญ่ๆ จับที่หัวควย ลูบขึ้นลงเบาๆ ก่อนจะใช้นิ้วโป้งวนเล่นที่ปลายควยจนแฉะ

1 H* q7 f% H7 V" f' w7 |“อ๊า… ซี๊ด...” เสียงครางหลุดออกมาจากปากโดยไม่ตั้งใจ ร่างกายเกร็ง มือรูดถี่จนทนไม่ไหว แล้วน้ำเงี่ยนขาวข้นก็พุ่งออกมาราดเต็มหน้าท้อง เขากัดปากแน่น ขาสั่น ไหล่กระตุกไปทั้งตัว
2 W5 K8 _7 m- |: ~# K! x" K
( t0 f/ N/ n  M% {1 @! [: eปอนด์นอนนิ่งอยู่แบบนั้น หายใจหอบ เหงื่อเต็มแผ่นหลัง ควยยังกระตุกเบาๆ แม้จะเสร็จไปแล้ว แต่ในหัวเขาก็ยังมีแต่ภาพเดิมๆ วนซ้ำเหมือนฝังอยู่ในจิตใต้สำนึก ภาพที่มันควรจะน่ารังเกียจ แต่มันกลับทำให้เขาแตกได้ทุกครั้ง

แม้จะพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องในค่าย แต่พออยู่คนเดียวเมื่อไหร่ ความคิดก็วกกลับไปที่เดิมทุกที ปอนด์รู้ดีว่าเขาจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจว่าจะออกจากห้องไปหาที่อ่านหนังสือสักแห่ง เพื่อเบนความสนใจจากความรู้สึกคุกรุ่นในอก ซึ่งห้องสมุดมหาวิทยาลัยกลายเป็นตัวเลือกแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว
7 P+ i9 D) h9 B& N* [0 U
  W! _0 Q* H; kช่วงสอบแบบนี้ คนก็เยอะตามปกติ แต่ปอนด์เลือกขึ้นไปชั้นบนสุดของอาคาร ห้องสมุดตรงชั้นนั้นมีบรรยากาศเงียบกว่าด้านล่าง แม้คนจะเยอะเพราะใกล้สอบ แต่ไม่มีใครส่งเสียง ทุกคนต่างก้มหน้าอ่านหนังสือของตัวเอง โต๊ะไม้สีน้ำตาลเข้มเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ แสงจากหลอดไฟ LED สีขาวนวลสะท้อนลงบนพื้นเงาสะอาด เสียงแอร์เบาๆ ผสมกับเสียงกระซิบของกระดาษที่ถูกพลิกอย่างแผ่วเบา

ปอนด์เลือกโต๊ะไม้ที่อยู่ริมผนังกระจก โต๊ะขนาดสำหรับสี่คน ถูกจับจองไปแล้วสองที่ฝั่งตรงข้าม เป็นนักศึกษาชายที่เขาไม่รู้จัก ต่างคนต่างก้มหน้าอ่านหนังสือโดยไม่แม้แต่จะเงยขึ้นมามองเขา ส่วนที่นั่งข้างๆ ปอนด์ยังว่างอยู่

6 y4 {) x1 M4 r1 h# S; G8 m4 Gเขาวางกระเป๋าเป้ลงเบาๆ แล้วหยิบชีทรายวิชาวิศวะวางตรงหน้า ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เบาะหนังที่เย็นวาบจากแอร์ ปอนด์สวมเสื้อยืดคอกลมสีเทาเข้ม กับกางเกงวอร์มของมหา’ ลัยตามสบาย ช่วงแขนล่ำๆ ที่เปลือยจากเสื้อแขนสั้นมัดกล้ามชัดเจน ผิวขาวเนียนสะอาดตาที่สะท้อนกับแสงไฟบนเพดานอย่างเงียบๆ เขาเปิดชีทอ่านช้าๆ พยายามไม่คิดอะไรนอกจากเนื้อหาตรงหน้า แต่จังหวะที่ปลายนิ้วเขาเลื่อนไปโดนขอบโต๊ะโดยบังเอิญ ความเย็นจากเนื้อไม้กลับทำให้ร่างกายสะท้านวูบโดยไม่ตั้งใจ

$ ]7 z! x- T9 \9 t) s8 Iเขาหยุดมือเล็กน้อยก่อนจะกลั้นหายใจ แล้วข่มใจให้จดจ่ออยู่กับหน้ากระดาษอีกครั้ง เสียงแอร์เบาๆ กับกลิ่นกระดาษผสมกลิ่นไม้จากโต๊ะทำให้หัวใจเขาสงบลงบ้าง แต่จู่ๆ ก็มีแรงสะกิดเบาๆ จากเก้าอี้ข้างตัว ใครบางคนดึงเก้าอี้ออกเบาๆ แล้วนั่งลงข้างๆ เขาโดยไม่พูดอะไร

ปอนด์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความเคยชิน มองผ่านหางตา เห็นว่าเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกัน ใส่แว่น หน้าตาคมเข้ม ผิวคล้ำแดดเหมือนคนซ้อมกีฬาเช่นกัน อีกฝ่ายวางโน้ตบุ๊กลงบนโต๊ะเบาๆ แล้วหยิบหนังสือออกจากกระเป๋าโดยไม่พูดอะไร
( S  \4 c) }# _9 \! p7 ?8 D% v& I
$ |* i& _! m5 Q7 H1 V+ kปอนด์ไม่ได้คิดอะไรนัก แค่พยักหน้าเบาๆ ให้ตามมารยาทก่อนจะก้มหน้ากลับไปอ่านต่อ ทว่าในใจลึกๆ เขากลับรู้สึกว่าช่องว่างข้างกายที่เคยเงียบสงบนั้นเปลี่ยนไป รู้สึกได้ถึงแรงลมหายใจเบาๆ กับอุณหภูมิอุ่นๆ จากร่างข้างตัว แม้ทั้งคู่จะไม่แตะกันเลยแม้แต่นิดเดียว
' O# B( `+ a2 b# [7 M
1 F+ g. |: q- s8 }5 _ปอนด์ก้มหน้าอ่านต่อ แต่รู้สึกเหมือนสายตาของใครบางคนข้างๆ กำลังมองผ่านมาที่เขา ราวกับกำลังสำรวจบางอย่างผ่านหางตา โดยไม่ให้เจ้าตัวรู้ตัว ปอนด์ไม่ได้หันไปมองกลับ แต่สันหลังกลับเย็นวาบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาขยับตัวเล็กน้อย เปลี่ยนท่านั่ง เอาข้อศอกวางพาดขอบโต๊ะ ทำท่าคล้ายกำลังจดอะไรลงบนสมุด แต่จริงๆ แล้วเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อจะได้ก้มตัวลงมากขึ้น เพื่อให้แน่ใจว่าเสื้อที่เขาใส่อยู่จะไม่ร่นจนเห็นผิวเนื้อด้านข้างมากเกินไป แต่ในใจเขา กลับไม่สามารถห้ามภาพซ้อนในหัวได้เลย ภาพของใครบางคนที่มองเขาขณะที่เขาหลับสนิท... มือใหญ่ๆ ที่ไล้ลงมาตามแนวท้องอย่างเงียบเชียบ... เสียงครางในลำคอของตัวเองในคืนนั้นที่ยังคงดังก้องอยู่ในใจ

ปอนด์หลับตาแน่นเพียงชั่วครู่ สูดลมหายใจเข้าลึกแล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

‘กูมาอ่านหนังสือ… ไม่ใช่มาเงี่ยน’ เขาด่าตัวเองในใจ กำปากกาจดโน้ตแน่นขึ้นอีกนิด พยายามไล่ทุกอย่างในหัวออกไป แต่มือข้างหนึ่งกลับเผลอขยับลูบท้องตัวเองเบาๆ ราวกับจะปลอบให้สงบลง ความนิ่งเงียบของห้องสมุด กลับกลายเป็นความอึดอัดในใจเขาอย่างประหลาด ราวกับเสียงหัวใจตัวเองกำลังเต้นดังจนอีกฝ่ายอาจจะได้ยิน

! w7 Y! d* d4 R" Y. H. Sเสียงเลื่อนเก้าอี้เบาๆ ดังขึ้นตรงหน้า พร้อมกับจังหวะที่นักศึกษาชายสองคนซึ่งนั่งฝั่งตรงข้ามปอนด์ขยับตัวลุกขึ้น คนหนึ่งบิดขี้เกียจเบาๆ พลางเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ที่วางบนโต๊ะ ส่วนอีกคนก็ปิดหนังสือในมืออย่างเงียบๆ

“ไปหาน้ำกินก่อน ฝากของด้วยนะ” หนึ่งในนั้นพูดเสียงเบา ก่อนทั้งสองจะพากันเดินออกไปโดยยังวางกระเป๋าและชีทเรียนไว้บนโต๊ะตามเดิม เป็นสัญญาณชัดว่าคงไม่ได้ไปนาน

ปอนด์ยังคงนั่งนิ่ง พยายามก้มหน้าลงกับชีทตรงหน้า แม้ใจจะไม่ได้อยู่กับบทเรียนเลยสักนิด ความเงียบของห้องสมุดที่เหมือนจะช่วยให้มีสมาธิ กลับกลายเป็นความอึดอัดแปลกๆ ที่เกาะแน่นอยู่ในอก

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างตัว ทำให้เขาสะดุ้งเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
- W, x; R9 M% P' k
“นี่… นายคือปอนด์ใช่ไหม” เสียงทุ้มแต่สุภาพดังแผ่วข้างหู ทำให้ปอนด์หันขวับไปทันทีด้วยความแปลกใจ เขาไม่คิดว่าจะมีใครเรียกชื่อเขาในสถานการณ์แบบนี้ ชายหนุ่มผิวคล้ำแดด ใส่แว่น หน้าคมชัด เสื้อยืดสีเข้มเรียบๆ นั่งอยู่ข้างๆ เขาในระยะไม่ถึงครึ่งแขน อีกฝ่ายมองมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ แต่แววตานิ่งลึก เหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่
' ^. o/ a% E; b( h
“เอ่อ… ใช่” ปอนด์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “รู้จักเราได้ไงอะ”
) k, e1 E. @' O& {( T
“เราเรียนวิชาตั้งแคมป์กับนายไง” อีกฝ่ายตอบ “เราโอม จำได้ไหม ไปค่ายเดียวกันเมื่อวันก่อนน่ะ”

ปอนด์ชะงัก ใจสะดุดวูบทันทีเมื่อได้ยินคำว่าค่าย... ภาพเก่าๆ แล่นกลับเข้ามาในหัวเหมือนสั่งได้… ผ้าปูเต็นท์ที่ชื้นเหงื่อ กลิ่นร่างกายที่เหม็นอับผสมกลิ่นน้ำว่าวที่แห้งเกรอะ… ตอนตื่นขึ้นมาในความมืด มีแค่คลุมตัวอยู่… ความรู้สึกเหนียวๆ ที่ง่ามขา และคราบขาวข้นที่แห้งติดหน้าท้อง...

“อ๋อ… เหรอ” เขาขานเบาๆ อย่างเลี่ยงๆ แล้วพยายามก้มหน้ากลับไปอ่านหนังสือ แต่สมาธิกลับเตลิดหายไปหมด
$ I4 J4 J, B7 Y3 g& q% \, G9 r
( Z6 j* q0 ]$ f! u. W5 Uโอมยังคงนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะพูดขึ้นต่อด้วยน้ำเสียงปกติ แต่คำที่พูดกลับทำให้ปอนด์ชะงักไปทั้งตัว

; B  _* c4 `& u: {* T“เราได้ยินมาว่า นาย… แก้ผ้านอนในเต็นท์ด้วยเหรอ”
5 {* y. G/ i8 C% i
ปอนด์เงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเบิกขึ้นเล็กน้อยเหมือนถูกจับได้ ริมฝีปากเม้มแน่นเหมือนลังเลว่าจะตอบยังไงดี หัวใจเขาเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมานอกอก

$ a, ?. j' l! z% Z‘ใครพูดถึงเรื่องนี้… แล้วโอมรู้เรื่องมากแค่ไหน…’

“เอ่อ… ก็… ใช่” ปอนด์ตอบออกไปในที่สุด แม้เสียงจะเบาเหมือนลมหายใจ เขาฝืนยิ้มบางๆ พลางหลบสายตา แต่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสายตาของโอมไม่ได้ละไปไหนเลย มันมองตรงมา ไม่ใช่มองหน้า แต่ต่ำกว่านั้น… จ้องที่ลำตัวเขาเหมือนกำลังจินตนาการตามคำพูดเมื่อครู่

5 Y9 |$ b6 U4 s& n/ J" ^" mเขาไม่กล้าขยับแม้แต่นิด ความร้อนแล่นวาบขึ้นที่ท้ายทอยและใบหู ความเงียบระหว่างพวกเขากลับยิ่งทำให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้นราวกับเสียงหัวใจของเขาดังอยู่คนเดียว
) Q: p" Z2 w% Y3 T& y
% i& {: u% h$ z4 K4 p  Bเขาก้มหน้าลงอีกครั้ง พยายามจดจ่อกับชีทเรียนตรงหน้า ทั้งที่มือที่ถือปากกาเริ่มสั่น แต่ภาพในหัวเขากลับยิ่งชัดเจนขึ้นกว่าเดิม… สายตาของโอมที่มองเขาอยู่และคำพูดเรียบๆ เมื่อครู่ ที่ฟังแล้วกลับรู้สึกเหมือนถูกกระชากความลับออกมาวางกลางโต๊ะ
, t) ~" f) h* p
ปอนด์พยายามก้มหน้าอ่านชีทต่อ พยายามไล่สายตาไปทีละบรรทัดตามตัวหนังสือที่พร่ามัวตรงหน้า แต่ไม่มีคำไหนที่เข้าไปถึงสมองเลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งมีโอมมานั่งข้างๆ ยิ่งได้ยินเสียงหายใจแผ่วๆ ใกล้หู ยิ่งคิดถึงเรื่องคืนนั้นในค่าย ทำให้หัวใจของเขายิ่งเต้นแรงจนเหมือนจะดังไปทั่วทั้งโต๊ะ

7 C3 l* T$ P2 n8 H7 ^9 kปอนด์กัดฟันแน่น ลมหายใจเริ่มติดขัด รู้สึกถึงแรงเต้นตุบๆ ในกางเกงที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ควยของเขาแข็งขึ้นจนแน่นตึงไปทั้งลำ ตั้งโด่ดันกางเกงวอร์มออกมาอย่างชัดเจนจนต้องรีบขยับขาไขว้กันใต้โต๊ะ เขาเหลือบมองข้างๆ ผ่านหางตา เห็นโอมนั่งนิ่งๆ จดโน้ตอย่างตั้งใจเหมือนไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลย แต่กลับยิ่งทำให้ใจเขาปั่นป่วนแปลกๆ เหมือนกับตอนโดนลวนลามตอนหลับ
0 M2 s* l7 O' i' _+ b
2 f: k: l. A  I9 H8 c7 E; cความเงี่ยนมันพุ่งขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ลามจากท้องน้อยขึ้นมาจุกแน่นในอก ในลำคอ และในหัว

‘ถ้าโอมเอื้อมมาสัมผัสกูบ้าง… มันจะเป็นยังไง…’
. `" J4 c* p1 r. q6 J
* V- J2 e1 A" |& `, u" Y! m- Dปอนด์กลืนน้ำลายลงคอเบาๆ ควยเขากระตุกตุบเบาๆ ใต้กางเกง มือที่ถือปากกาสั่นน้อยๆ จนเขาต้องวางมันลงบนโต๊ะ กลัวจะหลุดมือ ภาพในหัวเริ่มบิดเบี้ยวไปเรื่อยๆ เขาเผลอจินตนาการถึงโอมก้มหน้าลงมาใกล้ มือลูบจากหน้าท้องเขาลงไปใต้ขอบกางเกง สัมผัสที่อุ่นและหนักแน่นไล้ผ่านควยของเขาช้าๆ เขาหลับตาแน่น พยายามข่มความคิดทุกอย่างออกไป แต่ยิ่งห้าม… มันก็ยิ่งแรง

‘กูบ้าไปแล้วรึเปล่า… นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเงี่ยนเลย…’
1 T' n, c- F; S' |# q- }7 N3 X
แต่ยิ่งคิด ร่างกายเขาก็ยิ่งไม่ฟังเลยแม้แต่นิดเดียว ปลายควยของเขาเริ่มชื้น เสียววูบอยู่ในกางเกง ขาสั่นเล็กน้อยจนต้องยกขึ้นไขว้ใหม่อีกครั้งเพื่อบดบัง มือที่วางอยู่บนหน้าท้องเกร็งแน่น ขยับขึ้นลงเล็กๆ อย่างห้ามไม่ได้ ในหัวของเขา เต็มไปด้วยเสียงหอบ เสียงคราง และภาพจินตนาการของตัวเองกับโอมในแบบที่ไม่ควรจะคิดถึง
' U5 n; R2 s# q: j
3 X2 f" t0 k" e# l+ @+ T7 k1 tในที่สุด ปอนด์ก็ทนไม่ไหว เขาลุกจากเก้าอี้ทันทีโดยไม่พูดอะไร ทิ้งสมุด ชีทเรียน และกระเป๋าเป้ไว้บนโต๊ะเหมือนเดิม ร่างทั้งร้อนทั้งอึดอัดเหมือนจะระเบิดได้ทุกเมื่อ มือข้างหนึ่งรีบกดลงไปตรงเป้ากางเกงพยายามบังลำควยที่แข็งโด่แนบต้นขาไว้แน่น ก่อนจะก้าวเร็วๆ ออกจากโต๊ะ ไม่แม้แต่จะหันไปมองโอมที่ยังนั่งอยู่ข้างๆ เขาเดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตรงไปยังห้องน้ำชายที่อยู่สุดทางเดินของชั้นนั้น ใจเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอก

: [# x% j1 t1 p' ^  @; w7 Hพอเข้าไปในห้องน้ำ เขากวาดตามองอย่างรวดเร็วและพอเห็นว่าไม่มีใครอยู่เลย เขาก็รีบเลื่อนเข้าไปยังห้องส้วมห้องในสุด ปิดประตูแล้วลงกลอนแน่นทันที ร่างพิงแผงไม้หายใจหอบแรงด้วยความกระสับกระส่าย ก่อนจะเลื่อนมือไปถลกขอบกางเกงวอร์มและชั้นในลงรวดเดียว
( C8 F3 z7 r6 Y4 }9 x
8 o& P+ {0 E4 N0 Y! Tทันใดนั้น ควยที่แข็งโด่เต็มที่ก็เด้งพรวดออกมา น้ำใสๆ เยิ้มอยู่ตรงปลายจนแทบจะหยด
' X7 H  ^8 u. g. G% l7 B, J
7 m* }% F3 P! M+ L“เหี้ยเอ้ย…” เขาพึมพำเบาๆ มองลำควยตัวเองที่สั่นตุบๆ อยู่กลางอากาศด้วยความตกใจ มือข้างหนึ่งเลื่อนไปจับเบาๆ แล้วค่อยๆ รูดขึ้นลง แต่ถึงแม้สัมผัสนั้นจะทำให้รู้สึกวูบวาบที่ท้องน้อย แต่ว่ามันก็ไม่ได้เติมเต็มความต้องการอะไรเลย

7 E. i, Q) e5 Sปอนด์กัดฟัน หลับตาแน่น พยายามเพิ่มแรงรูดให้เร็วขึ้น หวังว่าจะปลดปล่อยให้มันจบๆ ไปเสียที แต่ไม่ว่าจะสาวยังไง หัวใจก็ยังรู้สึกว่างเปล่า เพราะในใจลึกๆ ของเขาไม่ได้อยากรูดเอง เขาไม่ได้อยากแตะตัวเองเลยสักนิด
' `! [" ], ]# [
3 v, i" \# U. m2 D$ ]3 Y0 uสิ่งที่เขาโหยหาคือมือของใครบางคน เป็นสัมผัสที่ไม่ใช่ของเขาเอง เป็นสายตาที่มองเขาด้วยความต้องการแบบที่โอมมองเมื่อครู่ เป็นแรงกดบนท้อง นิ้วมือเย็นๆ ที่ลากลงมาจากสะดืออย่างช้าๆ แล้ววนที่ปลายควยของเขา
' z! x4 h) F: _" W
$ M* f3 |5 G0 ]1 }6 |% ^เขาครางในลำคอเบาๆ ร่างกายสั่นสะท้าน แต่กลับยังรู้สึกว่าไม่พอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อในห้องน้ำเงียบๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อซึมเต็มแผ่นหลัง เขากัดริมฝีปากแน่น พิงหน้าผากกับแผงประตูไม้
' ?1 `0 R' w" J: e" |7 A5 p
9 M9 F( Q2 p4 R9 V4 |9 Pในหัวเขามีแต่ภาพของการโดนสัมผัสจากคนอื่น แม้รู้ดีว่าความรู้สึกแบบนี้มัน ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยก็ตาม แต่ร่างกายเขากลับปฏิเสธมันไม่ได้เลย
! V" O. b3 k# t
ในที่สุด ปอนด์ก็ตัดสินใจหยุดมือที่กำลังรูดควยอย่างแรงลงกลางลำ กลั้นลมหายใจแน่นพลางสะบัดหน้าเบาๆ เหมือนจะสะบัดความคิดบางอย่างออกไป เขาปล่อยมือจากลำควยอย่างหงุดหงิด หัวควยแดงจัดที่ยังแข็งจนเต้นตุบๆ เยิ้มไปด้วยน้ำใสๆ กลับเข้าไปอยู่ในกางเกงอีกครั้งแบบลวกๆ กางเกงวอร์มสีเข้มรัดเป้าไว้แน่นจนยังเห็นเป็นทรงตุงชัดอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่สนแล้ว

ปอนด์ดึงเสื้อยืดลงให้คลุมชายกางเกงไว้ แล้วเปิดประตูออกจากห้องส้วม ก่อนจะเดินไปหยุดที่หน้ากระจกเหนืออ่างล้างมือ ใบหน้าของเขาสะท้อนกลับมาในเงากระจก แววตาหรี่ปรือ ลมหายใจยังติดขัด ผมเผ้ายุ่งนิดๆ และเหงื่อบางๆ ที่เกาะอยู่บนหน้าผาก แค่สบตากับตัวเอง เขาก็รู้เลยว่า… ใบหน้าแบบนี้ มันเขียนคำว่าเงี่ยนชัดเจนขนาดไหน

เขายืนนิ่งอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะนิ่งลงเล็กน้อย เหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่างในใจได้แล้ว ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่า ปอนด์เหลือบดูเวลาจากนาฬิกาบนผนังข้างทางเดินขณะเดินกลับเข้ามาในห้องสมุด ทุกอย่างยังคงสงบ โต๊ะหลายตัวมีคนกระจายๆ นั่งอยู่บ้าง บ้างก็อ่าน บ้างก็หลับฟุบไปแล้ว โต๊ะที่เขานั่งยังอยู่ที่เดิม ของของเขายังอยู่ครบและโอมก็ยังนั่งอยู่ที่เดิมเช่นกัน
$ C' w  R/ G, z
ปอนด์เดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ อีกฝ่ายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงเก้าอี้ขยับเบาๆ ขณะเขาทรุดตัวลงนั่ง กลิ่นกายของโอมที่คุ้นจางๆ จากเสื้อยืดผสมกลิ่นสบู่ผู้ชายอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกเขาอีกครั้ง ราวกับดึงเขากลับเข้าไปในภวังค์เดิม เขาหันไปมองโอมครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว
0 v9 K  g$ v, W! G  F8 G
: z2 ~; h, ?. \, R, A“เราง่วงมากเลย ของีบแป๊บนึงได้ไหม…”
0 ~7 \  e: P) G8 ^' G* d
โอมชะงักเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นจากชีทแล้วพยักหน้าเบาๆ โดยไม่พูดอะไร ปอนด์หัวเราะแห้งๆ เล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ เสียงที่เปล่งออกมานั้นเบาเหมือนพูดเล่น แต่แววตาของเขากลับนิ่งจริง

2 u# K6 \' {$ F, b7 V& x0 v0 k“ถ้าเราหลับแล้วกรนเสียงดัง… ช่วยปลุกหน่อยนะ เราเป็นคนตื่นยากอะ หลับทีหลับสนิทเลย…”

ปอนด์พูดพลางขยับตัวเอนศีรษะลงบนแขนที่พาดบนโต๊ะ หันหน้าหนีไปอีกทางเล็กน้อยเพื่อให้ข้างตัวโล่ง วางตัวนิ่งๆ เหมือนคนง่วงจัดที่พร้อมจะผล็อยหลับไปทุกเมื่อ แต่ในใจของเขามันไม่ได้สงบเหมือนท่าทางเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะเขารู้ ว่าคำพูดของเขาเมื่อครู่ ไม่ได้พูดเพื่อขอให้ช่วยปลุก แต่มันคือการเปิดประตูออกไปอย่างเงียบๆ
; X4 N4 h5 ]* L4 }/ f0 g/ C
4 \; j6 K5 \5 ]2 _2 ]ในใจเขากำลังหวังว่าอีกฝ่ายจะกล้าขยับเข้ามาอีกนิด กล้าทำในสิ่งที่เขาเอง… ก็ไม่กล้าขอออกมาตรงๆ
6 ~- y+ u' h' J4 ?& g+ K% V
หัวใจของปอนด์เต้นแรงในความมืดใต้เปลือกตา แม้เขาจะทำเป็นหลับไปแล้ว แต่ทุกสัมผัส ทุกเสียง ทุกลมหายใจของคนข้างๆ เขาจะรู้สึกได้หมดเหมือนทุกครั้ง
7 `& P' o9 a. s- Q. H
จบตอน
2 C: `% F9 E0 _$ m3 U8 G
สำหรับตอนอื่นๆ ที่ไม่ได้ลงในเว็บนี้ ตามไปอ่านได้ที่อีกเว็บนะครับ ไม่ค้างคาแน่นอน ใครหาไม่เจอหลังไมค์มาได้นะครับ
# x5 u9 X) Z4 T; B

/ R, f8 ~  |- R, j

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับสนุกมาก

เบญจมาศ

ไรท์น่ารักที่สุด

lekthai

เสวแทนครรับ

Torataro

ขอบคุณมากครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

phitchapat2

ขอบคุณครับชอบมากๆเลย

Ta_nut1985

เสียวตามเลย

MMelonP

ขอบคุณค่ะ

Mickey1997

ขอบคุณครับ

pondxxx

ขอบคุณครับ

Bozz1998

ตามตอนอื่นๆได้ที่ไหนครับ

ar221365

ขอบคุณครับ

SlogaRia

ขอบคุณครับ

Biwtobiw

อ่านตอนที่2 3 ที่ไหนคะ