ปรสิตสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ 8 (หมู่บ้านล้างบาง) Part2

AMFUSE

8 |- H* w" ]+ O# ?& v- ?. y* W
ตอน 8.4 – โพรงใต้ไทร
' x9 X2 _, h! Z* z5 U# D- k
โพรงใต้รากไทรเปียกชื้น กลิ่นอับผสมกลิ่นดินกับกลิ่นคาวคลุ้งจนเด็ก ๆ ร้องไห้งอแง มัทนาอุ้มเด็กแน่นกอดอกเหมือนจะปิดกั้นพวกเขาจากความมืด

หมอพรตจุดตะเกียงเจ้าพายุ สะเก็ดไฟส่องให้เห็นผนังโพรงที่มีรอยขีดข่วนโบราณ คล้ายลายสลักเป็นรูปร่างคนครึ่งสัตว์ บางรูปกำลังร่วมรักกันท่าพิสดารจนมัทนาหน้าแดง แต่พรตกลับกระซิบเบา ๆ

- G9 I; |) N4 G+ F“นี่คือ…คำเตือนของบรรพบุรุษ พวกเขารู้ว่าปรสิตไม่ได้มาจากโลกนี้”
" E0 \4 j0 M1 o% r0 w
3 p5 n( e& K+ U⸻
- T) C, S$ {& w+ ?3 Q+ V' H
, s. {( @2 @, A5 eโพรงที่มีชีวิต

อินทร์ก้าวตามหลังด้วยอาการหอบ หน้าแดงเหงื่อท่วมเหมือนจะไม่ไหว ดวงตาแดงก่ำ คล้ายจะร้องแต่กลับแปรเป็นเสียงครางต่ำ ๆ แทน
# x0 g7 Y3 E  S' G" }. i/ X' }
มัทนาสะดุ้ง “อินทร์! นายโอเคไหม”
+ C9 f2 e& W( n. K, Q1 z- }
อินทร์กัดฟันตอบ “กูยัง…ไม่เป็นไร” แต่ปลายน้ำควยไหลเป็นทางลงขากางเกงบอลจนเห็นเงาวาว

* ^1 T% s1 i2 b! E6 Kหมอพรตปรายตามอง “เอ็งเริ่มไม่ใช่คนเต็มตัวแล้ว…แต่ถ้ายังมีสติอยู่ก็เดินต่อไป”
5 {& b2 q+ c3 X, H  s
1 z) V9 Z8 a9 t) t. dโพรงลึกลงไปเรื่อย ๆ รากไม้พันกันแน่น แต่บางช่วงรากกลับมี การเต้นเบา ๆ ราวกับมันยังมีชีวิต หยดน้ำใส ๆ ไหลซึมออกมา มีกลิ่นหวานคาวเหมือนน้ำกามอุ่น ๆ
! P# W, m5 m  B) a2 Z4 D. }
อินทร์เอามือแตะแล้วเผลอลิ้มรสน้ำหยดนั้นทันที ร่างเขาสั่นสะท้านเหมือนจะเสร็จ มัทนาร้องห้าม แต่ช้าเกินไป—น้ำไหลลงคอไปหมด
- t' U* ]9 ]# ~% S! @
⸻

2 A+ F- \, k/ |$ f6 Y; lเสียงจากใต้ดิน
; l5 q3 h; W9 n3 w
- |0 F! L) e5 F; m/ L. q4 c4 y“พวกเอ็ง…ในที่สุดก็มาถึง”
, ^4 M# Q; k9 y* |) f
% U+ _" R" X5 v4 y# l* J1 xเสียงทุ้มดังสะท้อนในโพรง ไม่มีใครเห็นว่าเสียงมาจากไหน เด็ก ๆ กรีดร้อง มัทนากอดแน่นจนมือสั่น

จากเงามืด ร่างหนึ่งก้าวออกมา—ร่างเปลือยเปล่าของชิต หล่อเหลาเหมือนเดิม ร่างกายเปล่งประกายเหงื่อวาว สายตาคมกริบ แต่ผิวเขามีเส้นดำ ๆ คล้ายรากไม้เลื้อยขึ้นตามต้นคอ

“กูคือผู้ถูกเลือกคนแรก…ราชาของพวกมัน” ชิตเอ่ยเสียงเย็น แต่รอยยิ้มกลับยั่วยวน
7 L0 r1 I. o3 F8 V8 k# z7 u
อินทร์ตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม พอเห็นชิตก็แทบทรุดลงกับพื้น น้ำจากท่อนลำพุ่งเปียกกางเกงในทันที
; S! G9 j- g+ m$ l( `
* o" u: T2 n7 W% ]ชิตหัวเราะเบา ๆ “เห็นไหม…พวกเอ็งไม่ต้องกลัวการสูญเสียความเป็นคน เพราะความเป็นคน…มันอ่อนแอเกินไป”

' w3 I/ h& R" ?9 x' x$ _+ B( e⸻

; Y& }4 D* h4 t1 D# _6 Q( X' ~การเผชิญหน้า
$ Z: P# Q1 L' G5 v- m1 V
# @+ Z  V/ U# k8 j4 b6 pหมอพรตยกตะเกียงส่องไป “มึงยังคิดว่าตัวเองเป็นคนอยู่อีกหรือไอ้ชิต”
! u6 `+ Z, t- `/ a8 j
8 u4 |7 j2 ^. Z, J5 fชิตหัวเราะ “กูยังเป็นคน…ยังหล่อ ยังหิว ยังอยาก…และยังรัก” เขาเหลือบตาไปทางอินทร์ “โดยเฉพาะเอ็ง อินทร์”
6 T3 |) |4 }0 @8 c: F% c/ p3 ]
4 y% W4 c) d- P& V8 xอินทร์ตัวสั่น “กู…กูไม่…”
แต่ยังไม่ทันพูดจบ ร่างเขาก็กระตุก เสียงครางหลุดออกมา น้ำใสทะลักออกมาจากเป้าไม่หยุด

3 t" w; }$ i% b% {มัทนาร้องไห้ “อินทร์! ฝืนไว้นะ!”
' J- t/ K7 ]* W3 K, C3 p, j4 W
ชิตค่อย ๆ ก้าวเข้ามา ยื่นมือแตะหน้ามัทนาเบา ๆ แต่ถูกเธอตบปัดออกทันที
“อย่าแตะต้องฉัน!”
2 _2 ^% o( a$ r) E% W6 g
6 C& F" o  h9 y% {8 i" D& K" w5 _0 gชิตยิ้ม “ไม่ใช่เอ็งที่กูอยากแตะอยู่แล้ว” แล้วเขาก็โน้มตัวไปหาอินทร์ กอดคอไว้พร้อมกระซิบเสียงต่ำ “เป็นของกูเถอะ”

1 {5 u5 A3 f5 X5 t; S9 U9 p  Uอินทร์ตัวสั่น หน้าขาวซีดแต่ดวงตาแดงฉ่ำ ร่างกายคล้ายจะยอมโดยไม่รู้ตัว

⸻

ปิดตอน 8.4

" x: t, E9 E! t( }2 rหมอพรตรีบสวดคาถาเก่าแก่ เสียงท่องดังสะท้อนทั่วโพรง รากไม้รอบด้านเริ่มกระตุกเหมือนมีชีวิต ขณะที่ชิตยิ้มเย้ย น้ำเงี่ยนหยดจากปลายท่อนลำเขาตกลงดินแล้วแตกเป็นไอควันคลุ้ง

เสียงชิตก้องกังวาน “หนีหรือสู้…ก็เลือกซะ เพราะสุดท้าย พวกเอ็งทุกคน…จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกับกู”

โพรงสั่นสะเทือน ราวกับทั้งหมู่บ้านกำลังหายใจพร้อมกัน

7 S; I  i. r$ V& O, J
5 m7 s* M2 m( ?- p$ wตอน 8.5 – ปะทะในโพรง

/ a, G. m3 s0 ?& f- fโพรงใต้ไทรสั่นสะเทือนเหมือนหัวใจยักษ์กำลังเต้นอยู่ข้างใต้ ดินผนังซึมของเหลวหนืด ๆ ไหลเป็นเส้น กลิ่นคาวหวานทำให้มัทนาคลื่นไส้แทบอาเจียน เด็ก ๆ ที่เธอกอดไว้สั่นระริก
* @# |1 F3 {3 s/ {" {
' U) @& ?/ ^) F7 Vหมอพรตยืนขึงขัง อ่านคาถาเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ เสียงแปร่งโบราณสะท้อนก้องไปทั่วโพรง แต่ชิตกลับหัวเราะเสียงต่ำ

8 K1 e6 Y" n4 z) J$ r0 J“คาถาพรรค์นั้น…เอาไม่อยู่แล้วพรต โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว”
& T) ?- A0 F$ Q/ F  _$ \
. V5 ^; E! ]) h7 u% `  Y7 D⸻

* y4 r; L# w5 x2 F2 A2 Lการยั่วยวน
$ I5 _; Q  c- R! ~
อินทร์ตัวสั่น หายใจแรงจนอกกระเพื่อม ท่อนลำแข็งชูขึ้นจนกางเกงเปียกชุ่ม น้ำเงี่ยนหยดติ๋ง ๆ ลงพื้น
8 p% U) |( |* O  d* U' C: f
ชิตเดินเข้าไปใกล้ เอื้อมมือแตะปลายคางอินทร์ ยิ้มเยาะ “มึงอยากเป็นของกูอยู่แล้วใช่มั้ย…อย่าฝืนเลย”

9 f4 z8 o( X2 r3 M( K( K4 |1 fอินทร์พยายามหลับตา ส่ายหัวแรง ๆ “กู…กูยังเป็นคน…”

แต่ร่างกายกลับทรยศ—สะโพกสั่น น้ำใสไหลไม่หยุด
" b  |) b' I0 U7 M% o; s& l' F3 H
1 }8 U5 _5 L! W$ {# j# `มัทนาตะโกน “อินทร์! อย่าหลงไปนะ!”

' ~& d+ i( E) N4 ]3 ^% h⸻

# V: t- x! |# L$ b0 zพิธีสกัด

หมอพรตเหยียบพื้นแรง ๆ วางผงดำจากย่ามลงบนดิน เส้นควันขาวพุ่งขึ้นเป็นวงล้อมรอบชิต
, _! [% k% ]& j$ r
“นี่คือผงอาคมผูกจิต มึงออกจากวงนี้ไม่ได้!” หมอพรตประกาศ

ชิตหัวเราะก้อง “ผูกกายกูไม่ได้หรอก…แต่มึงลืมไป ว่ากูไม่ได้อยู่คนเดียว”
% L4 C1 t  ]; j" p& S" L, R
⸻

ร่างกายที่เชื่อมโยง

6 Y  \& r7 Q2 E& D6 Dทันใดนั้น อินทร์ก็กรีดร้องลั่น ตัวเขากระตุก น้ำกามพุ่งออกมาจนพื้นแฉะ ร่างทรุดลงคุกเข่า ดวงตาแดงฉ่ำ
* g" _% B) }5 ?6 g
/ p- `; B; z9 \, e+ yผงอาคมที่ควรจะล้อมชิตไว้ กลับแตกออกทีละเส้น เพราะอินทร์กำลัง เชื่อมร่าง กับเขา
+ f3 F/ J2 P' }& A- e6 ?  z: ^. K
1 c- F. X' l! {% Z' oชิตยิ้มพอใจ “เห็นมั้ยพรต…เพราะร่างนี้มันโหยหาเหมือนกู”

มัทนากรีดร้องวิ่งเข้าหาอินทร์ แต่ถูกแรงมองของชิตสะกดจนขาแข็ง ขยับไม่ได้

5 C1 B* t( j. w- a+ O2 v⸻

8 w  {; U0 `' B  R, ^8 r2 dการปะทะ

หมอพรตคว้าดาบไม้เก่าขึ้นมา พุ่งเข้าใส่ชิตทันที ดาบฟาดลงกลางอก แต่แทนที่เลือดจะแตกทะลัก—รากไม้สีดำพุ่งออกมาจากบาดแผล รัดดาบแน่นจนพรตดึงไม่ออก

ชิตก้มมองพรต ยิ้มยั่ว “มึงก็อยากเสพสุขใช่มั้ย…พรต”
จากนั้นรากไม้เลื้อยเข้ามาตามแขนหมอพรต ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นเข้าไปจนเขาเผลอครางต่ำ ๆ เสียงเดียวกับคนกำลังเสร็จ

4 C; T6 ^7 X7 X1 @# G+ P" G, u“อ…อาาา…”

  m3 A3 P/ Z9 P) t; p9 }; k( u; \⸻
! L& [: ?  V: p4 a" e1 r8 L* K9 K; |4 F
การเลือกข้าง
# S: L9 y4 B  z4 R; V- ^
) r% l" g2 U% K- C0 K/ Lอินทร์ที่คุกเข่าอยู่ เงยหน้ามองชิตกับพรต น้ำตาไหลปนเหงื่อ “กู…กูไม่อยากเสียสติ…แต่กูอยากมึงชิต”
- A/ w' F+ M! Y6 h3 ^$ q5 y
0 W  H# H9 E$ X4 U  k5 xเขาคลานเข้าหา กอดเอวชิตจากด้านหลัง ร่างกายทั้งคู่เชื่อมติดกันด้วยน้ำหนืดที่ไหลไม่หยุด

( [$ Y% K% z5 B" L7 M/ Mมัทนาตะโกนลั่น “อินทร์! อย่าไป!”

9 Q" Y" @. @) g3 |* @/ w7 mแต่เสียงของเธอจมหายไปกับเสียงครางของผู้ชายสองคนที่กอดกันตรงกลางโพรง
5 }  I) y+ {% E; w. U+ U7 R/ W2 V# V
( O3 e1 H) D8 X/ N⸻
: e, A2 ~+ w- a& J
7 A& g( z  g$ H& B' y! Y, [, f5 f! p* uปิดตอน 8.5
! t' T! B1 d. ~- n5 f
หมอพรตถูกมัดด้วยราก มัทนากับเด็กถูกกักไว้ อินทร์กำลังยอมจำนนให้ชิตเต็มที่ โพรงใต้ไทรสั่นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมี “อะไรบางอย่าง” กำลังจะฟักออกมาจากใต้ดิน

เสียงชิตหัวเราะ “คืนนี้…พวกมึงจะได้เห็นกำเนิดที่แท้จริง”

( e. v3 S4 a5 o, L8 x
ตอน 8.6 – กำเนิดร่างใหม่

โพรงใต้ไทรสั่นสะเทือนแรงกว่าเดิม ดินร่วงลงมาเป็นฝุ่นคลุ้ง เสียงคล้ายหัวใจยักษ์เต้น ตุบ…ตุบ… ดังสะท้อน

หมอพรตร่างถูกพันด้วยรากไม้ดำจนแน่น เลือดซึมตามแขน ขณะที่มัทนากับเด็ก ๆ กรีดร้องพยายามหนีแต่ขยับไม่ได้ รากใต้ดินขยับเหมือนมีชีวิต

ชิตยืนกลางโพรง ร่างกายเปลือยเปล่าแผ่วไอร้อน อกขยับแรง ดวงตาแดงเรืองเหมือนเปลวไฟสลับกับความมืด
5 Z( }9 c/ D2 I7 h. t# L+ ~
“คืนนี้…กูจะให้พวกมึงเห็นกำเนิดใหม่” เสียงเขาก้องสะท้อน
( g; N; d- ]: Z$ U% ^
2 I! d' \5 f$ n: Q⸻
6 X# o! c- a$ M
พิธีแห่งการผสม

4 _3 V; H  {+ G. U3 T4 y- N( g, M3 t& t, q' Tอินทร์ทรุดคุกเข่าอยู่ข้างชิต เหงื่อท่วมร่าง สะโพกสั่นไม่หยุดเพราะท่อนลำแข็งปั๋ง น้ำใสไหลไม่หยุดเหมือนเขื่อนแตก

“กู…กูไม่ไหวแล้ว…” อินทร์คราง เสียงเต็มไปด้วยทั้งความทรมานและความโหยหา

1 ~' I8 _  Y4 N' k: sชิตจับคางอินทร์ยกขึ้น จ้องตาลึก “ไม่ต้องฝืน…มึงจะเป็นของกูตลอดไป”

5 G: k8 [% t6 Z2 fแล้วเขาก็กอดรัดอินทร์ ซุกไซ้จนอินทร์ครางกระเส่า เสียงดังสะท้อนทั่วโพรง

8 ~; I3 h2 g. S' mมัทนาตกใจร้องลั่น “อินทร์! อย่ายอมมันนะ!”

& K8 p- s# I% h! gแต่เสียงของเธอกลายเป็นเพียงเสียงเบาบางท่ามกลางเสียงเร่าร้อนของผู้ชายสองคน

; W, o5 r2 K  H1 p⸻

. m$ g" w0 N# s; ~  x$ ~รากแห่งปรสิต

ขณะที่ชิตกดร่างอินทร์นอนลงกับพื้น รากไม้ดำหลายเส้นพุ่งออกจากผนังโพรง แทรกเข้าใต้ผิวหนังอินทร์ทีละน้อย
2 T3 ?* i; y3 v, k$ D! G, ^2 X8 s
อินทร์กระตุก น้ำกามพุ่งออกมาจนเปียกพื้น แต่แทนที่จะเจ็บ เขากลับครางเหมือนคนถึงจุดสุดยอด
) s8 o/ G1 A' ^6 g
“อ๊าาาาาาาาา!”

ชิตหัวเราะต่ำ “เห็นมั้ย…นี่คือของจริง อินทร์ มึงกำลังจะเป็นร่างใหม่ที่กูต้องการ”

. v6 Z' \( W: @6 c" n& Z⸻
6 U/ o, a6 ^) F$ Y. p# a' e  m
# V* n% \+ ?0 k! k8 d& ^การต่อต้านครั้งสุดท้าย

หมอพรตกัดฟันสวดคาถาเสียงดังจนเลือดออกปาก เสียงนั้นกดดันรากไม้ให้หยุดไหวชั่วขณะ แสงจากตะเกียงเจ้าพายุสว่างขึ้นเล็กน้อย

“อินทร์! ถ้ายังมีสติอยู่…จงปฏิเสธมันเดี๋ยวนี้!”
! [5 B3 E  r  X( m0 A$ g7 M
+ i( K0 s1 T0 H' z5 A6 ]อินทร์หอบหายใจแรง ร่างสั่นสะท้าน ดวงตาสีแดงเริ่มแปรกลับเป็นขาวขุ่นเหมือนกำลังสู้กับอะไรในใจ

" h; {& j7 X; R/ t3 Rชิตกดท่อนลำลงกับร่างอินทร์ทันที กระซิบเสียงต่ำ “เลือกกูสิ…แล้วมึงจะไม่ต้องเจ็บอีกต่อไป”

⸻

  |, Z! l  D5 f/ C( Hจุดแตกหัก
0 m+ I, a6 N# r; e
9 A0 K+ L9 w% v4 D( T) v' d+ [" cเสียงหัวใจยักษ์ใต้ดินเต้นแรง ตุบ! ตุบ! ตุบ!

รากไม้รอบโพรงเริ่มแตกออก เผยให้เห็น ถุงเนื้อยักษ์ ใต้ดินที่เต้นเหมือนกำลังจะฟัก ร่างในนั้นเคลื่อนไหว—เป็นเงาร่างมนุษย์หลายแขนหลายขาแทรกกัน
; W5 k& N7 X8 q2 A5 ^
ชิตประกาศเสียงดัง “นี่แหละ…ราชันปรสิตจะถือกำเนิดใหม่!”
3 g. L4 A& E8 ]
อินทร์ถูกดึงร่างให้แนบเข้ากับชิต ร่างทั้งคู่เริ่มเชื่อมต่อ น้ำหนืดไหลออกจากปากรูทวารและอวัยวะเพศ ผสมรวมกันหยดลงบนดิน

. p! r0 P4 @+ U4 B: n9 ]' s9 nมัทนากรีดร้องทั้งน้ำตา “อย่า! อินทร์!”
! n7 H* F# u$ {' d
) Z/ G, J$ p7 j5 Z- S* m1 _แต่เสียงหัวเราะของชิตดังก้อง “สายไปแล้ว…”
( l! q5 p# X8 f0 W
' e3 ^- |2 d* H$ |2 B2 g⸻
/ U& h' |& a5 Y" {
$ q4 {/ e. h) S3 ~& ~4 h- uปิดตอน 8.6

6 J0 L" H0 E! n. B! z% Tโพรงใต้ไทรแตกสั่นสะเทือน รากไม้พันร่างอินทร์กับชิตเข้าด้วยกัน เหมือนกำลังสร้าง “ร่างใหม่” ขึ้นมา เสียงหัวใจใต้ดินดังถี่รัวเหมือนจะระเบิด

หมอพรตสบถลั่น “สวรรค์…อย่าให้มันเกิดขึ้นเลย”

. n) c. Q2 W# k; F- Dแต่แสงไฟตะเกียงดับพรึบ เหลือเพียงความมืดและเสียงครางผสมเสียงหัวเราะสยองที่สะท้อนทั้งโพรง

magicianz

ขอบคุณครับ

lekthai

มันเสวมาก

secretman1

ขอบคุณครับผม

kkkggg

สนุก

nuangnut1996

สนุกมากครับ

ore

เสียว

shinecaraff

มันส์จัด

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

ceva

ขอบคุณครับ