5 ปีต่อมา
คินนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทออกแบบ Creative Studio ชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
ในฐานะหัวหน้าทีมการตลาด เขากำลังดูเรซูเม่ของพนักงานใหม่ที่เพิ่งจะถูกย้ายมาเสริมโปรเจกต์ใหญ่จากฝ่ายกราฟิก
ชื่อในเอกสารนั้น ทำให้หัวใจของเขาสะดุด —
"ฟิวส์ ธนกฤต ภูมิเวท"
ทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตูเบา ๆ คนที่เปิดเข้ามาก็คือเจ้าของชื่อนั้น
ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตพับแขน ทรงผมเซอร์นิด ๆ ยิ้มกวนที่เขาจำได้แม่นตั้งแต่วันสุดท้ายในห้องพักมัธยมปลาย
ไง…นึกว่าจะไม่เจอกันอีกแล้วนะ" ฟิวส์ยิ้มให้เขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คินกลับนิ่ง เงียบ ไม่ตอบคำ, X- k8 n; D3 X$ Y4 M
สายตาเขาไหลผ่านร่างของฟิวส์ที่โตขึ้น หล่อขึ้น...และยั่วมากขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
แต่ในใจ...เหมือนมีไฟลุกวูบ
+ c* ~9 @ P& U d" Mเพราะเขายังจำสัมผัสทุกส่วนของร่างกายนั้นได้8 ]) A2 I- l6 j! l9 f3 v5 J
ทุกเสียง...ทุกจังหวะที่อีกฝ่ายบิดเร่าอยู่ใต้ร่างเขา
…;;;
สองสัปดาห์ต่อมา ทั้งคู่ต้องทำงานร่วมกันในโปรเจกต์ใหญ่
ความใกล้ชิดค่อย ๆ เผาใจคินช้า ๆ e! v, C4 a6 l+ @/ u& ?
เขาระวังทุกการสัมผัส พยายามไม่สบตา แต่ฟิวส์กลับเล่นเหมือนไม่รู้ตัว
มึงจะทำหน้าเคร่งไปถึงไหนวะ พออยู่กับกูทีไร ทำเหมือนกูเป็นโรคติดต่อ"8 t% l, ^8 Z5 j u8 ^
ฟิวส์แกล้งแหย่ขณะอยู่กันในห้องครีเอทีฟเงียบ ๆ
คินหันไปมองนิ่ง ๆ& o/ s" f3 J4 `/ D# _; `( ?: I
"...ก็กูไม่อยากทำอะไรเกินเลยอีก"
"แปลว่าอยาก?"" w) f5 B1 X9 R% b# Q
ฟิวส์ยิ้มเยาะ ดวงตากึ่งท้าทายกึ่งยั่ว
คินเดินเข้าไปใกล้ช้า ๆ# }6 }9 a5 w# H; l: w* N6 r2 b
จนร่างทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบ
# y9 V* }; L6 v0 Qเสียงหายใจของทั้งสองดังชัดเจน
“อย่าท้า ถ้าไม่อยากโดนจริง”
* u: t w; G$ m' B+ K1 L8 H( ^- u' Mเสียงคินต่ำและขุ่นร้อนราวกับน้ำมันเดือด
"งั้นมึงกล้าเหรอ?"
/ {5 q$ H" X& M/ A2 ]7 V0 Nคำพูดนั้นเป็นเหมือนประกายไฟก้อนสุดท้ายที่จุดระเบิดทุกสิ่ง
คินพุ่งเข้าจูบฟิวส์ทันที รุนแรง ดิบ และโหยหากว่าครั้งไหน
+ o- u* q! L3 b$ z. tร่างฟิวส์ถูกดันชิดกับผนังห้อง มือใหญ่ของคินรั้งข้อมือเขาไว้เหนือหัว
) s+ B! A; B+ C) T3 F6 m) l& g6 Qลิ้นเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
เสื้อเชิ้ตของฟิวส์ถูกปลดออกกระชาก ๆ
8 L' h$ C" M* n _* b* e7 lคินก้มลงขบกัดยอดอกที่แข็งตั้งเพราะความเสียว
* \5 s. ^5 f6 Z% ]( Y0 A9 k% q6 c% M1 Lเสียงฟิวส์ครางกระเส่า ปากแห้งผะแผ่ว
"อ๊ะ…ซี๊ด… คิน… เดี๋ยว…อื้มมม…"
3 I4 A! c' p R: @, d4 ~แม้จะพูดว่า ‘เดี๋ยว’ แต่สะโพกกลับเบียดแนบเข้าหาอีกฝ่าย
มือคินรูดซิปกางเกงลง…+ u& w7 x' P; ]7 }
แก่นกายของฟิวส์พองตัวแนบชิดกลางลำตัวของเขา
7 U' b; r5 t7 ?เขาจับมันไว้ในมือ…ขยับขึ้นลงอย่างชำนาญ
) i; i; E; p. Z! gในขณะที่อีกมือหนึ่งดึงกางเกงตัวเองลงจนพ้นช่วงสะโพก
ร่างสองร่างบดเบียดกันหน้าผนังห้องประชุมที่ไม่มีใครใช้0 M4 R2 m8 g7 D+ x: \' J4 U$ x! I
ไม่มีเวลาถอดเสื้อผ้าให้หมด ไม่มีแม้แต่คำว่าระวัง
มีแต่เสียงหอบ เสียงคราง เสียงความต้องการที่อัดแน่นมาหลายปี
ติดตามตอนต่อไป
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-8-1 22:00:12
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-8-1 22:28:22
โพสต์ 2025-8-1 22:30:19
โพสต์ 2025-8-4 01:45:03