|
ตอนที่ 21./ n, g3 O; b4 O$ C+ L( q u# v
------------------- -------------------------------------------- หลังส่งกบกับน้าก้องกลับบ้านแล้ว ทัชก็นอนเอกขเนกอยู่บ้านขณะที่ธงต้องช่วยพ่อทำงานในสวนตามสมควร เพราะงานส่วนใหญ่ จะเป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่ต้องคอยคุมคนงานในไร่
5 ^/ J0 H, n$ m* Fยิ่งระยะหลังๆ ผลผลิตที่บ้านของธงเริ่มเป็นที่ยอมรับของตลาดหลังล้มลุกคลุกคลานจนฐานะที่บ้านย่ำแย่มานานหลายปีแทน...พ่อของธงจึงพยายามจะหาหนทางส่งผลิตผลทางการเกษตรของตนออกสู่ตลาดต่างประเทศ...ทำให้ต้องทุ่มเทเป็นพิเศษ
9 C8 Z( ?, x# }4 w8 zธงซึ่งเป็นลูกเพียงคนเดียว จำเป็นต้องเริ่มเรียนรู้งานบางส่วนแม้จะยังเด็ก และอยู่ระหว่างการสอบเอ็นฯ อีกครั้งในอีกไม่กี่เดือนนี้ก็ตาม
1 @; `7 h+ K6 v, @9 H! f% u“ทัชจะเบื่อแย่น่ะสิ ต้องอยู่บ้านคนเดียว...”
5 H9 H3 j" Y" P: G+ \6 n( A“ผมออกไปไร่กับพี่ก็ได้นี่ครับ ผมช่วยงานได้หลายอย่าง จริงๆ นะพี่”" h0 H' ]! J) ^4 {' L) G
ธงได้แต่ยิ้ม แล้วส่ายหน้าน้อยๆเพราะรู้ดีว่างานในไร่ไม่เหมาะกับเด็กหนุ่มที่เติบโตมาในเมืองหลวงอย่างทัช “ทัชอยู่บ้านดีกว่า เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมา อีกอย่างพ่อก็รู้ว่าทัชจะอยู่ที่นี่ต่ออีกสองสามวัน ท่านไม่ให้พี่อยู่ในไร่ค่ำหรอก...”
r3 A; l. |% p+ d. \6 Pทัชจำใจพยักหน้ารับ “เดี๋ยวผมนอนอ่านหนังสืออยู่ที่บ้านก็ได้ครับอีกอย่าง จะได้คอยเฝ้าบ้านให้ลุกแทนกับป้าด้วย...”- d# ?5 R( S# O* J( W0 N" r
ธงส่ายหน้าเมื่อทัชทำเสียงระห้อย...ก่อนสตาร์ตรถออกจากบ้านไป...ทั้งที่ตั้งใจจะกลับบ้านตอนบ่ายต้นๆแต่กลายเป็นว่า เขากลับมาถึงบ้านตั้งแต่เที่ยงพร้อมมารดา# L. w7 x1 d0 E
“ญาติแม่พี่เสียน่ะทัช แม่ต้องรีบไปดู แล้วพี่...” ธงทำเสียงอ่อย เมื่อต้องบอกประโยคต่อไป “พี่เองก็ต้องไปช่วยด้วยทัชจะไปกับพี่ไหม?”7 e: h. t7 r1 s# x% z
ทัชส่ายหน้าหวือ “ไม่เอาครับ ผมกลัว...”
, j/ ~$ O6 K8 j+ |5 C- o“กลัวอะไร ก่อนหน้านี้เขาก็เป็นคนเหมือนกับเรานี่แหละ...”
4 ?& ?9 g! }: ~' ]# V1 iเด็กหนุ่มยังส่ายหน้า “ผมอยู่กับลุงแทนก็ได้...ว่าแต่...พี่จะต้องไปช่วยเขาทุกวันเลยหรือเปล่าครับ...”
. ~6 \8 u, Q6 G V0 z& O6 i“ไม่หรอกทัช ก็แค่วันนีแหละที่ยุ่งหน่อยเพราะเป็นวันแรกพรุ่งนี้พี่จะพาทัชตระเวณที่นี่ให้ทั่ว พี่ขออนุญาตพ่อไว้แล้ว ดีมั้ย”' J" ]/ F( ^/ i) b- V( H7 y
“ค้าบ..” ทัชเองตอบได้เท่านั้นเพราะรู้ดีว่าเป็นเหตุการณ์ฉุกเฉิน และธงก็ไม่อาจหลีกเลี่ยง เย็นนี้ได้อยู่กับลุงแทนก็ไม่เลว เพราะลุงแทนใจดี อีกอย่าง ลุงสนิทกับพ่อของเขามากๆ ด้วย# T: y5 I2 T& b F- Z) Q
ลุงแทนกลับมาบ้านเร็วกว่าที่เคย หุงหาอาหาร และดูแลเขาอย่างดี...$ d3 ^6 [' x! i d& F1 U. R( {/ a
“แย่จังเลยครับ ผมกลายมาเป็นภาระให้ลุงซะงั้น...” l+ z' U- R' x4 z; H0 M( T; ^
“ใครว่า” แทนลูบหัวลูกของเพื่อนรุ่นน้องอย่างเอ็นดู“ลุงกับพ่อของทัชสนิทกันมาก ทัชก็รู้นี่ลูก...”: E% d4 w5 g. A9 e3 J! T8 G1 M& I1 M, n
“ครับ...แต่ว่าวันนีทุกคนยุ่ง ผมช่วยอะไรใครไม่ได้เลย...”
M0 B! ^% D4 S1 c( T/ k“เด็กน้อย อย่างคิดมากสิครับ...ทัชเป็นสมาชิกของครอบครัวเรานะรู้มั้ย?”3 a/ v0 k. e8 o2 }" P" u
ทัชยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับลุง...” ว่าแล้วทัชก็ช่วยผู้เป็นลุงเก็บถ้วยจานล้าง แม้จะไม่ค่อยได้ทำแต่เขาก็เต็มใจช่วย เพราะลุงแทนเหนือ่ยจากงานในสวนมาทั้งวันแล้ว...8 Q2 J$ j- d; j! n: `0 _" B
“ไปอาบน้ำกับดีกว่า ลุงเหนียวตัวเหลือเกิน”8 N6 a( C/ H" X, v' r g, N
“ครับๆ” ทัชที่เกิดอาการหวาดๆเพราะนึกถึงเรื่องผีขึ้นมารีบรับปาก นี่ก็เกือบจะมืดค่ำ มีหวัง ขืนรอต้องกวนให้ลุงแทนลงมาเป็นเพื่อนอีกรอบ คิดได้ดังนั้นเขาจึงผลุบหายเข้าไปในเรือนแล้วกลับออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัว...เพื่อจะพบกว่าลุงแทนรอเขาอยู่ก่อนแล้วด้วยผ้าขาวม้าพันกายเพียงผืนเดียว...
; `# q' s/ a/ W“ไม่ถอดเสื้อผ้าออกล่ะลูก ไม่ต้องหิ้วไปหิ้วมานุ่งผ้าเช็ดตัวไปเลย...”
- a: k# M- S" o# h/ p( @: Mทัชยิ้มเขินๆ แล้ววิ่งหายกลับเข้าไปในเรือนอีกหน แล้วกับออกมาพร้อมผ้าขนหนูพันกายเพียงผืนเดียวรู้สึกโล่งๆ แต่ไม่กล้าขัดผู้เป็นลุงเพราะไม่อยากทำให้ท่านคิดว่าเขาเป็นเด็กกรุงเทพไม่เอาไหน...
9 _1 c- ^7 V; G1 M: B! jทัชเดินตามลุงแทนไปยังท่าน้ำแสงสุดท้ายของวันสาดสีส้มอมแดงสะท้อนร่างกำยำของลุงแทนให้ดูน่าทึ่งอย่งประหลาดผ้าขาวม้าผืนบางแทบไม่ปกปิดรูปร่างของลุงได้เลยเพราะแม้จะมองไม่เห็นสัดส่วนเปลือยเปล่า หากเขาก็จินตนาการไปได้ไกลสุดหล้า) {7 H2 o& R: X2 G8 r8 ?7 ?' E
ไหล่กว้าง แขนเป็นมัด ก้นแกร่งจนควยเขาลุกอย่างช่วยไม่ได้แม้จะพยายามคิดถึงสิ่งอื่น หากสายตาของเขาไม่อาจถอนจากก้นแน่นๆ ของลุงแทนได้...* A6 N. L$ r1 g" L) Q
พ่อจะเคยมีอะไรกับลุงไหม? เด็กหนุ่มตั้งคำถามอยู่ในใจเขาเคยแอบดูพ่อกับพี่ธงเย็ดกันทำให้เขาอดสงสัยเลยเถิดมาถึงพ่อของพี่ธงไม่ได้...หากไม่ด้วยเหตุผลนี้ทำไมพ่อกับลุงแทนถึงสนิทกับราวญาติ ซ้ำยังบอกใครๆ ว่าเป็นญาติกันอีก แต่เขารู้ดีว่าพ่อกับลุงแทนเป็นพี่น้องรหัสกันสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเท่านั้น....2 g8 b9 q( f$ W0 ]' D: t
อายุสี่สิบต้นไม่ได้ทำให้ลุงแทนดูแก่แม้แต่น้อย ตรงขามทัชกลับเกิดความคิดบางอย่างที่ไม่ควรขึ้นมาให้หัว...
4 s4 N, }- B2 ]# t+ ^พอถึงท่าน้ำ ลุงแทนก็ปลดผ้าขาวม้าผืนบางออกซึ่งนั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของทัชยิ่งพลุ่งพล่านเพราะกางเกงในสีดำของลุงนั้นแสนบางเบา อดจินตนาการไม่ได้ว่า พอมันเปียกน้ำคงจะปกปิดอะไรไม่ได้เลย เสียดาย ที่เขาเห็นแต่เพียงด้านหลังแต่ก็จินตนาการได้ว่าด้านหน้าคงอูมใหญ่ไม่ผิดลูกชาย...! f: b" U2 C( U* Y- ?3 ?8 u
“อ้าว ทำไมไม่ลงมาล่ะทัช มัวรออะไรอยู่....”
# G9 Q5 Y5 t/ I6 _, N7 U4 yทัชยิ้มเขินๆ “ผมไมได้ใส่ กกน. มาน่ะครับลุง”
# X2 Y+ h# o# k$ cลุงแทนหัวเราะร่วน มองทัชแล้วส่ายหน้า “ไม่ต้องเขินหรอกทัชลงมาเถอะ มีเราแค่สองคนเท่านั้น นี่ก็จะมืดค่ำอยู่แล้ว มาเร็ว...”
% F8 q" v/ a. N6 Q2 w8 r4 t/ }( [เมื่อเห็นทัชยังอิดออด แทนจึงหันหน้าไปอีกทาง “อ้าว ลุงไม่มองแล้ว ลงมาเถอะ”: u8 M/ s2 o% V7 f
กระทั่งเสียงตูม...ดังข้างๆ แทนถึงหันมาหาก็เห็นทัชลอยคออยู่ไม่ห่าง... “เรานี่มัน...”3 i* ^! h) v" f
แทนพูดได้เท่านั้นก็ถูกเพื่อนของลูกชาย หรืออีกนัยก็คือลูกชายของเพื่อนผู้มีบางสิ่งลึกซึ้งกว่าคำว่าเพื่อนโผมาเกาะไหล่ไว้ “คิดอะไรอยุ่หรือครับลุง” ทัชร้องถามเมื่อเห็นลุงแทนเงียบเสียงไปนาน
* i' ~* ^; J( o7 e$ Y) Q3 n“ไม่มีอะไรครับ ลุงแค่คิดถึงพ่อของทัชเท่านั้น...” แทนตอบตามตรง หากไม่ได้ขยายความว่าเขาหมายถึงเรื่องใด
5 v9 Y) s) G( G9 ]* c& f“ทำไมลุงกับพ่อถึงได้สนิทและรักกันมากล่ะครับ ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่ญาติซักหน่อย...” เด็กหนุ่มถามพลางว่ายน้ำเข้าฝั่งตามผู้เป็นลุงแทนส่งสบู่ให้เด็กหนุ่ม ใจประหวัดถึงคำถามง่ายๆ ของทัชหากนั่นกลับทำให้ใจของเขาลอยย้อนกลับไปในอดีต ไม่ได้ยินนเสียงของทัชที่บอกว่า “มาครับลุง ผมถูสบู่ให้...”
3 d& J. Q! s; U J3 w0 d) M--------------- ปล. ถูสบู่กันไปพลางก่อนละกันนะอิอิ-----------------ไว้เด๋วค่อยมาถูกระจู๋------------555 ; ]+ Z8 t9 i; A% o5 Z
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-8-1 15:41:54
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-8-1 16:12:22
โพสต์ 2025-8-10 01:11:52
โพสต์ 2025-8-10 01:14:35