ลงทะเบียน2017-11-22
ล่าสุด2026-9-12
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 124
- ตอบกลับ
- 79
- พลังน้ำใจ
- 22358
- Zenny
- 106354
- ออนไลน์
- 6290 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย jokecup เมื่อ 2025-7-5 18:25 8 D- E+ m* D! N0 W$ K7 t
8 }6 M7 s# [2 A4 W8 d. ]4 D6 d
( n8 v1 W/ K! F- k
4 c/ b+ u: O' \) P9 rเรื่องที่จะเล่านี้ เป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นนานร่วมสิบปีแล้วครับ
! X" z8 v; M+ D0 A
- t- {3 t+ q' f' X9 Y; oเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสมัยที่ผมทำงานที่เก่า เป็นหน่วยงานที่ทำงานด้านวิชาการครับ รับทุนจากหน่วยงานที่ให้ทุนด้านส่งเสริมสุขภาวะ
+ Z! ^( h# q( W' h: u. n6 P* y- W0 o
" C* M. x( M# C! \3 [- _งานวิชาการที่เราทำคือการทำงานศึกษาวิจัยสถานการณ์ทางสังคมต่าง ๆ พอทำเสร็จก็จะนำเสนอผลการศึกษาต่อสาธารณะครับ
8 Y% e9 m; d( w( Q; U: F
5 r+ Q2 F3 c6 Z6 Dช่วงแรกที่ผมเข้าไปทำงาน ออฟฟิศเราเช่าพื้นที่อาคารไว้ 2 ห้อง ไม่ได้ใหญ่มาก แต่ก็ไม่ได้เล็กจนเกินไป
! |! b/ D" i/ `% K7 C( P' u f6 \0 P* w0 i7 _
มีคนทำงานสิบกว่าชีวิต แบ่งเป็น 2 แผนกใหญ่ ๆ คือ ทีมวิชาการ กับทีมสื่อสาร
/ X! P1 M+ S6 L. z$ G+ z7 t# h K- Q" S5 x7 w4 _' y" `7 y
ผมจะทำงานอยู่ในทีมวิชาการ ที่มีคนทำงาน 5 คนครับ ซึ่งเราจะมีห้องทำงานของแผนกเราต่างหากห้องหนึ่ง
* y1 X) V* R9 q9 O1 R, O9 E; \
" I: k3 p) ?' u( @3 ?% {นอกจากนี้ที่ทำงานเรายังมีห้องประชุมด้วย ที่ต้องมีห้องประชุมไม่ใช่แค่ให้เราไว้ใช้ประชุมงานกันเท่านั้น
+ |( q% l7 p$ h. M0 M0 T/ n& W7 Q) T9 a" V$ {
แต่มีไว้สำหรับการประชุมกับนักวิชาการที่เป็นที่ปรึกษาโครงการด้วยครับ
" i9 q( b+ `% d
) ~0 F1 ^. k* p n% G0 C9 qคือทุกเดือนเราต้องนำเสนอผลการศึกษาที่กำลังทำอยู่เพื่อให้นักวิชาการให้ความเห็นครับ เหมือนกับการสอบวิทยานิพนธ์นั่นแหละครับ: x; J3 A$ c! f5 Z! U
0 B% V5 b' e. I
ซึ่งเกือบทุกครั้งก็จะโดนคอมเมนต์หนัก ๆ แทบทุกรอบ งานการศึกษาชิ้นหนึ่งกว่าจะผ่านออกมาสู่สาธารณะนี่ใช้เวลาอย่างต่ำ 3 เดือนครับ
0 o8 D7 A/ I! X: i5 H& k) b- e
3 R2 Z. n" C2 ^9 xพองานผ่านเราก็ส่งงานไปให้ทีมสื่อสารขับเคลื่อนงานต่อเพื่อให้เขาถึงคนในวงกว้าง
, e6 w0 x; a2 w! ~0 f4 {- r
' a. ? K; q& C' w3 d$ f. aวิถีการทำงานของเราก็จะเป็นลูปแบบนี้ครับ
( a# ~' b3 c, l/ q) D: y' C
' N+ v, y1 W4 ~$ z, f2 U7 R6 b" n+ ?, @การทำงานวิชาการว่าเครียดแล้วนะครับ สิ่งที่เครียดกว่าคือตอนประชุมกับนักวิชาการที่เกิดขึ้นเดือนละครั้ง
1 Q3 I9 R) L' g5 A' P [7 u H5 ~ o8 n1 W
จะมีนักวิชาการจากหลากหลายกลุ่มมาให้ความเห็น ทั้งอาจารย์มหาวิทยาลัย นักสื่อสารมวลชน คนทำงานภาคประชาสังคม
& u; q, Z8 Q$ Z* }' i# k8 Y$ K% R; \( [6 m
โดยมีอาจารย์จากสถาบันวิจัยระดับประเทศเป็นหัวหน้าทีมนักวิชาการกลาย ๆ- Z/ G! s8 C+ _1 L) q
* m3 n; W, {# |# y
อาจารย์ท่านนี้ผมขอให้ชื่อสมมติแกว่า อาจารย์พิธานแล้วกันนะครับ
0 G; i1 A9 o$ C& k& Q- k3 O. z2 t% h/ B* r8 q, `( k
การประชุมวิชาการจะขาดแกไม่ได้ครับ ไม่ว่าแกจะติดภารกิจไม่มีวันว่างยังไง เราก็ต้องรอแก เหมือนแกเป็นประธานคุมสอบนั่นแหละครับ/ `# W, A. j7 b t5 [( s: i. f8 m- J; m
F, ?. m: K) ~4 Z3 ?7 _
เราทุกคนต่างกลัวแกกันหมด เพราะมาดแกเป็นคนนิ่ง ขรึม วันไหนแกมาพร้อมกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะทักทายคนอื่นเราก็พอจะใจชื้นขึ้นมาบ้าง) N7 V4 [% q" f+ A' M, B* f
( y& b! E: O) t
แต่ถ้าวันไหนแกมานิ่ง ๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา เรารู้สึกเหมือนชะตาจะขาดตั้งแต่ยังไม่เริ่มประชุม
" ~5 ^4 J, d4 s" ^6 S+ ]# O5 v8 j* E
แต่ถ้าไม่มองเรื่องความเป็นนักวิชาการที่โหด ดุ และตรงไปตรงมา
+ c; D% V, f& |# B0 D5 m- U- w1 s6 Y, x6 j4 O7 Z/ w
อาจารย์พิธานเป็นคนที่ดูดีมาก ๆ คนหนึ่งเลยครับ แกเป็นคนสูง หุ่นกำลังดีไม่อ้วนไม่ผอม หน้าตาผิวพรรณเหมือนคนจีน: q8 b" `2 ~0 d, M, H4 w
- }* ]: ]8 O x0 X/ }! ]! N3 _1 R
อายุอานามน่าจะเกือบ ๆ ห้าสิบ แต่ดูไม่แก่ แกมีเมียและลูกแล้วครับ
/ b/ `7 @9 M4 I' }2 [6 |8 ]( ~1 z3 F+ N6 n) w
! O8 t/ g. o1 G9 m$ O w! q
4 c2 _! f5 M! x. E! i u! a/ [# V6 Nด้วยความที่งานค่อนข้างเครียด และไม่ค่อยมีความมั่นคง เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับแหล่งทุนซึ่งอาจจะไม่ให้ทุนทำต่อเมื่อไรก็ได้; }! {. a/ p$ s
- M- |. R. ?4 ]/ p' [9 m7 E
ทำให้เราหาคนทำงานได้ยากเมื่อคนเก่าลาออก สุดท้ายหลังจากผ่านไปหลายปี องค์กรเราต้องลดขนาดลง เพราะหาคนทำงานใหม่มาทดแทนคนเก่าที่ออกไปไม่ได้
4 t* W" Z7 ^7 @6 T" p) {! w1 S
" R2 O6 _2 k/ Bหรือหาได้ก็มักอยู่ไม่นานเพราะทนแรงกดดันไม่ไหว เราจึงยุบทีมสื่อสาร เหลือแต่คนทำงานวิชาการแค่ 6 คน
& A+ c; O. ?0 M
& h& \' ~6 g7 U+ \" Y2 Jสุดท้ายเราจึงตัดสินใจย้ายออฟฟิศไปอยู่ในสถานที่ที่เล็กลงกว่าเดิมมาก
% Q/ k* x# w4 P" E, w/ I0 q* l' `4 S% B! f. d$ n9 Z
และการย้ายออฟฟิศไปที่ใหม่ทำให้เราไม่มีห้องประชุม ดีที่ออฟฟิศใหม่อยู่ใกล้กับอาคารสำนักงานย่อยของแหล่งทุน เราจึงขอใช้ห้องประชุมที่นี่เป็นที่ประชุมวิชาการเดือนละครั้ง* k4 O! [$ ]$ v& R3 {
8 [" E, G- ~0 e0 b; C
ด้วยความที่มันเป็นสาขาย่อย ขนาดของสำนักงานจึงไม่ใหญ่ครับ ส่วนที่เราขอใช้ห้องประชุมมันจะเป็นส่วนเล็ก ๆ คือมีแค่ห้องประชุมขนาดความจุไม่เกิน 20 คน (แออัดนิดหน่อย)
) A0 x0 X3 Q) K/ Z g9 C) y+ a/ ?& U# I3 a* r5 r
มีส่วนของแม่บ้านอยู่ฝั่งตรงข้ามห้องประชุม แล้วที่อยู่ติดเป็นหัวกับท้ายของห้องแม่บ้านคือ ห้องน้ำชาย กับห้องน้ำหญิง4 U. J/ A' h: [5 ]( j4 ?7 Q
; k( J6 r% \0 C5 @8 T4 b2 Qผมไม่รู้ว่าห้องน้ำหญิงมีขนาดเท่าไร แต่จะบอกว่าห้องน้ำชายมีขนาดเล็กมาก: n6 ]; ?/ i0 S- ~% L- v4 N" i( n
9 ^9 b) ?/ Z! G; Y/ }. z# t6 a
คือห้องนี้เปิดประตูออกมา จะเจอกับโถฉี่เลยครับ พอฉี่เสร็จหันกลับไปจะเป็นอ่างล้างมือ แล้วถัดจากอ่างล้างมือกับโถฉี่จะเป็นห้องน้ำแบบชักโครก& c- \4 Q' F/ G9 B7 ?8 X) i- @
, @6 A$ ^( L+ M: t7 A
ทั้งหมดนี้คือยืนคนเดียวก็เต็มห้องแล้ว เพราะฉะนั้นทุกครั้งเวลาเข้าผมจะล็อกกลอนทุกครั้งเพื่อไม่ให้คนเปิดมาเจอผมทำธุระส่วนตัว9 W) [6 k! R' j; F' D" e
7 R) @: x5 \4 L( N5 T9 D- Eและด้วยความคับแคบนี้ผมจึงแทบไม่เคยใช้มันเลย ผมจะจัดการให้เสร็จตั้งแต่ที่ทำงานไปเลย
- M+ b' j+ s6 r0 G
8 N# O* |1 E% }6 Gแต่ไม่รู้เพราะพรหมลิขิตบันดาลชักพาอะไรจึงเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นในวันหนึ่งที่เราประชุม
# J" m A# U3 }7 `
, O9 d/ T, z3 Uวันนั้นเราทำงานเกือบไม่เสร็จ ต้องแก้งานกันจนนาทีสุดท้าย แล้วรีบไปให้ทันเวลานัดประชุม
$ A# P/ U! e/ p1 w# [% ` p: x
0 ^3 v1 B2 m6 {; H! T7 X5 B0 K4 Dพอไปถึงห้องประชุมผมก็รีบจัดการเตรียมทุกอย่าง ไฟล์นำเสนอ และเอกสารให้นักวิชาการดูระหว่างนำเสนองาน
$ O, f4 g5 k1 W! V# `' O7 n
1 o7 n, h2 A" B$ S8 W- t2 Zพอเสร็จผมก็เลยรีบบึ่งไปห้องน้ำเพื่อจัดการธุระให้เสร็จก่อนเริ่มการประชุม
' ]0 X! E- i/ q2 ]6 ?" g, c6 R8 Y, }4 I* Z$ ]. g3 W6 r
แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นตอนที่ผมหมุนลูกบิดเปิดประตูห้องน้ำออก ผมก็เจออาจารย์พิธานยืนฉี่อยู่หน้าโถฉี่ครับ
8 e' J0 c# p9 ?5 e. {% U# l6 V4 b8 P
ผมตกใจมาก ยืนนิ่งงั้นทำอะไรไม่ถูก นอกจากเอ่ยปากพูดออกไปว่าขอโทษครับ4 a. d" G. l |) l
; \+ v o' w; n- ~9 |) x7 d- P
อาจารย์พิธานไม่รู้ว่าแกตกใจไหม แต่แกนิ่งมากและยังคงทำธุระต่อไป
& U% F: A+ q2 X7 o# R2 O9 H: A6 `3 t
"เดี๋ยวเสร็จแล้ว"
; \- g& P1 W8 j3 t0 b$ d
& I3 B; E5 W7 {, q9 Q" ?3 dแกบอกผม ประโยคนั้นผมเลยทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรปิดประตูลงหรือเปิดรอจนแกเสร็จ สมองมันคิดอะไรไม่ทันเลย
( _9 I: @( y+ y2 i" [" O# w) }& j7 i! x" H% [
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นอัตโนมัติคือ สายตาผมมองต่ำลงไปตรงส่วนนั้นของอาจารย์พิธานครับ
; N+ l( |; @0 q4 J( S$ m/ `) {$ o' N
* q0 `. ~- h) k! ?9 dแล้วผมก็เห็นว่าแกไม่ได้แค่รูดซิปกางเกงแล้วควักควยออกมาฉี่
$ Y5 S5 j: P# I. u- g( {6 a
# a: [* Y7 F7 o2 f t7 T3 jแต่แกปลดตะขอ รูดซิป และดึงกางเกงลงมาด้วยเล็กน้อย! j a% [: ^% s8 h" x
1 w6 R' u& J3 y5 [# @2 ]- z, w% P
ไม่เท่านั้นมือของแกยังจับชายเสื้อเลิกขึ้นไปด้วย อาจจะกลัวว่าชายเสื้อที่ยาวมันจะไปการฉี่8 m9 h* h& S* H9 _9 X. ^# I* W
% V1 ^$ N9 w) F3 V* b4 fพอเป็นอย่างนั้นผมจึงเห็นทั้งควย ทั้งไข่ และหมอยของแกแบบเต็ม ๆ
$ o* ~% M. b6 n3 S$ {0 f4 L( s8 v. b4 P
ควยที่ยังไม่ตื่นตัว สีคล้ำกว่าสีผิวแกเล็กน้อย ปลายหัวเปิดสีเข้ม และขนหมอยขึ้นเป็นแผงค่อนข้างดกเลยทีเดียว+ a" t4 s4 e5 e5 s- w
/ i/ {% U( o6 Z2 \' n! x; ^ไม่เท่านั้นผมยังเห็นฉี่ของแกออกมาเป็นสายอีกด้วย
4 u' b: t# d5 t& s8 o- Q7 w) Y+ Y: e) c4 a8 T$ _% y8 ?
ขณะที่ผมมองแกพูดขึ้นมาอีกว่า3 M+ B" |( R* L- i3 A
) y* J& h) N3 F"เสร็จแล้ว ขอล้างมือแต่งตัวแป๊บ"
9 h0 A+ r! Z8 q0 x8 n4 S P
. c$ B- e* K7 a8 Bว่าแล้วแกก็เอามือข้างหนึ่งมาจับควยสะบัดน้ำที่ยังค้างรูออกให้หมด ก่อนที่แกจะหันหลังกลับไปเพื่อที่จะล้างมือที่อ่างล้างมือ
! l8 u ^: W) b% _8 u5 P
5 C) o) H/ B* N- W& y# Wแกทำอย่างนั้นทั้งที่กางเกงยังคาอยู่ที่หน้าขา# b p8 ]9 Z' W
$ s+ @0 q/ z8 N( f
และตอนหันไปที่อ่างแทนที่แกจะหันหลังแกกลับหันหน้ามาทางผม จนผมเห็นควยแกแบบเต็ม ๆ อีกครั้ง
; U# y) c: J; ?6 t! |' b. k
4 S# D0 x$ Y i5 X0 Z9 Z P( T, \+ Oตอนแกยืนล้างมือผมได้เห็นก้นแกที่แพลมออกมาจากชายเสื้อเล็กน้อย ตอนนั้นหัวใจจะวายเลยครับ' U ~! e1 t( U0 |/ X
8 ^6 `/ O" n: S$ c) X ]
แล้วพอแกล้างมือเสร็จแกก็แต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจกเลย ตอนนั้นเองผมได้เห็นก้นแกเต็ม ๆ เพราะแกดึงกางเกงลงต่ำลงไปอีก! l, K' t& }7 Z
/ {" g' }. I6 C- w0 q
ก่อนจะก้มตัวลงเพื่อที่จะเอื้อมมือไปดึงกางเกงชั้นในขึ้นมาใส่ก่อน
9 b* O2 b/ f( Z }; F* Z1 ^' |+ a' f- h8 P
ตอนแกก้มลงผมเห็นก้นแกที่โผลพ้นชายเสื้อออกมาทีละนิด ทีละนิด เป็นความรู้สึกที่โคตรเสียว- d; f2 h, D5 v; y: w: T6 \
( h |: E) M4 X' pพอแกดึงชั้นในขึ้นมาสวมตอนนั้นเองที่ผมได้สบตากับแกในกระจก แกเห็นว่าผมมองสิ่งที่แกทำตลอด
* O2 p& k; ~2 J" ~3 u, h( x9 E7 O/ R, E/ H
แต่แกยังยืนโชว์กางเกงชั้นในแบบบิกินี่สีขาวที่บางมาก บางจนเห็นร่องก้นต่อหน้าผมต่อไปสักพัก กว่าที่แกจะดึงกางเกงสแลกขึ้นมาสวม
7 H% Y9 }" c! S. @* y
/ F! e8 N; z' U" E1 m, W9 fแกบอกผมว่าให้เข้ามาฉี่ได้เลย ตอนที่แกจัดเครื่องแต่งตัวจนเกือบเสร็จ ผมเลยเดินเข้าไป และเป็นจังหวะที่แกเบียดผมออกจากน้ำไป
b: |( I2 O0 L# P
. a' [9 }; q3 a7 lผมฉี่ไปใจเต้นไม่เป็นส่ำไป ไม่รู้ว่ากลับไปประชุมจะมองหน้าแกยังไง7 b/ Y4 y( |! ^; E) h: Q
( r& B P8 d9 Q3 n" Wแต่พอกลับไปผมก็เห็นแกกำลังคุยเล่นกับหัวหน้าและอาจารย์ท่านอื่น ๆ อย่างสนุกสนาน
5 n S/ I7 g+ E, }3 }! W) ]+ k- x% ?( n4 k+ I1 r( }
แกไม่ได้มองมาที่ผมเลยตลอดการประชุมวันนั้น( i9 O% x9 t N9 `4 C' m
3 R3 Q: k+ [ E$ N) }และนี่คือประสบการณ์สุดกระอักกระอ่วนใจที่ผมจะไม่มีวันลืมเลยครับ. v4 Q, p. w6 j O- M
5 M1 X5 w R$ z2 ?7 A& G& Mไม่คิดว่าเจออาจารย์พิธานมานานหลายปี นั่งประชุมด้วยความหวาดกลัวแกมาทุกครั้ง; K' U# E" \9 P9 J G& k
1 d" R- q1 n2 G0 q$ ~+ f
วันหนึ่งจะได้เห็นทั้งควย ทั้งไข่ ทั้งหมอย ทั้งก้นของแกแบบเต็ม ๆ ตา5 f' L6 J0 A% L6 a5 d3 b
9 s3 V0 g! h' P& C4 L5 z: K; o! o5 M* y
4 I0 X# H: Z, r. ]
|
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-7-5 18:26:07
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-7-5 19:47:38
โพสต์ 2025-7-5 20:53:52
โพสต์ 2025-7-5 21:33:38
โพสต์ 2025-7-6 00:27:59
