The Ambulance รสรักไม่ฉุกเฉิน EP.5

Maximam

ในขณะที่รถฉุกเฉินพาคนเจ็บมาที่โรงพยาบาล ....
- {* |. p5 ~6 i
กวางตุ้งกับผักกาดก็ช่วยกันดูแลผู้บาดเจ็บอย่างเต็มที่จนมาถึงโรงพยาบาล
7 l, S7 m' g$ A5 C- `4 v6 i"เดี๋ยวกาดเข้าERเอง กวางตุ้งพักก่อนเหอะ"
ผักกาดพูดจบก็ตามคนไข้ไปที่แผนกฉุกเฉิน ทันนั้นนั้นก็....
"เอ้า....คุณพญามาร ไม่ไปแผนกเหรอคุณ หรือว่ารอส่งผมก่อน"
' |, \9 P. g# Vปลากรายพูดขึ้น กวางตุ้งพูดตอบไปว่า...
8 J" ]1 J* N1 ~1 K4 V
"สำคัญตัวเองมากเกินไปเปล่า ฉันจะไปไหนก็เรื่องของฉันป่ะ นายไม่ใช่ผัว
ฉันนะ"
& u* Y0 a* ^9 ^. R1 r"ก็ลองให้เป็นดูไหมหละ แต่เมื่อกี๊ผมก็ไม่ติดยิดดีรับเป็นผัวนะคุณ"
/ U# ~& ~8 [0 ?  Z# C, o; vปลากรายตอบกลับแบบที่ว่ากวางตุ้งไปต่อไม่เป็นกันเลยทีเดียว เขาเดินหลบ
จนปลากรายดึงแขนเอาไว้และพูดว่า...
"เลิกงานแล้วให้ผมไปส่งนะคุณ"
- H+ D. \2 I. _* C"ไม่ ไม่ไปกับคนหน้าแปลกแบบนาย"
จากนั้นกวางดุ้งก็เดินเข้าไปที่แผนกERถึงแมจะปากแข็งแต่ก็แอบมีหวั่นไหวจน
% ~# B% o8 {, H0 X5 f" ]8 _- s7 Dเพื่อนๆในแผนกสังเกตอาการออก

ตัดมาที่ผักกาดกับปลานิลคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่ปลานิลจะได้นอนที่โรงพยาบาล
แต่ว่าคืนนี้เหมือนคุณแม่จะคุมกำเนิดเพราะอยู่เฝ้าลูกชายตัวเเสบเอง
"แม่ครับ ไม่กลับไปบ้านหรือครับ"
ปลานิลเอ่ยถามคุณแม่จึงพูดว่า...
"ทำไมหยะแม่เฝ้าไม่ได้ไง หรือจะให้แค่หนูผักกาดมาเฝ้าคนเดียว"
"โหแม่มาเฝ้าผมอย่างนี้เดี๋ยวพ่อก็ไปหาอีหนูหลอก"
"โอ๊ยยย นกกระจอกกินน้ำไม่อิ่มแบบพ่อแกหนะเหรอ นอนใช้มืออยู่บ้านแล้วหละ"
"แม่ พ่อเป็นถึงสารวัตรแม่แม่พูดสะพ่อหมดน้ำยาเลย"
& O" A! |/ N& u
+ Y' @8 S# u9 Y. r$ Z0 Bทันใดนั้นผักกาดก็เข้ามาที่ห้องของปลานิล...
5 C! K' v1 F  _6 T$ N+ b8 g- E6 P5 |"คุณอาราตรี(แม่ของปลัด)จะทานอะรไหมครับ กาดจะออกไปทานข้าวกับเพื่อนครับ"
8 K/ @* n" H" j"อยากกินต้อมจืดผักกาดขาว...."
' D" L  r. f4 m- R4 a& Yปลานิลพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มโดยที่แม่ยังไม่ได้พูดอะไร แต่เเล้วก็....
"นี่คนแบบแกน่าจะเหมาะกับแกงกะหรี่ปลาแรดมากกว่านะ ขอโทษครับคุณอา"
เสียงสวรรค์จากกวางตุ้งดังขึ้น ปลานิลจึงบอกว่า...
7 i* Y, N' U/ `% l) p7 }"แหมคุณพญามาร ปากแบบนี้เดี๋ยวก็โดยไอ้กราย.....อีกหรอก"
"นี่นายรู้ได้ไง ผักกาดเล่าเหรอ"
6 q0 L. _, A6 |( r9 A+ z5 V" Z"มีคนถ่ายลงเฟส น่าจะแท็กหาผู่ใหญ่สิทธิ์พ่อของคุณแล้วหละ"
* b, }6 O7 X+ R7 X9 E7 |ปลานิลพูดขึ้นพร้อมกับขำ แม่ของปลานิลจึงพูดกับผักกาดว่า...
- Y+ T' r& r' C) s; ~"แม่ทานอะไรก็ได้ลูกหนูซื้อมาแล้วกัน หนูไปทานข้าวเหอะเข้าเวรมาทั้งวันละ"
"ครับคุณอา นั้นรอกาดสักแปปนะครับ"
"จ้ะหนู"

- ~( d) V" L. v: \6 m0 L: h- G) }ที่ร้านอาหารด้านข้างโรงพยาบาลร้านราเม็งเจ้าดังที่แก๊งผักใบเขียวชอบมา
  n: z1 k$ ~, W1 M9 s$ s4 U0 B8 Y( eทาน แต่ว่าวันนี้เจไดที่มาเข้าเวรรอบดึกเหมือนจะมีข่าวไม่มีมาบอกกับเพื่อนๆ
"เจได มานี่ก่อนมากินข้าวกัน"
+ u0 o1 d+ }9 V4 v, M! aเสียงต้นหอมเอ่ยขึ้น เจไดจึงเดินมาที่ร้านและบอกว่า...
"เฮ้ยพวกแก เราจะขอย้ายไปโรงบาลอื่นหว่ะแก"
ทั้งโต๊ะถึงกับตกใจ ผักกาดจึงถามว่า....
"เกิดอะไรขึ้นว่ะ ปกติงานหนักงานเหนื่อยแกก็ไม่เคยคิดจะทิ้งที่นี่นะเจได"
เจไดมีความในใจที่อยากบอกแต่มันก็พูดไม่ออก เขาจะบอกอย่างไรกับผักกาดดี
ว่าอาจารย์หมอข้าวตังมีอะไรกับเขาเพราะผักกาด แต่แล้วอาจารย์หมอข้าวตัง
ก็เดินมาทางร้านราเม็งเพื่อจะขอคบเจได แต่เมื่อเจได้เห็นอาจารย์หมอก็หลบหน้า
& |  l2 ?* o) b- D" Y+ ]และวิ่งเข้าไปที่โรงพยาบาล
+ u( `; v2 ~- ]9 S& n/ x
0 T) i  o2 k/ ]2 m* z9 m"นั้นเจไดจะรีบไปไหน ปกติเขาก็ทานข้าวกับพวกคุณนี่"
หมอข้าวตังเอ่ยถาม ผักบุ้งจึงบอกว่า...
( B8 R: X' V- s. C  e2 y. ^/ O4 N"แย่แล้วครับจารย์ เจไดจะขอย้ายโรงพยาบาลไม่รู้เหตุผลอะไร"
5 V2 C: l" B9 D" f8 Y3 v; S* {"ฮะ เจไดจะย้ายโรงบาล"
& C6 @* R9 g# _  o3 A( ]0 F  W+ _& _หมอข้าวตังได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งตามไปโดยทิ้งให้แก๊งผักใบเขียวต้องวิ่งตามมาด้วย
, z8 u3 r! f0 y! \& q; m"เจ๊ ที่สั่งเมื่อกี๊ใส่ถุงนะครับ ผักกาดจ่ายเงินเเล้วถือไปด้วย พวกเราแล่นโลดเรื่อง
ชาวบ้าน"
กวางตุ้งนำทัพตามมาจนถึงฃที่ห้องโถง
& F2 ~+ X& d1 T% ?1 @2 ?- d1 }# n, X
"เดี๋ยวเจได คุณจะย้ายไปไหน"
! Z7 \' n. B) \$ v! l- }หมอข้าวตังจับแขนเจไดไว้ เจไดจึงตอบว่า...
: ]; a# S$ ~- x& Z& ?"ย้ายไปไหนก็เรื่องของผม ผมไม่อยากเจอหน้าอาจารย์"
7 q0 p3 ^& K" M7 K  ]) _( s; |"คุณจะหนีไปแล้วคิดว่าปัญหาจะจบเหรอ ก็ผมบอกแล้วไงที่ผมทำคุณไม่ใช่
เพราะว่าผมเห็นคุณเป็นผักกาด แต่ว่าผมเห็นคุณเป็นคุณ เจไดผมขอโทษ
6 d5 v, T5 b% k1 r' I. v1 u) N1 X+ n7 Kกับเรื่องคืนนั้นแต่ผมพร้อมรับผิดชอบคุณ คุณเปิดโอกาศให้ผมคบคุณได้ไหม"
0 G1 m7 b% Z, H1 b4 m
เจไดถึงกับไปต่อไม่ถูกเมื่อหมอข้าวตังพูดขึ้นแบบนั้น แก๊งผักใบเขียวมาได้ยิ
นพอดีผักกาดจึงพูดไปว่า....
; F4 o' Z4 `! j6 u# j"อาจารย์กับเจได แบบว่า ใช่ไหมครับ"
"ใช่ ผมเมาและตั้งใจทำเพราะคิดว่าคุณแต่แล้วผมก็รู้ว่านี่ไม่ใช่คุณ แต่ผมก็ยังทำ"
; r; d7 `4 h% Y$ q! _1 f4 }+ L6 o1 vหมอข้าวตังตอบกลับ กวางตุ้งจึงพูดว่า...
"นี่หนูจะชมอาจารย์ว่าสุภาพบุรุษหรือชั่วดีครับเนี่ย เจได เรื่องนี้เเกคิดดีดีนะเว้ย
พวกพร้อมเข้าใจแกเสมอ"
เจไดไม่พูดไรนอกจาก....
"ขอไปทำงานก่อนละกัน"
"เดี๋ยวคุณ คืนนี้คุณเข้าเวรกับผมนี่ จะเป็นไรไหมหากผมจะขอให้คุณไม่ย้าย
หนีผมไปอยู่เวรอื่น"
อาจารยืหมอทำตาปริบๆ เจไดจึงโทรหาพี่พลอยHR...
"พี่ครับ คืนนี้ไม่ย้ายเวรแล้วนะครับ เอาตามที่พี่แจ้งมาก็ได้"
ดูเหมือนว่าอาจารย์หมอกับเจไดจะเริ่มเข้าใจกันและกัน แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม
แก๊งผักใบเขียวจึงไม่ยอมไปกินข้าวกันสักที55555
7 n$ I. e# c2 g
เช้าวันรุ่งขึ้น อาจารย์หมอข้าวตังก็เข้ามาดูอาการของปลานิล
2 ]" J9 h" f7 C. m6 C' ^4 G: w"อาการโดยรวมของคนไข้ดีขึ้นมากนะครับ วันนี้หมออนุญาติให้กลับบ้านได้ครับ
4 h3 W0 }0 ~# }2 x/ b; `( j
! I( f2 s: w. T+ `เดี๋ยวหมอจะจัดยาและส่งต่อให้ทางกายภาพนัดคุณเข้ามาทำกายภาพฟื้นฟูอีกที
+ J* e3 s( X) S& J" p9 rนะครับ"
) w9 H. h1 g) C0 }( a9 p
% x) y% J9 V9 F"ขอบคุณนะครับหมอ"
ปลานิลพูดขึ้น หมอข้าวตังจึงฃพูดว่า....
"ไม่เป็นไรครับ หน้าที่ของหมอคือรักษาคนไข้"
"ไม่ใช่ครับ ผมหมายถึงขอบคุณที่ยอมหลีกห่างออกจากผักกาด"
8 y. p0 R* K! e4 Z$ kปลานิลตอบแบบต่อหน้าพ่อแม่ของเขาและผักกาดรวมถึงเจไดและกวางตุ้ง หมอ
% y2 Z, i5 C0 _9 H8 Q+ gข้าวตังจึงตอบว่า...
- j$ q' \! s1 N"ผมยินดีคืนสิ่งที่ไม่ใช่ของๆผมครับ แต่ถ้าคุณทำให้น้องผมเสียใจคุณได้เจอผม
) m$ y  z5 H* {5 C* Zกับทีมชันสูตแน่นอน รักษาให้ดีนะครับผักกาดชำเพราะคุณมาเยอะคุณต้อง
ดูแลรักษาฟื้นฟูและอย่าทำให้เขาชำจนเน่านะครับปลัดปลานิล"
ปลานิลรู้สึกถึงความรักครั้งใหม่ที่เขาได้คืนมาอีกครั้ง โดยเขาดูแลรักครั้งนี้อย่างดี
* G7 a$ L7 N0 J3 g# I
$ @: }% r/ H8 N4 M' J+ k% _2 Z: M! ~' Cเมื่อกลับมาถึงบ้านปลานิลก็มีผักกาดมาช่วยดูแลเพราะเป็นวันหยุดของผักกาด
แต่ประเด็นคู่เอกเราต้องเอาไว้ก่อน เรามาตามดูคู่รักนรกสร้างกันดีกว่า.....
8 ^! C2 ?9 f, C+ y% u( @) A3 ["นี่นาย ขับไวไวไม่ได้หรือไง คนไข้อาการจะวิกฤตแล้วนะ"
/ m0 G; v2 \  tเสียงกวางตุ้งพูดขึ้นเพราะในรถฉุกเฉินมีคนไข้อาการสาหัสนอนอยู่แต่ด้วยการ
, A" \1 X3 @  I- W; e- @$ i. Tจราจรที่ไม่อำนวย ปลากรายจึงขับเร็วมากไม่ได้ ...
" F$ `0 o' N* d' \/ e5 @"คุณรถมันติดขนาดนี้ ผมก็เร่งแล้วนะ"
! @6 m1 ], }( \8 v$ Q, `ทันทีที่ทางเคลียร์ได้ปลากรายก็รีบขับรถนำคนไข้สงถึงโรงพยาบาลได้ทันเวลา
4 N: J4 I  d- ~: E& S! }2 c; g: |
"เป็นไงคุณคนไข้อาการปลอดภัยไหม"
ปลากรายเอ่ยถามผักกาด..
"ถ้ามาช้ากว่านี้ก็50 50"
9 k, a7 s% ^. O. M1 r1 y/ E! w; K"เฮ้อ นั้นคุณไปทานมื้อดึกกับผมได้ไหม โทษฐานกดดันผมตอนขับรถ"
"เสียใจฉันมีนัดกับหมอชลธี"
"ได้ ถ้าคุณไม่ไปกับผมผมจะโทรสั่งไก่ทอดมาส่งคุณคืนนี้แน่นอน"
# ]  `& s, J- X, D& G& b& Y"นี่อีตาบ้า อย่าพิเรนสังมานะ ไปก็ได้"
นี่ใช่ไหมครับไม่ตายของการจีบพยาบาลคือไก่ทอด
7 y" A1 c1 Y2 J/ p( O
ที่ร้านอาหาร
"ยิ้มอะไรของนายไม่กินไงข้าว"
% o* b  r* j. \, l; V: Mกวางตุ้งพูดขึ้น ปลากรายจึงถามว่า...
7 @' _$ V4 B8 s( H3 J"ชอบกินทอดมันปลากรายเหรอคุณ"
"ใช่ ชอบกินทอดมันปลากรายแต่ไม่ชอบนายปลากราย"
, w2 }/ \* g- M& x& x8 D* s8 e"หือคุณตัดบทแบบนี้ผมไปต่อยังไงอะ ผมก็ชอบนะผัดผักกวางตุ้งใส่ลูกชิ้น
ปลากราย ดูสิอยู่คู่กันด้วย"
ปลากรายเริ่มเกมรุกพยาบาลหนุ่มปากจัดจนเขินพูดต่อไม่ออก
"กินไป พูดมากฉันมีเวรที่ต้องขึ้นต่อ"
# T( e; k4 [, w. i: a"เหนื่อยไหมคุณพยาบาล"
"เหนื่อยตอบคำถามนายนี่แหละ กินไป ฉันกับนายก็เหนื่อยพอๆกันแหละ
6 f# Z. O8 T3 |1 Zไงก็ขอโทษนะ ที่โวยนายตอนขับรถ ฉันเเกไม่อยากให้คนไข้เป็นอะไรไป"
กวางตุ้งพูดขึ้นทำให้ปลากรายยิ้มได้แล้วตอบไปว่า....
"ว๊าวว แค่นี้ผมก็หายเหนื่อยแล้วคุณ ผมไม่โกรธหรอกคุณทำงานตามหน้าที่
# ~# r" f# H% I& q: T! [ชีวิตคนไข้อยู่ในมือคุณกับผม แรงกดดันคุณกับผมไม่ต่างกัน ผมว่าถ้าจะให้ดี
ความรักดีดีที่ผมมีควรจะเป็นแบบรถฉุกเฉินนะคุณ"
"เสียใจ รถรักของฉันไม่ฉุกเฉินหยะ รอได้ก็รอ กินไปได้แล้ว"
พยาบาลหนุ่มกวางตุ้งจะใจแข็งได้อีกนานไหมครับ ผักกาดก็โดยสอย เจไดก็
โดนสอย แบบนี้ปลากรายต้องเร่งสอยแล้วไหมครับเนี่ย....

Melcleous

รักใสๆ

guwin001

ขอบคุณครับ

por_mkfc

ขอบคุณมากค่า ชอบมากกก

Danaipat3656

สนุกมากครับ มาต่อเร็วๆน่ะครับ

lekthai

ขอขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ