เมื่อผมโดนลวนลาม บทที่ 1.3 โดนเพื่อนสนิทลวนลามตอนไปกีฬามหาลัย

rokuta1993

เสียงประตูห้องเปิดดังขึ้นเบาๆ ทำให้ปอนด์ฝืนหันไปยิ้มให้กับเพื่อนสนิททั้งสองคนที่เดินถือถุงขนมและน้ำเข้ามาเหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น จนปอนด์ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าสิ่งที่เขาเห็นก่อนหน้านี้นั้นเขาตาฝาดไปหรือเปล่า
5 y# o; ^4 A# k1 o* [  O1 d5 S
"เอ้าน้ำ" แม็กซ์โยนขวดน้ำมาให้ ปอนด์รับไว้ทันทีโดยไม่แสดงพิรุธ
7 a' ~# G2 d/ W3 p' i
4 x' r8 x% ?' J, N" z: o2 x"ขอบใจ" ปอนด์ตอบเสียงนิ่งๆ พยายามไม่สบตาใครนานเกินไป ส่วนแบงค์ก็วางถุงขนมไว้บนโต๊ะเล็กๆ ตรงกลางห้อง แล้วหันมาหยิบเสื้อทีมขึ้นมาเตรียมเปลี่ยน
8 ^+ q. p5 y6 \
6 H" i9 t7 l' ]"เดี๋ยวอีกชั่วโมงโค้ชเรียกไปรวมที่สนามนะ กินอะไรกันนิดๆ ก่อนออก"

"อือ" ปอนด์พยักหน้า ยกน้ำขึ้นดื่มอีกครั้ง

8 |7 j; F9 W8 iทั้งแม็กซ์และแบงค์ต่างก็ทำตัวสบายๆ แม็กซ์นั่งเอนหลังพิงหัวเตียงเล่นมือถือ ส่วนแบงค์ก็ก้มหน้าหยิบชุดแข่งออกจากกระเป๋า ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเมื่อคืน ไม่มีแม้แต่ร่องรอยความผิดสังเกตในท่าทีของพวกเขา ปอนด์นั่งมองเพื่อนทั้งสองผ่านหางตา พลางกำขวดน้ำแน่น เขาบอกตัวเองซ้ำๆ ในใจ ว่าจะไม่คิด ไม่ถาม ไม่แสดงออกอะไรทั้งนั้น อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้

; d6 h' J. Z! L3 X2 J$ P: jเสียงพลาสติกถุงขนมขยับเบาๆ ในห้อง แบงค์นั่งกินขนมกรุบกรอบอย่างสบายใจ ขณะที่แม็กซ์นอนเล่นมือถือบนเตียง ปอนด์เองก็นั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นแล้วเดินไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเอง ซึ่งเขาได้แต่คิดในใจว่าเขาต้องทำตัวให้เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา แม้ข้างในใจยังสั่นระริกจากภาพคลิปและรูปถ่ายที่เขาเห็น ในขณะที่ต้องคอยคุมสีหน้าให้นิ่งเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
3 L; n) X* \. N) c, S
มือขาวใหญ่หยิบเสื้อทีมบาสกับกางเกงวอร์มใหม่ออกมา ก่อนจะยืนเปลี่ยนเสื้อผ้าตรงกลางห้องเหมือนที่ทำอยู่เป็นประจำ เสื้อยืดตัวหลวมถูกถอดออกเผยกล้ามอกขาวแน่น กล้ามท้องเป็นลอนที่ขึ้นตามแนวเส้นเอ็นชัดเจนสะท้อนกับแสงไฟห้อง หัวนมสองข้างที่ยังจางรอยแดงเล็กน้อยโผล่พ้นออกมาเต็มตา แต่ปอนด์ทำเหมือนไม่มีอะไร เขาขยับมือปัดเสื้อออกจากแขน แล้วคว้าเสื้อทีมสวมทันที

! f  p: _& A9 ]$ ~+ w! {8 bระหว่างเปลี่ยนกางเกง เขาล้วงมือรูดเอวกางเกงวอร์มตัวเก่าออก ร่างกายเปลือยช่วงล่างในชั่วขณะหนึ่ง กางเกงในสีดำรัดรูปแนบเนื้อแน่นสนิทกับแก้มก้นกับเป้าแน่นๆ ที่เห็นเป็นลำตุงชัดเจน แม้ไม่ได้แข็งตัวเต็มที่ก็ตาม เขารู้สึกถึงสายตาสองคู่ที่มองผ่านๆ มาจากเตียงทั้งสองข้างแต่ก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตาโดยตรง ปอนด์รีบคว้ากางเกงวอร์มตัวใหม่สวมทับให้เรียบร้อย รูดเชือกเอวผูกแน่น แล้วทิ้งตัวนั่งที่ปลายเตียงเหมือนเดิม

"พร้อมยังวะ เดี๋ยวสาย" แบงค์เอ่ยขึ้นเสียงเรียกสติทุกคน

"อือ ไปกันเถอะ" ปอนด์ตอบเรียบๆ ก่อนหยิบขวดน้ำกับผ้าขนหนูขึ้นพาดบ่า

ทั้งสามคนเดินออกจากห้องไปด้วยกัน แม็กซ์คุยเล่นเรื่องแผนซ้อมเบาๆ แบงค์ขำตามประสา ในขณะที่ปอนด์ก็เดินพยายามทำตัวให้ปกติกับเพื่อนสนิททั้งสองคนของเขามากที่สุด แต่ในใจของเขากลับมีแต่ความรู้สึกสับสนที่ต้องข่มเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็น
0 Z  b1 l" ~8 O5 f, D' V
ทีมบาสของพวกเขามาถึงสนามบาสกลางแจ้ง ซึ่งในตอนนี้ก็มีนักกีฬาจากทีมของมหาลัยอื่นๆ มาซ้อมกันอยู่ประปราย ปอนด์เดินตามแบงค์กับแม็กซ์เข้าไป มือกำขวดน้ำแน่นแต่สีหน้ากลับนิ่งเรียบ ไม่มีใครรู้ว่าข้างในอกเขาตอนนี้ กำลังเต้นแรงเหมือนกลองสนาม
* w8 W# @: v: ]. g2 s; n
8 s) k& K. U: ?, T6 G$ A5 E* ~“ไปวอร์มก่อนเลยพวกมึง” โค้ชตะโกนสั่งลั่นสนาม
) Z8 `) I/ R, ~$ I( [/ u" E7 \: K( {+ d
แบงค์กับแม็กซ์แยกออกไปยืดตัวตรงมุมหนึ่งของสนาม ปอนด์เดินตามไปด้วย วางกระเป๋าไว้ข้างเสา ก่อนจะเริ่มหมุนแขน คลายขาแบบไม่พูดอะไร สายตาของเขาเหลือบมองแบงค์อยู่เป็นพักๆ แบงค์ยังคงทำตัวสบายๆ นั่งเหยียดขาบนพื้นแล้วเอื้อมมือจับปลายรองเท้าเหมือนปกติ ใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีแววสำนึกผิดหรือพิรุธแม้แต่นิดเดียว ทำให้ปอนด์เบือนสายตาไปทางแม็กซ์บ้าง ตอนนั้นแม็กซ์กำลังสวมสนับเข่า สีหน้ายิ้มๆ ขณะคุยหยอกกับเพื่อนอีกสองคนในทีม ท่าทางสบายใจจนดูเหมือนว่าทุกอย่างปกติดีมาตลอด เหมือนคนที่ไม่เคยล่วงเกินเพื่อนตัวเองตอนหลับ เหมือนไม่เคยถ่ายรูปหรือคลิปพวกนั้นไว้ในมือถือ

ปอนด์เม้มริมฝีปากแน่น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางยืดแขนข้างหนึ่งข้ามหน้าอก ทำท่าเหมือนกำลังวอร์มปกติ แต่หัวใจกลับเต้นแรงผิดปกติทุกครั้งที่สายตาเหลือบไปเห็นหน้าพวกเขาทั้งสองคน

ปอนด์ยังคงสับสนอยู่ว่าเขาควรจะต้องรู้สึกยังไงกันแน่ เขาเลยได้แต่บอกตัวเองว่าอย่าทำอะไรให้ผิดสังเกตเด็ดขาด
# a8 Y7 W4 }2 i/ i  m0 H- H
หลังจากที่พวกเขาซ้อมกันมาทั้งบ่าย ร่างกายของแต่ละคนก็อ่อนล้ากันพอสมควร โค้ชจึงสั่งเลิกซ้อมตั้งแต่ช่วงเย็นและนัดหมายให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่ร้านอาหารใกล้สนามเพื่อกินข้าวเย็นก่อนกลับเข้าที่พัก ปอนด์เก็บลูกบาสเข้าถุง เดินตามกลุ่มเพื่อนออกจากสนามไปพร้อมกับแม็กซ์และแบงค์ที่เดินอยู่ขนาบข้าง เหงื่อชื้นเกาะตามต้นคอและแขน แต่ไม่มีใครสนใจ ทุกคนต่างหัวเราะคุยกันตามประสาทีมกีฬา
% J0 A+ ^5 ~7 f' B5 o
ปอนด์นั่งลงที่เก้าอี้ริมโต๊ะข้างแบงค์ ส่วนแม็กซ์นั่งฝั่งตรงข้ามก่อนที่เขาจะหยิบเมนูขึ้นมาดูเงียบๆ ร่วมกับเพื่อนๆ ที่แย่งกันสั่งอาหารเพื่อเพิ่มพลังกันยกใหญ่
. D& R1 p$ S8 t, l+ F* c
"เอาไก่ทอดเพิ่มอีกสองที่ครับป้า"

- G, b3 {4 p' B% Q. h( ?- w"หมูสามชั้นทอดด้วย"
7 U6 }& R9 m; |& U% a( w$ U
"ข้าวเปล่าสิบจานมาเลยพี่"

เสียงสั่งอาหารดังระงมจนโต๊ะข้างๆ หัวเราะลั่นทำให้ปอนด์อดยิ้มจางๆ ตามบรรยากาศนั้นไม่ได้ แต่แม้ว่าเขาจะหัวเราะกับมุกตลกของเพื่อนบ้างเป็นครั้งคราว แต่ในใจลึกๆ ของเขายังคิดถึงแต่แบงค์กับแม็กซ์อยู่เป็นพักๆ พยายามสังเกตหาสิ่งผิดปกติ แม้เพียงเล็กน้อย แต่ทั้งสองก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิม ไม่มีอะไรผิดแปลกไปเลยสักนิด

9 Y# y# ~; E& Z  s, \, a) yปอนด์กัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ในเมื่อพวกนั้นทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเองก็ต้องทำเหมือนเดิมให้แนบเนียนที่สุดเช่นกัน
; l$ S  D! _# r/ n& _& N5 e
( P0 k, I, Q$ F: ~6 Z) A! hอาหารถูกยกมาเรื่อยๆ โต๊ะเต็มไปด้วยจานข้าว จานกับข้าว และเสียงหัวเราะตลอดมื้อเย็น และหลังมื้อเย็นจบลง ทุกคนต่างทยอยกันเดินกลับโรงแรมที่อยู่ห่างไปไม่ถึงร้อยเมตร ปอนด์เดินข้างแม็กซ์โดยมีแบงค์เดินขนาบหลังเงียบๆ ท่ามกลางอากาศค่ำที่เริ่มเย็นลง
8 r- C0 {" I# i: m8 @/ J1 z3 V4 J; A
+ o4 M: Y+ ~$ E6 [2 z% p+ Pคืนนี้พวกเขาจะกลับไปที่ห้องพักด้วยกันสามคนเหมือนเดิม ทำทุกอย่างเหมือนเดิม ยกเว้นความรู้สึกของปอนด์ที่ตอนนี้ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป
( A. I: _* q$ v  y' o
9 ^3 M0 r# `) ]8 _9 |หลังจากเดินกลับมาถึงโรงแรม พวกเขาก็รีบกลับเข้าห้องพร้อมเสียงลมหายใจยาวจากทุกคน การซ้อมบาสกลางแดดจ้าทำให้ร่างกายของแต่ละคนอ่อนล้าไม่น้อย และพอเข้ามาถึง แบงค์ก็เป็นคนแรกที่คว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ

! V' e8 E* A2 ?"กูอาบก่อนนะ โคตรเหนียวตัวเลย" แบงค์บอกก่อนเดินห้องน้ำไป
3 ~8 ?# {8 f. l- P
+ r0 ?0 @8 n* j! Kส่วนแม็กซ์ก็โยนตัวลงนั่งบนเตียง หยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมขำๆ ระหว่างรอ ในขณะที่ปอนด์นั่งนิ่งอยู่ข้างเตียงพร้อมกับความคิดในหัวที่ยังคงตีกันไม่หยุด แม้จะเหนื่อยแค่ไหนแต่ความกังวลใจตั้งแต่เช้าทำให้เขาไม่สามารถผ่อนคลายได้เลยแม้แต่นิดเดียว
( m5 f1 r# p3 a8 r" c6 q0 x
และไม่นานนัก แบงค์ก็ออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าขนหนูพันเอวก่อนที่แม็กซ์ลุกตามไปหยิบผ้าขนหนูของตัวเองบ้าง
' f: h  u- S- ^' K- `9 b
"กูอาบต่อละ" แม็กซ์ว่าพลางหาวยาว ก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำสลับกับแบงค์

" G! N4 C1 q! Q8 f8 `5 V" Z2 |: mจนกระทั่งแม็กซ์อาบน้ำเสร็จแล้วเดินกลับออกมา ปอนด์ก็ลุกขึ้นบ้างแล้วหยิบผ้าขนหนูขึ้นพาดบ่า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ได้หยิบเสื้อผ้าอะไรติดมือไปด้วยเหมือนที่เขาทำเป็นปกติทุกครั้ง และหลังจากที่เสียงประตูห้องน้ำปิดลง ปอนด์ก็เปิดให้น้ำไหลลงใกระทบตัวเขาเบาๆ ท่ามกลางความเงียบในห้องน้ำเล็กๆ เขายืนอยู่นิ่งนานกว่าปกติ ปล่อยให้น้ำอุ่นไหลผ่านตัว ล้างเหงื่อ ล้างคราบความเหนื่อยล้า และพยายามล้างความรู้สึกวุ่นวายในหัวไปพร้อมกัน
8 S  N' a; ~! H2 \1 S
พออาบน้ำเสร็จ ปอนด์ก็ปิดฝักบัวก่อนจะเช็ดตัวลวกๆ แล้วพันผ้าขนหนูไว้ตามเดิม ก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างสูงเกือบ 190 เซนติเมตรของเขากำลังเปลือยท่อนบน มีหยดน้ำเกาะกล้ามเนื้อขาวเนียนเป็นทาง ช่วงเอวสอบพอดีกับผ้าขนหนูที่พันต่ำจนเห็นแนวสะโพกเด่นชัด

ภาพแบบนี้ปกติไม่เคยทำให้ปอนด์ระวังตัวเลย แต่คืนนี้เขาเหลือบไปเห็นสายตาของแบงค์ที่กำลังมองมากับแม็กซ์ที่ลอบมองผ่านๆ จากข้างเตียงทำให้ใจปของปอนด์เต้นแรงขึ้นมา เขากัดฟันแน่นก่อนจะเดินตรงไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเอง แล้วทำในสิ่งที่ผิดปกติไปจากเดิม แทนที่เขาจะหยิบบ็อกเซอร์ตัวเดียวเหมือนทุกครั้ง เขากลับคว้าเสื้อยืดตัวหลวม กางเกงในและกางเกงขาสั้นออกมาด้วย และแน่นอนว่าสิ่งที่เขาทำผิดแปลกไปนั้นก็ไม่รอดพ้นสายตาของเพื่อนทั้งสอง

6 E8 V9 s5 J) z# S) @6 j"หืม ไอ้ปอนด์ มึงใส่เสื้อนอนด้วยเหรอวะ" แบงค์ถามซื่อๆ ซึ่งหากปอนด์ไม่ได้รู้มาก่อนว่าอีกฝ่ายเคยทำอะไรกับเขามาบ้าง ปอนด์ก็คงจะเชื่อท่าทางใสซื่อแบบนี้แล้ว

& s! F$ j0 C9 L3 x( `แต่ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไร แม็กซ์ที่นอนเล่นมือถืออยู่ก็ชะโงกหน้าขึ้นมาแล้วพูดเสริม "ปกติมึงใส่แค่บ็อกเซอร์ไม่ใช่เหรอ"

มือของปอนด์ชะงักเล็กน้อย แต่รีบเก็บอาการก่อนที่เขาจะแกล้งหัวเราะเบาๆ แล้วตอบเสียงเรียบ
3 p  K) {- ]; q, u, ?6 `/ {
& ~$ \5 S, L3 m"กูว่าจะลงไปซื้อของข้างล่างหน่อย ใส่แค่บ๊อกเซอร์ไปมันเขิน"

“งั้นก็รีบไปรีบกลับนะมึง" แบงค์ตอบก่อนหัวเราะเบาๆ “นี่ก็ดึกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปสนามแข่งแต่เช้า”
  d5 r% \: ]& O1 X' [. f' M' t! g
แม็กซ์เองก็หัวเราะเบาๆ ก่อนหันกลับไปก้มหน้ากดมือถือเหมือนเดิม ส่วนปอนด์ก็รีบใส่เสื้อยืดคลุมตัว กางเกงใน และกางเกงขาสั้นอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างดูเหมือนปกติ ไม่มีใครเซ้าซี้อะไรต่อ แต่ข้างในใจของเขารู้ดีว่าทั้งสองคนกำลังจ้องจับผิดเขาอยู่แน่ๆ
# f9 r/ q  I& X) ]
หลังจากแต่งตัวเสร็จ ปอนด์ก็เดินออกไปจากห้อง แต่แทนที่เขาจะลงไปข้างล่างตามที่บอก เขากลับยืนอยู่หน้าประตู แล้วแนบหูฟังเสียงในห้องแทน พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมา
* c9 L6 h& P' J& M8 q9 q" Y
เสียงขยับตัวบนเตียง เสียงผ้าปูเตียงเสียดสีกันเบาๆ ดังลอดออกมาแล้วตามด้วยเสียงแบงค์พูดเสียงเบา

/ f5 D. C# Z8 ^3 ["มึง… มันแปลกๆ ว่ะวันนี้"

"อือ…" เสียงแม็กซ์รับในลำคอ

"ปกติมันไม่แต่งตัวขนาดนั้น" แบงค์กระซิบต่อ "กูว่ามันรู้แล้วแน่ๆ ว่ะ"

' E) C/ c: `, U! R3 Y# |$ Xปอนด์กัดฟันแน่น มือที่แนบอยู่กับกรอบประตูสั่นเล็กน้อย แต่เขากัดปากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้อะไรหลุดออกมา

"กูว่าเดี๋ยวคืนนี้ก็รู้แหละ" แม็กซ์พูดเสียงเรียบ "ถ้ามันหลับนิ่งเหมือนเดิม ก็คือยังไม่รู้"

; _+ ]9 X5 g" X, {/ M( a1 oเสียงหัวเราะเบาๆ ของแบงค์ดังตามมาทำให้ปอนด์เม้มปากแน่นสุดแรงก่อนจะถอยออกจากหน้าห้องแล้วก้าวขายาวๆ ผ่านโถงทางเดินโรงแรมโดยไม่หันหลังกลับ เขาลงไปถึงชั้นล่างของโรงแรมและเดินเข้าไปในมินิมาร์ทเล็กๆ เขาหยิบขวดน้ำเย็นสองขวดกับขนมขบเคี้ยวใส่ตะกร้าอย่างลวกๆ จ่ายเงินอย่างรวดเร็วโดยแทบจะไม่ฟังเสียงพนักงานทักทายด้วยซ้ำ
$ C: M0 a$ Q* p+ E' g  z
จากนั้นเขาก็ก้าวยาวๆ กลับขึ้นลิฟต์ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัด ตื้อแน่นอยู่ในอกพร้อมกับได้แต่คิดว่าถ้าหากคืนนี้มันเกิดเหตุการณ์นั้นขี้นอีกครั้ง เขาควรจะทำยังไงดี แต่ยังไม่ทันที่ปอนด์จะได้คำตอบ ลิฟต์ก็ขึ้นมาหยุดที่ชั้นสามทำให้ปอนด์รีบเดินกลับมาที่หน้าห้อง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะบิดลูกบิดเปิดประตูห้องกลับเข้าไปพร้อมสีหน้าที่เรียบนิ่งที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้
$ m/ C8 s' D$ U
เมื่อปอนด์เปิดประตูห้องกลับเข้ามาอีกครั้ง กลิ่นอากาศเย็นจากแอร์ปะทะเข้าหน้าเขาเบาๆ เขาเห็นแม็กซ์กับแบงค์ต่างก็นอนเอกขเนกอยู่บนเตียงที่วางอยู่กลางห้อง หมอนสามใบ และผ้าห่มผืนใหญ่ผืนเดียวถูกปูระเกะระกะไปบนเตียงเหมือนกับคืนก่อนๆ ที่พวกเขานอนเบียดกันเพราะห้องพักนักกีฬามีขนาดจำกัด

ปอนด์วางขวดน้ำกับขนมขบเคี้ยวที่ซื้อมาลงบนโต๊ะเล็กๆ ข้างเตียงก่อนจะหยิบขวดน้ำเย็นขึ้นมาจิบเบาๆ โดยที่พยายามไม่สบตากับพวกนั้นนานเกินไป

"ซื้อมาทำไมเยอะแยะวะ" แม็กซ์ถามขำๆ พลางพลิกตัวไปอีกด้าน

"เออ กินเล่นๆ เผื่อหิวตอนดึก" ปอนด์ตอบเสียงเรียบ

แบงค์หัวเราะเบาๆ แล้วตบหมอนข้างๆ ตัวก่อนจะพูดออกมา
6 C$ L" }" R6 I) `. Q
"มึงนอนกลางเหมือนเดิมนะปอนด์ กูชิดขวา แม็กซ์ซ้าย"
1 I  a2 {4 H% v) M# G
& n2 Y# ~# n' ^) o! }9 e! H  f"อือ" ปอนด์พยักหน้า ตอบรับสั้นๆ ทั้งที่ใจยังเต้นแรงแล้วค่อยๆ ขยับตัวขึ้นไปบนเตียง นั่งที่ขอบเตียงข้างๆ แม็กซ์ ก่อนจะค่อยๆ ล้มตัวลงนอนกลางระหว่างเพื่อนทั้งสองคน
4 q" W( W, |! W7 G4 D: S& k
; w8 f  |! m5 e, y" Lเตียงนั้นกว้างพอสำหรับสามคนก็จริง แต่ร่างของพวกเขาทั้งสามคนนั้นใกล้ชิดกันมาก เขาสัมผัสกับความอบอุ่นจากร่างของแบงค์ที่นอนข้างขวา แขนของแม็กซ์เองก็ดูจะขยับมาใกล้เกินปกติบนฝั่งซ้าย ในขณะที่ปอนด์ได้แต่จ้องเพดานห้องเงียบๆ พยายามหายใจสม่ำเสมอที่สุด พยายามทำตัวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา และพยายามไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้ทั้งสองคนนั้นจับได้
0 k$ _$ r# O/ @$ a7 Z3 n5 x
) M! g* n9 V0 l8 K7 c* d: u0 ^
3 V4 O5 j2 V" Z4 cฝากด้วยนะครับ ลงล่วงหน้าไว้นิดหน่อย

) B! L, x7 V2 }, a  W$ P

jumboa

ขอบคุณ​ครับ.

nuangnut1996

สนุกมากครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

kongkong

ขอบคุณครับ

SuperZabZa55

เอาแล้ว ปอนด์จะแสดงตัวตอนไหน
' S3 L$ Q3 U- w' J- a
ขอบคุณครับ

Killua

ขอบใจจ้า ชอบมากจ้า

nutt'Za

เอ๋ รอมาต่อนะไรต์ พี่ปอนด์จะโดนอะไร

เบญจมาศ

มาต่อด่วนๆ เรย

phitchapat2

ขอบคุณครับ

bigdure

ขอบคุณครับ

Rafacious

ตื่นเต้น ลุ้นไปด้วยแล้ว

ponch

ขอบคุณครับ

Anurug339

ขอบคุณครับ

Omeka_iboy

แจ่มเลย สนุกดีครับบบบๆๆๆ
7 a1 N9 u" ]% H  N% O" L
/ [" h+ ?% G/ Q0 K- ]2 S! Y  ]2 B/ Q  H% ?
& w) ^7 n$ v8 \# t( v  \

ขอบคุณมากกกกเลน ครัฟฟฟฟ

sengjit

ขอบคุณครับ

tiessium

ขอบคุณครับ

Chaws07

ขอบคุณครับ

Nukinho

รอตามต่อ ว่าจะโดนอะไร

Verginea

ขอบคุณครับ