|
ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ ยืนอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งมีนามว่า คฤหาสน์ วังเวศน์ เป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงอย่างยาวนานมาหลายร้อยปี
6 i% W- E* f* ~& g4 w/ _เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงนะเหรอ?
3 E9 S) k$ z, F1 tบริษัทจัดหางานส่งเขามานะสิ ตั้งแต่จบ ม.6 เขาก็ไม่ได้เรียนต่อ เพราะฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีนัก หลังจากนั้นได้งานที่โรงแรมแห่งหนึ่งและทำที่นั่นมาตลอด แต่เมื่อไม่กี่เดือนก่อนนั้นเขาตกงาน เงินก้อนสุดท้ายเหลือติดบัญชีก็มีอยู่แค่สามพันบาท ต้องอดทนกินมาม่าแทนข้าวมาเกือบเดือนจนผมแทบร่วง ในที่สุดชายหนุ่มเลยติดต่อบริษัทจัดหางานที่มีโฆษณาขึ้นมาในขณะที่เขากำลังไถโทรศัพท์ไปเรื่อย
" @6 `5 [7 d' ~เพียงไม่นานก็มีการติดต่อกลับมา
8 P% E. G% B/ J! x2 x. u& Rเขาตกใจมากเมื่อรู้ว่างานที่เขาได้คือดูแลลูกชายทั้งสามคนของตระกูล วังเวศน์ เขาถูกกำชับนักหนาว่าต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด แถมสิ่งที่ระบุถึงเนื้องานที่ต้องทำก็ฟังดูแปลก ๆ
5 Y2 f/ g, \0 P- `' ?1 B+ j$ G“สนองความต้องการของคุณชายทั้งสาม และห้ามขัดคำสั่งและห้ามตั้งคำถาม ไม่ว่าจะกรณีใด ๆ ก็ตาม” / g: N, S9 |* V& E
ถึงรายละเอียดมันจะกำกวมถึงเพียงนี้ แตชายหนุ่มก็ตอบกลงทันทีนั่นก็เพราะค่าตอบแทนที่สูงจนเขาเองยังตกใจ แต่ตอนนี้เริ่มชักจะไม่มั่นใจแล้ว เพราะทุกอย่างมันดูน่ากลัวตั้งแต่การเดินทางมาเลย ในตอนเช้านั้นมีรถหรูคันหนึ่งมารับเขาออกจากห้องพัก พาเขาเดินทางไกลออกนอกกรุงเทพมาจนถึงจังหวัดหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นเมืองในหุบเขาเสียมากกว่า เพราะเมืองนี้นั้นเต็มไปด้วยคนรวยที่รักธรรมชาติ จึงมีห้างสรรพสินค้า โรงพยาบาล และโรงเรียนอินเตอร์ผุดขึ้นมากมาย ของแต่ละอย่างที่นี่นั้นแพงหูฉีกจนคนจนไม่มีใครกล้ามาเยือน
& k/ n: o+ F# q$ `สภาพทางที่ไปคฤหาสน์นั้นตัดขาดจากความเจริญจนหมดสิ้น ด้านหลังนั้นเป็นป่าและภูเขา ล้อมรอบไปด้วยกำแพงสูง ใช้เวลาเกือบยี่สิบนาทีจากในตัวเมือง แถมตลอดทั้งทางคนขับรถก็ไม่ยอมคุยกับเขาเลย
! M+ e$ z/ h4 I$ ]‘น่ากลัวชิบเป๋ง!’ 9 y6 [6 a1 @8 [' [: {6 s
ยืนรอได้ไม่นาน หนุ่มร่างบางผู้น่าจะอายุไม่ต่างกันกับเขาเท่าไหร่นักก็เดินออกมา หน้าตาน่ารัก แต่ดูซื่อ ๆ เขายิ้มตามมารยาท
. K3 w: C* k: c0 \“เท็น ใช่ไหม” “เอ่อ ครับ” “เราชื่อ ซนซนนะ อายุ 24 เท่ากัน” เขาแนะนำตัว เท็นแทบจะหัวเราะก๊ากออกมา คนบ้าอะไรชื่อ ‘ซนซน’ อยากเห็นหน้าคนตั้งให้ “เดี๋ยวเดินตามเข้ามาก่อน จะพาไปที่ห้องพัก” 3 m( A5 f; L/ [& g9 C) S
เท็นรีบยกกระเป๋าอย่างพะรุงพะรังก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปในคฤหาสน์ ภายในนั้นโอ่งโถงมาก จะว่ายังไงดีละ…ต่อให้มันจะใหญ่ก็จริงแต่มันก็ดูลึกลับ วังเวง แอบน่ากลัวอยู่เหมือนกัน อย่างตรงทางขึ้นบันไดนั้นก็มีรูปปั้นของพญานาค….ไม่สิ มังกรสามหัวชูคอหันมาทางประตู ถ้าเดินมาเจอตอนดึก ๆ ต้องมีสะดุ้งแน่ แถมของทุกอย่างในบ้านนั้นก็ดูวินเทจเหลือเกิน เดาว่าคฤหาสน์นี้น่าจะถูกสร้างมาหลายร้อยปีแล้ว ( Z) I. r. b7 Z! E8 m- o3 D5 k
ซนวฯพเท็นเดินเข้าซอกนั้น ออกซอกนี้ จนมาถึงห้องส่วนริมของปีกฝั่งซ้าย เมื่อเปิดประตูเข้ามาทำเอาเท็นแทบอยากจะเอามือทาบปากและร้องออกมาว่า “โอ้ แม่เจ้า” 9 \* d8 _2 m2 m @2 v
ห้องคนงานของที่นี่ราวกับได้พักอยู่โรงแรมหรูก็มิปาน ทั้งเตียงนอน ทั้งห้องอาบน้ำส่วนตัว ไหนจะวิวของสวนหลังบ้านนี้อีก เท็นฉีกยิ้มจนหุบแทบไม่อยู่ คนบ้านฐานะไม่ดีแบบเขาที่ลำบากมาทั้งชีวิตได้มาอยู่อะไรแบบนี้แล้วรู้สึกดีเหลือเกิน ; N$ M) ^9 ?7 X0 A# Q; Z# Q
“งานที่เราต้องทำก็ไม่มีอะไรมาก แค่ทำตามที่คุณชายทั้งสามสั่ง แค่นั้นเอง” “หมายถึง….ทำความสะอาด อะไรเทือกนั้นเหรอ” “เรื่องพวกนั้นเดี๋ยวจะมีแม่บ้านเข้ามาดูแล มาเช้าเย็นกลับ อาหารก็มีเชฟมาทำตลอด หน้าที่ของพวกเรามีแค่เสิร์ฟ และทำตามที่คุณชายสั่ง” ซนซนว่าอย่างเรียบง่าย แต่เท็นก็ยังไม่เข้าใจที่เขาพูดอยู่ดี “หมายความว่า ที่นี่….ไม่มีใครคนอื่นอยู่เลยเหรอ” “อื้อ นอกจากคุณชายทั้งสามคนแล้ว ก็มีเรา แล้วก็เท็น รวมห้าคน” “ทำไมอะ” “ไม่รู้สิ คุณชายทั้งสามคนน่าจะชอบความเป็นส่วนตัวมั๊ง” ซนซนทำท่าครุ่นคิด
" m' c3 W) S2 p$ O! o4 R" Tจะว่าไปก็ท่าจะจริงอย่างที่เขาว่า พอเท็นรู้ว่าจะได้มาดูแลใคร เขาก็รีบเข้าไปเสริ์ชหาข้อมูลเพิ่มเติมในอินเตอร์เน็ต ถึงแม้เขาจะได้ยินชื่อจอวตระกูลนี้มานานแล้ว เพราะทั้งเก่าแก่ ทั้งร่ำรวย เป็นเจ้าของกิจการหลายอย่างในประเทศไทย แต่ข่าวคราวเกี่ยวกับลูกชายรุ่นล่าสุดนั้นน้อยมากเพราะทั้งสามคนไม่ค่อยได้ออกงานสังคม เท็นรู้แต่ว่าทุกคนนั้นมีพ่อคนเดียวกัน แต่คนละแม่ เนื่องจากเขามีภรรยาเยอะ 8 G c2 n% z( R: q4 a$ y4 v6 b! {1 c
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจถามซนซน 5 w3 v6 Y: D9 L) ?3 U4 b4 W
“คุณชายใหญ่ชื่อคุณชายภัทร เป็นหมอโรคหัวใจที่โรงพยาบาลในเมืองนี่เอง บุคลิกก็ค่อนข้างจะ….สุขุม เป็นผู้ใหญ่….แล้วก็ใจดีมากด้วยนะ ไม่เคยดุเลย ชอบซื้อกับข้าวอร่อย ๆ มาฝากเราบ่อย ๆ ด้วย” “ส่วนคุณชายภีม เอ่อ” ซนซนหน้าแดงเมื่อพูดถึงคนนี้ “หล่อ เท่ แล้วก็ค่อนข้างเจ้าชู้ ถึงจะค่อนข้างดูโมโหร้ายและชอบเก็บตัว แต่จริงๆแล้วบางมุมคุณชายก็ใจดีนะ” “ส่วนคุณชายภู พึ่งจะเรียนจบปีสี่เอง บุคลิกก็เหมาะเป็นน้องเล็ก ดูดื้อ ดูซน ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลาเลย ใจดีเหมือนกัน…..ที่สำคัญทุกคนหล่อมากเลย แถมยัง…..เอ่อ…เราหมายถึงว่า เท็นอยู่ที่นี่เท็นไม่ต้องกลัวนะ เพราะคุณชายทั้งสามคนใจดีมาก เดี๋ยวเย็นนี้ก็ได้เจอแล้วตอนอาหารค่ำ” เท็นได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ ในใจก็แอบตื่นเต้นที่จะได้เจอคุณชายทั้งสามคนที่เคยได้ยินแต่ชื่อ
2 K" k) t' W: U0 ]& C' {! a1 J B# S& d# |' b
* P1 V% t+ {4 G
และแล้วช่วงเวลาอันสำคัญก็มาถึง เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน คุณชายทั้งสามคนก็กลับมาถึงที่บ้าน เท็นช่วยซนซนจัดอาหารที่พ่อครัวมาทำเอาไว้ ก่อนจะนำมันมาเสิร์ฟบนโต๊ะ
! V% Q. T. J: S+ x Dครั้งแรกที่เท็นเห็นพวกเขาทั้งสามคนใจของเซ็นนั้นเต้นแรงและสั่นรัวราวกับสำรับในมือจะหล่นลงพื้นให้ได้ ใบหน้าของทั้งสามคนนั้นหล่อเหลาราวกับถูกปั้นโดยเทพเจ้า ไอ้ที่ทุกคนอวยกันในอินเตอร์เน็ตนั้นไม่เกินจริงเลย แต่ละคนนั้นบุคลิกการนั่งทำให้รู้เลยว่านี่คือมาจากตระกูลผู้ดี เดาว่าน่าจะถูกฝึกมาอย่างหนักตั้งแต่เด็ก อกผาย ไหล่ผึ่ง ดูสง่าราวกับราชสีห์ เท็นทำงานโรงแรมมานาน เจอดารามาก็มาก แต่ไม่เคยเจอใครหล่อได้เท่าคุณชายทั้งสามเลย
( ]5 q8 J. q2 t# i* ?
) C0 U" P5 [9 q, Pเมื่อเสิร์ฟข้าวให้กับทุกคน คุณภัทร คุณชายใหญ่ของบ้านนั้นก็พูดขึ้น “เธอชื่อ….” “เอ่อ…..เท็นครับ” คุณชายภัทรนั้นสมกับเป็นหมอ น้ำเสียงของเขานั้น นุ่ม สุภาพ น่าฟังมาก แถมยังใส่แว่นอีกด้วย สมกับเป็นคุณหมอ “เป็นเด็กใหม่ใช่ไหม เดินมาใกล้ๆฉันนี่” “ค…ครับ” “ฉันชื่อภัทร ส่วนนี้ภีม นี่ภู” สายตาของเขาที่มองมาที่เท็นนั้นช่างอ่อนโยน หัวใจของเท็นสั่นไหวอย่างช่วยไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อมือของเขาแตะและลูบที่บริเวณด้านหลังเท็นเบา ๆ มันทำเอาขาของเท็นทั้งสองข้างแทบอ่อนแรง “ครับ” “ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่คนดูแลคนใหม่ ผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” คุณชายภูว่าพร้อมกับยิ้มแย้มด้วยความสดใส เขาเป็นเหมือนวัยรุ่นยุคนี้ หล่อ ใส สะอาด ดูน่ารัก แถมผิวยังขาวเนียนละเอียด น่าจะเขาที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งสามคน “นายจะไม่ทักทายหน่อยเหรอ มองใกล้ๆแบบนี้แล้วหน้าตาเหมือน คีน ใช่ไหมละ พี่เลือกเองเลยนะ” ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่เท็นรู้สึกว่าตั้งแต่เขาเดินเข้ามาในห้อง คุณชายภีมนั้นชอบหันมามองเขาด้วยสายตาที่เขาเองก็ไม่เข้าใจ มันทำให้ผมรู้สึกกลัวและไม่ปลอดภัย ยิ่งโดยเฉพาะใบหน้าของเขาที่ดูร้ายเป็นทุนเดิม ถึงจะหล่อ แต่ก็เป็นความหล่อแบบพวกผู้ชายแบดบอย แถมยังไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย “ผมบอกแล้วไงว่าไม่อยากได้คนดูแลเพิ่ม ซนซนคนเดียวก็น่ารำคาญจะแย่ละ จะไปเอามาเพิ่มอีกทำไม” “ภีม พูดจาอะไรระวังด้วย ดูสิ เท็นตกใจหมดแล้วเห็นไหม” “หึ น่ารำคาญ” เขาว่าก่อนจะลุกออกไปทันที ส่วนคุณชายภัทรก็ได้แต่ส่ายหัว “เอ่อ พี่คนใหม่ครับ อย่าถือโกรธพี่ภีมเลยครับ รายนั้นเขาคาดเดาอารมณ์ไม่ค่อยได้ ตอนเด็กๆแม่เขาไม่ค่อย…..” “ภู! พี่บอกแล้วไงว่าอย่าพูดอะไรแบบนี้” คุณชายภัทรดุน้องชายของตัวเองทันที ส่วนภูนั้นก็ได้แต่ทำหน้ากวน ๆ กลับไป “เอ่อ ไม่เลยครับ ผมไม่กล้าหรอกครับ” เท็นว่าพร้อมกับโค้งคำนับ สรุปคืนวันแรกนั้นผ่านไปได้ด้วยดี เท็นกลับมาอาบน้ำนอนก่อนสี่ทุ่ม ในใจก็ได้แต่คิดว่างานไม่ได้หนักอะไรเลยจริงๆ เงินเดือนก็เยอะ เดือนนี้จะมีเงินส่งกลับไปให้ที่บ้านตามที่สัญญาไว้แล้ว
5 g% p8 A6 n* {: \
0 J2 @: C3 D. S* ?& J9 nหนึ่งอาทิตย์ถัดมานั้นเรียกได้ว่าชีวิตของเท็นยิ่งกว่านั่งๆนอนๆ คุณภัทรก็ติดงานที่โรงพยาบาลจนต้องนอนที่โรงแรม ส่วนคุณชายภีมกับคุณชายภูก็กลับไปบ้านใหญ่ที่กรุงเทพเพราะกเรียกตัว ดังนั้นทั้งบ้านจึงมีแค่เท็นกับซนซนอยู่ด้วยกันแค่สองคน ทำให้พวกเขาได้พูดคุยกันมากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับรู้สึกว่าไม่ได้รู้เรื่องอะไรของซนซนมากขึ้นนัก เขาดูรักความเป็นส่วนตัวระดับหนึ่ง 0 S9 B& g9 t8 ~! l) a3 H( U6 B
กลางดึกวันหนึ่ง เท็นนอนไม่หลับจึงออกมาเดิน และจะไปหาอะไรกินในครัว 6 n% k; @$ B6 V4 A) B' j
เขาอดนึกถึงคุณภัทรไม่ได้ สายตาของคุณชายภัทรที่มองเขาวันนั้นมันทำให้เขารู้สึกอ่อนยวบยาบไปทั้งตัว แถมยังสัมผัสอันเบาบางนั้นที่บั้นท้ายของเขาอีก " x0 Q2 x# b9 _; n$ k
ทำไมเขาถึงต้องมองเราแบบนั้นด้วย ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่นะ
3 e7 r8 {# R R2 I5 r“เท็น” เท็นตกใจเมื่อได้ยินเสียงคนเรียกจากด้านหลัง “ฉันทำเธอตกใจเหรอ” เมื่อเท็นหันกลับมามองก็พบว่าเป็นคุณชายภัทรที่ยืนยิ้มให้เขาอยู่ เท็นไม่รู้ว่าเขากลับมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตอนตอนนี้เขายังอยู่ในชุดกาวน์อยู่เลย “เปล่าครับคุณชาย” “ดึกขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่นอน” “เอ่อ พอดีผมคิดถึงที่บ้านนะครับ” “มาอยู่ได้อาทิตย์เดียวก็อยากกลับแล้วเหรอเรา” “เอ่อ ไม่ใช่นะครับ! ผมชอบอยู่ที่นี่มากครับคุณชาย!” เท็นรีบตอบกลับเสียงดังเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไปเป็นอื่น จนคุณชายภัทรขำออกมา “เธอนี่ตลกดีจริงๆนะ” สีหน้าของคุณภัทรตอนยิ้มนั้นดูน่ารักมาก หัวใจของเท็นเต้นแรงขึ้นอีก “จริงสิ วันนั้นคุณชายภัทรบอกว่าผมหน้าเหมือนคนชื่อ คีน ใครเหรอครับ” ไม่รู้ว่าเขาไม่ได้ยินหรือแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แต่คุณชายภัทรนั้นได้ชวนเขาคุยเรื่องอื่น “ไหนๆเธอก็ยังไม่นอน ตามขึ้นมาช่วยฉันที่ห้องหน่อยสิ” “ได้ครับ” เท็นเดินดุ่มๆตามคุณชายภัทรขึ้นไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ห้องของคุณภัทรนั้นอยู่ริมสุดเช่นกัน “จะให้ผมรับใช้อะไรเหรอครับคุณชาย ผมทำได้ทุกอย่างเลย” “มาช่วยฉันอาบน้ำหน่อยสิ” ทันใดนั้นเองที่คุณชายภัทรค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือเพียงกางเกงในสีขาวตัวเดียว สิ่งอยู่ภายในกางเกงในนั้นอวบอ้วน ตุงโด่งออกมาอย่างชัดเจนจนแทบปิดไม่มิด
a3 J) t, @ w: y. L% Dเท็น กลืนน้ำลายทันที
" h# ~! y4 ?& Y& W: `) Y; A9 F | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-4-8 23:12:23
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-4-8 23:36:29
โพสต์ 2025-4-8 23:41:40
โพสต์ 2025-4-8 23:58:47
โพสต์ 2025-4-9 00:03:37