แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย มันอ้อย เมื่อ 2026-8-19 14:47
DIRTY MIND | หล่อเหลือร้ายใจสั่งกาม 7 เสียงหึ่งของเครื่องยนต์เบาลงเมื่อมาหยุดจอด ขายาววาดลงจากรถ ก่อนวางหมวกกันน็อคไว้บนเบาะหนัง แล้วเสร็จร่างสูงก็เดินตามไปยังประตูรั้วของบ้านสองชั้นที่มากี่ครั้งก็ต้องเสียน้ำกาม? “หื้อ? มีคนมาเหรอ?” โมสต์ถามขึ้นด้วยความสงสัยกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งไขช่องคนลอดออก ก่อนที่จะรู้คำตอบก็เห็นเข้ากับชายวัยกลางคนหน้าตาเอาเรื่องขนาดตัวใหญ่เขื่องที่เดินกึ่งวิ่งออกมาหาพวกเขาทั้งสองคน
“น้าชาญ!” ชนินทร์ยิ้มกว้างจนคิ้วเข้มกระตุก โมสต์รู้สึกขัดหูขัดตากับความตื่นเต้นดีใจของคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า เขาจึงพาดท่อนแขนหนาไปบนลาดไหล่เล็กจากที่คิดจะกลับบ้านไวก็เปลี่ยนใจที่จะอยู่ต่อ “มาถึงกันนานรึยังครับ?” แต่กลับไม่มีใครสนเขาสักคนแล้วยังมีหน้าถามไถ่กันต่อ มือเบสหนุ่มรูปหล่อจึงได้เพียงกำหมัดแน่นเพราะต้องมาแพ้ให้กับไอ้คนที่ชื่อชาญ “นี่พี่โมสต์.. พี่เค้า.. เป็นแฟนผมเอง”
โมสต์ยิ้มอย่างผู้ชนะเมื่อได้การยืนยันสถานะจากปากของชนินทร์ ส่วนชาญที่ไม่อินก็ผินหน้าหนีไปอีกทาง นั่นจึงทำให้เห็นสันกรามที่ขบกัดกันจนนูนเด่น ก่อนตาดุคู่คมเข้มจะหันกลับมาเขม่นชายหนุ่มที่มองตอบกลับมาด้วยความท้าทาย “หึ! ไอ้ชาญมันไม่อยู่แค่ไม่กี่วัน คุณหนูถึงกับถึงเป็นอื่น นี่ถ้าไอ้ชาญตาย! คุณหนูก็คงจะมีผัวใหม่ทันทีสินะครับ!?” เจ้าของร่างสูงใหญ่จึงรุดกายเข้าไปเขย่าถาม
ชนินทร์ที่เห็นว่าเรื่องหึงขี้ประติ๋วนี้กำลังจะลุกลาม จึงจัดการสั่งให้เลิกทะเลาะกันในทันที “หยุด! ทั้งสองคนเลย” ดวงตาเรียวรีช้อนขึ้นมองคนรถที่กำลังบีบไหล่เขาอยู่ตรงหน้า “เดี๋ยวก็สั่งให้เอากันเองเสียให้เข็ด” ก่อนถอนหายใจออกมาแล้วหันไปหาชายอีกคนที่ใช้มือซ้ายผลักแผงอกกว้าง มือขวาง้างขึ้นเตรียมที่จะต่อย “จะยึดติดอะไรกันขนาดนั้น? ผัวเดียวเมียเดียวน่ะ มีขึ้นเพื่อไม่ให้พวกขี้แพ้สูญพันธุ์”
มือบางจึงค่อย ๆ ลูบปลอบแผ่นอกที่สะท้านไหว ก่อนเลื้อยเลาะลงไปยังหน้าท้อง “อย่าทะเลาะกันครับ เป็นผัว ๆ ของผมแล้วต้องสมานฉันท์กันสิ ถึงจะถูก” สิ้นคำที่ดังก้องในโสตประสาทของทั้งคู่ เจ้าของตาดุคมที่มาดร้ายมุ่งข่มขู่ก็อ่อนลงแล้วหลุบดูเด็กหนุ่มที่ตนรักสุดหัวใจ ก่อนที่ชาญจะเลื่อนมือหนามาวางไว้บนศีรษะกลมทุยแล้วตบเบาด้วยความเอ็นดู ส่วนโมสต์เองก็เลิกหมาบ้าแล้วเปลี่ยนมา
เป็นสวมกอดชนินทร์จากทางด้านหลัง “พี่มาทีหลังสินะครับ ถึงเป็นได้แค่แฟน..” แล้วฝังปลายจมูกโด่งลงมายังกลางหัว เมื่อมือที่มีอยู่ก่อนนั่นผละออก “เข้าใจแล้ว.. พี่รักเราเสมอนะครับ ต่อให้เราจะมีผัวเป็นร้อยคนก็ตาม..” ก่อนบอกกล่าวเหมือนจะตัดพ้อ จนเป็นอีกครั้งที่เด็กหนุ่มหน้าหล่อถอนหายใจ แล้วดึงร่างสูงที่หัวก็ไม่ได้ล้านแต่ขี้น้อยใจให้ตามเข้าไปในบ้าน แต่พอจะเดินผ่านกลับถูกอีกคนรั้งเอา
ไว้แค่เพียงครู่ ตาดุคมเข้มมองดูนิ่งแล้วเอ่ยบอกเสียงเรียบเหมือนอยากจะให้ปลง “กูบอกเลยว่ามึงมามุขนี้ไม่ได้ผลหรอก แล้วอีกอย่างอย่าพูดให้เป็นลาง เมียกูมีผัวเป็นร้อยคนจริงขึ้นมา มึงจะได้น้ำตาเช็ดหัวเข่า” ก่อนจบลงด้วยการหันหลังนำทุกคนไปยังประตูแล้วดันออกให้มันเปิดกว้างกว่าเดิม “คุณธนิศร์รอกินข้าวอยู่นะครับ” ชาญบอกเสริมแล้วค่อยปิดบานเลื่อนไม้อย่างเบามือเมื่อทุกคนเข้ามากันหมด
- - -
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอึดอัด ถึงร่างสูงจะทำตัวตามสบายเหมือนกับตอนที่อยู่บ้าน แต่ด้วยตาเรียวรีแสนเฉี่ยวคมคู่นั้นที่ลอบมองมานิ่ง ๆ ระหว่างที่เฉือนกินชิ้นเนื้อก็พานพาให้รู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ อย่างชอบกล “แล้วไอ้นี่มันเป็นใครล่ะ? เห็นดึกดื่นมืดค่ำแล้วยังไม่กลับบ้าน” และในที่สุดคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะก็ถามขึ้นถึงมือเบสหนุ่ม หลังจากที่ปล่อยเงียบจนอึมครึมมาพักใหญ่ก็เป็นเพราะเหตุ
การณ์ก่อนหน้านี้ได้เอ่ยชวนให้กินด้วยกัน แต่กลับต้องยิ้มเจื่อนเมื่อเด็กหนุ่มทำเพียงเลื่อนเก้าอี้แล้วทิ้งตัวลงนั่ง จากนั้นก็เล่นโทรศัพท์มือถือยาว ๆ “แฟน” สิ้นคำ ธนิศร์ก็หยุดเคี้ยวไปเสี้ยววินาที นี่ถ้าเขาไม่ต้องรักษามารยาทบนโต๊ะอาหารก็คงจะกระแทกมีดกับส้อมลงใส่จาน “หรือก็คือผัวของน้องอีกคน ชัดเจนพอยังครับปะป๊า?” แต่สุดท้ายก็ต้องสะท้านไปทั้งหน้าเมื่อเด็กหนุ่มที่นั่งถัดมานั้นขยายความต่อ
ชายวัยกลางคนรูปหล่อจึงถึงขั้นเม้งแตกหยิบผ้ามาเช็ดปาก แล้วโยนลงบนสเต็กที่อยู่ตรงหน้าบ่งบอกให้ทุกคนในที่นี้ให้รู้ว่าเขาจะไม่รับประทานอีก “ทำไมเราถึงทำแบบนี้กับป๊าครับ?” เสียงเข้มถามรอดไรฟัน ก่อนถอนหายใจดังแล้วกระดกไวน์แดงที่อยู่ข้างกันกับจานเนื้อ “เราโมโห เราโกรธเกลียดอะไรป๊าก็บอกกันมาตรง ๆ สิ” ธนิศร์มองมาเจือความโมโหปนเสียใจหลังจากวางแก้วคริสตัสดังปึกก็ลุกขึ้นยืน
แต่ประมุขของบ้านไม่ได้เดินงอนหนีออกไปอื่น ชายวัยกลางคนนั่นกลับเดินเข้าไปหาตัวต้นเหตุ แล้วจึงค้ำกายโน้มลง
ขอปิดเนื้อหาในส่วนการร่วมเพศกับเด็ก หลังทำการรีไรท์แล้วเสร็จจะลงให้อ่านแน่นอน _/\_
TO BE CONTINUED .. ---------------------------------------------------- พูดคุยหลังอ่านจบ ---------------------------------------------------- สวัสดีค่ะทุกท่าน มันอ้อยมาแว้วว ห่างหายกันไปนานเหมือนเดิมเลยนะคะ จนเรื่องนี้กลายเป็นนิยายที่ออกมาเดือนละตอนไปแล้ว แหะ ๆ ฉันเองก็อยากคลอดให้มันออกมาเร็วกว่านี้อยู่หรอก แต่ติดอยู่หลายเรื่องเลยจึงทำให้ปั่นออกมาได้ช้า เอาเป็นว่าอย่าถือสามันอ้อยกันเลยนะคะ เดี๋ยวดิฉันคนนี้จะพยายามเร่งให้แต่ละตอนนั้นออกมาเร็วกว่าที่เป็นอยู่ (ขอสัญญาแต่ไม่สาบาน 5555) มาที่ตอนนี้กันดีกว่า ที่มีกิจกรรมเข้าจังหวะกันแบบสี่คน หรือภาษาชาวเขียนนิยายเรียกกันว่า 4P มันอ้อยเองก็หวังว่าทุกคนจะไม่มึนไม่งงกันนะ เพราะว่า.. ตอนต่อไปนั้นฉันอยากจะเชิญให้ทุกท่านพับกบ แฮร่! พบกับ บัคคาคี ที่จะมากยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับการเปิดตัวละครใหม่! (อีกแล้ว) แหะ ๆ แค่คิดอยู่ก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาละ ฮรี~ อย่างสุดท้ายแล้วที่อยากจะคุยด้วย แม้ว่าฉันจะต้องมานั่งเขี่ยดินอยู่คนเดียวเหมือนกับตอนก่อน ๆ เพราะไม่ค่อยมีใครมาเม้าท์มอยหอยสังข์กันกับฉันเลย (คนมันเหงาอ่ะทุกท่านไม่เข้าใจ) มีอะไรอยากจะบอก อยากจะแนะนำให้แก้ไข ปรับปรุง ก็บอกกันได้เสมอเลยคาาา | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-4-7 23:47:26
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-5-27 10:58:42
โพสต์ 2026-4-30 04:39:15
โพสต์ 2025-10-4 21:52:16
โพสต์ 2025-4-14 01:38:02
