อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2026-10-9
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 841
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 31587
- Zenny
- 109754
- ออนไลน์
- 3915 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Maximam เมื่อ 2025-3-7 16:12
, [* U q$ f4 {* a- H3 O
- l5 H) U9 j, l5 |* _1 }3 ~6 oหลังจาที่ปลานิลและผักกาดกินข้าวต้มรอบดึกเสร็จ ผักกาดก็พยุงปลานิลไป
$ _, i' [. U$ ?/ Rเข้าห้องน้ำ แปรงฟันและพาขึ้นเตียงนอน ..... {. K% g' |, s `7 z
"จะตีหนึ่งละ นอนได้แล้วเดี๋ยว 7 โมงได้ตื่นทานข้าวทานยา อาจารย์หมอน่า
% x" _/ f; Z5 J5 a3 nจะเข้าเยี่ยมไข้ 8โมงครึ่ง"! c- V% r5 v$ T) w7 F# Y
+ O0 Y* ~3 q3 ~, L" J0 H" x
ผักกาดพูดขึ้นจากนั้นก็ห่มผ้าให้ปปลานิล ปลานิลจึงจับข้อมือผักกาดไว้ด้วย6 a1 h1 q9 C& ]5 Z4 [$ a
แขนซ้ายเพราะแขนขวาหัก ....
; `& g& t2 z- N* R2 _! m"เดี๋ยวคุณ คุณจะไปไหน จะทิ้งผมเหรอ"5 k% z" i, N5 R1 z; n1 a" L
"ผมจะไปหอ ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเดี๋ยวผมมา"
; W6 I2 o; ~/ O: m9 y2 X6 S"ไม่เอา ไม่ให้ไป คุณต้องอยู่กับผม เหนื่อยก็ขึ้นมานอนข้างผมนี่มา"+ t9 Y! p S+ D1 l! L0 K9 P
"แขนหัก ยังจะซ่าอีก นอนไป "
0 Z$ G5 t/ V: X! c ^3 `1 n' A1 G5 U/ k# [; L5 a' b( n
ปลานิลไม่ยอมหลับตาและจับข้อมือผักกาดเอาไว้ จนผักกาดต้องยอม
9 W# z" N9 x$ |% E"เออ.. ไม่ไปแล้ว เดี๋ยวนั่งอยู่ข้างเตียงนี่แหละ นอนหลับพักผ่อนได้แล้ว"
, Q9 E/ j# K# D6 K+ ?5 x( s& T"คุณนี่น่ารักตลอดเลย ผมขอโอกาสเริ่มต้นใหม่กับคุณได้ไหม": E0 X9 q1 G. K& K! u* b T
"ไม่ ยังไม่อยากเจ็บ นอน...."8 a! X9 d' h7 ~2 s* a$ f+ Y/ x5 U
ปลานิลแกล้งนอนหลับตาจนผักกาดคิดว่าหลับแล้ว เขาจึงลดไฟที่หัวเตียง. U* J' }: |) s4 d) d
ลง จากนั้นก็จับที่แก้มของปลานิลและพูดเบาๆว่า...0 L6 W4 w$ {% g+ g2 ^6 K
"เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจเลยสินาย ฉันเองก็เคยเจ็บเมื่อตอนที่นายทิ้งฉันไป ฉัน4 j/ @" ~, L) E
ยอมรับว่ายังรักนายไม่เคยเปลี่ยน แต่ถ้าจะให้ไปรักนายตอนนี้ฉันก็ทำไม่ได้
$ p- f1 ~+ a; ~. q9 @เหมือน เข้าใจนะ รู้นะว่ายังไม่หลับ"8 _$ I5 i, ?1 o! k1 t
ผักกาดพูดจบ ปลานิลจึงพูดว่า....& E/ b# V+ c* T. ^" A$ Z" |
"เอ้ารู้ได้ไงว่าผมแกล้งหลับ"( j; J1 B- w" ]) w
"ฉันเป็นพยาบาลนะนาย ทำไมจะดูไม่ออก นั้นก็นอนดีๆ เดี่ยวไปเก็บโต๊ะ
# y2 k9 Y+ \0 I* `0 S7 m% hกินข้าวก่อน"$ _4 o. S; b3 |* A3 e& }$ W0 h% n
9 r2 o: H3 z+ D8 l
ปลานิลมองดูผักกาดทำงานต่างๆ ทั้งเก้บโต๊ะ แยกขยะในห้อง วัดความดัน
* M3 t7 t! \8 N" ?% n8 H+ Y. Mวัดไข้ให้ปลานิล ปลานิลก็ยิ่งรู้สึกแบบผิดสุดๆที่ทิ้งทองคำไปเอาทองม้วน
! Y% ~2 \) O y7 D- v
; g' B. Z; w( Q& a- Cก๊อก ก๊อก ก๊อก ขออนุญาตครับ- s6 X. T, [ c- q( l) b t
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผักกาดจึงไปเปิดดูก็พบว่าผักบุ้งเอาชุดบุรุษพยาบาล
4 Q1 k- W) D1 Q3 k. S" lที่ห้องพักพยาบาลมาให้เปลี่ยนและถามว่า....
1 L. m! R6 g. y5 K Q- A"กินข้าวยังอะกาด ดูหน้าซีดๆ อีตาปลานิลแกล้งไรเปล่า"9 Q* ~+ \) E0 o! B, i U3 R* x
( a; J1 h& q9 H1 m9 p2 q3 Sผักบุ้งเดินเข้ามาในห้องตรงโซฟาเเล้วนั่งคุยกับเพื่อนรัก โดยที่เตียงปิดม่าน
4 C9 x" X+ k3 r' |9 A+ cไว้เพราะปลานิลหลับแล้วจากฤทธิ์ยาและร่างกายที่บาดเจ็บ ผักกาดจึงพูดว่า..
6 ]/ ?2 |8 y! S& }"เปล่า กาดกินข้าวต้มไปแล้วขอบใจนะ เออแล้วกวางตุ้งกับต้นหอมอะ"
+ }% d1 Y( o" d# G! L' }* p"ออกไปกับรถกู้ภัยพี่ปลากราย มีเหตุแจ้งว่ารถชนกันเดี๋ยวคงมากันแหละ, S1 L, n, }8 [0 R |3 l
แล้วนี่แกจะไปอาบน้ำก่อนไหมหรือจะอาบที่ห้องคนไข้"
5 i! v; D7 E7 m"คงเป็นอย่างงั้นแหละ ดูจะกลัวๆพวกเราเอาคืนมั้ง"
% N: \. [' F6 V& o"5555"
# L8 ^5 p2 F8 I: N$ p! f# T7 Rผักบุ้งถึงกับขำเมื่อได้ยินคำพูดของผักกาด แล้วพูดเบาๆว่า...- B& Z0 ?1 V$ B% p2 V5 y
"ไอ้กวางตุ้งมันก็แค่อำเล่น ใครจะกล้าทำ ก็อย่าที่กาดบอกแหละขนาดโจร" O: ~ A$ R% h! v# t) e
ที่โดนยิงมาเรายังต้องรักษาและช่วยเหลือ ถึงปลัดเขาจะชั่วกับแกแต่จรรยาบรรณ
( e3 D8 Y0 q% U/ y" y! iแห่งความเป็นพยาบาลก็ต้องรักษา เดี๋ยวคือนนี้กูอยู่วอร์ดมีไรก็เรียกละกัน"1 M8 I3 r8 \1 o/ K' k
"อือ ขอบใจนะเพื่อน เออฝากชาร์ดคนไข้ไปด้วย"5 t! j# R) Y T% k1 i* ~
, N9 v" C9 c" rพยาบาลผักบุ้งเดินออกจากห้องไป ผักกาดก็ลุกขึ้นไปดูปลานิลที่นอนหลับอยู่2 V2 k1 y# g+ c2 C0 G8 X9 P
"หนาว หนาวเหลือเกิน หนาว หนาว"
+ t6 K- n* K8 @& V" J$ N8 Rปลานิลละเมอออกมาผักบุ้งจึงจับตัวดู....
4 K F% v7 o+ c3 Y"ตัวก็ไม่ร้อนนี่ ปลานิล ปลานิล ปลานิล เฮ้ยยยย อีตาบ้าเล่นไรเดี๋ยวก็โดน3 C- g: I0 H7 i/ m% i
แขนข้างที่หักหรอก"
( y3 y9 _' {+ ~" [; R3 Q, m( mปลานิลดึงผักกาดลงมากอดและหอมแก้มของผักกาดไป 1 ฟอด ผักกาดจึง
[' H3 x9 ]7 e8 W" O3 \, e5 e K
, D+ I* ~2 Z; ^$ A- N) o1 M, dตีแขนไปเบาๆ จากนั้นทั้งคู่ก็ผลอยหลับไปโดยที่ผักกาดนั่งฟุบลงที่เตียงข้างๆ
- n0 m( J7 j+ a9 f1 Rคนไข้จอมวางแผน...; _8 u' n0 M+ `8 T2 \" {) O& n
$ h, t+ F, Y }) {) F t7 u5 `
6.30 น.ร่างกายของพยาบาลหนุ่มก็ตื่นขึ้นอัตโนมัติ เจ้าหน้าที่ได้นำชุดคนไข้
& K# M. v- b& U9 |, |# qมาให้ปลานิลได้เปลี่ยน ผักกาดจึงลุกขึ้นไปรับชุดจากเจ้าหน้าที่เเละเตรียมของ8 W0 J8 h. P+ f
อาบน้ำไว้ให้ปลานิล และทันใดนัดเจ้าหน้าทีโภชนาการนำมื้อเช้าพร้อมยามา
( E; m! X1 M9 r; @5 D9 e0 [ให้เช่นกัน....
. @1 P0 l, a! o/ ?. q: c# L3 l"โห ผักกาดได้นอนไหมเนี่ย ขึ้นเวรมา 3 วันติดแถมยังโดนแกล้งให้มาเฝ้าไข้, g4 d' x/ A b
อีปลัดปลาไหลอีก"
/ V) ?- h/ f) e$ j8 M: _- fนักโภชนาการเพื่อนของผักกาดพูดขึ้น ปลานิลที่ตื่นมานานแล้วก็รู้สึกผิดที่หัก* o* z- {& ]9 j |: y* t) V
อกผักกาด คนทั้งตำบลคงเกลียดเขามากเลยสินะเนี่ย ผักกาดจึงพูดไปว่า...
' a7 M6 z8 G- _, |( V"ไม่ได้แกล้งหรอกเจได หมดฤทธิ์แกล้งแล้ว เมื่อคืนก็ได้นอนอยู่ ขอบใจนะ"
9 G4 {( g7 Y$ }3 B) d"เออ นี่อาจารย์หมอฝากมื้อเช้ามาให้ข้าวต้มปลาของชอบแก แล้ววก็เต้าทึง
, ~; [; U i1 ]. l( Jน้ำลำไยหลานน้อยและก็ปลาท่องโก๋ใส่สังขยาใบเตย กินให้หมดด้วยอาจารย์8 }) n% R& |" J/ r. G8 R, @
หมอไปซื้อให้แกเองเลยนะ"
2 m. i: d1 E! X q"อ้าวแล้วอาจารย์หมอออกเวรเเล้วเหรอ"' @/ F3 f# O( k1 r8 `
"ยังอะเมื่อคืนรับเคส ก็คงรอตรวจอีปลัดปลาไหลเสร็จก็คงออกเวรแล้วหละ"
" A& n, N( J$ p"555เจได แกก็เนอะเขาชื่อปลานิล"
% V/ D' t1 n2 n7 T"ปลาไหลอะถูกแล้ว เออระวังถ่านไฟเก่าดีดี อาจารย์หมอข้าวตังเขารักแกมาก- B" |% g3 W& u* G
ทั้งโรงบาลเชียร์แกกับอาจารย์นะ โดยเฉพาะแก๊งผักใบเขียว"
% F& G7 w$ J# @5 @( _4 y$ ^, A. y- [; g' z
ปลานิลได้ยินทั้งหมดก็ชักหวั่นใจข้าวตังเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของปลัดปลานิลสมัย3 d% ^7 k3 g# L0 E( }
เรียน ม.ปลาย พ่อเป็นรัฐมนตรี ก.สาธารณสุข แถมเรียนเก่งนิสัยดีไม่เจ้าชู้% g0 W# s; w. X
ซึ่งมันตรงข้ามกับปลานิลทุกอย่าง ปลานิลมีดีแค่บ้านรวย พ่อเป็นนายตำรวจ
$ P% X. y$ Z- @; @& s# B# yยศพันตำรวจโท ปลานิลเจอศึกรอบด้านแบบนี้เขาจะทำยังไงดีเพื่อให้ได้ใจของ
/ w. E. d( w M3 y* bผักกาดกลับมาทั้งหมด....& d4 `0 L/ `' \, |# F; P* N8 ?
( B( m! h0 E# \: J w/ ~
"ตื่นแล้วหรือคุณ ทำไมตื่นเช้าจัง"
- b- `8 y% a; V3 r/ ]% gปลานิลพูดขึ้นเมื่อผัดกาดเดินเข้ามาเปิดม่านที่เตียงหลังจากเจไดออกไป2 p5 v C- G% ]8 f
"นายนั่นแหละรีบตื่นทำไม เอ่อตื่นก็ดีแล้วอายน้ำก่อนไหมกาดเตรียมชุดให้แล้ว"
8 i/ K/ @* U5 S' S" s# mปลานิลได้ยินแบบนี้จึงคิดแผนชั่วออกมาได้ว่า...
5 e3 P/ Z: n8 Q' F C: `% A5 p"ก็อยากอาบนะคุณ แต่แขนผมหักแบบนี้จะอาบยังได้ ลำบากน่าดู เอ่อ..คุณ: t, S6 @% k% q
เองก็ยังไม่ได้อาบนี่ อาบด้วยกันไหม"
! E8 d* @5 S* p- _"ไม่ได้ ผิดกฎ เดี๋ยวมีคนเปิดห้องเข้ามาจะทำไง เอ้างี้เดี๋ยวฉันให้บุรุษพยาบาล
. F, V8 \9 x: g. a6 `( h6 F- nมาช่วยนายละกัน"
$ A2 Q2 @! X, A t. j: _5 N"โห ไม่เอา ไม่อาบละนอนเหม็นอยู่แบบนี้แหละ"
# O/ n, l9 N/ b" Mปลานิลเริ่มงอแงอ้อนคุณพยาบาลหนุ่มหล่อ ผักกาดจึงพูดว่า...
; [( u; E9 Q1 l- B% K"เออ...ก็ได้ รอแปป"
. m6 v1 o' E+ f; d3 \4 pผักกาดโทรหาพยาบาลหน้าหวอดว่าจะขออาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนอย่าเพิ่งให้ใคร" L. w7 ?" T+ Z6 L. s
เข้ามาคนไข้หลับอยู่ ปลานิลยิ้มร่าแบบมีความสุขจากนั้นผักกาดก็พยุงปลานิล* ]; K7 p" F# y2 R# t# D/ d, w5 J
เข้าไปในห้องน้ำ...0 }5 J, r" f* r' }7 C. `
) E/ r% f+ e. _ภายในห้องน้ำที่แยกโซนเปียกโซนแห้ง
" K, s% B# R E5 u8 R. _: Dผักกาดพาปลานิลมาถอดชุดออกตรงพื้นที่แห้งนับเป็นครั้งแรกที่ผักกาดได้เห็น/ h( F. `: z5 e& {5 p
ร่างกายกำยำของปลานิลอีกครั้งหลังจากที่เลิกลากันไป ปลานิลถอดหมดจนตัว
" m! H7 m$ }2 V4 D3 L/ Pสุดท้ายคือ กกน. ท่องกลางหว่างขาก็ตื่นตัวขึ้นมาแบบอัตโนมัติซึ่งมันไม่เคย
* U3 u" I& }* j/ Kตื่นตัวเต็มที่แบบนี้มาก่อน
t. k9 _8 ~& _# e, T"ไม่ถอดหรือคุณ", T6 Z3 L& k# Q+ c
ปลานิพูดขึ้น ผักกาดจึงพูดว่า...
! j- ^2 S5 g1 ?"จะถอดยังไงก็มันเขินนี่": Y) a: J5 B* b1 {# g) M0 ]* B- C
"ไม่ต้องเขิน ผมเห็นคุณมาหมดทุกจุดแม้แต่ปานแดงที่แก้มก้นซ้ายคุณ ผมก็
6 [: _. r* M/ r0 [2 Tเห็นมาแล้ว มาผมถอดให้"4 K7 r" q/ `) O. Q# O. c: e
"ไอ้บ้า อย่านะ"
" j" v# h# j2 N7 J! y; E+ z" zปลานิลใช้มือข้างที่แขนไม่หักเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อของผักกาดออก แต่มันก็( A4 o- O. {3 V# q1 l
ทุลักทุเล ผักกาดจึงตัดสินใจถอดเสื้อผ้าเองจนไม่เหลืออะไรปิดกันสายตาของ
+ N3 f$ m7 m. Y! l' X% ^ปลานิล...+ z' j' ]8 ~1 \8 G) J
"เฮ้ยคุณไม่มีอารมย์หรือครับ ทำไม่เงียบเชียว"
: C2 V, Q, t# t8 b _" c"ทะลึ่งละนาย ฉันทำงานขึ้นเวรมา 3 วันละเอาอะไรมาแข็ง ไม่ใช่นายนี่ยื่น3 @) p& T5 ^4 u& T8 u3 d9 V
เฉยๆ"
5 t1 O& X9 R2 V" o! U! O5 rผักกาดถูกสบู่ให้ปลานิลพร้อมทั้งใช้เจลล้างตรงจุดนั้นให้ด้วย มันยิ่งทำให้ท่อน; L3 l+ O' ^! k ?
ของปลานิลแข็งขึ้นจนมีน้ำใสๆไหลออกมา จากนั้นปลานิลก็หักตัวมาจูบปาก# m+ x$ c' ~6 Z D
กับผักกาดพร้อมกับแลกลิ้นกัน ซึ่งผักกาดก็ให้ความร่วมมือดีมากนั้นก็เพราะ
9 G0 q0 f# V" nผักกาดไม่เคยลืมปลานิลเลย! |. G% u, X$ N% |! U' F8 U
"โอ๊ยย โอ๊ยยยยกาดครับกาด โอ๊ยยยจะแตกแล้วโอ๊ยยยโอ๊ยยย"7 D) Y+ u o/ [1 |& ^* F
ผักกาดใช้มือชักว่าวให้ปลานิลจนน้ำขาวขุ่นพุ่งออกมา ทั้งคู่จึงกอดกันภายใต้- t4 D3 K7 ]& v7 B2 X3 z, n) @. {8 K
ฝักบัว ปลานิลยืนดูผักกาดอาบน้ำต่อจนเสร็จทั้งคู่จึงเช็ดตัวให้กันจนตัวหมาด
! e# g4 J, k) u4 g# T7 V9 Y9 mผักกาดจึงทาโลชั่นและดูแลตัวเองตามปกติจนกระทั้งใส่ชุดบุรุษพยาบาลชุดใหม่
1 @9 d+ o$ y& h: ]เสร็จเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตว่าพยาบาลกับคนไข้อาบน้ำด้วยกัน ปลานิลที่ยืนดูจน! b7 G! s- T' R1 c0 F- V% ?
ผักกาดแต่งตัวเสร็จและจัดของในห้องน้ำเรียบร้อยก็เข้ามากอดผักกาดจากทาง( _" ^9 r+ y/ S4 m: x
ด้านหลังและพูดว่า....
/ c' n" Z- s* Z"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมผักกาด ผมรู้ตัวแล้วว่าผมทำผิดและไม่มีใคร V7 A6 q/ W+ ?! h
รักผมจริงเท่าคุณ ใช่ผทอาจสู้ข้าวตังไม่ได้ตั้งแต่สมัยเรียน แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมีไม่
; a! {) _, Y! \น้อยกว่ามันก็คือความรักที่มีต่อผักกาด"& Z p. n( ^' Z: P& A: |
"ปลานิล ฉันเองก็ไม่เคยลืมนายเหมือนกัน ถึงแม้นายจะแต่งงานกับโจ้จริง ฉัน
7 b! M% F$ W, _) O8 b+ }เองก็คงคิดกับหมอข้าวตังเกินเพื่อนหรือพี่น้องไม่ได้จริงๆ ถ้าฉันรักนายและให้9 T9 M9 z5 B! Q, ]1 f6 c) C
โอกาศนายใหม่นายอย่าทำฉันเสียใจอีกได้ไหม พิสูจน์ได้ไหมว่านายเปลี่ยน
9 q* _9 r' V! M3 t$ \เป็นคนใหม่ได้แล้วจริงๆ"
% V3 ]0 ^8 b% v"ได้ดิ ผมสัญญา นั้นเราเป็นแฟนกันอีกครั้งนะผักกาด"( u9 s5 p; C# \! n. l
"หือ...ใจเย็นถึงเมื่อวานนายจะมากับรถฉุกเฉิน แต่รักครั้งนี้ฉันให้นายฉุกเฉิน o- C. \* |" |8 _- q& H* }) ]1 ]
ไม่ได้ นายต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ก่อนเพราะรสรักครั้งนี้ไม่ฉุกเฉินแน่นอน"
' |* C F0 H. h3 |( X"ว๊าวว แค่นี่ผมก็มีแรงใจแล้วคุณ ต่อให้คนทั้งตำบลจะเกลียดผม ผมก็ไม่กลัว. P8 p2 f6 r# T! D: G
เพราะคนเดียวที่ผมรักคือคุณ"
& C; h& I' ]5 s; Y$ ?$ H* lทั้งสองคนจูบปากกันอีกครั้ง โดยที่ไม่รู้ว่าหมอข้าวตังแอบเข้ามาได้ยินและแอบ
' H: I L& ?2 Q' x% n7 t- Qเห็นภาพบาดตาที่ประูห้องน้ำปิดไม่สนิท หมอข้าวตังเข้ามาโดยไม่มีคนแจ้งว่า
* a, ~4 r7 B& {6 p+ yห้องปลานิล ผักกาดขออาบน้ำก่อน คุณหมอจึงแอบเดินคอตกออกไป....! D8 A8 l$ X# B e. n
+ e% X# {. y7 p8 s2 k1 J- z
หลังจากนั้นผักกาดก็พยุงพาปลานิลเดินออกมาจากห้องน้ำโดยที่ทั้งคู่แต่งตัว' m; U v3 p/ q c
เรียบร้อยแล้ว ผักกาดเตรียมมื้อเช้าและยาไว้ให้ปลานิล...' n6 [: l6 l8 U: {' J
"คุณไม่กินด้วยกันเหรอ ผมได้ยินนะว่าไอ้หมอซื้อของชอบคุณมาให้"
( s: ?5 Z" f8 G" @: w* p" S) f"ไม่อะ ฉันกลัวนายเจ็บ จนจุก"
9 q8 _8 G5 R; Z# \/ x1 x& d& X"คุณแคร์ผม ทั้งที่ผมทำร้ายคุณ ผักกาดผมสัญญาว่าจะไม่ให้คุณเสียใจเป็น" ]+ K0 V: a& P4 |: x# \) a
ครั้งที่สองแน่นอน คุณกินของไอ้หมอเถอะมันจะได้ไม่เสียใจ อย่างน้อยเราก็
* q9 a9 J* N# E# } Cยังเป็นเพื่อนกันได้"
7 j; S. y! q+ b' f9 [4 V- p A"ขอบใจนะนาย อือดูเป็นคนมีเหตุผลขึ้นมาเลยนะนาย"+ A( H* V& l( d. I6 _% O( u2 V
"ก็พ่อคุณเป็นนายพล ยศสูงกว่าพ่อผม หากผมไปปรับปรุงตัวพ่อคุณได้เก็บ. m5 k# d* B9 ?/ Y' I: n
ผมแน่น นั้นวันนี้คุณต้องนอนพักกับผมที่ห้อง ผมจ้างคุณส่วนตัวแล้วนะ"
. @+ M5 X# _, M. c9 q. aทั้งคู่นั่งทานข้าวด้วยกันที่โต๊ะอาหาร หมอข้าวตังแอบดูแบบหมดหวังกับคน+ _% Y8 \8 k7 \1 t/ V1 }
ที่ตนรักจึงเดินมาที่หวอดเพื่อดูรายงานอาการเมื่อคืนของปลานิลอยากให้ยา* ]+ Q2 H8 z4 G; l3 }( u+ G
ที่ทำให้พิการตลอดไปแต่หมอก็ทำไม่ได้ หรือนี่เรากับผักกาดจะเป็นได้แค่
6 F/ R5 r: I8 {. `8 z Yเพื่อนจริงๆ กวางตุ้ง ผักบุ้ง ต้นหอม และเจได จึงพูดกันที่หวอดว่า...
# R' m9 [5 @" m3 p"เฮ้อ.... ไอ้กาดนะไอ้กาด อาจารย์หมออกจะดีกว่าไอ้ปลาแรดนั่นทำไมนะ
: Q' K( q9 t* g) iต้องกลับไปคบกันอีก"
% F) X' F' T/ y- b"กวางตุ้ง คนมันจะเป็นคู่กันยังไงก็ต้องได้คู่กัน ถึงปลัดจะชั่วแต่ถ้าผักกาด
% [8 `. H1 O- b) Z1 B. N/ mมันรักของมัน เราเป็นแค่เพื่อนจะทำไงได้ว่ะ"
* @& l* k( R) w4 r"เออไอ้บุ้งพูดถูก กูว่าเราดูมันอย่างห่างๆนี่แหละดีแล้ว เจได เจได อีเจได"$ Z: x! }5 s$ \
ต้นหอมเรียกชื่อเจไดที่มองหมอข้าวตังอย่างเหม่อๆและแอบสงสารหมอ5 D. v: B$ E/ H# {& W+ Y; x; R
( e3 k1 `; `' ~8 s. I"อะไร เรียกซะดังเชียวจารย์หมอทำงานอยู่"
0 i/ Y: ^5 z: t* h; J/ ?เจไดพูดขึ้นผักบุ้งจึงพูดว่า...2 T7 X4 t" }3 d7 E6 w2 N
"เอาของว่างให้อาจารย์หมอยัง"
8 |- R' y3 U( E. i- H2 P"เออ ลืม นั้นไปก่อนนะ"
. W' q7 N1 f6 z( k; H ~- C"เดี๋ยว....."! ~' z# u9 O* x+ \0 J/ |5 \
"มีหยังกวางตุ้ง"
- \7 N0 n6 ]# G. m5 t"มื้อเที่ยงฝากใส่สลอดในอาหารอีปลานิลด้วยหมั้นไส้"
6 ]5 Z# j1 w4 r, i1 Cกวางตุ้งพูดขึ้นแบบแค้นๆ จากนั้นเจไดก้เอาของว่างน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋มาให้
; A) X% j0 j; K& z$ Zอาจารย์หมอข้าวตัง อาจารย์หมอยิ้มให้แล้วขอบคุณเจไดไปดูเหมือนเจไดจะดีใจ: C! [% v; S' }; c! G1 V
เหมือนโดนบอกรัก......5 o* j: Q6 l& E0 S+ G
; ~0 q" \$ e/ U9 R3 W* L" S"ไง ไอ้ตัวแสบ โดนนางตัวเล่นซะสาหัตเลยไง"6 e8 C3 E, z6 C* L; e" h5 G
เสียงเอ่ยทักดังขึ้นเมื่อ พ.ต.ท.อนิรุทและคุณหญิงพมพ์ลดา พ่อกับแม่ของปลัด, U) r* l4 y) c( \9 V0 S
ปลานิลมาเยี่ยมลูกชาย ...( Z( ^ M6 W' [) Q8 P/ E! @" w3 m. h
"พ่อ ดำเนินคดียัง จัดตบทรัพย์และพยายามฆ่าไปเลยนะพ่อ"1 Y7 Z) }2 H+ ?9 V8 M2 O
"ถุย อยากดังแบบฉาวโฉ่หรือไง แค่นี้พ่อก็ขี้เกียดแก้ข่าวแล้วแกนี่นะมีทองคำ3 V9 T* b% L9 p( t
อยู่ในมือแต่ดันไปเอาก้อนขี้มาเล่น สุดท้ายเป็นไงเหม็นไปหมด"
0 J6 L- s$ b. @4 Q T& w2 ^ผู้พันรุทดุลูกชายไปชุดใหญ่ ปลานิลจึงหันไปอ้อนแม่.....7 x1 V% @! Q5 j( _' C& f2 l' {% K4 y
"คุณแม่ครับ ดูคุณพ่อดิ แล้วนี้คุณแม่ซื้อผลไมมาให้ผม...."" g/ ~2 q# s& {) o
"เสียใจ นี่ของลูกชายฉัน"
( B/ e$ t/ W; @0 R! {"ก็ผมไง". D' ~( Y& y' F' ^, O) P
"เสียใจฉันหมายถึงหนูผักกาด ขอบใจนะหนู ขอบใจจริงๆ เห็นตากวางตุ้งบอก
( V7 {* O8 v: V2 a% ^0 fว่าหนูยังไม่ได้พัก แม่ก็เลยซื้อผลไม่มาฝาก ส่วนนี่ของแกน้ำใบบัวบก ตาปลานิล"+ d! k$ m6 ?7 `, K# \
คุณหญิงแม่พูดขึ้นผักกาดจึงตอบไปว่า....) W2 a Z0 ^! g/ ~$ x
"ขอบคุณ คุณอาทั้งสองท่านนะครับ กาดไหวครับ เดี๋ยวกาดปลอกให้คนไข้$ a: B' s) e9 c
แล้วกันครับ"& U( q- a' s" Y# G
"หือ หนูกาดเรียกอาได้ไง เรียกแม่กับพ่อดีกว่าน่าฟัง"9 h7 F% n: x& A2 D$ ?& A& H
ผักกาดยิ้มแบบเขินๆ ถึงแม้จะเลิกกับปลานิลไปเกือบสามเดือนแต่พ่อแม่ของ
6 m9 t3 w7 R: W0 m& n# [7 Z' t2 {8 Hปลานิลกับรักและเอ็นดูผักกาดมากกว่าโจ้ที่เป็นแฟนจนเกือบจะได้แต่งงานซะอีก$ d4 y+ s, P7 b* y& h9 `
นั้นก็เพราะผักกาดมีความเหมาะสมทั้งฐานะการศึกษา งานบ้างานเรือนนี่เลิส& b, w7 B" u6 _$ Q w3 k' i
รู้จักเก็บเงินไม่ฟุ่มเฟือยต่างจากโจ้ที่เข้ามาเพื่อหวังเผาผลาญ ตอนนี้ผักกาด
5 z5 \0 \+ i, k w0 Kกำลังปลอดส้มและแอปเปิ้ลพร้อมล้างองุ่น คุณหญิงแม่จึงพูดว่า...
5 r5 H; s5 S7 X& K) S"เป็นไง ง้อได้ไหมสะใภ้ของแม่"# Q! P; C7 v, ]* }4 z
"ได้ครับ แต่....(ปลานิลจึงพูดให้แม่กับพ่อฟัง คุณพ่อจึงพูดขึ้นว่า...)
# V7 ]9 u) d- c% e"ก็ยังดี ที่เขารักแก จำไว้นะ พลเอกสาธิต ท่านเป็นคนที่เจ็บแล้วจำ ถ้าแก
$ d7 B: `! v' E) W0 rทำเจ้าผักกาดเสียใจรอบนี้ แกได้ไปอยู่ในเจดีย์กับปู่ย่าเอ็งแน่นอน"/ q# V& e( R3 h, f2 Q
"ครับพ่อ"
q, D0 |9 n9 q+ b"จำไว้นะสะใภ้แม่ต้องเป็นผักกาดคนเดียวเท่านั้น ส่วนอีโคมเขียวแกห้ามยุ่ง( c; _- Z' v3 S
กับมันเด็ดขาด ไม่งั้นแม่นี่แหละจะเด็ดพวงแกออกเอง"
/ o. ~; U4 H' H& L"โห... ครับแม่ ได้ครับ"
! [ A2 Q. L7 S3 f"พวงมหาภัยทั้งพ่อทั้งลูกไม่รู้มันจะอลังการกันไปถึงไหน"# [4 \* v2 F6 r' X
0 {! l3 ]$ X8 n/ b8 D/ Q" ^ทันใดนั้นหมอข้าวตังก็เข้ามาตรวจและเยี่ยมไข้พร้อมกับกวางตุ้งคู่ปรับปลานิล
0 g9 n/ m6 [% f4 K* [& E5 L"สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า"
9 V9 G" K" W1 P5 F* n1 C1 P"สวัสดีจ้ะหมอข้างตัง ตากวางตุ้ง"
4 [* }# }" h* T7 s, uคุณหญิงแม่เอ่ยทักและรับไหว้ ผักกาดจึงยกจานผลไม้มาที่โต๊ะวางอาหาร
2 M) U& `$ O4 E, j1 G( Kของคนไข้ข้างเตียง จากนั้นก็พยุงปลานิลนั่งพร้อมทั้งทำตามคำแนะนำของ" ]0 }# c1 i' F9 _ ?- h
หมอข้าวตัง ซึ่งหมอและเพื่อนก็มองดูแล้วยังไงถ่านไฟเก่าก็ลุกแน่นอน
0 t. f( ]1 `* e! U1 C! G$ ? ~. J6 [- [0 `"โดนนี้ร่างกายโดยรวมถือว่าฟื้นตัวดีนะครับ แขนที่หักอาจใช้เวลานิดนึง
; K: ^7 g" d: q% A; L- l% ~. r' jในการสมานกระดูกให้เชื่อมกันอาจต้องใสเฝือกไปก่อนสักระยะนะครับ"
6 D* V1 E5 n+ _- g+ d"แล้วแบบนี้กู เอ๊ย ผมจะต้องอยู่โรงบาลอีกกี่วันครับหมอ"
2 b7 I; ]+ M8 c8 @2 O" s1 Z, Y+ j"2 -3 วัน หากไม่มีอาการแทรกซ้อนครับปลัด"
* x8 K; ]5 u# |& i" h' ?8 d! R/ I"น่าจะไม่อะไรแทรกซ้อนครับกลัวแต่จะมีอะไรแทรกแซง"
' j& X0 q; a1 L0 k' @2 W: _1 ] g6 Bปลานิลพูดขึ้นเหมือนจะเปิดประเด็นขิงในยกที่ 1 แต่มีเหรอที่หมอข้าวตัง
* c, V! O1 m& cจะยอม...
/ I+ k3 H- m7 m- o% D. u: H, s' y# Y- T* h3 _% o
ยกที่สอง หมอข้าวตังจึงพูดว่า...2 S" c) k W8 u+ C6 I/ V$ l8 I
"อือ...ใช่ครับอันนี้น่ากลัว ทำตัวดีดีครับจะได้ไม่มีอะไรแทรกแซงได้รักษา6 |: |( A7 q. o$ A
สันดาน เอ๊ยไม่ใช่รักษาอาการดีดีครับ"
' X% K/ q# I1 i2 l* m J"ได้ครับ ยังไงก็ขอบคุณนะครับที่ให้ยาดีกับผมในการรักษา อย่าป่วยนะ
7 {/ [7 V( g" s* h$ ?" o: Yหมอ ยานี้ผมสั่งซื้อเฉพาะไม่มีแบ่งขาย"
( J3 y& [: J* H/ p# E. _"ไม่เป็นไรครับ ถ้าคุณไม่เห็นคุณค่าของยาวันไหน ผมนี่แหละจะเสิร์ฟยา
- q2 d! }! {" x& X+ Q1 z9 z4 uพิษให้คุณเอง อย่าลืมนะครับถึงผมจะไม่ใช่คนที่ถูกเลือกแต่ผมก็พร้อม
' ?4 ^- t# I2 p0 u! oและยินดีรักษาของดีเอาไว้"0 {0 R1 Z3 y8 D+ N1 h& I
"คารมสำนวนหมอนี้มันเป็นต่อจริงๆ คงใช่สำนวนกับอีกหลายคนสินะครับ"
6 ]5 T3 |) [- R# w"คนอย่างผมปลัดก็น่าจะรู้ดีนะครับว่าเป็นคนอย่างไร ถ้าผมได้สักครึ่งของ# t b% u: D$ i
คุณผมคงไม่ให้ยาดีแก่คุณหรอกครับ"& n7 z0 q# |. `2 F2 J4 V
หมอกับคนไข้แลกกันคนละหมัดแบบนี้ กวางตุ้งดูท่าจะไม่ดีจึงพูดว่า....# Q" J* z# E/ f0 u1 R2 ^! f' f5 Q
"อาจารย์หมอครับ เดี๋ยวเรามีตรวจห้องอื่นต่อกวางว่าให้คนไข้พักผ่อน
6 H# _% s& _. H# Y7 q; E2 \4 [2 Y' Aดีกว่านะครับ ผักกาดก็จะได้พักด้วย"6 p% X, k; u* d2 g& i" A/ i
$ S; @- w4 ^6 x3 Q" Q
ปลากรายที่มาด้วยกับพ่อแม่ของปลานิลจึงพูดว่า....
4 p+ v8 y" F* L"แหม คุณบาลก็นานๆเพื่อนรักเขาจะคุยกันก็ให้เยี่ยมไข้กันอีกหน่อย...."# }$ @# r) J, [0 |" m" P
"นี่เรียกดีดี คุณบุรุษพยาบาล เรียกบาลเบินอะไรัน ถามหน่อยนะนี่ห้อง c7 z9 _) ?" a
พักฟื้นไม่ใช่ห้องจัดเลี้ยงรุ่นหย่ะ"
) D9 L* j( L- T1 \3 B( V"เหรอครับ คุณนางพยาบาล"9 o/ E" F; C: H
"นางพ่องมึงสิ ไปเถอะครับอาจารย์หมอ ไปก่อนนะเพื่อนหาเวลานอนพักด้วย9 P9 N: X+ f. J# d% _6 U7 [
มีอะไรก็กดเรียกได้ ถ้าโดนรังแก"6 K9 ~! r) Z, `9 e9 e
"เดี๋ยว คุณจะไปไหนคุณบาล"2 Q5 K# {9 R- L1 A4 O7 t2 Q. l- ]
"พยาบาล"( A: |; l: A+ }5 g4 x! C1 n7 n- q
"เออนั่นแหละ วันนี้คุณมีนัดกับผมออกให้ความรู้การปฐมพยาบาล หรือคุณ& p! l9 s, m/ B: w
จะเบี้ยวนัดผม"
! h. |4 ?$ o, U$ i+ D"ถ้าเบี้ยวจะทำไม"/ V L) b' T" s( b' O% u! q" t
"ได้ นั้นผมก็จะโทรสั่งไก่ทอดเจ้าดังมาให้คุณกินมื้อเที่ยง"3 d; T" u! h- k2 O' w
"อีตาเวรนี่ เออไปก็ได้ ขอตัวครับอาจารย์หมอ"0 p% d0 ~4 U8 I* }# f
กวางตุ้งผู้ซึ่งไม่ยอมใครนอกจากปลากรายไก่ทอดคนนี้เท่านั้น
5 H* L- a4 H9 x. A9 _" ?0 H& T) y6 Z9 r1 i+ o* {5 G/ f$ I% c
เมื่อทุกคนออกไปแล้วก็เหลือแค่ปลานิดกับผักกาดทั้งคู่กินผลไม้และดูทีวีจนผักกาด
- m3 k, ^* B4 z/ t+ m/ s/ I8 i' rเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยหลับลึกแบบไม่รู้ตัว ปลานิลจึงฝืนแขนประครอง ]& S* o- v3 W% y7 Z
ผักกาดขึ้นนอนบนโซฟาที่ปรับเป็นเตียง หลีไฟ ปิดทีวี ห่มผ้าแล้วนอนกอด
2 W/ i/ t9 p3 |, k7 M. D: Iพยาบาลหนุ่มจนหลับไปด้วยกันบนนเตียงโซฟานุ่มๆกับไออกอุ่นๆของปลานิล5 O1 Q" Y9 ^ R3 s
ที่ทำให้ผักกาดหลับยาวจากความเหนื่อยล้า, B1 d* E# W& z; F
"คุณนี่นะ ไม่หวก็ไม่ยอมพัก นอนนะครับผมจะปกป้องคุณเอง จะว่าไปก็น่าลัก4 f' w6 M$ k- _/ E' ~
หลับเหมือนกันนะเนี่ย ฝันดีนะครับที่รักของผม....."
# w$ A. y' `; @) H+ W
7 V- w1 q( ?# y3 {( {& R3 Mดูท่าสงครามนี้จะไม่จบง่ายๆแน่นอน หมอข้าวจะทำอย่างไรต่อไปและปลานิลจะ$ F+ w& b, z% Y' {, [- M) M
พิชิตใจผักกาดได้ครบทุกห้องอีกครั้งหรือไม่ ฝากติดตามต่อด้วยนะครับ....+ \+ T- ^' S! @3 x$ H5 R& z6 O
|
|