อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2026-10-9
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 841
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 31587
- Zenny
- 109754
- ออนไลน์
- 3915 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Maximam เมื่อ 2025-2-21 14:16
3 l+ C Z8 S: q' l B6 S
3 i) E4 ?) }/ t( Eหลายวันผ่านไปสิ่งที่ไม่อยากคิดก็มาถึง..... ^/ }: \) i" D& a7 Y# s% n
"นี่บ้านกำนันแทนคุณใช่ไหม"
5 U7 [; h, J- A2 X. aเสียงเอ่ยถามดังขึ้น อารักษ์ที่เก็บกวาดหน้าบ้านหลังจากที่กำนันและลูกน้อง% C) j- p0 ]; W2 S+ i- f# o: t
ขนของขึ้นรถออกไปส่งที่ตลาด ตอนนี้บารมีบุญและกามแห่งมนุษย์ได้เพิ่มขึ้น5 j0 o+ k5 I6 ]7 e! G
เท่าทวีจนสามารถแปลงเป็็นมนุษย์และใช้ชีวิตได้เหมือนมนุษย์ทั่วไปอย่างปกติ( B e5 |- y+ F3 z o
เขาไ้หันไปตามเสียงก็พบกับ.....- E' k( f8 c6 L" Y, C8 F
"วามน ..."
3 P5 R! l6 q' L& d+ m* Aอารักษ์อุทานชื่อวามนออกมาทั้งที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก แต่ว่ามนเองก็ไม่คิด
1 {! d9 G2 E0 _6 q: C( Q2 Q" P, f. Kแปลกใจอย่างไรเพราะตนคือดาราคงต้องคนเห็นผ่านสื่อบ้าง วามนอาจจะยัง4 Y5 C) U0 ~0 u/ S( {9 I
จำอารักษ์ไม่ได้แต่อารักษ์จำได้ไม่มีลืม N: b3 o' W) n& f) [
, u( H! z+ h/ w) q6 R; W
"อะนี่ยังไง ถามว่าใช่บ้านกำนันไหม โง่ๆแบบนี้คนใช้แน่นอน"4 r6 F V5 S& H
วามนพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าเหยียด ทันใดนั้นแทนไทก็เดินออกมาจากบ้านด้วย. \ }6 h- k8 Z
เสื้อกล้ามและกางเกงขาก๊วยที่พร้อมสะกดยั่วสายตาวามนมากสุดๆ
9 _9 E* j, K! E/ j* w* d"เกิดอะไรขึ้นครับรักษ์อ้าวคุณวามน": O0 v0 X; d" s2 e& w3 l
"คุณไท ผมมาถูกบ้านแล้วจริงๆด้วย"
' z M- v& l7 V Nวามนเอ่ยทักแทนไทพร้อมเดินเข้ามาเกาะเเขนไทโดยที่อารักษ์ยังยืนอยู่ต้องนั้น
, h4 U/ H5 m+ Sไทจึงแกะมือว่ามนออกและถามไปว่า...
; G+ F0 U- L" a( I1 U9 l* T' y$ {8 I"มีธุระอะไรกับพ่อผมหรือเปล่าครับ ท่านไม่อยู่ รักษ์ครับทานมื้อเช้ากันคุณยัง. m0 V* n* Z) p4 e
ไม่ได้ทานไรเลยนี่"
( Y3 V |2 _( V; G6 _"นั้นวามนขอทานด้วยได้ไหมครับ กับข้าวบ้านๆ วามนไม่ค่อยได้ทาน"4 J: d, c5 s# C. Y
วามนพูดแบบนั้นอารมย์เมียหลวงต้องออกแล้วหละ- S! r6 s: E. L) }
"ขอโทษนะครับ ไทเขาไม่ได้เชิญคุณ รบกวนคุณกลับไปดีกว่าถ้าไม่มีธุรอะไร"3 s K& @! `$ _' V' X! H; B
"ไทครับ คนรับใช้บ้านคุณนี่ปากดีจังนะครับ ทำไมไม่มีคนสั่งสอนหรือครับว่า
$ S; j2 `4 o1 d2 l. V e7 tเจ้านายคุยกันคนใช้อย่าเสือก") z6 ^3 v- x B* _! O! K! ^
"หยุดนะครับวามน นี่อารักษ์เมียผมครับ เขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวผม"5 \5 e- K" f5 f3 L" b Z8 b7 u: O
/ n8 t: v9 O2 }0 @( ~& G. Uทันทีที่แทนไทพูดจบเสียงฟ้าก็คำราม จิตใต้สำนึกลึกๆของวามนก็กระตุ้นขึ้นมา
7 A$ y% Q( p! X9 G7 v# uให้ย้อนเห็นภาพและเรื่องราวในอดีตจนจำได้หมดทุกอย่างว่าแทนไทกับอารักษ์7 _+ \' ~0 a+ M
คือคนรักที่วามนได้สาปเอาไว้เมื่อหลายพันปีก่อน วามนจึงพูดขึ้นว่า....2 f3 p' b- e0 g/ _* R4 C
"จะกี่พันปี กี่ภพ กี่ชาติ ก็จะรักกันไม่มีเสื่อมคลายใช่ไหม"9 p7 D K# u' ?3 Y, K* B
"ใช่ ผมรักอารักษ์ ผมไม่ได้รักคุณ"" u3 M& V: p6 X' q
"แทนไท คุณกับมันก็ไม่สมหวังกันมาเป็นพันๆปีแล้ว คุณไม่ทรมาณบ้างหรือไง8 c6 N9 I- P5 X
ที่ต้องตายทุกครั้งเมื่อเจอกับมัน"+ r- R8 j% ^, _
"ทรมานสิ ผมทรมานมากที่ผมต้องตายก่อนคนรักผมทั้งที่เพิ่งหากันเจอ แต่ผม2 b( I; c0 h' u
ก็จะใจด้วยที่เห็นคนทำร้ายความรักของผมกับรักษ์ทรมานเป็นร้อยเท่าพันทวี
2 a1 u5 F! N* R) lหากไม่สิ้นอสงไขย คุณกับผมก็ทรมานไม่ต่างกัน ไปเถอะครับที่รักผมอยากทาน
# Z* _( P8 H2 |7 C+ X: u5 }' z: [ของหวานต่อแล้ว รีบกินมื้อเช้ากันดีกว่า"! v: R* x3 y' |3 D( m
"ได้สิครับ เดี๋ยวรักษ์คั้นน้ำกะทิไว้รอ"
1 g8 G9 k$ V6 I7 Y; o- yวามนเห็นทั้งคู่เดินกอดกันไปต่อหน้าต่อตา ก็ยิ่งแปลกใจว่าทำไมภพนี้อารักษ์มัน2 K' y( {: [% Q4 `4 d! g
ไม่อ่อนแอเป็นนางเอกผู้แสนซื่อ นั้นก็เป็นเพราะว่าภพนี้อารักษ์ได้กายหยาบแบบ
$ S# v5 H: v# ?8 Kเต็มตัวที่สามารถสร้างได้ทั้งกรรมดีและกรรมชั่วเหมือนมนุษย์ทั่วไป รัก หวง หึง
% R1 m9 x8 A4 ~' ^! Vจึงเป็นสิ่งที่ทำให้อารักษ์ไม่ยอมจมอยู่กับคำสาปอีกต่อไป3 g: Z. |3 s- W9 r) B8 _! T; d! J3 u
"ฉันจะทำทุกทางให้พวกแกไม่ได้สมหวังในรักของแก อารักษ์อีมาร อีไวรัสหัวใจ"8 o: u1 X5 P7 F2 U% o
/ q7 m; e5 ~, ?9 Kทันทีที่วามนกำลังจะกลับ วิฑูลก็ขับรถกลับมาจากวัดพอดีและได้พบเข้ากับวามน
) v/ f3 F8 ]/ v6 G; x! t% }"อ้าวคุณหนู วันนี้มาก่อกวนอะไรครับ"
" U0 |. t" G6 _1 e4 q1 x"สาระแน ไม่ใช่เรื่องของแก"
9 p* v) q# }; X" a5 S: Bวามนพูดขึ้นพร้อมกับจะก้าวขึ้นรถ ทันใดนั้นเขาก็จำความในอดีตได้ว่าวิฑูลคือหมอ
8 C& k2 \" t: C* oเสน่ห์ที่เขาใช้ให้ทำเสน่ห์ใส่แทนไทจนถูกจับได้และโดนประหารชีวิต และเขาก็ได้
7 y5 ?4 b& m, Z7 }% j* F" Gยินเสียงกระซิบจากจิตด้านมืดบอกให้รู้ว่าวิฑูลภพนี้เกิดมาก็ได้เป็นหมอเสน่ห์เช่นกัน# E4 j3 x3 y. s% e5 y7 i9 W1 E
"เดี๋ยวนาย ฉันรู้มาว่านายทำเสน่ห์เวทมนต์ ฉันมีผลตอบแทนดีดีให้ ถ้านายทำงาน
3 A0 d! C$ k0 ?8 h3 a( X7 Mให้ฉันสำเร็จ"2 d& f/ ~( a9 G5 l( ?
วิฑูลที่เพิ่งกลับจากวัดและได้สนทนากับพระพีมะเจ้าอาวาสก็มีสติคุ้มอารมย์ไว้ได้( m1 i, C) r {* t; G$ q8 @( m
จึงพูดไปว่า...
& f6 @$ L! X4 p% d5 W& V1 {"นับพันๆปีคุณไม่ทรมานบ้างหรือไง ผมไม่น่าโง่เชื่อคุณเลยจริงๆจะกี่ภพกี่ชาติที่เกิด
3 M( f2 W# a; Z$ hผมโดนหลอกและผิดหวังกับความรักจนต้องตายเพราะกรรมที่ทำกับคุณ"; s% _* d! r! w+ p9 ~, Y6 @# A
"ช่วยไม่ได้นายมันโง่เอง นายไม่ทำฉันทำเองก็ได้"7 r5 B- s9 s9 N4 d
"พระพีมะท่านอยู่ที่วัด คุณก็น่าจะไปขออโหสิกรรมบ้างนะเผื่อจิตคุณมันจะสูงขึ้น
! ?+ w& w5 n1 p+ Q6 D0 xอ่อผมจะบอกอีกอย่างนะว่าบ้านไอ้ไทเขาเป็นสายขาวพุทธมนต์อันเป็นมงคลคุ้ม+ e: w8 c. E0 V4 `6 `3 X
ครองทุกคนในบ้านนี้ ถ้าทำไม่ดีระวังของเข้าตัวนะ") e& b- \* s) I4 R4 p# S' C
วามนขึ้นรถและขับออกไปแบบที่ไม่สนคำพูดวิฑูล0 r# Y! @! T+ K8 j6 n& \% O
, N( Y$ ~- o! u" J* t2 D. W
ที่ห้องครัวแทนไทกับอารักษ์กำลังทานอาหารด้วยกันอยู่นั้น...
* }# @; E* ]$ v6 k3 r( L# r"ขอบใจนะไทที่ช่วยปกป้อง"
! J; x/ J: \$ z"ผมเสียคุณมา หลายภพ หลายชาติแล้วนะรักษ์ ผมจะไม่ยอมเสียคุณไปไหน% Y% R; W7 p. v$ `
อีกแล้ว ว่าคุณเป็นมนุษย์เหมือนผมแล้วคุณก็จ้ำม่ำเหมือ่นกันนะ"
5 \4 Y' v/ ?+ m) S1 {"นี่นายว่าฉันอ้วนเหรอ"
4 Q3 p$ l4 j( I; s; k0 A"อื้อ5555"
5 k; _, Q0 |' T+ C"ไท"0 J: i% L7 a/ O/ F0 w# `* k
ในขณะที่ความรักของทั้งคู่เริ่มมาในทางที่ดีขึ้น วามนก็ยิ่งร้อนรุ่มในแรงอาฆาต
8 j& R" t( h U ]ที่ไม่ปล่อยวางและไม่ยอมรับในความเป็นจริง เขาจ้างคนในพื้นที่ให้เข้าไปทำลาย
) q- x! w! v) D( O+ u/ }, rต้นกล้วยตานีที่เป็นต้นเอกของสวนซึ่งนั้นก็คือเรือนที่อยู่ของอารักษ์ ทุกสิ่งในสวน! O; P8 E5 b+ m+ n
พยายามช่วยหลอกหลอนและเรียกหาอารักษ์แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะอารักษ์ตอนนี้
% Y# Q, F) R% o# ^. A! F) tมีความเป็นมนุษย์ไปแล้ว 8 W- e$ ?# u* F, O, h6 B- ]
' ?9 j+ z- U- l& K
และเช้าวันรุ่งขึ้นโจรที่ลักลอบเข้ามาก็ถูกจับตัวส่งตำรวจไป อารักษ์เสียใจมาก% c) T0 ^! o2 P! T
ที่เรือนพักพิ่งของเขาถูกทำลายลงและรู้ตัวคนบงการ กำนันจึงปลอบใจไปว่า...
; B" s$ s; m1 x- l"ลูกเอ๋ย ตอนนี้เอ็งเป็นมนุษย์แล้ว บ้านหลังนี้คือเรือนของเอ็งไม่ต้องอยู่แล้วนะ
) {. y$ U+ }9 Z, wในต้นกล้วยนั้น"
0 `, Q5 Q( y& ?, p! ["แต่พ่อครับ รักษ์มีความผูกพันธ์และรักในเรือนนั้นมาก แล้วเพื่อนๆในนั้นเล่าครับ"5 k7 l' X+ i7 L1 j" @# K0 Z
"พวกเขายังไม่พ้นกรรมแต่ก็ไม่เป็นไร ต้นไม้ทุกต้นปลอดภัยดีมีเพียงต้นกล้วยตานี X6 Q- ]8 Z6 D
เรือนของคุณเท่านั้น ไปทำบุญกันไหมผมพาไป"
& k( b: j" {+ u& Q) ~5 P/ l4 p( B4 Gไทพูดปลอบใจและพารักษ์ไปวัดทำบุญและเป็นครั้งแรกที่รักษ์เปิดตัวตนเมียของ
% G8 W" z1 z( T% j( g) X9 K0 }เขาอย่างเป็นทางกัน โดยชาวบ้านรู้กันว่านี่คืออารักษ์ ญาติข้างเมียของกำนัน A C8 U( \/ E+ Z0 l2 a
เว้นเเต่พวกมีวิชาอาคมที่มองชาติกรรมเนิดของรักษ์ได้เท่านั้น
3 J' _4 R0 T2 f3 N8 E$ y* C
0 z+ c- K- P0 _4 M' rเมื่อมาถึงวัดทั้งสองก็เข้าไปถวายสังฆทานต่อหลวงพี่พีมะ
& b: m3 ?9 y& X6 Q3 V3 U4 O"หมดเคราะห์หมดกรรมเสียทีนะโยมทั้งสอง"
5 K! k3 C. T9 f) r- A* d"ยังคงไม่ง่ายหรอกครับหลวงพี่ เมื่อคืนก็จ้างคนมาฟันต้นกล้วยตานีต้นเอกซะไม่มี
) S3 l( ^7 q, u- h; r7 _$ iเหลือชิ้นดีให้บำรุงได้"
6 B$ f" C; \& m5 E" z6 }1 dไทพูดขึ้น หลวงพี่พีมะจึงบอกไปว่า...0 \/ h; F* b7 l
"ก็เรือนของรักษ์มีใหม่แล้วนี่ ทำไมจึงอาวรณ์ให้เศร้า เขาจะได้ใจ ไม่ดีหรือจะได้ P# _$ P$ z( i; w: F
อยู่ร่วมเรียงเคียงหอด้วยกัน ตั้งใจกรวดน้ำรับพรนะโยม"7 a. @0 Y5 G& |
"สาธุ"
2 {, E3 ^7 z7 H5 N. q) i) [ทั้งคู่กรวดน้ำเสร็จและกำลังจะนำน้ำไปเท นายอำเภอวาคินและวามนลูกชายก็แวะ
9 \4 T3 D- p5 Cมาทำบุญที่วัดด้วยเช่ากัน4 P, P; K$ s! a1 d; {$ X
"อ้าวไท มาทำบุญหรือครับ ได้ข่าวว่าเมื่อคืนขโมยเข้าตัดกล้วยในสวน แล้วไอ้ผีตานี
9 P; q4 s4 t1 e* v; b5 Q8 z: a1 nมันยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกหรือครับ"
% H" M, t& g) S# G2 |7 vวามนเอ่ยทักพร้อมหันมามองรักษ์แบบสะใจ อารักษ์จึงตอบกลับไปว่า...+ S5 J+ n9 _: R1 W0 S% E7 b
"ขอบคุณคนทำมากกว่าครับที่ทำลายต้นกล้วยตานี"
: I, B N1 k% J! X3 L# L. ]9 ^"แก่พูดอะไรของแกอีผีต้นกล้วย"
9 V" m/ R1 M! l' l1 w2 W"ก็สิ่งที่คุณบงการมันทำให้ผมกับไทอยู่ใกล้กันมากขึ้น อะไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไม
+ P5 G! E5 k% Z; vผมยังอยู่ เพราะเมื่อคืนไทเขาบังคับให้ผมนอนด้วย อิจฉาไหมครับส่วนเกิน"
1 L. B0 J# X# c g" \0 }วามนตั้งแต่โตมายังไม่เคยโดนใครด่าได้แซ่บขนาดนี้ เขาจึงหยิบที่กรวดในมือไทมาและ/ N6 ], i5 }, F; m
เทราดหัวอารักษ์! B4 J/ q- g4 m. Z2 D) Y0 k' t, s
"เป็นผี อะนี่ผลบุญกินไปสิ ทุกคน ไอ้นี่มันเป็นผีเป็นปีศาจแปลงกายมาทุกคนไม่คิด
; k; L+ L1 \9 A3 [! d: D3 V, jจะทำลายมันเลยหรือไงครับ หรือนี่เป็นตำบลผีสิง"
; ^/ @- l$ r. x) C, w- f"หยุดนะ วามนแกทำไรของแก ผีเผออะไรกัน ฉันต้องขอโทษหนูด้วยนะ"
/ A" P: M9 u! N* G1 k. g" n"ไม่เป็นครับ เพราะผมเอาคืน นี่ไง"! G% n0 ^) D/ \7 U0 j9 v% i3 P' Q
, A% d/ E) M8 h# n" nอ๊ายยยยยยยย วามนกรี๊ดลั่นวัดเมื่อรักษ์เอาบาตรน้ำมนต์มาเทรดหัวคืนแล้วยัง9 g0 T8 ~2 i* i6 d% j0 b+ q- ]
เอาบาตรคว่ำลงที่หัวด้วย * F1 D; x/ R' ?/ t
"อีบ้าแก้เอาน้ำอะไรมารดหัวฉัน"
4 |- S! y) z$ E6 N"เห็นยังครับทุกคนว่าใครผีใครคน โดนน้ำมนต์ก้นบาตรยังกรี๊ดซะอย่างกับเปรต% P& v1 x8 f' n
กลับบ้านกันเถอะครับที่รัก"
' }/ C% C0 N, C. ]"แกยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ก้มกราบขอโทษฉันเดี๋ยวนี้"
$ d, o m) a# D"โยมวามน พอได้หรือยัง ไม่เห็นอาตมาก็เห็นแก่ศาสนสถานด้วยโยม"
& J; x, Q8 y. W8 J/ x"หุบปาก นี่ไม่ใช่เรื่องของพระ อย่ายุ่ง แก อารักษ์ อีอาเพศ"
K+ q! ?$ i" f1 p! e1 C8 S1 j" pวามนตอนนี้เกิดที่จะเยียวยาด่าหมดไม่เว้นแม้แต่พระสงฆ์ นั้นก็เป็นเพราะกรรม
( {$ e0 B4 w6 |, a; p2 t. Pที่กำลังจะจบลง จังหวะนั้นแองจี้กระเทยสาวผู้จัดการส่วนตัววามนก็เอาเครื่อง
H8 `: y# r5 P2 L0 M' z0 [ประดับโบราณยุคทวารวดี 1,000 กว่าปีมาให้ลอง...1 a/ A) }; Q2 [
"คุณวามน โอ๊ยคุณน้องขาทำไมเปียกปอนเป็นหมาน้อยแบบนี้"* L* {4 L( j' Z/ d" K: J2 b
"มีไรพี่แองจี้"
! W: S' U. ]1 u9 _; A8 K7 x"คุณพี่จะมาบอกคุณน้องว่า เครื่องประดับยุคทวารวดีที่ให้หาได้แล้วนะคะนี่ค่ะ$ s1 x9 J, B2 U( [8 D, L- U2 i5 a
สวยไหม"5 v4 j. S: |) E$ e( s
/ \$ e- n0 ^6 D' H3 Bทันทีที่กล่องเปิดรักษ์ก็มงเห็นภาพเก่าในอดีต วามนบุตรชายของท่านมหาเสนา
1 T Q9 W: W$ U0 [ d hอำมาตย์ที่แอบหลงรักวาณิชหนุ่มที่ชื่อแทนไทจากเหตุการณืที่แทนไทได้ช่วยเหลือ" J0 g2 W0 `9 Z p
เขาไว้จากโจรป่า...
+ Z3 D) T3 F) G V3 p' y"เป็นไรไปครับคุณ คุณ รักษ์ รักษ์"2 K9 v" d p( U% H1 \) g( T/ D
ไทพยายามเรียกสติแต่ด้วยภาพเก่าและความกลัวจึงทำให้รักษ์เป็นลมล้มลงไป
* a, D2 j7 s9 g- [- M \แทนไทรีบอุ้มขึ้นรถและพากลับบ้าน ภาพที่เห็นวามนหยิบกำไลข้อมือมาใส่มันยัง5 S3 ^6 l; `* |2 H
ติดฝั่งในความทรงจำเข้าไม่มีลืม....- f4 d$ a& c/ P6 s
"ไม่ อย่านะวามน อย่าพูดอย่างนั้น อสงไขยไม่ใช่เวลาแค่วินาที ข้ากราบได้โปรด"
$ W; J' `9 V2 M1 r$ I% \. hอารักษ์ละเมอขึ้นมาแทนไทจึงเรียกสติจนอารักษ์ตื่นขึ้นมา รักษ์โผเข้ากอดแทนไท2 ~3 I' u7 q/ C- G
และร้องไห้ออกมา 8 g. {% q- V/ H7 ` ^& N
"ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่มีใครทำอะไรเราได้"
: ~8 h: u+ x1 J' ?) s1 \"แต่กำไลวงนั้น มันคือกำไลที่วามนใส่ตอนถูกประหาร รักษ์จำได้") ~0 e, f. b B/ R
"รักษ์ ตั้งสติ เวลาผ่านมานับพันปีแล้ว รักษ์คิดมากไป พรุ่งนี้จะมีทีมงานมาถ่าย0 M, ]! w1 }& q
ภาพโปรโมทซีรี่ย์ของวามนที่ทุ่งนาบ้านเรา รักษ์ไม่สบายใจก็หลบตัวอยู่ที่เรือนนอน. P9 ]4 ^3 w6 L! v
ก่อนไม่ต้องออกมา"
2 L8 h9 g$ h0 ~: @! \, P! k; V"ไม่ไม่ รักษ์ไหว แขกมาบ้านรักษ์ก็ต้องช่วยพ่อกำนัน ช่วยไทต้อนรับสิ"7 \" o: `# Z: V. R0 C* }/ M
แทนไทจูบลงที่หน้าผากของอารักษ์แล้วก็.......(คิดเอากันเองนะจ๊ะ)......: E: V# [8 F4 |3 L; S/ G
เรื่องราวใกล้ถึงจุดจบแล้วนะครับ อย่าลืมติดตามEP7 ตอนจบนะครับ
+ R! b5 z% G) B0 E9 k
( [) `& P+ ~% N7 u d& L |
คะแนน
-
ดูบันทึกคะแนน
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2025-2-21 14:16:07
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-3-11 17:32:48
โพสต์ 2025-3-10 16:17:22
โพสต์ 2025-3-10 14:19:51
โพสต์ 2025-2-22 14:37:39
โพสต์ 2025-2-22 00:27:43
