เมียผมเป็นนายตานี Ep.6

Maximam

7 j- A1 F  z% r- kหลายวันผ่านไปสิ่งที่ไม่อยากคิดก็มาถึง.....
% r/ c) f7 [5 d4 S3 q( e) ~. A"นี่บ้านกำนันแทนคุณใช่ไหม"
2 L0 W; l8 W/ jเสียงเอ่ยถามดังขึ้น อารักษ์ที่เก็บกวาดหน้าบ้านหลังจากที่กำนันและลูกน้อง
ขนของขึ้นรถออกไปส่งที่ตลาด ตอนนี้บารมีบุญและกามแห่งมนุษย์ได้เพิ่มขึ้น
เท่าทวีจนสามารถแปลงเป็็นมนุษย์และใช้ชีวิตได้เหมือนมนุษย์ทั่วไปอย่างปกติ
4 _$ G5 D1 j% @8 pเขาไ้หันไปตามเสียงก็พบกับ.....
" P& f5 L3 i% ?' d"วามน ..."
& H  w8 x/ V$ L7 m; g3 f. G, `อารักษ์อุทานชื่อวามนออกมาทั้งที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก แต่ว่ามนเองก็ไม่คิด
1 W: p, T+ A- ?แปลกใจอย่างไรเพราะตนคือดาราคงต้องคนเห็นผ่านสื่อบ้าง วามนอาจจะยัง
จำอารักษ์ไม่ได้แต่อารักษ์จำได้ไม่มีลืม
% e& r! z: U2 B( m$ t. C$ Q
( j& S( L5 U/ b# `" o0 j5 r"อะนี่ยังไง ถามว่าใช่บ้านกำนันไหม โง่ๆแบบนี้คนใช้แน่นอน"
+ J0 L9 t3 c3 V2 r3 h' A0 N% Sวามนพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าเหยียด ทันใดนั้นแทนไทก็เดินออกมาจากบ้านด้วย
เสื้อกล้ามและกางเกงขาก๊วยที่พร้อมสะกดยั่วสายตาวามนมากสุดๆ
4 _2 [  f$ n" `2 k: \% T"เกิดอะไรขึ้นครับรักษ์อ้าวคุณวามน"
0 [0 r( n1 i" x  Q* O2 u"คุณไท ผมมาถูกบ้านแล้วจริงๆด้วย"
8 L% \1 z' X0 r8 uวามนเอ่ยทักแทนไทพร้อมเดินเข้ามาเกาะเเขนไทโดยที่อารักษ์ยังยืนอยู่ต้องนั้น
! R! K, Y0 G+ Jไทจึงแกะมือว่ามนออกและถามไปว่า...
$ T$ O/ X! s2 f: G% T& b+ u% d* m"มีธุระอะไรกับพ่อผมหรือเปล่าครับ ท่านไม่อยู่ รักษ์ครับทานมื้อเช้ากันคุณยัง
0 p5 _0 n' S' x9 b9 C* Qไม่ได้ทานไรเลยนี่"
; k9 I. @. Q5 _9 }+ Q"นั้นวามนขอทานด้วยได้ไหมครับ กับข้าวบ้านๆ วามนไม่ค่อยได้ทาน"
วามนพูดแบบนั้นอารมย์เมียหลวงต้องออกแล้วหละ
. N& O' `2 s* Z5 H"ขอโทษนะครับ ไทเขาไม่ได้เชิญคุณ รบกวนคุณกลับไปดีกว่าถ้าไม่มีธุรอะไร"
  F* [# g3 q+ p"ไทครับ คนรับใช้บ้านคุณนี่ปากดีจังนะครับ ทำไมไม่มีคนสั่งสอนหรือครับว่า
7 m1 l8 B% ^7 R! ?# Z! o8 G6 `% Qเจ้านายคุยกันคนใช้อย่าเสือก"
"หยุดนะครับวามน นี่อารักษ์เมียผมครับ เขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวผม"
) P( \* R6 ]) Z) Q' U$ ^
0 h0 @% J+ P9 Fทันทีที่แทนไทพูดจบเสียงฟ้าก็คำราม จิตใต้สำนึกลึกๆของวามนก็กระตุ้นขึ้นมา
ให้ย้อนเห็นภาพและเรื่องราวในอดีตจนจำได้หมดทุกอย่างว่าแทนไทกับอารักษ์
2 G$ b  _4 Q4 j7 H% s% J. zคือคนรักที่วามนได้สาปเอาไว้เมื่อหลายพันปีก่อน วามนจึงพูดขึ้นว่า....
% p! D  V- X: I( j"จะกี่พันปี กี่ภพ กี่ชาติ ก็จะรักกันไม่มีเสื่อมคลายใช่ไหม"
"ใช่ ผมรักอารักษ์ ผมไม่ได้รักคุณ"
"แทนไท คุณกับมันก็ไม่สมหวังกันมาเป็นพันๆปีแล้ว คุณไม่ทรมาณบ้างหรือไง
ที่ต้องตายทุกครั้งเมื่อเจอกับมัน"
3 k% s3 L7 L6 L"ทรมานสิ ผมทรมานมากที่ผมต้องตายก่อนคนรักผมทั้งที่เพิ่งหากันเจอ แต่ผม
ก็จะใจด้วยที่เห็นคนทำร้ายความรักของผมกับรักษ์ทรมานเป็นร้อยเท่าพันทวี
1 S7 ?& ]; [+ s2 a6 ]& ?0 I" K$ A( Q: I  bหากไม่สิ้นอสงไขย คุณกับผมก็ทรมานไม่ต่างกัน ไปเถอะครับที่รักผมอยากทาน
ของหวานต่อแล้ว รีบกินมื้อเช้ากันดีกว่า"
"ได้สิครับ เดี๋ยวรักษ์คั้นน้ำกะทิไว้รอ"
" O  C! T$ a( s2 z" \' Q( ]วามนเห็นทั้งคู่เดินกอดกันไปต่อหน้าต่อตา ก็ยิ่งแปลกใจว่าทำไมภพนี้อารักษ์มัน
& Z7 B& `0 O& a+ V0 a' Zไม่อ่อนแอเป็นนางเอกผู้แสนซื่อ นั้นก็เป็นเพราะว่าภพนี้อารักษ์ได้กายหยาบแบบ
( A/ X% t: F. y4 b) _% fเต็มตัวที่สามารถสร้างได้ทั้งกรรมดีและกรรมชั่วเหมือนมนุษย์ทั่วไป รัก หวง หึง
จึงเป็นสิ่งที่ทำให้อารักษ์ไม่ยอมจมอยู่กับคำสาปอีกต่อไป
8 f: a# N) A: z+ j8 s"ฉันจะทำทุกทางให้พวกแกไม่ได้สมหวังในรักของแก อารักษ์อีมาร อีไวรัสหัวใจ"
$ l& a$ s" k# G$ f' z1 T
ทันทีที่วามนกำลังจะกลับ วิฑูลก็ขับรถกลับมาจากวัดพอดีและได้พบเข้ากับวามน
, o; D. [9 S4 y0 T" O"อ้าวคุณหนู วันนี้มาก่อกวนอะไรครับ"
"สาระแน ไม่ใช่เรื่องของแก"
วามนพูดขึ้นพร้อมกับจะก้าวขึ้นรถ ทันใดนั้นเขาก็จำความในอดีตได้ว่าวิฑูลคือหมอ
, V9 [* {5 W' i+ M' }5 j3 Hเสน่ห์ที่เขาใช้ให้ทำเสน่ห์ใส่แทนไทจนถูกจับได้และโดนประหารชีวิต และเขาก็ได้
- A' N6 O/ g& T5 @( d0 Gยินเสียงกระซิบจากจิตด้านมืดบอกให้รู้ว่าวิฑูลภพนี้เกิดมาก็ได้เป็นหมอเสน่ห์เช่นกัน
"เดี๋ยวนาย ฉันรู้มาว่านายทำเสน่ห์เวทมนต์ ฉันมีผลตอบแทนดีดีให้ ถ้านายทำงาน
  q1 S! O, r# W. V. T+ lให้ฉันสำเร็จ"
วิฑูลที่เพิ่งกลับจากวัดและได้สนทนากับพระพีมะเจ้าอาวาสก็มีสติคุ้มอารมย์ไว้ได้
จึงพูดไปว่า...
"นับพันๆปีคุณไม่ทรมานบ้างหรือไง ผมไม่น่าโง่เชื่อคุณเลยจริงๆจะกี่ภพกี่ชาติที่เกิด
+ G; c' q% ~3 k% Rผมโดนหลอกและผิดหวังกับความรักจนต้องตายเพราะกรรมที่ทำกับคุณ"
! R. Q/ \7 z8 c. \/ {) ~"ช่วยไม่ได้นายมันโง่เอง นายไม่ทำฉันทำเองก็ได้"
- `( }4 _7 {( v& N. ~# J"พระพีมะท่านอยู่ที่วัด คุณก็น่าจะไปขออโหสิกรรมบ้างนะเผื่อจิตคุณมันจะสูงขึ้น
อ่อผมจะบอกอีกอย่างนะว่าบ้านไอ้ไทเขาเป็นสายขาวพุทธมนต์อันเป็นมงคลคุ้ม
# o4 c" H& z) ?( v! }7 Jครองทุกคนในบ้านนี้ ถ้าทำไม่ดีระวังของเข้าตัวนะ"
- X5 G1 ~, ~4 W/ I* ]วามนขึ้นรถและขับออกไปแบบที่ไม่สนคำพูดวิฑูล

9 a0 H5 V6 f( `) o" Lที่ห้องครัวแทนไทกับอารักษ์กำลังทานอาหารด้วยกันอยู่นั้น...
"ขอบใจนะไทที่ช่วยปกป้อง"
2 `- E) G4 A- e7 s+ K"ผมเสียคุณมา หลายภพ หลายชาติแล้วนะรักษ์ ผมจะไม่ยอมเสียคุณไปไหน
อีกแล้ว ว่าคุณเป็นมนุษย์เหมือนผมแล้วคุณก็จ้ำม่ำเหมือ่นกันนะ"
+ @' S/ I1 s/ Y& m0 U"นี่นายว่าฉันอ้วนเหรอ"
"อื้อ5555"
; ^1 d  k: L: W+ f"ไท"
' }; n* t" O1 E/ T# x- u+ vในขณะที่ความรักของทั้งคู่เริ่มมาในทางที่ดีขึ้น วามนก็ยิ่งร้อนรุ่มในแรงอาฆาต
ที่ไม่ปล่อยวางและไม่ยอมรับในความเป็นจริง เขาจ้างคนในพื้นที่ให้เข้าไปทำลาย
ต้นกล้วยตานีที่เป็นต้นเอกของสวนซึ่งนั้นก็คือเรือนที่อยู่ของอารักษ์ ทุกสิ่งในสวน
พยายามช่วยหลอกหลอนและเรียกหาอารักษ์แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะอารักษ์ตอนนี้
มีความเป็นมนุษย์ไปแล้ว
6 s- _/ W+ E4 b3 ^/ N' i/ X
3 n; W7 t$ c! j2 C# B, fและเช้าวันรุ่งขึ้นโจรที่ลักลอบเข้ามาก็ถูกจับตัวส่งตำรวจไป อารักษ์เสียใจมาก
- G9 A4 Y% J' ]8 T, `ที่เรือนพักพิ่งของเขาถูกทำลายลงและรู้ตัวคนบงการ กำนันจึงปลอบใจไปว่า...
  b) Q6 D$ h7 j4 C/ [9 Q"ลูกเอ๋ย ตอนนี้เอ็งเป็นมนุษย์แล้ว บ้านหลังนี้คือเรือนของเอ็งไม่ต้องอยู่แล้วนะ
6 B* P  O$ a3 a5 w% ?! sในต้นกล้วยนั้น"
0 n; Q9 n4 e5 e4 W"แต่พ่อครับ รักษ์มีความผูกพันธ์และรักในเรือนนั้นมาก แล้วเพื่อนๆในนั้นเล่าครับ"
"พวกเขายังไม่พ้นกรรมแต่ก็ไม่เป็นไร ต้นไม้ทุกต้นปลอดภัยดีมีเพียงต้นกล้วยตานี
# X1 q  L/ t3 h: x: d* R6 ~* Bเรือนของคุณเท่านั้น ไปทำบุญกันไหมผมพาไป"
ไทพูดปลอบใจและพารักษ์ไปวัดทำบุญและเป็นครั้งแรกที่รักษ์เปิดตัวตนเมียของ
3 \; j% Y( Q( h( ]2 c5 I( o3 n7 ~เขาอย่างเป็นทางกัน โดยชาวบ้านรู้กันว่านี่คืออารักษ์ ญาติข้างเมียของกำนัน
เว้นเเต่พวกมีวิชาอาคมที่มองชาติกรรมเนิดของรักษ์ได้เท่านั้น
8 T" L  G+ |& A  h$ D5 P7 [: |
' E9 j! i4 _; E+ gเมื่อมาถึงวัดทั้งสองก็เข้าไปถวายสังฆทานต่อหลวงพี่พีมะ
. I( F/ B6 m/ J, X& M$ U, t"หมดเคราะห์หมดกรรมเสียทีนะโยมทั้งสอง"
+ V" W/ N- b' R+ b+ q: K"ยังคงไม่ง่ายหรอกครับหลวงพี่ เมื่อคืนก็จ้างคนมาฟันต้นกล้วยตานีต้นเอกซะไม่มี
  x5 d( t% n% c3 }* r4 Kเหลือชิ้นดีให้บำรุงได้"
- ?9 ]4 R* }! t2 c. P# r1 qไทพูดขึ้น หลวงพี่พีมะจึงบอกไปว่า...
"ก็เรือนของรักษ์มีใหม่แล้วนี่ ทำไมจึงอาวรณ์ให้เศร้า เขาจะได้ใจ ไม่ดีหรือจะได้
9 s9 ]$ |1 p* D- M/ D. x4 L5 I6 Lอยู่ร่วมเรียงเคียงหอด้วยกัน ตั้งใจกรวดน้ำรับพรนะโยม"
, _0 C5 R( p2 R"สาธุ"
ทั้งคู่กรวดน้ำเสร็จและกำลังจะนำน้ำไปเท นายอำเภอวาคินและวามนลูกชายก็แวะ
% K4 z" q7 g. @5 X4 d& q% q$ ~มาทำบุญที่วัดด้วยเช่ากัน
"อ้าวไท มาทำบุญหรือครับ ได้ข่าวว่าเมื่อคืนขโมยเข้าตัดกล้วยในสวน แล้วไอ้ผีตานี
, ^# L8 n% K! J# U8 S+ Cมันยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกหรือครับ"
วามนเอ่ยทักพร้อมหันมามองรักษ์แบบสะใจ อารักษ์จึงตอบกลับไปว่า...
7 A/ u% ?7 U7 Q"ขอบคุณคนทำมากกว่าครับที่ทำลายต้นกล้วยตานี"
$ D6 U. J5 C6 `"แก่พูดอะไรของแกอีผีต้นกล้วย"
"ก็สิ่งที่คุณบงการมันทำให้ผมกับไทอยู่ใกล้กันมากขึ้น อะไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไม
ผมยังอยู่ เพราะเมื่อคืนไทเขาบังคับให้ผมนอนด้วย อิจฉาไหมครับส่วนเกิน"
วามนตั้งแต่โตมายังไม่เคยโดนใครด่าได้แซ่บขนาดนี้ เขาจึงหยิบที่กรวดในมือไทมาและ
เทราดหัวอารักษ์
% H/ J: `$ V; W, G* ^9 Y6 R$ i"เป็นผี อะนี่ผลบุญกินไปสิ ทุกคน ไอ้นี่มันเป็นผีเป็นปีศาจแปลงกายมาทุกคนไม่คิด
จะทำลายมันเลยหรือไงครับ หรือนี่เป็นตำบลผีสิง"
"หยุดนะ วามนแกทำไรของแก ผีเผออะไรกัน ฉันต้องขอโทษหนูด้วยนะ"
0 |4 |- X0 ^0 C' m"ไม่เป็นครับ เพราะผมเอาคืน นี่ไง"

: I- \% E5 E6 ^4 F, Rอ๊ายยยยยยยย วามนกรี๊ดลั่นวัดเมื่อรักษ์เอาบาตรน้ำมนต์มาเทรดหัวคืนแล้วยัง
เอาบาตรคว่ำลงที่หัวด้วย
"อีบ้าแก้เอาน้ำอะไรมารดหัวฉัน"
"เห็นยังครับทุกคนว่าใครผีใครคน โดนน้ำมนต์ก้นบาตรยังกรี๊ดซะอย่างกับเปรต
กลับบ้านกันเถอะครับที่รัก"
/ p" P( d0 O1 ?" U"แกยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ก้มกราบขอโทษฉันเดี๋ยวนี้"
"โยมวามน พอได้หรือยัง ไม่เห็นอาตมาก็เห็นแก่ศาสนสถานด้วยโยม"
) W# ]3 z9 a$ b# ["หุบปาก นี่ไม่ใช่เรื่องของพระ อย่ายุ่ง แก อารักษ์ อีอาเพศ"
  g) w2 b# U9 O% I) rวามนตอนนี้เกิดที่จะเยียวยาด่าหมดไม่เว้นแม้แต่พระสงฆ์ นั้นก็เป็นเพราะกรรม
ที่กำลังจะจบลง จังหวะนั้นแองจี้กระเทยสาวผู้จัดการส่วนตัววามนก็เอาเครื่อง
% c% g7 g9 D. r% w0 [0 {' d$ nประดับโบราณยุคทวารวดี 1,000 กว่าปีมาให้ลอง...
2 D) ]) d' L7 l3 R' H"คุณวามน โอ๊ยคุณน้องขาทำไมเปียกปอนเป็นหมาน้อยแบบนี้"
- w- K# h0 k4 t) V" e  i- F7 g"มีไรพี่แองจี้"
"คุณพี่จะมาบอกคุณน้องว่า เครื่องประดับยุคทวารวดีที่ให้หาได้แล้วนะคะนี่ค่ะ
' k7 R3 G% c* I5 t7 fสวยไหม"

ทันทีที่กล่องเปิดรักษ์ก็มงเห็นภาพเก่าในอดีต วามนบุตรชายของท่านมหาเสนา
อำมาตย์ที่แอบหลงรักวาณิชหนุ่มที่ชื่อแทนไทจากเหตุการณืที่แทนไทได้ช่วยเหลือ
เขาไว้จากโจรป่า...
"เป็นไรไปครับคุณ คุณ รักษ์ รักษ์"
1 _+ T( L: v$ L6 ]+ ?ไทพยายามเรียกสติแต่ด้วยภาพเก่าและความกลัวจึงทำให้รักษ์เป็นลมล้มลงไป
8 i* `3 v0 o+ M5 @2 x6 _- E. Q" zแทนไทรีบอุ้มขึ้นรถและพากลับบ้าน ภาพที่เห็นวามนหยิบกำไลข้อมือมาใส่มันยัง
ติดฝั่งในความทรงจำเข้าไม่มีลืม....
"ไม่ อย่านะวามน อย่าพูดอย่างนั้น อสงไขยไม่ใช่เวลาแค่วินาที ข้ากราบได้โปรด"
อารักษ์ละเมอขึ้นมาแทนไทจึงเรียกสติจนอารักษ์ตื่นขึ้นมา รักษ์โผเข้ากอดแทนไท
และร้องไห้ออกมา
"ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่มีใครทำอะไรเราได้"
: M) d& u( H. _& j' s; _0 E' U"แต่กำไลวงนั้น มันคือกำไลที่วามนใส่ตอนถูกประหาร รักษ์จำได้"
"รักษ์ ตั้งสติ เวลาผ่านมานับพันปีแล้ว รักษ์คิดมากไป พรุ่งนี้จะมีทีมงานมาถ่าย
ภาพโปรโมทซีรี่ย์ของวามนที่ทุ่งนาบ้านเรา รักษ์ไม่สบายใจก็หลบตัวอยู่ที่เรือนนอน
ก่อนไม่ต้องออกมา"
"ไม่ไม่ รักษ์ไหว แขกมาบ้านรักษ์ก็ต้องช่วยพ่อกำนัน ช่วยไทต้อนรับสิ"
แทนไทจูบลงที่หน้าผากของอารักษ์แล้วก็.......(คิดเอากันเองนะจ๊ะ)......
& n# X) a7 K5 w: u" l' R2 i; cเรื่องราวใกล้ถึงจุดจบแล้วนะครับ อย่าลืมติดตามEP7 ตอนจบนะครับ
1 H6 p6 K2 Q( w- }( a
# D% C4 |0 ]) e, `- ~

secretman1

ขอบคุณครับผม

krado

รอลุ้นตอนต่อไป

konba

ขอบคุณครับ

Nukinho

รอตามต่อนะครับ ไม่อยากให้จบเลย

tanya

ขอบคูนคับ

tjkung

ข อ บ คุ ณ ค รั บ

Anavin

tcldogs

ขอบคุณมากครับ

Navar

ขอบคุณครับ

J.Scot

ขอบคุณมากครับ

jor686868

สนุกดี

ttoott

ขอบคุณครับ

eg1

ขอบคุณครับ

good2022

Fortune11

ขอบคูณคับ มันดีมากๆ

Bebou_260

ขอบคุณครับ