โหงพรายราคะ ตอน1

tasatan

ต้นน้ำ เป็นนักศึกษาธรรมดา รูปร่างหน้าตาไม่ได้โดดเด่น ออกจะค่อนข้างอวบเล็กน้อยไปด้วยซ้ำ… แต่ความลับของเขาไม่ธรรมดาเลย
  L4 [' F. ]5 g' Y
เขาหลงใหลในกลิ่นเหงื่อของผู้ชาย ไม่ใช่แค่ชอบ แต่มันคือ ความคลั่งไคล้ ที่ฝังลึกอยู่ในร่างกายและจิตใจของเขา มันเป็นความต้องการที่ไม่มีใครเข้าใจ… ยกเว้น "พราย"

พราย เป็นโหงพรายที่ติดตัวต้นน้ำมาตั้งแต่เกิด มันไม่ใช่แค่ดวงวิญญาณธรรมดา แต่มันคือสิ่งที่สามารถควบคุมร่างของคนอื่นได้ ซึ่งต้นน้ำสามารถติดต่อกับโหงพรายได้ก็ตอนอายุ18ปีบริบูรณ์ และแน่นอน มันใช้พลังของมันทำให้ความปรารถนาของต้นน้ำเป็นจริง
1 f, o9 O! J6 C6 t; S7 V1 E
6 l+ d. r/ `8 |! `- \6 qคืนนี้ต้นน้ำจ้องไปที่ พี่เวหา รุ่นพี่ปีสี่ที่อยู่ชมรมฟุตบอล ร่างสูงใหญ่ หน้าหล่อ ผิวแทนเหงื่อซึมตามไรผม กล้ามแขนแน่นตึงเสื้อที่เปียกเหงื่อแนบลำตัว มันเป็นภาพที่ทำให้ต้นน้ำต้องกลืนน้ำลาย ยิ่งตอนพี่เวหาถอดเสื้อออก เห็นแผงอกที่มีขนเรียงตัวพอสวย และขนรักแร้ที่ดกดำชุ่มไปด้วยเหงื่อ ต้นน้ำก็จินตนาการไปไหนต่อไหน
  L, H# N# V* F+ x$ t
' F; E: ^% T9 Z"ไอ้พราย" เขากระซิบ "จัดการเลย"

พรายหัวเราะในเงามืด ก่อนจะพุ่งออกจากร่างของต้นน้ำ มันไหลซึมเข้าไปในร่างของพี่เวหา
; H  R3 H" Y6 ~0 m
! e1 ^9 t8 T& I$ b, V/ w—
, R! i9 t9 N  H9 x: C; }2 K
"อึก…" เวหาชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาเหม่อลอยชั่วขณะ
3 h8 {4 |9 j7 ^( G, L9 X! C5 M9 H
& E9 F- t, d7 i0 o; lจากนั้น… เขากลับเดินมาทางต้นน้ำเอง

: f4 {' v% T- z! F: n6 s"พี่เวหา?" ต้นน้ำแกล้งทำเป็นตกใจ แต่ภายในใจเต้นแรง

; ?7 _+ q( V, {, w( Rพี่เวหาไม่พูดอะไร เขายกแขนขึ้นสูง แนบรักแร้ตัวเองเข้ากับหน้าต้นน้ำ
% x' ?' N( X( o: ?& N, n
6 _2 W2 x. u" B/ q" o8 e* Pกลิ่นเหงื่อสดๆ ของชายหนุ่มแผ่กระจายอย่างรุนแรง ทำให้ต้นน้ำเผลอสูดลมหายใจลึกอย่างห้ามไม่ได้

; W8 c1 a: V1 G"ดมสิ…"

น้ำเสียงพี่เวหาฟังดูไม่ใช่ตัวเอง ดวงตาของเขาหรี่ลงเหมือนถูกสะกดโดยบางสิ่ง
6 ?' P; L8 q. y* T+ A1 c. D
ต้นน้ำซุกหน้าเข้าไปใกล้ สูดกลิ่นเข้าไปเต็มปอด มันชื้น มันอบอวล และมันกระตุ้นสัญชาตญาณของเขาให้ร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ
: \+ I, g1 [# U0 h7 p# T
"อึก… ทำไมกูถึง…" พี่เวหาพึมพำ มือใหญ่ของเขากดท้ายทอยของต้นน้ำเข้ามาชิดกับรักแร้ของเขาแน่นขึ้น

! P1 l5 |9 u( a3 o2 x' Z. f% U9 Uพรายกระซิบในหัวต้นน้ำ "สุขสมไหม?"

+ d5 b. @5 @. l: [  n% F- Hต้นน้ำหลับตาแน่น "มาก…"

"งั้นเอามากกว่านี้ดีไหม?"

พรายหัวเราะเสียงต่ำ ก่อนที่พี่เวหาจะเริ่มขยับตัว ดันต้นน้ำไปติดกำแพง มือหนาของเขาเลื่อนมาจับคางต้นน้ำไว้

"คืนนี้มึงเป็นของกู" น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยแรงปรารถนา แต่ไม่ใช่เพราะพี่เวหาต้องการเองทั้งหมด มันคือพรายที่ควบคุมจิตใจของเขา
4 b- ?4 `* b! [7 ]& ^& l& b5 }+ m
และต้นน้ำก็พร้อมจะปล่อยตัวเองไปกับมัน…
+ r' n% v& w* L8 T/ h
ปล.ลองแต่งดูนะครับ ถ้าไม่ถูกใจอาจไม่แต่งต่อ

manuswin

ขอบคุณครับ

Yaiyra

ต่อไวๆคับ

mojimaru

รออยู่นะครับ

Kammy

ขอบคุณครับ น่าสนใจครับบ

jewel

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

MMelonP

ขอบคุณค่ะ

shinecaraff

น่าสนุกดีครับ

Ta_nut1985

ติดตามๆ

Ejnn0226

ขอบคุณครับ รอตอนถัดไป

lekthai

น่าติดตาม

ninenut

ขอบคุณครับ

netnet132526

รอตามนะ

Thuvadyr

ชอบแนวนี้คร้าบ แต่งต่อเถอะนะครับ

ttoott

ขอบคุณครับ

danzalion

ขอบคุณครับ

LJ858

เสวมาก มาต่อนะครับพลีส

jor686868

งืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

Toshi_oO

รอ รอ