|
ปิ้ง!! เสียงจานข้าวกระแทกกับโต๊ะอย่าแรงทำให้ชายหนุ่มร่างบางบนโต๊ะเงยหน้า ดันแว่นขึ้นเบาๆ ก่อนจะโฟกัสตาไปที่ต้นเหตุของเสียง
, F7 e% @, a, S9 a: e6 ?
"ไอ้แว่น หลบไป นี่ที่กู!" $ I2 e. z7 ^! v, R3 P; c' s* s+ g
"ตะ...แต่นี่มันโต๊ะโรงเรียนนะครับ" ' J* X- E( K( h1 j' @8 M
"ก็กูจะนั่ง!“ 0 G6 n1 {' T4 `" ^2 r& \
"ดะ...ได้ครับ" * v+ p# O# I0 b& a& V
ผู้ถูกรุกรานจำเป็นต้องยกจานข้าวของตัวเองที่กินไปไม่ถึงครึ่งจานเดินออกมาจากโรงอาหารของโรงเรียน ชายล้วนแห่งหนึ่งท่ามกลางสายตาของกึ่งสมเพสของคนบริเวณนั้นที่ได้เห็นเหตุการณ์
. p# [, J' B6 L$ g8 t# Q% K
เฮ้อตั้งแต่ติดอยู่ในห้องวิทย์กับหัวหน้าชมรมวิ่งสองต่อสอง จากนั้นก็ตามติดเขาแจ เด็กคนอื่นๆในโรงเรียนก็มองเขาเปลี่ยนไป คงคิดว่าไอ้แว่นอย่างเขาทำอะไรให้ผู้ชายสุดหล่อท็อป3 ของโรงเรียนอย่างนายหัวหน้าชมรมวิ่งมาเดิมตามก้นเขาต้อยๆ แต่ใครบ้างที่จะรู้ว่าแท้จริงแล้วหัวหน้าชมรมวิ่งมาขอให้สอนเรื่องอาหารเพิ่มพลังงานสำหรับนักวิ่ง โครงงานของหัวหน้าชมรมวิ่งต่างหาก % N7 |) f, y7 r+ m* e
คิดแล้วก็ปลง…
8 W5 w, X6 K L! F* [
เด็กแว่นขยับแว่นตาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่ใต้ถุนห้องสมุด บริเวณที่เงียบสงบจนแทบร้างของเขา เห้อ...กินคนเดียวก็ได้ ว่าแล้วก็ตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ 8 ~( g x* ^. R( R+ b
“เห้ย กูเอาสองขาแล้วทำไมมึงแจกกูขาเดียวะ" "โอ้ยมึงจะเพิ่มขาสกัดทางกูทำไมเนี่ย กูกำลังเด้งเอาๆ" "พวกมึงเลิกเถียงกันเลย! รอบนี้กูป๊อกเก้าสามเด้งเว้ย จ่ายกูมาสะดีๆ" เหมือนดินแดนที่เงียบสงบของเขากำลังหายไป เด็กเนิร์ดค่อยๆเดินไปตามต้นเสียง "เห้ย มึง เบาๆก่อน มีคนมา" เสียงผีพนันตัวที่หนึ่ง "หรือจะเป็นครูวะ!" ผีพนันตัวที่สอง - I9 G+ m& s0 @/ W6 Z$ p
”เผ่นเว้ยมึง" แล้วก็ได้ยินเสียงวิ่งออกไป เด็กแว่นเดินใกล้เข้าไปเรื่อยๆจนเจอกับบ่อนขนาดย่อมในโรงเรียน เด็กพวกนี้...กว่าพ่อแม่จะหาเงินมาได้มันลำบากนะ เขาคิดในใจ
6 m4 I" R! g3 M. J
หรี่บ!!!! ในขณะที่เด็กแว่นกำลังเดินสำรวจบ่อนอยู่ดีๆ จู่ๆก็มีมือนิรนามมากระชากเขา หลังกระแทกผนังปูนดังปั้ง 3 C) [) U% S5 v! u0 u: X/ T
"มึง คือ ใคร ?" คำถามธรรมดาๆแต่น้ำเสียงที่ใช้ก็ทำให้เด็กแว่นผวาได้ไม่ยาก "..ระ...เรา..ชะ..ชื่อ..." "พูดให้มันรู้เรื่องหน่อยได้ไหววะ!!! มึงชื่ออะไร!!!" * n/ d" U. o% Q" q7 y2 n" D" n" [
”มะ… มีน“ & e* g' h6 m4 p' _
"พูดให้มันดังๆหน่อยมึงจะตายไหมวะ!!"
. V0 e$ |3 ]8 f) y/ m# z
เด็กแว่นคาดว่าถ้าอยู่อย่างนี้อีกสักห้านาทีเขาคงฉี่แตกเป็นแน่แท้ "ชั่งหัวแมร่งเหอะ" คนตัวโตกว่าว่าพร้อมกับหยิบมือถือของเขาขึ้นมา เด็กแว่นมองอย่างสงสัย
. y% G4 R w! ?& Y
0.0 ?
N$ z+ |# I- w9 Y4 o
แชะ.... "กูมีรูปมึงแล้วนะ ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูครูเมื่อไหร่..." คนตัวโตพูดพร้อมกับทำท่าปาดคอ เด็กแว่นถึงกับกลืน น้ำลายลงคอด้วยความผวา . p& _) q6 j+ y* o& i( ~, z
คาบฟิสิกส์....... "อ่าว นักเรียน นั่งที่ให้เรียบร้อยเร็ว วันนี้ครูมีเพื่อนใหม่จะมาแนะนำ เข้ามาเลยลูก"
# R( Q: D: W: P& r; Y
"สวัสดีครับ ผมชื่อภพ"
: N+ W d; o- p" b7 |1 [1 P4 B$ P
เด็กแว่นนามว่ามีนเงยหน้าขึ้นมาจากโจทย์ฟิสิกส์ที่เขาทำอยู่ ฮะ....เฮ่ย นี่มัน ไอ้หัวหน้าบ่อนเมื่อกลางวันหนิ....แย่แล้วเรา . {1 S1 d, [6 @+ p H
เด็กแว่นรีบหลบสายตาหัวหน้าบ่อนที่มองมา แล้วทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำโจทย์ฟิสิกส์ต่อ & r* f) E- K! ]
"ภพ เธอมีอะไรอยากจะบอกเพื่อนๆอีกไหมครับ?" "ผมเป็นเทควันโดสายดำครับ"
: l$ u$ C6 y9 ]& @4 E0 I
ทันใดนั้นทั้งห้องเงียบกริบ..... ตัวต้นเหตุกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ เมื่อเห็นเด็กแว่นก้มหน้าลงมากกว่าเดิมจนแทบจะชิดโต๊ะเรียนอยู่แล้ว ไม่ต้องรอให้ครูพูดอะไรต่อ ภพเดินเข้านั่งที่หลังห้องริมหน้าต่าง อื้อหืออออ...อย่างกับพระเอกเกาหลีเสียงชุบซิบเกี่ยวกับเด็กใหม่หน้าหล่อดังไปทั่ว 0 Z& Y7 B; x: j
"งั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเรียนกันต่อดีกว่า คราวที่แล้วครูพูดถึงไหนแล้ว"
" \$ h) [: W0 b- d+ l3 K2 T+ E
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง 9 F8 B, h7 A; f# | |. Z
"อะ..เอ่อ ถึงการแทรกสอดของคลื่นแล้วครับ" "เก่งมากจะมีน งั้นวันนี้เรามาต่อกันที่ การแทรกสอดของคลื่นที่มีเฟสตรงข้ามกันนะ .." ถึงเด็กแว่นจะกลัวเด็กใหม่ขนาดไหนแต่ตอนนี้ขอเรียนก่อน เพราะเขาหน่ะ ชอบเรียนเป็นที่สุด
9 F$ _+ s4 ~0 P- b: V9 ]
ส่วนเด็กใหม่ที่มาหนังหลังห้องริมหน้าต่างตรงที่ใครๆก็เรียกว่ามุมขยะเหม่อออกไปนอกหน้าต่างแล้วก็มีความคิดว่า เย็นนี้ไปที่ไหนดี?.....
9 i U8 C2 N$ {+ C3 Y
$ S) k% I0 N- h' J
ออดดดดดดดด......ถึงเวลากลับบ้าน 4 [% Q+ q1 C6 p& T
"น้องมีนนนน" มาอีกแล้ว หัวหน้าชมรมวิ่งยังไม่ทันเดินออกจากห้องดีมันก็รีบเข้ามาเกาะแขนเด็กแว่น "เอ่อ....พี ..ปะ..ปล่อยแขนเราก่อนได้ไหม"
" w1 U5 _6 o0 H8 j
"วันนี้เราเลี้ยงไอติมเอง ไปกันเถอะ แต่มีนต้องบอกทำวิจัยโครงงานกับเรานะ" "อะ..เอ่อ..วันนี้การบ้านเราเยอะหน่ะพี เป็นวันอื่นได้ไหม" "ปะ..งั้นเรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวคนเยอะแล้วต้องรอนาน" 0 h: A a/ s5 H9 h
ฟังกูบ้างไหมเนี่ยยยยย เด็กแว่นถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะปล่อยให้หัวหน้าชมรมลากไป เด็กใหม่เดินผ่านสองคนที่กำลังลากกันไปกินไอติม ดูภายนอกเหมือนเด็กแว่นเต็มใจ แต่ใครจะรู้ข้างในนี่เแทบร้องไห้
+ H, U! Y* e$ G& L
"หึ" ไอ้เด็กใหม่มันหึอะไร มันไม่ใช่อย่างที่คิดน้าาาาาT.T~
& E: @5 z/ @! }" X8 L! `
________________________________________ 2 f: p( J( P& c/ D( e$ i9 m
วันถัดมา
" ~$ a6 v$ q4 l) k( u# {: F
เด็กแว่นเดินแบกประเป๋าเป้โรงเรียนใบตุงเดินเข้าโรงเรียนด้วยอารมณ์บูดบึ้ง ไม่น่าเลย เมื่อคืนไม่น่าหลวมตัวไปกับไอ้หัวหน้าชมรมวิ่งเลย เมื่อคืนเด็กเเว่นเลยนอนไม่ครบแปดชั่วโมงดั่งเช่นทุกคืน แถมการบ้านเลขก็ยังไม่เสร็จอีก
2 ?3 m; \; o9 Y
เฮ้อออ % K! j* ], ?+ y" W8 g3 Z0 W$ n
เด็กแว่นเดินเข้าห้องเรียนนั่งประจำที่นั่นก็คือแถวหน้าของห้อง วางกระเป๋าลงแล้วไปหยิบแปรงลบกระดานมาเคาะ ฝุ่นฟุ้งกระจายติดเต็มแว่นตาเขาหมดเลย-.-
0 Q. v: ^: Y( [
6 ?; [" G( X3 |$ F' S- F; L+ H
"นายสหภพ นายพิสิทธิ์ นายนพณัฐ ไปพบครูที่ห้องด้วย!" เสียงสังหารของครูฝ่ายบอกครองลอยมากระทบโสตประสาตทุกคนในห้องเล่นเอา ทุกคนผวา ตามด้วยเสียงคนสามคนเดินออกจากห้องไป ส่วนเด็กแว่นเคาะแปรงลบกระดานต่อไป จะได้ไป เตรียมตัวเรียน . y4 c+ N( C) V! V3 i( J
เข้าแถวเสร็จเด็กทุกคนพร้อมเริ่มเรียนคาบแรก เด็กแว่นเอาสมุด หนังสือ ปากกกา ยางลบ ดินสอ ไฮไลท์ มายด์คัลเลอร์ ขึ้นมาอย่างพร้อมเรียนวิชาเต็ม ที่ แต่สามคนที่โดนเรียกออกไปตอนเช้าเพิ่งเดินกลับเข้ามา
# O7 w+ i, E/ v
เด็กแว่นรีบก้มหน้า ไม่รู้สิรู้สึกกลัว กลัวเด็กมาใหม่ แปลกๆ… ชิ้งงงง!!! ชิ้งงงส์! ชิ้งงงส์!!! เด็กแว่นสัมผัสได้ถึงเเรงสังหารจากสามคน จึงขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะ ค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นนายพิสิทธิ์กำลังจะเดินเข้ามาหาเด็กแว่นแต่เด็กใหม่รั้งไว้ก่อน มันต้องมีอะไรแน่ๆ.... หรือจะเป็นเรื่อง..... 9 x7 S" | }8 r
เรื่องการบ้านเลขที่เด็กแว่นลืมทำมา! คิด ได้ดังนั้นเด็กแว่นจึงรีบเอาการบ้านเลขขึ้นมาทำต่อให้เสร็จ หวังว่าสามคนนั้นคงจะหายโกรธเค้าเงยหน้าขึ้น ไปมองอีกครั้ง… 6 ~1 n" u* I6 @0 ^
กลัวจนน้ำตาแทบจะไหล!!
7 w$ y- @1 N; c- R X8 Z
ไอ้เด็กใหม่มันชี้หน้าก่อนจะเดินกับเข้าที่นั่งของมันเพราะครูเข้าห้อง ' m7 e- U6 d; H+ ?: @4 M
เด็กแว่นคิดในใจ วันหลังต้องทำการบ้านให้เสร็จให้หมดซะแล้ว *~* " G: `/ x/ g1 }
พักกลางวัน "แมร่งเอ้ยเหนื่อยชิบหาย ไหนมึงบอกว่ามึงปิดปากไอ้เด็กแว่นแล้วไงไอ้ภพ?" พิสิทธิ์หรือคิมถามเพื่อนตัวเองในขณะที่เขาและแก๊งส์ผีพนันกำลังทำ ความสะอาดห้องเกษตร "สงสัยแมร่งอยากลองของกูมั้ง แม่ง!" "เออ! แม่งคงคิดว่าเป็นเมียไอ้หัวหน้าชมรมวิ่งนั้นแล้วพวกเราจะกลัวมันรึไง" "มันได้เสียกันแล้วจริงหรอวะ" เด็กใหม่ที่ไม่เคยรู้เรื่องราวของเด็กแว่นมาก่อน ถามด้วยความสงสัย
K$ h e1 K/ M5 ?7 Z% _% V
"เออดิ! ติดอยู่ในห้องทดลองด้วยกันตั้งหลายชั่วโมง แถมออกมานะ ไอ้หัวหน้าชมรมวิ่งมันตามติดไอ้แว่นเเจเลย ไม่รู้ติดใจอะไรนักหนา"อันนี้นพณัฐ หรือ นพ เล่าให้ภพฟังด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "เออ มึงนึกดูดิ ผู้ชายอย่างเราแม่งก็มีอยู่รูเดียว ถ้าไม่ใช่ทางนั้นแล้วมันจะทางไหนวะ อึ่ยย~" "หรือไอ้แว่นมันเป็นผู้หญิงวะ จับแต่งหญิงหน่อย หน้านี่ก็ได้อยู่นะเว้ย ดูเผินๆนึกว่าทอม" 1 I. [7 ?; f; Q, L
“พวกมึงเลิกสงสัยแล้วมาช่วยกันทำให้เสร็จดีกว่า ไหมครับ?" ภพเก็บข้อมูลอยู่นาน เห็นที่ว่าถ้าบ่นต่อ ไปคงไม่เสร็จแน่ "ไอ้แว่นน้าาา! อย่าให้กูเจอมึงนะ แว่นไม่แตกไม่ต้องมาเรียกกูว่านพเลย!" ยังไม่วายเลิกบ่น * H3 i9 B6 {% i% s
ฟู่วววว ภพถอนหายใจด้วยความเหนื่อย ยากหลังจากจัดของทำความสะอาดห้องเกษตรเรียบร้อยแล้ว เหนื่อยชะมัดยากกมองรอดหน้าต่างผ่านไป เห้ยยย นี่มันไอ้แว่นนี่หว่าเดินผ่านมาทางนี่พอดี "พวกมึงไปกินข้าวก่อนไป เดี๋ยวกูตามไป ฝากซื้อข้าวให้กูด้วย" "เออๆ" สองสหายที่เหลือตอบแล้วเดินออกจากห้อง ไป 6 S/ Y t3 b1 X
ส่วนแว่นน้อยผู้ไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง เดินถือ ถาดข้าวมาด้วยจิตใจห่อเหี่ยว.... วันนี้โดนแย่งโต๊ะ อีกแล้ว จะไปห้องสมุดก็ไม่กล้าเพราะเดี๋ยวเจอพวกผีพนันอีกเลยเลือกมาห้องเกษตร หารู้ไม่ว่า....หายนะอันใหญ่หลวงรอเขาอยู่ ฟรี่บบบ!!!แคร้งงงงงง!! $ o: n+ R R3 h$ Q
เสียงฉุดกระชากแขนอันน้อยนิดของเด็กแว่นตามมาด้วยเสียงจานข้าวตกกระทบพื้น เม็ดข้าวกระจายกันไปคนละทิศละทาง "ไอ้แว่น!....ไหนมึงบอกจะไม่บอกใครแล้วนี่มันอะ ไร?" เด็กแว่นที่โดนแหว่งไปที่กลางห้องระบมไปแทบ ทั้งตัว แถมแว่นยังหลุดอีก เดี๋ยวตอบนะขอคลำหาแว่นก่อน คลำหาแว่นด้วยความไวแสงเสร็จก็หันมาเจอกับยักษ์หน้าหล่อ
6 t( V" J( a) g0 @3 F5 [
"ระ....เรา ปะ ป่าว นะ" "หึ!มาทำเป็นพูดดี ถ้ามึงไม่พูดแล้วหมาตัวไหน มันจะพูด?!!!"
9 s8 W2 k. ~) J! A$ ]; I
"อะ...เอ่อ มะ....หมามันพูดไม่ได้ไม่ใช่หรอ?" เด็กเเว่นถามกลับด้วยความสงสัย "นี่มึงกวนตีนกูหรอไว้แว่นนนนนน!!!!" นะ ..น่ากลัวกว่าสอบปลายภาคอีก เด็กแว่นคิดในใจ "ปะ...ป่าว กะ.ก็ มะ...หมา." "พูดให้มันรู้เรื่องดิ้!!!!!" "ก็หมามันพูดไม่ได้จริงๆนี่" ตอนนี้พูดเร็วกว่าโจอี้ บอยตอนแร๊ปอีก "มึงคิดว่ามึงเป็นเมียไอ้หัวหน้าชมรมวิ่งแล้วก็จะ ไม่กล้าทำอะไรหรอ?!!!!" "มะ..เมีย?" "หึ มาทำเป็นไร้เดียงสา เสร็จมันไปกี่ครั้งแล้วหล่ะ ตามตูดขนาดนี้“ 7 c# E; A- Y7 _+ V
อ๋อ........หมายถึงสูตรอาหารเพิ่มพลังงานหน่ะหรอ "กะ..ก็หลายครั้งแล้วนะ ตะ...แต่ไม่เคยชิมว่าอร่อยรึป่าว" "ไอ้แว่นนนนนนนน!!!" เด็กใหม่เกือบจะทนไม่ไหวง้างมือจะออกมาต่อยเด็กแว่นที่โดนเหวี่ยงไปกลางห้องเกษตร ; T3 M1 w- l5 q3 z
"ตะ...แต่ระะ..เราไม่..ดะ....ได้บอกคะ..ใครจริงๆนะเชื่อเราเหอะ" อีกนิดนึงน้ำตาคงจะไหลเป็นทาง "มึงบอกมึงยังไม่ได้ชิมของไอ้หัวหน้าชมรมใช่ไหม?" "คะ...ครับ เพราะ ทะ..ทำเสร็จเราก็กลับบ้าน เลยตลอด" เด็กใหม่ค่อยๆย่างก้าวเข้าไปหาเด็กแว่นที่นั่งตัวสั่น อยู่ที่พื้น "ลองชิมของกูดูบ้างมั้ยหล่ะ! ดูสิ คราวนี้มึงยังจะกล้าหือกับกูอีกรีป่าว?!!!!!" เด็กใหม่จัดการผลักเด็กแว่นที่กึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่บนพื้นให้นอนไปบนพื้นห้องที่เขาเพิ่งจะถูใหม่ๆก่อนจะเข้า ไปนั่งคร่อมเด็กแว่นเอาไว้ "นะ...นายจะทำอะไร?" "ก็ทำเหมือนที่นายทำกับไอ้หัวหน้าชมรมวิ่งนั่นไง!" เท่าที่เด็กแว่นจำได้รู้สึกจะต้องยืนทำในห้องครัวไม่ใช่หรอ แล้วนี่ห้องเกษตรนะ แถมยังนอนอยู่อีกด้วย "ตะ...แต่เราไม่ได้ทำท่านี้นะ" !!!!!
) G% A6 A3 @. F/ u5 p3 i
"พวกมึงจะเล่นกันกี่ท่ากูไม่อยากรู้โว้ย! แต่กูจะเอา ท่านี้" "ตะ...แต่ อะ...อื้อออ!!" 9 P4 A, V3 M% B5 \3 J6 e
9 U5 b/ S! G. R/ S; x
>>>>>>>>>>>>>> ต่อ EP2นะค้าบ<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<< 0 z+ P+ |5 F$ x2 w# c0 d
|