มังกรเกร็ดบุหงา ตอนที่ 1 วันวานที่ไม่เหมือนเดิม

Maximam

ครอบครัวอภิศาลสมบัติที่ปกครองอาณาจักรแซ่เฮงมา 6 รุ่น

ซึ่งรุ่นนี้เป็นรุ่นลูกของเจ้าสัวแม็กซ์และเจ้าสัวบอล โดยมีน้ำมนต์เป็นผู้ปกครอง
  t5 w) t! J5 d' v; Y* w# {แต่หลังจากที่น้ำมนต์ต้องแต่งกับหม่าฟ่งเฮง หนุ่มนักธุรกิจชาวจีนที่เจ้าสัวเเม็กซ์
; ?* a, I! W0 \9 j" Lพลาดเอาธุรกิจอสังหาเข้าไปเกี่ยวข้องจนทำให้ติดริดรายชื่อเกี่ยวกับการฟอกเงิน
' A' l6 S: s5 r6 d- \) ^3 ^+ U% ?6 Jระหว่างประเทศ เเละเพื่อให้อาณาจักรที่อากง(เจ้าสัวมังกร)ได้สร้างมาแล้ว 4
& S- g! A# B. o) |! n' \" Mรุ่นไม่ล้มสลาย น้ำมนต์จึงต้องตัดใจเลิกลากับต้นกล้าแฟนหนุ่ม และมอบอำนาจ
; e7 j$ G8 J- ^. Q5 dการปกครองของรุ่งเรืองทรัพย์ขจรให้หม่าฟ่งดูแล พร้อมกับเปลี่ยนเป็นแซ่เฮง
& o" w3 E, j" t$ b  |) Dซึ่งพี่น้องของแม็กซ์ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเจ้าสัวมังกรแต่งตั้งแม็กซ์ให้เป็น
  b* f  W1 w5 O6 K$ l3 B4 u; m$ Qเจ้าสัวตามธรรมเนียม

" G6 v3 K# L* v- g9 e1 \พิธียกน้ำชาของคุณชายใหญ่น้ำมนต์และเจ้าสัวหม่าฟ่งเฮง
8 l% w8 U2 }7 |: i4 T; V7 v/ G0 Q5 ~9 Pที่บ้านเจ้าสัวแม็กซ์และบอล วันนี้พี่น้องมากันครบทั้งหมวยใหญ่(ลูกท้อ)มาคู่กับ
6 C; b1 x  g# U$ Gปาร์ค(เพื่อนของแม็กซ์ที่ตอนนี้เป็นพี่เขยแม็กซ์) ดิวกับเสือ มาร์คกับปูม้า และ
ม่อนกับไผ่ ส่วนเมียของแม็กซ์ที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขตอนนี้ก็เหลือแคค่บอลเท่านั้น
"ขอบใจนะแจ้หมวยใหญ่ที่มางานหลาน"
! h1 m# h; ]  |7 a$ R$ B, c& q"หลานคนโตแต่งงานทั้งทีไม่มาได้งาย"
- [7 k( q% a6 [* N+ V  T, [7 P: `"อั๊วขอโทษพวกลื้อทุกคนที่ทำให้ตระกูลมังกรตกอยู่ในมือคงอื่น"
ลูกท้อกอดน้องชายและปลอบใจ มาร์คกับม่อนจึงพูดขึ้นว่า....
"อย่างน้อยเราก็ยังปกครองคนของเรานะเฮีย"
"ใช่ครับเฮีย ตามที่ตกลงเจ้าสัวหม่าฟ่งจะไม่ยุ่งกิจการของเราหลังจากได้ตาหนูไป"
4 A# q. r) X# U"จะว่าไปก็สงสารหลานเหมือนกันนะ"
1 O1 c# O" F2 F1 ?( r) o8 z"เพราะอั๊ว อั๊วคนเดียว คนเดียวที่่ทำลายตระกูลทำลายลูก ทำลายพี่น้อง"
3 B% V' l  X2 e2 Y6 g& c"ไม่เอาหน่า ไม่เอาอาใหญ่ ลื้อยังมีแจ้ มีน้องๆ และมีอาบอล ใครจะว่าไง
ก็ช่างแต่ลื้อก็คือน้องอั๊วเสมอ"

! @: t! W( }! J' u3 T8 y" l5 _/ Y"สวัสดีครับลุงแม็กซ์"
6 q8 U$ L9 _$ ?5 z0 C" wเสียงเอ่ยทักทาย แม็กซ์กับบอลจึงหันมาก็แทบทรุดเมื่อต้นกล้าอดีตแฟนหนุ่ม
ของน้ำมนต์มาที่งานนั่นก็เพราะหม่าฟ่งตั่งใจส่งการ์ดเชิญให้ต้นกล้ามางาน
"อากล้า ลื้อ...."
"ไม่ต้องคิดมากครับลุง ผมมาในฐานะเพื่อนของน้ำมนต์ครับ พ่อฟิวส์กับ
พ่อเเน็คก็มานะครับ"
$ ]6 Z+ \8 P7 }3 c, F  x: L"หวัดดีพี่บอล เฮียแม็กซ์"
8 c1 Z# c& b5 r5 {4 v"นี่ลื้อไม่โกรธเกลียดอั๊วเหรอ ที่ผิดคำพูดกับลื้อ"
"เฮียแม็กซ์ ผมเข้าใจ ตระกูลมังกรทรัพย์สมบัติมากมายมันเป็นเรื่องธรรมดา
& r2 F( G, Y7 k* @! kที่ใครก็อยากร่วมดอง ถ้าวิธีมันไม่สกปรกเราก็คงสมหวัง"
, i% v" ?$ I0 }# `; Rเเน็คพูดจบแม็กซ์ก็เดินมากอดพร้อมกับปล่อยน้ำตาออกมา แม็กซ์ตอนนี้
2 g, ]( o$ b! G% C( ~+ W  g; ]เหมือนตายทั้งเป็น และแล้วเวลามงคลก็มาถึงเมื่อชบวนขันหมากจีนมาถึงบ้าน
$ G* J, k7 ?/ o9 R8 y4 B) `และเข้าบ้านตามธรรมเนียมเรียบร้อยก็ได้เวลาที่เจ้าบ่าวต้องพาคู่ชีวิตมาเข้าพิธี
- ^3 s3 {6 |5 X" J% p& N0 K1 Hยกน้ำชา
"คู่ชีวิตพร้อมเข้าพิธี"
สิ้นเสียงนายพิธี น้ำมนต์ก็เดินออกมาในชุดสูทสีแดงลายมังกรคู่มังกรที่บอล
& C% J& E: M( @* U" B2 B" D9 F: fเคยใส่ในวันแต่งงานกับแม็กซ์ น้ำมนต์หล่อมากน่ารักสมวัย ซึ่งหม่าฟ่งดูท่า
จะรักและหวงมากซะด้วย เมื่อเดินผ่านต้นกล้าหม่าฟ่งโอบเอวน้ำมนต์เป็นการ
, N+ a4 x. k" Lเย้ยหยัน เล่นเอาลุงเสือเก็บอารมย์หมั้นไส้ไม่ไหว
0 N+ @1 [( ~3 j"ขอบใจลื้อนะที่มางานแต่งเมียอั๊ว อากล้า กล้าสมชื่อ"
"คนนรักโดนแย่งไปแต่งงานทั้งทีอั๊วก็ต้องมาแสดงความยินดีสิ"
' D2 j2 k+ g- B- n2 F2 I"ปากดีนี่ สมชื่อกล้า ถ้าปากมีแผลนี่คงชิมอาหารไม่ได้สินะ"
: [* n+ w2 j  ?"เข้าพิธีเถอะ จะได้เสร็จงาน"
น้ำมนต์พูดตัดบทเพราะไม่อยากให้กล้าโดนลอบทำร้าย ลุงเสือแกล้งจามขึ้น
"เชี้ยเอ๊ย..."
+ a" J- p6 W9 q& M"เป็นไรไปครับแปะ งานมงคลนะครับ เหี้ยไม่ควรเข้าางาน"
7 ~# {6 T. l- p: a" h0 fหม่าฟ่งเอ่ยถามลุงเสือ ลุงเสือจึงตอบไปว่า.....
"โทษทีหว่ะข้ามันคนไทย เหี้ยมันก็เป็นของดีนะคนไทยมักเรียมันตัวเงินตัวทอง
ถ้าไม่ดีหลานข้าคงไม่เลือกแต่งด้วย"
2 W( `% z6 `, f. u& z& z! A) p! |"แปะ แปะควรเข้าข้างอั๊วที่เป็นหลานเขยมากกว่านะ เอ๊...หรือว่าแปะจะอยากพัก"
"อย่าคิดทำอะไรลุงผมนะ หม่าฟ่ง"
"ไม่เป็นไรน้ำมนต์ เก่งๆแบบนี้ลุงชอบตะพดในมือกำลังสั่นเหมือนอยากเอาเลือด
) h5 H3 W( ]6 H8 q# q) O  v% X: cปากคนออก เดินเข้าพิธีไปอย่ากร่าง"

หม่าฟ่งทำไรไม่ได้มากเพราะรู้กิตติศัพท์เจ้าสัวเสือจึงพาน้ำมนต์เดินเข้าพิธีไป
9 r/ f4 l3 x, Vยกน้ำชาให้เจ้าสัวแม็กซ์และเจ้าสัวบอล เเม็กซ์กอดน้ำมนต์ด้วยใจที่รู้สึกผิด
แต่หม่าฟ่งกับหึงพ่อตาจึงพูดขึ้นว่า....
"นี่จะกอดอะไรกันนักหนา"
หม่าฟ่งดึงตัวน้ำมนต์ออกจากแม็กซ์
"พ่อลูกเขาจะกอดกันไม่ได้หรือไงว่ะ"
5 [) x. J0 [6 b6 ?4 B5 z9 z3 w% z9 Bลุงเสือพูดขึ้น หม่าฟ่งจึงตะหวาดกับว่า...
"ใช่ นับจากนี้น้ำมนต์คือทรัพย์สินของอั๊วนอกจากอั๊วเท่านั้นที่มีสิทธิ์คนอื่นห้าม"
"มากเกินไปไหมเจ้าสัวฟ่ง แม้แต่อั๊วก็ไม่ได้เลยหรือ"
: i  v- E9 v! x: j2 d; u* o" dบอลลุกขึ้นพูดพร้อมแกะมือหม่าฟ่งออกจากแขนน้ำมนต์ และนี่แหละมังกรตัวจริง
ที่ไม่เกรงกลัว รังสีของบอลสามารถทำให้หม่าฟ่งยอมยกมือไหว้ขอโทษ
4 J4 {: l) a3 Q. n0 m$ u. E"อั๊วกอดลูกได้ใช่ไหม"
; e6 n- W( m+ x9 @$ A# V"ขอโทษครับ ป๊า ผมให้แค่ป๊าคนเดียวที่กอดได้"
0 P0 U7 Q6 r! L* B- G. t"แล้วเตี่ยหละ"
"น้ำมนต์เกิดจากน้ำเชื้อของป๊า เตี่ยไม่สามารถทำให้น้ำมนต์เกิดได้นี่ครับ"
"นี่เจ้าสัวฟ่งต้องการยึดทุกอย่างของเจ้าสัวแม็กซ์เลยใช่ไหม"
" |/ B0 m1 }7 b: m" T- k3 ?"อั๊วยึดได้แค่เมียอั๊วคนเดียวเท่านั้น สมบัติมากมายตระกูลมังกรก็ยังได้ปกครอง"
. _% d3 B1 \+ W, f1 C"เเต่เจ้าสัวก็ได้ส่วย"
. ^& N! J( @* T- h- r"ส่วยอั๊วได้เเค่น้ำมนต์ก็พอแล้วครับ"
"เฮียพูดเองนะครับ นั้นทุกคนเป็นพยานตระกูลมังกรจะไม่มีการส่งส่วยใดๆให้กับ
ตระกูลเฮง เพราะเจ้าสั่วหม่าาฟ่งเฮงต้องการส่วยเป็นตัวผมไม่ใช่เงินทอง ไม่กลับ
; Q$ L5 F6 x4 e# [. nคำใช่ไหมครับ เฮียฟ่ง"
# Z3 @: ^, l! j# N3 x"ครับ"
"อาฟ่ง ลื้อ ......"
เมื่อน้ำมนต์พูดจบ ตระกูลเฮงก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเจ้าสัวฟ่งรับปากไปแล้ว
. U% i3 [8 a$ wและนี่คือความฉลาดที่น้ำมนต์ได้มาจากบอล นับเป็นอิสระทางการเงินก้าวแรก
0 T+ N: S, [8 V' _# jที่ตระกูลมังกรได้รับ
! }& X% V7 V9 }0 P) I( S3 g"อาฟ่ง ลื้ออย่าประมาทเมียลื้อ อีไม่ได้โง่อย่างที่คิด"
8 J/ }# ]* Q' K/ K* }" U& r$ w/ ~"ม๊า อั๊วรู้ จะไม่มีพลาดอีกแน่นอน"
/ Y- m1 e# _8 l/ W! ["ให้มันจริงเหอะ เตี่ยกับม๊าจะคอยดู"

ในขณะที่งานเลี้ยงกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี น้ำมนต์เดินมาที่โต๊ะของต้นกล้า
และจับไหล่ของต้นกล้า
"ขอบคุณนะครับพี่กล้าที่มา"
6 P" R/ _5 _" ]* w, P; P6 Z"น้องชายเเต่งงานทั้งทีไม่มาได้ไง มีคความสุขมากๆนะ ซ้อเฮง"
$ n  i$ }6 m" F# P"ยังแซวน้องได้อีกเนอะ"
. e  w3 _4 V$ k3 Q' yรอยยิ้มที่ดูมีความสุขแต่ในใจทั้งคู่อยากร้องไห้ออกมา ทันใดนั้นหม่าฟ่งก็เดินมา
โอบเอวน้ำมนต์และดึงมือออกจากไหล่พร้อมพาไปเดินออกไป และนี่คือการลา
ขาดจาากคนรักระหว่างน้ำมนต์กับต้นกล้าอย่างสิ้นเชิง น้ำมนต์จะเป็นรักแรก
และรักเดียวของต้นกล้าตลอดไป

2 ?2 o8 i, s* r8 b3 V3 u$ W/ [เมื่อได้ฤกษ์ส่งตัวเข้าหอขบวนเจ้าสาวต้องพาตัวน้ำมนต์มาส่งที่บ้านเจ้าบ่าว
, R4 [& t. p2 e% b& Cเสือได้เตรียมลูกน้องให้ดักฉุดและให้ต้นกล้าพาหนี
6 E: f0 b' q9 s% n"ไอ้กล้า ลุงเตรียมช่วยเอ็งเต็มทีเอ็งพร้อมก็ลงมือได้เลย"
"พี่เสือ มันจะไม่ทำให้แย่ไปมากกว่านี้หรือ"
"ดิว ตอนนี้เราไม่มีอะไรจะเสียแล้วนะ ไอ้กล้าเอาไงบอกลุงมา"
% `) Z7 N) Q3 M5 u"ผมทำไม่ได้ครับลุง ผมรักน้ำมนต์มากก็จริงแต่ถ้าพาหนี ตระกูลมังกรอาจ
! u9 T9 l& s' }; K: e# k  |; p* \ไม่เหลืออะไรเลย ผม ผมทำไม่ได้"
"เอ็งจะต้องเสียเจ้ามนต์ไปตลอดนะเว้ย"
. U( |/ E; @% }! {$ y- x"มันคงเป็นกรรมของเราสองคนครับลุง ชาตินี้มีกรรมไม่ได้เคียงคู่ ขอแค่ได้หาม
8 @; c- s" ]7 J2 Y% Q( jเกี้ยวส่งคนที่ผมรักเท่านี้ก็พอเเล้วครับ"
"ไอ้พระเอก มึงแดกสรพงศ์เข้าไปไง  ก็ตามใจเอ็ง"
; Y! t9 N  V: Q" o( hต้นกล้าทำหน้าที่สุดท้ายของคนรักด้วยการหามเกี้ยวส่งตัวเจ้าสาวให้ถึงมือ
เจ้าบ่าวอย่างปลอดภัย โดยที่น้ำมนต์ไม่รู้เลยว่าต้นกล้าคือ 1 ในสี่ที่หามเกี้ยว....

obchoeitoh

ขอบคุณครับ

แมลง

สุดยอด

Anavin

nuangnut1996

สนุกมากครับ