เด็กเสี่ย เดอะซีรีย์ ตอน ดื้อนักรักไหมหละ EP. 3 เปิดตัว

Maximam

เมื่อตั้มเลิกเรียนแล้วลงมาเห็นเสี่ยอั๋นนั่งอยู่ที่หน้าตึกบริหาร
$ B/ s9 |# f8 ^# ~; u! h"เชี้ย ยังอยู่เหรอว่ะ"
ตั้มอุทานขึ้นเอสจึงถามว่า...
" ?/ e. `. a" A0 S% R" i8 e& U1 N4 ~"อะไรของมึงว่ะ มาเรียนรวมกับกูวันเดียวหลอนเลยไง"
"หลอนห่าไรหละ ดูนั่นเจ้านนายมึงยังไม่กลับไปอีกเหรอว่ะเนี่ย"
5 q/ \, B& S  C0 S9 }9 O"ก็วันนี้มึงแม่งโคตรน่ารักขนาดนี้ เสี่ยอั๋นคงปล่อยมึงหร๊อก ไปดิ ทักทาย"
. s( Y1 T* e3 A% `"ไม่เว้ย บาย"
6 Y* T3 [8 v* q+ ~6 Y"ไอ้ตั้ม ไอ้ตั้ม"
1 K0 L! `2 |! r/ ?1 [ตั้มหันหลังวิ่งหลบไปอีกทางแต่ทว่าายังไม่ทันได้วิ่งก็มีคนมาจับแขนเอาไว้
คนนั้นก็คือเสี่ยอั๋น....
5 R, s- q% {  v"จะไปไหนครับ รถอยู่นู้น"
"หวัดดีครับเสี่ย นั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ฝากเพื่อนผมด้วย"
"ดีมากเอสที่รู้งาน"
เอสปลีกตัวออกห่างเพราะรู้ดีว่าไม่ใช่คิวของพระรอง
"ไอ้เอส ไอ้เพื่อนเวรทิ้งกูอีกแล้ว"
"ไปว่าเพื่อนแบบนั้นได้ไงครับ ลืมแล้วไงเพื่อนเราขเขามีงานต้องทำ"
( d* Z6 z. G5 E"แล้วเสี่ยไม่มีงานมีการทำหรือครับถึงมานั่งป็นเจ้าที่อยู่นี่"
! r3 E- G4 H, a"มีครับ หน้าที่วันนี้คือมารับเมียกลับหอด้วยกัน"
"ใครเมียเสี่ครับ เสาต้นนั้นเหรอ"
2 g' A0 n, T, h; }# [( ["ตลกไง หรือจะให้เอาคลิปลงX"
7 }% S# R+ U1 [- o, L+ I* ["เสี่ย แอบถ่ายไว้เหรอครับ เอ๊ย ปล่อยนะไอ้เสี่ย"
เสี่ยอั๋นโอบไหล่ตั้มแล้วพาไปขึ้นรถและะขับออกไปโดนไม่บอกปลายทาง
; h3 Q) @$ E4 h) V0 W2 @9 Jตั้มก็นั่งนิ่งแบบกลัวๆไปตลอดทาง

5 D' v% E8 P3 {เมื่อมาถึงร้านอาหารสุดหรูของคนมีอันจะกินเขามากัน
+ V7 S: J: a( H7 _1 m9 g"เสี่ยพาผมมาที่นี่ทำไม"
"มากินข้าวไง"
/ G# b8 U5 n" [: F- G"กินข้าว ร้านข้างทางก็มี อร่อยด้วย"
1 s% U3 S( B4 B  b. f7 G4 N"ไปเหอะหน่ามีคนจ่าย"
2 y0 @) F' ?6 X/ P"เสี่ยเนาะ ได้ผมจะสั่งให้เสี่ยอั๋นล่มจมไปเลย"
เสี่ยอั๋นพาตั้มเดินเข้ามาในร้านก็เจอกับเสี่ยกัสพ่อของเสี่ยอั๋น ตั้มจึงยกมือไหว้
* D) p/ O( S3 w0 U& J, z"สวัสดีครับ เสี่ยกัส"
"สวัสดดีจ้ะ มาทันเวลาดีมากเจ้าอั๋น เออหนูเดี๋ยวพาน้องตั้มไปเปลี่ยนชุดนะ"
* }; |5 E( s9 u+ ~4 ?. i$ v1 f"เจ้าค่ะเสี่ยกัส เชิญทางนี้ครับคุณตั้ม"
8 ~) Q- @8 L: Z- r"พี่เป้ครับคนกันเอง ผมก็เคยทำงานที่ร้านมาก่อนเรียกตั้มแบบเดิมดีกว่าครับ"
"ไม่ได้หรอกค่ะคุณน้องพี่ต้องฝึกเรียกให้คล่องปาก"
* @+ V4 W3 q4 [' P# r* j0 j/ U( oตั้มถึงกับงงจึงเอ่ยถามเสี่ยอั๋นไปว่า...
"นี่เเค่มากินข้าวทำไมต้องเปลี่ยนชุดด้วย เเล้วจะให้ผมใส่ชุดอะไรเสี่ย"
"ไม่ใช่ชุดกล้วยตีกลองหรอกหน่า เสี่ยหึง มานี่"
"โอ๊ยยย เดินเองได้ ปล่อย"
  ^& d/ ~4 t( a, t* n% M- kเสี่ยอั๋นล็อคคอเเล้วพาตั้มเดินไปที่ห้องเเต่งตัว ตั้มเข้าไปพร้อมกับช่างเเต่งหน้า
8 p, m% H5 f) _2 M: T8 |ของทางร้านเสี่ยกัสที่เตรียมมาเองเพราะเสี่ยอั๋นไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ก็ตั้มน่าตั้มซะ
+ o9 u* b$ O* y! ?6 Wขนาดนี้ก็ต้องหวงเป็นธรรมดาเเหละเนาะ เมื่อเเต่งตัวแต่งหน้าเสร็จเด็กหนุ่มใน
1 x# Y7 k) ^# d' Q+ |: Cชุดสูทสีกรมขาเต่อ เสื้อเชิ้ดสีขาว สวมแว่นตา ก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว
เสี่ยอั๋นถึงกับตาค้าง ในความหล่อของตั้ม
+ r; V5 @% u1 c6 \4 c"โห ดูโตขึ้นเยออะเลยนะเรา เมื่อกี๊ยังเป็นไอ้เเว่นเด็กวัดอยู่เลย"
  ^: E0 h& R" q1 E5 q3 _3 b- c"ปากดี ขอบคุณนะครับพี่เป้ที่ช่วยแต่งให้"
"ไม่ต้องแต่งไรมากเลยค่ะคุณน้องเบ้าหน้าคุณน้องมันดีอยู่เเล้ว ดูสิใครจะสู้
9 C& G9 s4 [2 Z4 V+ l. G: }คุณน้องได้"
"ไปสิ เกาะเเขนผมด้วย"
เสี่ยอั๋นยกแขนขึ้นให้ตั้มควง แต่ตั้มกลับไม่ควงและเดินไปพร้อมเจ๊เป้ แสบๆ
แบบนี้เดี๋ยวก็โดนเสี่ยอั๋นทำโทษหรอกนะตั้ม
8 F( [4 q! n# P
เมื่อเข้ามาถึงในห้องอาหารอันใหญ่โตที่บนโต๊ะมีเเต่อาหารจีนระดับภัตราคาร
เกรดAAA ตั้มรู้สึกเกร็งจนต้องหยุดเดิน เสี่ยอั๋นจึงเข้ามาโอบไหล่แล้วพาเดิน
เข้ามานั่งที่โต๊ะ
"ทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกร็งนะตั้ม"
+ [+ E- ?: }# O3 g  l' U"ทำไมดูอลังการจังครับเสี่ย"
" \0 ?8 }7 K% E1 M) F"เลิกเรียกเสี่ย เรียกเตี่ยได้เเล้ว หรือจะเรียกม๊าก็ได้ ไม่ถือ ชอบ"
- C8 f# U. O* o: _
ทันใดนั้น ชายสูงวัยในวัย 65 ยังปั๋ง ก็เดิมเข้ามาพร้อมด้วยคนอีกสองกลุ่ม
- @/ E. M) s" z1 I2 u: ]เสี่ยกัส เสี่ยอั๋นจึงลุกขึ้นทำความเคารพเพราะเขาคือเจ้าสัวเสือ ซึ่งมาพร้อม
' Q' E+ M* \2 J' aกับดิวเกย์คู่ชีวิตของเจ้าสัวเสือซึ่งเป็นนายแม่ของบ้าน และซ้ออร ซ้อรองของ
# m' C$ R, M# S1 P! b$ xบ้าน
/ s9 q2 n- B- L2 B+ |2 h4 M: K# V3 m"สวัสดีครับเตี่ย นายแม่ ซ้อรอง"
"สวัสดีครับอากง ซ้อรอง"
เสี่ยกัสกับเสีา่ยอั๋นยกมือไหว้ทักทายทุกคน ดิวก็เดินมาที่กัสลูกชายที่เกิดจาก
การอุ้มบุญโดยน้ำเชื้อของดิว สองพ่อลูกกอดกันด้วยความรักและอบอุ่นโดยที่
; q! z2 o" E% W+ c) {1 Tเจ้าสัวเสือโอบไหล่ลูกชาย .....
$ W9 K# m/ Q$ @4 r"สวัสดีกัส เป็นไงบ้างลูกทำธุรกิจ เหนื่อยไหม"
"ไม่เหนื่อยเท่ากับการเลี้ยงลูกหรอกครับป๊า(นายแม่) เตี่ยกับป๊าสบายดีไหม
อั๊วไม่ได้เเวะไปหาเลย"
"ป๊าก็สบายดี เเล้วนี่ใครกันหน้าตาน่ารักเชียว เมียเราหรือเจ้าอั๋น"
ดิวถามตรงๆแบบนี้เสี่ยอั๋นก็ตอบไม่ถูกเลยดิครับ ทุกคนต่างเงียบและพูดไม่ออก
"อะถามไหม เพื่อนหรือเจ้าอั๋น"
+ S$ e# G6 Z# o6 S( {, K0 M7 R"ครับอากง ตอนนี้ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ เอ่อผมจะแนะนำให้รู้จัก"
' w7 P8 f1 @3 ]/ V; u$ \8 K. ^"หือ เก็บไว้ก่อน รอมาพร้อมๆกัน ทำกรรมเยอะสิเราถึงได้มาเจอเจ้าอั๋นได้"
" a6 C5 R& [# n; ~- E* e% l  l"อากง พูดซะ"
0 T4 Y$ F7 i, c' m, iดิวเดินกลับมานั่งข้างเสือฝั่งขวาส่วนซ้อรองนั่งฝั่งซ้าย เจ้าสั่วเสือจึงถามซ้ออร
ไปว่า...
"เเล้วนี้ยายเอม กับตาอามยังไม่อีกหรือซ้อรอง"
: K2 P) T+ H, R$ p2 h0 `+ N& }"เดี๋ยวก็คงมาแหละค่ะเจ้าสัว"
"สวัสดีครับอากง นายแม่ อาม่า สวัสดีครับเฮียอั๋น"
; e$ d, u8 a" q2 u"อ้าวเจ้าโอ๊คแล้วพ่อแกไม่มาหรือไง"
' Z4 `/ ^, i+ }" p/ s) `/ {เจ้าสัวเอ่ยถามหลานชายของตน โอ๊คจึงตอบเจ้าสัวว่า....
' H# _7 q: e9 j! }4 A! A"เรื่องเดิมๆครับอากง"
"อะไรกัน นี่ตาอามจะให้ความสำคัญกับโอ๊ย ม่าไม่อยากพูด กก็ยังดีที่โอ๊คยังมา"
: `6 p/ ]5 r0 a0 Jทันใดนั้นเจ๊ใหญ่อย่างเถ่าแก่เนี๊ยเอมอรก็มาพร้อมสามี
7 k9 t1 {% T( M. }0 A5 P$ q$ ^! v"สวัสดีค่ะ ทุกคน"
, v. h/ R8 V, e"ยายเอม แกเคยคคิดจะมารอก่อนบ้างไหม"
"หนูมีงานมีการทำค่ะม๊า ไม่ได้ว่างช่วงกลางวันแบบพี่ใหญ่ จริงไหมค่ะเฮียกัส"
; E2 L9 J: y- [- ^"ก็จริงอะนะ ขอบใจนะที่ใส่ใจเลยรู้เวลาว่างของพี่"
"ว่าแต่เตี่ยเรียกพวกเราทุกคนมามีอะไรค่ะ เอ๊เเล้วนี่พ่อแกวิ่งตามจับเมียน้อยพ่อ
เเกอยู่หรือไงถึงไม่มาพบญาติพี่น้อง"
  ]. z6 j, G$ d" E4 Q7 S"ยายเอมนี่หลานของแกนะทำไม่พูดจาไม่รักษาน้ำใจกัน ตาอามเป็นน้องแท้ๆ
ของแกนะ"
"ก็ม๊าสอนหนูเองนี่ค่ะว่าเราต้องยืนหนึ่ง อะไรที่ถ่วงก็ตัดทิ้งไป"
"ยายเอม"
"พอพอ นี่นัดมากินข้าว ไม่ใช่มากัดกัน เกรงใจเด็กมันบ้าง รุ่นย่ารุ่นป้ากัน
. E* A% n! n6 S% A' l2 qเเล้ว ที่อั๊วเรียกพวกลื้อมากก็เพื่อจะแบ่งสรรสมบัติสุดท้ายให้กับหลานๆ ก็จะมี
แต่ลื้ออรพิณที่ไม่มีลูกสักที อาศักดิ์ชัย"
"เจ้าสัวครับ ผม..."
+ o' ?4 n; S& l. D1 G. |"เอา พอพอไม่ต้องพูดดูลื้อเองก็ไม่อยากมี ตามศักดิ์และสิทธิ์ธุรกิจและที่ดิน
ที่เชียงใหม่ อั๋นลื้อต้องได้รับเพราะลื้อคือหลานคนโตและเป็นหลานของทางสาย
เลือดอาดิว ส่วนลื้ออาโอ๊คธุรกิจให้เช่ารถท่องเที่ยวและโฮมสเตย์ที่ขอนแก่น
อั๊วให้ลื้อเป็นคนดูแล"
' M3 u( m5 v6 O; M$ k9 O"ได้ไงค่ะเตี่ย ไอ้โอ๊คมันเป็นหลานแต่ได้มากกว่าอั๊วที่เป็นลูกอั๊วไม่ยอม"
"เอม เตี่ยคุณตัดสินใจถูกเเล้วนะคุณกับผมก็ไม่มีลูก อย่างไรสมบัติก็ต้องเป็น
+ _5 }+ D  }* F) g" Fของหลานอยู่ดี"
"ก็คุณไม่มีน้ำยาไง"
3 D7 S0 X/ B4 P. b" x) W) j" D"ยายเอม รักษาหน้าผัวแกด้วย"
ซ้อรองพูดขึ้น เสี่ยอั๋นจึงพูดขึ้นว่า....
1 ]2 y- F# F: P- F: z3 }% z' b) d* I"อากงครับ ผมขอปฏิเสธที่จะรับของที่อากงจะมอบให้ครับ ธุรกิจที่ผมกับเตี่ย
ทำอยู่และทรัพย์สมบัติที่เตี่ยทำไว้มันก็เพียงพอให้ผมสบายไปทั้งชีวิตแล้วครับ
ผมขอเเค่อากงและอากงอนุญาตให้ผมหมั้นกับตั้มแฟนผมเท่านั้น"

4 J1 \5 ]* W, x$ }, Z. tตั้มถึงกับอึ้งเเละงงมาก เชี้ยไรว่ะเนี่ยเพิ่งเจกยังไม่ถึงสัปดาห์ขอกูหมั้นแล้ว ตั้ม
! N* H6 X7 P7 B! Kคิดอยู่ในใจ เจ้เอมอรจึงพูดขึ้นว่า...
$ a/ S* t2 O6 u3 u: Y"ตาย มัธยัทดีนี่ เอาแค่เมีย ไม่เอาสมบัติ"
"ขอโทษนะครับโก ผมมีเตี่ยเป็นตัวอย่างในการหาเงินไม่ได้รอแต่สมบัติของพ่อ
. {: l5 L0 D  z% qกับแม่อย่างเดียว"
3 P- g# R, \8 U8 r/ i+ y7 X% S"ไอ้ ไอ้อั้นแกกล้าย้อนฉันเหรอ"
"หยุดนะเอม อย่ามาเรียกลูกของพี่ว่าไอ้ ขอโทษเขาซะอั๋น"
/ ]. k$ X5 ^* |"ขอโทษครับอาโก"
ซ้อรองรู้สึกได้ก็สายเกินที่สอนเอมมาแบบผิดๆ จะว่าจะเตือนอะไรก็คงไม่ได้เเล้ว
( J5 \+ u) ~) c' c+ c5 m"ยายอร พอได้เเล้ว ต้องขอโทษคุณดิวด้วยนะคะ ฉันสอนลูกได้ไม่ดีพอ"
"ม๊า นี่ม๊า"
( `" n3 ]3 |8 p' |- v"นั่งลงเอมอรก่อนที่อำนาจนายแม่จะเอ่ยคำสั่งอะไรออกไป เด็ก ๆ"
ดิวเรียกลูกน้องเข้ามา ซ้ออรพิณจึงลุกไปคุกเข่าขอร้องดิว....
"นายแม่ อั๊วขอนะคะ"
- i$ a: l8 E2 }6 s2 `"แกจะทำไรฉัน"
) D  y. q4 a) `/ K" N8 p- O( {6 l"เธอจะนั่งลงดีดีหรือจะให้การ์ดประครองนั่ง"
& I3 [# J5 \- O2 w9 [$ x7 r$ V  ~"ยายเอม แกนั่งลงเถอะม๊าขอหละ"
เมื่อเอมนั่งลง เจ้าสัวเสือจึงถามอั๋นว่า....
0 t7 b) O$ m! K8 \' F5 C"ไม่เอาจริงเหรอสมบัติมากมายทั้งไร่ส้มและโรงแรม"
! w2 q  Q6 f( N& x) {6 g% ?  M"ไม่ครับผมขอแค่ได้ใช้ชีวิตกับตั้มคนที่ผมเลือกเอง"
"ชื่อตั้มเหรอเรา"
เจ้าสัวเอ่ยถาม ตั้มดูเกร็งเข้าไปอีกเสี่ยกัสจึงพูดกับตั้มว่า...
. G4 m; A5 q' _! ~$ ]"ไม่ต้องกลัวอากงนะหนู ตอบท่านไปตามจริง"
"ใช่ครับผมชื่อตั้ม"
"เรียนอยู่เหรอเรา เป็นคนที่ไหน พ่อแม่ทำงานอะไร"
& }3 O) A- Z7 i% K0 ]"ผมเรียนอยู่ปี 2 สาขาบัญชีครับ อยู่อุดร พ่อแม่ทำนาครับ"
7 {) y' j) ?( n# m9 P"แล้วลื้อเจอกับหลานอั๊วได้ไงแล้วเจอกันที่ไหน"
"เจอที่บาร์ครับผมมมม ผมรับงานที่ร้านครับ"
"5555 ต๊าย คุณชายใหญ่ เอาไอ้ตัวมาเชิดหน้าชูตาหรือนี่"
" s) e4 i; F6 ^2 [5 ?"ขอโทษนะครับคุณศักดิ์ชัย เอม อะนี่กระจก"
"พี่ใหญ่ให้เอมทำไม"
; W3 p% x  J* D. ?"ก็ส่องดูตัวเองก่อนว่าผัวตัวเองก็เคยเอ็นร้านฉันมาก่อน"
" d# c9 j9 z9 }6 y* d"พี่ใหญ่"
+ W! u% B6 G+ j' `  ]"พอ อั๊วยังคุยกับเด็กนี่ไม่จบ เเล้วทำไมถึงมาทำงานแบบนี้"
% T3 L. t9 Z- b8 Y: Y- f9 Sอากงดุเอมและกัส พร้้อมกับถามตั้มต่อ ตั้มตอบคำถามแบบเกร็งๆกลัวๆ...
: e0 M+ D6 D7 |, }/ t. w"ผมต้องการหาเงินเรียนครับ ที่บ้านผมนาแล้งผมไม่อยากให้พ่อแม่หากู้มา
* p' s1 X# o2 l+ u+ d% F0 Pให้ผมเรียนก็เลยต้องมาทำงานที่บาร์ครับ"
4 [. b1 F6 g& t7 R"ทำมานานหรือยัง"
"วันเดียวครับ ผมไม่อยากเจอหน้าเสี่ยอั๋น ผมก็เลยเลิกทำและลาออก"
5 g$ o7 U( c; C7 @"หือ เเฟนเฮียนี่ก็กล้านะครับ กล้าทิ้งศักดิ์ศรีมาทำงานโฮสต์ ผมนับถือเลย
  X1 J% m% ~( Y) Fอากงครับ แบบนี้อากงควรให้เฮียได้ตามที่ขอนะครับ"
"ไอ้โอ๊ค นี่มันศรัตรูเรานะแกจะไปญาติดีอะไรกับมัน"
"ศรัตรู ผมว่าป้าเลิกยุแยงดีกว่านะครับ ตั้งแต่ผมจำความได้ก็มีลุงกัสที่เลี้ยงผม
แทนพ่อกับแม่ มีเฮียอั๋นที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่ ทุกวันนี้ผมยังสงสัยเลยนะครับว่า
พ่อผมเป็นลุกของสายทางไหนกันแน่"

ในขณะนั้นอากงก็คิดบททดสอบอะไรบางอย่างเพราะอากงยังดูไม่ออกว่าอั๋นจอม
เจ้าชู้จะรักษาตั้มไว้ได้เเค่ไหน
" l" ^5 N( w9 l+ e  ]2 b"เฮ้ยพวกข้างนอกเข้ามาดิ"
3 ]) {! E2 q' u# {" q+ U4 d"ครับเจ้าสัว"
พวกลูกน้องหนุ่มฉกรรจ์เดินเข้ามาในห้องอาหาร
"จับได้เด็กนี่่แก้ผ้าออก อั๊วอยากรู้ว่ามันดีตรงไหนหลานอั๊วจึงอยากได้มัน"
; \. {* N( [* C; m$ d"ครับ"
"อย่านะเว้ย อย่าทำอะไรเด็กกู อากงอากงทำอะไร"
: I% n2 w" x) \"ไม่ต้องฟังมันจัดการดิ"
6 E4 t3 a' K8 ?& [) M8 P"อย่านะเว้ย เฮียอั๋นช่วยผมด้วย"
ตั้มถูกลากตัวออกไปจากโต๊ะพร้อมกับถูกปลดกระดุมปลดเข็มขัด อั๋นจึงเข้้าไป
* h& _$ d4 c% v  _( E$ {* Hช่วยเหลือแบบไม่กลัวตายเพราะลูกน้องอากงมีทั้งปืนทั้งมีด
  h4 I( C. A! `8 u" q0 ]" {"เตี่ย เตี่ยทำอะไรครับเนี่ย เล่นมีดเเบบนี้"
! a& |9 P! K- J- B" G( i"ลูกลื้อเป็นคนแบบไหนลื้อก็รู้นะอากัส ถ้าอีรักเจ้าหนูนี่จริงมันต้องช่วยให้เจ้าตั้ม
ไม่ถูกแก้ผ้าออกได้"
- L+ Z+ f$ T' G5 g4 G( d! B"เฮียนี่ซาดิสเนอะ ตั้งแต่ครั้งเฮียแม็กซ์ตามบอลไปที่เชียงใหม่ก็เล่นซะเกือบตาย"
"ไม่งั้นจะเรียกเสือได้เหรอ"
5 E/ A9 ?- E2 @3 z
& i, v# {# T2 @" [& A6 ~2 Mอั๋นต่อสู้กับพวกลุกน้องอากงจนช่วยเหลือตั้มไว้ได้โดยมีเเค่เสื้อเชิ้ดที่หลุดจาก
# l% n) T3 J- _5 Y8 O# q8 E; f6 H$ oกางเกงเท่านั้น เสี่ยอั๋นกอดตั้มที่ยังตกใจกลัวไว้จนเเน่น โอ๊วววเปิดตัวแบบนี้
น้องตั้มจะช็อคตายก่อนไหมครับเนี่ยอากง
* B+ {$ B- i7 F. H"ไม่เป็นไรเเล้วนะ เจ็บตรงไหนเปล่า"
"ไม่ครับ ผมกลัว ขอบคุณนะครับเฮีย"
* W: f' D. }- O! \"แค่ตั้มเรียกเฮีย เฮียก็พร้อมช่วยเเล้ว อากงครับ แผนอากงใช่ไหม"
"เออ กงอนุญาตให้ลื้อคบกันได้แต่ยังไม่ให้หมั้น อั๋นลื้อมันเจ้าชู้พอๆกับเจ้าสัว
' v# e& h2 C& ?, n* ?% i) `7 gแม็กซ์ อั๊วไม่ไว้ใจไม่อยากโดนถอนหงอก พิสูจน์ให้อั๊วเห็นว่าลื้อเลิกเจ้าชู้ได้
และมีแค่ตั้มคนเดียวเท่านั้น ถ้าลื้อทำได้ให้อาตั้มอีมาหาอั๊ว อั๊วกับอาดิวจะไป
9 D& g6 ~& ]# R+ x* tขออีกับพ่อแม่ที่อุดรให้ลื้อเอง"
5 ]  `- w+ X/ W"ขอบคุณครับอากง ผมจะทำให้ได้ครับ"
6 Q3 e, P0 o% i- g0 W

eg1

ขอบคุณครับ

mojimaru

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

jumboa

ขอบคุณ​ครับ.