บันทึกด้านมืดของผม 16

lbchubby

        ผมรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวตั้งแต่นั่งรถกลับจากรับน้อง จนมาถึงบ้านตอนเย็นรู้สึกเหมือนโลกหมุนมาก
ผม "พ่อหวัดดี"
พ่ออ้วน  "อ่าวกลับมาแล้วหรอ เป็นไงสนุกไหม"
ผม  "ก็สนุกดีนะพ่อ แต่ตอนนี้ปวดหัวมากเลยพ่อมีพาราป่ะ"
พ่ออ้วน  "อยู่หลังตู้เย็นไปหาดู ไหนมานี่ก่อนสิ" ผมเดินเข้าไปหาพ่อ พ่อใช้หลังมือแตะหน้าผากผม
พ่ออ้วน  "ตัวร้อนนะ ไปอาบน้ำกินยา นอนพัก เดี๋ยวพ่อไปซื้อโจ๊กมาให้"
         ผมเดินไปหยิบพารามากินแล้วเดินขึ้นห้อง โยนกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ปลายเตียงแล้ววล้มตัวลงบนเตียง ผมหลับไปตอนไหนไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีตอนพ่อมาเขย่าตัวปลุกผม
พ่ออ้วน  "โอ๊ตๆ ตื่นมากินโจ๊ก" พ่อผมถือโจ๊กขึ้นมาให้
ผม  "อืออออพ่อว่างไว้ก่อนเดี๋ยวกิน"
พ่ออ้วน  "ลุกมากินเลยปล่อยนอนเดี๋ยวหลับยาว  แล้วบอกให้อาบน้ำก็ไม่อาบ กินเสร็จแล้วไปเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ยังดีจะได้สบายตัว"
ผม "คับ" ผมใช้ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปที่โต๊ะหนังสือเพื่อกินโจ๊ก
พ่ออ้วน "นี่ยาลดไข้ เพิ่งกินพาราไปยานี่ถ้าดึกๆตื่นมาค่อยกินก็ได้"
         พ่อวางยาลดไข้ไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินออกจากห้องของผมไป พอกินโจ๊กเสร็จผมก็ไปอาบน้ำออกมาอีกทีพ่อก็เข้ามาเก็บชามโจ๊กออกไปแล้ว ผมหยิบบ๊อกเซอร์กับเสื้อยืดมาใส่แล้วล้มตัวลงนอนไปอีกรอบทันที ผมตื่นมาอีกรอบตอนที่พ่อสะกิดปลุกผมในตอนเช้า
พ่ออ้วน "โอ๊ต  ไปเรียนไหวไหม"
ผม  "ไม่ไหวอะพ่อ"  พ่อเอามือมาแตะหน้าผากผม
พ่ออ้วน  "นอนพักเยอะๆ มีโจ๊กในตู้เย็นหิวก็อุ่นกินอย่าลืมกินยาด้วย พ่อไปทำงานก่อน เย็นๆซื้อข้าวมาให้"
ผม "คับ"
        ผมหลับต่อไม่น่าจะถึงห้านาที ผมรู้สึกว่ามีมือมาแตะหน้าผากผมอีกครั้ง ผมไม่ได้ลืมตาขึ้นมาดูเพราะคิดว่าพ่อคงมาดูว่าผมตัวร้อนไหมอีกครั้งก่อนไปทำงาน ผมกะว่าจะนอนต่อยาวๆให้สบายแต่ไม่นานนักผมก็โดนปลุกอีกครั้ง
พี่ไม้ "โอ๊ตตื่นๆ กินโจ๊กกินยาก่อน" ผมโดนพี่ไม้ปลุกขึ้นมา
ผม "พี่เข้ามาได้ไง" ผมถามเพราะตกใจ ไม่รู้ว่าพี่ไม้เข้าห้านผมมาได้ยังไง
พี่ไม้ "พอดีพี่เดินมาดูว่าเราไปเรียนหรือยัง เจอน้าอ้วนๆบอกไม่สบายนอนอยู่เลยขอน้าขึ้นมาดูเราหน่อย"
ผม "พี่ไม่ไปเรียนหรอไง"
พี่ไม้  "ไปสายหน่อยก็ได้ ลุกมากินโจ๊กได้แล้วอุ่นมาให้แล้ว"
ผม  "ไม่เอาอะขอนอนก่อน"
พี่ไม้  "ลุกเลยอุตส่าห์อุ่นมาให้แล้ว" พี่ไม้พยายามดึงมือผมให้ผมลุกจากเตียง ผมลุกขึ้นตามแรงดึงแต่ก็อิดออดอยู่บนเตียง
ผม  "อืออออ ไม่เอาอะอยากนอน"
พี่ไม้  "จะลุกไปกินดีๆหรือต้องให้เอามาป้อน"
ผม  "ไม่ต้องๆพี่ผมลุกไปกินเองก็ได้" ผมลุกจำใจต้องลุกออกจากเตียงไปนั่งกินข้าว
พี่ไม้  "มึงไม่สบายทำไมไม่บอกกูว่ะ ถ้ารู้เมื่อวานกูให้นั่งรถกลับกับกูแล้ว ไม่ต้องไปนั่งรถทัวร์ให้ปวดหัว"
ผม "เมื่อวานมันแค่รุมๆก็คิดว่ายังไหวอะพี่ แต่พอรถมาถึงโรงเรียนปวดหัวมากเลย ถึงบ้านนอนซมเลย พี่ไปเรียนได้แล้วเดี๋ยวผมกินโจ๊กเสร็จจะกินยานอน"
พี่ไม้ "ไล่กูจังเลยนะ มีอะไรหรือเปล่า"
ผม  "ไม่มีพี่แค่เห็นพี่พี่เรียนสายแล้วไง"
พี่ไม้ "งั้นก็ไปก็ได้..." พี่ไม้ทำเสียงอ่อยหันหลังกำลังจะเดินออกไป
ผม "พี่ไม้ๆ" พี่ไม้หหยุดแล้วหันมาอย่างไง
พี่ไม้ "มีไรจะให้อยู่เป็นเพื่อนก่อนหรอ"
ผม "เปล่าพี่ ผมฝากเอาชามโจ๊กไปแช่ในซิงค์ล้างจานหน่อย"
พี่ไม้  "ใช้กูเป็นคนใช้เลยนะ" พี่ไม้เดินมาใช้มือขยี้หัวผมก่อนจะหยิบชามโจ๊ก
ผม  "เปล่าพี่เห็นพี่ลงไปพอดีไง"
พี่ไม้  "เออๆ กินยาไป เดี๋ยวพี่มาเยี่ยมใหม่" พี่ไม้เดินออกจากห้องผมไป ผมหยิบยามากินแล้วลงนอนต่อ
พี่ไม้ "โหโอ๊ต 11 โมงแล้วมึงไม่คิดจะลุกไปอาบน้ำมั่งหรอ" ผมตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงพี่ไม้
ผม  "11 โมงละหรอ แล้วทำไมพี่ยังอยู่บ้านผมอีกละ"
พี่ไม้  "ก็มาดูแลคนป่วยไง กูออกไปกินข้าวมาแล้วซื้อข้าวต้มฝาก"
ผม "ขอบคุณนะพี่"
พี่ไม้  "มึงไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยมากินข้าว"
ผม  "ไม่อะพี่ขอนอนอีกนิดแล้วค่อยกินข้าวดีกว่า" ผมพลิกตัวไปอีกฝั่งได้ยินเสียงประตูห้องผมเปิดพี่ไม้คงออกไปแล้วปล่อยให้ผมนอน แต่ผมยังไม่ทันได้หลับสนิทก็โดนกวนอีกครั้ง
พี่ไม้  "โอ๊ตมึงลุกหน่อยดิ"
ผม "อะไรอีกอะพี่  ผมจะนอน"
พี่ไม้  "มึงไม่ยอมอาบน้ำเช็ดตัวหน่อยก็ยังดี" พี่ไม้วางกะละมังเล็กๆไว้ที่ปลายเตียงแล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของผม
ผม  "หาอะไรหรอพี่"
พี่ไม้ "หาผ้าขนหนูผืนเล็กๆไง มึงจะได้เช็ดตัว" พี่ไม้โยนผ้าขนหนูให้ผม ผมถอดเสื้อแล้วหยิบกะละมังมาวางบนเตียง เอาผ้าชุบน้ำแล้วบิดแต่คงเพราะป่วยทำให้ผมไม่มีแรงบิดผ้าสักเท่าไร พี่ไม้คงเห็นผมแล้วรำคาญ
พี่ไม้  "เอามานี่...มึงป่วยหรือเป็นง่อยว่ะ บิดผ้ายังไม่มีแรงเลย" พี่ไม้ดึงผ้าขนหนูไปจากมือผม
ผม  "จะทำไรอะพี่"
พี่ไม้ "เช็ดตัวให้มึงไง"
ผม "เห้ยไม่ต้องพี่ผมทำเองได้"
พี่ไม้  "คนป่วยไม่ต้องพูดมาก" พี่ไม้นั่งลงข้างๆผมแล้วดึงมือผมไปใช้ผ้าเช็ดแขนทั้งสองข้างของผม ไล่มาที่คอ แล้วชุบน้ำอีกรอบมาไล่เช็ดที่ลำตัวผม
ผม  "ทำดีกับผมขนาดนี้ คิดอะไรกับผมหรือเปล่านี่" ผมพูดแซวออกไปเพราะคิดถึงคำพูดที่ไอ้กล้าเคยถามผม ผมสังเกตุเห็นพี่ไม้ชะงักไปนิดนึง
พี่ไม้  "คิดดด.... คิดอะไรเล่าก็เห็นมึงเป็นน้องไง หันหลังมาดิ" ผมหันหลังให้พี่ไม้ พี่ไม้ใช้ผ้าเช็ดหลังผม
ผม  "พี่ก็ดีขนาดนี้ ไม่เข้าใจทำไมถึงโดนทิ้ง"
พี่ไม้  "กูพยายามไม่คิดแล้วมึงจะพูดให้กูคิดทำไมว่ะ"
ผม  "โทษพี่นึกว่าพี่ลืมได้แล้วไง"
พี่ไม้  "กูไม่ได้สมองเสื่อมนะจะได้ลืมอะไรง่ายๆ"
ผม  "โอ๋ๆไม่โกรธนะ.. เช็ดตัวเสร็จยังผมจะได้ไปกินข้าว"
พี่ไม้  "กูไม่ใช่เด็กแล้วไม่ต้องมาปลอบ ลุกไปหาเสื้อมาใส่เองแล้วกัน" ผมลุกไปหยิบเสื้อมาใส่แล้วไปนั่งกินข้าวต้มที่พี่ไม้ซื้อมาให้
ผม  "แล้วพี่ไม่กินข้าวหรอ"
พี่ไม้ "กูกินมาแล้วไง เพิ่งบอกไปลืมแล้วหรอ"
ผม  "ผมเบลอๆอะพี่ เดี๋ยวผมกินยาสักพักคงหลับต่อ พี่กลับบ้านเหอะ"
พี่ไม้ "กลับตอนนี้ป้าแมวก็รู้ว่ากูไม่ได้ไปเรียนสิ"
ผม  "อ่าวแล้วพี่จะทำยังไงอะ"
พี่ไม้  "กูก็นั่งเล่นอยู่ในห้องมึงไง"
ผม  "ไม่เบื่อหรอ ห้องผมไม่มีอะไรเลยนะ พี่ลงไปดูทีวีข้างล่างก็ได้นะ"
พี่ไม้  "อืม ถ้าเบื่อๆเดี๋ยวกูก็หาไรทำเองแหละ"
         ผมกับพี่ไม้คุยกันเรื่อยเปื่อยตลอดบ่าย จนสักบ่ายสามกว่าๆ เสียงอ๊อดหน้าบ้านผมดังขึ้น พี่ไม้อาสาลงไปดูให้ว่าใครมากดอ๊อด สักพักพี่ไม้เดินกลับขึ้นมาพร้อมมีไอ้กล้ากับไอ้บอมเดินตามหลังมาด้วย
ไอ้กล้า  "เป็นไงว่ะมึง เมื่อวานเห็นอาการละไม่คิดว่าจะหนัก"
ผม  "ดีขึ้นหน่อย แต่ยังปวดตัวปวดแขนอยู่เลย"
บอม  "ไอ้กล้าลากกูมาเป็นเพื่อนมัน กูก็นึกว่าจะเป็นอะไรมาก"
ไอ้กล้า  "ว่าแต่ทำไมพี่เขาถึงอยู่กับมึงได้" ไอ้กล้ามองไปที่พี่ไม้
ผม  "พี่เขาเจอพ่อกูเมื่อเช้าเลยรู้ว่ากูไม่สบาย"
บอม  "เข้าทางพ่อด้วยว่ะ" ไอ้บอมแซวผม
ผม  "มึงก็พูดไปเรื่อยไอ้บอม พี่เขาไม่ได้คิดอะไรกับกูสักหน่อย"
พี่ไม้  "มีเพื่อนมาเฝ้าแล้วพี่กลับบ้านก่อนนะ"
ผม  "กลับแล้วหรอพี่ ไว้เจอกันคับ" พี่ไม้เดินออกไป
บอม  "พี่เขามาเฝ้ามึงทั้งวันเลยหรอวะ"
ผม "อืมมาแต่เช้าเลย"
บอม  "แล้วจะบอกว่าเขาไม่คิดอะไรกับมึงได้ยังไง"
ผม  "ก็กูถามแล้วไง"
บอม  "พี่เขาอาจไม่กล้าบอกตรงๆก็ได้"
ไอ้กล้า "ไอ้โอ๊ตมันบอกว่าไม่มีอะไรไง มึงจะถามให้ได้อะไรขึ้นมา"
บอม "กูเห็นตั้งแต่ตอนรับน้องแล้ว ใครดูก็รู้ว่าพี่เขาชอบมึง"
ผม  "สรุปมึงมาเยี่ยมกูหรือมาสัมภาษณ์กูกันแน่"
ไอ้กล้า  "เออนั่นดิไอ้บอมมึงจะเซ้าซี้ไอ้โอ๊ตมันทำไม มันยิ่งไม่สบายอยู่"
ผม  "กูดีขึ้นเยอะแล้วพรุ่งนี้ก็น่าจะไปเรียนไหว มึงลงไปข้างล่างกันอยู่แต่ในห้องกูเบื่อ" ผมกับไอ้สองคนนั้นเลยย้ายตัวเองลงมานั่งดูทีวีอยู่ข้างล่าง
ผม  "ตู้เย็นอยู่ตรงครัวนะหิวน้ำก็ไปหยิบมากินได้เลย"
ไอ้กล้า "เดี๋ยวกูไปหยิบมาให้"
ผม  "หยิบขวดที่ไม่ได้แช่เย็นมาให้กูด้วย"
ไอ้กล้า "บ้านมึงมีห้องฟิตเนสด้วยยหรอวะ" เสียงไอ้กล้าดังมาจากในครัว
ผม  "อือ พ่อกูทำไว้ออกกำลัง" ไอ้กล้าเอาน้ำมาวางให้ผมกับบอม
ไอ้กล้า  "ขอดูไปดูหน่อย"
ผม  "อือ" ไอ้กล้าเดินเข้าไปห้องฟิตเนส
ไอ้กล้า "โห ของเกือบครบ นี่ยิมย่อมๆเลยนะ" ไอ้กล้าตะโกนออกมาจากห้องฟิตเนส
ไอ้กล้า  "ทำไมแผ่นเหล็ก บาร์โหนต้องมีเชือกผูกไว้ด้วยว่ะ" ไอ้กล้าเดินกลับมานั่งดูทีวีพร้อมถามผม
ผม  "ไม่รู้ว่ะปกติก็ไม่มีนะ พ่อกูคงผูกไว้มั้ง... พวกมึงจะกลับกันเย็นป่าวกูจะได้โทรให้พ่อซื้อข้าวมาให้พวกมึงด้วย"
บอม  "กูยังไงก็ได้"
ไอ้กล้า "ก็ดีกูรีบกลับไปก็อยู่บ้านคนเดียวเซ็ง" ผมลุกไปโทรศัพท์บอกพ่อว่าเพื่อนมาเยี่ยมให้ซื้อของกินมาเผื่อเพื่อนผมด้วยแล้วก็กลับไปนั่งคุยกันต่อ
ผม  "มึงไม่ไปรับพี่เปิ้ลมานอนด้วยล่ะจะได้ไม่เหงา"
ไอ้กล้า "ปกติพี่เขามาหากูแค่เสาร์อาทิตย์ วันธรรมดาเรียนก็ไม่ค่อยได้ไปหากันหรอก"
บอม  "แฟนกันจริงป่ะเนี่ย ทำไมเจอได้แค่เสาร์ทิตย์วะ"
ผม  "นั่นดิบ้านมึงกับพี่เขาก็ไม่ได้อยู่ห่างกันนี่"
ไอ้กล้า  "เปิ้ลบอกที่บ้านพ่อแม่ดุ กูลยไม่เคยเข้าบ้านเขาเลย"
ผม  "อ่าวแล้วเวลามึงไปรับไปส่งละ"
ไอ้กล้า "กูก็รับส่งแค่หน้าปากซอย"
บอม  "กูว่าแปลกๆละ ถ้าพ่อแม่พี่เขาดุ แล้วพี่เขาจะมานอนกับมึงได้ทุกอาทิตย์ได้ไง"
ไอ้กล้า  "ก็บอกที่บ้านว่าไปทำรายงานค้างบ้านเพื่อนไง"
บอม  "กูว่าเรื่องนี้ต้องสืบ"
ผม  "มึงจะไปยุ่งอะไรกับพี่เปิ้ลเขา ไอ้กล้ายังไม่สงสัยอะไรเลย"
บอม  "กลัวเพื่อนกูโง่ไง ฮ่าฮา" ไอ้บอมพูดติดตลก
ผม  "ไอ้กล้ามึงก็ไม่ต้องไปคิดมาก ไอ้บอมก็พูดไปเรื่อย"
ไอ้กล้า "เออไม่ต้องห่วงก็ไม่คิดมากหรอก"  
ไอ้กล้า + บอม "หวัดดีครับพ่อ" พ่อผมกลับบ้านเร็วเพราะเห็นว่าผมไม่สบาย แต่ก็แวะซื้ของกินมาเยอะแยะเลย
พ่ออ้วน  "เออๆหวัดดี  เป็นไงเราหายดียัง"
ผม  "ดีขึ้นเยอะแล้วพ่อ แต่ยังปวดๆตัวอยู่ พ่อนี่บอมส่วนไอ้กล้าพ่อเคยเจอแล้ว" ผมแนะนำเพื่อนให้พ่อรู้จัก
พ่ออ้วน  "พ่อซื้อโจ๊ดมาด้วยจะกินเลยเปล่า" พ่อเดินไปที่ครัว
ผม  "ไม่เป้นไรพ่อกินข้าวกับพวกนี้ดีกว่า"
พ่ออ้วน "พ่อขึ้นไปอาบน้ำก่อนถ้าหิ้วก็แกะข้าวกินกันก่อนเลยได้นะ" พวกผมตัดสินใจรอพ่ออาบน้ำก่อนค่อยกินพร้อมกัน ไม่นานนักพ่อผมก็ลงมาด้วยชุดเสื้อกล้ามห่านคู่สีขาวกางเกงวิ่งขาสั้นๆ
พ่ออ้วน  "อ่าวยังไม่กินข้าวกันอีกหรอ ไปๆกินข้าวกัน" พวกผมลุกไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวกัน
ไอ้กล้า  "พ่อชอบออกกำลังกายหรอคับ ของในห้องฟิตเนสมีเกือบทุกอย่างเลย"
พ่ออ้วน  "ก็ซื้อๆไว้ วันหยุดบางทีก็ไม่อยากออกไปข้างนอก เล่นที่บ้านสะดวกกว่า "
ไอ้กล้า  "ผมก็อยากเล่นฟิตเนสนะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง พ่อเป็นเทรนเนอร์ให้ผมได้ไหม"
พ่ออ้วน  "พ่อไม่เก่งขนาดเป็นเทรนเนอร์ให้ใครได้หรอก"
ผม  "มึงก็ไปจสมัครฟิตเนสแล้วจ้างเทรนเนอร์เอาดิ"
พ่ออ้วน  "ใช้พ่อก็ว่าแบบนั้นดีกว่า จ้างคนมีประสบการณ์ดีกว่า อีกอย่างพ่อทำงานหยุดแค่เสาร์อาทิตย์"
ไอ้กล้า  "ผมมาวันเสาร์ อาทิตย์ก็ได้"
ผม  "มึงจะจริงจังอะไรขนาดนั้น ขนาดกูๆยังไม่ค่อยได้เข้าไปเล่นเลย"
ไอ้กล้า  "กูอยากฟิตหุ่นหน่อย"
บอม  "สงสัยอยากมัดใจสาว"
ผม "แค่นี้คู่มึงก็สวีทกันอยู่แล้ว หุ่นดีมากไปเดี๋ยวพี่เปื้ลเขาก็ยิ่งหลงมึงหรอก ฮ่าฮ่า"  ไอ้บอมเปลี่ยนจากเรื่องจริงจังกลายเป้นเรื่องโจ๊กในทันที
ผม  "ว่าแต่เชือกที่ผูกๆอยู่ที่บาร์โหนผูกไว้ทำไมอะพ่อ" พ่อผมตกใจ
พ่ออ้วน  "เออ.... อ้อไม่มีไรหรอก ถ้าจะเล่นบาร์ก็เอาเชือกออกได้นะ"
ผม  "ถามดูโอ๊ตยังไม่มีแรงเล่นหรอกพ่อ"
พ่ออ้วน  "เออพ่อว่ากล้าก็ดูดีแล้วนะเล่นกล้ามแขนอีกนิดก็ใช้ได้แล้วไม่ต้องเล่นเยอะหรอก" พ่อผมเปลี่ยนเรื่องไปทันที
ไอ้กล้า  "จริงหรอพ่อ"
พ่ออ้วน  "จริง มีกล้ามแขนหน่อยรับรองสาวติดตรึม"
บอม "ไม่หรอกพ่อ ไอ้กล้ามันหลงแฟนมันจะตายไม่มองสาวอื่นหรอก"
ผม  "บอมมึงก็พูดไป ฮ่าฮ่า"
พ่ออ้วน "แล้วโอ๊ตละมีสาวมาจีบมั่งไหม"
บอม  "มีแต่หนุ่มมาจีบมันนะพ่อ"
พ่ออ้วน  "จริงหรอ" พ่อผมทำหน้าสงสัยแล้วหันมามองผมด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ผม  "ไอ้บอมมันก็พูดเล่นไปเรื่อยน่ะพ่อ"
บอม  "โทษคับพ่อ พูดเรื่องไม่เป้นเรื่อง"
พ่ออ้วน  "แต่พ่อก็พอรู้นะหนุ่มคนไหน" ผมหันไปมองหน้าพ่อ
บอม "พ่อรู้ด้วยหรอคับ"
พ่ออ้วน  "พ่อแก่แล้วทำไมจะดูคนไม่ออก แต่พ่อไม่เคยคุยกับโอ๊ตจริงๆจังๆเรื่องนี่นะ"
ไอ้กล้า "แล้วพ่อโอเคหรอคับ"
พ่ออ้วน  "ก็ถ้ามีผู้ชายมาจีบโอ๊ต แต่โอ๊ตไม่ชอบมันก็ไม่มีอะไรนี่ แต่ถ้าโอ๊ตชอบพ่อก็คงดูอยู่ห่างๆ ถ้าไม่ใช่คนดีพ่อก็ไม่ให้คบกันหรอก"
บอม  "โหอยากให้พ่อกูใจดีแบบนี้มั่งว่ะ"
ผม "ทำไมมึงชอบผู้ชายหรอ"
บอม  "เห้ยไม่ใช่ กูหมายถึงพ่อมึงเข้าใจมึงดีไง"
พ่ออ้วน  "โอ๊ตอยู่กับแม่มาหลายปี พอมาอยู่กับพ่อๆก็เลยตามใจ อีกอย่างโอ๊ตมันก็โตแล้วด้วย แต่จริงๆพ่อกับโอ๊ตก็ไม่เคยได้จับเข่าคุยกันแบบเครียดๆนะ นี่ถ้าเพื่อนๆโอ๊ตไม่มาพ่อก็                 คงไม่กล้าคุยเรื่องนี้"
        ผมแอบดีใจกับคำตอบของพ่อที่พ่อรับได้เรื่องนั้น แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคนที่พ่อรู้ว่าจีบผมคือใคร  อย่างน้อยเรื่องที่อึดอัดด็หายไปเรื่องนึงแล้ว ผมแอบขอบคุณไอ้เพื่อนสองคนอยู่ในใจ หลังจากกินข้าวกันเสร็จไอ้สองคนนั้นก็ขอตัวกลับบ้าน ผมกับพ่อไม่ได้คุยอะไรกันแต่มากมาย พ่อเก็บโต๊ะล้างจาน ผมก็ขอตัวขึ้นห้องไปกินยา อาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ผมก็นั่งดูว่ามีงานอะไรต้องเครียดส่งอาจารย์ไหม พ่อผมเปิดประตูเข้ามา
พ่ออ้วน  "กินยาหรือยัง"
ผม  "กินแล้วพ่อ  พ่อโอเคจริงๆหรอ"
พ่ออ้วน  "เรื่องอะไร"
ผม  "ก็เรื่องที่มีผู้ชายมาจีบโอ๊ตอะ"
พ่ออ้วน  "พ่อโอเค แล้วโอ๊ตมีคนมีที่ชอบยังละ"
ผม  "ไม่มีหรอกพ่อ เรียนก็เหนื่อยแล้ว"
พ่ออ้วน "ถ้ามีแฟนก็พามาให้พ่อรู้จักมั่งนะ จะผุ้หญิงผู้ชายพ่อก็อยากรู้จัก"
ผม  "ถ้ามีจะพามาให้เจอนะพ่อ" พ่อลูบหัวผมเบาๆ
พ่ออ้วน "อืมโอ๊ต... วันนึงถ้าพ่อทำอะไรไม่ดีก็อยากโกรธพ่อนะ" ผมเงยหน้ามองพ่อ
ผม  "เรื่องอะไรอะพ่อ"
พ่ออ้วน  "ไม่มีไรแค่พูดเรื่อยเปื่อย... พ่อกลับห้องละเราก็พักผ่อนเยอะๆนะ"
ผม "คับพ่อ"

guide01

ขอบคุณมากนะครับ

lekthai

พ่อน่าสงสัย ขอบคุณ

BALL808

ขอเรื่อง พ่ออ้วน ต่ออีกนะครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

Kimhant_Kim

ขอบคุณครับ

Torctp

ตื่นเต้นครับ รอต่อนะครับ

ddavp

ขอบคุณครับ

Oat99

ขอบคุณครับ

Pwt2535

ขอบคุณครับ

guyinbkk2510

ขอบคุณครับ

sengjit

ขอบคุณครับ

WIGGIN

อิจฉาโอ๊ตจัง ที่มีพ่อเข้าใจแบบนี้ ^^

theera

ขอบคุณ​ครับ​

guwin001

ขอบคุณครับ

sittikotn

ขอบคุณครับ

guyinbkk2510

ขอบคุณครับ

kuminum

ขอบคุณมากครับ

LUCKYPEE

ขอบคุณครับ

watkrub

ขอบคุณมากครับผม