อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2026-10-9
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 841
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 31587
- Zenny
- 109754
- ออนไลน์
- 3915 ชั่วโมง
|
หลายเดือนผ่านไป อธิปกับวัชระก็ดูสนิทสนมกันมากราวกับหนุ่มสาวที่มีใจรักมั่นต่อกัน ( I, |6 r, b9 ^
2 m' K: L7 {' U" t* @- _
ทุกคนต่างรู้ว่าทั้งคู่มีใจภักดีต่อกัน ถึงแม้จเด็ดจะควบคุมคนงานไม่ให้พูดมากแต่เรื่องราวก็ไม่วายที่จะ
6 O2 K |1 o5 g# fไปถึงหูท่านเศรษฐี เพราะพวกชาวบ้านที่แอบเห็นได้นำความมาบอกเล่าท่านเศรษฐี จนกท่านเศรษฐี
* d+ c8 p# B4 I# s0 Cต้องบุกมาที่ท่าเรือเอง
$ M. i' \. Z& j n1 [
/ c6 r& Z C4 y0 tทันทีที่ท่านเศรษฐีเข้ามาที่เรือนเล็ก....' E# `- q8 x6 S# I2 {* Y. j7 X
"ไอ้จเด็ด ลูกกูอยู่ในนั้นใช่ไหม"
/ x4 J( d3 f- R+ m1 \"ไม่ขอรับคุณชายออกไป..."
7 a" j+ k. O/ ~5 T' @: a) R, M"พวกมึงจับไอ้จเด็ดไว้", |) u1 V2 C! k7 g5 E
"อย่านะขอรับท่านเศรษฐี อย่าขอรับ"2 }5 @8 G" L& [# _' B) d7 M# V
เมื่อท่านเศรษฐีเปิดประตูเข้าไปก็พบอธิปนอนอยู่ภายใต้อ้อมกอดของวัชระที่ไร้ซึ้งเสื้อผ้าปกปิดกายมีแต่
8 i, v7 j. x- ]' \- C3 y# n% R: d3 Eผ้าแพรคลุมกายช่วงล่างของทั้งคู่เอาไว้....
4 j1 d5 ~ W) ?6 t0 E. u"ไอ้ลูกชั่ว มึงทำอะไรกัน"
7 z7 T) A0 @5 f" j7 {( R% _$ U2 X
@. i0 F7 c3 f& A! F& F9 gทั้งคู่ต่างลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ อธิปมองเห็นจเด็ดถูกจับตัวเอาไว้ก็รู้เเล้วว่าพ่อเขาบุกเข้ามาโดยไม่ทัน
' p5 l& O1 _0 }: c4 Q& S+ Z- Xตั้งตัว เมื่อทั้งคู่ใส่เสื้อผ้าเสร็จ
. t% k" Y$ R' h4 b"มันเกิดอะไรขึ้นอธิป พ่อคาดหวังกับเอ็งมากนัก แต่เอ็งทำไมทำแบบนี้"9 Y/ @; L k! W7 Z7 \
"คุณพ่อขอรับ ลูก...ลูกเป็นต้วนซิ่ว ลูกไม่ได้รักสตรี ลูกรักผู้ชาย"
H- h( Y W* E"ไอ้ลูกเวรมึง"0 ~# K$ f! V# O: f6 K
เพี๊ยะ ท่านเศรษฐีตบเข้าที่หน้าของวัชระอย่างจังจนมุมปากแตก เหตุก็เพราะวัชระเอาตัวเข้ามาปกป้อง
2 R/ g! F+ c q1 P" O0 cอธิปไม่ให้โดนพ่อตบ9 a- j* t. R3 }: q3 M/ H' y
"พี่ท่าน"
$ L' Q, S8 s! ^2 w; a- `"กระผมไม่เป็นไรขอรับคุณอธิป", @' x' a( T. e
"คุณพ่อขอรับ คุณพ่อทำแบบนี้มันเกินไปหรือไม่ขอรับ วัชระผู้นี้ก็เป็นคนดี ขยันทำงาน และทำงานดี
! k7 b/ p* ~+ h- l2 f+ `เสียด้วย"
" l- g: C1 \3 ^( {6 [# E. P, P"งานในหอนอนหละสิ"3 e6 I: Y1 C% e' m0 W4 B1 c/ M
"คุณพ่อกำลังดูถูกลูกอยู่นะขอรับ"+ }6 [: F* w" Q/ H5 G
"พวกมึง คุมตัวอธิปกับไอ้จเด็ดกลับเรือนใหญ่ อีก 7 วัน ข้าจะให้อธิปแต่งงานกับหนูโบตั๋น ลูกสาว9 g- D7 {) F& S' k; t7 J. w
ของโกเซ็ง ส่วนมึงไอ้จับกัง มึงออกไปจากเรือนกูกูไล่มึงออก"
/ g$ S4 p9 u1 W4 P4 t1 R$ M7 l4 t"ไม่นะขอรับคุณพ่อ หากคุณพ่อไล่เขาไปลูกจักขอตายต่อหน้าคุณพ่อ") ~: k+ a/ r' z( X5 J; @1 f
"อธิป"
# S. Y- w6 _+ w7 p"ลูกพูดจริงขอรับ ลูกรักวัชระ หากชาตินี้ไม่ได้เคียงคู่กัน ลูกก็มิขอมีคู่ตอดชีวิต"
4 k! o2 a1 n4 m& \# ]) W" f2 d* q' G! ?; s0 @
อธิปลั่นวาจาออกมาด้วยจิตที่ตั้งมั่นต่อรักของตน แต่ท่านเศรษฐีก็ไม่วางมือจับทั้งคู่แยกออกจากกัน * S [8 a% |; ?( v; Z8 k
อธิปถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ภายในหอนอน ส่วนจเด็ดก็โดนลงโทษให้ไปทำงานที่ครัวไม่ต้องมาดูแลอธิป
, \ z0 H. h; ]+ \ส่วนวัชระก็ต้องกลับไปทำงานแบกหามตามเดิม
. g6 |* w* ]! O) r7 W; F) S+ J: b. T
ในค่ำคืนข้างแรมที่พระจันทร์ไร้ซึ่งแสง วัชระแอบย่องเบาเข้ามาหาอธิปที่เรือนใหญ่โดยทั้งคู่แอบนัดเจอกัน( H& Q; T5 N1 b A/ z
ที่ท่าน้ำ
" K* E' C8 k2 l& b) p"เป็นอย่างไรบ้างพี่ท่าน ดูคล้ำลงไปเยอะเลย"+ s, I, A: u9 C R- p
"พี่หาเป็นอันใด ห่วงก็แต่อธิปของพี่"
' I! G6 t& t, x) V# m* K"พี่ท่าน ข้าจักหนี เราาทั้งสองหนีไปด้วยกันเถิดหนา"
- T& X, T( V+ v" K"ไม่ได้ พ่อของอธิปจะยิ่งเกลียดพี่เข้าไปมาขึ้น"
& q) P% ]! {( Q/ b- h9 l0 E"แต่ถ้าพี่ท่านไม่พาข้าหนี ข้าก็ต้องแต่งงานกับแม่นางโบตั๋นในอีกไม่กี่วัน"2 \5 h' E3 x9 _- L" @2 p
"อธิป คนเป็นลูกก็ต้องยอมทำเพื่อแทนคุณพ่อแม่มิใช่ฤๅ"+ R- ^ r) S3 G! M
"หากพี่หมดรักข้าแล้วพี่ก็จงกลับไปเถิด อย่าได้เจอกันอีกเลย ชาตินี้ข้าจะมีพีเป็นคนรักเพียงคนเดียว"+ b, a" _! F* s+ W! b! C. s
"พี่ก็รักเจ้ายิ่งนักอธิป แต่ฐานะของพี่กับเจ้ามันต่างกันมากโขเหลือเกิน พี่จักเอาอะไรมาสู้"
9 G! L) Z* M* ?$ ]$ P3 D/ D/ U"ก็ข้าบอกพี่ท่านเเล้วไง ว่าเราจักหนีไปด้วยกัน ทางเดียวที่จักทำให้เราอยู่ร่วมกันอย่างมมีสุข"9 B" t5 y/ R0 \& S7 ^6 L
"นั้นให้พี่ได้เเจ้งลากับแม่ชีมารดาของพี่ก่อนได้ไหม รอพี่เถิดหนาเราจักไปด้วยกัน"9 N9 c4 b! }3 Q; P! ?( u
) F% B l9 a, N3 l( |$ ^* Cอธิปดีใจเป็นอย่างยิ่งที่จักได้หนีไปใช้ชีวิตร่วมกันกับวัชระ ในยามวิกาลแบบนี้ไร้ซึ่งคนผ่านไปมา ผู้คน" c. y# Z0 M$ S
ในเรือนก็หลับนอนกันหมดเเล้ว อธิปปกับวัชระจึงร่วมรักกันที่ท่าน้ำ ร่างกายที่ไร้เสื้อผ้าขงทั้งคู่ได้ประกบ& n7 E& `. x3 }0 |) n# e. i
แนบชิดกันอีกครั้ง ลีลารักอันเล่าร้อนของทั้งคู่ก็นำไฟกามมาสู่จิตของตน โดยที่ทั้งคู่ร่วมเสพสุขกันอย่าง
/ f* f. _2 K& \2 y0 } Eมีความสุข ไม่ช้าวัชระก็ปล่อยน้ำรักเข้าไปในร่างกายของอธิปจนอิ่มเอม ทั้งคู่รีบใส่เสื้อผ้าแล้วแยกย้าย0 @8 G+ i* M% s1 e" T8 o. Q- h: n+ b
1 K; H! D! y$ n
เช้าวันรุ่งขึ้น อธิปเตรียมวางแผนการหนี้โดยมีจเด็ดร่วมทางด้วย วัชระรีบไปหาแม่ชีมารดาที่วัดเพื่อลา% J4 N0 `$ |! S1 B1 v9 Y, R# ?
แต่เช้านี้เป็นเช้าวันพระชาวบ้านต่างมาทำบุญตักบาตรฟังธรรมอย่างมีความสุข ไม่เว้นแม่แต่ท่านเศรษฐี" y0 `/ m! P9 n
เมื่อพระขึ้นธรรมมาตย์เทศน์ วัชระก็ได้มีโอกาศฟังธรรมและรู้สึกสนใจที่จะศึกษาธธรรมะโดยลืมคิดไปว่า
' B1 U% ~ T- X1 `& s5 Cวันนี้เขาจะต้องพาอธิปหนีไปด้วยกัน& x4 B2 s' d- d3 @% F& [
"ดูนั่นสิเจ้าค่ะคุณลุง"
2 J: K. N" y c4 R& U" }"อะไรหรือแม่หนูโบตั๋น"- m" W# M/ H5 y7 C3 J2 K, Z. C5 V
"ชายผู้นั้นดูท่าทางจักสนใจในธรรมนะเจ้าค่ะ ตั้งใจฟังและมีการสนทนาธรรมกับหลวงตาด้วย"
. G* v' X. t9 E) V0 `& fเศรษฐีหันไปดูก็พบว่าชายคนนั้นคือวัชระ ท่านเศรษฐีจึงคิดการอะไรได้บางอย่าง6 B: O# ~" U0 x; d1 Z1 t- c k
7 y) S3 V( X4 d% ^
"ไอ้วัชระ"
3 w: Q7 W2 x/ d9 |3 L/ n"ขอรับนายท่าน"/ C+ d$ q+ }( u$ }* H y
"เอ็งรักลูกข้าจริงหรือไม่"- u8 o! Z! k9 P' Z/ v* ~/ S9 J- K! ^
"จริงขอรับ กระผมรักคุณอธิปมากขอรับ"
/ T+ r2 E6 I( N( J$ l"ดี แล้วเอ็งได้บวชเรียนให้แม่เอ็งหรือยัง"/ e7 {7 C8 z2 O
"ยังขอรับ"" `' B F! x/ I5 u" T
"ว่ะ ไอ้นี่ ยังมิได้บวชเรียนแล้วจะมีเย้ามีเรือนได้อย่างไร ข้ามิยอมยกอธิปให้เอ็งหรอก ถ้าเอ็งรักลูกข้าจริง
, v0 c3 y9 K& }6 }8 Yเอ็งก็ต้องออกบวช สึกมาค่อยมาขอลูกข้า"
' `. ?* o9 T4 p! |) K"ท่าน ท่านพูดจริงหรือขอรับ"
% m$ J, g" E0 O) Q$ \9 t4 E"จริงสิว่ะ ดูท่าทางเอ็งก็สนใจในพระธรรม บวชเรียนสึกออกมาจะได้นำหลักธรรมมาใช้ครองเรือน"/ Q2 |9 o, Q. w0 G7 A* d
"ได้ขอรับ แม่ชีครับ ลูกจักขอบวชทดแทนคุณและศึกษาธรรม แม่ชี....."
N C# z6 o9 g/ V" z7 i/ jแม่ชีกำลังจะเตือนลูกชายแต่ก็ไม่ทันการ ท่านเศรษฐีพูดแทรกขึ้นมาว่า.....2 S2 i6 {, a8 J5 y
"แม่ชี ท่านเองก็อยู่ในศีลธรรม ท่านก็เป็นแม่ ข้าก็เป็นพ่อ เราต่างก็รู้ความหมายดีนะ" h1 a; J r# D8 h& n% o! A3 _
"วางใจเถิดท่านเศรษฐี ข้าจะให้ลูกอยู่ในกรอบแห่งธรรมเเละวัฏจักรชีวิต ขอท่านอย่าได้กังวล"5 M9 y- r1 r ]/ S- g0 [
"ข้าขอขอบใจแม่ชียิ่งนัก"
1 j# z$ H5 o$ D" }
( w' ?2 n3 L; G9 k, T9 y9 hท่านเศรษฐีได้ให้คนดูดวงชะตาของวัชระพบว่า วัชระมีดวงที่จะเข้าถึงพระธรรมและสำเร็จมรรคผลหากได้บวช
& q/ _, a4 z) t1 D: gก็จะบวชไม่ยอมสึก ท่านเศรษฐีจึงหว่านล้อมดดยเอาความซื่อของวัชระเข้ามาครอบงำจนในที่สุดวัชระ
, `; S+ T1 I) @, E* O$ ^ก็ตัดสินใจที่จะบวช
) [2 B) Y! m; e/ y& Z
; p/ L1 c; W. I2 n! Iอธิปที่รอเวลา รอแล้วรอเล่าวัชระก็ไม่มาสักทีจนกระทั้งพ่อกลับมาถึงเรือน ท่านเศรษฐีทำตัวปกติไม่ได้, t" O7 f- t% S7 D4 z3 o& \7 N4 W
บอกความอันใดแกอธิป จนกระทั้ง 3 วันผ่านไปวัชระก็ยังไม่มาพาอธิปหนี
) i+ y$ U3 K D, S" U- a; |"แย่แล้วขอรับคุณชาย"
# k4 P9 S6 e8 S: \3 N* G2 |"มีอันใดพี่จเด็ด"
1 t. U( o" T* B$ U. }/ ^3 k8 G% ?"วัชระ กำลังจะเข้าบรรพชาตอนนี้ได้ข่าวว่ากำลังปลงผม คุณชายจักทำการใดก็รีบเถิดขอรับ"
6 Q4 S* `. N! a7 B- I"ไม่ ไม่นะ วัชระจะบวชไม่ได้"3 [+ X ~( l x- Y9 Z
! n- P& l7 z+ M8 M2 V0 \- gอธิปรีบไปที่วัดโดยไม่สนคำห้ามปรามของพ่อ อธิปวิ่งด้วยเท้าเปล่าจนเท้าเป็นแผลเพื่อมาให้ทันแต่เมื่อมาถึง# {. I$ s8 J# @6 i
หัวใจของอธิปก็แทบแหลกสลายเมื่อพระที่ออกจากโบสถ์ คือพระวัชระ ที่บรรพชาเสร็จเป็นที่เรียบร้อย1 A( l8 ^" x$ H4 ^* T' I s3 q
"ท่านพี่ ท่านทำแบบนี้ทำไม"0 w7 f8 l! i# f, A" A
"เจริญพรโยม อาตมาขอโทษที่ต้องทำแบบนี้"/ p R* J0 |* [) k# X
"หลวงพี่หารักข้าเเล้วฤๅ"3 O- L' P, y3 z. i6 {* w" p
"รักสิโยม แต่เป็นรักและเมตตาที่ภิกษุพึงมีต่อสรรพสัตว์บนโลก หาใช่รักในกามราคะ"
$ {' e) o# W7 R% V0 |5 R"ทำไม ทำไมท่านต้องทิ้งข้าไปแบบนี้ ฆ่าข้าให้ตายยังดีเสียกว่า"
' g! O5 j! J" K4 |"นี่เท้าของโยมมีเลือดออกนี่ เหตุใดมิใส่รองเท้าเล่า"" _+ c5 X. Q, G, I7 {0 x
"หลวงพี่ ท่านสึกได้ไหม ท่านรักข้าไหม"
H$ h& d' C: @# A9 b# x; ^8 Y"อาตมาสึกไม่ได้หรอกตอนนี้ บุญคุณของพ่อแม่ยิ่งใหญ่มากนัก ส่วนโยมก็คือคนที่อาตมาอยากให้หลุดพ้น1 y+ x* @# i- g1 c
จากบ่วงแห่งทุกข์ มองเห็นธรรม อย่างที่อาตมาได้เห็น"
6 s. B1 c( B/ U% G8 r7 q" y"ไม่ ไม่จริงท่านโกหก ท่านหลอกตัวเองทำไม ท่านรักข้า ข้าก็รักท่าน เราอยู่ด้วยกันได้"- I% `9 m1 K( c/ }
"ไม่ได้โยม มันอาบัติ อาตมาเป็นพระ จิตของโยมตอนนี้กำลังโกรธเคืองอาตมา อโหสิกรรมเถิดหนา$ q5 `2 w- n) d& m6 E$ d9 P; }
จักได้มีสุข"
& u5 S5 N3 S7 D' B# h( e"ไม่ ข้าต้องการเพียงท่านเท่านั้น ท่านคือความสุขของข้า ข้าจะทำให้ท่านต้องสึกให้ได้" b9 Z2 _& _; |
% U$ c% W1 A" m+ C3 n5 m; K4 j+ oอธิปเกิดแรงโทสะ จึงเข้าไปหมายจะกอด หอม จูบ พระวัชระแต่แล้วก็ไม่สามารถทำได้เพราะแค่เพียง
! F6 M- X& O( z' D0 C7 Zปลายนิ้วที่เข้าใกล้พระวัชระ อธิปก็ร้อนลุ้มดังโดนไฟในนรกแผดเผา อธิปพยายามเท่าไหร่ก็ถูกความ) {" ?' t9 _3 `) q. f
ร้อนทำร้ายจนต้องถอยห่างมิต่างจากธิดาพญามารที่เข้ามาก่อกวนพระพุทธเจ้า เวทนายิ่งนักอธิปร้องไห้( x3 o9 F/ s& J
ราวจะขาดใจ ร้องไห้จนสลบไปต่อหน้าพระวัชระ พระวัชระประครองร่างไว้ไม่ให้ล้มลงพื้นก่อนจะอุ้มไปที่4 k% X0 q; H, g$ v, q
ศาลาที่ไไม่ใช่กุฏิหรือลับตา พระวัชระกระทำการล้างแผลที่เท้าพร้อมใส่ยาให้ จากนั้นก็ให้จเด็ดคอย3 T; r# T. x- r
ดูแล จเด็ดจึงถามพระวัชระว่า....' P z5 b( u5 I l2 r0 T
"ท่านออกบวชเพราะอะไร แจ้งข้าเถิด"; C. D0 g5 x# ]5 w7 ^
"โยม อาตมาเข้าใจดีว่าโยมอธิปรักอาตมามาก ที่แรกอาตมาตั้งใจจะบวชเพื่อศึกษาธรรมและแทน
" d, g E: D: hบุญคุณพ่อแม่ แต่พออาตมาได้นั่งสมาธิ ได้คิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ นานา อาตมาก็เข้าใจชีวิต4 w% t" ^# x1 ~8 J" k
ที่เป็นอยู่มากขึ้น ความสุขที่แท้จริงคือการหลุดพ้น"5 h) ^, h/ ^" C# f: X
"แล้วคุณชายของข้าหละ คุณชายรักท่านมากนะขอรับ วางแผนหนีเพื่อจะไปมีความสุขกับท่านแต่" s( G* [1 U% q
ท่านเลือกที่จะไม่ใยดีและหนีออกบวชแบบนี้หรือที่ท่านตอยแทนความรักเจ้านายข้า"
* z& l5 ]: k9 e' P# m5 i# Y( ]"โยม โยมก็รู้ดีว่าท่านเศรษฐีอิทธิพลมากมีขนาดไหน ต่อให้อาตมาพาโยมอธิปหนี้ไปก็ใช้ว่าโยมพ่อ
( x6 h7 J# y4 }1 Oของอธิปจะตามหาพวกเราไม่เจอ อยู่แบบต้องหลบต้องซ่อนมันมีความสุขจจริงฤๅ อาตมาทนเห็น
- S2 A2 L9 k4 Fคนรักของอาตมาต้องมาลำบากเพราะอาตมาไม่ได้หรอกโยม อาตมาต้องเตรียมฉันเพลแล้วหนา
: Q2 [: j% n- e$ B8 Sฝากโยมดูแลอธิปด้วย หากฝื้นก็พากลับบ้านไปพักเสีย"
^& x6 ~0 T4 b4 S) o: H"ขอรับ สาธุขอรับพระคุณท่าน"& c) T. R z+ Q- }
อธิปที่ได้ยินการสนทนาทั้งหมดก็พอเข้าใจเรื่องราวแต่ก็แกล้งหลับเพื่อไม่ให้พระรู้ว่าเขาตื่นแล้ว ดูท่า& Z8 R$ J1 x+ A
งานนี้อธิปจะแก้เกมส์ที่ท่านเศรษฐีวางไว้อย่างไร ติดตามต่อในตอนที่ 3 นะครับ* d& d: G r+ W0 H7 a
1 U( H7 ^6 r S7 J. P& f2 ` |
|