แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pipolucky เมื่อ 2023-7-20 11:21
& A3 }" {% h* `. N: x$ n0 ^
: A/ `- [3 P2 h{:4_112:} ดีคร้าบ! จากเสียงเรียกร้องให้นำภาคต่อมาลง หวังว่าผู้อ่านคงจะจำ "ภูริเชษฐ์ และ อากร" เสือหนุ่มและสิงห์เฒ่าเจ้าเล่ห์ได้ โดยภาคต่อนี้ผมได้ปรับเนื้อหาและสำนวนบางส่วนเพื่อให้สามารถจบภาคลงได้ ต้องขออภัยผู้แต่งมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
- ?$ U3 T' C/ F4 V# L% s( i9 ]+ k# v1 R1 H
สำหรับ คนที่เพิ่งมาอ่าน ติดตามภาคแรกได้ตามนี้ครับ
! {) I% J0 |$ c/ H9 r' jบิ๊กบอส ภาคแรก (ตอนที่ 1-9) $ B/ w) @: A7 N2 O% Z) |) f$ w5 x% N
$ y. f% q8 |) q* e& D# G! v******* เรื่อง "บิ๊กบอส" ซึ่งเป็นเรื่องยาวในอดีต น่าจะแต่งโดย คุณกร 360 ถ้ามีโพสแล้วก็ต้องขออภัยด้วย สำหรับเรื่องนี้ผมมีแค่บางส่วน ก็จะทะยอยลงเท่าที่มีเพื่อแบ่งปันกัน เพื่อน ๆ คนไหนที่มีก็ฝากแชร์ต่อด้วยล่ะกัน น่ะคร้าบ!******* {:4_101:}# d, ^1 f9 @ G5 L- `) d
. F' l1 E' C, \5 X& v( n- l
1 v- {7 q5 z4 s: z V, ]% Z( h+ }0 h7 G* G# o& P: O" X
ตอนที่ 1 นัดพบชาวต่างชาติ # z& E1 H: z/ g1 t6 {. }9 g
เย็นวันเสาร์ภายในห้องอาหารหรูหราของร้านอาหารอิตาลีย่านใจกลางเมืองภูริเชษฐ์ผลักประตูเข้ามาก็พบกับบุรุษหนุ่มวัยกลางคนชาวฝรั่งเศสนั่งดื่มอยู่กับนรากรคอยเขาอยู่ก่อนแล้ว ; s; |. M' ^0 p2 p+ n" q2 {
“มาถึงนานยังครับ?”
B1 e6 ]2 b$ I/ P! G, T' A
“ก่อนหน้าภูนิดเดียวนั่งรอไม่ถึงสิบนาทีหรอก เอาเครื่องดื่มอะไรไหมจะได้สั่งเพิ่มเติม”
6 n0 m$ \: N$ N1 {1 H! ]: C! x; ~3 j
นรากรเอ่ยถามพร้อมกล่าวแนะนำคนทั้งคู่ให้รู้จักกัน
' m B) A9 ~; d. Q
“นี่ มองสิเออร์ โรแบร์เพื่อนผม”
! U, P: m: u7 H% `0 c
ภูริเชษฐ์ยื่นมือเข้าไปสัมผัสพร้อมกับกล่าวแนะนำตนเอง ' w- W1 r9 q |! s3 V& z4 o$ o
“ผมภูริเชษฐ์ครับ. ยินดีที่ได้รู้จัก” , t; k/ s2 C% X
“เช่นกานคราบ”
& [* X+ S5 G" U7 g
สำเนียงภาษาไทยไม่ชัด ตอบรับเขามา
3 T' e9 W' q# \; f: l
เขานั่งลงพร้อมกับรับเมนูอาหารมาเปิดดูเพื่อสั่งแต่ระหว่างเปิดดูเมนูอยู่นั้น เขาก็เหลือบดูแขกของอานรากรด้วยการสังเกตคร่าว ๆ
& V# D3 E( { B! v, D5 x1 h- f
6 Z9 f# i0 |3 u- Z
.....โรแบร์เป็นบุรุษร่างสูงใหญ่ ผิวขาวเข้มเหมือนเพิ่งผ่านการอาบแดด คางเหลี่ยมตามเผ่าพันธุ์เชื้อชาติของเขา มีเส้นหนวดกันเรียวอย่างเป็นระเบียบเหนือริมฝีปากตามแก้มและปลายคาง
: q0 \. S/ F9 l+ c M
ลักษณะเป็นคนแจ่มใสแต่แววตาดูเศร้า ๆ อย่างไรพิกล ร่างกายล่ำสันแข็งแรง ตามประวัติหรือข้อมูลที่อากรให้เขามาดูจะค้านกันมากกับบุคลิกที่เห็นอยู่ในขณะนี้ เพราะดูเหมือนเขาจะพูดอังกฤษได้ดีแถมยังพูดไทยหรือฟังภาษาไทยรู้เรื่องเกินครึ่งเสียอีก แม้สำนวนจะแปล่งไปบ้างแต่ก็พอสื่อความหมายได้ อากรมีแผนอะไรกับเขาอีกหรือเปล่านี่ ด้วยความระแวงสงสัยนี้ทำให้เขาไม่กล้าปล่อยให้สิงห์เฒ่าเจ้าเล่ห์เป็นคนชงหรือหยิบเครื่องดื่มให้เดี๋ยวเจอทีเด็ดแกเข้าไปอีก ( Q# x! z6 }$ b6 ?
“เป็นอย่างไรบ้างมาเที่ยวเมืองไทย” % v2 N# f$ H9 d% A7 i$ Z4 U! W
เขากล่าวขึ้นอย่างสำรวมน้ำเสียงเบาเรียบ เกรงว่าจะเป็นการสอดรู้สอดเห็นเรื่องของคนอื่นทั้งที่ความจริงเขาอยากชวนอีกฝ่ายพูดมากกว่าเพราะตั้งแต่นั่งลงก็เห็นฝ่ายโน้นดื่มเอา ๆ ท่าเดียว 4 G% m/ i% j2 r4 u
“ก็สนุกดีครับจะว่ามาเที่ยวก็ไม่ได้หรอก เพราะความจริงผมอยู่เมืองไทยมากกว่าอยู่ยุโรปอีก” / Y1 V$ r- o0 S6 G
กล่าวภาษาบ้านเกิดถ้าแปลเป็นไทยก็คงได้ความหมายประมาณนี้ พร้อมกับส่งแก้วบรั่นดีให้เขา 4 U: c0 y! t9 A' `9 Y8 A' v
“ขออภัยนึกว่าคุณโรแบร์มาเที่ยวเฉยๆ”
$ w& y6 |' ]" }0 f. i0 D1 h
เขากล่าวพร้อมกับหันหน้ามาทางนรากรเหมือนจะขอให้ผู้สูงวัยที่สนิทสนมมากกว่าเป็นฝ่ายเปิดการสนทนา
8 P) B$ I4 a3 ^& n3 E$ N/ Y4 L
“โรแบร์!...ภูเป็นเพื่อนสนิทต่างวัยของผมคุณสามารถพูดเรื่องส่วนตัว คุยสนุกสนานเพื่อระบายความรู้สึกกับเขาได้ทุกเรื่องระหว่างผมกับภูเราเป็นยิ่งกว่าหุ้นส่วนกัน ไม่มีความลับต่อกันบางทีเรื่องที่คุณวิตกหรือเครียดอยู่เขาอาจช่วยเหลือคุณได้หรืออย่างน้อยก็ให้คำแนะนำคุณได้บ้างผมถึงได้ชวนเขามาด้วยในวันนี้”
0 r! G" ^) N. q
ความเงียบปกคลุมไปชั่วขณะ
" X7 c) P! m2 D
ชายหนุ่มชาวฝรั่งเศสหยิบแก้วเครื่องดื่มสีเหลืองอำพันขึ้นมาเทราดผ่านลำคอลงไปอีกครั้งสีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมมีอะไรบางสิ่งบางอย่างส่อแววกังวลปรากฏชัดออกมาทางแววตาสีน้ำข้าวขณะที่จับนิ่งมายังเขา
9 Q; b4 ?$ M, |; I4 l
“คุณภู...”
4 O) v8 h- i8 |% G4 L9 Q- p1 f
ครั้นแล้วโรแบร์ได้เอ่ยเริ่มขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบาต่ำ
/ G& Y7 ]* W0 i+ [$ R
“คุณเคยรักใครมาก ๆสักคนไหม?”
3 y% U2 p. j, T" N
ภูริเชษฐ์ขมวดคิ้วโก่งงอนเข้าหากันแล้วผงกศีรษะรับเต็มไปด้วยความเห็นใจ เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์เช่นไร 6 ?7 \" U+ C6 E8 |0 P4 V2 J* W
“เคยครับ” , a) @( z, J# \; o+ V" z
“เรื่องความรักภูริเชษฐ์เขาถนัดครับ” 0 g( V2 W1 |# ]. l
นรากรสอดมาโดยเร็ว H- P; u5 d' l7 P0 Z
“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับก็มีทั้งรักและเศร้านั่นแหละครับ” 5 j7 f7 m6 @! b* j+ m% S, \
โรแบร์ถอนหายใจหนักหน่วงสายตาที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความเศร้าแบบซ่อนเร้น % c) g# A& S2 {9 J _3 \
“คุณเคยรักมาก ๆ แล้วสุดท้ายรู้ตัวว่าโดนเขาหลอกไหม?”
8 \2 K' U4 y2 g" {( {* K$ ]/ b! p6 L
เขานิ่งเหมือนจะคิดทบทวนอยู่อีกอึดใจเดียวก็ก้มศีรษะลงอีกครั้ง 6 |& k- R8 |8 Y4 c0 {8 ~) e+ ^8 i
“ก็เคยครับและบ่อยเหมือนกัน แต่เป็นสมัยที่เป็นวัยรุ่น” 5 |! S$ {7 a! U8 T
โรแบร์หันหน้าไปสบตากับนรากรแล้วหันมาจับอยู่ที่ใบหน้าภูเป็นตาเดียวกันอีกครั้งก่อนที่โรแบร์จะกล่าวเป็นเสียงเนิบนาบตามมาอีกครั้ง
! h$ ?9 X! E8 a+ K5 k7 T
“ถ้าไม่ได้ยินจากปากคุณผมจะไม่เชื่อเป็นอันขาดว่ายังมีผู้หญิงกล้าปฏิเสธผู้ชายอย่างคุณ” - u# _2 {, d2 w( V7 V; y
“มันก็มีเหมือนกันนั่นแหละครับ”
4 H3 |" @8 j H/ g* \; Y0 [
“คุณช่วยเล่าเรื่องราวความรักของคุณให้ผมฟังบ้างได้ไหมหากเห็นว่าผมเป็นเพื่อน” 9 h. t, ]; R; u4 i6 |
“อยากฟังจริง ๆหรือครับ”
" @5 u* h5 D" D6 q1 S
เขาเอ่ยขึ้นอย่างใคร่ครวญระมัดระวังชะงักนิ่งเหมือนไม่อยากเล่า แต่เห็นสีหน้าน่าสงสารของหนุ่มตาน้ำข้าวทำให้เขาตัดสินใจเล่าเรื่องของตน
4 Y+ K. e# o& m8 R& f
“เราเคยรักกันมากสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันและสัญญากันว่าผมเรียนจบ เราจะแต่งงานกันมันเป็นสัญญาใจลม ๆ แล้ง ๆ ของชายหนุ่มหญิงสาว คราวนี้พอผมเรียนจบพ่อส่งไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ขณะที่เธอเข้าทำงานในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง...” 0 s7 r8 e' O' H) t3 p
“แล้วไงต่อ” ' q, W6 i. v. v; v: Z+ Z7 u
นรากรที่ตั้งใจฟังสอดขึ้นมา
' Y. [" y: i! E+ i/ |* b
เขากลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก
+ r# o4 m; F: Q
“ผมติดต่อสานสัมพันธ์กับเธอตั้งแต่วันแรกที่ออกเดินทางกระทั่งวันเดินทางกลับโดยที่เธอไม่บอกผมสักคำว่าเธอได้แต่งงานกับลูกชายของเจ้าของบริษัทไปแล้วตั้งแต่ปีแรกที่ผมออกเดินทางผมเดินทางกลับประเทศจึงรู้ความจริง...ผมใช้เวลานานเกือบปีกว่าจะลืมเธอได้โชคดีได้พบภรรยาคนปัจจุบันที่เธอคอยเป็นกำลังใจให้ผมตลอดมาทำให้ผมผ่านช่วงเวลาลำบากของชีวิตมาได้”
& ^9 b) |) r2 p+ {# `3 L
เขาเล่าไปด้วยเสียงแหบต่ำในระหว่างที่หนุ่มตาน้ำข้าวกับชายสูงวัยมีสีหน้าสลดเล็กน้อยเมื่อได้ฟังเรื่องราวของเขา
z+ k* d0 r/ d8 P
โรแบร์ ส่ายศีรษะช้าๆและจุ๊ปากออกมาเบา ๆ เพราะมันใกล้เคียงกับเรื่องราวของตนเหลือเกิน G1 i' U8 l$ t9 a2 ?- J" H
“เรื่องของผมก็ทำนองเดียวกันกับคุณเพียงแต่ผมไม่แกร่งเท่าคุณ” * \+ F+ \. _. ]) ?5 f! J$ H% O
“คุณโรแบร์จะไม่เล่าให้ผมฟังบ้างเหรออย่างน้อยก็ช่วยระบายความอัดอั้นออกมาก็ยังดี”
b- |& g7 }5 U5 U, I
“ผมได้แต่งงานอยู่กินกับภรรยาชาวไทยคนหนึ่งเมื่อปีก่อนเธอดีกับผมมาก ไม่ว่าจะเป็นการปรนนิบัติเอาอกเอาใจ การให้ความเคารพอย่างที่ผมไม่เคยได้รับจากหญิงเชื้อชาติเดียวกันทำให้ผมรักและหลงเธอเป็นอย่างมาก เข้าขั้นหัวปักหัวปำเลยแหละบางครั้งทนการคิดถึงเธอไม่ไหว ผมก็ชวนเธอไปอยู่ฝรั่งเศสด้วยสลับกับการอยู่เมืองไทยมีครั้งหนึ่ง ผมได้บอกเธอว่าจะเดินทางกลับฝรั่งเศสเป็นเดือน ชวนเธอกลับไปด้วย แต่คราวนี้เธอปฏิเสธอ้างว่าญาติที่บ้านต่างจังหวัดไม่ค่อยสบาย อยากดูแลอย่างใกล้ชิด ผมไม่มีโอกาสได้ระแคะระคายเธอเลย ด้วยความรักสุดหัวใจที่มอบให้เธอทำให้ผมมองผ่านไป จนกระทั่ง....”
3 ]; R8 N4 J( v6 f3 d% l) G4 ^. }
โรแบร์หยุดเล่าต่อหยิบเครื่องดื่มเทผ่านลำคอติด ๆ กันสอง – สามแก้วแล้วสั่งมาเพิ่มอีก ก่อนจะเล่าต่อ $ z/ A4 ^7 M& @% N6 ]
“ผมได้เกิดความระแคะระคายเป็นเลาๆว่า เธอไม่ซื่อกับผมเสียแล้ว เพราะผ่านไปสองสามอาทิตย์เธอไม่ได้ติดต่อและส่งข่าวใด ๆ หาผมเลย มีแต่ผมที่ส่งข่าวหาเธออย่างเดียวกระทั่งผมตัดสินใจเดินทางกลับโดยไม่บอกเธอล่วงหน้า นั่งรถจากสนามบินกลับบ้านด้วยความหวังจะเซอร์ไพรส์เธอ...” 4 G2 @+ N9 q: e6 a. I1 _
ผู้พูดหยุดคำพูดประโยคถัดไปอีกครั้งน้ำตาเริ่มเอ่อนองเต็มเบ้าตา
, G9 I& w L4 q+ |; U* O3 q1 ]
“กลางดึกผมได้เปิดประตูบ้านเข้าไปเห็นด้านล่างปิดไฟหมด แต่ห้องนอนยังมีแสงโคมไฟอยู่ แสดงว่าเธอยังไม่หลับจึงรีบตรงขึ้นไป เปิดประตูผลั๊วะเข้าไป..ภาพที่ปรากฏชัดในสายตาของผมคือเธอกับชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเริงรักเสพสมอย่างถึงพริกถึงขิงกันบนเตียงนอนที่เธอเคยใช้เล่นกับผม”
: z8 O" g$ ]+ |, A9 {+ B0 d
น้ำเสียงผู้เล่าเหือดหายไปอีกครั้ง...
2 p# ^' h3 g; C1 k( W7 x
“แล้วอย่างไร?ต่อครับ” % H6 g% ?+ W: e- ? X) c+ D. V2 d
นรากรที่นั่งฟังอยู่นานถามต่อมาโดยเร็ว แต่เมื่อเห็นสีหน้าคนพูดอยู่ในภาวะซึมเศร้าจึงกล่าว - n3 v" p- x( A6 T- n) v
“ขอโทษครับ..เสียมารยาทไปหน่อย”
* ~& B/ ^0 }9 @# m( F
“ไม่เป็นไรครับ...ผมเดินออกจากบ้านทันที เรียกรถไปโรงแรมที่ใกล้ที่สุด” พร้อมกับกระดกแก้วเหล้าผ่านลำคอลงอีกแก้ว 6 F+ K, M5 l. A8 ^8 L) z! y
“แล้วเธอล่ะครับ”
7 u7 O5 H: d' f0 t2 F, X6 k
เขาถามขึ้นมาบ้าง 1 f) W v* ^- x" m% Q3 f+ R
“วันต่อมาเธอโทร.มาขอโทษแล้วบอกว่าผู้ชายคนนั้น ความจริงคือสามีเก่าเธอที่ยังอยู่กินกันอยู่ระหว่างที่เธออยู่กินกับผมและมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน อายุประมาณสามขวบ เป็นเหตุให้เธอยังไม่เลิกกับสามีพร้อมกับเอาเงินที่ผมมอบให้เธอด้วยความรักบริสุทธิ์ไปปรนเปรอสามีและลูก” 6 ]+ q0 J' `: N0 \& z$ G; S
“แล้วจากนั้นล่ะคุณไม่ได้ตกลงอะไรกับเธอบ้างเหรอ”
' S/ ?7 X$ d; a. o, k! X3 I- B9 X6 Y
“ตกลงสิ!...ผมขอให้เธอเลิกกับสามีและผมยินดีรับเลี้ยงลูกเธอเป็นลูกบุญธรรมของตน”
- i8 W6 c' O3 t( D2 o% T
“แบบนี้ก็ไม่มีอะไรน่าวิตกกังวลสิครับ” _# r5 v j* a F i
เขาถามเกริ่นนำเพื่อให้อีกฝ่ายเล่าออกมา
# L- k& Y" P1 f7 ^9 N2 x7 Q) L
“ก็ดูเหมือนไม่มีปัญหาเธอยินดีรับข้อเสนอของผมหลังจากนั้นเธอก็กลับเข้ามาในบ้านพร้อมด้วยลูกชายวัยน่ารักของเธอ โดยให้สัญญาว่าจะไม่กลับไปยุ่งเกี่ยวกับสามีเก่าอีกและเธอได้ปรนนิบัติผมเหมือนที่เคยปฏิบัติมากระทั่งผมสืบรู้มาว่าเธอยังแอบไปมีสัมพันธ์กับสามีเก่าอยู่บ่อย ๆเป็นสิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกผมมาก อุตส่าห์ผมยอมรับฟังเหตุผลเธอครั้งแรกแต่ครั้งที่สอง และครั้งต่อ ๆ มา มันทำให้ผมมีความรู้สึกว่าขณะที่เธอปฏิบัติกามกิจกับสามีเก่าเธอได้ปฏิบัติอย่างหน้าที่ภรรยาแต่ขณะที่ปฏิบัติกับผมมันเหมือนนางโสเภณีอะไรสักอย่างซี่งเป็นสิ่งที่ทำร้ายความรักของผมเป็นอย่างมากจึงตัดสินใจแยกทางกับเธอในที่สุดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี้เอง” 5 \0 {2 N6 G" {/ U: g' L
กล่าวจบเพียงแค่นั้นโรแบร์ก็เอาแต่ดื่มอย่างเดียว ไม่ยอมพูดอะไรอีกเลยขณะที่เขาและอากรได้แต่นั่งเป็นเพื่อน กระทั่งเห็นว่าโรแบร์เมามากแล้ว จนไม่ได้สติจึงเอ่ยขึ้น 8 j# d$ n$ t! V8 ^5 t
“อากร..ไปส่งเพื่อนอากรที่บ้านด้วยนะ ผมจะกลับบ้านแล้ว” % j% ~2 R9 R$ Z6 ?% n" L6 L/ `
“บ้าหรือภู...ตัวยังกับควายอย่างนี้อาพยุงคนเดียวได้ที่ไหนล่ะ ภูนั่นแหละไปเป็นเพื่อนอาด้วย เขาพักโรงแรมยังทำใจกลับไปอยู่บ้านที่ซื้อให้ภรรยาอยู่ไม่ได้ มาช่วยกันก่อนวันนี้ไม่มีธุระที่ไหนไม่ใช่หรือ”
; J4 n' q b4 Y% f) ~. t, N$ p9 y/ M
“คนอื่นไม่มีแต่กับเมียผมนะมี เพราะผมตั้งใจว่าจะกลับไปทำหน้าที่สามีที่ดีหน่อยผมกับเธอแทบไม่มีอะไรกันเลยมาเป็นอาทิตย์แล้ว” 1 u; i9 |- Y# z3 t0 A
“เดี๋ยวค่อยกลับก็ได้ช่วยอาพาเขาไปส่งโรงแรมก่อน”
: k2 a+ W3 D. ~2 X' A
เขากับอานรากรช่วยพยุงโรแบร์มาส่งถึงโรงแรมพยุงขึ้นไปส่งจนถึงห้องพัก โยนร่างใหญ่นั้นลงกับเตียงนอน $ r$ @. h8 Z. K" E8 W
“ผมกลับก่อนนะอา”
3 l- X6 p* ~$ X7 l- J( i, u; ^* |
“จะรีบไปไหนช่วยอาก่อน” ) z/ V1 G' D: A" U- p7 q
“ช่วยอะไรอีกล่ะอา”
: w3 l; P* | J
น้ำเสียงขุ่นๆ ย้อนถาม % ~$ n" j! M5 \% h$ j/ F; e, ~9 Z3 U3 o
“ช่วยเปลี่ยนชุดและเช็ดตัวให้เขาหน่อยจะได้นอนสบาย”
2 M2 c! e3 u6 N8 `
“อาโทร.เรียกพนักงานโรงแรมมาช่วยทำให้ก็ได้นี่” 3 I! Z) }. z8 ~, M3 x. q: h
“ทำกันเองนี่แหละ”
9 v/ X1 @- N' Y: r# p# U. e/ @
พูดแค่นั้นผู้สูงวัยก็เดินเข้าห้องน้ำออกมาพร้อมกับอ่างน้ำขนาดย่อมมีผ้าสีขาวแช่อยู่ในนั้นอย่างเตรียมพร้อม 4 ?8 z/ K$ ?, y! z
“เถอะน่า...อย่างไรก็พามาส่งแล้ว ช่วยเขาหน่อยน่าสงสารออก”
, P' |/ I3 e9 j3 b
เสียงคะยั้นคะยอของผู้สูงวัยทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธได้จำใจปลดกระดุมเสื้อหนุ่มฝรั่งเศสเพื่อเช็ดตัวให้ตามคำขอของคนสูงวัยทันทีเผยให้เห็นเรือนร่างบริเวณแผงหน้าอกที่มีกล้ามเป็นมัด ๆ สมสัดส่วนมีขนขึ้นปกปุยตั้งแต่บริเวณตามลำคอหน้าอกราวกับถักด้วยใยไหมยังไม่ทันที่เขาจะยื่นผ้าชุบน้ำเข้าไปสัมผัสเรือนร่างนั้น ก็มีมือของคนนั่งข้าง ๆยื่นมาจับไว้ก่อน
& F$ ^* k7 |4 N' g- f2 v. j: K
“เดี๋ยวก่อนภู...”
* T, P2 d* b6 u: N0 N) q* t3 G
“อะไรอีกล่ะอากร” # U p) Z/ m: f- m% D) `
เขากล่าวอย่างหัวเสียเพราะอยากกลับบ้านไปหาภรรยาเต็มทีแล้ว
* r8 e; ^5 r- Q8 ?/ N7 v
“ปลดเข็มขัดกางเกงเขาออกด้วยสิ อาอยากดูอะไรเขาหน่อย” ) ]/ i8 p2 x1 F; X* u
“บ้าเหรอ!...อากร” ; v p, o! w2 U: i/ W/ y
“เถอะน่า ภูไม่เปิดให้อาดู อาก็อยากดูของฝรั่งบ้าง อยากรู้ว่ามันจะใหญ่ยาวขนาดไหน” ' @8 Y* y! I. m9 Z- [
“เปิดเอาเองแล้วกัน” ' K u1 @) ^5 Q2 a1 Z4 k' L" Z
: v& I* T( ?! N. }& @/ u6 q
{:4_106:} โปรดติดตามตอนต่อไป 1 F/ y$ P) k$ L/ N. j6 q1 U5 o& z
3 X) h' w/ C' a4 I7 c* R, {. V5 D& }/ \$ k9 J
4 t2 g' P7 P9 f; D; W
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2023-7-20 08:02:53
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-4-28 09:03:47
โพสต์ 2025-4-27 15:46:33
โพสต์ 2023-9-30 15:13:38