อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2026-10-9
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 841
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 31587
- Zenny
- 109754
- ออนไลน์
- 3915 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Maximam เมื่อ 2023-6-2 23:20
- ~ P. P' b k! Z# x& ^0 a
/ x: F3 i+ i2 h4 P( F5 ^, Pไม้ ออกเดินทางมาตามที่พระอาจารย์บอกให้และทางเข้าดินแดนนั้นก็คือ สวนสาธารณะที่เขามาเล่น7 e' u) y) m. K, I) o
เอ้าดอร์และได้เจอไพร เมื่อมาถึงไม้ก็จูดธูปเปิดทางโดยมีท่านปู่เจ้าที่นำทางเข้าสู่แดนป่าหิมพานต์
$ B3 ?% C8 V+ s; `" V, l. U$ S"เอาหละไอ้หนุ่ม ข้างหน้านี้จะเป็นทางเข้าสู้ป่าหิมพานต์ จงหนักแน่นเอาไว้ให้มากนะ"" ~6 U% i* i2 p
"ขอบคุณครับท่านปู่"
3 z- k3 {) c, O. W* y7 [, L0 D; V"จำไว้ ป่าหิมพานต์ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด จงมีสติอยู่กับตัว พาเจ้าไพรหลานข้ากลับมาให้ได้"- z2 s6 I. g$ q+ }
! } A, k" M8 C5 `7 J$ oเมื่อพูดจบท่านปู่เจ้าที่ก็หายตัวไป ไม้ก็เดินทางเข้ามาท่ามกลางบรรยากาศที่งดงามราวเทพนิยาย$ c( u8 ~% H% A
มีสัตว์ต่าง ๆ นาน เหมือนในภาพจิตกรรม ไม้เดินทางมาถึงลำธารเขาก็รู้สึกอยากอาบน้ำขึ้นมา
) Y" R# l3 ~0 t3 r( H Tจึงทำการถอดเสื้อผ้าออกจนหมดเหลือเพียงกายที่ไร้เสื้อผ้า และในขณะที่เขากำลังอาบน้ำอยู่นั้น
& `: l) n4 }1 P1 L$ {6 ^"ท่านเป็นใครกันทำไมมาแก้ผ้ากลางป่าอาบน้ำเช่นนี้"
/ W: r! P4 [% Jไม้มองหาต้นเสียงนั้นแต่ก็ไม่พบ เขาจึงขึ้นจากน้ำมาใส่เสื้อผ้า.....
" L$ C9 M& Y9 j! _" x"โอ้โห.....ของเจ้านี่มัน "
A+ k# u0 u/ x9 l: I) s"นั้นใครกัน ออกมานะ"4 v' Y8 f# y9 h' h; x% ~: B
"ข้าก็ไม่ได้ไปไหนนี่ อยู่ตรงนี้มานานแล้วนะ": c4 C- L, @1 ~% z. d& u
ไม้เงยหน้าขึ้นดูก็ถึงกับตกใจ' Z8 M" h( Z( |; c7 x" G
"เชี้ย........ อะไรเนี่ยต้นนารีผลทำไมถึงเป็นเพศผู้"7 K' e; g, C, N: q7 u
"จิตของเจ้ามันรักเพศชายไงจึงมองข้าเป็นชาย ทำไมจะลิ้มลองข้าไหม"
/ q: s* C( n2 s: u" j9 _- n"ไม่ ข้ามาตามหาคนรักของข้าไม่ได้มาหาเสพสุขกับใคร"
0 w8 ]( O& r8 r# x4 u0 j p, ~"แน่ใจเหรอ สักหน่อยเถอะหน่าาาา นะนะนะ ข้าเหงามากกกกกก"
( j. \- x$ g9 X$ e"ข้าต้องไปละ"
. b V' v, p; d% {$ ] L( K; Q"ท่านไม่สงสารข้าหรือ ข้าเหงาเเละเดียวดาย"
: j" [7 l" p. G! |9 b"เจ้าไม่ได้เหงา เจ้าคือกิเลส อย่าราวีข้าเลย ข้าไม่อยากเสียคนรักของข้า"
9 o9 @& t9 `, H" m& j |ไม้มั่นคงต่อความรักของตนไม่ต่างจากไพร ต้นนารีผลต้นนี้ก็คือสุบรรณที่ลอบแปลงกายมาลองใจไม้3 X" f+ R# t' e( s
% w$ H t- q: s2 O# v/ o5 Y. }& R
ไม้เดินทางต่อไปก็มาเจอกับสระอโนดาต เห็นพวกเหล่ากินนรรูปงามกำลังเล่นน้ำกันอยู่ กินนรแต่ละตน3 d$ y6 @8 y' o" k$ i; U- M2 O
ช่างงดงามดุจเทพบุตรทุกตน ร่างกายที่เปียกน้ำ ใบหน้าที่ทำให้ไม้คิดถึงไพร มันก็ชักนำใจให้ไม้แอบ
# X6 h# O" ^1 F' ? Z$ {ซุ่มดู ....พี่ไม้ ช่วยไรพด้วย ช่วยไพรด้วยครับพี่ พี่ไม้.... เสียงร้องเรียกสติไม้ดังขึ้นในหัว ไม้จึงดึงสติ/ ]) i0 C7 T+ ]6 x# ]: J5 e
และเดินหนี้จากที่แห่งนั้นไป ตอนนี้รอบข้างมีแต่ป่า ต้นไม้ เต็มไปหมด
$ G# c8 V% `3 d! N9 L" t O! A"ยอดรักอยู่ไหนหลงไพรเดินเดินเดี่ยวเที่ยวหา รักเธอมุ่งมา สืบหาเจ้ายอดดวงใจ6 L0 R- v6 m+ f- X5 W
จะสักกี่ปี กี่วันไม่พรั่นสิ่งใด หากมีลมหายใจตามจนได้ดั่งถวิล7 Q/ G8 \' D4 ^1 T! N+ y
อาศัยเพียงขอน หนุนนอนคืนหนึ่งโคนไม้ _2 e" \: e: n
แสงเดือนเป็นเพื่อนปลอบใจ แนบกายไว้แอบหิน......"* ^; m2 M: B7 w; m2 r
) y! u2 }% B( R* f% I, xเสียงเพลงเศร้า ๆ ของไม้ ทำให้ไพรที่นอนอยู่ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ไพรเดินออกมาที่ด้านนอก3 V- p5 E# t0 G
ห้องนอน ...พี่ไม้ ไพรคิดถึงพี่เหลือเกิน ตอนนี้พี่เป็นอย่างไรบ้าง ขอสิ่งศักดิ์สิทธิคุ้มครองพี่ไม้ด้วยเถิด...
E( U% M0 M- W+ A% }; }% N( b( |* d' E# m6 I
เวนไตยที่แอบยืนมองดูอยู่นั้นก็รู้สึกอยากจะกำจัดไม้ให้สิ้นซากโดยเร็ว ทันใดนั้นเขาก็บินลงไปที่ป่าหิมพานต์
, P" c O& R. z. x* H' v้เวนไตยลงมาเที่ยวท่องเสพสุขกับเหล่านารีผลและเหล่านางไม้เพื่อระบายความกำหนัดของตน จนไม้ได้ลัก
- h2 }# S( H+ @8 W: n- I- u% dลอบเห็นและแอบซ่อนตัวอยู่ภายในปีกที่กว้างใหญ่ ลีลารักของเวนไตยก็ไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย
' f& u4 ^7 f: q) B6 O0 b
9 B" T3 e9 T9 a, P# C$ z) Yหลังจากเสร็จกิจ เวนไตยก็บินกลับวิมานฉิมพลีโดยไม่รู้ตัวเลยว่าไม้ได้แอบซ่อนตัวอยู่ในนั้นด้วยจนกระทั้ง/ F: x; h3 D* M0 i8 f" N, P
มาถึงวิมาน และพบเจอไพรที่สวนหลวง6 ~, v" `% R Q# d6 `5 }+ ]2 Y
"มาเดินเล่นคนเดียวหรือไพร"
% [% L) t$ z8 x5 n% A. _7 N"เรื่องของข้า เจ้าพาข้ากลับเมืองมนุษย์เถอะนะ") |! t% Z3 E" P+ h
"ทำไมข้าต้องให้เจ้านั้นสมหวังด้วย นี่เจ้ารู้ไหมว่าคนรักเจ้าออกตามหาตัวเจ้าอยู่ และล่วงเข้ามายังแดน
1 t0 w. O7 \9 B5 B b- vหิมพานต์"2 ~% _* n8 y- z, P2 Y% X3 j/ n
"พี่ไม้ พี่ไม้ต้องมาช่วยข้าแน่"
! j3 ]0 v$ z* G T. x"555เจ้าอย่าหวังไปเลย ตอนนี้ข้าเห็นคนรักเจ้ากำลังสนุกกับพวกนารีผล กินนร มันคงไม่สนใจเจ้า
% w) m1 q, k/ ?# a1 ~แล้วหละ") N) {* a5 u; c. z% m+ J
"ไม่จริง ข้าไม่เชื่ออย่างไรพี่ไม้ก็ต้องมาช่วยข้า เจ้านกโกหก"
: \/ f) x0 F7 W6 [0 \"เชื่อข้าเถอะเจ้านั้นมันไม่รักเจ้าจริงหรอก มาเป็นเมียข้าดีกว่านะไพร โอ๊ยยยย"
5 H+ s- ]- @4 k4 J! |- l" i4 x- J0 t
เวนไตยรู้สึกเจ็บตรงปีกจึงสลัดปีกทันใดนั้นไม้ก็ร่วงลงมาจากปีกของเวนไตย
4 ]" B3 @) q8 _' \* Z& i"พี่ไม้"( M9 T8 S5 @7 f% O: z
ไพรรีบวิ่งเข้าไปหาไม้ทันที
0 F2 K9 T2 u# C) H: r' j"นี่เจ้าแอบซ่อนตัวมาตอนไหน". \9 H' F M$ c$ h3 e
"ก็ตอนที่เจ้าเสพสมกับนารีผลไง นี่หรือพญานกผู้ยิ่งใหญ่ เสพกามไม่พอยังคิดจะโกหกพกลมอีก") ~3 ?- @ X: M# X' m: }
"มึง ..... ทหาร ทหารอยู่ไหน จับตัวไอ้ผู้บุกรุกนี้เอาไว้"
. b5 C. [; ^" y- I) d+ |"เก่งนักก็เข้ามา"3 X1 t, X+ j* |
ตอนนี้ไม้กับเวนไตยต่างสู้รบกันเพื่อชิงตัวไพร ไม้เกิดพลาดโดนคมดาบของเวนไตย3 A1 i9 n& Y+ N! R8 \
"อย่าอยู่เลยมึง"2 E: x5 I! H6 {2 }! B, T( m
"หยุดนะครับ ท่านเวนไตยข้ายอมจำนนต่อท่านเเล้ว"/ x' }# ]0 L0 E2 X5 \
"55555 ในที่สุดเจ้าก็ยอมข้าแล้ว มาให้ข้าเชยชมสักกน่อยเถิด ไพร"- m% d: j8 p% `; H& S
"อย่านะไพร พี่ยอมตาย อย่าไพร"0 `/ B# e7 H6 l
ไพรเดินเข้าไปโอบตัวเวนไตย จนเวนไตยตายใจจากนั้นก็.....) P/ g$ q! }# K4 S
"โอ๊ยยยยยยไพรรรรรรรรรรรรรรรร"
6 q, T1 `0 c+ p% _2 O3 j"วนไตยลูกแม่"# L1 w* o, U) N# \& l5 |
"เจ้าพี่ นี่เจ้าจะฆ่าเจ้าพี่เวนไตยหรือ"1 [, k" Y" ?. A& l. ?* b
& X/ q$ F4 Y* wไพรสวมบ่วงนาคบาศเข้ารัดตัวพญาครุฑเวนไตย เวนไตยดิ้นรนทุรนทุรายรายกับโดยสายฟ้าฟาด! V9 h& s, L0 s3 ]$ r) L
"ปล่อยเราสองคนไปซะเเล้วบ่วงนาคบาศนี้จะคลายตัวออก" z4 X5 Y0 e( V6 `
"นี่เจ้ากล้าทำเจ้าพี่ของข้า ฆ่าจะฆ่าเจ้า"
' N6 F4 r N( u, N"พระชายารักพระสวามีเช่นใดข้าก็รักผัวของข้าเช่นนั้น ปล่อยข้าไปซะเถอะ พี่ไม้ เลือดพี่ออกไม่หยุด"
- R4 w4 D! O- V" Y* ^/ U, j7 s"ไพร หาทางหนีไป ไม่ต้องห่วงพี่"2 A' R1 K$ b7 Q2 y* M# P
"ไม่เราจะไม่แยกจากกัน พี่อยู่ไหนไพรอยู่นั่น ว่าอย่างไรพวกท่านจะะปล่อยพวกเราไปไหม"
- R& f) l# W. Q+ R Q3 r' c( C"เจ้าพี่ ช่วยลูกเราด้วยเถิดลูกเราจะแย่แล้วนะเพค่ะ"; Q# a. d& k* n* A b8 q* v
"พี่ช่วยไม่ได้ บ่วงนี้มีคาถาของพญาอนันตนาคราชกำกับไว้ น้องก็รู้ว่ามหาราชแห่งนาคพี่ปลดบ่วงไม่ได้"* J& s& V( L' H v" g
"นั้นน้องจะไปเกษียณสมุทรที่ประทับของท่าน"& \0 F6 e" z; l' k
"ไม่ ไม่ ทันแน่นอน"
1 |$ ~# Z. [( c# v) l& x4 |ทันใด้นั้นสุบรรณก็บินโฉบใช้เท้าคีบตัวของไม้และไพรจากวิมานฉิมพลีมาส่งที่โลกมนุษย์โดยไม่ฟังคำสั่ง5 C6 {/ g- j! T4 y$ u, }$ v7 S1 K
ซึ่งมันเป็นโทษอย่างนัก แต่สุบรรณก็ไม่สนเพราะอะไรนั่นหนะหรือ ไม้กับไพรคือคำตอบของทุกสิ่ง.....
8 v& @# Z9 w' V2 ?; }8 R n5 D6 o) u1 V) {% \8 M# \5 Y
เมื่อมาถึงโลกมนุษย์ ซึ่งเป็นป่าเดิมที่ไม้และไพรเจอกัน สุบรรณก้มลงกราบไพร% L0 J# ]% K& R1 v8 W V, T
"ข้าขอหละนะ เจ้าโปรดปล่อยเวนไตยด้วยเถิด ข้าขอหละ"2 i6 L3 ~/ l' Y+ k! x
"นี่ท่านเองก็..."
6 m! W; J/ K' l+ {) E"ใช่ ข้าก็ไม่ต่างจากเจ้าสองคน"
* G+ A" t0 H7 X0 d; Q9 J e"อย่าช้าเลยไพร ช่วยเข้าเถอะบ่วงของท่านพญาอนันตนาคราชอันตรายมากนัก"
7 n- Q6 Q6 {' O! l) l"ได้ ข้าขอปลดปล่อยเวนไตยให้เป็นอิสระและอย่าได้เจอกับข้าแลคนรักข้าอีกเลย"0 G- F0 Q" t( O* M. O, H$ J
* V/ p! _: _* ~' U4 ?; B% E8 kทันทีที่ไพรเอ่ยวาจาบ่วงนาคบาศก็คลายออกจาเวนไตยและกลับมาสู่มือของไพร สุบรรณดีใจมากที่เวนไตย- Q7 q7 h* M( m4 y) f1 M7 h0 q- j
ปล่อยภัยแล้ว* `3 i& ?! Z/ T: V8 Y# r8 X) b3 V3 I
"เดี๋ยวท่านสุบรรณ ถ้าท่านกลับไปท่าน...."$ a( ~7 B- A I! C/ H
"จะตายข้าก็ยอม ขอบใจเจ้าทั้งสองที่ทำให้ข้ารู้ว่ารักแท้ไม่ได้มีแค่เพียงบุรุษสตรี ขอให้เจ้ารักกันอย่าง0 k# u9 U0 y" ^. [% x
จีรังยั่งยืน ขอให้บ่วงบาศคล้องใจเจ้าทั้งสอง ข้าไปละ"
# B S& k1 [( {, ]# \- I6 M$ a5 R
2 J' _: x& ?; |, D Kและในที่สุดสุบรรณก็บินกลับแดนวิมานฉิมพลี เวนไตยและทุกคนต่างก็รับรู้ถึงสิ่งที่สุบรรณทำลงไป
7 P5 H. p6 r" {) B"ข้าขอรับโทษทัณฑ์ที่ปล่อยตัวมนุษย์คู่นั้นไป"( j r ?; d- I! _) q) x6 ?
"เจ้ากล้าดียังไงถึงไม่รอคำสั่งข้า เจ้าเป็นองครักษ์ของข้านะสุบรรณ"
2 u3 t9 S; b% r0 |0 ]% A7 e) W) t"ใช่ ข้าเป็นองครักษ์ท่าน ข้าถึงทนเห็นท่านตายต่อหน้าไม่ได้ มหาราชมหารานีก็ช่วยท่านไม่ได้ พระชายา- D: n. t2 }3 F3 x( l/ `
ก็คิดจะกำจัดแต่ไพรกับไม้ บ่วงบาศไม่เคยรอเวลา ถ้าข้าจะตายเพื่อให้คนที่ข้ารักมีชีวิตรอด ข้ายอมตาย"
2 H7 K i! V) Y4 k/ H! B/ L"ดีนั้นเจ้าก็เตรียมรับโทษทัณฑ์ นับจากนี้ไปข้าจะแต่งตั่งเจ้าเป็นพระชายาแห่งข้า มีศักดิ์และสิทธิ์ช่วยงาน0 A4 ^' `# i9 r! t& h$ B3 U
ข้าเเละงานฝ่ายในมีศักดิ์และสิทธิเทียบเท่าพระสนมเอก ส่วนเจ้าศกุลตลาข้าขอสถาปณาเจ้าขึ้นเป็นพระ0 t% f+ g) _$ m5 j
อัครชายามีศักดฺดำรงตำแหน่งรานีทันทีเมื่อข้าครองเมือง ขอเจ้าทั้งสองรักและปองดองกันอย่าทำให้ข้าต้อง
/ ^% L3 ]- |( [4 V( M% M" sหนักใจ"
+ g& C# e; j! Z& |# X2 ^- D; L3 Z* p, g' o: B4 l% _* P
ในที่สุดเวนไตยก็ได้ครองเมืองฉิมพลีต่อจากพระบิดาเนื่องจากพระบิดาทรงสละราชสมบัติ นับเป็นรัชสมัย4 w* v8 c- {4 S J
แรกแห่งแดนฉิมพลีที่ผู้ครองเมืองเป็นไบเซ็กส์มีอัครมเหสีเป็นสตรี และพระสนมเอกเป็นบุรุษ และอยู่กัน
; ]: k. L) }# @- Q% P$ p4 J' Jอย่างสงบสืบมา, e; C9 K. }# \( W
1 j/ c0 `4 ~5 Z2 `+ J6 n, n, t, d
ส่วนไพรและไม้ นายเอกและพระเอกของเรื่องนี้ก็ครองรักกันอย่างมีความสุข โดยที่เขาทั้งคู่มีลูกชายตัว9 g( ^2 X! k. P7 _" C3 K
น้อย 2 คน ที่เกิดจากการอุ้มโดยน้ำเชื้อของไพรและไม้ ความสุขของคนเรานั้นไม่มีอะไรมากไปกว่า, _& e; e* K' o% c8 \- S
การได้มีความรักในแบบทมี่ตัวเราเลือกได้ สิ่งที่มีค่ามากกว่าความเป็นคนนั้นก็คือสิทธิความเท่าเทียม4 d" D1 Y8 e$ \/ s0 q
ทางเพศไม่ว่าจะเพศไหน ชนชาติใด ถ้าโลกยอมรับอารยชนได้ โลกก็ต้องยอมรับอารยเพศได้เช่นกัน p* M. @! g( J: p+ _1 a
ขอบคุณทุกการติดตามทั้ง 6 ตอน ครับ ........The End.........
+ a5 m2 [: Z9 q' m7 O* Z$ A) h" J( {* F! l- L5 F: T2 G
|
คะแนน
-
ดูบันทึกคะแนน
|
หวาดดีคราบบ หวัดดีปี 2017
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2023-6-2 23:20:52
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2025-3-1 15:20:33
โพสต์ 2023-7-3 11:02:13
