อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2026-10-9
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 841
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 31587
- Zenny
- 109754
- ออนไลน์
- 3915 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Maximam เมื่อ 2023-6-2 12:18 # h R# D q2 n! C$ l# G; k
# U Z, x6 D, i
วันเวลาผ่านไปไม่นานนักไม้ก็ตัดสินใจครองเพศบรรพชิตเข้าสู่ร่มกาสาวพัตร์บวชทดแทนคุณพ่อแม่. A+ y/ ]$ c: T% U
แต่ตอนนี้เขาก็ได้เป็นพระไม้อย่างสมบูรณ์แบบ
9 @; r, x( }- C"ได้เห็นผ้าเหลืองของพระแม่ก็สุขใจแล้ว 15 วันนั้นจากนี้ขอให้ท่านมีสุขในพระธรรม สึกแล้วแม่กับพ่อ
7 s8 L5 x+ D! K+ T9 m3 u* K- O8 y- R1 ~จะได้ไปขอหนูไพรมาให้"3 a, n9 C2 `4 }# l- q+ W
"โยมแม่ พูดแล้วนะครับ"
! a, y. B. _7 O$ l+ R"แน่นอนสิ ว่าที่สะใภ้น่ารักขนาดนี้ คุณหญิงกับคุณเกรียงไกรจะเรียกเท่าไหร่ค่ะเนี่ย"/ n, M5 o7 t7 I
"ผมว่าระดับลูกนายก อบต.ต้องแพง555"
o" r0 F7 y, [0 k" L% ~9 s"โยมไพร"
& J0 W0 f6 [9 a8 p1 N/ D"ครับหลวงพี่"" \$ I. c7 G' \5 ~
"ฝากโยมดูแลแม่ด้วยนะ"8 u a0 ]! |; E; ?8 {) W* p3 a$ z
"ไม่ต้องกังวลนะครับหลวงพี่ ขอให้หลวงพี่ตั้งมั่นดังพุทธองค์ สำเร็จมรรคผล และพบทางสู่นิพพาน - g3 Z* J) {/ p( v5 H. P2 R, [
นานแค่ไหนไพรก็จะรอ"
5 m7 S# @% \, p; E; ~5 `. a1 {"ครับโยม"
! K6 q7 q! h# C, [" r4 _5 m0 a; {1 B$ I# z. e' I- h9 v8 A
ตลอดระยะเวลา 7 วัน แห่งการบวชพระ พระไม้ก็ตั้งใจปฏิบัติศาสนกิจของสงฆ์อย่างเต็มทีไม่มีขาดตก
& R0 q2 Y- U! ], j' \$ }แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุการณืไม่คาดคิดวันนั้นเป็นวันพระใหญ่ประตูมิติต่างเปิดซึ่งกันและกัน เช้านี้ไพร
- [! A) s0 b, n) m9 O7 cและก็คุณแม่ของพระก็มาทำบุญที่วัดตามปกติ
4 \- V" s+ N% @2 b( A+ Y" \"โยมแม่ โยมไพร"
* _4 Z) D# u8 |! Y* a"นมัสการครับ หลวงพี่ยังไม่เตรียมขึ้นศาลาหรือครับ"
2 M1 b' a n( g5 J" _"ยังไม่ 7 โมงเลย เดี๋ยวหลวงพี่กวาดลานตรงนี้ก่อน โยมไพรพาโยมแม่ขึ้นศาลาก่อนเถิดตรงนี้ฝุ่นเยอะ. K$ p7 F2 |8 ~
เดี๋ยวจะแพ้ฝุ่นเอาได้", ?6 D' t! R2 Z
"ครับ นั้นเดี๋ยวไพรกับคุณแม่จะรอฟังเทศนานะครับ"๋
1 E) V3 L( @6 u# s N"เออ เดี๋ยวไพร"
7 A) _$ j& {3 w& |"ครับ หลวงพี่มีอะไรหรือ"0 K4 _' _. G% x% m s" ^1 o. p
"นี่เป็นเชือกถักลายบ่วงนาคบาศ โยมเก็บไว้นะ"
3 L3 R# ?4 T$ ]9 I: l( e"ขอบคุณครับหลวงพี่"
! g: I9 ^, F" O2 [; g& }) x) o, F
ไพรกำลังจะเดินแยกจากหลวงพี่ไม้ ทันใดนั้นก็มีนกใหญ่โตตัวมหึมาบินโฉบลงมาเเล้วใช้เท้าคีบตัวไพร* W& S; K7 C' h
ขึ้นไปกลางอากาศ ไพรตั้งสติได้ทันจึงใช้บาวงนาคบาศคล้องเข้าที่ขานกยักษ์ตัวนั้น หากเป็นนกเจอนาค7 h' o1 @0 U4 _& K
นกธรรมดาก็ต้องยอมแพ้ แต่ว่านกตัวนี้คือเวนไตย พญาครุฑรูปงาม ที่ทนต่อบ่วงนาคบาศไม่ไหวจึง
( a& E/ k M8 @' i- zกลายร่างจากนกมาเป็นครุฑ ท่ามกลางสายตาชาวโลกที่ไม่คิดว่าครูฑจะมีอยู่จริง# t2 b6 k2 b5 T1 E5 N( V5 I
"เจ้านี่ช่างงามนัก ไปอยู่กับข้าที่แดนฉิมพลีเสียเถิด"
# Z2 `# u; R/ A6 S"ไม่ ข้าไม่ไปปล่อยข้าลงไป"0 Z9 T. e# z5 Q# I: O$ P& B/ z$ _
"เจ้าพูดภาษาข้าได้ด้วยหรือ เออข้าก็ลืมไปว่าถ้าเจ้าไม่กลับมาโลกมนุษย์ เจ้าก็คือพระไทร เทพไพร
! _' Y$ d7 @- D8 e. \กลางพนา"7 B( h! p' X* J/ _! I) J! a/ o& C
3 x1 e3 B; D3 ?3 z$ q- m
ทันใดนั้นพระไม้ก็ตะโกนขึ้นไปว่า.....
6 | ~7 F/ D9 t5 V2 x"ปล่อยคนของข้าลงมานะ"! e1 `, q3 l0 j4 |, x) R% U
"555 เรื่องอะไรที่ข้าต้องปล่อย ในเมื่อท่านเป็นพระ หาเสพสุขแห่งโลกีย์ได้ไม่ ข้าจะทำหน้าที่นั้นแทน
! Y; j ^& O3 p8 ]+ x( v L+ fท่านเอง"1 X: @% ~9 g' b* ?
"น่าไม่อาย เป็นถึงเทพแห่งปักษากับต้องมาแย่งชิงคนรักของมนุษย์"! h- q" x0 E4 h. h
"นี่เจ้า": b% g' R6 Z' g( j( `* X0 s
และแล้วพระไม้ก็ใช่บทสวดวิรูปักเพื่อขอบารมีแห่งนาคให้ช่วย เมื่อเวนไตยพินิจดูก็รู้ว่าพระไม้นั้นมีเชื้อสาย
6 }) M4 @ |1 G( l1 Kแห่งนาคภายใต้การดูแลของท้าววิรูปักษ์หากไม่พาไพรหนีไปต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน เวนไตยสะบัดตัวไพร+ A* t+ j& t0 g) r. [
ลงกลางอากาศจนบ่วงนาคบาศหลุดจากตัวไพร จากนั้นก็ใช้สองแขนประครองร่างไพรไปยังวิมานฉิมพลี1 r9 K' Z l9 a& ?: I6 r
"ไพร ....................."
1 r& J& t4 Y: L& L4 ]' gพระไม้ร้องเรียกอย่างสุดเสียง ความแคค้นครุกรุ่นในใจตนพระไม้จึงขอสึกก่อนกำหนดเพื่อออกตามหาไพร
2 [2 w( a4 @, j2 b. f$ Z1 U# `5 A+ j"พระไม้ คิดให้ดีก่อนนะ วิมานฉิมพลีอยู่ถถึงป่าหิมพานต์ มนุษย์อย่างเราไม่มีทางไปถึง"0 ]$ A3 r0 Q' [! F
"นั่นสิพระ และนี่ฤกษ์สึกของท่านก็ยังไม่ถึงกำหนด รอหน่อยเถิดนะพระไม้"
, X5 R- b6 C) o0 |) o. c, K"โยมเพื่อน โยมแม่ อาตมาจะให้ไพรไปอยู่แบบนั้นไม่ได้ ถึงตายอาตมาก็ยอม อาตมาไม่ปรารถณาอะไร
2 e5 V. b7 D) a5 l o$ \7 p/ [ทั้งนั้น นรกสวรรค์นิพพาน อาตมาไม่ปรารถณา ขอเพียงได้ไพรกลับมาอย่างไรอาตมาก็ต้องสึก": \/ z9 e8 M8 i. v
"ไม่ ไม่นะพระ ตาไพรก็คงไม่อยากให้พระทำแบบนั้น"7 P$ l* P( V- x/ W4 L
"ใช่ ฝึกจิตให้มั่นคง จิตเข้มเเข็งท่านก็จะพบและช่วยไพรได้"0 m( v! m, n4 \( p& @4 b4 B# l, }
$ t6 j0 N8 H( n8 s. { f" @พ่อแม่ของไพร พ่อแม่ของพระ ร่วมถึงเพื่อนพระต่างช่วยกันห้ามแต่ก็ไม่เป็นผล พระไม่เดินเข้าในโบสถ์( y4 \; ^; t& \
เพื่อทำการลาสิกขา
6 f$ T" K9 p: C/ F" {4 W2 f4 k: Y: a"ไม้ลูกแม่"& }0 F; B5 x, T. {& Q
"ไอ้ไม้ ในเมื่อกูห้ามมึงไม่ได้ กูขอออกไปกับมึงด้วย"
/ s6 l9 d2 A1 I2 }" \"ไม่ได้ไอ้เอก หนทางมันอันตรายนัก มึงเป็นเพื่อนรักของกู กูฝากพ่อแม่กู และพ่อแม่ไพรด้วย"
% r# T7 N' s6 E( b {* c"ไม่ ไม่นะไม้ ถ้าพ่อกับแม่ต้องเสียเจ้าไพรจริง ๆ ไม้ยังจะทิ้งทุกคนไปอีกหรือ"
: t0 u, k$ F5 k& O4 C# g"ไพรคือชีวิตของผม อย่าห้ามผมเลยนะครับ ผมลาก่อนครับ"
# w4 ]1 f8 t/ I" D1 T! v7 _"เดี๋ยวก่อนโยม"0 F( K- D) r$ n: u: X b |
"พระอาจารย์"
* g2 V) K6 Q" Y1 y; Z- u5 E"เก็บสิ่งนี้ไว้ ป่าหิมพานต์ถึงแม้จะสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย บ่วงนาคบาศนี้มีอาคมกำกับเชื้อสาย/ M( X- [% i% U1 Q; y4 Q# _
ของโยมในอดีตจะคุ้มครองโยมเอง โยมทั้งคู่มีบุพเพสันนิวาสต่อกันมานานหลายภพ จำไว้ทำอะไรต้องมีสติ"
9 L* J' {; u$ i) @ไม้ขับรถออกไปมุ่งหน้าไปตามทางที่พระอาจารย์บอกกล่าวเพื่อไปให้ทันประตูมิติ
% ~4 z' f' |- A8 o: t, n! M# ]+ B. E
ณ ดินแดนวิมานฉิมพลี 0 u; \9 F' \' S4 p
ภายในห้องบรรทมใหญ่ที่หรูหราดุจเมืองสวรรค์ร่างกายของไม้ก็นอนหลบอยู่ เวนไตยเฝ้ามองไพรอย่างมี
* B; N# _( S; g# j7 [ความสุข และทันใดนั้น สุบรรณ ราชองครักษ์และเป็นเพื่อนสนิทของเวนไตยก็เข้ามา0 \) Z4 y* M" Z0 V
"สุบรรณ ข้า....."3 c4 F: _ |! o% h* u% g
"ท่านกำลังทำให้ฉิมพลีนี้ต้องมีภัย ท่านก็รู้ว่าคู่ครองของมนุษย์คนนี้มีเชื้อสายของนาค" u! j4 N' l) ]
"ข้าไม่สน ข้าสนแค่ว่าข้ารักและหลงไหล่และก็อยากลิ้มลองรสชาติ เจ้าอย่ามาห้ามข้า"" G& H# e, m8 F( w: |% G7 M
"เวนไตย พระชายาท่านเล่านางจะคิดอย่างไร ไหนจะพระบิดาพระมารดาท่านอีก รีบเอามนุษย์ผู้นี้ไปคืน5 y5 V) o& A: l5 B% E4 e
คนรักเขาเถอะ"
5 P, p- h9 z- M9 e" m8 q6 _"ออกไปสุบรรณ"" T8 R3 t' Z' @" G8 ?1 O& R
"ท่าน"
8 q! r; N7 B, @' A"ข้าบอกให้ออกไป") }2 l2 @. M' `7 E; u; |/ H
+ r1 [8 t2 o J! P: G9 T, d {เมื่อสุบรรณออกไปจาห้องบรรทม เวนไตยก็ไปสรงน้ำเพื่อที่จะรอเวลาที่ไพรฟื้นตัว : E: I. j6 T% ^! N5 P: u
"ที่นี่มัน... แดนวิมานฉิมพลีนี่"
6 l- |3 Q* n+ Q R! r"ท่านตื่นแล้ว อันนี้ชุดทรงของท่าน"4 l# b! A9 F' X; s6 b: ?! ^
"ไม่ ข้าไม่เปลี่ยน พาข้าหนีได้ไหม"
1 K' S# b. [* h; g# r8 v# f"ข้าน้อยทำไม่ได้"
; J- S# B, j: E: \& |2 C: {; qไพรพูดกับบริวารที่มารับใช้ แต่ก็ไม่เป็นผลทุกตนต่างก็เกรงกลัวเวนไตยมาก เมื่อเวนไตยเดินเข้ามา
* G- k* S- F+ ?: b, O% R3 ~"ตื่นเเล้วหรือพระไทร"$ T9 C4 p _" p5 A# ?) B ~* I l) B
"ข้าชื่อไพร"
9 I: l9 V5 r4 b; L/ U, h# @; ?"จะชื่ออะไรก็เเล้วแต่ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วไปพระที่นั่งว่าราชการกับข้า"7 d2 n8 v5 I# }# z$ l2 [# {) s
"ไม่ ข้าเป็นมนุษย์ หาใช่นกอย่างเจ้า เหตุใดข้าต้องเชื่อฟังเจ้าด้วย"# u. X n% n0 w: U. X$ \/ q
"ได้ ถ้าเจ้าไม่ฟังข้า ข้าก็จะส่งของของข้าไปฆ่าคนรักเจ้าซะ"
c' W* @0 s+ t" q: H. r& G l"ได้สิ ถ้าเจ้าฆ่าเขา ข้าก็จะขอตายตามทันที"
9 X) B* }2 p1 W. m2 B& v"เจ้า"
6 V3 W$ u) p2 M3 F, h! P( yไพรผู้ซึ่งมั่นคงต่อความรักที่มีต่อไม้ เขาไม่ยอมเปลี่ยนเครื่องแต่งกายจึงทำให้เวนไตยไม่พอใจ
3 d) X! }# t) ~8 X" E X7 u* b: F. }! r; e- `( n5 C$ k
แต่ก็นะรักแหละถึงยอม เมื่อทั้งคู่มาถึงที่ว่าการเมืองวิมานฉิมพลี"เจ้าพี่ บุรุษนี่ใครกันเพคะ""สายของเจ้าไม่ได้รายงานเจ้าหรือศกุลตลา"$ U+ a- d( }( d" z
"เวนไตย นี่เจ้าพามนุษย์ขึ้นมาหารู้รือไม่ว่าจะเกิดภัยกับตน"
6 ]9 v2 P8 I2 v$ S- H3 [: z7 G% Y"ลูกรู้ แต่ลูกไม่ลัว ลูกต้องการบุรุษผู้นี้เป็นชายาของลูกอีกคน"8 m! l/ P, ^) s
"เจ้าพี่ ข้าหายอมไม่ เจ้าพี่บอกรักเพียงแต่ข้า แล้วทำไมเจ้าพี่ทำกับข้าเช่นนี้"* }# h; S0 g' j- i% r
"เงียบนะ ศกุลตลา ข้าขอประกาศให้สภาแห่งนี้รู้ว่าข้าจะสถาปณาไพร ขึ้นเป็นพระอัครชายาแห่งข้า"
# m" ~% [, M/ c$ R# e"เจ้าพี่ ข้าเป็นเพียงแค่พระชายา แต่นี่จะให้มันมียศสูงกว่าข้าหรือ". E" y |' _5 p1 K( s3 Y
"นั่นสิเวนไตย แม่ว่าเจ้าทำไม่ถูกนะ ดินแดนมนุษย์อาจยอมรับได้ แต่ดินแดนแห่งเราแม่รับไม่ได้"
* D" Q& v" |4 p3 @/ z9 t; ^! f
) p% U+ k4 j& V7 \ทันใดนั้น สุบรรณจึงทูลต่อองค์ท้าวไวยเตยะ มหาราชแห่งวิมานผู้เป็นพระบิดาของเวนไตยว่า.....5 P6 Q5 z: G/ E: x% q" m& { Z" p
"ขอฝ่าพระบาทโปรดสอบถามบุรุษผู้นี้ก่อนเถิดพระเจ้าข้า หากมิประสงค์ครองคู่ มนุษย์ผู้นี้ก็จะดำรง, W- Y8 Y; E% w( C7 ?$ J, q
พระยศอัครชายามิได้"* Q, d8 M2 {7 t
"เจ้าชื่ออะไร"
# I$ u# U! F7 h9 b" `! a( R"ข้าชื่อไพร ข้ามีคคนรักอยู่เเล้ว ลูกท่านลักพาตัวข้ามา ได้โปรดท่านมหาราชแห่งวิมานปล่อยข้า
2 x, ^* z, D0 Y6 s' ]" Dไปเสียเถิด"
4 |9 g" a' d3 c# E4 z2 J j! Y& _7 xคำพูดอันไพเราะนี้ราวกับมีมนต์สะกดทุกคนที่ได้ยินต่างก็มีความสุข มหาราชจึงตรัสตอบว่า...." c' |1 N% C# f3 T- \4 c
"เจ้ามีคู่อยู่เเล้ว เวนไตย ข้าไม่เคยสอนเจ้าให้แย่งคู่ครองใครเหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้"& e& C" c, j9 w* P2 y
"ข้ารักมนุษย์ผู้นี้ ข้าไม่สนท่านพ่อ"% ^ _! u# Q% |+ ?9 i
"พ่อคงให้เจ้าตามคำขอไม่ได้ เอาบุรุษผู้นี้ไปคืนยังโลกมนุษย์ซะ"
5 J) g6 v% |8 l: { k0 n- r% A' R"ไม่ท่านพ่อ ถ้าเจ้าไม่ยอมเป็นของข้า ข้าจะฆ่าพระเสีย"
( j1 i* l* j+ P7 x) G/ H& L) q"ไม่ได้นะลูก ลูกจะฆ่าพระสงฆ์ไม่ได้"0 o# }) Z3 L8 B% w3 F" C
"ท่านแม่อย่าห้ามข้า ถ้าหมดพระรูปนั้น เจ้าก็จะได้เป็นของข้าอย่างสมบูรณ์"
6 F+ S! q. ?& N5 ^และแล้วความเด็ดเดี๋ยวในใจของไพรก็ทำให้ไพรหยิบกริชที่เหน็บข้างเอวเวนไตยขึ้นพร้อมจี้ลงที่อกด้านซ้าย4 j, M9 `) ^1 I8 O
"อย่านะไพร"5 L) l! p. P8 y0 n; H
"ถ้าเจ้าฆ่าคนรักข้า ข้าก็จะขอตายตาม เจ้าอยากได้ตัวข้าก็จงเอาไปแค่ตัวที่ไร้ซึ่งวิญญาณ"
: V" Q4 r3 b# eทุกคนในที่นั้นต่างตระหนักและเห็นในรักแท้ของไพรที่ไม่ยอมตกเป็นของใคร่อนอกจากคนรักของเขาที่ชื่อไม้
+ u) k' U- v% H2 r4 k1 Gมหาราชจึงให้ไพรไปอยู่ที่ตำหนักรับรองประมุขที่มาเยือนในฐานะแขกของเมือง เพื่อให้ไพรห่างจากเวนไตย, L1 g0 J! F7 N! L) a( y
เวนไตยจะใช้วิธีการใดที่จะทำให้ไพรยอมตกเป็นของเขาแต่โดยดี งานต้องตามลุ้นต่อในตอนที่ 6 นะครับ% K# q3 K+ b2 {2 C3 G
6 b$ J5 K3 F4 j. _. ~
1 f) z7 z5 v2 O7 L; n% D3 f
|
|