อาศัยอยู่ในจังหวัดนนทบุรี
ลงทะเบียน2020-7-18
ล่าสุด2025-12-31
วันเกิด1994 ปี 6 เดือน 13 วัน
ส่วนสูง173
น้ำหนัก69
ลักษณะทางเพศไว้คบกันแล้วค่อยตกลงกันอีกที
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 833
- ตอบกลับ
- 401
- พลังน้ำใจ
- 30716
- Zenny
- 108100
- ออนไลน์
- 3834 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Maximam เมื่อ 2023-6-2 12:18
$ K& P7 V& I' S, b; u' k Y7 I4 B6 Q5 z
วันเวลาผ่านไปไม่นานนักไม้ก็ตัดสินใจครองเพศบรรพชิตเข้าสู่ร่มกาสาวพัตร์บวชทดแทนคุณพ่อแม่
! k% P( D& V0 g6 ?แต่ตอนนี้เขาก็ได้เป็นพระไม้อย่างสมบูรณ์แบบ
7 z) S# V, [0 j7 `# c"ได้เห็นผ้าเหลืองของพระแม่ก็สุขใจแล้ว 15 วันนั้นจากนี้ขอให้ท่านมีสุขในพระธรรม สึกแล้วแม่กับพ่อ2 V/ V# j2 G% L; n6 A! t2 k
จะได้ไปขอหนูไพรมาให้"
) \7 ^8 _5 C; y$ R2 c"โยมแม่ พูดแล้วนะครับ"# T5 N. ]! a- N: u7 O
"แน่นอนสิ ว่าที่สะใภ้น่ารักขนาดนี้ คุณหญิงกับคุณเกรียงไกรจะเรียกเท่าไหร่ค่ะเนี่ย"
& Q% n4 P1 W1 b2 }% @"ผมว่าระดับลูกนายก อบต.ต้องแพง555"
& p+ U, S2 Q2 D& k; b% J"โยมไพร"
$ \2 ^# _# o' t9 E/ @- C"ครับหลวงพี่"
9 q! v. }8 B6 h"ฝากโยมดูแลแม่ด้วยนะ"6 q6 U9 N% \6 ]# j/ R) b
"ไม่ต้องกังวลนะครับหลวงพี่ ขอให้หลวงพี่ตั้งมั่นดังพุทธองค์ สำเร็จมรรคผล และพบทางสู่นิพพาน
6 O* L+ p7 _4 N0 C" P6 k3 P9 _- Fนานแค่ไหนไพรก็จะรอ"2 J4 z9 a# T& _& s/ s+ C
"ครับโยม"
7 k; g- u5 \3 Q& v+ }, b+ C2 C, c. O- z, }* H
ตลอดระยะเวลา 7 วัน แห่งการบวชพระ พระไม้ก็ตั้งใจปฏิบัติศาสนกิจของสงฆ์อย่างเต็มทีไม่มีขาดตก
6 L3 w( R- n! V( n& ~แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดเหตุการณืไม่คาดคิดวันนั้นเป็นวันพระใหญ่ประตูมิติต่างเปิดซึ่งกันและกัน เช้านี้ไพร
) p/ j6 }% }/ g& b2 Eและก็คุณแม่ของพระก็มาทำบุญที่วัดตามปกติ
# b, b* _4 j2 m8 @ Q5 }2 K7 k( H"โยมแม่ โยมไพร"
+ [, t; M; \1 C8 {9 @"นมัสการครับ หลวงพี่ยังไม่เตรียมขึ้นศาลาหรือครับ"
) h$ g& n3 J' ?( J* S3 Z0 g"ยังไม่ 7 โมงเลย เดี๋ยวหลวงพี่กวาดลานตรงนี้ก่อน โยมไพรพาโยมแม่ขึ้นศาลาก่อนเถิดตรงนี้ฝุ่นเยอะ
5 t, e S% s% c/ p* Eเดี๋ยวจะแพ้ฝุ่นเอาได้"
; n0 E: M9 z8 W9 M% w S' ^0 B"ครับ นั้นเดี๋ยวไพรกับคุณแม่จะรอฟังเทศนานะครับ"๋* f! X5 V% W4 s' X
"เออ เดี๋ยวไพร"9 X( w: D& f3 b" H$ f3 ^
"ครับ หลวงพี่มีอะไรหรือ"
* q9 c! K/ N$ ]' n" {4 \ P( i"นี่เป็นเชือกถักลายบ่วงนาคบาศ โยมเก็บไว้นะ"5 k) P1 v# E8 m& W9 F& F& s! z- {
"ขอบคุณครับหลวงพี่"& x i+ N: F V* ~
6 V6 m; |, z! U, Q/ |* Aไพรกำลังจะเดินแยกจากหลวงพี่ไม้ ทันใดนั้นก็มีนกใหญ่โตตัวมหึมาบินโฉบลงมาเเล้วใช้เท้าคีบตัวไพร8 w- F! Q. q! S4 L+ }
ขึ้นไปกลางอากาศ ไพรตั้งสติได้ทันจึงใช้บาวงนาคบาศคล้องเข้าที่ขานกยักษ์ตัวนั้น หากเป็นนกเจอนาค. h+ b9 @) P4 k' e% v6 Q
นกธรรมดาก็ต้องยอมแพ้ แต่ว่านกตัวนี้คือเวนไตย พญาครุฑรูปงาม ที่ทนต่อบ่วงนาคบาศไม่ไหวจึง
0 d$ y0 R# k6 z3 E T6 x" kกลายร่างจากนกมาเป็นครุฑ ท่ามกลางสายตาชาวโลกที่ไม่คิดว่าครูฑจะมีอยู่จริง
1 q, g" r1 |1 m- Z! p"เจ้านี่ช่างงามนัก ไปอยู่กับข้าที่แดนฉิมพลีเสียเถิด"
/ S$ d0 E- ?: e1 H"ไม่ ข้าไม่ไปปล่อยข้าลงไป"
( Q7 ^! Z' i/ Q/ k0 H" U"เจ้าพูดภาษาข้าได้ด้วยหรือ เออข้าก็ลืมไปว่าถ้าเจ้าไม่กลับมาโลกมนุษย์ เจ้าก็คือพระไทร เทพไพร
/ h/ z+ o, m: O7 |, T: i# S tกลางพนา"
# a8 P& x2 u- U: ?" g/ r) B5 x! _$ h1 h. S0 k# h9 r
ทันใดนั้นพระไม้ก็ตะโกนขึ้นไปว่า.....) }. f# g7 R1 {5 |& w5 o' t( B% j
"ปล่อยคนของข้าลงมานะ"
: v2 T! W _5 n' C"555 เรื่องอะไรที่ข้าต้องปล่อย ในเมื่อท่านเป็นพระ หาเสพสุขแห่งโลกีย์ได้ไม่ ข้าจะทำหน้าที่นั้นแทน* j' c9 A! V3 W1 K
ท่านเอง"
0 E9 M2 c$ S8 [/ N2 z; {0 n"น่าไม่อาย เป็นถึงเทพแห่งปักษากับต้องมาแย่งชิงคนรักของมนุษย์"
6 p) y% k* B# v$ Y2 w"นี่เจ้า"( J Z, |- ?. F# s2 z P
และแล้วพระไม้ก็ใช่บทสวดวิรูปักเพื่อขอบารมีแห่งนาคให้ช่วย เมื่อเวนไตยพินิจดูก็รู้ว่าพระไม้นั้นมีเชื้อสาย. J2 u3 k# b( P! d
แห่งนาคภายใต้การดูแลของท้าววิรูปักษ์หากไม่พาไพรหนีไปต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน เวนไตยสะบัดตัวไพร
1 }% h# u6 L* Oลงกลางอากาศจนบ่วงนาคบาศหลุดจากตัวไพร จากนั้นก็ใช้สองแขนประครองร่างไพรไปยังวิมานฉิมพลี7 Q% u+ h5 D8 D( d, y2 Y
"ไพร ....................."
9 U) P- L5 n* b* t& f0 Bพระไม้ร้องเรียกอย่างสุดเสียง ความแคค้นครุกรุ่นในใจตนพระไม้จึงขอสึกก่อนกำหนดเพื่อออกตามหาไพร
4 j3 h( h* R( U! g9 I7 r: r"พระไม้ คิดให้ดีก่อนนะ วิมานฉิมพลีอยู่ถถึงป่าหิมพานต์ มนุษย์อย่างเราไม่มีทางไปถึง"- G& j8 s+ i+ w! J! K/ L' D: Z
"นั่นสิพระ และนี่ฤกษ์สึกของท่านก็ยังไม่ถึงกำหนด รอหน่อยเถิดนะพระไม้"
2 z7 `# l" R$ i2 H, N6 g/ i& p"โยมเพื่อน โยมแม่ อาตมาจะให้ไพรไปอยู่แบบนั้นไม่ได้ ถึงตายอาตมาก็ยอม อาตมาไม่ปรารถณาอะไร; `! G; H( [0 q6 ?
ทั้งนั้น นรกสวรรค์นิพพาน อาตมาไม่ปรารถณา ขอเพียงได้ไพรกลับมาอย่างไรอาตมาก็ต้องสึก"
) l4 @. s, N. J* a, D"ไม่ ไม่นะพระ ตาไพรก็คงไม่อยากให้พระทำแบบนั้น"
/ c9 e' t" b& P- Z5 y' `"ใช่ ฝึกจิตให้มั่นคง จิตเข้มเเข็งท่านก็จะพบและช่วยไพรได้"
5 ^, O3 k0 d' B7 a- i
+ {& N3 {* F- {# B! Cพ่อแม่ของไพร พ่อแม่ของพระ ร่วมถึงเพื่อนพระต่างช่วยกันห้ามแต่ก็ไม่เป็นผล พระไม่เดินเข้าในโบสถ์
, B0 M( D( u- ]$ Nเพื่อทำการลาสิกขา
# L1 R6 r9 L ^3 @+ O- `"ไม้ลูกแม่"% i# @, B% W. T5 o6 Y% P
"ไอ้ไม้ ในเมื่อกูห้ามมึงไม่ได้ กูขอออกไปกับมึงด้วย"
, c/ A2 E, Q1 k6 N3 n1 I"ไม่ได้ไอ้เอก หนทางมันอันตรายนัก มึงเป็นเพื่อนรักของกู กูฝากพ่อแม่กู และพ่อแม่ไพรด้วย"
% j- ]" \& d0 s' P7 `7 c) c"ไม่ ไม่นะไม้ ถ้าพ่อกับแม่ต้องเสียเจ้าไพรจริง ๆ ไม้ยังจะทิ้งทุกคนไปอีกหรือ"' v% z, u" X4 K( x
"ไพรคือชีวิตของผม อย่าห้ามผมเลยนะครับ ผมลาก่อนครับ"
) S" ~" c1 s) u7 s3 v/ M"เดี๋ยวก่อนโยม") d- A: b" ~2 T: J
"พระอาจารย์"7 U+ F2 g5 {+ t* N1 ?
"เก็บสิ่งนี้ไว้ ป่าหิมพานต์ถึงแม้จะสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย บ่วงนาคบาศนี้มีอาคมกำกับเชื้อสาย0 T# K8 c$ g8 H& c; ` G0 ^: {/ ]
ของโยมในอดีตจะคุ้มครองโยมเอง โยมทั้งคู่มีบุพเพสันนิวาสต่อกันมานานหลายภพ จำไว้ทำอะไรต้องมีสติ": G$ F1 T# {8 `& ~ N1 l& G
ไม้ขับรถออกไปมุ่งหน้าไปตามทางที่พระอาจารย์บอกกล่าวเพื่อไปให้ทันประตูมิติ" `4 T' h/ v- l2 q) B
6 ]4 L7 `6 P0 z+ b: A
ณ ดินแดนวิมานฉิมพลี : f/ ^6 \ f/ f* a
ภายในห้องบรรทมใหญ่ที่หรูหราดุจเมืองสวรรค์ร่างกายของไม้ก็นอนหลบอยู่ เวนไตยเฝ้ามองไพรอย่างมี2 p; Z4 \, r: X' x" D
ความสุข และทันใดนั้น สุบรรณ ราชองครักษ์และเป็นเพื่อนสนิทของเวนไตยก็เข้ามา, u. x; Z7 R. T* f1 ]
"สุบรรณ ข้า....."
, ` ~2 l- k4 g) Z8 U"ท่านกำลังทำให้ฉิมพลีนี้ต้องมีภัย ท่านก็รู้ว่าคู่ครองของมนุษย์คนนี้มีเชื้อสายของนาค"! c e/ Q# P7 j
"ข้าไม่สน ข้าสนแค่ว่าข้ารักและหลงไหล่และก็อยากลิ้มลองรสชาติ เจ้าอย่ามาห้ามข้า"6 j) o6 |- h; J; [0 D
"เวนไตย พระชายาท่านเล่านางจะคิดอย่างไร ไหนจะพระบิดาพระมารดาท่านอีก รีบเอามนุษย์ผู้นี้ไปคืน' ~% S1 J# p2 G, P
คนรักเขาเถอะ"& \6 W) K7 n4 @, M: d& Y. R
"ออกไปสุบรรณ"
& @) m7 X2 |8 |; j" R"ท่าน"
, |7 m; c6 u1 m2 \"ข้าบอกให้ออกไป"
! O% Z x- E( ~) E6 S. J+ i1 P* e
9 G7 \ u# [: c2 G0 }/ r9 u$ W# Q. lเมื่อสุบรรณออกไปจาห้องบรรทม เวนไตยก็ไปสรงน้ำเพื่อที่จะรอเวลาที่ไพรฟื้นตัว & R( c Z- p/ `- k6 x
"ที่นี่มัน... แดนวิมานฉิมพลีนี่") H: g1 S$ z2 ~; S1 R
"ท่านตื่นแล้ว อันนี้ชุดทรงของท่าน"
# t/ Y) d% A! B, n( B7 B7 l"ไม่ ข้าไม่เปลี่ยน พาข้าหนีได้ไหม" x0 N# o1 _* r" M z
"ข้าน้อยทำไม่ได้"& z! `/ Y5 @4 J1 r/ ?5 D
ไพรพูดกับบริวารที่มารับใช้ แต่ก็ไม่เป็นผลทุกตนต่างก็เกรงกลัวเวนไตยมาก เมื่อเวนไตยเดินเข้ามา, i& I" \# z8 @- }( k( W# `! c/ N; P
"ตื่นเเล้วหรือพระไทร"
1 p& k/ Z7 F) p" @6 ?0 I& Y7 \"ข้าชื่อไพร") q1 ~% _+ F( e0 F' h% \" q: |$ i
"จะชื่ออะไรก็เเล้วแต่ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วไปพระที่นั่งว่าราชการกับข้า"
9 `/ N0 {% V! v2 f$ o: U"ไม่ ข้าเป็นมนุษย์ หาใช่นกอย่างเจ้า เหตุใดข้าต้องเชื่อฟังเจ้าด้วย"
# I( P, Z P7 A) ?& y6 V, R9 F"ได้ ถ้าเจ้าไม่ฟังข้า ข้าก็จะส่งของของข้าไปฆ่าคนรักเจ้าซะ"
m: M$ c6 w q6 H"ได้สิ ถ้าเจ้าฆ่าเขา ข้าก็จะขอตายตามทันที"
7 y" u& w6 B4 l% J"เจ้า"
6 p- j) V" p; L: `* B, a3 v8 qไพรผู้ซึ่งมั่นคงต่อความรักที่มีต่อไม้ เขาไม่ยอมเปลี่ยนเครื่องแต่งกายจึงทำให้เวนไตยไม่พอใจ
. L& Q# w6 b$ O8 C$ X( a3 w0 @
. H5 U7 } ` t2 s* a% pแต่ก็นะรักแหละถึงยอม เมื่อทั้งคู่มาถึงที่ว่าการเมืองวิมานฉิมพลี"เจ้าพี่ บุรุษนี่ใครกันเพคะ""สายของเจ้าไม่ได้รายงานเจ้าหรือศกุลตลา"
3 h* v4 p% [" v$ X- J"เวนไตย นี่เจ้าพามนุษย์ขึ้นมาหารู้รือไม่ว่าจะเกิดภัยกับตน"6 k' T! ?# m) p& R& `5 k; o
"ลูกรู้ แต่ลูกไม่ลัว ลูกต้องการบุรุษผู้นี้เป็นชายาของลูกอีกคน"
) J# Q l& ]$ `: D3 x. i"เจ้าพี่ ข้าหายอมไม่ เจ้าพี่บอกรักเพียงแต่ข้า แล้วทำไมเจ้าพี่ทำกับข้าเช่นนี้"
- y4 x8 d9 w% D7 b"เงียบนะ ศกุลตลา ข้าขอประกาศให้สภาแห่งนี้รู้ว่าข้าจะสถาปณาไพร ขึ้นเป็นพระอัครชายาแห่งข้า"
# F/ o+ Z" i/ R, r$ j1 a; m( |8 J+ z"เจ้าพี่ ข้าเป็นเพียงแค่พระชายา แต่นี่จะให้มันมียศสูงกว่าข้าหรือ"6 A. X* H, q+ u* A3 y8 t- Q! \
"นั่นสิเวนไตย แม่ว่าเจ้าทำไม่ถูกนะ ดินแดนมนุษย์อาจยอมรับได้ แต่ดินแดนแห่งเราแม่รับไม่ได้"" v0 H: Z: @8 J
& H# y- c$ ]3 W/ s; d7 @
ทันใดนั้น สุบรรณจึงทูลต่อองค์ท้าวไวยเตยะ มหาราชแห่งวิมานผู้เป็นพระบิดาของเวนไตยว่า.....) @) Q" h8 p; y/ {
"ขอฝ่าพระบาทโปรดสอบถามบุรุษผู้นี้ก่อนเถิดพระเจ้าข้า หากมิประสงค์ครองคู่ มนุษย์ผู้นี้ก็จะดำรง
3 [2 k- _' L5 \พระยศอัครชายามิได้"3 O) [1 c X6 O
"เจ้าชื่ออะไร"
2 h/ U! }: U3 ]/ h"ข้าชื่อไพร ข้ามีคคนรักอยู่เเล้ว ลูกท่านลักพาตัวข้ามา ได้โปรดท่านมหาราชแห่งวิมานปล่อยข้า
' ]; @* n4 Q6 m" G* iไปเสียเถิด"
3 I3 n" g( ?* L. k- M7 Y# G7 bคำพูดอันไพเราะนี้ราวกับมีมนต์สะกดทุกคนที่ได้ยินต่างก็มีความสุข มหาราชจึงตรัสตอบว่า....
! H. D3 W4 a* W"เจ้ามีคู่อยู่เเล้ว เวนไตย ข้าไม่เคยสอนเจ้าให้แย่งคู่ครองใครเหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้"5 f' L# e2 a( l1 U% U9 L. ?
"ข้ารักมนุษย์ผู้นี้ ข้าไม่สนท่านพ่อ") K5 X* c5 z! c X: c$ ]' M- l/ I
"พ่อคงให้เจ้าตามคำขอไม่ได้ เอาบุรุษผู้นี้ไปคืนยังโลกมนุษย์ซะ"6 T- T/ H4 V8 }8 v; R$ Q* m8 B
"ไม่ท่านพ่อ ถ้าเจ้าไม่ยอมเป็นของข้า ข้าจะฆ่าพระเสีย"6 J" E& o% y' H
"ไม่ได้นะลูก ลูกจะฆ่าพระสงฆ์ไม่ได้"
3 y0 |" p% ?& g+ y# _- O! o% J"ท่านแม่อย่าห้ามข้า ถ้าหมดพระรูปนั้น เจ้าก็จะได้เป็นของข้าอย่างสมบูรณ์"0 \+ x* ~# p* O$ s
และแล้วความเด็ดเดี๋ยวในใจของไพรก็ทำให้ไพรหยิบกริชที่เหน็บข้างเอวเวนไตยขึ้นพร้อมจี้ลงที่อกด้านซ้าย- W; _0 e" V" P o& x
"อย่านะไพร"
. H: q/ f) _& i( s# E( F"ถ้าเจ้าฆ่าคนรักข้า ข้าก็จะขอตายตาม เจ้าอยากได้ตัวข้าก็จงเอาไปแค่ตัวที่ไร้ซึ่งวิญญาณ"
& A2 P: a! H$ bทุกคนในที่นั้นต่างตระหนักและเห็นในรักแท้ของไพรที่ไม่ยอมตกเป็นของใคร่อนอกจากคนรักของเขาที่ชื่อไม้" d# O; ]" Z4 C- m0 t: s
มหาราชจึงให้ไพรไปอยู่ที่ตำหนักรับรองประมุขที่มาเยือนในฐานะแขกของเมือง เพื่อให้ไพรห่างจากเวนไตย3 z+ T9 d) Z* X! A2 t
เวนไตยจะใช้วิธีการใดที่จะทำให้ไพรยอมตกเป็นของเขาแต่โดยดี งานต้องตามลุ้นต่อในตอนที่ 6 นะครับ% x1 B" q5 H& H5 A
$ }6 w- y. ~) w$ D* T! J
/ q% c" l1 n. C |
|