ไพรอำพราง ตอนที่ 4 ไพรไม่อำพราง

Maximam

# P6 S8 E% `" E* F" T
และแล้ววันวานที่รอคอยก็มาถึง เมื่อคุณหนูไพร หายดีเเป็นปกติ
4 f: s3 Q1 x/ e  ]; `8 |: K"ขออนุญาตค่ะคุณพนา คุณพฤกษ์(ไม้) มาเเล้วค่ะ"
/ \' a9 V5 `  h8 @( G! e+ }$ M"ขอบคุณครับคุณอร ให้เข้ามาได้เลยครับ"
! _. h# N  u8 A; z0 Y"เชิญค่ะคุณพฤกษ์ฺ"

) [% s/ x; i% C- [! x5 h* e$ jเมื่อไม้เข้ามาในห้องทำงานของไพร
"คุณพนา มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ"
ไพรซึ่งนั่งหันหลังให้ไม้อยู่นั้นก็แอบยิ้มมุมปาก แล้วพูดขึ้นว่า....
"ผมได้รับจดหมายลาออกจากคุณ ไม่ทราบวาาคุณพฤกษ์มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ"
"ผมจะบวชครับ"
"ก็ลาได้นี่ บริษัทให้คุณลาได้ 30 วัน"
) n$ |% f. t' C' H( u"ผมไม่รู้จะสึกตอนไหนครับ ผมอยากบวชให้กับคนที่ผมรัก"
! E6 Y/ w( m0 s"คุณพ่อกับคุณแม่ของคุณหรือครับ"
# ?& V1 w) n$ J7 Y"ครับ และมีอีกหนึ่งคนที่ผมก็รักเขามากเช่นกัน แต่ชาตินี้ผมคงไม่ได้เจอเขาอีกแล้วครับ"
"เขาเสียชีวิตเหรอครับ"
6 H7 S, U& R4 L"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ว่าเขากับผมอยู่มิติเดียวกันหรือเปล่า"
. _% g! _: W, x7 H"น่าอิจฉาแฟนคุณพฤกษ์นะครับ" ไพรแอบดีใจสุด ๆ ที่ไม้รักเขามากขนาดนี้ และแล้วไพรก็หมุนเก้าอี้
; H' G( a$ j! _- n" z) J; aมาสบตากับไม้ที่นั่งตรงข้าม

"ไพร ใช่ ไพรคนเดียวกันใช่ไหม"
1 c4 p" e* H% H+ zไม้อุทานขึ้นแบบมีสัญชาตญาณว่านี่คือคนรัก ไม้รู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกทั้งรูปร่าง หน้าตา รอยยิ้ม
6 P2 q7 Y6 U1 bซึ่งมันเหมือนกับไพรที่เขาเคยเจอ ต่างกันแค่ไพรนั้นใส่ชุดไทยโบราณ แต่ไพรนี้ใส่ชุดสูทมาดนักธุรกิจหมุ่ม
+ D) o) ]  y( I9 A5 Vไพรจึงแกล้งอำพรางตัวเองเอาไว้ต่อ....
0 f1 w7 t8 g& C% G& m0 {+ m$ u"ใช่อะไรหรือครับ ผมเหมือนแฟนพี่เหรอครับ"
"ไม่เหมือนครับแต่มันใช่เลย ไพร "
) h) \1 L# v* E  E& j3 Z, Z"ผมจะเป็นแฟนพี่ได้ไงในเมื่อผมประสบอุบัติเหตุและก็เพิ่งฝื้น"
- y+ n4 z5 A1 G" g+ A2 @"6 เดือนที่ผ่านมา พี่รู้นะว่านั้นคือดวงจิตของไพร ผมรู้ว่าถ้าจิตอยู่ในร่างปกติท่านประธานคงไม่ให้ไพร
คบกับพี่แน่นอน"
7 ~0 C# Z( F4 W; e"นี่คุณพนา คุณสำคัญตนมากไปหรือเปล่า"

ไพรลุกขึ้นเดินไปตรงด้านตะวันตกของห้องด้วยความเขิน ไม้จึงเดินตามไปเเล้วพูดว่า....
"แล้วเป็นเพราะอะไรหละครับ คุณถึงขับรถหนีท่านประธานออกไปจนประสบอุบัติเหตุ ไพรพี่รู้นะว่าไพรกับ
คนที่พี่เจอในป่าคือคนเดียวกัน ไพรจำประโยคนี้ที่บอกพี่ได้ไหม หากวันใดที่ใบไทรหล่นลงมือ ให้คิดถึงวัน
, \9 S3 ~# v$ i" a% r  ]5 zดีดีของเรานะครับพี่เก็บปิ่นนี้ไว้ ไพรรักพี่ไม้นะครับ นี่ไงครับใบไทรที่ล่วงใส่ผมเมื่อเช้าก่อนเข้าออฟฟิศ
/ Z2 i! s- ^$ p/ Nหรือจะให้พี่.... ทบทวนไปมากกว่านี้"
"ไม่ต้องเเล้ว ผมเชื่อเเล้วว่าพี่จำผมได้ พี่ไม้ของผม"
7 p; R3 ?3 t7 ^0 n0 h& V"นี่แหละนะไพรอำพราง พรางซะกว่าจะหาตัวเจอ พระไทรของผม"
' \- A, d% B5 ~0 T"เดี๋ยวฟ้องคุณปู่เจ้าที่นะ"
"5555"
+ {7 Y: _- q- k  M+ r4 b: q2 nไพรโผตัวเข้ากอดไม้ด้วยความรักเเละความคิดถึงที่มีให้กัน ใครจะคิดหละครับว่าจากหัวหน้าแผนกบัญชี
จะได้มาเป็นว่าที่ลูกเขยท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่

6 P# g  ?9 f9 W: y"ฮึ้มมมมม"
ในขณะที่ทั้งคู่กอดกันอยู่นั้น ไม้ก็โน้มตัวลงจะจูบที่หน้าผาก แต่ว่าท่านประธานมาทำไม
"คุณพ่อ"
"ท่านประธาน"
9 i: a" k; a( D+ T+ ^: O0 Aทั้งคู่ผละตัวออกจากกัน ท่านประธานจึงพูดขึ้นว่า....
4 ~- y8 V% P# c6 e4 Y5 z6 ~1 Z( ["ไง คิดถึงอะไรกันขนาดนั้น"
3 K9 d0 L/ _) u3 Q2 ["คุณพ่อมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"
"เออ ไอ้เอก เอ็งยกกล่องอะไรมาว่ะ"
" @' l# \" F4 o& Q9 X/ E- ]# v"ก็ของเอ็งไงไอ้คุณไม้"
"ต่อไปนี้ เธอต้องมาทำงานที่ห้องนี้ในฐานะเลขาตาไพรและผู้จัดการแผนกบัญชี"
"หือ หมายความว่าคุณพ่อ"
8 E* B, B; X3 j! Z"พ่อยอมแพ้แกละตาไพร พ่อจะไม่บังคับอะไรแกอีก ส่วนแกเจ้าไม้"
2 J5 a/ i& k+ m7 t"ครับท่าน"
2 K- H! ?+ ^* L* A/ S  b"หากวันใดแกทำให้ลูกฉันเสียใจ แกจะได้ไปสิงอยู่ในป่าแน่นอน"
"ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับท่าน"
2 l; c9 V+ n" c- x6 U3 Y4 S"เออ แล้วข้าจะคอยดู"
; n" `+ w7 l( r1 m5 O/ @3 i1 ?! j
เย็นวันนั้นหลังจากเลิกงานไม้ก็ขับรถพาไพรมาที่สวนแห่งเดิม ป่าไม้ที่อยู่ด้านในถูกปรับปรุงภูมิทัศน์ใหม่
และต้นไทรต้นนั้นก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม
- Z' s; @9 p/ q2 H* {$ E4 |/ {$ t"เป็นไงครับไพร ยังจำได้ไหมที่เเห่งนี้"
3 d. K6 s. l+ B4 V4 |0 X, }) _9 D"จำได้สิครับ แอบซุ่มดูคนโรคจิตมาชักว่าวคนเดียวเงียบๆอยู่บ่อยครั้ง"
"555 แต่พี่ว่าคนแอบดูนี่โรคจิตกว่านะ"
"อ้าว ไอ้พี่ไม้ อยากมีเรื่องเหรอ"
! b2 q% p1 _/ E$ d"ไม่กล้าครับ ไพรเราเดินลุกเข้าไปอีกหน่อยดีไหม"
; P& }" r7 y$ k. h7 o4 s3 t! s0 K5 D1 `"จะปล้ำผมเหรอ"
"ให้ไหมหละ"
"ก็นำสิ"
+ g; s% B% Q3 M1 P0 i8 Y# q
1 n! \1 |" z1 }2 dดินแดนแห่งนี้เหมือนมีมิตลับบังตา เมื่อทั้งคู่เดินลึกเข้ามาก็เจอกับกระะท่อมร้างบรรยากาศเงียบไร้คนก่อกวน
"พี่ไม้ครับ"
"ครับไพร"
ไพรจูบเข้าไปที่ปากของไม้อย่างไม่รั้งรอ ไม้เองก็พาตัวไพรเดินเข้ามาในกระท่อมเเล้วเองตัวลงบนแคร่ ทั้งคู่
8 l2 K( A+ ~+ K4 M+ B6 bต่างตาสบตาไพรเอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ดของไม้ออก ไม้ก็จัดการถอดเสื้อไพรออกเช่นกัน จากนั้น
ไม้ก็เริ่มลงลิ้นที่หัวนมของไพร พร้อมขบกัดเบา ๆ จนไพรร้องครางออกมา
, [  S8 i! {$ d# s; e' I"...ซี๊สสสสสสโอ๊วววววว พี่ไพรครับ เสียวจัง..."
ไม้เอามือมาปลดตะขอกางเกงเเละดึงกางเเกงไพรออกพร้อมเกงในบิกินี่สีขาวของไพร ซึ่งมันชุ่มไปด้วยน้ำใส ๆ
5 y$ v6 O/ y( E% k+ vที่ไหลเยิ้มอยู่เต็มปลายหัวควยของไพร  ไม้ก้มลงดูดเลียกลืนอย่างไม่รังเกลียด
"...โอ๊ยยยพี่ไม้ครับ ไพรเสียวครับพี่ โอ๊ยยยยยเสียวจนจะไม้ไหวเเล้วพี่ไม้เย็ดไพรเลยได้ไหมครับ"
/ R4 ?3 @  v$ d% n  U+ e% h"...ได้สิครับน้องไพร เมียรักของพี่..."
"ถอดกางเกงสิครับพี่ไม้ ถอดเลย"
# E8 H# m  o* A+ t4 e- G"ครับ เมียครับ"
! `) i$ F4 h; J  \" U; |( L5 w9 Rเมื่อไม้ถอดกางเกงออกไพรก็จู่โจมเข้ามาอมอนาคนด้าตัวใหญ่ทันที วันนี้ไม้โดนไพรยึดเกงในไปตั้งแต่อยู่ที่
ออฟฟิศ ไพรบรรจงอมอย่างนุ่มนวลโดนที่ควยของไม้แข็งชูไม่ต่างจากขอนไม้ขนาดใหญ่

ไม้จับไพรนอนหงายเเล้วเอาขาไพรพาดบ่าพร้อมทาเจลที่เตรียมมาจากนั้นก็.....
"โอ๊ยยยยผัวขาาาา แน่นมากเลย ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้"
"ตูดไพรฟิตเองต่างหาก มาโทษควยพี่ เป็นไงครับดีไหม"
$ G" L' r, B# p" ?"ดีครับ โคตรคิดถึงควยพี่เลย คิดถึงทั้งคนทั้งควย"
0 ^- p5 F9 ]2 P/ x9 cไม้จัดเพลงรักกับไพรอย่างสุดเสียวจนไพรร้องไม่เป็นทำนอง มันทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทั้งแน่น และโคตรเสียวมาก ๆ
จนในที่สุดทั้งคู่ก็แตกพร้อมกัน โดยที่ไม้แตกใส่ในก้นของไพร ส่วนไพรก็แตกรดเต็มตัวและหน้าท้องตัวเอง
) B+ x$ L+ y* K+ n* ?2 [+ V, V"นอนเฉย ๆ พี่เช็ดให้"
4 I8 g  e2 `5 E3 B. k3 E5 h# Bไม้เอาทิชชู่ที่ติดมาด้วยเช็ดตัวไพรจนสะอาดจากนั้นทั้งคู่ก็นอนแก้ผ้ากอดกัน โดยที่มีบางสิ่งบางอย่างแอบดู
เขาสองคนอยู่
! `4 [+ P) d% M1 \* u3 |1 G8 z
( [. K) \- w: E" A2 x"พี่ไม้ หากว่ามีคนลักพาตัวไพรไปพี่ไม้จะทำอย่างไร"
"พี่ก็จะตามหาไพรจนเจอให้ได้ พี่ไม่ยอมเสียไพรไปให้ใครแน่นอน"
"วงการธุรกิจคุณพ่อนั้นคู่แข่งเราเยอะมากนะพี่ เป็นไปได้ไพรก็อยากไปใช้ชีวิตเงียบ ๆ กับพี่ไม้"
# |7 {& I" c, p, ["ไม่ต้องกลัวนะไพร พี่จะดูแลไพรเท่ากับชีวิตของพี่ หากครุฑพาหนีไปฉิมพลีพี่จะตาม
โดยไม่หวั่นครั่นคร้ามจะติดตามเรื่อยไป""หือวิมาณฉิมพลีมันไกลนะพี่ เต็มไปด้วยป่าต้นงิ้ว"
"ต่อให้เป็นไฟนรกพี่ก็ไม่กลัว ยอดรักของพี่......"

ทั้งคู่ต่างเล่นบทรักกันอีกรอบจากนั้นก็แต่งตัวกลับคอนโดโดยที่คืนนี้ไพรมานอนค้างที่คอนโดไม้ด้วย แล้วไม้จะ
1 `  X" c0 c, Mได้นอนเหรอเนี่ย ไพรทั้งขาว ทั้งเเน่น ทั้งฟิตขนาดนี้
% M: ^1 b( |0 R
. N* q% ]+ W- [; Y" _' O& _"คิดอะไรอยู่หรือเวนไตย"
) k# t  l- `1 J% [! J7 o  s1 b"สุบรรณ โลกมนุษย์ ชายกับชายรักกันได้ด้วยหรือ"
! k3 x$ L7 f/ x"หือ อย่าบอกนะว่าเจ้าแอบนี้จากแดนครุฑวิมาณฉิมพลีไปโลกมนุษ์มา"
4 {' {$ @' l. x# e1 G"ใช่ ข้าเจอบุรุษน้อยผู้หนึ่ง ช่างรักยิ่งนักไม่ต่างจารี แถมข้ายังเห็นเขาโดนกระเหมือนสตรีเพศ"
"ถ้าโลกมนุษย์ยุคนับจากที่พระโคดมปรินิพพานก็ 2566 ปีแล้ว โลกมนุษย์มีพัฒนาการไปไกลมาก"
7 ^. `* G8 G+ A) _$ K"งาม งามยิ่งนัก"
"เจ้าหมายถึง"
( g0 j9 P" r& d& L; P# B$ q5 v"ไพร เขาชื่อไพร ข้าต้องได้เจ้ามาครอบครองให้จงได้ ถึงแม่เจ้าจะมีคู่แล้วก็ตาม"
7 d) x) }$ O* N- I' t) F* Iเวนไตย และ สุบรรณ ครูฑหนุ่มรูปงามร่างกายกำยำทั้ง 2 เป็นเพื่อนกัน และสายตาที่แอบดูไม้กับไพรนั้น
ก็คือเวนไตยนั้นเองที่แอบหนีลงไปเที่ยวเล่นบนโลกมนุษย์ และตอนนี้เวนไตยเหมือนจะถูกใจในตัวไพรเข้าให้
แล้วด้วย เอาหละสิครับงานนี้มีตัวละครต่างมิติมาเพิ่มอีกหนึ่ง ไม้เจอศัตรูต่างมิติแบบนี้จะรับมือได้หรือไม
คนอ่านจะเบื่อหรือยังครับ ถ้ายังรอตอนที่ 5 ด้วยนะครับ

! u9 Y: a- x  x1 l

ronram

สุนุกมากครับ

Ebaa

รออ่านนะคราฟ

th3t0y

สนุกมากเลยครับ ชอบๆ

watkrub

ขอบคุณมากครับผม

s_ideagroo

ขอบคุณมากครับ

premakung

ดีมากครบ

Anavin

Tom_Tommy

ขอบคุณครับ

lemyaa

แล้วจะมีคู่อริในตำนานของครุฑ ออกมาด้วยป่ะเนี่ย

dorap27

ขอบคุณครับ

korea

ขอบคุณมากๆครับ

kaki

ครุฑก็มาจร้าา

Goplay

ก่อนอยากจะบอกไป ไม้จัดไปสามวันสามคืนให้หายอยากไปเลย

tonsaa

ขอบคุณครับ

New1991

ไม้งานเข้าแล้ว

tcldogs

ขอบคุณนะฮะ

tapangnarak

ขอบคุณนะฮะ

boonchan6

ขอบคุณมากครับ

Joechin

ขอบคุณ​ครับ​ มาต่อ​เร็ว​ ๆ​ นะครับ