ไพรอำพราง ตอนที่ 4 ไพรไม่อำพราง

Maximam

! G4 i! e( x, a9 i9 e  _1 w0 K' Dและแล้ววันวานที่รอคอยก็มาถึง เมื่อคุณหนูไพร หายดีเเป็นปกติ
5 W% f" J# b) o"ขออนุญาตค่ะคุณพนา คุณพฤกษ์(ไม้) มาเเล้วค่ะ"
0 B0 [! m! H) R" f6 F1 m; ?+ t"ขอบคุณครับคุณอร ให้เข้ามาได้เลยครับ"
"เชิญค่ะคุณพฤกษ์ฺ"

) Z$ k3 l, }. J9 j+ p0 X' Bเมื่อไม้เข้ามาในห้องทำงานของไพร
"คุณพนา มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ"
9 G* t7 O# f4 Fไพรซึ่งนั่งหันหลังให้ไม้อยู่นั้นก็แอบยิ้มมุมปาก แล้วพูดขึ้นว่า....
"ผมได้รับจดหมายลาออกจากคุณ ไม่ทราบวาาคุณพฤกษ์มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ"
"ผมจะบวชครับ"
"ก็ลาได้นี่ บริษัทให้คุณลาได้ 30 วัน"
8 q( J+ i, d9 E2 ]5 u5 e"ผมไม่รู้จะสึกตอนไหนครับ ผมอยากบวชให้กับคนที่ผมรัก"
. P1 l0 ^# b  D3 V. |8 J3 i" e"คุณพ่อกับคุณแม่ของคุณหรือครับ"
+ M& D& s8 p5 i* }, j+ e& {"ครับ และมีอีกหนึ่งคนที่ผมก็รักเขามากเช่นกัน แต่ชาตินี้ผมคงไม่ได้เจอเขาอีกแล้วครับ"
"เขาเสียชีวิตเหรอครับ"
8 p7 F6 h9 O/ a: ?: d6 ]"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ว่าเขากับผมอยู่มิติเดียวกันหรือเปล่า"
"น่าอิจฉาแฟนคุณพฤกษ์นะครับ" ไพรแอบดีใจสุด ๆ ที่ไม้รักเขามากขนาดนี้ และแล้วไพรก็หมุนเก้าอี้
) k6 F6 k9 g* J/ B1 gมาสบตากับไม้ที่นั่งตรงข้าม

"ไพร ใช่ ไพรคนเดียวกันใช่ไหม"
ไม้อุทานขึ้นแบบมีสัญชาตญาณว่านี่คือคนรัก ไม้รู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกทั้งรูปร่าง หน้าตา รอยยิ้ม
: T7 s+ F# L: s) A: M- Cซึ่งมันเหมือนกับไพรที่เขาเคยเจอ ต่างกันแค่ไพรนั้นใส่ชุดไทยโบราณ แต่ไพรนี้ใส่ชุดสูทมาดนักธุรกิจหมุ่ม
ไพรจึงแกล้งอำพรางตัวเองเอาไว้ต่อ....
7 a; z7 q7 I! x( o3 h1 {) d- g- }"ใช่อะไรหรือครับ ผมเหมือนแฟนพี่เหรอครับ"
"ไม่เหมือนครับแต่มันใช่เลย ไพร "
) v; `2 z( h7 L2 r$ B+ C"ผมจะเป็นแฟนพี่ได้ไงในเมื่อผมประสบอุบัติเหตุและก็เพิ่งฝื้น"
9 ^3 I7 p  d. u* t8 U% a9 J8 p"6 เดือนที่ผ่านมา พี่รู้นะว่านั้นคือดวงจิตของไพร ผมรู้ว่าถ้าจิตอยู่ในร่างปกติท่านประธานคงไม่ให้ไพร
คบกับพี่แน่นอน"
  X  z) V! ^6 e" }4 g6 t9 Q4 m"นี่คุณพนา คุณสำคัญตนมากไปหรือเปล่า"

ไพรลุกขึ้นเดินไปตรงด้านตะวันตกของห้องด้วยความเขิน ไม้จึงเดินตามไปเเล้วพูดว่า....
"แล้วเป็นเพราะอะไรหละครับ คุณถึงขับรถหนีท่านประธานออกไปจนประสบอุบัติเหตุ ไพรพี่รู้นะว่าไพรกับ
คนที่พี่เจอในป่าคือคนเดียวกัน ไพรจำประโยคนี้ที่บอกพี่ได้ไหม หากวันใดที่ใบไทรหล่นลงมือ ให้คิดถึงวัน
ดีดีของเรานะครับพี่เก็บปิ่นนี้ไว้ ไพรรักพี่ไม้นะครับ นี่ไงครับใบไทรที่ล่วงใส่ผมเมื่อเช้าก่อนเข้าออฟฟิศ
หรือจะให้พี่.... ทบทวนไปมากกว่านี้"
"ไม่ต้องเเล้ว ผมเชื่อเเล้วว่าพี่จำผมได้ พี่ไม้ของผม"
: Y( x8 N( ]5 T7 L* B"นี่แหละนะไพรอำพราง พรางซะกว่าจะหาตัวเจอ พระไทรของผม"
8 P. c) g0 l& X& ?  r"เดี๋ยวฟ้องคุณปู่เจ้าที่นะ"
0 Y% {% K5 F$ l6 `; R4 p/ A7 u( P"5555"
ไพรโผตัวเข้ากอดไม้ด้วยความรักเเละความคิดถึงที่มีให้กัน ใครจะคิดหละครับว่าจากหัวหน้าแผนกบัญชี
/ L( L, [8 {9 G) k) wจะได้มาเป็นว่าที่ลูกเขยท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่

"ฮึ้มมมมม"
$ g4 q9 x4 F; Hในขณะที่ทั้งคู่กอดกันอยู่นั้น ไม้ก็โน้มตัวลงจะจูบที่หน้าผาก แต่ว่าท่านประธานมาทำไม
"คุณพ่อ"
6 o: m3 t9 D' X* ?% B# S4 n9 ~. h! I6 C"ท่านประธาน"
: U& C- R( m* w! ?, X. F) `ทั้งคู่ผละตัวออกจากกัน ท่านประธานจึงพูดขึ้นว่า....
"ไง คิดถึงอะไรกันขนาดนั้น"
" X9 ?  @2 Z" V' @" X"คุณพ่อมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"
"เออ ไอ้เอก เอ็งยกกล่องอะไรมาว่ะ"
"ก็ของเอ็งไงไอ้คุณไม้"
"ต่อไปนี้ เธอต้องมาทำงานที่ห้องนี้ในฐานะเลขาตาไพรและผู้จัดการแผนกบัญชี"
"หือ หมายความว่าคุณพ่อ"
3 x8 x3 ~4 e4 ]% b"พ่อยอมแพ้แกละตาไพร พ่อจะไม่บังคับอะไรแกอีก ส่วนแกเจ้าไม้"
"ครับท่าน"
"หากวันใดแกทำให้ลูกฉันเสียใจ แกจะได้ไปสิงอยู่ในป่าแน่นอน"
"ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับท่าน"
4 d- U! H: n4 d5 g% J* ]"เออ แล้วข้าจะคอยดู"

$ ?+ Q" f' V1 _! j$ `% J4 }: s( Xเย็นวันนั้นหลังจากเลิกงานไม้ก็ขับรถพาไพรมาที่สวนแห่งเดิม ป่าไม้ที่อยู่ด้านในถูกปรับปรุงภูมิทัศน์ใหม่
และต้นไทรต้นนั้นก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม
3 k" H5 B9 W( G"เป็นไงครับไพร ยังจำได้ไหมที่เเห่งนี้"
"จำได้สิครับ แอบซุ่มดูคนโรคจิตมาชักว่าวคนเดียวเงียบๆอยู่บ่อยครั้ง"
"555 แต่พี่ว่าคนแอบดูนี่โรคจิตกว่านะ"
"อ้าว ไอ้พี่ไม้ อยากมีเรื่องเหรอ"
6 y- u3 ~+ r  X: ~& Y"ไม่กล้าครับ ไพรเราเดินลุกเข้าไปอีกหน่อยดีไหม"
. }$ g3 T; K* E7 E( e/ j/ o"จะปล้ำผมเหรอ"
- P( T  T  P, H2 `4 J1 X- @- u"ให้ไหมหละ"
5 |% E! t, \; d8 n6 V2 R: @' Y"ก็นำสิ"
1 T( Q: m) P  r& [7 J9 Y
* q9 |/ b" P2 Q9 y+ yดินแดนแห่งนี้เหมือนมีมิตลับบังตา เมื่อทั้งคู่เดินลึกเข้ามาก็เจอกับกระะท่อมร้างบรรยากาศเงียบไร้คนก่อกวน
* K' S' f# @4 L/ F, L* k"พี่ไม้ครับ"
"ครับไพร"
ไพรจูบเข้าไปที่ปากของไม้อย่างไม่รั้งรอ ไม้เองก็พาตัวไพรเดินเข้ามาในกระท่อมเเล้วเองตัวลงบนแคร่ ทั้งคู่
: C6 C6 H3 Z' V9 m) O, K# y6 {" w5 dต่างตาสบตาไพรเอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ดของไม้ออก ไม้ก็จัดการถอดเสื้อไพรออกเช่นกัน จากนั้น
ไม้ก็เริ่มลงลิ้นที่หัวนมของไพร พร้อมขบกัดเบา ๆ จนไพรร้องครางออกมา
% o( d7 N- `/ m+ B: x' I& O"...ซี๊สสสสสสโอ๊วววววว พี่ไพรครับ เสียวจัง..."
+ R5 T& a; e+ S* N5 U9 O0 l" bไม้เอามือมาปลดตะขอกางเกงเเละดึงกางเเกงไพรออกพร้อมเกงในบิกินี่สีขาวของไพร ซึ่งมันชุ่มไปด้วยน้ำใส ๆ
1 o. M  K- y- V9 Rที่ไหลเยิ้มอยู่เต็มปลายหัวควยของไพร  ไม้ก้มลงดูดเลียกลืนอย่างไม่รังเกลียด
# ^' h1 s- m, U) ?7 i; ^. e  ^% T"...โอ๊ยยยพี่ไม้ครับ ไพรเสียวครับพี่ โอ๊ยยยยยเสียวจนจะไม้ไหวเเล้วพี่ไม้เย็ดไพรเลยได้ไหมครับ"
) w" M- {) `- z: l) B) y0 j"...ได้สิครับน้องไพร เมียรักของพี่..."
"ถอดกางเกงสิครับพี่ไม้ ถอดเลย"
$ [& _  H$ S' |% h4 q* G"ครับ เมียครับ"
0 m/ G/ E$ g- \- Jเมื่อไม้ถอดกางเกงออกไพรก็จู่โจมเข้ามาอมอนาคนด้าตัวใหญ่ทันที วันนี้ไม้โดนไพรยึดเกงในไปตั้งแต่อยู่ที่
ออฟฟิศ ไพรบรรจงอมอย่างนุ่มนวลโดนที่ควยของไม้แข็งชูไม่ต่างจากขอนไม้ขนาดใหญ่

ไม้จับไพรนอนหงายเเล้วเอาขาไพรพาดบ่าพร้อมทาเจลที่เตรียมมาจากนั้นก็.....
"โอ๊ยยยยผัวขาาาา แน่นมากเลย ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้"
"ตูดไพรฟิตเองต่างหาก มาโทษควยพี่ เป็นไงครับดีไหม"
+ h4 p5 D3 o8 [+ q: E. X! [/ ?! F' g  K"ดีครับ โคตรคิดถึงควยพี่เลย คิดถึงทั้งคนทั้งควย"
$ i9 i; y7 {. W7 g. }) N/ tไม้จัดเพลงรักกับไพรอย่างสุดเสียวจนไพรร้องไม่เป็นทำนอง มันทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทั้งแน่น และโคตรเสียวมาก ๆ
จนในที่สุดทั้งคู่ก็แตกพร้อมกัน โดยที่ไม้แตกใส่ในก้นของไพร ส่วนไพรก็แตกรดเต็มตัวและหน้าท้องตัวเอง
"นอนเฉย ๆ พี่เช็ดให้"
5 L* ?, {5 ~5 w9 H9 z1 A6 uไม้เอาทิชชู่ที่ติดมาด้วยเช็ดตัวไพรจนสะอาดจากนั้นทั้งคู่ก็นอนแก้ผ้ากอดกัน โดยที่มีบางสิ่งบางอย่างแอบดู
+ [1 C2 J* O: Nเขาสองคนอยู่

"พี่ไม้ หากว่ามีคนลักพาตัวไพรไปพี่ไม้จะทำอย่างไร"
"พี่ก็จะตามหาไพรจนเจอให้ได้ พี่ไม่ยอมเสียไพรไปให้ใครแน่นอน"
5 X4 d8 O+ `/ S  c5 `8 Y"วงการธุรกิจคุณพ่อนั้นคู่แข่งเราเยอะมากนะพี่ เป็นไปได้ไพรก็อยากไปใช้ชีวิตเงียบ ๆ กับพี่ไม้"
$ r, t+ a+ t* I& b8 K$ o"ไม่ต้องกลัวนะไพร พี่จะดูแลไพรเท่ากับชีวิตของพี่ หากครุฑพาหนีไปฉิมพลีพี่จะตาม
, l1 e  i( J) Z" t% F( Yโดยไม่หวั่นครั่นคร้ามจะติดตามเรื่อยไป""หือวิมาณฉิมพลีมันไกลนะพี่ เต็มไปด้วยป่าต้นงิ้ว"
"ต่อให้เป็นไฟนรกพี่ก็ไม่กลัว ยอดรักของพี่......"
7 a# G; w% r  W% g' L
/ q# j  d7 Y/ D0 }* N( gทั้งคู่ต่างเล่นบทรักกันอีกรอบจากนั้นก็แต่งตัวกลับคอนโดโดยที่คืนนี้ไพรมานอนค้างที่คอนโดไม้ด้วย แล้วไม้จะ
ได้นอนเหรอเนี่ย ไพรทั้งขาว ทั้งเเน่น ทั้งฟิตขนาดนี้
$ }. F9 n6 u" q9 `, |  Z. ^. K
: x. j) m) Z8 ^( @* z5 j"คิดอะไรอยู่หรือเวนไตย"
"สุบรรณ โลกมนุษย์ ชายกับชายรักกันได้ด้วยหรือ"
+ n  O9 V# F4 F# k1 m# a8 \"หือ อย่าบอกนะว่าเจ้าแอบนี้จากแดนครุฑวิมาณฉิมพลีไปโลกมนุษ์มา"
0 b5 A2 D  p- R: E& W* j"ใช่ ข้าเจอบุรุษน้อยผู้หนึ่ง ช่างรักยิ่งนักไม่ต่างจารี แถมข้ายังเห็นเขาโดนกระเหมือนสตรีเพศ"
"ถ้าโลกมนุษย์ยุคนับจากที่พระโคดมปรินิพพานก็ 2566 ปีแล้ว โลกมนุษย์มีพัฒนาการไปไกลมาก"
/ Z, F8 A1 @" k- b7 d, U) \"งาม งามยิ่งนัก"
& P% i8 {+ t1 A% o& m6 G  B7 j; m"เจ้าหมายถึง"
"ไพร เขาชื่อไพร ข้าต้องได้เจ้ามาครอบครองให้จงได้ ถึงแม่เจ้าจะมีคู่แล้วก็ตาม"
1 ]) o0 M+ Q) v4 ^# y: t( kเวนไตย และ สุบรรณ ครูฑหนุ่มรูปงามร่างกายกำยำทั้ง 2 เป็นเพื่อนกัน และสายตาที่แอบดูไม้กับไพรนั้น
8 A  P) m! a) R6 Dก็คือเวนไตยนั้นเองที่แอบหนีลงไปเที่ยวเล่นบนโลกมนุษย์ และตอนนี้เวนไตยเหมือนจะถูกใจในตัวไพรเข้าให้
แล้วด้วย เอาหละสิครับงานนี้มีตัวละครต่างมิติมาเพิ่มอีกหนึ่ง ไม้เจอศัตรูต่างมิติแบบนี้จะรับมือได้หรือไม
) U! H( m9 L# c2 S9 u; `2 e: Yคนอ่านจะเบื่อหรือยังครับ ถ้ายังรอตอนที่ 5 ด้วยนะครับ
( s& o: {1 w7 G  t

ronram

สุนุกมากครับ

Ebaa

รออ่านนะคราฟ

th3t0y

สนุกมากเลยครับ ชอบๆ

watkrub

ขอบคุณมากครับผม

s_ideagroo

ขอบคุณมากครับ

premakung

ดีมากครบ

Anavin

Tom_Tommy

ขอบคุณครับ

lemyaa

แล้วจะมีคู่อริในตำนานของครุฑ ออกมาด้วยป่ะเนี่ย

dorap27

ขอบคุณครับ

korea

ขอบคุณมากๆครับ

kaki

ครุฑก็มาจร้าา

Goplay

ก่อนอยากจะบอกไป ไม้จัดไปสามวันสามคืนให้หายอยากไปเลย

tonsaa

ขอบคุณครับ

New1991

ไม้งานเข้าแล้ว

tcldogs

ขอบคุณนะฮะ

tapangnarak

ขอบคุณนะฮะ

boonchan6

ขอบคุณมากครับ

Joechin

ขอบคุณ​ครับ​ มาต่อ​เร็ว​ ๆ​ นะครับ