. W7 z: C9 e) t% |2 P
"อาจารย์ครับ…คือ ที่ผมขอทุนก่อนหน้านี้ ตอนนี้….ผมขอยกเลิกนะครับ": M) }; }- c4 k3 d
"ทำไมล่ะวชิรวิท"
7 O( E/ l' k. w" v8 |; I "ตอนนี้ผมได้งานพิเศษทำแล้วครับ"6 L9 b. T9 X( G
"อ๋อ โอเค ได้ ไม่มีปัญหา แต่ถ้ามีอะไรสงสัยปรึกษาอาจารย์ได้นะ"
. h0 L2 G; o4 k8 s3 h
, b0 I' q: E& V; h วชิรวิท หรือ วิน เดือนมหาลัยคนปัจจุบันกล่าวลาอาจารย์โก้ พร้อมยกมือไหว้แล้วลุกจากเก้าอี้เดินออกจากห้องด้วยความสะบายใจ
! _5 `4 l5 H8 w3 e* Z/ x Z 5 w x! V2 R* x' G
โทมองตามวินด้วยความเป็นห่วง เพราะช่วงประกวดดาวเดือน โทที่เป็นผู้ดูแลในส่วนของกิจกรรมได้เข้าไปพูดคุยและดูแลความเรียบร้อยทำให้เคยพูดคุยกับวินอยู่บ้าง วินนั้นเป็นเด็กทะเล้น ขี้เล่น แต่มีความสามารถหลายอย่าง j, _9 f+ U8 w
8 r0 X: Q% n, B# E# }8 h "ปฏิเสธทุนหรอพี่"
5 q. G$ R+ M% H4 L$ ^ & q5 S6 Z6 C) R( i1 O- s' ~$ p
หลังวินลับสายตา โทได้หันไปถามรุ่นพี่ที่ตนแอบชอบด้วยความสนใจ
( ~5 j. y- O) `/ O # o) I9 D( N4 {; ]" m9 s
"...พี่ไม่ค่อยสะบายใจเลย"
- I( c" v J7 J0 l: s
+ J ] T. V; I0 I* i โก้พยักหน้ารับคำถาม แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวลจนความรู้สึกมันแสดงออกมาผ่านทางสีหน้า โทหันกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองพลางคิดถึงเรื่องของวินต่อ…; j/ A+ X3 `8 P6 b3 ~/ J2 M& S( X
1 A9 I' Z& M- V" H หลังจากเลิกงาน โทกลับหอพักแล้วตรวจเช็คเอกสารที่ผู้ช่วยกรอกข้อมูลเอาไว้ แต่ในใจกลับละจากวินไม่ได้ ไม่ใช่เพราะพิศวาท แต่เพราะความเป็นห่วงในฐานะศิษย์-อาจารย์
" T- N1 _% L7 {& x/ D
( ~! p+ K3 O* H9 x- P# w ตกดึกคืนนั้นเอง โทจึงนั่งทบทวนกับตัวเองแล้วตัดสินใจเขียนชื่อของวินลงในสมุดไดอารี่- ^! Q; ^) {! L" z5 T4 g V
" d. ]% d# a8 f7 ?* S__________ . g/ h" |% U6 X9 A2 |3 f
; p$ k3 L) p* ]8 l) l
นายวชิรวิท หรือวิน เดือนมหาลัย ประจำปีการศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปรารถนาที่จะรู้ปัญหาของวิน$ e9 f5 N) s" _# K; A& g5 b( G
8 e; O( K& y) l1 w' V__________ ! L2 Y4 l: U1 E# }" n4 K/ K# y
/ b2 c! n. Q7 u0 x* F เหมือนโทจะคิดว่าตนเองรู้จักกับวินดี แต่เอาเข้าจริงเขากลับไม่รู้อะไรเลย พอเขียนได้นิดเดียวก็วางปากกาลง ในใจนั้นกังวลว่าเขียนเท่านี้ไดอารี่จะสามารถทำหน้าที่ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพไหม….
) C! u1 ]( E8 ` Z" X+ Q
$ E4 i' d7 y4 a2 Y' i; G' ? "ทำไมช่วงนี้มึงดูโทรมจังวะ"3 E2 l7 P2 D- J6 v
"หมุนเงินไม่ทันว่ะพี่…."0 t6 G, ~# j- Y
- p$ l* n. Y7 a3 S4 k
หลังจากเผลอหลับไปไม่นาน รู้ตัวอีกทีตอนนี้โทก็มายืนอยู่ที่หน้าคณะวิศวะเสียเเล้ว เบื้องหน้านั้น เป็นวินที่กำลังนั่งบนโต๊ะหินอ่อนกำลังพูดคุยกับรุ่นพี่ที่โทพอรู้จัก - h( r! c1 J- V ]1 K
' \3 D! b+ @ C( j2 f "หึ แล้วเอาไง งานที่กูเสนอ?"
2 f2 d1 T; `& h2 X" f3 k "....."
7 e( a$ X0 h4 R
2 v8 n% x$ _7 W! f9 j' n" w โทมองดูกร รุ่นพี่คณะวิศวะพ่วงด้วยตำแหน่งเดือนมหาลัยปีก่อน ที่โทรู้จักเพราะนักศึกษาที่ทำกิจกรรมพวกนี้ต้องมาขออนุญาตเขาก่อนนั่นเอง $ l G" m3 O5 M) C. W& i- r
5 T- @. S6 A4 o, {8 j) D. N7 d
จากที่เห็น พอกรพูดถึงงานที่เสนอ วินกลับหน้าถอดสีและก้มหน้างุ้มลงกับพื้น กรใช้มือหนาของตนลูบไปที่หลังของวิน
) {+ C8 C) h3 y. r& d+ K5 o . s/ A" T$ o. k
"เออ กูไม่กวนละ ถ้ามึงตัดสินใจได้บอกกูก็แล้วกัน ยิ่งตอนนี้มึงมีตำแหน่งเดือนมาด้วย อัพราคาได้เยอะเลยนะมึง"
+ E4 z: f T$ u2 K
; w. P4 S: Z& Z3 S9 P กรหยัดตัวลุกออกจากพื้นที่ ทิ้งวินที่นั่งถอนหายใจเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความรู้สึกที่เดาไม่ออก โทเดินเข้าไปใกล้วินแล้วจ้องเข้าไปในดวงตา พลันภาพทุกอย่างกลับมืดสนิท โทเหมือนตกอยู่ในห้วงอวกาศที่ไร้ทิศทาง
% t2 {7 k5 o! c" l4 E 7 [& i7 N, o7 a3 I( _# q8 p; j4 r% B
แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงกึกก้องดังแทรกเข้ามาในหัว พร้อมเสียงนั้นยังสะท้อนก้องไปทั่วเหมือนเสียงนั้นดังมาจากทุกทิศทุกทางจนโทต้องใช้นิ้วอุดหูเอาไว้
, q2 Y& g% Q, q) R/ {
, i; J& ] C$ o0 w- X- G เสียงคนพูดจอแจจากทั่วสารทิศได้เริ่มเงียบลง แล้วเขาก็มาโผล่ที่ห้องนอนของใครสักคน
# z/ @0 |9 d; Q# o. o3 q 9 ?+ @! `2 G# h8 V$ G2 c/ A0 Q
"ฮัลโหลแม่ ตอนนี้พ่อเป็นไงบ้างครับ…."2 u2 c* b& k3 J) ~- ^7 R4 ]# Z2 e
" i- Z$ C6 ?' _ โทได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง จึงหันหน้าไปยังต้นเสียง พบกับวินที่สวมเพียงกางเกงบอกเซอร์ตัวเดียวเดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมทิ้งตัวนั่งลงบนขอบเตียงนอน
. N; R0 ~8 p1 l- A" t, ^2 j' r : Q7 e$ q0 A0 O( ]& @. M
"ครับ อยู่ได้ นี่ผมพึ่งได้รับตำแหน่งเดือนมหาลัยด้วยนะ ช่าย ลูกแม่หล่อและเก่งที่สุดในมหาลัยเลย หลังจากนี้ผมต้องไปถ่ายรูปแล้วก็ทำกิจกรรมของมหาลัยอะ อาจจะยุ่ง ๆ ไม่ค่อยได้โทรหานะครับ ครับ คิดถึงเหมือนกันครับ"
& z8 E- K4 f& B: \" m4 E ( ]; p& y4 T4 C
วินพูดคุยกับแม่ของตนด้วยความภาคภูมิใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาค่อย ๆ ลุกจากเตียงแล้วเดินคุยโทรศัพท์กับแม่ทั่วห้อง4 D3 \- @, z( c# b
1 l; Z- b9 q: [
"แม่ไม่ต้องห่วงนะ ทำงานกับมหาลัยได้เงินด้วย ถ้าไม่พอจริง ๆ เดี๋ยวผมโทรไปขอ ฮ่า ๆ ๆ ครับ พักผ่อนด้วยนะครับแม่…."
7 X4 M- }6 G/ f/ a! f% j 0 f9 c- q9 w- O; K( y
เมื่อวางสายจากแม่แล้ว ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มก่อนหน้ากลับนิ่งเรียบราวกับคนไร้ความรู้สึก วินเดินไปนั่งที่ขอบเตียงอีกครั้ง พร้อมตตั้งสติเหมือนกำลังคิดบางอย่าง โทเห็นแบบนั้นก็รู้สึกเป็นกังวลมาก หากอยู่ตรงนั้น เขาอยากจะเดินเข้าไปแล้วปลอบเด็กน้อยตรงหน้า….. P! B3 c# g1 k) r
2 I/ x( G8 i- o" R: S! Y9 b0 B ก๊อก ก๊อก ก๊อก. }5 \6 r. N5 b- J( T# w' {
, k) C) I2 b, J4 O! f* L9 L6 k เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ทำให้โทและวินต่างหันไปยังต้นเสียง เหมือนวินจะสูดหายใจลึกแล้วถอนหายใจยาวพร้อมลุกไปเปิดประตูให้กับผู้ที่เคาะประตู# ~. M- `, R; Y2 e5 \
- L; e7 ]+ K0 ~( N5 @# N: W "พร้อมยัง?": }# ]/ ]4 i- x* w) B" t8 G
* @7 s+ Z5 X8 W& J* q3 K คนที่เข้ามาใหม่นั้นไม่ใช่ใคร แต่เป็นกร รุ่นพี่ที่คุยกับวินก่อนหน้า กรเดินเข้าห้องพร้อมกล้องโปรและกระเป๋าเป้ใบใหญ่ พอเข้ามาถึงกรก็วางอุปกรณ์ที่นำมาลงที่พื้น
t; _( Y; D. V$ l. Y2 W& [
" w j1 i, p5 S! }* X "ถ้าพร้อมก็บอกนะ"% f' W! ?8 `8 r' v- M& t8 n
$ j& ?+ @% F/ q8 d2 B$ S
กรและวินพากันมานั่งลงที่ขอบเตียง สองคนไม่คุยอะไรกัน ทั้งห้องนั้นเงียบสนิท ก่อนที่วินจะเงยหน้ามองกร แล้วพยักหน้าให้เป็นการส่งสัญญาณว่าเขาพร้อมแล้ว
; U$ U6 ?/ F5 p0 Q2 K. I1 m* U 2 t& F& Q4 J# r- ~
"อะ ถ้าพร้อมแล้วก็ถอดเลย…"
0 R$ Z k( K( ~! A& Q) I" y/ G . b$ Q+ ?! D+ w4 Q- T2 r
หลังกรว่าจบ วินก็ลุกไปยืนตรงหน้าของกร แล้วทำการดึงผ้าชิ้นสุดท้ายจากตัวลงไปกองที่ข้อเท้า กรมองดูเลือนร่างของวินด้วยความพอใจ7 D1 h$ Y8 q1 d" Z" s* f
0 \8 \7 r7 j/ _6 o, r1 I' l
"ยังฟิตเหมือนเดิมเลยนะมึง", S4 X. y" A8 Z& h) O$ V
7 A) F; q$ ?7 a+ u
กรเอื้อมมือไปลูบไล้ตามส่วนกล้ามเนื้อที่ตัวของวิน วินไม่มีทีท่าขัดขืน เหมือนทั้งสองเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้ว
# H& K3 _6 }9 V3 B' V. W4 j
6 \( ~( A/ x3 G) V# l# e h# B กรให้วินนอนหงายลงบนเตียง แล้วเขาก็เป็นฝ่ายลุกขึ้นยืนพร้อมตั้งค่ากล้องของตน ก่อนที่จะเริ่มทำการถ่ายภาพ/ M! \, E5 b Z, j1 e; w
7 V5 H1 I. ] t$ e* X" v& } โทตกใจมากที่เห็นเดือนมหาลัยหนุ่มหล่ออย่างวิน กำลังแก้ผ้านอนโพสท่าให้รุ่นพี่อย่างกรถ่ายรูปโป๊เอาไว้ แต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้ สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือมองดูภาพเหล่านั้น แม้เขาจะชื่นชอบในร่างกายที่หล่อเหลาซิกแพ็คแน่น แต่ในความเป็นอาจารย์เขารู้สึกไม่เข้าใจ….. h, m% M$ o. f+ _2 @" l1 t
/ Y' i7 K; z" H0 \( v& h
กรให้วินยกแขนหนุนศีรษะ แล้วถ่ายภาพเหล่านั้น วินเปลี่ยนท่าไปเรื่อย ทั้งยกขาขึ้นเพื่ออวดโชว์ช่องทางด้านหลังที่มีขนปกคลุมอยู่ พอถ่ายภาพบนเตียงไปได้สักระยะ กรให้วินเปลี่ยนท่า มายืนที่ขอบเตียงแล้วให้วินเบ่งกล้าม พร้อมกรนั้นเดินถ่ายภาพรอบตัววินเพื่อเก็บสัดส่วนร่างกายให้ครบทุกมุมและองศา/ w3 i7 M. a) O6 v' @
$ U, Y, m5 ]$ F' w! y4 E$ v "วิน มึงทำท่าสะพานโค้งได้ไหม"2 q6 G Y0 W! K. q
"ทำไมหรอพี่?"
' Y+ J* @' i& O3 J4 m' T "เออหน่า ทำได้ไหม"
0 H$ {* I) X5 o0 b7 }# Z. N 8 K; {) o# g1 r1 w: D f7 h
วินไม่ได้ตอบด้วยคำพูดแต่พยักหน้ารับ กรจึงให้วินทำให้ดู วินค่อย ๆ ตั้งท่าเตรียมพร้อม ก่อนจะใช้แขนสองข้างอ้อมไปด้านหลังแล้วเอนตัวทิ้งน้ำหนักลงไปจนร่างกายขนานกับพื้น พร้อมค่อย ๆ ดันส่วนกลางลำตัวแอ่นโค้งขึ้น กรพอใจมากแล้วถ่ายภาพรอบ ๆ วิน6 X- V X1 N( e- E2 p
# L7 a m0 s8 D! p "ไอ้วิน ไปรอกูที่ห้องน้ำเลย"
# @. `8 J% u# X1 D& s; ?- N, o
1 V: \0 T/ Z: [7 y กรบอกกับวิน วินไม่เข้าใจแต่ก็ทำตาม พอเข้าไปถึง ไม่นานกรก็เดินตามเข้ามา พร้อมกับถือของบางอย่างมาด้วย ซึ่งของสิ่งนั้นก็คือ….มีดโกน เป็นมีดโกนสามใบมีดสำหรับโกนขนส่วนที่อ่อนโยน8 }- E+ R7 e0 Q
$ K( r0 d7 A2 s: `( G1 {9 G. M กรเปิดฝักบัวฉีดน้ำไปทั่วตัวจนวินนั้นเปียกทั่วร่าง กรใช้ครีมโกนหนวดฉีดไปยังส่วนที่มีขนตามลำตัวของวิน แล้วทำการลงมือโกนขนตามจุดต่าง ๆ จนร่างกายของวินเกลี้ยงเกลา โดยที่วินไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด4 n6 {; v; Q# H1 s
0 I, P4 r: j6 y "เออ แบบนี้แหละดี รับรอง มีแต่คนชอบ"7 J# ?) Y' _3 B) L
* V% l# n% I7 f$ {) \
กรล้างตัวให้วินแล้วรอวินเช็ดตัวจนแห้ง เมื่อเสร็จแล้วกรได้ให้วินมาถ่ายรูปอีกครั้ง คราวนี้ กรถ่ายใบหน้าเพียว ตามด้วยช่วงอก ช่วงเอว ช่วงล่าง พร้อมจับวินหันหลังแล้วก้มตัวใช้มือแหวกก้นของตนจนเห็นรูสีชมพูดสดที่ขมิบท้าทายกล้อง' e4 Y6 n- \6 f: B. m/ q7 r
$ `8 u9 K L* V/ k8 m# c กรถ่ายภาพเหล่านั้นเอาไว้หมด ไม่วาย ใช้นิ้วของตนแหวกอ้ารูของวินจนเผยออกมาแล้วถ่ายอีกครั้ง+ U, M6 [1 k) z) i3 K/ M
9 A2 }3 @' x! k: U9 m( Z- F! ` "อืม เดี๋ยวกูส่งรูปขึ้นไป ไม่เกินสองวัน เดี๋ยวติดต่อกลับ รับรองงานนี้มึงรวยไม่รู้เรื่องเลยล่ะ"
% ^0 v" \7 i/ V3 v5 ]: g, a . k* e! |$ J6 W
กรกล่าวจบก็เก็บของแล้วเดินออกจากห้องของวินไป ตอนนี้เหลือวินคนเดียวในห้องที่นั่งเหม่อมองท้องฟ้าด้วยสายตาสิ้นหวัง( z8 N& V1 \# j/ Z) y* z9 H
. |+ j+ _$ ?& Z0 Q: n เฮือก!!
$ j" \) ?: \+ ?/ P; y$ | - _1 b" k, I3 l
โทสะดุ้งตัวตื่นเพราะเสียงเคาะห้องดังลั่นปลุกเขา อาจารย์หนุ่มหยัดตัวขึ้นจากเตียงตรงไปเปิดประตูห้องเพื่อดูผู้มากวนการนอน, G2 r& \; @+ R8 s! f j
7 I' S* b* M) \4 G/ C "อะไร ใครมาเคาะฮึ"
- m; B: e" ?/ l! ^( s4 D' K( R
; u; z( m; p% m) l% K j% a แกร๊ก
" K3 G t2 s3 f9 h8 N
8 P' W; G) I% T* ^3 x& t โทหมุนลูกบิดเปิดประตู ก็พบกับนักศึกษาคนหนึ่งที่ยืนอยู่เบื้องหน้า: V! Y9 e6 x# f. u9 c. R
) E9 o3 M3 c$ x# A4 |, E( v
"อ้าว พีรภัทร มีอะไรมาปลุกอาจารย์แต่ดึกแต่ดื่น"
2 u5 c% b" v2 L1 | "ดึกดื่นอะไรอาจารย์ จะเจ็ดโมงอยู่แล้ว"! B7 Z! L9 o) k J2 v% z" N
* x% I" F$ V* ? h* P
โทตาโตทันทีหลังได้ฟังคำพูดนั้น เขารีบมองไปยังนาฬิกาแขวนผนังที่เข็มสั้นชี้อยู่ที่เลข 6 เข็มยาวชี้อยู่ที่เลข 7 ฉิบหายแล้ว ตื่นสายหรอวะเนี่ย!!!& O8 R' S% l' ~( y6 [5 d, Q
- n8 f }& y, U6 m
"อะ แล้วเธอมีอะไรล่ะ"
: [. N; x3 \% z+ U
$ c3 G5 O! E$ F, w6 f* o โทพยายามข่มเสียงตัวเอง เขารู้ตัวแล้วว่ากำลังสาย แต่ต้องจัดการกับปัญหาตรงหน้านี้ก่อน
( `% l* t% I) N$ w 0 p" w6 f! v' E1 \9 F
"ประตูห้องผมเสียครับ…"2 `$ [9 f# K6 ]. C, h6 F! o( v9 ]
"ประตูห้องเสีย?"
* Z c- x: D F4 K9 C; k "..."
C! N6 N: X+ U! U. V% l 8 S0 W7 M# N+ B+ d
พีระภัทรพยักหน้ารับ โทถึงกับขมวดคิ้วสงสัย เพราะนี่มันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องจัดการ
2 f2 d0 u$ R. v! I# ] ! T6 M/ i$ J8 q- U, R8 C0 e
"ประตูห้องเสีย ก็เรียกช่างสิ"
2 k) a/ E* g6 V0 X& y! i7 `. l2 B) \9 E "ลุงช่างบอกให้มาขอกุญแจครับ"
, m: |; i3 j4 }% j1 Y0 S) W "ทำไมล่ะ"# m( ?$ r* v$ G" d% M
"เพราะอุปกรณ์ช่างอยู่ในห้องทำงาน"
% j8 S. y$ Q& q) ~1 D9 e* d% x 7 T8 Z9 z) d; O% T5 K
ห้องทำงานหอที่อยู่ใต้ตึกที่มีไว้เพื่อเก็บเอกสาร สิ่งของ และให้นักศึกษามาติดต่อเรื่องต่าง ๆ แต่หน้าที่เปิดประตูไม่ใช่โท เป็นหน้าที่ของแม่บ้านที่ต้องเปิดเพื่อทำความสะอาดและสแกนนิ้วเข้าทำงาน ที่เขามีเป็นเพียงกุญแจสำรองเท่านั้น
k/ Z7 s7 P! `5 i) B. g8 b3 W# q
y. r; W' Q, l2 e; L* j) ] "กุญแจอยู่ที่แม่บ้านไง"" d0 D. J+ j( a9 D/ @0 X' @3 u4 f
"ก็…ป้าเขายังไม่มาครับ"
' `1 s6 Z2 }6 u "โอเค เดี๋ยวอาจารย์เอาให้ แต่รู้ไว้อย่างนะ พีระภัทร ต่อไปนี้ถ้าเธอมีเรื่องอะไร พูดมาให้จบในหนึ่งประโยค เข้าใจไหม" L2 u6 V8 u: \2 S; p1 b
( \. g4 {7 H1 z โทส่งสายตาอาฆาตให้กับนักศึกษาตรงหน้าพร้อมยื่นกุญแจสำรองให้ไป แล้วต้องเตรียมตัวอาบน้ำเพื่อไปเข้ากองกิจ แต่ช่วงเวลาเร่งรีบแบบนี้ แน่นอนว่านักศึกษาทุกชั้นพากันจองคิวต่อแถวเข้าห้องน้ำเป็นแน่……คิดแล้วเพลีย& e: E) `; M$ X0 J( b; t* B
% l- G$ N% C: K! \7 D "มาสายนะวันนี้…."
L7 B, M( L# a$ p( J1 N( v# _ "โห่ วันเดียวเองพี่"% K- T, A; V) b. N
8 q: r- t/ a& {* t x โก้เอ่ยแซวเขาทันทีหลังโทก้าวขาเข้ามาในห้องทำงาน โทเองก็ไม่ปฏิเสธอะไรเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายแค่เเซวเล่น พอจัดของเตรียมเอกสารงานต่าง ๆ พร้อม โทก็เริ่มทำงานรูททีนของตัวเอง เสร็จก็เกือบ 10 โมง
$ ^, z2 ~- w5 C# I8 t3 F
' @% ]& T: q1 E+ q9 v เมื่อทำเสร็จ ก็เคลียร์งานเก่า ตอนนั้นเองที่เขานึกย้อนถึงความฝันเมื่อคืน จึงได้ตัดสินใจถามกับโก้ไป
/ N1 I2 @' y& c1 U: Q. e" J8 h6 S/ z
% q, d S& [8 X1 O. Z "พี่โก้!"4 a( F2 b; ~. |, I0 H
"ว่า?"
! h: F5 f% H" z7 a4 W: f$ [/ x "ผมขอคุยด้วยครู่นึงสิครับ"
: i' ~5 J5 W2 H2 P "?"
/ |5 U, m- ?: K0 j( q
4 H/ p& ?; d: z' G4 z โทเอ่ยบอกกับโก้ตรง ๆ โก้ก็ส่งสายตาสงสัยกลับมา โทพยักหน้าอ้อนวอน โก้จึงใจอ่อน ทั้งสองเดินออกจากห้องทำงานไปยังศาลาไม้ที่อยู่หน้าตึกกองกิจ ท่ามกลางสวนดอกไม้ขนาดย่อม, f% o% m8 w" d/ v5 Z* d }) n& w
8 u2 _& W/ V: n. E
"มีอะไรถามพี่หรอ"
( I9 z$ Q/ s7 K. H) O "เอ่อ เรื่องวินน่ะครับ"
Z5 I+ i; z: s3 o "อืม มีอะไรหรอ"
8 }* u3 F9 ]2 s( y "คือ…ช่วงก่อนหน้านี้วินมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ…."
) [7 x: S* D7 n8 {3 d3 T* s1 v1 I
& N0 `& p7 y/ o5 r* B& } หลังจากได้รับข้อมูลจากโก้ ทั้งสองก็กลับไปทำงานต่อจนถึงเวลาพักเที่ยง โทรื้อหาเอกสารทะเบียนช่วงประกวดดาวเดือน ก่อนจะพบสิ่งที่ต้องการ เมื่อได้เบอร์โทรศัพท์ของวินมาแล้ว โทไม่รอช้ากดต่อสายทันที…
: J1 @ U M h$ u; ^% Z7 G 7 {, P9 r: j$ v( E
ในตอนนี้ วินได้มานั่งอยู่ที่ศาลาหน้าตึกกองกิจพร้อมกับโท . B( S& P2 ?; O/ n* X$ R
3 L% _' i' w. k% M3 T0 n, d "อาจารย์โท เรียกผมมา มีอะไรหรือเปล่าครับ"
, V0 c, v$ D6 N5 }- }& x- \5 w4 k
; U" J# G3 b3 l วินเอ่ยถามออกมาแต่โทนั้นกลับไม่ได้สนใจคำพูดของวิน โทจ้องมองรูปร่างของวินที่ตอนนี้มันดูต่างจากภาพที่เห็นในฝัน
f4 ~0 J0 K2 v! ^
, J& T: P- l7 S" j( T ผอมลงไปเยอะเลยแฮะ
. q; }$ o5 N% b+ w1 s2 [' u 5 X4 W: h0 s t0 y
"วิน สะบายดีไหม ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง"
3 T: t. P9 L6 U / M, |3 {. y6 `
หลังจากได้ยินคำถามของโท วินได้เงย: \; G' ]9 S$ l5 r2 Q! `
หน้ามองจ้องไปที่ดวงตาของโท พร้อมน้ำใสได้เอ่อล้นไหลออกมาโดยที่เจจ้าตัวไม่รู้
+ a- \1 W4 u) e' L" R
1 T" q4 r' y ?/ I! V, y "วิน ร้องไห้ทำไม"
5 Y, l/ ]1 J: ~0 D6 _% y "ห๊ะ อะ เอ่ เปล่าครับ"
# M$ r+ Q; m$ a7 r$ x9 X$ B : l: b4 ]; {7 I8 A- M
วินกล่าวปฏิเสธแล้วใช้มือเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มของตน โทขยับตัวเข้าไปนั่งใกล้แล้วใช้มือลูบหัวไหล่ ปลอบวิน วินไม่ตอบอะไรแต่สีหน้าของเขากลับทุกข์ทรมาณ
( P1 _) p2 R) `( n6 X3 I. a3 n
2 O/ E: y4 {6 \% D โทรู้สาเหตุที่วินร้องไห้ เพราะคำที่เขาพึ่งถามวินไปนั้น เป็นคำเดียวกับที่แม่ของวินได้เอ่ยถามวินจากฝันที่โทได้ยิน/ Q0 v. l S+ v6 J
5 o/ G! h2 f( b5 G2 c; P: I
"อาจารย์ไม่รู้นะว่าเธอมีปัญหาอะไร แต่ถ้าเธออยากระบาย อาจารย์พร้อมรับฟังนะ"
) w" \* ^8 c# z& E4 G
" r& Q- }' F$ W1 O1 I& B วินผละตัวออกจากโท แล้วนั่งครุ่นคิด มือสองข้างกำหมัดแน่น ริมฝีปากถูกขบกัดด้วยความเผลอตัวจนมีเลือดไหลออกมา โทเห็นแบบนั้นจึงเรียกวินเพื่อดึงสติ2 P, O' p, x1 G! v3 J7 O
) ^ ?3 R( c+ S' r6 ^ "วิน! วิน!!" I) J, e" h; _" r
% j& b3 N% j L* Q/ k/ `
วินค่อย ๆ เงยหน้าของตัวเองขึ้นมา โทเอื้อมมือไปกุมมือของวินแล้วบีบให้กำลังใจ0 _1 ^% \/ N C1 ^
3 \! P& K6 J. L1 J
"นี่ เอกสารขอทุน" : {3 n/ f( Q( i; U$ L% t% J. [4 U; [
"ทุน? ผมปฏิเสธไปแล้วครับ") ?7 h$ \& o! c1 }% [
"อืม อาจารย์รู้แล้ว"
c! T( S, t2 C3 ~! Y ! A8 L" _7 d( e
โก้เล่าว่า วินนั้นมาขอทุนเพราะเงินค่าเทอมที่จ่ายมาก่อนหน้า แม่ของเขาได้ขอเบิกคืนเนื่องจากต้องใช้ผ่าตัดพ่อที่ประสบอุบัติเหตุกระทันหัน แต่เงื่อนไขของทุนนั้น ผู้รับทุนจะต้องทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งวินที่กำลังขัดสน หลังเลิกเรียน เขาต้องทำงานพิเศษเป็นติวเตอร์เพื่อหาเงินใช้ในแต่ละวัน ไหนจะกิจกรรมของคณะและมหาลัยในฐานะของเดือน ซึ่งสิ่งที่ได้มาแม้จะพอใช้ แต่ก็ยังไม่พอค่าเทอม ทั้งเทอมปัจจุบัน และในอนาคต1 ]! e: n* |% p# C2 E
" }* c( z1 ?$ c0 k, ^; _ c7 [: x
"แต่ผม…."3 b A( N/ p/ n# s3 e+ G2 i) f
"นี่ ดูก่อนสิ"/ ? j1 o$ [( U# K0 y7 G) Z/ g0 N9 q9 f
! I2 ~) u {- Z" O% X7 o; m
โทเอ็ดวินจนวินหยุดพูดแล้วรับกระดาษที่โทยื่นมาให้ พอวินอ่านเอกสารนั้นก็ตาโตแล้วยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
. y2 _7 c5 n" s" P ( u; h4 r: O, \* p# t
"จริงหรอครับอาจารย์ อาจารย์ผมได้ทุนนี้จริงหรอครับ!"
0 N+ q6 m: e1 ?' C& B8 f 1 c6 M7 B7 o) \$ D
วินยิ้มร่าออกมาพร้อมน้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เป็นน้ำตาของความดีใจ เพราะทุนที่วินได้รับนั้น เป็นทุนเปล่า ซึ่งให้มาฟรี ๆ โดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ทำให้วินโล่งใจจนเผลอกอดขอบคุณโท โทเองก็กอดตอบและใช้มือลูบหลังวินไปด้วย
# m% A1 t( h6 `) U9 c' j" K) K6 c 8 ~+ D' V0 R5 u9 G" c# J& {
วินลุกขึ้นจากศาลาแล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาแม่พร้อมเล่าเรื่องทุนให้แม่ฟัง
- {7 T- d+ Q, e% f
& I4 O m' \" U3 s J8 N "ยิ้มแก้มปริเชียวนะ กอดกันกลมเลยหนิ"6 Z2 U, P4 c; G0 U1 ^
7 X# L" K- I* k+ B) i เสียงโก้แซวโทหลังจากที่เขาเดินกลับเข้ามายังห้องทำงาน โทนึกแปลกใจที่โก้เอ่ยแซวเขาเพราะปกติโก้ไม่เคยพูดอะไรทำนองนี้มาก่อน ตั้งแต่รู้จักกันมา โทไม่เคยโดนโก้แซวเรื่องแบบนี้เลย….
9 ~% J7 I; V$ F$ J/ h0 ~0 N ]' N ' J/ p* n2 N/ v) Z6 n
"ก็นิดนึงพี่ ฟูลฟีล โดนเด็กกอดฮ่า ๆ ๆ"' } ~4 |3 E5 a8 O) K* Q n4 g
" a4 Q! j) N7 D9 {$ r7 L/ v" v ไม่รู้นึกอะไรโทถึงได้พูดแบบนั้นออกไป ปกติเขาไม่เคยกล่าวล่วงเกินเลยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่ว่าจะพูดเล่นหรือพูดจริงก็ตาม ยังนึกแปลกใจตัวเองที่รับมุกโก้แบบนี้ แต่เป็นโก้เองที่พอฟังโทพูดแบบนั้นกลับทำหน้าดุไม่พอใจใส่เขาแล้วเบนหน้าหนีไป
* c, P: ` c3 _9 w+ U5 p 5 V8 B1 E' h( H1 z( `' m
โทยังคงมองลอดทะลุประตูออกไป ยังคงเห็นวินที่ดีใจกระโดดโลดเต้นอยู่ที่ศาลา เพราะความจริงแล้ว ทุนที่วินได้รับนั้น มันคือเงินของเขาเอง โทไม่รู้ว่าทำไมเขาตัดสินใจช่วยวินแบบนี้ แต่เขามั่นใจ ว่าสิ่งที่ทำนั้น เป็นเรื่องที่ดีแล้ว 8 ?$ E5 J$ E3 c& c2 Q
( C* ]/ `0 a1 R6 w; `' d* K เมื่อกลับจากกองกิจ โทก็มาตรวจตราทุกอย่างตามปกติด้วยความสุขที่ได้ทำไปในวันนี้ พอขึ้นมายังห้องพัก โทกลับแปลกใจ เมื่อสมุดไดอารี่นั้นเปิดออกมาหน้าที่เขาเขียนชื่อของวินไว้ แต่น้ำหมึกนั้นยังคงติดแน่นไม่จางหายไปเหมือนอย่างชื่อโก้…..!!
- L5 X# u2 V, N4 u" d. C t( o__________
% b7 C% j) h6 f; sวันนี้ลงให้เป็นพิเศษฉลองผู้ติดตามเกินที่คาดไว้ 5 B& ?, M4 W6 F! L
พรุ่งนี้จะลงตอนต่อไปตามปกตินะครับ 8 m5 P' U) k% O4 S
; h5 e/ I$ U9 b# r7 j
# J7 X9 _% b. P' `" g; P7 b K' B, J% \ |